เรียนท่านสมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาตินะครับ ขณะนี้มีสมาชิกลงชื่อเข้าประชุมแล้ว ๑๖๗ ท่าน ครบองค์ประชุมแล้ว ผมขอดำเนินการประชุมตามระเบียบวาระนะครับ

ระเบียบวาระที่ ๑ เรื่องที่ประธานจะแจ้งต่อที่ประชุม เดี๋ยวผมจะขอผลัดไว้ จะแจ้งตอนสุดท้าย

ระเบียบวาระที่ ๒ รับรองรายงานการประชุม ไม่มี

ระเบียบวาระที่ ๓ เรื่องที่คณะกรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว

รายงานพิจารณาศึกษาเรื่อง การนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามัน เป็นเขตมรดกโลก ซึ่งคณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมพิจารณา เสร็จแล้ว

ผมขอเรียนเชิญท่านคณะกรรมาธิการเข้าประจำที่ด้วยครับ ขอเรียนเชิญ ท่านคณะกรรมาธิการทุกท่านเลยนะครับ

(คณะกรรมาธิการเข้าประจำที่)

เชิญครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ณรงค์ พุทธิชีวิน สปช. ด้านการศึกษา ภูมิลำเนาจังหวัดสุราษฎร์ธานี ผมขออนุญาตใช้เวลาสภาแห่งนี้สั้น ๆ หารือท่านประธานนิดเดียว กับข่าวคราวที่ออกมาจากสื่อ แล้วก็พวกเราก็ให้สัมภาษณ์กัน จากคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญนะครับท่านประธาน ผมมองว่าคณะกรรมาธิการ ยกร่างรัฐธรรมนูญนั้นเป็นชะตากรรมร่วมกันของพวกเรา สิ่งที่ผมอยากที่จะฝากให้ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญได้ตระหนักไว้สัก ๒-๓ เรื่อง สั้น ๆ ท่านประธานครับ

เรื่องที่ ๑ ก็คือผมอยากที่จะให้การร่างรัฐธรรมนูญนั้นนะครับท่านประธาน ยึดโยงกับประชาชน คำนึงถึงเสียงของประชาชนเป็นเรื่องหลัก

เรื่องที่ ๒ ก็คือต้องสามารถออกแบบให้ได้คนดีปกครองบ้านเมืองและ

เรื่องที่ ๓ ก็คือสามารถป้องกันการทุจริตคอร์รัปชัน (Corruption) โกงกิน ทั้งตั้งแต่เรื่องของการเลือกตั้งและเรื่องของการใช้อำนาจหน้าที่แสวงประโยชน์ ผมขออนุญาต ที่จะให้ที่ประชุมนี้บันทึกไว้เป็นหลักฐานว่าข้อมูลต่าง ๆ ที่ออกมาจากกรรมาธิการ ร่างรัฐธรรมนูญนั้นสุ่มเสี่ยงและเป็นอันตรายต่อกระบวนการของการปฏิรูปประเทศไทย โดยเฉพาะประเด็นบางประเด็นที่ไม่ได้สะท้อนให้เห็นว่ามาจากประชาชน เพราะฉะนั้น ผมขออนุญาตที่จะให้คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญที่อยู่ในกลุ่มพวกเรา รวมถึงสิ่งที่คน ที่อยู่ข้างนอกด้วยได้ตระหนักในเรื่องเหล่านี้ เพื่อที่จะทำให้การปฏิรูปประเทศไทยดำเนินไป ได้ด้วยความราบรื่น และการร่างรัฐธรรมนูญเป็นที่ยอมรับสามารถที่จะรับได้ต่อไป ขอบพระคุณท่านประธานครับ

อาจารย์วันชัย ยกมือใช่ไหมครับ เชิญอาจารย์วันชัยครับ

นายวันชัย สอนศิริ

ท่านประธานที่เคารพ กระผม วันชัย สอนศิริ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตขอเวลาที่ประชุมสักเล็กน้อย ก่อนที่จะเข้าสู่ระเบียบวาระ ท่านประธานจะเห็นได้ว่าสิ่งที่ท่านสมาชิกแต่ละท่าน เวลาที่จะมาถึงต่อที่ประชุมทุกวันจันทร์แต่ละท่านจะมีประเด็น มีปัญหาต่าง ๆ ในการที่ อยากจะสื่อสารกับท่านประธานแล้วก็ท่านสมาชิก รวมทั้งพี่น้องประชาชนเป็นจำนวนมาก เพราะฉะนั้นเป็นประเพณีปฏิบัติซึ่งอยากจะกราบเรียนต่อท่านประธานและที่ประชุม ณ บัดนี้ก็คือเป็นประเพณีปฏิบัติของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรก็ดี สมาชิกวุฒิสภาก็ดี ก่อนเข้าสู่วาระการประชุมประมาณสักครึ่งชั่วโมงเขาจะเปิดช่องให้ท่านสมาชิกหารือ ประมาณสักคนละ ๒ นาที เพราะฉะนั้นใครอยากจะพูดประเด็นอะไร อย่างไร ต้องการสื่อสารกับท่านประธานและพี่น้องประชาชน รวมทั้งส่วนราชการที่เกี่ยวข้อง ผมเห็นว่า เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง และบางทีพูดเพียง ๒ นาทีนั้นหน่วยราชการนำไปปฏิบัติและแก้ไขต่อ ปัญหานั้น เพราะฉะนั้นถ้าเป็นไปได้ครับ เราประชุม ๙ โมงครึ่ง ๙ โมงนี่ถือว่าเป็น การเปิดประชุมอย่างไม่เป็นทางการซึ่งก็เป็นประเพณีปฏิบัติ สมาชิกคนใดที่มาลงชื่อตั้งแต่ หมายเลข ๑ เราอาจจะกำหนดไว้ไม่เกิน ๑๕ ท่าน คนนั้นก็จะได้พูดคนละ ๒ นาที ผมคิดว่า เหมือนที่ท่านสมาชิกที่พูดก่อนหน้าผมนี่นะครับ บางทีก็จะเป็นการสะท้อนปัญหาของ ประเทศและสังคม ผมคิดว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่งครับท่านประธาน อยากกราบเรียนต่อ ท่านประธานเพื่อนำไปพิจารณาครับ กราบขอบพระคุณครับ

คุณมานิจ สุขสมจิตร ครับ

กราบเรียนท่านประธาน ท่านสมาชิกผู้มีเกียรติครับ ผม มานิจ สุขสมจิตร รองประธานกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ คนที่สอง ก็มีเรื่องอยากจะ กราบเรียนว่าที่ท่านสมาชิกได้มีความห่วงใย แล้วก็ได้เตือนกรรมาธิการว่าอย่าไปทำอะไรให้ เป็นเรื่องที่มีการวิพากษ์วิจารณ์กันมากนะครับ ก็อยากจะเรียนอย่างนี้ว่าต้องขอบคุณ ที่ได้กรุณาตักเตือน แต่ว่าการทำงานของกรรมาธิการนั้นได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรับฟังเสียงจากประชาชน เพราะว่านอกจากเราจะรับฟังเสียง ประชาชนจากคณะกรรมาธิการชุดท่านไพโรจน์ ชุดท่านปรีชาแล้วนะครับ ยังมีของ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญออกไปรับฟังอีกต่างหากครับ ก็กำลังจะเปิดเวทีตาม ต่างจังหวัดอีก ๑๐ เวทีทั่วประเทศนะครับ ก็เรียนว่าไม่ได้ทำอะไรนอกลู่นอกทาง แล้วก็สาระ ต่าง ๆ ในการร่างรัฐธรรมนูญนั้น รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๕๗ ได้กำหนดมาแล้ว ก็จะต้องดำเนินการตามนั้นครับ แล้วก็ขอเรียนต่อไปว่าเนื่องจากการสื่อสารกับบรรดาสมาชิก ก็ยังไม่เป็นไปอย่างที่ดีนะครับ ก็ยังคิดว่าคณะกรรมาธิการก็จะมีจุลสาร มีเล่มเล็ก ๆ ออกมา อธิบายว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป ส่วนข่าวคราวทั้งหลายที่ออกมา ที่โฆษกกรรมาธิการทั้ง ๒ ท่านได้ไปแถลงนั้นนะครับ โฆษกทั้ง ๒ ท่านได้บอกตลอดเวลาว่า สิ่งที่ได้พูดไปนั้นเป็นเรื่องของการทำกรอบในการร่างรัฐธรรมนูญ มันยังไม่มีข้อยุติครับ เป็นเรื่องการทำกรอบ ส่วนที่สมาชิกไปให้สัมภาษณ์นั้นก็ทุกครั้งที่ประชุมได้รับทราบว่า ท่านได้ไปให้สัมภาษณ์และได้บอกว่านี่เป็นความเห็นส่วนตัวของท่านครับ ก็เรียนมา เพื่อทราบครับว่าต่อไปนี้ก็คงจะมีการสื่อสารออกมาในรูปของจุลสาร เพื่อให้สมาชิก ได้มีโอกาสรับทราบว่ากรรมาธิการได้ทำงานอะไรไปอย่างไร ถึงแค่ไหนแล้วนะครับ ขอบพระคุณครับ

เชิญ พันตำรวจโท จิตต์ ศรีโยหะ มุกดาธนพงศ์ ครับ

กราบเรียนท่านประธาน สภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ กระผม พันตำรวจโท จิตต์ ศรีโยหะ มุกดาธนพงศ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจากจังหวัดมุกดาหารครับ ตามที่ท่านวันชัย สอนศิริ ได้เสนอ ก่อนเปิดประชุมเพื่อเข้าสู่วาระในแต่ละครั้งนี่ ผมก็เห็นด้วยกับท่านวันชัยว่าทางสภานี้ ก็ควรจะเปิดโอกาสให้สมาชิกแต่ละท่านทั้งส่วนกลางและส่วนต่างจังหวัดได้ปรึกษาหารือ คนละ ๒ นาทีก็จะเป็นประโยชน์นะครับ เนื่องจากว่าโดยเฉพาะในต่างจังหวัดลงไปจังหวัด จะมีประชาชนเสนอแนะข้อคิดเห็นต่าง ๆ หรือความเดือดร้อนในพื้นที่ก็จะได้นำข้อเดือดร้อน เหล่านั้นมาปรึกษาท่านประธาน เพื่อให้ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องดำเนินการต่อไปจะเป็น ประโยชน์อย่างสูงยิ่งครับ ผมขอสนับสนุนความเห็นของท่านวันชัย สอนศิริ ครับ กราบขอบคุณครับ

เชิญคุณประสาร มฤคพิทักษ์ ครับ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ประสาร มฤคพิทักษ์ สปช. ขอสนับสนุนความเห็นของอาจารย์วันชัย สอนศิริ ตามประสบการณ์ในช่วงที่ทำหน้าที่ ในวุฒิสภานั้นได้ทำเช่นนี้และขอเรียนว่ามีผลที่เป็นคุณ มีผลที่เป็นด้านบวกต่อประเทศชาติ หลายเรื่องเมื่อมีการพูดไปแล้วแม้จะ ๒ นาทีก็ตาม ทางประธานวุฒิสภาได้ส่งไปยัง ส่วนราชการที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงในเรื่องนั้น ๆ แล้วก็ได้รับคำตอบกลับมาในหลายประเด็น ที่มีการปรับปรุงแก้ไขตามความเห็นหรือข้อเสนอแนะที่สมาชิกรัฐสภาได้ใช้เวลา ๒ นาที ในช่วงก่อนเปิดประชุมอย่างเป็นทางการ อย่างมีคุณค่าและผมคิดว่าเราสามารถที่จะน้อมนำ ให้อะไรก็ตามที่เป็นเรื่องการปฏิรูปซึ่งมันมีทุกมิติ ทุกปริมณฑลสามารถจะนำเสนอต่อ สาธารณะได้แสดงถึงความใส่ใจ แสดงถึงความต้องการ แสดงถึงความปรารถนาร่วมกันของ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ขอสนับสนุนครับ

มีท่านใดอีกไหมครับ เข้าใจว่าเราน่าจะเห็นตรงกัน เพราะฉะนั้นกำหนดเป็นวาระไว้เลยได้ไหมครับ เราจะเปิด ประชุมเช้าวันอังคารด้วยระเบียบวาระที่ ๑ ไม่ใช่ระเบียบวาระที่ ๑ สิ เพราะระเบียบวาระที่ ๑ ต้องเป็นเรื่องรับรองรายงานเลยใช่ไหมครับ เรื่องแจ้งเพื่อทราบ แล้วเรื่องถัดมาก็จะเป็น เรื่องที่สมาชิกขอหารือหรืออภิปรายในที่ประชุมเปิดไว้แบบนั้น แต่ขอเป็นวันอังคารนะครับ วันจันทร์ก็เป็นวาระปกติ เปิดไว้เป็นวาระเลยครับ มีสมาชิกจะหารืออะไรก็ว่าไปก่อนจะเข้า วาระหลักของการประชุมวันอังคาร ทำให้เป็นวาระเสียเลยจะได้บันทึกในการประชุม ให้เรียบร้อย เชิญครับ

นายวันชัย สอนศิริ

ท่านประธานที่เคารพ กระผม วันชัย สอนศิริ ต่อเนื่อง จากประเด็นที่ผมได้กราบเรียนท่านประธานตั้งแต่ต้น ผมว่าเพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติที่ตรงกัน ท่านประธานครับ ถ้าท่านประธานมีประชุมวันจันทร์วันเดียวก็ ๙ โมง ก่อน ๙ โมงครึ่ง คือเป็นวาระนอกเหนือจากที่จะเปิดการประชุมตามปกติ ซึ่ง ๙ โมงถึง ๙ โมงครึ่งนี้ จะครบองค์ประชุมหรือไม่ครบองค์ประชุมก็ตาม ก็ถือว่าเป็นการเปิดโอกาสให้สมาชิก ได้หารือและวันอังคารก็เช่นเดียวกันเราก็เริ่ม ๙ โมงเป็นวาระที่ยังไม่เปิดการประชุมตามปกติ ใช้เวลาประมาณสักครึ่งชั่วโมงหรืออาจจะเกินไปนิดหน่อย ซึ่งไม่จำเป็นต้องรอองค์ประชุม ถือว่าเป็นการเปิดการประชุมอย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งตรงนี้ผมคิดว่าไม่รบกวนเวลาของ ที่ประชุมตามปกติ เพราะฉะนั้นเมื่อท่านสมาชิกลงชื่อท่านใดมาตั้งแต่ ๘ โมง ๗ โมง ไล่เรียงกัน มาเลยครับท่านประธาน ผมคิดว่าขออนุญาตกราบเรียนท่านประธาน ท่านรองทัศนาก็เคย ดำเนินการอยู่ เพราะฉะนั้นก็กราบเรียนท่านประธานลองไปพิจารณาดูไม่กระทบวาระ การประชุมตามปกติครับ เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติและที่ประชุมอย่างยิ่ง กราบขอบพระคุณท่านประธานที่รับไปพิจารณาครับ

ประเด็นเคลื่อนกัน อยู่นิดเดียว ผมคิดว่าอภิปรายแล้วอยากให้บันทึกการประชุมไว้เสียก็ให้เป็นส่วนของ การประชุมด้วย แล้วก็จัดระเบียบวาระเท่านั้นเองแต่เป็นวาระตอนต้น ถ้าจะเอาวันจันทร์ด้วย ก็ไม่กระไร เอาทั้งวันจันทร์และวันอังคารก็ได้ถ้าจะมี เอาไหมครับ จัดเป็นระเบียบวาระ ไปเสียนั่นแหละ แล้วเปิดประชุมตามปกตินั่นแหละ ก็อภิปรายให้ความเห็นแล้วก็บันทึกกัน เสียให้เป็นเรื่องเป็นราว เอานะครับ แล้วก็เป็นวาระในลักษณะที่สมาชิกขอหารืออภิปราย เอาเริ่มต้นอย่างนั้น เราทำได้อยู่แล้วนะครับ อาจารย์ประเสริฐ ชิตพงศ์ จะอภิปรายเรื่องนี้ ไหมครับ ถ้าเรื่องเดียวกันนี่จบได้แล้วนะครับ

กราบเรียนท่านประธานครับ กระผม อาจารย์ประเสริฐ ชิตพงศ์ ผมขออนุญาตนิดเดียวท่านประธานครับ ผมห่วงว่าถ้าหากว่าท่านประธานจะเอา เรื่องนี้เอาไว้เป็นวาระ หากว่าในบางครั้งบางโอกาสองค์ประชุมเราอาจจะยังไม่ครบ แล้วมันทำให้โอกาสที่เราจะมาพบปะหรือแสดงความคิดเห็นกันอาจจะยังไม่ลงตัวนัก เป็นไปได้อยากจะให้เป็นเรื่องของนอกวาระจะดีกว่าไหมนะครับ ถึงแม้ว่าองค์ประชุมจะยังไม่ครบ เป็นการยกประเด็นขึ้นมาพูดก่อนอะไรก่อนนะครับ จะได้ทำให้ไม่ไปกินเวลาของการที่เรา จะต้องประชุมตามวาระ ก็ขออนุญาตอาจจะมีความเห็นต่างจากท่านประธานนิดหนึ่ง แต่ถ้าท่านประธานคิดว่าต้องการให้เป็นการบันทึกการประชุม ให้เป็นการประชุม ที่มีความครบถ้วน ชัดเจนจริง ๆ ก็คงไม่ขัดข้อง แต่ว่าจริง ๆ แล้วถึงแม้เราจะไม่ได้มี การบันทึกการประชุม แต่สาระสำคัญพวกนี้ที่เราหยิบประเด็นมาหารือก็สามารถที่จะส่งไปยัง หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส่งไปยังส่วนราชการก็สามารถดำเนินการได้อยู่แล้วตามปกติ อย่างที่ทาง ส.ส. และ ส.ว. เคยได้กระทำมานะครับ

ผมคิดว่าทำเสีย ให้มันเป็นเรื่องดีไหม เพราะว่าถ้าหารือกันแล้วจะเป็นประโยชน์นี่ก็บันทึกเสีย ถ้าบันทึกแล้ว มันจะต้องดำเนินการต่อ จะได้ดำเนินการต่อได้ก็เท่านั้นเอง แล้วมันก็ไม่เป็นการรบกวน เวลาอะไร เพราะถ้าสมาชิกมาไม่ครบองค์ก็เปิดประชุมไม่ได้อยู่ดี ผมก็คิดว่าเอาอย่างนั้นเถอะ แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนกับที่เคยทำมามากนัก เพราะสภาปฏิรูปแห่งชาตินี้ก็เป็นครั้งแรก ของชาตินะครับ มันไม่มีตัวอย่างให้ทำนักหรอก ขอเชิญท่านประธานกรรมาธิการแถลงครับ

กราบเรียน ท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ กระผม ปราโมทย์ ไม้กลัด ประธานกรรมาธิการ ปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ขอกราบเรียนท่านประธานและสมาชิกสภาปฏิรูป แห่งชาติทุกท่านนะครับว่า ตามที่คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้นำเสนอรายงานการศึกษา เรื่องการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลก แล้วก็ให้เป็นข้อเสนอในลักษณะของการปฏิรูปเร็วควิก วิน (Quick Win) นี่นะครับ ให้สภาปฏิรูปแห่งชาติได้พิจารณาดำเนินการต่อไปตามขั้นตอนนั้น ก็มีรายละเอียดต่าง ๆ อย่างครบถ้วนแล้วนะครับ อยู่ในรายงานที่ทำเสนอให้ที่ประชุมได้รับทราบ แต่ในการนี้ กระผมใคร่ขอกราบเรียนสรุปในสาระสำคัญเพื่อให้ที่ประชุมได้รับทราบและพิจารณาต่อไป นะครับว่าอะไรเป็นอะไรกัน

ประเด็นแรก เกี่ยวกับความเป็นมาหรือว่าหลักการและเหตุผล ทุกท่านในที่นี้ คงจะทราบแล้วนะครับว่าทะเลอันดามันเป็นพื้นที่ที่มีความโดดเด่นครับ เป็นเอกลักษณ์ ของประเทศไทยเลยทีเดียว ทั้งในด้านธรณีสัณฐาน ในด้านระบบนิเวศที่สวยงามครับ แล้วก็ยังเป็นแหล่งที่เรียกว่ามีความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลสูงที่สุดของเมืองไทย ทีเดียว นอกจากนั้นในด้านของทะเลอันดามันเป็นพื้นที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่แต่ละปี ทำรายได้ให้กับประเทศไทยอย่างมากมาย ข้อมูลจากประธานอนุกรรมาธิการที่ศึกษา อันนี้ก็บอกว่า ไม่น้อยกว่าปีละ ๓๐๐,๐๐๐-๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนะครับ ในอดีตที่ผ่านมา ประมาณ ๑๐ ปีที่ผ่านมา พ.ศ. ๒๕๔๗ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ก็ได้มีแนวคิดที่จะนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันให้เป็นพื้นที่มรดกโลกทางธรรมชาติ เสนอต่อองค์การยูเนสโก (UNESCO) นะครับ ซึ่งก็ได้รับการบรรจุให้อยู่ในบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ของไทยไปเรียบร้อยแล้ว แต่หลังจากนั้นต่อมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๔๗ จนกระทั่งถึงบัดนี้เป็น ระยะเวลานานถึง ๑๐ ปี การขับเคลื่อนเพื่อที่จะให้มีการได้เสนอเข้าไปเป็นพื้นที่ในมรดกโลก ก็หยุดชะงัก ไม่ได้มีการขับเคลื่อนอะไรต่อไปเลยนะครับเป็นเวลา ๑๐ ปี เป็นที่น่าเสียดาย สำหรับโอกาสของประเทศไทย การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเป็นเขตมรดกโลกนี้ทุกท่าน คงจะทราบดีแล้วนะครับว่า มันจะก่อประโยชน์กับประเทศไทยในหลายด้านด้วยกัน ในด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติทางทะเลก็เป็นประโยชน์ที่สำคัญอย่างยิ่งนะครับ และจะเป็นประโยชน์ในเรื่องราวของการที่จะพัฒนาพื้นที่อันนี้ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของ ประเทศได้อย่างสมบูรณ์ สำหรับประเด็นการศึกษาและวิธีการพิจารณาศึกษาของ คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เราก็ได้กำหนดมอบหมายให้ คณะอนุกรรมาธิการปฏิรูปการจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ให้ทำการศึกษาในรายละเอียดในทุกสิ่งทุกอย่างว่ามันมีหนทางที่จะขับเคลื่อนการนำเสนอ ผลักดันให้พื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันนี้เป็นเขตมรดกโลกได้อย่างเร่งด่วนหรือไม่ ซึ่งคณะอนุกรรมาธิการก็ได้ไปพิจารณาศึกษา ก็ตามลำดับมาก็มีผลโดยสรุปนะครับว่า ทางคณะอนุกรรมาธิการก็ได้เชิญหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการที่ได้ดำริแล้วก็ขับเคลื่อน โครงการนี้มาในอดีตก็ได้แก่ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช สำนักงานนโยบายและ แผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงองค์กรระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ ธรรมชาติด้วยครับ มาร่วมกันพิจารณาให้ข้อคิดเห็น ข้อมูลอะไรต่าง ๆ พอมีความเป็นไปได้ไหม ที่ประเทศไทยจะขับเคลื่อนการให้พื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นมรดกโลกในอนาคต หน่วยงานต่าง ๆ ที่เข้ามาร่วมประชุมปรึกษาหากันนะครับ ท่านประธานอนุกรรมาธิการ อาจารย์ธรณ์ก็ได้นำเสนอต่อที่ประชุมคณะกรรมาธิการของเราว่ามีทางเป็นไปได้เหลือเกิน ที่จะสามารถขับเคลื่อนไปในอนาคตให้เป็นพื้นที่ในเขตมรดกโลกได้ แล้วในการศึกษาอันนั้น ก็ได้มีการศึกษาถึงข้อมูลเอกสารวิชาการต่าง ๆ ในหลายด้านทีเดียว โดยสรุปแล้ว หน่วยงานต่าง ๆ ที่เชิญมาก็ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ครับ มีรายละเอียดอย่างครบถ้วน แล้วก็ทุกหน่วยงานก็ยืนยันอย่างมั่นคงนะครับว่าไม่มีเหตุผลอันใดเลยที่จะชะลอโครงการนี้ไว้ หรือไม่ผลักดันไม่ขับเคลื่อนเหมือนอย่างที่เป็นมาในระยะ ๑๐ ปีที่ผ่านมา เพราะฉะนั้น คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจึงเห็นเป็นโอกาสอันดีครับ ที่สภาปฏิรูปแห่งชาติจะได้ผลักดันไปยังรัฐบาลให้มีการขับเคลื่อนโครงการนี้ต่อไป จะไม่มีผลเสีย กับประเทศไทยเลย มีแต่ผลดีครับ เหตุผลที่คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมเสนอให้มีการปฏิรูปเร็วมันก็สอดคล้องกับหลายเรื่องหลายอย่างนะครับ สอดคล้องกับแนวคิดของกรอบความเห็นและการปฏิรูปประเทศไทย แล้วงานนี้ถ้าจะพูดกันแล้ว เป็นโครงการที่ได้มีการศึกษาไว้ชัดเจนแล้วนะครับ ไม่มีข้อจำกัด ข้อขัดแย้ง แล้วก็ไม่มี อุปสรรคที่จะทำให้โครงการนี้ต้องชะลอไว้เลยหรือวางเฉย พูดกันง่าย ๆ นะครับ เอาละครับ โครงการนี้ถ้าพูดกันแล้วมีประโยชน์ต่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล แล้วก็การใช้ ประโยชน์อย่างยั่งยืนเป็นอย่างมากครับ และที่สำคัญที่สุดถ้าเราสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว อันนี้ก็จะเกิดประโยชน์กับภูมิภาค ภาคใต้รวมไปถึงประเทศไทยโดยรวมทั้งหมด และที่สำคัญ อย่างยิ่งประชาชนในด้านนั้น ในด้านภาคใต้หรือฝั่งทะเลอันดามันก็ให้ความสนใจในแผนงาน โครงการนี้ ก็ขอกราบเรียนที่ประชุมได้ทราบ ประโยชน์ที่ประเทศไทยจะได้รับหากได้รับ การคัดเลือกเป็นเขตมรดกโลกก็ไม่เป็นที่น่าสงสัยเลยนะครับว่าประเทศไทยก็จะมี เขตมรดกโลกทางทะเลเป็นแห่งแรก ไม่เคยมี ไม่มีครับ เพราะฉะนั้นพื้นที่นี้ถ้าได้รับ การพิจารณาให้อยู่ในมรดกโลก ประเทศไทยก็จะมีเขตมรดกโลกทางทะเลเป็นแห่งแรก และพื้นที่นี้กว้างใหญ่มากกว่า ๑๐,๐๐๐ ตารางกิโลเมตร ตั้งแต่เขตจังหวัดระนอง ไล่ไปเรื่อย พังงา ภูเก็ต กระบี่ แล้วก็จนถึงจังหวัดสตูล ตรัง แบบนี้ละครับ เพราะฉะนั้นจะเป็นประโยชน์กับ ภาคใต้และประเทศไทยโดยส่วนรวม ก็จะเป็นประโยชน์ในการอนุรักษ์ การศึกษา วิจัย เกี่ยวกับทรัพยากรและความหลากหลายทางชีวภาพในย่านนั้นเป็นอย่างมาก รวมไปถึง การที่จะทำอย่างไร สามารถที่จะบริหารการใช้ทรัพยากรในย่านนั้นให้เกิดประโยชน์ อย่างยั่งยืนด้วย แล้วรวมไปถึงการดูแลพื้นที่ครับ เวลานี้พื้นที่บริเวณนั้นเราก็ดูแลตามสภาพความสามารถของเมืองไทย แต่ได้เป็นเขต มรดกโลกแล้วการจัดการดูแลพื้นที่ก็จะมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น แล้วนอกจากนั้นถ้าเป็นเขต มรดกโลกแล้ว คิดว่าประเทศไทยจะได้รับการสนับสนุนด้านต่าง ๆ ตามมาอีกไม่น้อยนะครับ อันนี้ก็อยากจะกราบเรียนที่ประชุมครับ นอกจากนั้นที่สำคัญที่สุดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ก็จะขยายตัวเป็นอย่างมาก เนื่องจากเขตมรดกโลกเป็นที่สนใจของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทย และชาวต่างประเทศ อันนี้ก็นับว่าเป็นการยกระดับแหล่งท่องเที่ยวอันนี้ของไทย สอดคล้องกับ นโยบายทางด้านการท่องเที่ยวของประเทศไทยในยุคปัจจุบันและอนาคตอย่างมากเลยนะครับ ผลประโยชน์จะมีอีกหลายด้านกระผมก็จะไม่ขอกราบเรียนเพิ่มเติมอะไรนะครับ ท่านในที่ประชุมแห่งนี้ก็คงจะทราบดีว่าอะไรเป็นอะไร ถ้าหากเรายังชะลอโครงการไปเรื่อย ๆ แบบไม่มีจุดหมายก็จะมีผลเสีย ผลเสียแน่นอนครับ ที่สำคัญเวลานี้ทรัพยากรธรรมชาติ ทางทะเลบริเวณนั้นก็มีความทรุดโทรมก็ได้รับรู้รับทราบมาแล้ว ท่านประธานอนุกรรมาธิการ ก็ได้กราบเรียนที่ประชุมคณะกรรมาธิการของเรานะครับว่าทรัพยากรธรรมชาติ อย่างเช่น แนวปะการังอะไรต่าง ๆ แบบนั้นแถวนั้นมันเสื่อมโทรม เสื่อมโทรมทุกวี่ทุกวัน เพราะธรรมชาติก็ดี เพราะการกระทำของมนุษย์ก็ดี แล้วผลเสียที่สำคัญอย่างหนึ่ง ที่น่าจะกล่าวถึงเป็นผลประโยชน์สำคัญของประเทศไทยเลย ถ้าเราไม่ทำอะไรเราจะเสียโอกาส เสียโอกาสในการยกระดับพื้นที่บริเวณนั้นให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางทะเล พูดกันง่าย ๆ เพราะฉะนั้นทั้งหมดนี้ก็ไม่เห็นที่ว่าเราจะต้องชะลอไป หรือไม่ทำอะไรเพราะมันเป็น ความเสียหายของประเทศในอนาคตนะครับ

ท้ายที่สุดครับท่านประธานที่เคารพ กระผมก็ขอสรุปข้อเสนอประเด็น การปฏิรูปเร็วที่คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาตินำเสนออันนี้เพื่อพิจารณา จุดหมายเป้าหมายสำคัญที่สุดก็อยากเสนอให้สภาแห่งนี้ได้พิจารณามีมตินำเสนอไปยัง คณะรัฐมนตรี เพื่อขอให้คณะรัฐมนตรีมีมติเร่งรัดหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เราก็เห็นแล้ว หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเวลานี้ก็เกี่ยวข้องกับกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนคณะกรรมการ แห่งชาติที่ว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก แล้วก็ผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ ได้จัดทำเป็นแผน ขับเคลื่อนพื้นที่ในเขตอนุรักษ์ทะเลอันดามันนี้เพื่อนำเสนอให้เป็นเขตมรดกโลก อย่างจริงจัง อย่างชัดเจนต่อไปครับ เอาละครับทั้งหมดนี้กระผมก็กราบเรียนมา ในสาระสำคัญสั้น ๆ ท่านประธานที่เคารพครับ ในช่วงต่อไปนี้กระผมก็ใคร่ขออนุญาต ให้ประธานอนุกรรมาธิการปฏิรูปการจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งของ คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ให้ข้อมูลที่มีความลึกซึ้ง เกี่ยวกับเรื่องการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลกนี้ให้ที่ประชุม ได้รับรู้รับทราบแล้วก็พิจารณาต่อไปนะครับ แล้วก็รวมทั้งขออนุญาตนำเสนอข้อมูลทาง จอแสดงภาพต่อไปด้วยนะครับ ขอบพระคุณครับ

เชิญครับ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านรองประธาน แล้วก็สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติที่รักทุกท่านนะครับ ก่อนอื่นก็อย่างที่ ท่านประธานปราโมทย์นำเสนอไป ขอโทษทีครับ ลืมแนะนำตัว ผม ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ หมายเลข ๙๗ แล้วก็เป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการปฏิรูป การจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ผมคงใช้เวลาสักช่วงหนึ่งในการนำเสนอ เรื่องรายละเอียดเกี่ยวกับการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ ในทะเลอันดามัน เพื่อเป็นมรดกโลกนะครับ แต่ก่อนอื่นนะครับ เรามาทำใจสบาย ๆ แล้วก็ดู วีดิทัศน์กันก่อนนะครับ จะได้เคลิบเคลิ้มนะครับ เชิญครับ แล้วถ้าเกิดวีดิทัศน์พร้อมแล้ว เชิญได้เลยครับ

(เจ้าหน้าที่ได้ดำเนินการเปิดวีดิทัศน์)

“............... : อันดามันทะเลแห่งสีสันชายฝั่งตะวันตกของไทย ที่เชื่อมโยงกับห้วงทะเลลึก ทะเลอันดามันมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ในทะเลรวมกันมากกว่า ๔,๒๐๐ ชนิด ๑ ใน ๓ ของจำนวนชนิดปลาที่มีอยู่ทั่วโลกค้นพบที่ทะเลอันดามันของไทยนี้เอง หมู่เกาะและเขาหินปูนกลางทะเลไม่เพียงสร้างความโดดเด่นให้กับทะเลอันดามันเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งธรณีวิทยาที่บอกเล่าความเป็นมาแต่ละยุคสมัยของทะเลแถบนี้ แหล่งอนุรักษ์ ทะเลอันดามันที่กำลังจะได้รับการเสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาตินั้น เป็นแนวต่อเนื่องของพื้นที่คุ้มครอง ๑๘ แห่งที่ประกาศโดยรัฐบาลไทย ประกอบด้วยอุทยาน แห่งชาติทางบกและทางทะเล ๑๗ แห่ง และเขตห้ามล่าสัตว์ป่า ๑ แห่ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ ชายฝั่งทะเลอันดามันทั้ง ๖ จังหวัด บริเวณพื้นที่อนุรักษ์ทะเลอันดามันนี้มีหลายสิ่งที่แสดงถึง สภาวะความเป็นไปและการเปลี่ยนแปลงในประวัติศาสตร์ของโลก มีชายฝั่งทะเล ที่หลากหลายด้วยระบบนิเวศและเป็นแหล่งอาศัยของสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก ตลอดจนเป็น พื้นที่ที่มีความสำคัญทางด้านสังคมและมานุษยวิทยา อันดามันจึงพร้อมแล้วที่จะขึ้นทะเบียน เป็นมรดกโลก”

ครับ ก็เป็นวิดีโอ (Video) สั้น ๆ นะครับ พอที่จะให้เห็นภาพว่าอันดามันที่เรากำลังจะนำเสนอเป็นอย่างไรบ้าง ต่อไปนี้ก็ขอ เพาเวอร์พอยท์ (PowerPoint) ที่จะแสดงรายละเอียดนะครับ

(เจ้าหน้าที่ได้ดำเนินการเปิดพรีเซนเทชัน)

อันนี้ก็เป็นหน้าของประธาน อนุกรรมาธิการและอนุกรรมาธิการทะเลทุกคนที่ช่วยกันทำงานในเรื่องนี้ติดต่อกันการประชุม หลายครั้งนะครับ ต่อเลยครับ ผมต้องเล่าให้ฟังก่อนนะครับว่าอนุกรรมาธิการหลายท่าน รวมทั้งผมเองเกี่ยวข้องกับอันดามันมานานมากแล้ว ผมเคยเห็นอันดามันตั้งแต่ผมอายุ ไม่กี่ขวบเอง ผมไปภูเก็ตครั้งแรกตั้งแต่ยังใช้เรือ ไม่มีสะพานสารสินนะครับ จะ ๑ หรือ ๒ ไม่มี ใช้เรือข้ามฟากด้วยซ้ำ ผมเห็นอันดามันมาตลอด ผมไปหมู่เกาะสุรินทร์ หมู่เกาะสิมิลัน หมู่เกาะพีพี หรือแม้กระทั่งหมู่เกาะตะรุเตา ก่อนที่จะเป็นอุทยานแห่งชาติทุกแห่ง ผมทราบดีว่า ความสมบูรณ์ที่แท้จริงของอันดามันเป็นอย่างไร อันดามันเป็นทะเลที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วย สัตว์น้ำชนิดไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน แม้กระทั่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง ยกตัวอย่างเช่น นิตยสาร เนชันแนล จีโอกราฟฟิก (National Geographic) ก็เคยบอกไว้ว่าตอนที่เขามาสำรวจ อันดามันครั้งแรก ๆ นี่ก็เคยบอกว่านี่คือทะเลที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งใน ๑๐ ของโลกนะครับ ขอภาพต่อไปเลยครับ แต่ในปัจจุบันนี้ความทรุดโทรมของอันดามันเห็นได้ทั่วไปนะครับ ยกตัวอย่างเช่น ภาพนี้ฉลามที่เคยว่ายอยู่ทั่วไป ดำน้ำครั้งหนึ่งเจอฉลามไม่ต่ำกว่า ๑๐ ตัว ฉลามตัวนี้ผมเจอที่เกาะที่เราเรียกกันว่าเกาะตาชัย ฉลามตัวนี้นอนอยู่ยังไม่ตาย แต่ไม่มีครีบ ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่าเขาโดนตกขึ้นมาตัดครีบและนำครีบมาทำหูหลาม เพราะฉะนั้นผมก็ฝาก ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติทุกท่านว่ากรุณางดเว้นการประชุมและกินหูฉลามทุกครั้งนะครับ เพราะการกินหูฉลามก็ต่อเนื่องถึงครีบฉลามทำลายทรัพยากรของเราอย่างมากมหาศาล ในปัจจุบันเราดำน้ำ ๑๐ ครั้ง เจอฉลามสักตัวก็แทบจะยกมือไหว้แล้วครับ ต่อเลยครับ มาถึงเหตุการณ์สึนามิเพิ่งครบรอบ ๑๐ ปีสึนามิไปเมื่อ ๒-๓ วันก่อน ตอนสึนามิ พวกเราก็ลงไปทำงานกันเยอะแยะมากมายมหาศาล เราก็พบว่าในเหตุการณ์พื้นที่มี ความเสียหายเยอะแยะ แล้วก็เลยเป็นช่วงเดียวกับที่เรามีโครงการที่จะนำเสนออันดามันเป็น มรดกโลกสอดคล้องกันพอดีในปี ๒๕๔๗ เราก็นำรายชื่อขึ้นไปที่ทางสำนักงานนโยบายและ แผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สผ. นะครับ รายชื่อนั้นก็ติดอยู่ตรงนั้น ต่อเลยครับ ติดอยู่กับ สผ. คือประเด็นของเรามันต้องส่งออกประเทศไทยผ่าน ครม. แล้วก็ส่งออก ประเทศไทย เดี๋ยวท่านเกษมสันต์ที่ชำนาญด้านนี้จะมาอธิบายให้ฟังนะครับ ว่าง่าย ๆ คือ มันติดอยู่ในลิ้นชักอะไรสักอันหนึ่งที่ไหนก็ไม่ทราบ ผมไม่ขอตามไปดูว่าใครผิดใครถูกนะครับ เรามาปฏิรูปเราไม่ได้มาตามจับผิดนะครับ เพราะฉะนั้นมันก็ติดอยู่ที่นั่นประมาณ ๑๐ ปี ต่อเลยครับ สิ่งที่เกิดขึ้นคือปะการัง ผมไปดำน้ำดูตอนแรก ๆ ปะการังที่กำลังฟื้นตัวจากสึนามิ ปัจจุบันมันก็ตายเพราะคน คำสัญญามากมายมหาศาลที่เราเคยบอกไว้มันก็จบไป ๑๐ ปี มันก็เลยกลายเป็นความพยายามของนักวิชาการที่พยายามกันหลายต่อหลายครั้งเพื่อที่จะ รวบรวมข้อมูลต่าง ๆ พยายามที่จะผลักดันว่ามันติดอยู่นิดเดียวนะ แค่นำเสนอคณะรัฐมนตรี เดินตามกระบวนการอีกนิดเดียวมันก็สามารถที่จะเป็นมรดกโลกได้แล้ว แต่อาจจะเป็นปัญหา บางประการ ปัญหาอะไรก็ไม่ทราบที่ทำให้ประเด็นที่ติดอยู่นิดเดียวติดกันอยู่ถึง ๑๐ ปี นักวิชาการมาร่วมมือกันทำงานหลายต่อหลายครั้ง ทำการศึกษาหลายต่อหลายครั้ง ข้อมูลของเราก็มีครบถ้วนสมบูรณ์เพียงพอสำหรับการเสนอเพื่อสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็น มรดกโลกในตอนต้นเรามีเรียบร้อยแล้ว แต่มันก็ติดอยู่ ต่อไปครับ ขณะที่มันติดอยู่ ๑๐ ปีที่ผ่านมา ทรัพยากรของเราพังพินาศไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต้องถามว่าทะเลเป็นอย่างไร เวลาผมเจอใครต่อใครชอบถามผมว่าทะเลไทยปัจจุบันเป็นอย่างไร ผมบอกง่าย ๆ ว่าทะเล ที่สวยสุดของผมคือทะเลในอดีต ทะเลที่ผมหลับตาเห็น เพราะปัจจุบันเฉพาะปะการังที่เหลือ ในสภาพสมบูรณ์มาก ข้อมูลล่าสุดจากกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งมีอยู่ ๕ เปอร์เซ็นต์ ประเทศไทยเหลือปะการังที่อยู่ในระดับสมบูรณ์มากอยู่แค่ ๕ เปอร์เซ็นต์ สัตว์ทะเล หายากของเราตายปีละ ๓๐๐ กว่าตัว การแก้ปัญหาในลักษณะวิ่งไปรอบ ๆ ตามเก็บ น้ำเสีย ตรงโน้นทิ้งสมอปะการัง ตรงนี้นักท่องเที่ยวจากชาติโน้นชาตินี้มาเหยียบปะการัง คนมากเกินไป มันทำไม่ได้ครับ มันทำไม่ได้ตราบใดที่เราไม่มีการจัดการพื้นที่ทั้งหมด ในรูปแบบรวม การจัดการที่เป็นมาตรฐาน การจัดการที่มีการบูรณาการ หลายหน่วยงาน ดูภาพรวมทั้งหมด มันก็เลยกลับมาถึงประเด็นสุดท้าย หนทางสุดท้ายของเราที่จะทำให้ ทะเลอันดามันทะเลที่เคยสวยที่สุดในโลกอยู่รอดต่อไป เชิญภาพต่อไปครับ นั่นก็คือ มรดกโลก มรดกโลกเป็นพื้นที่ที่ทางองค์การยูเนสโก (UNESCO) ยอมรับว่าเป็นสมบัติของ มนุษยชาติ แหล่งมรดกโลก ดูสามเหลี่ยมของเราจะเห็นสีแดงอยู่ข้างบนสุด หมายถึงว่า มันเป็นเขตอนุรักษ์ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในโลก ประเทศไทยมีเขตมรดกโลก ๕ แห่ง ศิลปวัฒนธรรมก็คือ อยุธยา สุโขทัย แล้วก็บ้านเชียง ขณะที่มรดกทางธรรมชาติของเรามีอยู่ ๒ แห่ง ก็คือห้วยขาแข้ง ทุ่งใหญ่นเรศวร และเขาใหญ่ ทับลาน ปางสีดา ในความเป็นจริงแล้ว มรดกโลกทางธรรมชาติยากกว่ามรดกโลกทางศิลปวัฒนธรรมเยอะมาก โลกนี้มีมรดกโลก ทางศิลปวัฒนธรรม ๗๗๙ แห่ง สำหรับท่านสมาชิกที่อาจจะเดี๋ยวจะไปพักผ่อนกับครอบครัว ที่ญี่ปุ่น อาจจะเคยได้ยินว่าภูเขาไฟฟูจีเป็นมรดกโลก เป็นมรดกโลกทางศิลปวัฒนธรรม ภูเขาไฟฟูจีไม่ได้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่ามันโหดมากในการนำเสนอให้ เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ ทั้งโลกมีอยู่แค่ ๑๙๗ แห่งเท่านั้น และมรดกโลกเหล่านี้ หมายความว่าเราต้องไปให้ถึงมาตรฐานโลก มันไม่ใช่ขึ้นกับเรา นี่ไม่ใช่การประกวด นางสาวไทยหรือนางงาม นี่คือการโชว์ (Show) ให้เขาเห็นว่าเราประเทศไทยมีศักยภาพ ประสิทธิภาพ และความจริงใจในการรักษาพื้นที่เหล่านี้ให้เป็นสมบัติของโลก เรามีคุณภาพ เรา มีระบบต่าง ๆ ในการดูแลให้ถึงในระดับนั้น เพราะฉะนั้นภาพที่เราต้องการเห็นก็คือ ๑๗ แห่ง อย่างที่ท่านประธานปราโมทย์พูดไป อุทยานแห่งชาติ ๑๗ แห่ง เริ่มตั้งแต่หมู่เกาะสุรินทร์ หมู่เกาะสิมิลัน หมู่เกาะพยาม อื่น ๆ อีกมากนะครับไล่ลงมาจนจบนะครับ อุทยานแห่งนี้ แบ่งเป็น ๖ โซนด้วยกันนะครับ ๖ โซนด้วยกัน เดี๋ยวผมจะแสดงให้เห็นว่าทำไมต้องเป็น ๖ โซน แล้วทำไมอันดามันถึงพร้อมที่จะเป็นมรดกโลก ต่อไปเลยครับ นี่ก็คือลักษณะของมรดกโลก คำว่า สวย ผมพยายามเน้นย้ำว่า คำว่า สวย ไม่เกี่ยว มันเกี่ยวมากกว่านั้น อันดามันของเราเป็นคาบสมุทร ประกอบด้วย ๖ จังหวัด อันดามันเหนือก็คือระนอง พังงา ภูเก็ต อันดามันใต้ก็คือ กระบี่ ตรัง สตูล เพราะฉะนั้น ทั้ง ๖ จังหวัดของเราเป็นรอยต่อ เป็นคาบสมุทรอันเป็นรอยต่อของสิ่งมีชีวิต จากเหนือก็คือ เหนือประจวบคีรีขันธ์ ขึ้นไปจนถึงดอยอินทนนท์ จากใต้ก็คือใต้หาดใหญ่ ใต้สตูลลงไปที่ มาเลเซีย อินโดนีเซีย ลงไปที่ออสเตรเลีย ต่อเลยครับ ลักษณะของคาบสมุทรเช่นนี้ทั้งโลก มีอยู่แค่ ๒ แห่งเท่านั้น แห่งหนึ่งอยู่ที่ปานามา ช่องแคบปานามา หลายคนอาจจะเคยได้ยิน อยู่ในอเมริกากลาง อีกแห่งคือประเทศเรา เป็นรอยต่อระหว่าง ๒ โลก โลกของเหนือ กับโลกของใต้ เป็นแหล่งรวมสิ่งมีชีวิตสรรพสัตว์จากทางเหนือกับทางใต้มาบรรจบกัน ที่สำคัญคืออันดามันอยู่มา ๒๐๐ ล้านปีนิ่ง กระบวนการทางธรณีวิทยานิ่ง หมายความว่า สัตว์ต่าง ๆ มารวมกันอยู่ถึง ๒๐๐ ล้านปี ขณะที่ปานามาเพิ่ง ๒,๐๐๐,๐๐๐ ปี เพราะฉะนั้น คุณค่า พูดความจริงถึงคุณค่า ในแง่ของธรณีวิทยา ในแง่ของการผสมรวมของสรรพสัตว์ อันดามันมีค่ามากที่สุด ต่อไปครับ อันนี้ก็คือรอยเชื่อมที่ผมชี้ให้ดู เพราะว่าสิ่งที่เราจะนำเสนอไป คือข้อมูล ผมทราบดีว่าพวกเราทุกคนเคยไปอันดามัน ทุกคนทราบดีว่าหาดทรายสวยน้ำใส แต่เคยทราบไหมว่าอันดามันมีความสำคัญกับโลกแค่ไหน ภาพนี้ก็คือภาพทางธรณีวิทยา ที่แสดงให้เห็นถึงการรวมตัวของสิ่งมีชีวิต จากรอยเลื่อนที่คอคอดกระนะครับ ที่ประจวบคีรีขันธ์ไล่ลงมาทางตอนล่างนะครับ นั่นก็คือส่วนศูนย์รวมของสัตว์เหนือใต้ นั่นคือสัตว์บก และสัตว์ทะเลล่ะ ภาพต่อไปครับ ภาพต่อไปคือศูนย์รวมของสัตว์ทะเล จากออกกับตก ออกคืออะไร ออกก็คืออ่าวไทย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรที่ใหญ่ที่สุด ในโลก ตกคืออะไร มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรที่ลึกลับที่สุดในโลก จากออกกับตกเรามา รวมกัน อินเดียมีมัลดีฟส์ แปซิฟิกมีบาหลี มีฮาวาย น้ำ ๒ แห่งไหลเข้ามารวมกันที่อันดามัน ตามลูกศรที่เห็นอยู่ นั่นก็คือแหล่งรวมของสิ่งมีชีวิตมหาศาล แหล่งที่ทำให้อันดามันมีสิ่งมีชีวิต ถึง ๔,๐๐๐ กว่าชนิด ในทะเลเท่าที่เราสำรวจพบในปัจจุบัน และเชื่อว่ามีมากกว่านั้นมาก เป็นแหล่งรวมของสัตว์ต่าง ๆ นานา เดี๋ยวผมจะพาไปดูต่อไป ขอเชิญครับ นี่คือระบบนิเวศ ต่าง ๆ ที่เราพบในทะเลอันดามันก็ครบถ้วนสมบูรณ์ ผมต้องอธิบายให้ฟังสั้น ๆ ว่าระบบนิเวศ ทางทะเล ถ้าเกิดอยู่ในเขตร้อนถือว่ามีความอุดมสมบูรณ์และความหลากหลายมากที่สุด อังกฤษ สหรัฐอเมริกา หรือแม้กระทั่งง่าย ๆ อย่างทะเลแคริบเบียนที่มีจาไมกา มีอะไร มีปะการังอยู่ ๕๐ ชนิดในทะเลแคริบเบียนทั้งหมดใหญ่โตมโหฬารใหญ่กว่าประเทศไทย เกาะตะรุเตามีปะการังอยู่ ๒๑๐ ชนิด มากกว่าทะเลแคริบเบียนทั้งทะเล ๔ เท่า ต่อไปครับ เพราะฉะนั้นภาพที่เห็นนี้ก็คืออุทยานต่าง ๆ ที่เราจะนำเสนอมรดกโลก ผมขอเน้นย้ำตรงนี้ไว้ เพื่อให้พวกเราไม่เข้าใจผิด เรานำเสนออุทยานและเขตอนุรักษ์เท่านั้น เพราะฉะนั้นเราจะไม่ เกิดผลกระทบใด ๆ กับการประมงพื้นบ้าน หรือการใช้ประโยชน์ใด ๆ ที่มีอยู่เดิม เพราะใน อุทยานเหล่านั้นมีกฎหมายอุทยานห้ามเก็บหินแม้กระทั่งก้อนเดียวอยู่แล้ว มันเป็นกฎหมาย เดิมอยู่แล้ว คุณเข้าไปสิมิลันคุณตกปลาไม่ได้อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นมันไม่ได้มีการประกาศ กฎหมายใหม่ ไม่ได้ประกาศเขตใหม่ที่จะทำให้เกิดต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตชาวบ้านหรือใด ๆ ทั้งสิ้น มันเป็นการนำเขตอุทยานประกาศเป็นเขตมรดกโลก เช่นเดียวกับเขาใหญ่ก็คือเสนอ เขาใหญ่เป็นมรดกโลก เขาใหญ่เป็นอุทยานอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นความกังวลว่าจะกระทบต่อ ชาวประมง พี่น้อง วิถีชาวบ้านหรืออื่น ๆ ไม่มีทั้งสิ้นเพราะว่ามันเป็นการเสนอเขตอนุรักษ์ ชัดเจนอยู่แล้ว ต่อไปครับ จากทางเหนือเรามี ๖ โซนนะครับ ผมไปอย่างรวดเร็ว กระบุรี แหลมสน เกาะพยาม บริเวณนี้หลายท่านอาจจะไม่ค่อยรู้จัก แต่จริง ๆ แล้วเป็นบริเวณที่มี ป่าชายเลนที่สมบูรณ์ที่สุดในประเทศไทย ถ้ามีโอกาสผมอาจจะอยากพาท่านสมาชิกไปดู ต้นโกงกางอายุ ๑๐๐ ปีที่ใหญ่กว่า ๑ คนโอบ เราจะได้เข้าใจว่าการปลูกต้นโกงกางที่สูงแค่ ๑ คืบกว่าจะเป็นต้นโกงกาง ๑ คนโอบมันยากแค่ไหน การอนุรักษ์สำคัญกว่าการฟื้นฟู ในมุมมองของผม ต่อไปครับ หมู่เกาะที่โด่งดังที่สุดในประเทศไทย หมู่เกาะสุรินทร์ หมู่เกาะสิมิลัน ปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างฉลามวาฬที่กำลังว่ายอยู่ ต่อไปครับ ความโดดเด่นในเรื่องของ การดำน้ำตื้นที่ไม่มีใครเทียบเทียมที่หมู่เกาะสุรินทร์ ความสวยงามใต้ทะเลลึกที่หมู่เกาะสิมิลัน มีนักท่องเที่ยวมามหาศาล

คราวนี้เรามาที่ชายฝั่งนะครับ ชายฝั่งพังงา เรามีเกาะพระทอง มีหาดท้ายเหมือง แล้วก็มีหาดไม้ขาวที่อยู่ทางภูเก็ต หลายคนอาจจะสงสัยว่ามันก็มีหาดทรายกับหญ้ารก ๆ มันจะมีความหมายอย่างไร ชมภาพต่อไปครับ หาดเหล่านี้เป็นหาดที่สัตว์ที่หายากที่สุดในโลก มาอาศัย ยกตัวอย่างเช่น เต่ามะเฟือง เต่ามะเฟืองเป็นเต่าชนิดเดียวที่เป็นกระดองหนัง เป็นเต่าที่สืบทอดมาจากเต่าดึกดำบรรพ์อาร์ชีลอน (Archelon) เมื่อประมาณ ๑๕๐ ล้านปีก่อน สืบทอดมาเป็นเต่ามะเฟืองกลายเป็นเต่าที่ใหญ่ที่สุดในโลก ความยาวถึง ๔ เมตร เต่าชนิดนี้ เมื่อโตเต็มที่ลูกเต่าก็ยาวสักคืบหนึ่งสองคืบแล้วแต่ขนาดเต่า อย่างไรก็ตามเต่าชนิดนี้ขึ้นไป เกาะสุรินทร์ เกาะสิมิลัน หรือที่อื่นไม่ได้ต้องมาขึ้นที่หาดแถวนี้เท่านั้น เพราะตัวมันใหญ่มาก หาดต้องชันเต่าถึงสามารถขึ้นมาวางไข่ได้ ปัจจุบันเราแทบจะไม่พบเต่ามะเฟืองอีกแล้ว ต่อไปครับ เรามีการศึกษาข้อมูลนะครับ จะเห็นภาพการเคลื่อนที่ของเต่าโดยใช้เต่า ติดดาวเทียม เต่าก็จะเคลื่อนที่ไปในทะเลอันดามันตามพื้นที่ต่าง ๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่า เราไม่สามารถจะอนุรักษ์พื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งแล้วก็ปล่อยพื้นที่อื่น ทั้งหมดมันต้องเป็นภาพรวม เพราะเต่ามันว่ายน้ำได้ แล้วว่ายด้วยความเร็ว ๖๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น การดูแลรักษาพื้นที่อนุรักษ์มันต้องดูทั้งผืนรวมกันครับ นั่นก็คือข้อมูลที่ผมบอกไป อ่าวพังงา ไม่ต้องห่วงนะครับ หมู่เกาะพีพี หมู่เกาะที่สวยที่สุดติดอันดับ ๑ ใน ๕ ของโลกสัตว์มหาศาล แม้กระทั่งแนวหินปูน เกาะหินปูนที่เราเห็นนึกว่าไม่มีอะไร เห็นวงสีแดงนั่นไหมครับ ที่วงสีแดงนั้นนักพฤกษศาสตร์ปีนขึ้นไปดูได้ภาพต่อมาครับ พวกนี้เป็นพืชพันธุ์ที่พบที่เดียว ในโลกทั้งนั้น เห็นคำว่า สยามเมนซีส (Siamensis) ไหมครับ นั่นก็คือความหมายว่า ไม่มีที่ไหนในโลก พืช ดอกไม้เหล่านี้ ต้นเหล่านี้พบเฉพาะที่อันดามันของประเทศไทยเท่านั้น เขาถึงตั้งนามสกุลให้เป็นเกียรติแก่พื้นที่ เกียรติแก่ประเทศไทยของเรา แต่บางครั้งเราไม่รู้ เราไม่เข้าใจ เราพยายามจะใช้ไปทั้งหมดโดยที่เราไม่ทราบเลยว่าบางอย่างมันเป็นเกียรติศักดิ์ ของประเทศชาติ เป็นความภาคภูมิใจแล้วเราก็ทำลายมันไปโดยที่เราไม่ทราบด้วยซ้ำว่า เรากำลังทำลายมัน ต่อไปครับ แหล่งหญ้าทะเลที่อาศัยของพะยูน ๑๐๐ กว่าตัวที่ตรัง แม้กระทั่งนกอพยพที่บินมา นกหายากหลายชนิดบินหนีหนาวมาในช่วงนี้มาอยู่ที่กระบี่ ป่าบนเกาะตะรุเตาที่อยู่ทางใต้สุดนะครับ เขตที่ ๕ ก็คือเขตตะรุเตา ต่อเลยครับ รวมทั้งตัวนี้ ผมพบเองนะครับ ทีมงานจากภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไปค้นพบปูทหารชนิดแรกของโลกที่ปากบารา เราตั้งชื่อว่าปูทหารพระราชา ขึ้นทะเบียน เป็นปูชนิดใหม่ของโลกเรียบร้อยแล้ว ในพื้นที่รอบหมู่เกาะลันตาและอื่น ๆ อีกมาก ล้วนแต่เป็นแหล่งดำน้ำที่สำคัญทั้งนั้น ต่อไปครับ ยังหมายถึงลักษณะต่าง ๆ ทางธรณีวิทยา สุสานหอยที่กระบี่ เขาพิงกัน เขาตะปู ทุกอย่างมันแสดงให้เห็นถึงภูมิทัศน์ที่ไม่มีที่ใดเหมือน ผมทำงานด้านนี้มาเป็นเวลานานนะครับ ผมบอกได้ตามตรงว่าผมไม่เคยเห็นที่ไหนที่มี ทั้งเขาหินปูน มีทั้งแนวปะการัง มีทุกอย่างสุมรวมกันอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ พื้นที่เดียว มันเป็นอะไรที่หาไม่ได้ในโลก อันนี้ชัดเจนมากครับ หรือแม้กระทั่งในเรื่องศิลปวัฒนธรรม ภาพที่กระบี่ ภาพที่พังงา อายุ ๕,๐๐๐ ปี ๘,๐๐๐ ปี วาดไว้ที่เขา เขียนไว้ตามที่ต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งคนไทยคนแรกของประเทศเรากำลังจะมาปฏิรูปประเทศ ทราบไหมครับว่า หลักฐานครั้งแรกที่พบคนไทยคนแรกของประเทศไทยอยู่ที่ไหน อยู่ที่กระบี่ครับ เราค้นพบฟันที่กระบี่มีอายุประมาณ ๓๐,๐๐๐ กว่าปี นั่นคือหลักฐานของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุด ในโลกอยู่ที่กระบี่ ต่อไปครับ ภาพต่าง ๆ ที่กลายเป็นประวัติศาสตร์ เป็นเรื่องราวดำเนินมา ปัจจุบันอยู่ในสภาพไหนหรือครับ ร่องรอยการเขียน การขีด การทำลาย ของอย่างนี้มันจะ กลับมาได้อย่างไร ของบางอย่างมันเสียไปแล้วมันจะกลับมาได้อย่างไร มันฟื้นฟูไม่ได้ มันใช้งบประมาณทั้งประเทศชาติมันก็ทำอีกไม่ได้ มันไปแล้วมันไปเลย ต่อไปเลยครับ ในเรื่องของชาวเลซึ่งปัจจุบันก็มีอิทธิพลต่าง ๆ ทางเศรษฐกิจ กลายเป็นขี่มอเตอร์ไซค์ ใส่กางเกงยีนส์เกือบหมดแล้ว ชาวเลกลุ่มสุดท้าย วัฒนธรรมกลุ่มสุดท้ายเหลือไม่มาก พวกนั้นก็คือวิถีชีวิตอันงดงามที่ทุกคนอยู่บนแผ่นดินไทยควรจะมีสิทธิที่จะดำรงอยู่ไว้นะครับ ต่อเลยครับ กิจกรรมนันทนาการต่าง ๆ ตัวเลขหรือครับ อันนี้ผมไปทางเศรษฐกิจบ้างแล้วนะครับ ต่อเลยนะครับ จริง ๆ แล้วผมทำงานเป็นที่ปรึกษาทางด้านการท่องเที่ยวมาหลายท่านนะครับ ผมก็มีความรู้เรื่องการท่องเที่ยวอยู่บ้าง ข้อมูลทางเศรษฐกิจเรามีมหาศาล ตัวเลขล่าสุด ที่ผมคุยกับทางกระทรวงการท่องท่องเที่ยวและกีฬาปีนี้ ๒๖.๕ ล้านคน ตัวเลขผมเก่าไป นิดหนึ่งครับ แต่ผมต้องการจะชี้ให้เห็นว่าปีนี้ ๒๖.๕ ล้านคน อาจจะเป็น ๓๐ ล้านคน อันดามันประกอบด้วย ๖ จังหวัดไม่เคยน้อยกว่า ๒๕ เปอร์เซ็นต์ ๒๓ ๒๔ ๒๕ ๒๖ จนจะถึง ๓๐ เปอร์เซ็นต์ จังหวัด ๖ จังหวัดของประเทศไทยทำรายได้จากการท่องเที่ยวเกือบ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ของประเทศนี้ นักท่องเที่ยวต่างชาติที่กำลังจะเข้ามา ๓๐ ล้านคน รายได้ในปีหน้า เราตั้งไว้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อันดามันจะทำให้ ๓,๐๐๐,๐๐๐-๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท ที่ผมเขียนไว้ในเอกสารนั้นเป็นแค่ตัวเลขแบบประเมินแบบต่ำ ๆ จริง ๆ มันมากกว่านั้นเยอะ เพราะฉะนั้นมูลค่าต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมันมหาศาล และที่สำคัญที่สุดมรดกโลกไม่ได้รบกวน การท่องเที่ยวที่ถูกกฎหมาย มรดกโลกไม่ได้รบกวนอะไรเลย มรดกโลกเป็นการยกระดับ การท่องเที่ยว เราพูดถึงนักท่องเที่ยวแบบไฮเอนด์ (High-end) เราพูดถึงการยกระดับ การท่องเที่ยว เราพูดโน่นพูดนี่มามากมาย คำถามก็คือทำอย่างไร โฆษณาแค่ไหน ใช้เงินกี่ร้อยล้านบาท เราจะสามารถโฆษณาให้มรดก มันบอก โอ้ดีจัง ภูเก็ต สิมิลันดีจัง กระบี่ดีจัง พังงา มรดกโลกคือตราประทับปั้งจบ มีข้อมูลการศึกษามากมายว่าแหล่งมรดกโลก ทำรายได้ เดิมเป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมดาพอกลายเป็นมรดกโลกทำรายได้เพิ่มขึ้น ๓ เท่า ๔ เท่าเห็นชัดเจน จิ่วไจ้โกว จางเจียะเจี้ยะในเมืองจีน ๔๗ แห่ง ทำไมเมืองจีนถึงอยาก บูรณาการทำมรดกโลก ๔๐ กว่าแห่ง ด้วยเหตุผลนี้ละครับ แล้วคนมาเยอะ ๆ แล้วมันจะ เดือดร้อนไหม คนจะมาเท่าไรก็ไม่เกี่ยว เกี่ยวกันว่าคุณดูแลพื้นที่นั้นอย่างไร ง่าย ๆ จิ่วไจ้โกว ตุลาคม มรดกโลกมีคนไปเที่ยว ๔๐,๐๐๐ คนต่อวัน เขาก็ยังเป็นมรดกโลก ขณะที่นักท่องเที่ยวจากชาติใดชาติหนึ่งมาเมืองไทย ๒๐๐ คน เดินเหยียบปะการังตายราบ เป็นแนว ไม่เกี่ยวกับว่ามากี่คน เกี่ยวกับว่าคุณดูแลอย่างไร แล้วมันก็จะเป็นการยกระดับ ไฮเอนด์ และอย่าลืมว่ามรดกโลกอันดามันมาตั้งแต่ระนองยันสตูลนะครับ ถามว่าแล้วอยู่ ภูเก็ตมันจะไปเกี่ยวอะไรด้วย นักท่องเที่ยวมาภูเก็ตก็ต้องไปเที่ยวที่อ่าวพังงา อ่าวพังงาก็เป็น อุทยานแห่งชาติอยู่ในมรดกโลก ไปเกาะพีพี ไปเกาะสิมิลัน เพราะฉะนั้นมันเป็นการยกระดับ อัพ คลาส (Up class) ของการท่องเที่ยวทั้งหมดในพื้นที่เหล่านั้น แล้วลองคิดภาพดูสิครับว่า ถ้าเกิดนักท่องเที่ยวมาที่ภูเก็ต เขาบอก โอ้แถวนี้เป็นมรดกโลกหมด เพราะฉะนั้นฉันอยู่ต่ออีก ๓ วันเพื่อที่จะไประนอง เพื่อที่จะไปสตูล การอยู่นานขึ้น การใช้จ่ายมากขึ้น พื้นที่การกระจายรายได้ไม่ใช่สุมกันอยู่แค่ภูเก็ตเท่านั้น กระจายออกไปรอบ ๆ ด้วยเหตุผลว่า มรดกโลกเราเริ่มตั้งแต่ระนองยันสตูล เพราะฉะนั้นตรงเหล่านั้นคือการเปลี่ยนแปลง การพลิกผันของการท่องเที่ยวที่ชัดเจนที่สุด เราอาจจะไม่เห็นกับห้วยขาแข้ง ทุ่งใหญ่นเรศวร เราอาจจะมองไม่เห็นกับเขาใหญ่ เพราะว่านั่นเป็นเขตที่ห้วยขาแข้งก็มีนักท่องเที่ยว ไม่มากมาย แต่นี่คือมรดกโลกในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดของประเทศไทย มันอัพ (Up) ปุ๊บ เพราะว่ามันมีสาธารณูปโภคพื้นฐานทุกอย่างรองรับอยู่แล้ว ต่อเลยครับ ตัวเลข ต่อเลยครับ และอันนี้ก็คือลิสต์ (List) ข้อต่าง ๆ ซึ่งทุกท่านก็คงจะมีเอกสารแล้วว่าอันดามันจะเป็น มรดกโลกได้อย่างไร ต่อเลยครับ ผมเอามาให้ดูนะครับว่าเราเช็ก (Check) หมดแล้วว่ามันมี โอกาสเป็นได้แน่นอน ต่อครับ หรือแม้กระทั่งการมีส่วนร่วม การจัดการทางพวกเราก็ทำ บางส่วนไว้ให้ได้ดูเรียบร้อยแล้วว่ามันจะมีองค์ประกอบอย่างไรบ้าง เราจะสามารถจัดการ อย่างไรบ้าง ต่อเลยครับ การมีส่วนร่วมของประชาชน การสร้างชุมชนให้มีความเข้มแข็ง การลดความเหลื่อมล้ำของประชาชนในการเข้าถึง มรดกโลกไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อให้คนรวย รวยยิ่งขึ้น คนจนเป็นลูกจ้างคนรวยไม่ใช่ การกระจายรายได้สู่ประชาชน การทำให้คนมีสิทธิ เข้าถึงตรงนั้นคือหัวใจของยูเนสโกของมรดกโลกอยู่แล้ว เขาจะมาดูตรงนั้น เขาไม่ได้ต้องการ ดูว่าคุณมีถนนดีขึ้นมากแค่ไหน เขาไม่ได้ต้องการมาดูว่าคุณมีท่าเรือดีขึ้นแค่ไหน เขาต้องการจะมาดูว่าการมีส่วนร่วมของประชาชนในพื้นที่มีส่วนร่วมหรือเปล่า เพราะฉะนั้น ไม่ต้องห่วงในเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชนนะครับ เพราะว่าเป็นเกณฑ์มาตรฐานของ มรดกโลกอยู่แล้ว ต่อเลยครับ ผมเอามาให้ดูว่าจากนั้นเราสามารถนำไปทำโซนนิง (Zoning) ต่าง ๆ ในพื้นที่ ซึ่งก็เป็นพื้นที่อนุรักษ์อยู่แล้ว ไม่ได้เกิดความเดือดร้อนกับประชาชน ในรูปแบบใหม่ ๆ ใด ๆ ทั้งสิ้น ต่อเลยครับ อันนี้เอามาให้ดูเฉย ๆ เพราะว่ามันค่อนข้าง ซับซ้อนหากจะอธิบาย ต่อนะครับ ลงรายละเอียดมาทีละจุดจนถึงว่าปะการังตายแล้วต้องไป ทางไหน เพิ่มการมีส่วนร่วมของการท่องเที่ยวไปทางไหน มันเป็นวิธีการทางวิทยาศาสตร์ แต่ผมต้องการแสดงให้เห็นว่าเราคิดไปถึงขั้นนั้นแล้ว การทำโซนนิ่งต่าง ๆ ในพื้นที่ต่าง ๆ มันเป็นวิธีการการบริหารจัดการไปทางวิทยาศาสตร์ มันจะมีเขตต่าง ๆ ในการดูแล มีเขตรักษา มีเขตบัฟเฟอร์ โซน (Buffer zone) มีเขตต่าง ๆ ที่ชัดเจน แล้วมีความเป็นมา ของเขตเหล่านั้นนะครับ ไม่ใช่พูดกันแค่ปากว่าต้องมีเขตป้องกัน ทุกอย่างทำไว้เกือบหมดแล้ว มีพื้นที่จริงที่เราเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้วว่าตรงไหนควรจะต้องมีเขตดูแลรักษาแบบไหน อันนี้ผมเอาการมีส่วนร่วมคร่าว ๆ มาให้เราดูว่าเราเน้นหนักทางด้านนี้อยู่แล้ว ทั้งในระดับ จังหวัด ในระดับต่าง ๆ ในพื้นที่ อันนี้เป็นรายละเอียดที่ท่านประธานก็พูดถึงไป เกือบหมดแล้วนะครับ ผมก็จะเอามาให้ดูเฉย ๆ ว่าการเป็นมรดกโลกไม่ใช่หมายความว่าอยู่ดี ๆ เรามาประกาศตูม เราได้เป็นมรดกโลก ไม่ใช่นะครับ มันต้องเป็นทีละขั้นทีละตอน ที่เราทำอย่างง่าย ๆ ก็คือเราจะต้องสมัครเข้าสอบให้ทันภายในวันที่ ๑๕ เมษายน พอสมัครสอบเสร็จ เขาก็จะมาสอบเรา มีเวลาอีกปีกว่าในการเตรียมข้อมูลในรายละเอียด ก็ต้องวางแผนดำเนินการในรายละเอียด จากนั้นเราก็นำเสนอขึ้นเป็นมรดกโลก เสร็จแล้ว ถ้าเกิดเราผ่านได้เป็นมรดกโลก อาจจะเป็นปี ๒๕๕๙ ปี ๒๕๖๐ สิ่งที่ชัดเจนก็คือว่ามันจะเป็น การอนุรักษ์ จัดการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนพื้นที่อันดามันทั้งหมด มรดกโลกสามารถ ถอดถอนได้ ปัจจุบันมี ๔๗ แห่งที่กำลังอยู่ระหว่างการถอดถอนเพราะว่าไม่เข้ามาตรฐานของ ยูเนสโก เพราะเป็นมรดกโลกแล้วตกต่ำลง เราต้องการจะชี้ชัดให้ถาวรว่า ถ้าเกิดอันดามัน เป็นมรดกโลกแล้ว ระบบของเราเป็นอย่างนี้แล้ว ในอนาคตไม่ว่ารัฐบาลใดจะมาก็เถอะ รัฐบาลเหล่านั้นต้องให้ความสำคัญกับอันดามัน เพราะถ้าเขาไม่ให้ความสำคัญกับอันดามัน อันดามันโดนถอดถอนในรัฐบาลของเขา มันก็จะเป็นตราบาปของรัฐบาลเขาไปตลอด นี่ก็คือหลักประกันสิ่งสุดท้ายที่สภาปฏิรูปแห่งชาติสามารถฝากไว้กับแผ่นดินและผืนน้ำไทยได้ ต่อเลยครับ งบประมาณผมแตกมาถึง ต่อไปครับ อันนี้ท่านประธานพูดไปหมดแล้วนะครับ ต่อไปเรื่อย ๆ ครับ ประโยชน์ต่าง ๆ ใครเสียผลประโยชน์ลองดูได้การประมงไม่เกี่ยว การท่องเที่ยวไม่เกี่ยว ชุมชนเข้มแข็งขึ้น การประมงถ้าเกิดทะเลมันสมบูรณ์ขึ้นปลามันก็มี มากขึ้น ชาวประมงที่ทำถูกกฎหมายก็ได้ประโยชน์ ไม่เสียประโยชน์ คนที่เสียประโยชน์คือ คนที่ทำผิดกฎหมายซึ่งผมไม่แคร์ (Care) เขาก็คงจะต้องโดนจับกุมเพราะเขาทำผิดกฎหมาย บอกว่ารีสอร์ทผมจะเสียหายหรือเปล่า ถ้าเกิดรีสอร์ทผมทำอยู่ในที่ที่ผิดกฎหมาย ตะกอน ไหลทับปะการัง ตัดป่า ตัดทะเล ถมทะเล สร้างเขื่อน สร้างท่าเรือโดยไม่ได้ขออนุญาต คุณก็ควรจะเสียประโยชน์เพราะคุณลักสมบัติของชาติมานานพอแล้ว เพราะฉะนั้นภาพพวกนี้ ก็จะเห็นได้ชัดเจน ต่อเลยครับ อันนี้ก็คือการดำเนินการขั้นต่อไปที่เราพูดถึงไว้ แล้วรวมทั้ง ผมมองเห็นว่า ๑๐ ปีอันดามันจะปรับทุกอย่างเข้าสู่มิติที่จะกลายเป็นอะเมสซิง (Amazing) อันดามัน เราไม่ได้มองกันแค่ปีสองปีมันเป็นโครงการต่อเนื่อง อันนี้ก็เป็นภาพผมกับฉลามวาฬ ปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกถ่ายที่อันดามัน เดี๋ยวก่อนที่จะจบผมขอท่านเกษมสันต์มาอธิบาย ในเรื่องของกระบวนการ เพราะว่าท่านเกษมสันต์เป็นเลขาธิการ สผ. อยู่แล้ว รบกวนช่วยผม อธิบายเรื่องกระบวนการนิดหนึ่ง ส่วนสำหรับของผมก็จบลงแล้ว ฝากความหวังไว้ครั้งสุดท้ายว่า อันนี้เป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผมพาลูกผมไปนะครับ เพราะฉะนั้นผมขอลงท้ายง่าย ๆ ว่า ทรัพยากรธรรมชาติไม่ใช่สมบัติของคนรุ่นเรา ไม่ใช่อะไรที่จะเป็นประชานิยมหรืออะไรทั้งสิ้น คนรุ่นเรามีหน้าที่เพียงแค่ดูแลทรัพย์สมบัติเหล่านี้และส่งต่อให้ลูกหลาน ทะเลอันดามัน เป็นของลูกหลาน เรากำลังทำลายมันกับมือ ถ้าเกิดเราไม่ทำอะไรสักอย่างลูกหลานคงหันมา มองหน้าพวกเรา ไม่ใช่เฉพาะสภาปฏิรูปแห่งชาติ แต่คนไทยในรุ่นนี้ทั้งหมด แล้วถามว่าพ่อแม่ ทำอะไรกับสมบัติของหนู ขอบคุณครับ

เชิญครับ

กราบเรียนท่านประธาน สภาปฏิรูปแห่งชาติและท่านสมาชิกที่เคารพ กระผม นายเกษมสันต์ จิณณวาโส สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ลำดับที่ ๑๖ จากที่ดอกเตอร์ธรณ์ได้นำเรียนถึงความสำคัญของ การเสนอฝั่งอันดามันเป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ ผมขออนุญาตกราบเรียนเพิ่มเติม บางประเด็นอย่างนี้นะครับว่าในสิ่งที่ได้นำเสนอต่อสภาในลักษณะที่เป็นเพาเวอร์พอยท์นั้น ความสำคัญทางทรัพยากรทางธรรมชาติของประเทศไทยมี ๖ ระบบนิเวศที่สำคัญนะครับ ถ้าเราดูจากแผนที่เราก็จะพบว่าเรามีระบบนิเวศทางทะเลลึก แล้วก็ทะเลน้ำตื้นทั้งตอนบน กับตอนล่าง ซึ่งตรงนี้จะมีชนิดพันธุ์ มีความหลากหลายทางชีวภาพมากมายมหาศาล อีก ๒ กลุ่มก็จะเป็นระบบนิเวศป่าชายเลน ป่าชายหาด แล้วก็ระบบนิเวศเขาหินปูน พวกนี้คือ สิ่งที่มันเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นนะครับ หลายท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมเราถึงจะต้องพูดอย่างนี้ ตรงนี้การที่หยิบยกขึ้นมาเพราะว่าเราจะต้องชี้ให้เห็นถึงความสำคัญในเรื่องเอกลักษณ์ เรื่องทัศนียภาพ เรื่องคุณค่าของความสำคัญ เพื่อที่จะเสนอว่าการที่เราเอา ๖ ระบบนิเวศ ของไทยในฝั่งอันดามันเสนอเพื่อเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ มันไปเข้ากับหลักเกณฑ์ที่ ยูเนสโกเขากำหนดไว้ในข้อที่ ๗ ข้อที่ ๙ และข้อที่ ๑๐ อย่างไร ก่อนอื่นผมอยากกราบเรียนว่า ประเทศไทยนี่โชคดีนะครับหลังจากที่เกิดภัยสึนามิมาแล้ว เราก็ยังมีภัยทางธรรมชาติ เมื่อปี ๒๕๕๓ เกิดการฟอกขาวของปะการังทั่วประเทศนะครับ เสียหายกว่า ๗๕ เปอร์เซ็นต์ ทางกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งก็ได้เร่งดำเนินการฟื้นฟู การฟื้นฟูแบบที่เราเคยเห็น เก็บกิ่งมาแล้วไปปักชำ แล้วก็เอาไปปลูกตรงนั้นนี่มันไม่ค่อยได้ผล แต่สิ่งที่ได้มีการทำก็คือ เราได้ทำเป็นครั้งแรกของประเทศไทยนะครับ ก็คือเรื่องของการขยายพันธุ์ปะการังโดยอาศัยเพศ ตรงนี้ก็ยังทำมาอย่างต่อเนื่อง

สิ่งที่สำคัญในส่วนที่ ๒ ที่ผมอยากนำกราบเรียนก็คือว่า หลายท่านยังสงสัยว่า หลักเกณฑ์ข้อที่ ๗ นี่คืออะไร หลักเกณฑ์ข้อที่ ๗ ก็คือว่าในหลักของยูเนสโกนี่เขาพูดถึงว่า จะต้องมีลักษณะทางธรรมชาติที่เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น มีความงดงามตามธรรมชาติ อย่างเป็นพิเศษ แล้วก็มีความสำคัญทางสุนทรียศาสตร์ พวกนี้เมื่อกี้ได้มีการนำเสนอนะครับ สิ่งที่อยากจะเน้นย้ำก็คือเรามีเนเชอรัล บัฟเฟอร์ โซน (Natural buffer zone) เรามีฝั่ง อันดามันที่เป็นธรณีสัณฐานในลักษณะที่เป็นร็อค ฟอร์ม (Rock form) เรามีแซน ดูนส์ (Sand dunes) มีป่าชายหาด มีเทือกเขา มีป่าชายเลน ตรงนี้จะเข้าหลักเกณฑ์ข้อที่ ๗

ในประเด็นที่ ๒ ก็คือหลักเกณฑ์ข้อที่ ๙ ที่พูดถึงว่า ความโดดเด่นทางระบบ นิเวศและชีววิทยาที่มีมาอย่างต่อเนื่องนะครับ รวมทั้งสังคมพืชและสังคมสัตว์ ผมก็จะ หยิบยกให้ท่านดูว่าสิ่งที่มีและเกิดขึ้นกับประเทศไทยก็คือเรื่องของระบบนิเวศของ ป่าชายเลน ซึ่งมีทั้งเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์หน้าดินนะครับ เป็นเรื่องของพื้นที่ที่มีการใช้เป็น เนเชอรัล บัฟเฟอร์ โซนในเรื่องของกรณีที่เกิดคลื่นหรือลม ลดความแรงของมรสุม ลดปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง และที่สำคัญก็คือว่ามีอยู่แห่งเดียวครับก็คือเรื่องของพื้นที่ บริเวณอุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่ ไล่ต่อเนื่องไปจนถึงพรุไม้ขาวที่บริเวณจังหวัดภูเก็ต ก็เป็นที่ที่วางไข่ของเต่าทะเล ไม่ว่าจะเป็นเต่ามะเฟืองหรือเต่าตนุนะครับ ตรงนี้ก็จะเป็นพื้นที่ ที่มีลักษณะโดดเด่นเข้าหลักเกณฑ์ของยูเนสโกในประเด็นข้อ ๙

ข้อสุดท้ายที่ทางยูเนสโกจะพิจารณาก็คือเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยทางธรรมชาติ สำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ทางธรรมชาติ ซึ่งปัจจุบันเริ่มมีการคุกคาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นสิ่งที่มีชีวิตที่โดดเด่นอันเป็นสากล จากมุมมองทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์ หรือทางด้านการอนุรักษ์ พวกนี้ก็ชี้ให้เห็นได้ยกตัวอย่างเช่นระบบนิเวศแถวปากน้ำกระบี่ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่เรียกว่าเป็นแรมซาร์ ไซต์ (Ramsar site) พื้นที่แถวนี้ก็จะมีชนิดพันธุ์สัตว์ ทั้งพืช นก มีในเรื่องของแหล่งที่อยู่อาศัยของพะยูน มีพื้นที่ที่เป็นแหล่งอาหารโดยเฉพาะ หญ้าทะเล

ประเด็นที่สืบเนื่องกับข้อพิจารณาของยูเนสโกจะเกี่ยวข้องกับเราอีกประเด็นหนึ่ง ก็คือว่าเป็นเงื่อนไขสำคัญครับว่าในเรื่องออพพอเรชันแนล ไกด์ไลนส์ ฟอร์ อิมพลิเมนเทชัน ออฟ เดอะ เวิลด์ เฮอริเทจ (Operational guidelines for implementation of the world heritage) คือในย่อหน้า ๑๒๓ เขาระบุไว้ชัดเจนว่าในการนำเสนอเพื่อที่จะขอ เสนอชื่อหรือเราเรียกว่า เทนทะทีฟ ลิสต์ (Tentative list) อันนี้เป็นเพียงการบอกกล่าว เบื้องต้น สาระสำคัญก็คือว่าเราคงจะต้องมีกระบวนการการมีส่วนร่วมของประชาชนในพื้นที่ ในกระบวนการนำเสนอชื่อก่อนที่จะไปในขั้นตอนที่เป็นนอมิเนชัน โพรเซส (Nomination process) เพราะฉะนั้นกระบวนการการมีส่วนร่วมของภาคีการพัฒนาทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น ทั้งคนที่อยู่ในพื้นที่ พี่น้องประชาชน เจ้าหน้าที่ ภาครัฐ เอกชน องค์กร ชุมชน หน่วยงาน ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว การอนุรักษ์ ต้องมาร่วมกันแสดงความคิดเห็นครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหลักพื้นฐานก็คือจะต้องร่วมแสดงความรับผิดชอบร่วมกับรัฐภาคี ก็คือ สเตท ปาร์ตี (State party) ในเรื่องของการบำรุงรักษา การดูแล การคุ้มครอง การอนุรักษ์ ฟื้นฟู ประเด็นตรงนี้จะไปเชื่อมโยงกับเรื่องของสิ่งที่เราพยายามจะรักษาแหล่งมรดกโลก เอาไว้ให้ได้อย่างต่อเนื่อง หลายคนอาจจะสงสัยนะครับ อย่างกรณีของเขาใหญ่ ทับลาน ปางสีดา ปีนี้ในเดือนเมษายนที่จะถึงนี้เป็นปีที่เราจะต้องทำเรื่องชี้แจงเพราะเราโดนแจ้งเตือน เนื่องจากว่าบริเวณพื้นที่นั้นมีผลกระทบจากการบุกรุกทำลาย จากการล่าสัตว์ จากเรื่องของ การตัดไม้พะยูง ตรงนี้ก็เป็นกระบวนการชี้แจง

มีประเด็นที่นำเรียนก็คือว่าเรื่องนี้ได้มีการเตรียมการมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ ผมอยากกราบเรียนท่านสมาชิกดังนี้นะครับว่าในกระบวนการหรือขั้นตอนในการนำเสนอ เป็นแหล่งมรดกโลกนั้น ตอนทำเอกสารนั้นเข้าใจว่าผมในฐานะเป็นฝ่ายเลขานุการของ คณะอนุกรรมการมรดกโลกทางธรรมชาติ แล้วก็เป็นฝ่ายเลขานุการของคณะกรรมการแห่งชาติ ว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก คือในส่วนที่เกี่ยวข้องขณะนี้คือเป็นเลขาธิการของ สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก็ได้ตรวจสอบเอกสาร กระบวนการทั้งหมด ก็เพราะว่าขณะนี้เทนทะทีฟ ลิสต์ของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ยังอยู่ระหว่างการเตรียมการ ยังเดินทางมาไม่ถึงสำนักงานผม ซึ่งอาจจะเป็น ระยะทางที่ไม่ไกลนักแต่ใช้เวลานาน ตรงนี้ต่างหากคือสิ่งที่อยากจะนำเรียนว่าในการ ประสานงานเบื้องต้นระหว่างหลาย ๆ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องนั้นเราก็พบว่าข้อมูลปัจจุบันที่ใช้ อยู่ในเอกสารก็ยังเป็นฐานปี ๒๕๕๑ เพราะฉะนั้นในการที่เราจะปรับปรุงรายละเอียดข้อมูล ทั้งหมดที่จะส่งมาใหม่ต้องให้เสร็จภายในวันที่ ๑๕ เมษายน แล้วก็ต้องมีข้อมูลที่ค่อนข้างที่จะ ทันสมัยมาก ถ้าหากข้อมูลที่ปรากฏยังไม่ครบถ้วน ผมอยากกราบเรียนอย่างนี้ครับว่าเราก็ยังมีเวลาครับ อีกเกือบปีที่จะต้องปรับปรุงกรณีที่เรา จะต้องส่งรายละเอียด โดยเฉพาะในกระบวนการที่เราเรียกเป็น นอมิเนชัน โพรเซส ตรงนี้ เมื่อเสนอตามกระบวนการไปยังคณะอนุกรรมการหรือคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วย อนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลกแล้วนี่ก็นำเสนอต่อคณะรัฐมนตรี เสร็จแล้วเมื่อคณะรัฐมนตรี มีมติเห็นชอบทางสำนักงานก็จะส่งเอกสารทั้งหมดเพื่อไปยังศูนย์มรดกโลกของยูเนสโก เพื่อทำการตรวจสอบในขั้นตอนรายละเอียดแล้วบรรจุเป็นวาระการประชุมในปีถัดไป เพราะฉะนั้นอยากกราบเรียนที่ประชุมว่าในกระบวนการหลังจากที่มีการส่งเทนทะทีฟ ลิสต์ เราต้องใช้เวลาอีก ๑ ปีในการทำเอกสารขั้นตอนที่มีรายละเอียด หลังจากที่ทำเอกสารชัดเจนแล้ว ในกระบวนการที่เราพิจารณาในเรื่องของเอกสารฉบับสมบูรณ์ ยังต้องใช้เวลาอีก ๑ ปี แล้วในปีที่ ๓ คือเป็นปีที่เราจะต้องมีการไปออกแรงนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการประชุม มรดกโลกที่ฝรั่งเศส ทีนี้สิ่งที่ผมอยากนำกราบเรียนว่าขณะนี้เรายังมีเวลาครับ เพื่อที่ไม่ทำให้ คุณค่าหรือความสำคัญของระบบนิเวศทางทะเล ระบบนิเวศป่าชายเลนหรือระบบนิเวศ ป่าชายหาดสูญเสีย อยากฝากนำเรียนต่อที่ประชุมว่าเราอาจจะต้องช่วยกันให้ความเห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาจจะต้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ไปปรับปรุงรายละเอียดชี้หรือทำข้อมูลให้มัน สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ข้อ ๗ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ต้องชี้ให้ชัดครับ เพราะว่าถ้าเราคิดว่า เราเข้าตามหลักเกณฑ์ที่ยูเนสโกกำหนด แต่บางทีเขาอาจจะมองว่าที่เราเสนอมาอาจจะ ไม่ตรงก็ได้

ประการที่ ๒ ก็คือว่าเนื่องจากเรามีเวลาล่วงหน้าอีก ๒ ปี จะเป็นไปได้ ไหมครับว่าถ้าเกิดขณะนี้เราจะเตรียมบุคลากร เราจะดูแลเรื่องป้องกัน เรื่องฟื้นฟู เรื่องของ การอนุรักษ์ โดยเฉพาะความหลากหลายทางชีวภาพและพันธุกรรมทั้งพืชและสัตว์ควบคู่ กันไปในขณะที่เราทำเอกสาร ที่สำคัญผมยังอยากนำกราบเรียนว่าในฝั่งอันดามันมีสัตว์สงวน ซึ่งขึ้นบัญชีไว้ในรอบที่ ๒ เดิมนั้นเราประกาศไว้ ๘ ชนิด แล้วเราเพิ่มมาเป็น ๑๕ ชนิด ชนิดสุดท้ายคือพะยูน ทั่วประเทศขณะนี้เหลือไม่มากครับ ไม่เกิน ๒๕๐ ตัวนะครับ แล้วก็ยัง ถูกล่าบ้าง ติดอวนนะครับ หรือโดนใบจักรทำให้เกิดการบาดเจ็บและล้มตายเป็นระยะ ๆ เพราะฉะนั้นในจำนวนที่มีการสำรวจ บินสำรวจนะครับ หรือมีการติดแทก (Tag) เพื่อติดตาม สัญญาณดาวเทียมก็พบในเรื่องของแหล่งที่อยู่ก็ดีหรือจำนวนก็ดี เริ่มจะลดน้อยลง ตรงนี้คือสิ่งที่ผมคิดว่าเราต้องให้ความสำคัญมากยิ่งขึ้น

ประการต่อมาก็คือว่าเมื่อเราได้รับประกาศเป็นมรดกโลก มรดกโลก นี่เหมือนกับเราได้รับเกียรติบัตรรับรองว่าเรามีคุณค่า มีความโดดเด่น แต่วันใดที่เรา ไม่สามารถที่จะรักษาคุณค่าหรือความโดดเด่นทางทรัพยากรชีวภาพ ความหลากหลาย ทางชีวภาพ หรือแม้แต่เอกลักษณ์ของสภาพพื้นที่ให้เกิดการบุกรุกทำลายแผ้วถาง โดยที่เรา ไม่มีการแจ้งไว้ก่อนในตอนที่เราไปยื่น มรดกโลกไม่ได้ห้ามในกระบวนการพัฒนา แต่หมายความว่าก่อนที่เราจะไปยื่นให้เป็นแหล่งมรดกโลกนั้น เราคงจะต้องหารือกับทุก ๆ หน่วยงานนะครับว่า ท่านจะมีโครงการพัฒนาอะไรที่จะเกิดขึ้นในอนาคตบริเวณพื้นที่นี้ หรือไม่ ถ้าเราสามารถชี้แจงหรือใส่ไว้ในบัญชีได้ก็สามารถที่จะอธิบาย แล้วก็ไม่ถูกแจ้งเตือน หรือถูกปลดออก เหมือนกับเราไปชิมอาหารที่ร้านใดร้านหนึ่ง เมื่อรสชาติไม่เหมือนอดีต ที่ได้รับการรับรอง เขาก็ปลดป้ายหรือความสำคัญออก

ประการต่อมานะครับ ผมอยากจะนำเรียนก็คือว่าในกระบวนการทั้งหลาย เมื่อเข้าสู่ขั้นตอนของการพิจารณา ผมคิดว่าทางกระทรวงการต่างประเทศน่าจะเป็นทีม ลีดเดอร์ (Team leader) ในเรื่องของการเจรจาหารือ หรือแม้แต่ในเรื่องของการพบปะพูดคุยกับ ประเทศสมาชิกหรือรัฐภาคีทั้งหมด เนื่องจากว่าในการเจรจาหลาย ๆ รอบที่ผ่านมา ถ้ากราบเรียนต่อที่ประชุมก็คือว่าต้องออกแรงเยอะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของ การลอบบี (Lobby) เพราะฉะนั้นในแต่ละครั้งเราคงต้องใช้ทั้งทรัพยากร ใช้เวลา เราอาจจะ ต้องให้การสนับสนุนทางด้านงบประมาณเป็นกรณีพิเศษให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้ ในการนี้นะครับ

สิ่งที่สำคัญอีก ๒-๓ ประการที่อยากจะนำเรียนก็คือว่ามีหลายเรื่อง โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับหลายหน่วยงาน เช่น เรื่องของปะการัง เรื่องความเป็นเอกลักษณ์ ของป่าชายหาดหรือป่าชายเลน กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งคงจะต้องเร่งดำเนินการ สำนักงบประมาณเองก็คงจะต้องให้การสนับสนุนในเรื่องบุคลากร นักวิจัย เรือ แล้วก็ค่าใช้จ่าย เพื่อที่จะรักษาไว้ซึ่งความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเลในฝั่งอ่าวไทย เรื่องที่จะต้องไปเกี่ยวข้องกับกระทรวงการท่องเที่ยว นักธุรกิจภาคที่ประกอบการที่เรา พบเห็น ช่วงนี้เป็นช่วงที่อุทยานแห่งชาติทางทะเลบริเวณฝั่งอันดามัน ๑๗ แห่งเปิดให้บริการ การท่องเที่ยว เราคงไม่อยากเห็นคนเอาขนมปังไปให้ปลาทะเล มันเป็นการเปลี่ยนแปลง พฤติกรรมของสัตว์ เปลี่ยนแปลงระบบนิเวศ ตรงนี้เราคิดว่าเราอาจจะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ แต่บางครั้งเราเป็นการทำลายระบบพันธุกรรม ระบบความหลากหลายทางชีวภาพของ สัตว์ทะเลในทางอ้อม ตรงนี้ก็เป็นตัวอย่างหนึ่ง บางตัวอย่างเราก็จะพบนักท่องเที่ยวที่มาเป็น จำนวนมากมายมหาศาล ดำน้ำตื้น เหยียบย่ำปะการังยังไม่พอ ยังหยิบเอามาถ่ายรูปโชว์ ให้ดูอีก ตรงนี้ต่างหากผมคิดว่าเราคงต้องดำเนินมาตรการหลาย ๆ เรื่องควบคู่กันไป ตั้งแต่เรื่องของการให้ความรู้ในขณะที่นั่งอยู่ในเรือ หรือก่อนลงเรือ หรือแม้แต่ต้องการลงโทษ ในลักษณะที่ต้องใช้กฎหมายอย่างเข้มข้น และที่สำคัญอยากฝากเรียนไปอีกประเด็นหนึ่งคือ เรื่องของซี วอล์คเกอร์ (Sea walker) ซี วอล์คเกอร์เป็นตัวทำลายปะการังน้ำลึก อย่างมหาศาล สมัยผมเป็นอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เปิดกฎหมายทุกมาตราหา ไม่รู้จะแจ้งความดำเนินคดีในมาตราไหนเพราะว่ามันหลุดลอดช่องไปหมด ส่วนสุดท้ายครับ ก็ฝากขอบพระคุณท่านสมาชิกทุก ๆ ท่าน สิ่งที่นำกราบเรียนนี้เป็นประสบการณ์ที่ได้มีโอกาส ทำงานในหลาย ๆ หน้าที่ ตั้งแต่เป็นอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ขณะเดียวกันวันนี้ก็จะมาเป็นหน่วยงาน สนับสนุนในฐานะฝ่ายเลขานุการของคณะอนุกรรมการมรดกโลกทางธรรมชาติ ที่จะช่วยกัน ผลักดันสิ่งที่สภาแห่งนี้นำเสนอต่อคณะรัฐมนตรีหรือต่อรัฐบาล ซึ่งเราก็คงอยากจะเห็นอยู่คู่ คุณค่าของประเทศไทยต่อไป ขอบพระคุณครับ

ท่านอภิปราย ในฐานะกรรมาธิการหรือเปล่าครับ ท่านประธานกรรมาธิการอนุญาตหรือยังครับ ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะขอเปิดอภิปรายทั่วไป ท่านประธานอนุญาตใช่ไหมครับ

กราบเรียนท่านประธาน สภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติทุกท่านในที่นี้นะครับ กระผมเอง ในนามของคณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก็ขอให้ท่านสมาชิก ในที่นี้ได้คิดพิจารณานะครับว่างานปฏิรูปเร็วเกี่ยวกับการนำเสนอพื้นที่ในเขตอนุรักษ์ในทะเล อันดามัน เพื่อให้เป็นพื้นที่ในมรดกโลกในโครงการมรดกโลกนี้จะมีความชัดเจนอะไร อย่างไร เกิดประโยชน์กับประเทศไทยในอนาคตอย่างไร ขอให้ท่านได้พิจารณานะครับ กระผมเอง ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่ทุกท่านได้ให้ความสนใจว่าอะไรคืออะไร ท่านเลขานุการ คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมก็อยากจะขอให้ข้อมูลอภิปราย สนับสนุนเรื่องราวต่าง ๆ ของการนำเสนองานนี้ให้เป็นพื้นที่เป็นมรดกโลกให้กับที่ประชุม ได้รับรู้รับทราบอีกท่านหนึ่งนะครับ ก็ต้องขออนุญาตท่านประธานให้เลขานุการของ คณะกรรมาธิการของเราได้ให้ข้อมูลกับที่ประชุมนะครับ ขอบพระคุณครับ

เชิญครับ

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่เคารพครับ กระผม รองศาสตราจารย์สุชาติ นวกวงษ์ อดีตอาจารย์คณะสิ่งแวดล้อมและ ทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ปรึกษาของมหาวิทยาลัยธนบุรีครับ ขอใช้โอกาสนี้ ในฐานะเลขานุการคณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอภิปรายใน เชิงสนับสนุนให้ข้อมูลที่ท่านสมาชิกจะใช้เพื่อการคิดตัดสินใจนะครับ ผมขอใช้เวลาสักนิดหนึ่งนะ ครับ เพราะว่าเรื่องของการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันต่อการเป็นมรดกโลกนั้น ก็เป็นเรื่องที่ใหญ่แล้วก็เป็นเรื่องที่มีความสำคัญ และเป็นเรื่องที่มีความเกี่ยวพันกับศักดิ์ศรี ของประเทศเรานะครับ อยากจะเท้าความไปให้ท่านสมาชิกได้ทราบครับว่าเรื่องของ อนุสัญญาว่าด้วยเรื่องการคุ้มครองมรดกโลกนี้เริ่มต้นด้วยองค์การยูเนสโก ประมาณปี ๒๕๑๕ ถ้านับถอยหลังไปก็ประมาณ ๔๐ ปีแล้ว ตอนนั้นก็ได้มีการคิดกันถึงเรื่องที่จะทำอย่างไรให้มี การคุ้มครองสิ่งที่สำคัญในโลกนี้ที่กระจายอยู่ในประเทศต่าง ๆ ให้มันมีความสำคัญมากขึ้น ก็ได้คิดกันอนุสัญญาว่าด้วยเรื่องการคุ้มครองมรดกโลก ซึ่งมันมี ๒ ประเภทครับ มรดกโลกนี้มี ๒ ประเภทตามความหมายขององค์การยูเนสโก ก็คือมรดกโลกทางวัฒนธรรมและมรดกโลก ทางธรรมชาตินะครับ ถ้าผมจะเรียนสั้น ๆ มรดกโลกทางวัฒนธรรมก็หมายความถึงสิ่งที่เป็น มรดกโลกในส่วนที่มีความเกี่ยวพันกับวัฒนธรรมเรา ของทุกชาติในโลก ถ้าย่อส่วนนั้นเข้ามา อยู่ในประเทศไทย มรดกโลกที่เป็นทางด้านวัฒนธรรม เช่น อุทยานประวัติศาสตร์อยุธยา อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ศรีสัชนาลัย หรือแม้กระทั่งบ้านเชียง เหล่านี้เป็นมรดกของโลก ทางด้านวัฒนธรรม เราก็จะเห็นความแตกต่างว่ามันมีความเกี่ยวโยงกับวัฒนธรรม

ส่วนอีกด้านหนึ่งก็คือการเป็นมรดกโลกทางด้านธรรมชาติ ทางด้านอาจารย์ธรณ์ ก็ได้พูดถึงในส่วนที่มันเกี่ยวข้องกับธรรมชาติ นั่นคือมันเกิดขึ้นตามธรรมชาติ ในส่วนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องธรรมชาตินั้นหมายความว่า มันเกิดขึ้นเองและยืนยาวมากระทั่งถึงทุกวันนี้นะครับ ในส่วนของประเทศไทยอุทยานแห่งชาติพื้นที่มรดกโลก ยกตัวอย่างเช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ห้วยขาแข้ง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรนี้เป็นธรรมชาติโดยแท้ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ปางสีดา ทับลานก็เป็นอุทยานแห่งชาติและเป็นมรดกโลกด้วย ดังนั้นเราก็จะเห็น ความแตกต่างเรื่องของมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติอย่างชัดเจน กรณีที่นำเสนอ เรื่องนี้ก็เป็นการนำเสนอในลักษณะของการเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ นั่นคือนำเสนอ พื้นที่อนุรักษ์ของประเทศไทย ซึ่งอยู่ในแนวชายฝั่งด้านอันดามันของฝั่งตะวันตกของประเทศไทย ถ้าผมจะเอ่ยชื่อพื้นที่เหล่านั้นท่านก็จะได้ยินและรับทราบ พื้นที่เหล่านี้ก็คืออุทยานแห่งชาติ หมู่เกาะสุรินทร์ อุทยานแห่งชาติสิมิลัน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะพีพี แล้วก็พื้นที่อื่น ๆ ที่อยู่ในแนวตะวันตก แม้กระทั่งเรื่องของอุทยานแห่งชาติเขาหลักก็รวมอยู่ในเขตต่าง ๆ เหล่านั้นด้วย เราก็จะเห็นได้ว่ามีความแตกต่างอย่างชัดเจน ทีนี้เราจะมีพูดถึงเรื่องของเกณฑ์ การเป็นมรดกโลก ท่านเลขาธิการ สผ. ก็ได้พูดถึงบ้างแล้วว่าการขึ้นเป็นมรดกโลกนั้น มีเกณฑ์ต่าง ๆ อะไรบ้าง

ผมจะขอสรุปสักเล็กน้อยนะครับ หลักเกณฑ์การเป็นมรดกโลกทางด้าน วัฒนธรรมก็มีหลายข้อ แต่ข้อที่ชัดเจนก็คือว่า ถ้าหากว่าทางด้านวัฒนธรรมพื้นที่เหล่านั้น ต้องเป็นตัวแทนแสดงผลงาน ต้องมีความโดดเด่นที่แสดงลักษณะความเป็นวัฒนธรรม และมีความโดดเด่นเชิงประวัติศาสตร์ เพราะฉะนั้นถ้าเราย้อนกลับไปดูพื้นที่ของเราที่ผม เรียนทางด้านอุทยานประวัติศาสตร์อยุธยาก็แสดงความเป็นเอกลักษณ์ของประเทศไทยเรา ถ้ามองมาถึงที่สุโขทัยก็จะมีความโดดเด่นทางด้านวัฒนธรรม และถ้าหากว่ามองย้อนไปที่ บ้านเชียงก็จะเห็นว่าที่อุทยานบ้านเชียงนั้นมีความโดดเด่นย้อนหลังไปตั้ง ๔,๐๐๐-๕,๐๐๐ ปี เหล่านี้เป็นต้น นี่คือความโดดเด่นที่ใช้เป็นหลักเกณฑ์ในการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของโลก ถ้าหากว่าจะมองไปด้านธรรมชาติละครับมีกฎเกณฑ์อะไรบ้าง เมื่อกี้นี้ท่านเลขาท่านได้พูดถึงแล้ว ผมก็จะขอสรุปชัด ๆ อีกนิดหนึ่ง หลักเกณฑ์ก็คือว่าจะต้องชี้ชัด เป็นสิ่งเด่นชัดที่เห็น วิวัฒนาการของสิ่งที่ต่อเนื่องมา ข้อที่ ๒ เป็นแหล่งกำเนิดหรือปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่เห็นชัด และข้อที่ ๓ เป็นแหล่งที่อยู่ของความหลากหลายทางธรรมชาติในพื้นที่เหล่านั้น ถ้าหากว่าเน้นลงไปที่พื้นที่อนุรักษ์ที่ผมได้เรียนเมื่อกี้นี้ก็จะเห็นความหลากหลาย ความแตกต่างชัดเจน อันนี้ทำให้ชัดมากขึ้นนะครับ ผมอยากจะพูดให้ฟังว่าพื้นที่ตรงนี้นะครับ มันมีความหลากหลายแล้วก็สมควรที่จะอนุรักษ์อย่างไรนะครับ ถ้าเรามองในเรื่องของ ปะการังนะครับ ปะการังในเขตพื้นที่นี้ก็มีความสมบูรณ์อย่างยิ่ง สมควรที่จะต้องนำเสนอ ปะการังที่นี่เป็นปะการังประมาณ ๔-๕ ชนิดด้วยกัน มีปะการังริมฝั่ง มีปะการังบนพื้นทราย ปะการังบนโขดหิน เข้าใจครับ แล้วก็แหล่งปะการังอ่อน เหล่านี้เป็นต้น ดังนั้นในแง่ของ การสนับสนุนเรามีพื้นที่ความแตกต่าง เรามีพื้นที่ที่โดดเด่น ดังนั้นจึงเป็นการสมควรอย่างยิ่ง ที่เราจะนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ทางทะเลที่ทะเลอันดามันเป็นพื้นที่มรดกโลก โดยมีเข้าเกณฑ์ ต่าง ๆ ดังที่ผมได้กราบเรียนมาแล้ว จึงขอกราบเรียนท่านสมาชิกได้โปรดพิจารณาจาก เอกสารที่ทางกรรมาธิการของเราได้นำเสนอท่านไว้เพื่อพิจารณาด้วยครับ ขอบคุณครับ

ท่านสมาชิก ที่แจ้งความจำนงไว้ขณะนี้นะครับ เชิญคุณจรัส สุทธิกุลบุตร ครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม จรัส สุทธิกุลบุตร สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ลำดับที่ ๓๑ ครับผม จากการนำเสนอของท่านประธาน กรรมาธิการนะครับ ท่านดอกเตอร์ธรณ์แล้วก็คณะเราคงได้ชมวีดิทัศน์ เราคงเห็นความโดดเด่น ความสวยงามของทะเลแถบอันดามัน ดังนั้นผมคิดว่าคงไม่ต้องเป็นข้อสงสัยนะครับว่าความโดดเด่นของทะเลอันดามันนั้นเป็น อย่างไร มีความสวยงามอย่างไร ขณะนี้ทั่วโลกต่างยกย่องความโดดเด่นตรงนี้เป็นใน ระดับสากล นอกจากนั้นในทะเลแถบนี้เรายังมีระบบนิเวศ มีระบบชีววิทยา มีทั้งความสัมพันธ์ พัฒนาการทั้งพืชและสัตว์ ลักษณะภูมิประเทศ ธรณีวิทยาที่มีคุณค่า ท่านประธาน ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติครับ ในรอบ ๒-๓ วันปลายสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นผมได้ ลงพื้นที่ที่จังหวัดพะเยา ได้มีการพูดคุยกับคณะอนุกรรมาธิการวิสามัญในการรับฟัง ความคิดเห็นและการมีส่วนร่วมในระดับจังหวัดที่จังหวัดพะเยาได้พบปะกับพี่น้องประชาชน ทั้งในส่วนราชการ ภาคเอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มผู้ใช้แรงงานและภาควิชาการ เพราะว่า มีการจัดรับฟังความคิดเห็นด้านแรงงานสู่การปฏิรูป ผมได้นำโจทย์นี้กลับไปถามพี่น้อง ที่พะเยาครับว่าในการที่จะนำเสนอเขตอันดามันเป็นมรดกโลกนั้นมีความคิดเห็นอย่างไร ผมได้รับคำตอบว่ายินดีและสนับสนุนในการยกเป็นมรดกโลก ผมจึงจำเป็นต้องขึ้นมา อภิปรายในวันนี้ ด้วยเหตุผลขอชัด ๆ สั้น ๆ เพียง ๓ ประการ

ด้านแรกก็คือด้านอนุรักษ์อย่างที่ดอกเตอร์ธรณ์ได้บรรยายสรุปให้กับพวกเรา เราจะเห็นว่าในด้านการอนุรักษ์ถ้าเรายกเป็นมรดกโลกแล้วเราจะได้มีส่วนร่วมมีการจัดการ อย่างเป็นระบบเป็นสากล ขณะเดียวกันนั้นนานาชาติต่างก็จะได้เข้ามาให้ความสนใจในการ อนุรักษ์แถบตรงนี้นะครับ นั่นคือเรื่องที่ ๑

ในเรื่องที่ ๒ นั่นก็คือในเรื่องการศึกษาด้านวิชาการ การค้นคว้าอย่างที่ได้ นำเรียนแล้วนะครับว่ามีความหลากหลายและเป็นแหล่งชีวพันธุ์ ชีววิทยาทั้งพืชและสัตว์ พร้อมทั้งลักษณะภูมิประเทศ ธรณีวิทยา แม้กระทั่งเรื่องชุมชน สังคม วัฒนธรรม ประเพณี ความเชื่อต่าง ๆ เหล่านี้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้สามารถที่จะทรงคุณค่าในการศึกษาทางวิชาการ ซึ่งสามารถที่จะยกระดับให้ยิ่งกว่านี้ขึ้น ๆ ไปนะครับ

ในประเด็นสุดท้ายผมขอพูดในด้านเศรษฐกิจ เราคงทราบดีและเป็นที่ยอมรับ นะครับว่าเมื่อมีการยกระดับเป็นมรดกโลกแล้วด้านเศรษฐกิจของเรา โดยเฉพาะเรื่อง การท่องเที่ยวจะต้องเฟื่องฟู การท่องเที่ยวนั้นไม่ใช่เฉพาะ ๖ จังหวัดในแถบอันดามัน แต่การท่องเที่ยวนี้จะส่งผลกระทบไปถึงเศรษฐกิจรายสาขาอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทั้งประเทศไทย ผมจะพูดถึงเรื่องรูท (Route) การท่องเที่ยว คงไม่ใช่เฉพาะการท่องเที่ยว ในแถบอันดามันอย่างเดียว เราคงสามารถเชื่อมรูทการท่องเที่ยวนี้ไปสู่ภาคอีสาน ไปสู่ภาคเหนือ ที่จังหวัดพะเยาเราเคยใช้คำว่ามรดกโลก ตรงนี้เชื่อมโยงรูทการท่องเที่ยว โดยเรายกโครงการขึ้นมา ๑ โครงการ นั่นก็คือสวัสดีกว๊านพะเยา สบายดีหลวงพระบาง ชาวโลกถึงรู้ว่าจังหวัดพะเยานั้นอยู่ใกล้หลวงพระบางเพียงแค่ ๒๐๐ กว่ากิโลเมตร ขณะนี้ การท่องเที่ยวที่กว๊านพะเยาก็ได้รับความสนใจและการส่งเสริมจากหลายภาคส่วนและส่งผล ให้ถึงแถบชายแดนที่จังหวัดพะเยาที่ติดกับ สปป. ลาวจากจุดผ่อนปรนนั้นในวันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ในการประชุม ครม. สัญจรครั้งแรกของรัฐบาลที่แล้วที่จังหวัดเชียงใหม่ ได้ยกจุดผ่อนปรนที่ด่านบ้านฮวก อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยานั้นเป็นด่านถาวร นั่นก็คือ อานิสงส์ในการเชื่อมรูทการท่องเที่ยวกับแหล่งมรดกโลก ผมเชื่อว่าในเร็ววันเมื่อเรา ผ่านขั้นตอนหรือโรดแมพ (Roadmap) อย่างที่คณะกรรมาธิการได้อธิบายแล้ว เมื่อแถบอันดามันตรงนี้ได้เป็นมรดกโลกเราคงจะมีรูทการท่องเที่ยวดำน้ำ ดูปะการัง ชมธรรมชาติหมู่เกาะอันดามัน แล้วไปปีนดอยชมทะเลหมอกที่ถิ่นฟ้าล้านนา กราบขอบพระคุณครับ

ขอบคุณครับ ถัดไปเชิญอาจารย์เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ครับ แล้วก็คุณโกวิท ศรีไพโรจน์ นะครับ

เรียนท่านประธานที่เคารพ ผม เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ท่านประธานครับ ผมต้องขอบพระคุณท่านประธานที่ได้กรุณาบรรจุเรื่องนี้ในช่วงส่งท้ายปีเก่า เพราะว่าเราได้เห็นภาพอันสวยงามทำให้เรารำลึกถึงทรัพยากรของโลก ทรัพยากรของ ประเทศไทย แล้วก็ต้องขอบคุณความมุ่งมั่นของกรรมาธิการที่ได้เสนอเรื่องนี้ ท่านประธานครับ มันเป็นความจริงว่าพื้นที่ของไทยในเขตอันดามันนั้นสวยงาม มีทรัพยากรสมบูรณ์ เป็นเพชรเม็ดงาม จริง ๆ แล้วมันเป็นมรดกของโลกอยู่แล้ว เพราะว่า มันเป็นสมบัติของมนุษยชาติที่เราได้ช่วยดูแลให้กับโลก เพราะฉะนั้นการที่เราจะได้ ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ผมคิดว่าก็จะยิ่งดี แต่ในความเป็นจริงแล้วมันเป็นมรดกของโลก อยู่แล้วในความเห็นของผม ผมจะถามกรรมาธิการว่าเท่าที่ผมอ่านเอกสาร แล้วก็ฟังท่านมา โดยตลอด ผมเข้าใจอย่างนี้ถูกไหม คือส่วนดีที่เราจะได้จดทะเบียนมรดกโลก ไม่ใช่เพียงแต่ เรื่องของชื่อเสียงของประเทศ เหมือนกับที่หลายคนนึกถึงแต่แรกก็คือ ถ้าเราได้เป็นมรดกโลก คือเราได้ชื่อเสียง ไม่ใช่แค่นั้น ไม่ใช่เพียงแค่เราดึงดูดการท่องเที่ยวเท่านั้น แต่เป็นการช่วย ดึงเอาองค์กรระหว่างประเทศมาช่วยตรวจสอบ มาช่วยผูกมัดรัฐบาลไทยในอนาคตให้ ตั้งใจอนุรักษ์ทรัพยากร ใช่ ไม่ใช่ ผมมองว่าตรงนี้สำคัญที่สุดคือตอนสุดท้ายผมมองว่า เรากำลังดึงองค์การระหว่างประเทศเข้ามาผูกมัดความตั้งใจของเราและรัฐบาลต่อ ๆ ไป ในอนาคต จึงต้องรีบทำเสียในช่วงตอนนี้ใช่ไหมครับ และจะทำให้ได้มาตรฐานที่เรากับองค์กร ระหว่างประเทศจะได้ช่วยกันกำหนด เขามีมาตรฐานที่เขากำหนดแล้วอย่างที่ท่านอธิบาย เราก็จะต้องเสนอมาตรฐานของเราขึ้นไปว่า มาตรฐานที่เราอยากจะทำแต่ละเรื่อง คืออะไร อย่างไรใช่ไหมครับ คราวนี้ถ้าใช่ ผมสมมุติก่อนว่าใช่ แล้วผมเชื่อว่าใช่ แต่ผมตั้งคำถามในฐานะที่อยู่นอกวงการ ปัญหาปัจจุบันที่เราต้องกำหนดอยู่ในแผนนี่ท่านคิด อยู่ในใจในเรื่องพวกนี้ด้วยหรือเปล่า คือ

ประการที่ ๑ ผมคิดว่าปัจจุบันนี้เราไม่ค่อยจำกัดจำนวนเรือ ไม่ค่อยจำกัด จำนวนนักท่องเที่ยว ไม่ค่อยจำกัดมาตรฐานของเรือและมาตรฐานของนักท่องเที่ยว เพราะฉะนั้นเราจำเป็นที่จะต้องมีแผนพวกนี้ด้วยหรือเปล่า

ประการที่ ๒ ปัจจุบันนี้เราไม่ค่อยจำกัดโซนนิ่งว่าพื้นที่ไหนทำอะไรได้ ทำอะไรไม่ได้ แม้อุทยานแห่งชาติจะมีจำกัดอยู่บ้าง แต่ผมคิดว่าก็ยังไม่ค่อยสัมฤทธิ์ผลนัก ใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้นถ้าเราได้จดทะเบียนมรดกโลก เราจะได้มีความเข้มข้น เอาจริงเอาจังในเรื่องนี้มากขึ้น

ประการที่ ๓ ปัจจุบันนี้เราไม่ค่อยได้จำกัดไทม์ โซน (Time zone) ใช่ไหมครับ ว่าในช่วงเวลาไหนจะเปิด ช่วงเวลาไหนจะปิด แต่ว่ามันเป็นความโชคดีของอันดามันใช่ไหม ที่ธรรมชาติมันช่วยปิดตัวมันเองในช่วงปลายเมษายนจนถึงต้นตุลาคมเพราะว่าเป็นฤดูมรสุม ถามว่าเราจะบริหารจัดการตรงนี้กันด้วยใช่ไหมครับ

ประการที่ ๔ ผมได้ยินท่านพูดแล้วว่าเราต้องฟื้นฟูการปลูกปะการัง ปะการังเทียม ผมก็เลยตั้งคำถามด้วยว่าอย่างสิมิลันที่แปลว่า แปด เกาะสี่ในสิมิลัน ที่เรานำเรือเก่าไปจม มันจะก่อให้เกิดแหล่งธรรมชาติเพิ่มขึ้นมีปลาเพิ่มขึ้น ของพวกนี้มันเป็นแนวที่ถูกหรือเปล่า ถ้าถูกเราจะเดินต่อในแนวนี้ใช่หรือไม่ใช่

ประการที่ ๕ ผมตั้งคำถามว่าการกำจัดของเสียที่ปัจจุบันนี้เรือทั้งหลายและ นักท่องเที่ยวทั้งหลายก็ทิ้งของเสียในบริเวณทะเลตื้น เราจำเป็นจะต้องออกมาตรการในการ ที่จะนำเอาของเสียที่ออกจากร่างกายไปทิ้งที่ทะเลลึกใช่ไหม เราจะมีวิธีการพวกนี้ด้วย หรือเปล่า

ประการที่ ๖ การเก็บค่าอุทยานแห่งชาติ ปัจจุบันนี้เท่าที่ผมทราบเขาก็ นับเรือแล้วก็นับคน เอาเงินไปทำอะไร ความจริงแล้ว ๗๐ เปอร์เซ็นต์ของค่าอุทยานแห่งชาติ ที่เราเรียกเก็บจากนักท่องเที่ยวหรือคนที่ไปศึกษาควรจะต้องชดเชยกลับไปหาสิ่งแวดล้อม ใช่ไหม เราจะต้องกำหนดเป็นเปอร์เซ็นต์อย่างน้อยสัก ๗๐ เปอร์เซ็นต์ได้ไหมที่จะหวนกลับไป เพื่อชดเชยสิ่งแวดล้อม แล้วอีก ๓๐ เปอร์เซ็นต์ อาจจะเป็นสวัสดิการเจ้าหน้าที่อันนั้น ก็ว่ากันไป ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ไม่มีใครทราบว่าเงินค่าอุทยานดังกล่าวได้คืนสู่ธรรมชาติเอาไปใช้ใน เรื่องธรรมชาติมากน้อยแค่ไหน

ประการที่ ๗ ผมได้ยินอาจารย์ธรณ์พูด แล้วก็หลายคนพูดผมก็ดีใจ ท่านบอกว่า การมีส่วนร่วมของประชาชนควรจะต้องเข้มข้นมากขึ้น และการจดทะเบียนมรดกโลก เขาไม่ทิ้งไว้หรอก เขาจะต้องให้การมีส่วนร่วมของผู้คนตรงนั้นมีส่วนร่วมกันมากขึ้น ผมก็เบาใจ เพราะว่าเมื่อ ๑๐ ปีที่แล้วอาจารย์ธรณ์ก็คงจะทราบ ชาวเลหรือชาวมอแกนที่เขาอาศัย อยู่ในบริเวณนั้นโดยเฉพาะแถบระนองพอสึนามิมาเรียบร้อย อุทยานแห่งชาตินั่นนะครับ ถือว่าเป็นโอกาสดีเลย เพราะชาวมอแกนถูกกวาดเรียบร้อย ก็เลยเคลม (Claim) ว่าตรงนั้นนี่ ชาวมอแกนที่เคยอยู่มาก่อนที่เราประกาศเขตอุทยานแห่งชาติไปทับที่เขาหรือไปซ้อนทับกับเขา ชาวมอแกนเดือดร้อน มีคนเดือดร้อนเยอะแยะ ผมเป็นสมาชิกวุฒิสภาตอนนั้น ต้องเข้าไปดู ในเรื่องพวกนี้ เพราะฉะนั้นเราจะต้องดูแลอย่างไรที่จะให้ชาวเล ชาวบ้านพื้นเมือง อย่างเช่น ชาวมอแกนที่เขาอยู่มาเป็นบรรพบุรุษในบริเวณนั้นได้มีส่วนร่วมในการเข้าบริหารจัดการด้วย ใช่หรือไม่ ผมต้องตั้งคำถามตรงนี้ หรือลำพังจะให้อุทยานแห่งชาติและให้เจ้าหน้าที่ เขาดูแลแล้วก็ปล่อยชาวบ้านออกไป

ประการที่ ๘ อาจารย์ธรณ์บอกว่าเรื่องนี้จะไม่กระทบใคร แต่ผมเห็นว่า กระทบอยู่รายหนึ่งก็คือประมงทำลายล้าง พวกประมงทำลายล้างนี่ต้องจัดการใช่ไหมครับ พวกอวนลาก อวนรุนทั้งหลายที่เข้าไปทำลายสิ่งแวดล้อม พูดกันตรง ๆ ตรงนี้กระทบแน่ แต่ผมคิดว่าจะดีต่อประมงพื้นบ้าน เพราะสัตว์น้ำและทรัพยากรจะฟื้นฟูขึ้นและจะดีอย่างยิ่ง แต่ว่าคงกระทบแน่ละครับ แล้วก็จะต้องมีมาตรการในการดูแลจับกุมโดยเฉพาะผู้มีอิทธิพล ในบริเวณนี้ด้วยใช่ไหมครับ ท่านประธานครับ การจดทะเบียนมรดกโลกผมคิดว่าบางคน ไปหวังเรื่องความช่วยเหลือทางการเงินซึ่งผมไม่ได้ยินเลยที่ท่านพูด ผมก็ไม่เคยหวัง เพราะว่า ผมทราบดีว่ามันไม่ได้ความช่วยเหลือทางการเงินอะไรจากเขาเท่าไรหรอก หวังว่าจะได้ช่วย ทางด้านเทคนิเคิล เอดส์ (Technical Aids) คือความช่วยเหลือทางเทคโนโลยีมากน้อยแค่ไหน ผมก็ไม่ค่อยมั่นใจ แต่อันนี้ก็เป็นประเด็นที่อยากจะถามกรรมาธิการด้วยว่าด้าน ความช่วยเหลือทางด้านความรู้ในการบริหารจัดการที่จะได้จากเขามันมากน้อยแค่ไหน ซึ่งถ้าให้ผมประเมินไม่มาก แต่สิ่งที่จะได้มากที่สุดคือเราผูกมัดประเทศไทยกับนานาชาติว่า เราจะช่วยดูแลทรัพยากรของโลกที่เราบังเอิญอยู่ตรงนี้ของโลกมันเป็นมรดกของโลกอยู่แล้ว เราจดทะเบียนเพื่อขอเป็นคนดูแลมีมาตรฐานชัดเจน และถ้าเขาประเมินว่าเราตกลำดับ เราจะได้รู้ตัวที่จะพยายามฟื้นฟูมันกลับเข้ามา นั่นคือสิ่งที่ผมมองว่าจะเป็นประโยชน์ เพราะฉะนั้นมันเป็นการผูกมัดรัฐบาลไทยในอนาคตในเรื่องงบประมาณ เรื่องคน เรื่องของ การดูแลเอาใจใส่ และที่สำคัญคือเรื่องของการศึกษาวิจัยและฟื้นฟูใช่หรือไม่ ผมฟังดู มันน่าจะเป็นอย่างนั้นใช่ไหมครับ

ท่านประธานครับ ประการสุดท้ายที่อยากจะเรียนก็คือว่าพื้นที่กันชนที่ท่าน เขียนมีพื้นที่กันชน ๑ และ ๒ พื้นที่กันชน ๑ เป็นพื้นที่ที่อยู่ในรัศมีประมาณ ๓ กิโลเมตร จากอุทยานแห่งชาติ ท่านประธานครับ อาจารย์ธรณ์พูดชัด ผมก็อยากจะเน้นให้ชัดว่าพื้นที่ ที่เราพูดกันทั้งหมดนี้ไม่ใช่พื้นที่ทั้งหมดแต่เฉพาะในอุทยานแห่งชาติที่มีกระจายตั้งแต่ระนอง จนมาถึงสตูลทั้งหมด ๖ จังหวัด เฉพาะในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเท่านั้นที่มีกฎหมายอนุรักษ์ และเข้มข้นอยู่แล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเหมือนเดิม แต่ประเด็นเรื่องบัฟเฟอร์ โซน ผมอยากจะเรียนกรรมาธิการว่าอยากจะให้เน้นเป็นพิเศษ ผมทำงานเรื่องอุทยานเคยทำงาน แต่ไม่ใช่อุทยานทางทะเล ผมทำงานศึกษาวิจัยเรื่องคนที่อยู่ในเขตป่าทั้งหลายในประเทศไทย ผมพบว่าถ้าปราศจากบัฟเฟอร์ โซน และปราศจากชุมชนที่อยู่ในบัฟเฟอร์ โซน มีส่วนร่วม ในการดูแล ถ้าพูดกันตรงไปตรงมาผมไม่ค่อยเห็นน้ำยาของเจ้าหน้าที่อุทยานนัก ถ้าไม่เห็น ถ้าไม่ได้ความร่วมมือหรือการมีส่วนร่วมของประชาชนรอบ ๆ อุทยาน เพราะฉะนั้นผมเห็น ดีด้วยกับบัฟเฟอร์ โซน ๑ กับ บัฟเฟอร์ โซน ๒ ท่านจะเน้นอย่างไรตรงนี้ให้มากขึ้น อันนั้นเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าถ้าขยายความและแจ้งไปยังรัฐบาลด้วยผมก็จะเห็นประโยชน์อย่างยิ่ง ท่านประธานครับ ประมงพื้นบ้านน่าจะดีขึ้นอย่างที่พูด การทำลายล้าง ประมงทำลายล้าง จะต้องถูกจับกุม การวิจัยติดตามประเมินผลต้องทำอย่างต่อเนื่องผมเห็นด้วย เพราะฉะนั้น สุดท้ายผมว่าเวลานี้เป็นเวลาที่เรามีรัฐบาลพิเศษ ถ้าไม่เริ่มทำตอนนี้จะไปทำเมื่อไร และถ้าทำตอนนี้เขาก็บอกอยู่แล้ว กรรมาธิการบอกอยู่แล้วว่าอีก ๔ ปีโดยประมาณ กว่าจะรู้ผลว่าเราจะได้ขึ้นทะเบียนมรดกโลกหรือไม่ มันจะเป็นการผูกมัดประเทศไทยกับ องค์การระหว่างประเทศที่ดี ที่จะทำให้เราได้รับการประเมินและได้รับการปรับตัวตลอดเวลา ว่าเราได้บรรลุมาตรฐานที่เราตั้งใจไว้หรือไม่ เพราะฉะนั้นผมเห็นด้วยครับท่านประธาน ถ้าคำถามที่ผมพูดทั้งหมดนั้นเป็นจริง ผมก็เห็นด้วยว่าเราก็ควรจะต้องสนับสนุนรายงานฉบับนี้ ที่จะให้รัฐบาลทำต่อไป ขอบพระคุณครับ

ขอบคุณครับ เชิญคุณโกวิท ศรีไพโรจน์ ครับ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม โกวิท ศรีไพโรจน์ จากจังหวัดสุราษฎร์ธานี วันนี้ผมเองยินดีที่ได้รับรายงานของคณะกรรมาธิการ ปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อม สภาปฏิรูปแห่งชาติ เกี่ยวกับเรื่องควิก วินในเรื่องนี้ แต่อย่างไรท่านประธานครับ ผมเองต้องเรียนต่อท่านประธานว่าสิ่งที่ดีที่สุดของสภานี้ก็คือ การยึดโยงสภานี้กับประชาชน ผมเองจะพูดตลอดเวลาว่าผมมาจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อทราบว่าผมมาจากที่ไหน แต่ว่าข้อเสียอีกนิดหนึ่งก็คือว่าหลายท่านที่มาจากองค์กร หลาย ๆ องค์กรไม่ได้แนะนำตัวเลยว่าท่านมาจากองค์กรอะไร คณะกรรมาธิการชุดนี้ ที่ผมเห็นไม่ได้มีตัวแทน สปช. จากกลุ่มภาคใต้และกลุ่มอันดามัน มีท่านอาจารย์ชาลี อยู่ท่านหนึ่งอยู่พัทลุง แต่ท่านอื่นจะเกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์หรือองค์กรอะไรที่เกี่ยวกับ การอนุรักษ์บ้างหรือไม่ผมไม่ทราบ เพียงแต่รู้จักท่านอาจารย์ปราโมทย์แล้วก็ท่านดอกเตอร์ธรณ์ เป็นส่วนตัว ประเด็นที่ผมจะขอเรียนต่อท่านประธานก็คือว่าความมีส่วนร่วมของประชาชน นี่ประเด็นหนึ่ง ประเด็นที่ ๒ ก็เกี่ยวกับเรื่องอำนาจหน้าที่ของข้าราชการที่ดูแลเกี่ยวกับเรื่องนี้ และประการที่ ๓ ประเด็นเรื่องของการท่องเที่ยวซึ่งประชาชน ซึ่งอยู่ในพื้นที่ไม่สามารถต่อสู้ นายทุนที่เข้าไปทำลายทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่ได้เลย ในขณะเดียวกันในการประกาศ ที่จะดำเนินการประกาศพื้นที่นี้เป็นเขตมรดกโลกนั้นจะช่วยแก้ปัญหาเหล่านี้ได้อย่างไร ผมเห็นด้วยกับการอนุรักษ์ของท่านดอกเตอร์ธรณ์กับท่านคณะกรรมาธิการทุกท่าน โดยเฉพาะท่านอาจารย์ปราโมทย์ผมก็เคารพในชื่อเสียงของท่าน ทรัพยากรธรรมชาติ เป็นสมบัติของทุกคนครับ เป็นสมบัติของโลก แต่ที่ผมเองผมอยากจะเน้นย้ำก็คือว่าเป็นของ ลูกหลานของเรานั้นถูกต้อง ถามว่าทำไมผมเป็น สปช. สุราษฎร์ธานี ไม่ได้เกี่ยวกับ อันดามันถึงจะต้องขอมาอภิปรายในเรื่องนี้ ผมขอเรียนว่าผมเคยอยู่ในอันดามันหลายปี เป็นพนักงานอัยการที่จังหวัดพังงา ๕ ปี เมื่อคราวสึนามิเกิดขึ้น ผมเองผมเป็นคนไปจัดการ เกี่ยวกับศพที่เสียชีวิตที่ท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ส่วนเกาะระ เกาะพระทอง ผมเห็นกรรมการ ในการทำโครงการเกี่ยวกับเกาะระ พัฒนาเกาะระ เกาะพระทองอย่างยั่งยืนก่อนสึนามิเข้า รายงานฉบับนี้อยู่ที่จังหวัดพังงาครับ ไม่ทราบถูกทิ้งไปแล้วหรือยัง ท่านประธานครับ เอาเฉพาะในส่วนของกฎหมายเรื่องอุทยานแห่งชาติทางทะเลก่อน ตรงนี้มีท่านเกษมสันต์ ท่านดำรงค์ พิเดช ท่านเคยเป็นข้าราชการแล้วก็ดูแลอุทยานแห่งชาติ ผมหงุดหงิดทุกครั้งครับ ที่มีการพูดถึงว่าอุทยานแห่งชาติทางทะเล ผมกราบเรียนต่อท่านประธานว่าอุทยานแห่งชาติ ทางทะเลนั้นในความเห็นของผมไม่มี เพราะว่าอุทยานแห่งชาตินั้นจะต้องอยู่บนพื้นดิน เท่านั้น พื้นดินนั้นหมายรวมถึงทะเลสาบ หนอง คลอง บึง บาง และที่ชายฝั่ง ทะเลไม่ใช่ เขตอุทยาน อย่างไรผมก็ต่อสู้เรื่องนี้มาโดยตลอด ระหว่างที่ผมเป็นพนักงานอัยการที่ จังหวัดพังงามีประชาชนถูกเจ้าหน้าที่รัฐรังแก ผมใช้คำว่า เจ้าหน้าที่รัฐรังแก เพราะพวกนี้ ไม่ใช่ข้าราชการ ชาวประมงซึ่งอยู่ในพื้นที่เขาก็อยู่ตรงนั้น เขาขับเรือเข้าไปในเขตน่านน้ำ ซึ่งเขาอ้างว่าเป็นอุทยานก็โดนจับกุมดำเนินคดี อ้างว่าเอาเครื่องมือล่าสัตว์เข้าไปใน เขตอุทยาน โทษทีครับ ผมสั่งไม่ฟ้องเอาจริง ๆ เพราะว่าทะเลไม่ใช่อุทยาน ถึงแม้ว่ากฤษฎีกา จะบอกว่าใต้พื้นทะเลคือที่ดินก็ตามผมก็ไม่เอาด้วย นี่ผมเรียนตรง ๆ ในการดำน้ำลึก ที่เกาะสิมิลัน ท่านอาจารย์ธรณ์ครับ ท่านก็คงจะไปดำน้ำหลายครั้ง ผมไม่ทราบว่าท่านเคย เสียค่าธรรมเนียมบ้างไหมครับ แล้วผู้ที่เก็บค่าธรรมเนียมนี้ก็คือเจ้าหน้าที่ของอุทยาน ของสิมิลัน ทีละ ๒๐๐ บาท ถ้าผมจำไม่ผิด ผมยังไม่ทราบว่าเขาเอาอำนาจอะไรไปเก็บ เพราะทะเลก็ไม่ใช่เขตอุทยานอย่างที่ผมเรียน ท่านประธานครับ ท่านประธานพอจะทราบ ไหมครับว่าผลประโยชน์ในเขตอุทยานแห่งชาตินั้นมหาศาลเท่าที่ผมทราบนะครับ รู้จักกับ น้อง ๆ หลายคนครับที่ทำงานอยู่ที่หมู่เกาะสิมิลัน ผมเองยินดีด้วยกับผลประโยชน์ที่เขาได้รับ ในแต่ละปี ๆ เฉพาะค่าโบนัสแค่เป็นพนักงานกวาดขยะก็ประมาณสัก ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาท แต่ผมไม่ทราบว่าเงินก้อนนี้มาจากไหน แต่สิ่งที่ผมทราบก็คือว่าค่าธรรมเนียมการขึ้นเกาะก็ดี อะไรก็ดีนั้นไม่ค่อยโปร่งใสเท่าไร แล้วก็เป็นเกือบทุกแห่งของอุทยานแห่งชาติทุกแห่ง ตรงนี้ผมเข้าใจว่าท่านเกษมสันต์ก็น่าจะมีข้อมูลพอสมควร การประกาศเป็น เขตอุทยานแห่งชาติแต่ละแห่ง ซึ่งประชาชนบางกลุ่ม โดย ทช. ก็ดี กรมอุทยานแห่งชาติก็ดี พยายามจะผลักดันให้เกิด ผมเองผมจะต้องมักเตือนประชาชนอยู่ทุกครั้งว่าก่อนประกาศ เขตอุทยานแห่งชาติให้ประชาชนในพื้นที่ศึกษาให้ดี ประชาชนในพื้นที่ตรงนั้นไม่ได้สิทธิ อะไรเลยจากการประกาศเขตอุทยาน ประชาชนเสียสิทธิทั้งสิ้น ประชาชนที่เคยเข้าไปหา ของป่าก็หาไม่ได้ ทำอะไรในเขตอุทยานแห่งชาติไม่ได้ มีการต้องประกาศเป็น พระราชกฤษฎีกานะครับ ท่านประธานครับ เป็นการจำกัดสิทธิประชาชน ผมต้องเตือน ชาวบ้านเขาทุกครั้งว่าการประกาศเขตอุทยานแห่งชาตินั้นประชาชนในพื้นที่นั่นแหละ เสียประโยชน์ คนที่ได้ประโยชน์แล้วคนที่มีอำนาจเข้ามาดูแลก็คือข้าราชการที่ดูแล แต่อย่างไรก็ตามครับ การดูแลพื้นที่ต่าง ๆ นั้นความที่ผมเองผมอยู่ตรงนั้น ผมเองผมกราบเรียน ท่านประธานว่าเฉพาะในหมู่เกาะสิมิลัน ซึ่งผมเองผมก็ไปดำน้ำมาหลายครั้ง รู้จักพี่น้อง แถว ๆ นั้นก็มากพอสมควร เจ้าหน้าที่ก็รู้จักกันดีหลายท่าน ผมก็เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ข้างหนึ่งละครับ เพราะว่าเจ้าหน้าที่ที่หมู่เกาะสิมิลันนั้นดูแลหมู่เกาะสิมิลันได้ค่อนข้างดี ตรงนี้ ผมไม่เถียง ตรงนี้เป็นคนละประเด็นเกี่ยวกับเรื่องของผลประโยชน์นะครับ แต่ว่าในการที่ ลงไปดูในทะเลนั้น ถึงแม้ว่าหมู่เกาะสิมิลัน และเกาะแปดนั้นจะมีที่ทำการประมงอยู่ก็ตาม แต่ว่าศักยภาพของพี่น้องข้าราชการที่อยู่กรมประมงนั้นไม่มีศักยภาพอะไรที่ดูแลเลย มีแต่เจ้าหน้าที่ของอุทยานเท่านั้นที่มีศักยภาพค่อนข้างสูง แล้วก็ไปดูแลไปช่วยเหลือ ถ้าหาก ไม่ได้เจ้าหน้าที่อุทยานนะครับ ปะการัง สัตว์น้ำทะเลฝั่งนั้นไม่เหลือครับ แต่ว่าประมง ไม่มีฤทธิ์อะไรเลย ตรงนี้เป็นเรื่องจริง

สำหรับเกาะระ เกาะพระทอง ผมกราบเรียนท่านประธานว่า ผมเข้าไปศึกษา ตั้งแต่ประมาณปี ๒๕๔๗ ก่อนสึนามิเข้า แล้วก็หลังสึนามิเข้า ผมต้องขอประทานโทษ ท่านดอกเตอร์อะไรนี่ ผมจำชื่อท่านไม่ได้แล้ว เพราะนานแล้ว ท่านเป็นผู้ทำเกี่ยวกับเรื่องของ โครงการพัฒนาเกาะระ เกาะพระทอง อย่างยั่งยืน ท่านเอาชาวบ้านในพื้นที่ตรงนั้นมาสัมมนา หลายครั้ง แล้วชาวบ้านเสนอโครงการสิ่งที่ชาวบ้านต้องการ ผมจำได้ว่ามีประมาณ ๕๐ กว่าโครงการ และนำเสนอไปที่จังหวัดพังงา หมายความว่าถ้าหากว่าทางภาครัฐ จะดำเนินอะไรกับเกาะระ เกาะพระทอง ขอให้ดูโครงการตรงนี้ก่อน เป็นโครงการที่มาจาก ประชาชนอย่างแท้จริง วันนี้ผมไม่เห็นว่าการดำเนินการตามโครงการที่ประชาชนเสนอจะ สัมฤทธิ์ผล มีแต่โครงการที่ทางฝ่ายผู้บริหารระดับสูงของประเทศมโนเอาเองเสียส่วนใหญ่ รายชื่อของคณะกรรมาธิการตรงนี้ผมขอกราบขอประทานโทษท่านกรรมาธิการทุกท่านด้วย ว่าหลายท่านเป็นนักวิชาการ หลายท่านเป็นข้าราชการ และอย่างที่ผมกราบเรียนต่อ ท่านประธานว่าได้ถามคนแถวนั้นบ้างแล้วหรือยัง พื้นที่ตรงนี้ผมไม่ทราบนะครับว่าทางฝ่าย ท่าน สปช. พังงา ท่าน สปช. ภูเก็ต ระนอง กระบี่ ตรัง และทางเขตอันดามันทราบเรื่อง หรือไม่ตรงนี้ เพียงแต่ว่าผมได้ยินว่าท่านธรณ์บอกว่าประชาชนไม่ได้รับผลกระทบ เพราะฉะนั้นคำนี้ผมจึงอนุมานเอาว่าท่านยังไม่ได้ถามประชาชนใช่ไหมครับ หรือว่าถามแล้ว ในงานวิจัยของพวกท่านเท่านั้น แต่ถามจริง ๆ หรือเปล่าเราไม่ทราบ แต่ที่แน่ ๆ ก็คือว่า ที่ผ่านมานั้นประชาชนแทบจะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการจัดการของภาครัฐตรงนี้เท่าไรนัก ในเกาะระ เกาะพระทอง ท่านธรณ์พอจะทราบไหมครับวันนี้มีกลุ่มนายทุนเข้าไปยึดพื้นที่ เท่าไร แล้วเป็นคนกรุงเทพฯ เท่าไร ท่านทราบไหมครับ และถ้าหากประกาศออกมาเป็นเขต มรดกโลกใครล่ะครับได้ประโยชน์ ตอนนี้ทุ่งหญ้าสะวันนา (Savanna) หลังจากที่สึนามิเข้า ฟื้นตัวหรือยังครับ อาคารของสมเด็จพระเทพฯ ยังอยู่ไหมครับ ชาวบ้านแถวนั้นได้อะไรครับ แล้วก็คนข้างนอกเท่าไรที่เข้าไปยึดถือครอบครองในบริเวณนั้น มีการจัดการอย่างไร ผู้มีอิทธิพลในพื้นที่เข้าไปยึดถือพื้นที่นั้นอย่างไร ประชาชนอ้าปากร้องมายังหน่วยงานราชการ ของรัฐเคยได้รับการเหลียวแลหรือยังครับ ท่านทราบหรือยัง พื้นที่ของเกาะยาวในการ ดำเนินคดีของกลุ่มนายทุนที่เอาพื้นที่ของประเทศไทย เอาพื้นที่ที่เป็นเขตป่าไม้ไปออก น.ส. ๓ ที่เขาเรียก ส.ค. ๑ บินนะครับ มีการเพิกถอนได้กี่แปลงแล้ว ตอนที่ผมเป็นพนักงาน อัยการผมขอเพิกถอนไปได้ประมาณแค่ ๑๐ กว่าแปลง ทั้ง ๆ ที่มีทั้งหมดรวม ๆ แล้ว ไม่ต่ำกว่า ๑,๐๐๐ กว่าแปลง พื้นที่มหาศาลวันนี้ก็ยังมีการซื้อขายกันอยู่บนเกาะยาวใช่ไหมครับ ท่านทราบดีหรือเปล่า ตรงนี้ต้องถามท่าน ตรงนี้เป็นพื้นที่อุทยาน ซึ่งอยู่ในพื้นที่วนอุทยาน แล้วเป็นพื้นที่ดินจริง ๆ นะครับ ไม่ใช่ทะเลด้วย เรื่องของการท่องเที่ยวหลายแห่ง จริงครับสร้างประโยชน์ให้แก่ประเทศมหาศาล ประชาชน ได้ประโยชน์ครับแต่แค่เศษเงินเท่านั้น ส่วนใหญ่คนที่ได้ประโยชน์จริง ๆ คือกลุ่มนายทุน โรงแรม กลุ่มนายทุนธุรกิจขนาดใหญ่เกือบทั้งนั้นนะครับ แล้วพวกนี้จะมีคอนเนคชัน (Connection) กับข้าราชการระดับสูงเสียด้วยและข้าราชการในพื้นที่ ประชาชนได้รับ ประโยชน์จริง ๆ ตรงไหนบ้าง ขอให้ศึกษาตรงนี้เป็นข้อสังเกตไว้ด้วย เกี่ยวกับชาวมอแกน ชาวทะเล เมื่อสักครู่นี้ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ได้กรุณาพูดถึงแล้ว บุคคลเหล่านี้น่าสงสารครับ เขาเป็นคนไทย และพื้นที่ตรงนั้นก็ไม่ใช่ฮิวแมน ซู (Human zoo) หรือสวนสัตว์มนุษย์ อาจารย์ธรณ์ทราบไหมครับว่าทางฝ่ายเจ้าหน้าที่หรือหัวหน้าอุทยานส่งข้าวสารไปเลี้ยงพวกนี้ เยอะนะครับในแต่ละปี แล้วก็เก็บค่าธรรมเนียมในการที่ชาวบ้านเข้าไปดู แต่ว่ามันจะไปอยู่ ตรงไหนผมไม่ทราบ แต่ว่าการแบ่งปันผลประโยชน์ระหว่างอุทยานและพื้นที่มีค่อนข้าง จะเยอะพอสมควร อยากจะให้ศึกษาเรื่องนี้ไว้ด้วย

กล่าวโดยสรุป ผมกราบเรียนท่านประธานไปถึงคณะกรรมาธิการว่า การประกาศเป็นเขตมรดกโลกนั้นผมไม่ขัดข้องหรอกครับ เพราะว่ามรดกโลกและมรดกของ คนไทยเป็นสิ่งที่สำคัญจริง ๆ แต่กราบเรียนท่านประธานไปถึงกรรมาธิการในแง่ของ การมีส่วนร่วมของประชาชน การประกาศเป็นเขตมรดกโลกก็ดี หรือการที่ท่านจะให้ คณะรัฐมนตรีดำเนินการอย่างไรต่อไปก็ดี จะเป็นการเพิ่มอำนาจของข้าราชการก่อให้เกิด การทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐอาจจะมหาศาลพอสมควร ซึ่งประชาชนในพื้นที่ที่เขาร้องเรียน เดือดร้อน แล้วที่เขาร้องเรียนมาตลอดเวลาก็ไม่เคยมีผลกระทบออกมาเลย หลายคน ถูกดำเนินการ หลายคนที่ไปอยู่กลุ่มพี่น้องประชาชนที่ดูแลเกาะยาวในหมู่เกาะ อุทยานแห่งชาติพังงา พี่น้องประชาชนที่ดูแลรักษาแผ่นดิน ร้องเรียนต่อหน่วยงานภาครัฐ หลายครั้งแทบไม่ได้รับการเหลียวแลเท่าไรเลย อยากจะฝากกราบเรียนท่านประธานไปถึง กรรมาธิการดูแลประชาชนซึ่งรักษาหวงแหนแผ่นดินเหล่านี้ด้วย อย่าให้ภาครัฐจัดการ ฝ่ายเดียวนะครับ ขอให้ประชาชนเข้ามาดูแล ประชาชนที่นั่นน่ารักมาก และเขารวมตัว อย่างเข้มแข็งแต่เขาสู้กลุ่มทุนใหญ่ไม่ได้จริง ๆ ครับ ผมกราบเรียนท่านประธานแค่นี้ครับ ขอบพระคุณครับ

มีท่านสมาชิก ลงชื่อขออภิปรายทั้งสิ้นขณะนี้ ๑๓ ท่านนะครับ ท่านที่ ๔ คุณหมออำพล จินดาวัฒนะ ท่านที่ ๕ คุณกิตติ โกสินสกุล ท่านที่ ๖ คุณสืบพงศ์ ธรรมชาติ ๖ แล้วตรงนั้นจะขอให้ ท่านกรรมาธิการได้ตอบล็อกหนึ่งก่อน แล้วจะไปอีก ๗ นะครับ เชิญหมออำพลครับ

นายอำพล จินดาวัฒนะ 🔗

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่เคารพครับ ผม อำพล จินดาวัฒนะ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติครับ ก่อนอื่นก็ต้องขอชื่นชม คณะกรรมาธิการนะครับที่ได้กรุณาศึกษาและนำเสนอเรื่องดี ๆ แบบนี้เข้าสู่สภาของเรา ในวันนี้ เช่นเดียวกับที่อาจารย์เจิมศักดิ์พูดนะครับ เป็นวาระสุดท้ายก่อนสิ้นปีก็มีเรื่องดี ๆ เข้ามานะครับ ผมคิดว่าเรื่องที่นำเสนอที่ท่านใช้เวลาค่อนข้างยาวพูดถึงเนื้อหาสาระแล้วก็ บอกว่ามันดี ผมคิดว่าจริง ๆ แล้วชัดเจนว่ามันเป็นเรื่องที่ดีนะครับ ถ้าอธิบายไม่ยาวก็ชัดเจนว่า มันดีครับ คราวนี้มีประเด็น ๓ ประเด็นที่ผมคิดว่าอยากจะขออนุญาตฝากไว้เป็นข้อสังเกต ร่วมกัน สิ่งที่ผมเรียนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องดีเพราะว่าทุกคนจะทราบดีแล้วก็รู้จักดี ไม่ว่าจะอยู่ ที่ตรงอันดามันหรือไม่นะครับว่าอันดามันนั้นดีอย่างไรนะครับ เมื่อเร็ว ๆ นี้มีการเผยแพร่ ทางสื่อว่าสถานที่ท่องเที่ยวในโลกนี้ ๒๐ แห่งที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่ดีมาก และทุกคนควรจะได้มีโอกาสไปเที่ยวนั้น หนึ่งในนั้นคือส่วนหนึ่งของอันดามันครับ คือแถว ๆ จังหวัดพังงา รวมทั้งภูเก็ตเราก็เป็นไข่มุกอันดามัน เพราะฉะนั้นเรื่องอันดามันไม่ต้องสงสัยเลยในเรื่องความโดดเด่น สิมิลันนะครับ สุรินทร์ อะไรต่าง ๆ เหล่านี้เป็นสุดยอดอยู่แล้ว อันหนึ่งที่ทางท่านกรรมาธิการอาจจะไม่ได้มี การเน้นย้ำไว้ก็คือเรื่องวิถีชุมชนที่มันเป็นส่วนหนึ่งของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เดี๋ยวผมจะขออนุญาตมากราบเรียนตอนหลัง รวมทั้งที่มีบางท่านได้พูดไปแล้วว่าขณะนี้สิ่งที่ ท่านจะเสนอเป็นมรดกโลกนั้นมันกำลังถูกคุกคาม ถูกทำลายอย่างรุนแรง ผมเห็นเจตนาของ ท่านที่เสนอเรื่องนี้เพื่อที่จะให้การถูกทำลาย ถูกคุกคามนั้นหยุดยั้งลงโดยเร็วนะครับ ถ้าใครเคยไปแถวนั้นก็จะพบว่ามันมีกิจการหลายอย่างมากที่ไปกระทบทำให้สภาพแวดล้อม อุทยานแห่งชาติ สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ เหล่านั้นเสียหาย และการท่องเที่ยวนั้นเรามุ่งเน้นการ ท่องเที่ยวเชิงปริมาณ ไม่ได้ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ก็ทำลายหลายอย่าง ซึ่งท่านกรรมาธิการได้ กล่าวถึงแล้วนะครับ เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมได้คุยกับพี่น้องเพื่อนที่อยู่ทางฝั่งอันดามันเขาก็บอกว่า เมื่อก่อนนี้เวลาออกไปตกปลาจะได้ปลาจำนวนมากในเวลาไม่นาน แต่ปัจจุบันนี้หาได้ยาก เต็มทีครับ ปรากฏว่าระบบประมงปัจจุบันใช้เทคโนโลยีสูงมาก เพราะฉะนั้นเขาสามารถ จับปลาได้หมดทั้งฝูงมันจะมีอวนชนิดหนึ่งที่ไปล้อมฝูงปลาซึ่งเอาเทคโนโลยีไปจับว่ามันอยู่ที่ไหน แล้วก็รวบใต้อวนเข้าด้วยกันเป็นถุงยกขึ้นมา เพราะฉะนั้นหมดทั้งฝูงครับ เรื่องพะยูน เรื่องอะไรท่านพูดไปแล้วซึ่งชัดเจน ในขณะเดียวกัน ๓ กิโลเมตรริมฝั่งเป็นที่ที่ไม่ให้อวนลาก อวนรุน เข้าไป ซึ่งเป็นประมงพื้นบ้าน เพราะมันเป็นแหล่งอาหาร แหล่งเพาะพันธุ์พืช สัตว์น้ำ ก็ปรากฏว่าจะมีเรืออวนลาก อวนรุน เขาจะลอยอยู่ในเวลากลางวัน จะลอยอยู่ในเขตที่เกิน ๓ กิโลเมตรจากฝั่งทะเล แล้วพอกลางคืนพอค่ำแล้วเขาก็จะเข้ามาในบริเวณนั้น ขณะนี้อุตสาหกรรมนี้เฟื่องฟูมาก มีกฎหมายทุกอย่าง แต่ทำลายล้างอย่างมาก จับปลาทุกชนิดเพราะจะเข้าไปทำเป็นผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ครับ แล้วก็ผลิตอาหารสัตว์ บริษัทยักษ์ใหญ่ก็เติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ เรากำลังแลกด้วยทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ผมคิดว่ากรรมาธิการท่านเห็นสิ่งเหล่านี้ แล้วท่านกำลังมองอยู่เรื่องภัยคุกคาม แต่ผมคิดว่า ในเอกสารที่ท่านได้รายงานศึกษาไว้ท่านพูดถึงด้านบวกด้านเดียว เรื่องว่าทำมรดกโลกนี้ เป็นอย่างไร การศึกษาทางด้านผลกระทบในปัจจุบันที่เป็นตัวที่จะต้องเร่งทำให้เรื่องนี้ ที่ท่านจะทำมีเหตุและผลหนักขึ้น จำเป็นที่จะต้องเติมเข้าไป เดี๋ยวผมจะขออนุญาต กราบเรียนเป็นข้อสังเกตนะครับ คราวนี้ข้อสังเกตที่ผมอยากกราบเรียนว่า สปช. เรานี่ตั้งขึ้น มาตามรัฐธรรมนูญชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๕๗ เรามีหน้าที่ ตามมาตรา ๒๗ วรรคสอง ผมพยายาม ถามตัวเองแทนท่านผู้ฟังและประชาชนว่าเรื่องมรดกโลกนี้มันเป็นการปฏิรูปประเทศไทย ตรงไหน ตรงนี้ต้องถาม เพราะว่าเราต้องถามแทนคนอื่น ผมทราบดีว่าท่านกรรมาธิการ ท่านจับเรื่องนี้ด้วยชีวิตและทุกคนท่านเล่นอยู่ตรงนี้ ท่านเห็นเรื่องนี้สำคัญ ที่ผมเรียนแล้ว สำคัญจริง ๆ ครับ ผมก็พยายามจะมาดูข้อบังคับการประชุม สปช. เรา ปี ๒๕๕๗ ข้อ ๘๐ มีการตั้งกรรมาธิการ ๑๘ คณะ ให้มีอำนาจหน้าที่ในการวิเคราะห์ จัดทำแนวทางและ ข้อเสนอต่อการปฏิรูปด้านต่าง ๆ นะครับ ซึ่งการปฏิรูปนี้ก็จะพูดชัดเจนว่าเพื่อให้ การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข มีความเหมาะสมกับสภาพสังคมไทย มีระบบเลือกตั้งที่สุจริตและเป็นธรรม มีกลไกป้องกัน และขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบที่มีประสิทธิภาพ คำถัดไปนะครับ ขจัดความเหลื่อมล้ำ และสร้างความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจและสังคมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ถ้ามีคำว่า เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ผมก็พยายามแปลความสิ่งที่ท่านเสนอนี่มันเข้าแถว ๆ นี้ ท่านอาจจะ ต้องอธิบายให้ชัดนะครับ ไม่เช่นนั้นอาจจะมีคนเสนอเรื่องการปฏิรูปการจราจร ในกรุงเทพฯ โน่นนี่นั่นอีกเยอะแยะ มันเป็นการเสนอเชิงประเด็น ของท่านนี่เชิงประเด็น ชัดเจน แต่มันจะเชื่อมกับระบบตรงไหน เชื่อมกับรัฐธรรมนูญตรงไหน เชื่อมกับบทบาทหน้าที่ ของสภาปฏิรูปแห่งชาติของเราตรงไหน ผมเองเดี๋ยวจะพยายามขออนุญาตกลับมาชี้ว่า มันมีการเชื่อมโยงได้ แต่อาจจะต้องวิเคราะห์แล้วบอกให้ชัดว่ามันอยู่ตรงไหนนะครับ เพราะของท่านตั้งประเด็นโดยเชิงประเด็น เราเป็น สปช. ไม่ได้เป็น ส.ว. ไม่ได้เป็นสภาผู้แทนราษฎร มีพันธกิจชัดเจน คือศึกษาและ ทำข้อเสนอให้เกิดการปฏิรูปด้านต่าง ๆ อันนี้กราบเรียนด้วยความเคารพว่า ถ้าท่านคณะกรรมาธิการได้กรุณาเชื่อมโยงให้ชัดว่าตรงนี้มันเป็นการปฏิรูปแล้วมันจะเพิ่ม ความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำตรงไหน หรือทำให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนอย่างไร เพราะการปฏิรูปมันจะต้องเปลี่ยนระบบและโครงสร้าง เปลี่ยนอุดมการณ์ เปลี่ยนวิธีคิด เปลี่ยนนโยบาย เปลี่ยนมาตรการ เปลี่ยนการปฏิบัติของทุกภาคส่วนในสังคม ผมพยายาม มองเรื่องที่ท่านเสนอนี่ครับ มันเปลี่ยนวิธีคิดนะครับ เปลี่ยนวิธีคิดการพัฒนา เปลี่ยนทิศทาง นโยบายเพื่อจะให้สังคมเราเอาเรื่องความยั่งยืนมาเป็นตัวตั้ง ถ้าท่านเขียนให้ชัดมันจะย้ำ ตรงนี้เป็นเหตุเป็นผล ซึ่งเราจะต้องเสนอต่อสาธารณะ เสนอต่อรัฐบาล ผมเกรงว่าถ้าเรา เขียนไม่ชัด เขาก็จะว่าเราไปหยิบประเด็นลอย ๆ ขึ้นมาทำ ซึ่งอันนี้ผมเข้าใจว่าในกรรมาธิการ ชุดอื่น ๆ ที่เรากำลังทำงานอย่างขยันขันแข็งก็คงจะต้องตระหนักในสิ่งเหล่านี้ที่จะเชื่อมโยง กับบทบาทหน้าที่หลักนะครับ สิ่งที่เราทำนั้นเปลี่ยนอุดมการณ์ไหม เปลี่ยนวิธีคิดไหม เปลี่ยนระบบไหม เปลี่ยนโครงสร้างไหม หรือเป็นนโยบายการพัฒนาประเทศแบบทั่ว ๆ ไป อันนี้ผมกราบเรียนว่าเรื่องของท่านนี้แล้วท่านจะสามารถเพิ่มความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ ตรงไหน ลดช่องว่างในสังคมได้ตรงไหน แก้วิกฤติความขัดแย้งในสังคมได้อย่างไร ผมฟังเพื่อนสมาชิกได้มีการอภิปรายหลายอันชัดเจนนะครับมันเป็นประเด็นขัดแย้งกันอยู่ ในสังคม มันเป็นประเด็นผลประโยชน์ที่แตกต่างกันอยู่ในพื้นที่ที่ท่านว่านี่ท่านต้องเขียน ออกมาให้ชัดว่าถ้าทำอันนี้แล้วมันจะเพิ่มความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ ลดช่องว่าง แต่ถ้าทำแล้วมันขยายความเหลื่อมล้ำ ลดความเป็นธรรม ก็ไม่น่าจะเป็นทิศทางที่ถูก แต่ผมคิดว่าเรื่องที่ท่านทำ ผมศึกษาจากรายงานของท่านและที่ท่านนำเสนอค่อนข้างชัดเจน ไปในทิศทางนี้นะครับ อันนั้นก็เป็นประเด็นที่ผมอยากกราบเรียน คราวนี้เรื่องที่ท่านเสนอนี้ พอผมได้พยายามวิเคราะห์มาเทียบเคียงกับบทบาทหน้าที่ของเราแล้วผมเห็นอะไรต่อเรื่องนี้ ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ท่านพูดประเด็นไว้เป็นการเชิงตั้งคำถาม แต่หลายคำถามของท่านนั้น ก็เป็นการเพื่อจะย้ำให้ชัดเจนในการอธิบายในเรื่องนี้ ผมกราบเรียนแล้วว่าเราไม่สงสัยว่า เรื่องนี้ดีและควรจะประกาศ แต่ผมคิดว่าข้อวิเคราะห์น่าจะวิเคราะห์ให้เชื่อมโยงอย่างน้อย ๆ อีก ๕ เรื่องครับ

เรื่องที่ ๑ เรื่องมรดกโลกเรื่องนี้ท่านกำลังจะบอกใช่ไหมครับว่าทิศทาง การพัฒนาประเทศจะต้องเป็นทิศทางเพื่อความยั่งยืน ไม่ใช่เป็นการเอาตัวเลขเศรษฐกิจ เป็นตัวตั้งแล้วทำลาย ถ้าท่านตั้งด้วยประเด็นนี้แล้วก็ทำเรื่องนี้ให้มันใช่นะครับ

ข้อที่ ๒ ท่านกำลังจะเสนอเรื่องนี้โดยคำนึงถึงวิถีชีวิตของผู้คนที่เขาอยู่ใน ธรรมชาตินั้นด้วย อยู่ในสิ่งแวดล้อมนั้นด้วย พี่น้องมอแกน พี่น้องชาวเล คนในพื้นถิ่น ประมงพื้นบ้าน ซึ่งมีหลายท่านพูดไปแล้ว ท่านรวมอยู่ในนี้ใช่ไหม เป็นหนึ่งเหตุผลใช่ไหม สิ่งที่ท่านจะเสนอเรื่องนี้แล้วคนเหล่านี้ได้อะไร รัฐได้อะไร สังคมได้อะไร ใครกลุ่มไหน ได้อะไรบ้าง แล้วมันจะไปกระทบอะไรกับใครหรือไม่ อีกด้านหนึ่งก็ต้องดูด้วยนะครับ อันนั้นประเด็นที่ ๒ ก็คือผู้คน วิถีชีวิต ธรรมชาติ การอยู่ร่วมกันแบบยั่งยืนนะครับ

ประเด็นที่ ๓ ท่านกำลังเสนอให้มีการส่งเสริมการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม ซึ่งกำลังเป็นปัญหาใหญ่ในระดับโลก มันจะมีปัญหาเรื่องฐาน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่ถูกทำลายมากมายทั้งโลกกำลังลดลงในทศวรรษ ในศตวรรษข้างหน้านี้นะครับ ท่านกำลังจะทำเพื่อดึงอันนี้กลับไว้ใช่ไหม ถ้าใช่ก็จะเป็นเหตุผล ที่แรงครับ

อันที่ ๔ ที่ท่านพูดเยอะ ผมคิดว่าเรื่องนี้เรื่องเล็กลงมาอีกคือเรื่อง การท่องเที่ยว ก็คือเปลี่ยนท่องเที่ยวเอาเงินเป็นตัวตั้ง เอาวัตถุเป็นตัวตั้ง เอาความสุข ครั้งคราวเป็นตัวตั้งมาสู่ท่องเที่ยวแบบอนุรักษ์และยั่งยืน อันนี้ท่านพูดแล้วเชื่อมโยงเข้ามาครับ

อันที่ ๕ อาจจะยังไม่มีใครแตะ แล้วมันมีความสำคัญไหมครับ ท่านทำเรื่องนี้ เพื่อจะระวังผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทรัพยากรธรรมชาติที่กำลังจะมาจากการพัฒนา เช่น ท่าเรือน้ำลึกจะกระทบไหมครับ โรงไฟฟ้าจะกระทบไหมครับ ซึ่งภาคใต้กำลังจะมี สิ่งเหล่านี้ตลอด เพราะภาคใต้เหมือนพื้นที่ที่มีลูกสาวสวย อันตรายเหลือเกินครับ เพราะฉะนั้นภาคใต้เป็นพื้นที่ที่ติดชายฝั่งทะเล โรงไฟฟ้า นิคมอุตสาหกรรม ท่าเรือน้ำลึก สิ่งต่าง ๆ ตามมา มันเป็นอย่างไรกับมรดกโลกครับ มันเป็นทางตรงกันข้าม มันไปด้วยกันไหม แล้วมันเป็นอย่างไร ในรายงานท่านไม่มี ท่านไม่ได้กล่าวถึง ผมคิดว่าน่าจะต้องแตะไว้ด้วย และเรื่องนี้หรือเปล่าครับที่มันทำให้อันดามันมรดกโลกมันไม่เกิดมาเป็นสิบ ๆ ปี เพราะมันสวนทาง ถ้าท่านมีเหตุผลอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ยิ่งชัดเจนครับว่าทิศทางที่ท่านเสนอนี้ คือการปฏิรูปประเทศไทย คือการปฏิรูปความคิดของการพัฒนา ปฏิรูประบบและโครงสร้าง แล้วเวลาเราพูดแบบนี้ก็ต้องมีการไปแตกหักกับการพัฒนาอีกแบบหนึ่งใช่หรือไม่ ท่านศึกษาเรื่องเหล่านี้อยู่ในรายงานหรือไม่นะครับ อันนี้ผมมองเห็นประเด็นที่น่าจะต้อง กล่าวถึงอยู่ประมาณ ๕ กลุ่มเรื่องนะครับที่อาจจะยังไม่มีในนี้

สุดท้ายท่านประธานครับ ผมกลับมาดูก่อนที่จะมาขมวดสุดท้ายตรงนี้ผมขอ เรียนอย่างนี้ครับ อยากเรียนท่านประธานและท่านเพื่อนสมาชิกว่าผมนั่งดูรายงานและ สิ่งที่ท่านเสนอนี้ท่านทั้งหลายเชี่ยวชาญเรื่องเหล่านี้สูงมากไม่เป็นที่สงสัยนะครับ มันทำให้ ผมนึกถึงนะครับว่าเมื่อสมัยก่อนเวลาหมอจะผ่าตัดนี่ หมอจะต้องใช้มีดแล้วผ่าตัดเสมอ เพราะหมอคือหมอ แล้วก็เรียนกันอยู่ในเฉพาะพวกหมอครับ ท่านเห็นไหมครับวันนี้การผ่าตัด ใช้แสงเลเซอร์ก็มีครับ เป็นแกมมา ไนฟ์ (Gamma knife) ก็มีไม่ต้องใช้มีดครับ กำลังจะใช้ นาโน (Nano) แล้วครับ ทำไมมันเกิดอันนี้ได้ ผมอยากกราบเรียนมันเกิดเพราะหลายสาขา เข้ามาทำงานด้วยกันครับ หลายสาขา หลายสหวิทยาการเข้ามาสุมหัวทำงานด้วยกัน ท่านกรรมาธิการที่เคารพครับ ท่านเชี่ยวชาญเรื่องธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อาจจะต้อง สุมหัวเพิ่มกันนิดหนึ่งไหมครับว่าท่านจะต้องนึกถึงคนที่ทำด้านสังคม มีเพื่อนเราเสนอ เรื่องเกี่ยวกับชุมชน ท้องถิ่น การมีส่วนร่วม เรื่องประมงนะครับ เรื่องอื่น ๆ ต่าง ๆ ที่มันอยู่ใน พื้นที่นั้น ถ้าเราได้นำมาคุยกันแล้วมาเสนอด้วยกันให้มันเข้มแข็งเข้มข้นขึ้นนี่ข้อมูลจะชัดเจน ทิศทางจะชัดเจน มันอาจจะทำให้เปลี่ยนจากหมอที่ใช้มีดนี่มาใช้เทคโนโลยีอื่นเข้ามานะครับ จะไม่มีข้อมูลด้านเดียวคือทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม มรดกโลก อุทยาน วนอุทยาน ต่าง ๆ ซึ่งท่านเชี่ยวชาญอยู่มันก็จะประกอบความเชี่ยวชาญของผู้คนที่อยู่ในสภานี้จาก หลายสาขาเข้ามาทำงานด้วยกันมากขึ้น อันนี้ผมกราบเรียนด้วยความเคารพครับ เพราะว่า ผมเองนั้นอยู่ในคณะกรรมาธิการปฏิรูปด้านสังคม เราตระหนักดีว่าถ้าเราจะปฏิรูปด้านสังคม มันเกี่ยวกับหลายระบบมาก เกี่ยวกับความเชี่ยวชาญหลายสาขามาก อาจจะต้องเข้ามา ร่วมกันทำงาน ข้อจำกัดของการทำงานแบบกรรมาธิการ แบบแยกส่วนตามความเชี่ยวชาญ อาจจะเป็นข้อจำกัดหนึ่ง มีข้อดี คือท่านเชี่ยวชาญเรื่องนั้น ข้อจำกัดอาจจะทำให้ไม่กว้างพอ ในการเอาเรื่องอื่นเข้ามาประกอบกัน ผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นบทเรียนของเราด้วยกันทั้งหมดนั่นละครับ เราเรียนรู้ด้วยกัน แล้วก็ถ้าเกิดเราได้ผนึกกำลังกัน ข้อมูลต่าง ๆ มันจะครบถ้วนรอบด้าน พลังในการจะเสนอนี่จะครบถ้วนและมีความชัดเจนนะครับ

สุดท้ายท่านประธานครับ ผมมาดูในข้อเสนอในเอกสารรายงานนะครับ ซึ่งก็ท่านทำไว้อย่างดี ข้อเสนอนี้อยากจะกราบเรียนฝากท่านประธานไปถึงคณะกรรมาธิการว่า

ประเด็นที่ ๑ ผมรู้สึกว่าไม่แน่ใจว่าข้อเสนอในข้อ ๕ ๕.๑ หรือ ๕.๗ ถึง ๕.๘ ของท่านที่เลขานุการคณะกรรมาธิการได้ลงนามมาแล้วนี่นะครับ มันเป็นข้อเสนอของ คณะอนุกรรมาธิการหรือข้อเสนอของกรรมาธิการครับ อยากจะให้ท่านตรวจสอบนิดหนึ่ง เพราะว่าเดี๋ยวขั้นตอนต่อไปถ้าวันนี้สภาเราเห็นชอบ เราจะต้องส่งไปให้รัฐบาล ผมคิดว่าตรงนี้ ฝากทางฝ่ายกรรมาธิการ ท่านอ่านแล้วอาจจะต้องอีดิต (Edit) สักนิดหนึ่งไหมครับเพื่อจะให้ตรง ผมอาจจะเข้าใจผิดท่านครับ ผมเดาว่า ๕.๑ ถึง ๕.๘ เป็นข้อเสนอของคณะอนุกรรมาธิการ ที่เสนอต่อกรรมาธิการ แต่วันนี้ควรจะเป็นข้อเสนอของคณะกรรมาธิการเสนอต่อสภา ทำไมผมมีข้อสังเกตอันนั้นครับ ๕.๑ ครับท่านเขียนว่า คณะกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต้องมีมตินำเสนอต่อสภาปฏิรูปแห่งชาติ มันมีคำว่า ต้องมีมติ นะครับ อาจจะเกินมาก็ได้นะอันนี้ไม่แน่ใจ จริง ๆ แล้วก็คือท่านมีมติเสนอ เพราะว่าต้องมีมติมันเลยคล้าย ๆ ว่าอนุกรรมาธิการเป็นคนเสนอกรรมาธิการหรือเปล่า หรือมันเออเรอร์ (Error) ตรงไหนนะครับ ในการพิมพ์หรือเปล่า พอ ๕.๒ ๕.๓ ๕.๔ นี่ท่านมี คำว่า ต้อง เยอะเลย ต้องมันก็ดูเหมือนท่านบังคับว่าต้องทำนะครับ แล้วท่านลงรายละเอียดขั้นตอนการทำไปเลย เนื่องจากท่านเชี่ยวชาญแล้วท่านรู้หมดเลย ท่านก็จะรู้อันไหนทำ พ.ศ. ไหน ปีไหน เดือนไหน ผมไม่แน่ใจว่าสภาปฏิรูปแห่งชาติของเรา จะเสนอต่อรัฐบาลในการทำเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ควรจะลงรายละเอียดขนาดนี้หรือควรจะ เสนอหลักการ แล้วก็เสนอว่าเราจะให้รัฐบาลพิจารณาแล้วทำอะไร อันนี้เป็นข้อสังเกต ที่มีความหมายต่อสภาครับ เนื่องจากเราเพิ่งพิจารณางานเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ ๒ แต่คราวที่แล้วที่กรรมาธิการคราวที่แล้วที่เสนอสัปดาห์ที่แล้วจะเสนอสั้น แต่อันนี้จะเสนอ รายละเอียดลงไป ผมก็ไม่คิดว่าอย่างใดอย่างหนึ่งดีนะครับ แต่อยากจะฝากท่านกรรมาธิการว่า มันละเอียดเกินไปหรือเปล่า ล็อกเวลา ล็อกเดือนไปนะครับ อย่างนี้หรือควรไหม แล้วสภาใหญ่ ของเราควรจะเสนอแต่เฉพาะข้อเสนอหลักใหญ่ให้เขาไปทำ หรือจะกำหนดวัน เวลา อย่างนี้นะครับ อันนี้ผมไม่มีความแน่ใจว่าควรจะเป็นหรือไม่ แล้วฝากท่านกรุณาตรวจสอบว่า เป็นข้อเสนอของกรรมาธิการใช่ไหม ถ้าใช่คำมันอาจจะเขย่งอะไรอยู่เล็กน้อยซึ่งผมว่า ต้องปรับแก้ เพราะเดี๋ยวถ้าสภาเห็นชอบมันจะไปทั้งชุดครับ มันจะได้สง่างาม และอาจจะมี ข้อคลาดเคลื่อนเล็กน้อยจะได้แก้ไขเสียตั้งแต่ตอนที่ท่านได้สรุปก่อนที่จะมีมติกันอีกครั้งหนึ่ง

และสุดท้ายจริง ๆ ท่านประธานครับ ในหัวข้อนี้ผมอยากจะขอเรียนปรึกษาว่า เนื่องจากข้อเสนอกรรมาธิการที่ท่านทำมาดีมากมันเป็นน้ำหนักอยู่ด้านเดียว และน้ำหนัก หลายด้านที่มีสมาชิกอภิปรายในสภาซึ่งเป็นการเติมให้กับท่านนะครับ เป็นการสนับสนุน ให้กับท่าน เป็นเรื่องที่มีข้อสังเกตให้ระมัดระวัง มันเป็นเรื่องดีแต่มันไม่มีครับ ดังนั้นสุดท้าย ที่เราจะเสนอต่อรัฐบาลถ้ามีมติอย่างนั้นนะครับ ขอความกรุณาขอให้มีข้อสังเกตจากสมาชิก ในสภาประกอบไปด้วยก็จะไม่ใช่เสนอแต่แค่เฉพาะรายงานฉบับนี้ฉบับเดียว ความครอบคลุม ของข้อเสนอในมิติอื่น ๆ ก็อาจจะมีสมบูรณ์ครอบคลุมมากขึ้นนะครับ ขอบกราบขอบพระคุณ ท่านประธานครับ

เราอย่าเพิ่งไปลง ในรายละเอียดจดทั้งหมดไว้ก่อนนะครับ เพราะเดี๋ยวต้องให้กรรมาธิการเขาตอบก่อน แล้วดูสิว่าอย่างไร ถัดไปคุณกิตติ โกสินสกุล นะครับ

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ กระผม นายกิตติ โกสินสกุล สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ จากจังหวัดตราด ท่านประธานครับ ที่เขาบอกทะเลไม่เคยหลับไหล ผมเองนั้นก่อนที่จะได้ มาเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติเป็นนายกสมาคมการประมง แล้วก็อย่างอาจารย์ธรณ์นี่ ก็เป็นที่รู้จักกันดี แต่วันนี้สิ่งที่คณะกรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้มีการ นำเสนอในเรื่องของการยกทะเลอันดามันเป็นมรดกโลก ถึงแม้จะมีเวลาทำงานอยู่ อีกนานหลายปีก็ตาม แต่ก็สบายใจอยู่นิดหนึ่งที่ท่านอาจารย์ธรณ์บอกว่าไม่กระทบ แล้วก็ไม่เสีย ประโยชน์ในส่วนของชาวประมงนะครับ ผมเห็นด้วยนะครับกับการที่จะทำอะไรก็แล้วแต่ ที่มันเป็นประโยชน์ของชาติและของประชาชน แล้วสิ่งที่ผมได้คาดหวังที่สุดก็คือผู้ที่ได้มี ส่วนเกี่ยวข้อง ผู้ที่ได้มีส่วนร่วมในการทำงานในครั้งนี้มีใจเป็นกลาง ได้มีการพูดจาก ท่านสมาชิกหลายท่านเกี่ยวกับเรื่องเครื่องมือทำการประมง และประเด็นต่าง ๆ ที่ได้ พูดกันมา อาทิเช่นอาจารย์เจิมศักดิ์ หลายประเด็นที่ท่านได้ถามไปก็เป็นเรื่องที่ผมอยากถาม ก็ไม่หยิบมาถามเพื่อจะไม่ซ้ำ ท่านโกวิทก็ได้พูดไปแล้วในบางเรื่องที่ผมจดไว้ ผมก็ไม่เอามา ใช้ต่อเดี๋ยวจะซ้ำ ส่วนหนึ่งที่ผมอยากจะเรียนด้วยความเป็นห่วงว่าที่ไม่เคยได้คุยกันคือ เรื่องของในเมื่อประกาศเป็นบัฟเฟอร์ โซน ในส่วนของ ๓,๐๐๐ เมตร ผมเข้าใจว่าใน พ.ร.บ. ประมง มาตรา ๓๒ (๑) ถึง (๔) ประกาศชัดเจน ประกอบกับ พ.ร.บ. ของอุทยาน ก็ชัดเจน ในส่วนตรงนี้ชัดเจนว่าเครื่องมือทำการประมงที่มีขีดการทำลายสัตว์น้ำอย่างรุนแรง อย่างเช่น อวนลาก อวนรุน ไม่เข้าไปทำแน่นอน ถ้าจะเข้าก็คือเข้าในกรณีลักลอบอันนี้เป็นเรื่องจริง แต่อยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังคณะกรรมาธิการคณะนี้นิดหนึ่งว่า พื้นที่ทำ การประมงในพื้นที่อันดามันจะต่างกับพื้นที่อ่าวไทย เพราะเนื่องจากพื้นที่อันดามันนั้น เป็นพื้นที่เป็นไหล่ทวีป ออกห่างจากฝั่งไม่มาก ปริมาณหรือความลึกของน้ำก็จะลึกมาก การทำการประมงในส่วนของเครื่องมือที่ทำการประมงน้ำลึกมีน้อย เพราะฉะนั้นในส่วนตรงนี้ ก็จะไม่มีผลเท่าไรในเรื่องของการทำประมง ส่วนที่ผมเป็นห่วงมาก ๆ ว่าทะเล คำว่า ทะเล ก็คือมี คลื่นลม ยามที่มรสุมตะวันตกก็คือเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคมจะเป็นมรสุมตะวันตก แล้วก็จะมีความรุนแรง แต่มีเครื่องมือประมงชนิดหนึ่งที่สามารถทำการประมงในเวลาที่มี คลื่นลมหรือมีคลื่นที่มีความสูงไม่เกิน ๒ เมตร สามารถทำการประมงได้ แต่หากว่าเกิด ในกรณีมีพายุรุนแรงและจะต้องอาศัยเกาะเป็นที่กำบังคลื่นลม เรือประมงสามารถจอดได้ไหม ในเขตพื้นที่ บัฟเฟอร์ โซนที่ท่านประกาศ หรืออาจจะประกาศในอนาคต ซึ่งในอดีตที่ผ่านมา เราอาศัยพื้นที่เหล่านั้นหรืออาจจะใกล้กว่านั้นเป็นการจอดเพื่อบังคลื่นลม หรือบางครั้ง อาจจะมีเกิดการชำรุดเสียหายโดยอุปกรณ์เครื่องมือหรือเครื่องยนต์ จำเป็นจะต้องใช้พื้นที่ ที่บังคลื่น บังลมในลักษณะที่เป็นเรือไม่มีคลื่นไม่มีลมเขย่า คือเรือนิ่งในภาษาชาวประมง สามารถที่จะแก้ไขหรือซ่อมแซม หรือสามารถที่จะขนถ่ายสินค้าสัตว์น้ำไปยังเรืออีกลำหนึ่ง ซึ่งสามารถดำเนินการหรือว่าเดินทางเข้าฝั่งได้โดยง่าย อันนี้คือ ๑ ประเด็นที่ฝากไว้

ส่วนของประสบการณ์ในการที่ผมอยู่ในพื้นที่หมู่เกาะ ๕๒ เกาะ คือเกาะช้าง แล้วก็เป็นพื้นที่ที่พี่น้องชาวประมงก็ต้องเรียนตามตรงว่ามีความเศร้าใจในหลาย ๆ เรื่อง ต้องขออนุญาตพูดถึงอุทยานสักเล็กน้อยนะครับ จะเป็นเหมือนกันไหมถ้าเมื่อถึงตอนนั้นแล้ว เรือประมงโดยตาแก่คนหนึ่งอายุ ๗๐ ปี มีอวนลอยอยู่ มีความยาวประมาณสัก ๔๐ เมตร อวนกองอยู่บนเรือแล้วพายเรือออกไปข้างเกาะ เจ้าหน้าที่อุทยานไปจับ ท่านนึกภาพสิครับ ว่าสิ่งเหล่านั้นมันเจ็บปวดสำหรับชาวประมงที่อาศัยในพื้นที่ตรงนั้นมาตลอดทั้งชีวิตมากน้อย ขนาดไหน ผมไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิด

ส่วนเรื่องประเด็นการพูดท้วงติงประเด็นในเรื่องของทุจริตหรือไม่ทุจริต หรืออะไรก็ตามที่ท่านสมาชิกได้กรุณาพูดไปแล้วนั้นไม่ซ้ำ สิ่งที่ผมอยากจะนำเรียน อีกเรื่องหนึ่งก็คือเรื่องการกำหนดจุดจอดเรือให้ชัดเจน ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก เมื่อสักครู่ ท่านกรรมาธิการได้กรุณาพูดถึงเรื่องการฟอกขาวของปะการัง มันไม่ใช่เพียงการฟอกขาวของ ปะการังที่เสียหาย มันเสียหายกับการจอดเรือก็มากมาย เสียหายจากคนที่ดำน้ำก็มาก การดำน้ำก็มีหลายรูปแบบ หลายระดับ วันนี้หากมีการสร้างจุดจอดให้ชัดเจนและมีการ กำหนดเป็นข้อบังคับหรือระเบียบ คำสั่ง ให้ชัดเจน ก็คิดว่าไม่น่าจะเกิดผลกระทบในเรื่องของ ประมงในพื้นที่อันดามัน สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจากการสอบถามหรือการทำประชามติ หรือทำประชาพิจารณ์ในส่วนของประชาชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องในพื้นที่นั้น ๆ ผมมีประสบการณ์นิดหนึ่ง เคยมีการทำประชาพิจารณ์ในเรื่องของพื้นที่ประกาศเขตหวงห้าม ในการทำประมง แต่การใช้หลักของการทำประชาพิจารณ์จะต้องมีส่วนได้เสียมาร่วมในการ ให้ความคิดเห็นหรือแสดงความคิดเห็น แต่ที่ผ่านมาผมเห็นว่าส่วนที่มีส่วนได้เสียมิได้มาร่วม อันนั้นเป็นส่วนของประสบการณ์ของผม ผมมีความเป็นห่วงว่าอย่าให้เกิดเหตุการณ์อย่างนั้น แล้วถึงเวลาแล้วมันจะทำให้การเดินของการทำงานครั้งนี้สะดุดด้วยข้อโต้แย้ง หลาย ๆ ประการนะครับ

ส่วนประเด็นสุดท้าย ก็คงเหลือสั้น ๆ แล้ว ก็คือเรื่องของที่สักครู่ ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ได้กรุณาพูดถึงชาวมอแกนที่เขตพื้นที่อุทยานไปทับที่อยู่อาศัย ต้องขอกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านคณะกรรมาธิการและผู้ที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็น ผู้บังคับใช้กฎหมายก็ดี หรือผู้ที่กำลังร่างแล้วเพื่อให้เกิดกระบวนการนั้นครบแล้วออกมาใช้ คือเรื่องของให้ความเป็นธรรมกับพี่น้องประชาชน ผมเห็นหลายเคส (Case) ที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่บนบกหรือพื้นที่บนบกแต่เรียกว่าเกาะในทะเล ยกตัวอย่างง่าย ๆ ในหมู่เกาะที่จังหวัดตราด นายทุนหรือผู้มีอำนาจไปบุกรุกพื้นที่ซึ่งเป็นทรัพย์สินของ ประเทศชาติ แต่คนที่ได้มาซึ่งพื้นที่อย่างชอบธรรมและถูกต้องตามกฎหมาย ก่อนที่จะมี ประกาศกฎหมายอุทยานกลับถูกเจ้าหน้าที่อุทยานดำเนินการจับกุม อันนี้มิได้เป็นการพูดให้ใคร แต่เป็นการพูดด้วยมีความเป็นกลางอยากให้สังคมดีขึ้น หลายพื้นที่เป็นอย่างนี้ รวมถึงพื้นที่ บนบกก็เช่นกัน ขอสักนิดหนึ่งเมื่อปี ๒๕๓๒ เดิมทีนั้นอยู่กันมาเป็นเวลาหลายสิบปีในพื้นที่ ของจังหวัดตราด ขอกลับไปนิดหนึ่งนะครับ ไปจังหวัดผมนิดหนึ่ง ซึ่งมันก็จะเชื่อมโยงกับ ในเรื่องของกฎหมายป่าไม้หรืออุทยาน ฯพณฯ ท่านได้เสียชีวิตไปแล้วก็ไม่ต้องไปพูดถึงท่าน หรอกครับ ช่วงนั้นท่านเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อยู่ ปรากฏว่าตื่นเช้ามา มีเขตปัก ประกาศว่าเป็นเขตป่าในพื้นที่ชาวบ้าน คืออยากยกให้เห็นนิดเดียวว่า วันนี้การปฏิรูปประเทศหรือการทำให้ความเป็นอยู่หรือทำให้สังคมลดความเหลื่อมล้ำ หรือให้ความเป็นธรรมกับพี่น้องประชาชน ครั้งนี้เป็นครั้งที่เรียกได้ว่าเป็นโอกาสดีที่สุด เป็นไปได้ไหมครับ นอกจากการที่จะทำในเรื่องของมรดกโลกแล้ว ควรที่จะทำในเรื่องของ การที่จะให้บุคคลที่ได้เสียโอกาส โดยส่วนภาครัฐนั้นไปประกาศทับเขาในเรื่องของที่ดิน ทั้งเกาะและทั้งบนฝั่งให้เขาได้รับความเป็นธรรม โดยการให้เขาพิสูจน์สิทธิ พื้นที่เหล่านั้น มีภาพถ่ายทางอากาศอยู่แล้ว มีผู้เชี่ยวชาญที่สามารถอ่านภาพถ่ายทางอากาศนั้นเก่ง ๆ ก็หลายคนในประเทศไทย ก็อยากจะขอให้ท่านเก็บตรงนี้ไปพิจารณาสักนิดหนึ่งนะครับ

สุดท้ายสนับสนุนครับ สนับสนุนว่าการอนุรักษ์ในทรัพยากรทะเลหรือว่า การอนุรักษ์สิ่งที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติและยังไม่มีใครเห็นอีกหลายคน ให้คงสภาพดีเหมือนเดิม ประกอบกับการอนุรักษ์นั้นจะส่งผลให้ปลาหลายชนิดที่มีโอกาสได้สืบพันธุ์ ผสมพันธุ์ และขยายการเจริญเติบโต ทำให้เราจะได้หวงสิ่งเหล่านี้ไว้ให้ลูกหลานหรือเยาวชน หรือนักวิชาการรุ่นหลังได้มีโอกาสเก็บรายละเอียดของสิ่งเหล่านี้ไว้เป็นมรดกต่อไปในอนาคต ขอบคุณครับท่านประธาน

ขอบคุณครับ ขออีกท่านนะครับ คุณสืบพงศ์ ธรรมชาติ ครับ

เรียนท่านประธานกรรมาธิการที่เคารพครับ ผมดีใจที่ท่านได้เสนอเรื่องนี้มา ในฐานะที่ผมเป็นคนด้านอ่าวไทยแต่ก็รักอันดามันครับ เพราะผมเป็นคนไทย และชาวโลกก็คงดีใจนะครับ เพราะชาวโลกได้บริโภคอันดามัน มานานแสนนานแล้วครับ นี่คือจิตวิญญาณของโลกครับดินแดนแห่งนี้ เรื่องนี้ดอกเตอร์ธรณ์ เสนอผมเห็นว่าท่านมองเห็นจุดที่สำคัญที่สุด เมื่อก่อนเราพูดแต่ไข่มุกอันดามัน แต่ตอนนี้ ไม่ใช่เฉพาะไข่มุกที่ภูเก็ตแล้วครับ ทั้งหมดเลยคืออันดามัน พี่น้องชาวมอแกน และอีกกลุ่มหนึ่งที่ยังไม่ได้กล่าวถึงคืออูรักลาโว้ยอยู่ที่เกาะลันตา อยู่ที่ท่าฉัตรไชยแถวนั้นด้วย ละครับ ความหลากหลายทางชีวภาพเหล่านี้เป็นสิ่งที่งดงาม และพี่น้องชาวใต้ มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ พี่น้องชาวจีน พี่น้องชาวชวา มลายู แม้แต่โปรตุเกสนะครับ นี่คือความหลากหลายที่งดงาม เพราะฉะนั้นชีวภาพในทะเลอันดามันคือสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ที่ผมเห็นว่าต้องหยิบยกขึ้นมาจริง ๆ ในภาคใต้ขณะนี้มีอยู่แห่งหนึ่งที่กำลังดำเนินการอยู่ใน บัญชีเบื้องต้นเทนทะทีฟ ลิสต์แล้วก็คือวัดพระบรมธาตุ นครศรีธรรมราช ซึ่งดำเนินการ มาแล้วเป็นปีที่ ๓ และคิดว่าปี ๒๕๕๙ ถ้าไม่ติดขัดอะไรนะครับ กรุงปารีสก็คงจะอนุญาต อนุมัติ ผมใช้ว่ากรุงปารีสเพราะมีความสำคัญต่อประเทศไทยอย่างยิ่ง กรุงปารีสหรือฝรั่งเศสนั้น มีความเกี่ยวข้องกับประเทศไทยอย่างลึกซึ้งซึ่งก็ทราบดีอยู่แล้ว แต่มรดกโลกแห่งนี้ ไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้นครับ เพราะเป็นธรรมชาติ ธรรมชาติที่งดงาม ท่านที่ไปก็คงจะติดใจ ท่าน สปช. ที่นั่งใกล้ผมบอกว่า ท่านยังไม่เชื่อว่างามจริง ถ้าดูจากภาพนี้นะครับ ท่านว่าลองพาไปศึกษาสัมมนากันตรงนั้นดีไหมถึงจะเชื่อ ผมว่าก็น่าจะดีเหมือนกันครับ สิ่งที่ท่านเสนอมาเป็นเอกสารผมเห็นว่าดีมากแต่ต้องลงรายละเอียด ในแง่ของคำภาษา ก็คงต้องปรับบ้างละครับ เช่นใช้ ซึ่ง ขึ้นย่อหน้าหรือใช้ ทำการ ขึ้นย่อหน้าทันทีทันใดนะครับ อันนั้นก็ไม่เป็นไร พอส่งเข้าจริง ๆ ก็คงต้องดูละครับ และสิ่งหนึ่งที่ผมเห็นน่าจะเป็นเนื้อหา ไม่ทราบว่าจริงหรือเปล่า คือบอกว่าเป็นมรดกโลกธรรมชาติทางทะเลแห่งแรก อันนี้ไม่ทราบ ใช่หรือไม่ ถ้าผมจำไม่ผิดฮาลองเบย์ของเวียดนามอยู่ในทะเลด้วย ไม่ทราบดอกเตอร์ธรณ์ ผมผิดหรือเปล่านะครับ ก็รู้สึกจะเป็นธรรมชาติด้วยเช่นกัน เพราะในโลกนี้จะมี ๒ อย่าง คือ ที่เป็นธรรมชาติกับวัฒนธรรม ฮาลองเบย์ซึ่งทำท่ากำลังจะถูกยกเลิกเห็นว่านะครับ นั่นก็อยู่ใน ทะเลนะครับ ก็สวยงามเหมือนกัน ทีนี้ในแง่ของการสำรวจความเห็น ผมก็อยากฝาก กรรมาธิการที่ศึกษาเรื่องนี้เพิ่มเติมอีกสักหน่อยนะครับ เพราะว่าเท่าที่ฟังดู ๑๐ ปีที่ผ่านมา อาจจะได้ทำแล้ว แล้วก็หลุดไปแล้วครับ เพราะอายุของมรดกโลกเท่าที่ทราบให้ภายใน ๑๐ ปี ถ้าผมจำไม่ผิดนะครับ ของนครศรีธรรมราช พระบรมธาตุขณะนี้ย่างเข้าปีที่ ๓ เอกสารภาษาไทยเรียบร้อยกำลังแปลภาษาอังกฤษ ซึ่งคิดว่าไม่นานก็คงส่งได้ แล้วก็โชคดี ที่ทางฝ่ายกระทรวงการต่างประเทศและทางรัฐบาลเอาใจใส่ เพราะเราช่วยกันผลักดันและ ผลักดันกันมาหลายปีถึงขณะนี้ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำตรงนี้นะครับก็คงจะต้องประสานหลายฝ่ายดังกล่าวแล้ว ก็คงจะต้อง ทำกันอย่างจริงจังครับ ผมได้ฟังดอกเตอร์ธรณ์พูดเมื่อสักครู่นะครับ บอกว่าฟันคนไทยมีอายุ ๓๐,๐๐๐ ปี ตรงนี้ถ้าหลักฐานเอกสารหรือสิ่งต่าง ๆ ยืนยันว่าเป็นจริง ก็แสดงว่า ดินแดนภาคใต้ ซึงเรียกว่า เมืองสิบสองนักษัตร ที่กระบี่ตรงนั้นเรียกว่า บันไทยสมอ หรือบันไทยสมา ดินแดนนั้นนะครับ ที่ตรงนี้ถ้า ๓๐,๐๐๐ ปี แสดงว่าคนไทยเกิดแล้วตรงนั้น จะเรียกชื่อว่าสยาม หรือจะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่ แต่ที่เก่าสุดก็คือตัมพะลิงค์หรือตามพรลิงค์ ซึ่งมีอายุก่อน พ.ศ. ๕๐๐ อันนี้ปรากฏชัดในคัมภีร์มหานิเทศ พระไตรปิฎก และลูกปัด บริเวณกระบี่ สุราษฎร์ธานี และที่พังงา อายุ ๓๐๐ ปี ซึ่งดังมากสุริยันจันทราตอนนั้นนะครับ อายุ ๓๐๐ ปี เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้คือสิ่งสำคัญที่มีอยู่จริงในดินแดนภาคใต้ วิวัฒนาการของเกาะอันดามันยาวนานมาก เพราะฉะนั้นความงามต่าง ๆ ที่เห็นนั้นผมว่า จะต้องเขียนเพิ่มละครับ ดอกเตอร์ธรณ์ครับ จะต้องมีเพิ่มมากกว่านี้ ผมเองก็ดำน้ำดูปะการัง แถว ๆ นั้นเหมือนกัน ตอนแรกไม่กล้าลง แต่พอลงครับ ไม่อยากขึ้นครับ มันสวยงาม เห็นปลาแต่ละตัวสีสัน แล้วปะการังนี่ลักษณะงดงาม ถ้าท่านไม่เคยดำน้ำดูปะการังนะ เชิญนะครับ สวยงามจริง ๆ เพราะฉะนั้นผมก็ไม่รู้จะพูดสนับสนุนอย่างไรดี เพราะผมเรียกว่า ร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว แต่สิ่งที่อยากจะฝาก

เรื่องที่ ๑ ก็คือเรื่องช่วยไปถามประชาชนเพิ่มเติมให้เขามีส่วนร่วมมากกว่านี้ พระบรมธาตุ นครศรีธรรมราช ขนาดว่าทำกันเต็มที่เต็มกลืนแล้วนะครับ ยังมีครับ เราเชิญ กรรมการมรดกโลกประเทศไทยไป แล้วก็โพล่งไปในที่ประชุมเลยครับ จนกระทั่งเราตกใจ ต้องเข้าไปกอด ต้องประเล้าประโลมบอกว่าขอช่วยเถอะนะครับ เดี๋ยวค่อยคุยกันนอกรอบ อายเขา ก็เคยเชิญท่านอดีตประธานมรดกโลกนะครับ ท่านไปด้วย นี่คือสิ่งหนึ่งที่เราต้องทำ และมีการปรับอะไรต่าง ๆ มากมาย งบประมาณที่ได้มาช่วยที่พยายามขอจากรัฐบาลก็ได้ ๑๙ ล้านบาท กำลังปรับพื้นที่ให้เป็นหาดทรายแก้วจริง ๆ เพราะเล่นเอาตัวหนอนไปประดับ เยอะเกินไป ไม่ใช่หาดทรายแก้ว อันนี้กำลังทำอยู่ครับ เพราะฉะนั้นอันดามันผมว่าไม่ต้อง ทำอะไรเลยครับ มีโดยธรรมชาติอยู่แล้วไม่ต้องลงทุนอะไรมากครับ เพราะธรรมชาติเป็น ทุนสำคัญ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่ผมเห็นว่าพี่น้อง สปช. ทุกท่านเห็นด้วยอยู่แล้ว คุณค่ามหาศาล ผมขอพูดถึงเรื่องจิตวิญญาณไปแล้วได้จริง ๆ ครับ ได้จริง ๆ ได้พักผ่อน ยาอายุวัฒนะอยู่ที่นั่นครับ ถ้าท่านไปบริโภคยาอายุวัฒนะที่อันดามันแล้วท่านได้จริง ๆ เพราะฉะนั้นฝรั่งเขาเห็นจุดนี้เขาถึงมากันเยอะ แต่ผมรู้สึกน้อยใจแทนคนไทยนะครับ คนไทยส่วนหนึ่งเข้าในพื้นที่สำคัญเหล่านี้ไม่ได้ สิ่งงดงาม สิ่งบริสุทธิ์ คนไทยควรจะได้บริโภค เท่าเทียมกับพี่น้องชาวต่างชาติ ก็ขอฝากกรรมาธิการตรงนี้นะครับ ถ้าเป็นไปได้ทุกท่าน ทำอย่างไรนะครับ

ที่สุดนี้นอกจากที่ผมกล่าวมาแล้วนะครับ ที่อยากจะให้พี่น้อง สปช. ช่วยกัน ผลักดัน เพราะเรื่องนี้เท่าที่ผมฟังบางท่านบอกว่าใช่หน้าที่ของ สปช. ไหม ถ้าความเห็นผม ผมว่าใช่ แล้วที่ท่านหมออำพลพูดเมื่อกี้ ท่านก็บอกว่าความมั่นคงนั้นแน่นอนละครับ อันดามัน คือความมั่นคงอันยิ่งใหญ่ทั้งสุขภาพและจิตใจของคนไทยและชาวโลกด้วย ก็อยากจะฝากไว้ ขอให้เป็นมรดกโลกอีกที่หนึ่ง ภาคใต้ไม่เคยมีมรดกโลกครับ นครศรีธรรมราชถ้าเป็นไปได้เร็ว ที่สุดคือปี ๒๕๕๙ และปี ๒๕๖๐ ถ้าอันดามันเป็นได้ก็คงจะดียิ่งครับ ๑๐ ปีที่ผ่านมา หลุดเพราะอะไร อันนี้เมื่อกี้ท่าน สปช. ท่านพูดไว้ท่านหนึ่งหลุดเพราะอะไร ทำไมต้องหลุด ทำไมไม่ให้อยู่แล้วต่อไป เพราะฉะนั้นปฏิรูปครั้งนี้ขอให้เดินหน้าต่อ และความหวังคือขอให้ อันดามันเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติอีกแห่งหนึ่งของประเทศไทย ขอบคุณท่านประธานครับ

ขอบคุณครับ สมาชิกลงชื่ออภิปรายตอนนี้ ๑๙ ท่านแล้วนะครับ ผมคิดว่าจะขอสลับเพื่อให้ทาง กรรมาธิการชี้แจง เผื่อท่านที่เหลืออภิปรายจะได้เฉพาะประเด็นเพิ่มเติมขึ้นไม่ต้องซ้ำอีก เชิญครับ

กราบเรียนท่านประธานนะครับ แล้วก็ท่านสมาชิกทุก ๆ ท่านนะครับ อันดับแรกผมขอขอบคุณท่านสมาชิกทุกท่าน มากเลยนะครับ เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่ผมได้เห็นภาพที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนในสภาของเรา แห่งนี้มีการพูดกันเรื่องเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติอย่างชัดเจน อย่างจริงจัง ให้ข้อมูล รายละเอียดต่าง ๆ สิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชนที่กำลังรับฟังรับชม เรื่องเหล่านี้อยู่ด้วย เรื่องต่าง ๆ ที่ท่านสมาชิกกรุณาแนะนำมาผมยืนยันว่าทางกรรมาธิการ ของเราก็จะนำไปตรวจสอบ แล้วก็นำไปใช้ประโยชน์อย่างแน่นอน แต่อันดับแรกผมขอตอบ บางคำถามก่อน โดยเริ่มต้นง่าย ๆ ว่ากระบวนการของเรามันแบ่งเป็น ๒ ขั้นตอน กระบวนการที่เรากำลังพูดถึงอยู่ตอนนี้มันเป็นกระบวนการในการสมัครสอบคิดง่าย ๆ มันเป็นการสมัครสอบ ซึ่งการสมัครสอบจะจบในวันที่ ๑๕ เมษายน ถ้าเราสมัครสอบครั้งนี้ ไม่ทันเราก็ต้องไปสมัครครั้งหน้าวันที่ ๑๕ เมษายนหน้าจบ คือกรกฎาคม สิงหาคมจะทำเสร็จ หรืออีท่าไหนเขาไม่สนใจแล้วคุณก็ต้องรอไปอีกปีหนึ่งไปวันที่ ๑๕ เมษายนครั้งหน้า เพราะนั่นคือเกณฑ์ของยูเนสโกซึ่งเราไม่สามารถจะเปลี่ยนแปลงใด ๆ ได้ว่าเราต้องทำส่ง เสนอเรื่องไปให้ทันวันที่ ๑๕ เมษายน นั่นคือข้อแรก เรื่องที่เราส่งไปมันไม่ใช่เรื่องมากมาย มหาศาล จริง ๆ เรื่องความหนาแค่ ๑๐ กว่าหน้าเป็นเหมือนกับข้อสมัครเท่านั้นครับ มันคือข้อสมัครสอบมันไม่ใช่เป็นรายละเอียดในการสอบมันคือข้อสมัครว่าประเทศไทย มีความเห็นว่าอันดามันของเราดีหนักหนา ฉันขอสมัครเข้าคัดเลือกคัดสรรเพื่อเป็น เขตมรดกโลก เพราะฉะนั้นจริง ๆ แล้วเอกสารที่ผมแจกไปกับท่านสมาชิกทุกท่านก็มีครบ เรียบร้อยแล้วในการสมัครสอบ เพราะในการสมัครสอบเขาต้องการข้อมูลเพียงเท่านั้น หลังจากที่เราสมัครสอบเสร็จในวันที่ ๑๕ เมษายน ต่อไปเป็นการสอบจริงแล้ว การสอบจริง หมายถึงรายละเอียดต่าง ๆ อีกมากมายมหาศาล เช่น การทำหนังสือเป็นปึ๊ง ๆ รายละเอียด ต่าง ๆ อันนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือปึ๊ง ๆ ที่เราช่วยกันเตรียมทำมาตั้งแต่ไหนแต่ไรนะครับ ซึ่งท่านเกษมสันต์ซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงในเรื่องนี้ก็อธิบายให้เราฟังแล้วว่าจริง ๆ แล้วการสอบ หมายถึงว่าจากวันที่ ๑๕ เมษายน ต้องใช้เวลาอีก ๓ ปีเป็นอย่างน้อยกว่าที่อันดามันจะผ่าน หรือไม่ผ่านก็ไม่ทราบนะครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทางคณะกรรมาธิการกำลังนำเสนออยู่ ตอนนี้คือขอให้เราสมัครสอบสักทีหลังจากที่เรารอมา ๑๐ ปี อย่าว่าแต่สอบเลย สมัครยังไม่ได้สมัครเลย ครั้งนี้ที่เราขอก็คือช่วยกรุณาข้อแรกก็คือช่วยเร่งรัดทาง ครม. เพราะว่ามันต้องใช้มติ ครม. ในการสมัครสอบครั้งนี้ ถ้าไม่มีมติ ครม. เราสมัครไม่ได้ เพราะว่ามันเป็นพันธสัญญาของรัฐบาลอย่างที่บอกไปแล้ว เพราะฉะนั้น ๑๐ หน้า ภายในเดือนเมษายนจริง ๆ มันก็มีครบอยู่แล้ว อันนี้มันเป็นไปได้ในเชิงปฏิบัติเราถึงพยายาม เร่งมาเป็นปฏิบัติการครั้งนี้ จากเดือนเมษายน ๒๕๕๘ ยาวไปจนถึงเดือนธันวาคม ๒๕๕๙ เรามีเวลาอีกมหาศาลในการทำ ซึ่งถ้าเกิดดูจากข้อเสนอก็จะเห็นได้ว่าเราขอให้ทางรัฐบาล ตั้งคณะทำงานขึ้นมาด้านนี้โดยเฉพาะเพื่อที่จะได้มีส่วนผลักดัน เพราะว่าเรารู้สึก ไม่มั่นใจว่า ๑๐ ปีก่อนกลไกภาครัฐมันมีปัญหาอะไรอยู่บ้าง ทำให้มันช้าชะลอไปทั้งที่ แค่สมัครสอบยังใช้เวลานานมาก เพราะฉะนั้นเราก็เลยตั้งกลไกว่าควรจะต้องมีคณะทำงาน มาช่วยกลไกภาครัฐ ซึ่งคณะทำงานเหล่านั้นสำหรับผมแล้วมันเป็นการปฏิรูป เพราะมันเป็น การทำอะไรใหม่ขึ้นมาไม่ใช่เป็นการเร่งรัดเฉย ๆ มันเป็นการทำอะไรต่ออะไรใหม่ขึ้นมา เพื่อให้การสอบของประเทศไทยในเวลา ๒ ปีกว่า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องต่าง ๆ ที่พวกเราพูดถึงกัน วันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการมีส่วนร่วมประชาชน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอื่น ๆ อีกมาก ได้มีโอกาสที่จะเข้ามา แน่นอนว่าของเราเราก็จะนำเข้ามาหาทาง ผมสรุปง่าย ๆ ว่าทำไมเรา ต้องสมัครสอบครั้งนี้ ก็ทุกปัญหาที่พวกเราพูดกันมานั่นแหละมันคือปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่ใน ทะเลอันดามันในครั้งนี้ ปัญหาในเรื่องของการทุจริตคอร์รัปชัน ปัญหาในเรื่องของทรัพยากร ที่เสื่อมโทรมลง ปัญหาในเรื่องของเรื่องโน่นเรื่องนี่ซึ่งเราไม่มีทางที่จะแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้ หากเราไม่มีกระบวนการที่จัดการกับพื้นที่ทั้งหมด แทบทุกปัญหาที่ท่านกล่าวมานี้ครับ ผมดูแล้วผมสามารถตอบได้บางประเด็นเอาแบบสั้น ๆ นะครับ แต่ผมต้องเน้นย้ำว่าปัญหาเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นของอาจารย์เจิมศักดิ์หรือท่านไหน ผมน้อมรับเป็นปัญหาที่ดีมาก แต่มันไม่ใช่เป็นปัญหาที่เราจำเป็นต้องการในการสมัครสอบ มันเป็นปัญหาที่ถ้าเกิดเราสอบหลังจาก ๑๕ เมษายน ยาวไปอีก ๒ ปี ปัญหาพวกนั้น ต้องมีการแก้ไขแน่นอน และการสมัครสอบครั้งนี้ก็จะทำให้เกิดการเร่งรัดในการแก้ไขปัญหา เหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องจำกัดจำนวนนักท่องเที่ยวอันนี้ก็เป็นปัญหา คือถ้าไม่มีปัญหาอย่างที่พวกเราพูดกันมานี้มันก็ไม่มีการสอบครั้งนี้ มรดกโลก หรือไม่มรดกโลกก็โอเคสำหรับผม ถ้าเกิดเราสามารถรักษาทรัพยากรได้ ปัญหาคือเรารักษา มันไม่ได้ ปัญหาก็คือเราต้องการมาตรฐานใด ๆ มาผลักดัน ต้องการพันธสัญญามาผลักดันให้ รัฐบาล ให้หน่วยงานต่าง ๆ เห็นความสำคัญแปรเปลี่ยนระบบต่าง ๆ ที่มีปัญหาให้มันเวิร์ก (Work) ให้มันทำงานได้ ถ้าเกิดมันไม่มีปัญหาเลย เราไม่เสนอหรอกครับมรดกโลกบอกได้เลย เพราะไม่ทราบว่าจะเสนอไปทำไม เสนอเพื่อแก้ปัญหา เสนอเพื่อหยุดยั้งการทำลายล้าง ของทรัพยากร เสนอเพื่อไม่ให้มันพินาศมากไปกว่านี้ นั่นคือการเสนอ ยกตัวอย่าง จำนวนนักท่องเที่ยวที่อาจารย์เจิมศักดิ์เสนอ ผมพูดง่าย ๆ ว่าอย่าว่าแต่จำกัดจำนวน นักท่องเที่ยวเลย เกาะตาชัยซึ่งกำลังฮิตกันอยู่ปัจจุบันนี้ อุทยานแห่งชาติไม่เคยคิดจะนำ เกาะตาชัยเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ปัจจุบันมีคนไปวันละ ๒,๐๐๐ คน ด้วยเหตุผลว่า มีการแชร์ (Share) ในเฟสบุก (Facebook) จบ ไม่เคยอยู่ในตำราไม่อยู่ในอะไรเลย เพราะฉะนั้นสิ่งที่มีก็คืออุทยานบนเกาะตาชัยทั้งเกาะมีห้องน้ำอยู่ห้องหนึ่ง มีเจ้าหน้าที่ พิทักษ์ป่าอยู่ ๓-๔ คนแล้วจะรองรับนักท่องเที่ยว ๒,๐๐๐ คนได้อย่างไร และถามว่าทำไมต้อง รองรับนักท่องเที่ยว ๒,๐๐๐ คน ก็เพราะว่าเราไม่เคยบูรณาการ เรานึกจะส่งเสริมหน่วยงาน ท้องถิ่น หน่วยงานท่องเที่ยวนึกจะส่งเสริมแห่งไหนก็ส่งเสริมเข้าไป เดินไปหาดสวย น้ำใส ถ่ายรูปโปรโมต (Promote) จบ ก็ส่งเสริม นั่นก็คือปัญหาว่าทำไมถ้าเกิดเราไม่บูรณาการ ทั้งพื้นที่แล้วมันจะทำงาน ทำงานอย่างไร ถ้าเกิดคนอยากส่งเสริมท่องเที่ยวก็ส่งเสริมกันไป คนอยากอนุรักษ์ก็อนุรักษ์กันไปคนละทิศคนละทาง ว่าง ๆ เกาะที่ไม่ควรจะได้รับการส่งเสริม ก็กลายเป็นเกาะที่โดนส่งเสริมอะไรก็ไม่เคยมีสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการกำจัดอย่างที่ หลายท่านพูดนะครับ การเปิดปิดการใช้ประโยชน์ วันนี่กำหนดไว้ก็วันหนึ่ง ต้นเดือนตุลาคม ก็มีคนไปถ่ายเฟสบุกในเกาะต่าง ๆ ที่บอกว่าปิดกันเพียบเต็มไปหมด ซึ่งปิดนี่คือปิดให้ใครเข้า ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน มีเรื่องร้องเรียนมาเยอะแยะมากมายมหาศาล เรื่องเรือจม เรื่องกำจัดของเสียมันทำได้ทั้งนั้น ผมอธิบายง่าย ๆ ว่ามันทำได้ทั้งนั้น หากการจัดการของเรา มีดีพอ เรือปล่อยของเสียจากร่างกายมนุษย์เวลาเข้าก็แค่มีแทงก์ (Tank) ปิดเป็นระบบปิด เอาออกมาข้างนอกก็มาปล่อยทะเลข้างนอกก็แค่นั้น เพียงแต่เราไม่เคยมี ระบบควบคุม เรือลำไหนอยากจะเข้าก็เข้าไปลำไหนอยากจะออก ลำไหนจะขน คนเข้าคนออกเราไม่เคยรู้ จริง ๆ เรื่องอนุกรรมาธิการทะเลไม่ได้ทำเฉพาะเรื่องมรดกโลก เราทำเรื่องง่าย ๆ อย่างเรื่องการท่องเที่ยวดำน้ำ สคูบา ไดวิง (Scuba diving) หรือดำน้ำ แบบมนุษย์กบ ท่านเชื่อไหมปัจจุบันประเทศไทยยังบอกไม่ได้เลยว่าเรามีคนดำน้ำแบบ มนุษย์กบกี่คนในประเทศไทย ดำน้ำชมปะการังเท่าไรบอกอะไรไม่ได้เลย เพราะฉะนั้น ผมทราบดีว่าเรามีปัญหาต่าง ๆ ของประเทศไทยมีเยอะมากในทะเลนะครับ และผมน้อมรับ เพียงแต่ว่าผมก็พยายามจะขอกรอบของเราให้ชัดเจนว่ามันอยู่ในประเด็นของการนำเสนอ มรดกโลก ในเรื่องของความเป็นห่วงชาวเล เผ่ามอแกน ผมเห็นเขาที่เกาะสุรินทร์มา ตั้งแต่ไหนแต่ไร บอกว่าจัดการได้ง่ายมาก อย่างประเทศออสเตรเลีย มรดกโลกที่ใหญ่ที่สุด ในโลกทางทะเลก็คือ เกรท แบริเออร์ รีฟ (Great Barrier Reef) ที่ออสเตรเลีย มีชาวอะบอริจินอยู่ ของเราชาวเล ๑๘๐ กว่าคนชาวมอแกนที่อยู่เกาะสุรินทร์ และมีอูรักลาโว้ย อยู่ที่ลันตา แล้วก็ลงไปที่อาดังราวีอีกหน่อยหนึ่ง เพราะฉะนั้นจริง ๆ เราไม่ได้พูดถึงจำนวนคน มากมาย ของเขาไม่รู้กี่หมื่นคนเขายังจัดการกันได้ในเกรท แบริเออร์ รีฟ มรดกโลกทางทะเล ที่ใหญ่ที่สุดในโลก จัดการได้สบายมาก หรือแม้กระทั่งเรือประมงนี่พูดถึงกันเยอะมาก ผมอธิบายอย่างนี้นะครับ เขตป้องกันมันชัดเจนอยู่แล้วเราไม่ได้ไปประกาศเขตใหม่ ๓ กิโลเมตรจากชายฝั่งก็อยู่ในกฎหมายอยู่แล้วเราไม่ได้ไปประกาศเขตใหม่ คำถามคือ แล้วเราจะดูแลอย่างไร มีไอเดียต่าง ๆ ยกตัวอย่างเช่นไอเดียในเรื่องของการติดจีพีเอส (GPS) ให้กับเรือ เครื่องติดตามเรือ เรือวิ่งไปไหนเรารู้ดี ไม่ต้องไปนั่งวิ่งไล่ ก็เหมือนกับเครื่องบิน ที่เราเห็นเมื่อวานมีเส้นทางวิ่ง หรือแม้กระทั่งรถแท็กซี่ต่าง ๆ เดี๋ยวนี้ก็จะติดทางเส้นทางวิ่งกันหมดแล้ว ถ้าเราติดบนเรือได้ มันก็สามารถควบคุมได้ ซึ่งเรื่องนี้ผมคงไม่พูดในรายละเอียดให้เยอะแยะ เพียงแต่เรียนว่า ท่านนายกรัฐมนตรีได้จัดการกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง เพราะท่านนายกรัฐมนตรีเปลี่ยนแปลง กรรมการประมงแห่งชาติ ท่านมาเป็นประธานเอง ขอให้ทหารเรือมาเป็นเอง แล้วท่านระบุ ชัดเจนในข่าวชัดเจนว่าท่านจะติดจีพีเอสเรือทุกลำ ทำในสิ่งที่รัฐบาลไทยไม่เคยทำได้ เพราะฉะนั้นประเด็นนั้นผมก็ขอเก็บไว้ให้เป็นประเด็นโดยรวม ภาพรวมในเรื่องทรัพยากร ทำลายล้าง พื้นที่กันชน เรื่องอื่น ๆ อีกมาก และการมีส่วนร่วมของประชาชน จริง ๆ แล้ว ประเด็น ๑๐ ปีที่ผ่านมาเรามีการศึกษาลงไปในพื้นที่ศึกษามาเป็นระยะ แต่เอาเถอะว่าถ้าเกิด เราทำ เรานำเสนอ เราสมัครสอบในครั้งนี้ สมัครสอบใน ๑๕ เมษายน ให้เสร็จสิ้น จากนั้นเรา มีเวลา ๒ ปี กรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติแน่นอนว่าต้องมีการทำเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง กับทะเลที่มาเกี่ยวข้องกับประเด็นนี้ก็จะมีการรายงานเป็นระยะแน่นอนนะครับ แล้วก็จะต้อง มีการทำงานต่าง ๆ สำคัญที่สุดคือเราเขียนมรดกโลกไม่ได้ต้องการให้ข้าราชการมีอำนาจ มากขึ้นนะครับ ผมเป็นนักวิชาการมาทั้งชีวิต ผมเป็นข้าราชการแต่เป็นสายวิชาการมาทั้งชีวิต ผมทราบปัญหา ผมอยู่กับปัญหามาตลอด ผมคงไม่คิดจะทำให้ข้าราชการมีอำนาจมากขึ้น ในพื้นที่ เพราะผมทราบดีอยู่แล้วว่าทรัพยากรในพื้นที่ลดน้อยลงด้วยปัญหาใด สิ่งที่ผม อยากได้ก็คือการมีส่วนร่วมของประชาชน ผมเบื่อกับการพัฒนาการใช้ทรัพยากรที่ใครมือยาว สาวได้สาวเอา เราต้องหันหน้ามาหากัน เราต้องมาพูดคุยกัน การมีส่วนร่วมของประชาชน ในท้องถิ่นแต่ละจุดต้องชัดเจน ต้องมีกลไกชัดเจน เรื่องเหล่านั้นมันมีคำตอบอยู่ มันมีเวลาอีก ๒ ปีในการกระทำร่วมกัน แต่ ณ เวลานี้สิ่งที่กรรมาธิการขอเสนอก็คือขอให้เราสมัครสอบเถอะ ขอโอกาสให้ทะเลอันดามันได้พิจารณาตัวเอง ขอโอกาสให้ประชาชนชาวเลหรือใครก็ตาม ในทะเลอันดามันมีโอกาสปรับปรุงเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้น ณ วันนี้ สิ่งที่เรามองเห็นกัน อยู่แล้วว่ามันไปสู่จุดจบ มันไปสู่จุดจบ ถ้าเรามีโอกาสครั้งนี้ ความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้น และสำหรับผม ความเปลี่ยนแปลงในเชิงที่ดี ความเปลี่ยนแปลงที่ยังประโยชน์ต่อ พี่น้องชาวไทย ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับลูกหลานชาวไทยในวันหน้า นั่นคือการปฏิรูป สำหรับผมครับ เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงข้อเสนอทุกอย่าง เดี๋ยวเสนอมาอีกครับ เสนอมาเลย เสนอกันมาเยอะ ๆ เราเก็บไว้แน่นอน ไม่ใช่เก็บเฉย ๆ นะครับ เราอ่านแน่นอน เราพยายาม จะประยุกต์ใช้แน่นอน เพียงแต่ว่าขอความชัดเจนว่าเราขอแค่สมัครสอบให้ทัน ๑๕ เมษายน ไม่อย่างนั้นอีกปีหนึ่ง คราวนี้เราอยู่ไหนก็ไม่รู้ แล้วรัฐบาลต่อไปจะสมัครสอบให้เราหรือเปล่า ก็ไม่ทราบ และอะไรคือความหวังของเรา เราพูดอะไรก็พูดได้ แต่ความหวังมันต้องมีด้วย สิ่งที่เราจะยืนยันครั้งนี้ก็คือการสมัครสอบ เพื่อยืนยันว่าเราขอพิจารณามรดกโลก เพื่อที่เรา จะได้ยกระดับการอนุรักษ์หรืออื่น ๆ อีกมากของเราให้ชัดเจน ขอบคุณมากครับ

ผู้ที่จะอภิปรายต่อ ขอสัก ๗ ท่านก่อนนะครับ เพราะทั้งหมดเหลืออีก ๑๓ ท่าน คุณนำชัย กฤษณาสกุล คุณกูไซหม๊ะวันซาฟีหน๊ะ มนูญทวี คุณศักดา ศรีวิริยะไพบูลย์ อาจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ คุณวิบูลย์ คูหิรัญ พลเรือเอก ศุภกร บูรณดิลก คุณสยุมพร ลิ่มไทย เชิญคุณนำชัย กฤษณาสกุล ครับ

ท่านประธานที่เคารพ ท่านคณะกรรมาธิการ และสมาชิกที่เคารพรักทุกท่านครับ ผม นำชัย กฤษณาสกุล สมาชิกหมายเลข ๑๑๘ ตัวแทนจังหวัดสตูล สิ่งที่ผมอยากจะพูดประเด็นหนึ่งที่มองว่าเป็นประเด็นสำคัญนะครับ แล้วก็ยังไม่มีการพูดในที่ประชุมแห่งนี้นะครับ สิ่งที่ผมเป็นห่วงว่ามันน่าจะเกิดความขัดแย้งขึ้น ในการเสนอขอเป็นมรดกโลกกับเรื่องของท่าเรือน้ำลึกที่จังหวัดสตูล ซึ่งถือว่าเป็นเรื่อง ด้านหนึ่งรัฐบาลกลางต้องการที่จะเร่งเรื่องของเศรษฐกิจแบบพึ่งพา อีกด้านหนึ่งนะครับ ก็มีสิ่งที่เราคิดว่าจะหวงแหนแล้วก็อนุรักษ์สิ่งเหล่านี้ไว้ให้ลูกหลาน เพราะฉะนั้นประเด็นเหล่านี้ผมเข้าใจว่าการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนเป็นเรื่องสำคัญ ที่จะต้องลงไปถามไถ่ให้ชัดเจนว่าประเด็นจริง ๆ นั้นเราจะเอาอะไรกันแน่ เชื่อว่าถ้าเราจะเอา ทั้ง ๒ อย่างไปด้วยกันนั้น ในพื้นที่เดียวกันนั้น แล้วพื้นที่ไม่ได้กว้างมากนักคงทำได้ยาก นั่นประการที่ ๑

อีกประการหนึ่ง ที่ผมมองว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจสำหรับเรื่องของการขอมรดกโลก ก็คือเรื่องจังหวัดสตูลนั้นเป็นจังหวัดที่ขณะนี้เพิ่งค้นพบว่าเรามีซากฟอสซิล (Fossil) มีพบหลายยุคทีเดียว ดึกดำบรรพ์ ๖ ยุคนั้นเราพบซากดึกดำบรรพ์ในพื้นที่ตั้งแต่ตะรุเตา มาจนถึงบนฝั่งถึง ๕ ยุคนะครับ แล้วก็พื้นที่นั้นมีไม่ใช่เฉพาะริมฝั่ง มีทั้งบนภาคพื้น ซึ่งถ้าผมดู จากพรีเซนเทชัน (Presentation) จากของท่านอาจารย์ธรณ์ก็ยังไม่เห็นนะครับ มันมีอยู่ใน พื้นที่ของอำเภอละงู อำเภอมะนัง แล้วก็อำเภอทุ่งหว้า ซึ่งถือว่าฟอสซิลเหล่านั้นเป็น ส่วนที่สำคัญ ถ้าหากว่าจะบรรจุเข้าไป สมมุติว่ารัฐบาลมองชัดเจนแล้วว่าจะเอาเรื่องของ การเป็นมรดกโลกในพื้นที่นั้นนะครับ ก็น่าจะต้องบรรจุเรื่องนี้เข้าไปด้วย เพราะว่ามันมีอยู่ใน พื้นที่ของภาคพื้นด้วยในอำเภอต่าง ๆ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจ ส่วนตัวผมนั้นผมมองว่า รัฐบาลน่าจะตัดสินใจเอาสักอย่าง ในความเห็นส่วนตัวแล้วผมก็เห็นว่าเรื่องฟอสซิลน่าสนใจครับ เพราะว่าเป็นพื้นที่ที่ผมมองว่าน่าจะเป็นแห่งเดียวของประเทศที่มีซากดึกดำบรรพ์ถึง ๕ ยุค แล้วก็อันนี้เป็นการวิจัยของท่านดอกเตอร์ประเทือง ซึ่งท่านได้ลงไปวิจัยแล้วก็พบซากฟอสซิล มากมาย เข้าใจว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องใหม่แล้วก็ยังไม่ได้พูดถึง เพราะฉะนั้นผมจะฝากเรื่องนี้ ไว้ด้วยนะครับ สิ่งที่พูดไว้ก็คือเพียง ๒ ประเด็น แต่ ๒ ประเด็นนี้มันจะเป็นประเด็นที่ขัดแย้งกัน เพราะฉะนั้นอยากจะให้ที่ประชุมลองพิจารณาดูนะครับว่าสิ่งที่เราจะนำเสนอให้กับ สนช. หรือ คสช. นั้นประเด็นใดแน่ที่เราตัดสินใจ แล้วก็คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับประชาชน เป็นที่สุดนะครับ อันนี้ก็อยากจะฝากไว้ครับ ขอบพระคุณครับ

เชิญคุณกูไซหม๊ะ วันซาฟีหน๊ะครับ เข้ามาหรือยังครับ ขอข้ามนะครับ คุณศักดา ศรีวิริยะไพบูลย์ ครับ

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ท่านกรรมาธิการ ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปที่เคารพรักทุกท่านครับ กระผม นายศักดา ศรีวิริยะไพบูลย์ จากจังหวัดระนอง ผมเองต้องขอกราบขอบพระคุณท่านกรรมาธิการที่ได้ นำเสนอในเรื่องของการให้พื้นที่อันดามันเป็นพื้นที่ของมรดกโลก เป็นที่ทราบกันดีว่าพื้นที่ ของทะเลอันดามันของเราถือว่าเป็นพื้นที่ที่มีความสวยงาม หลายพื้นที่เป็นพื้นที่ที่มี ความสำคัญในเรื่องของการท่องเที่ยว ในอดีตตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาผมต้องเรียนว่า ทรัพยากรธรรมชาติของเราในเรื่องการท่องเที่ยวทางทะเลถูกทำลาย เกิดความเสียหาย อย่างมากมาย ถือเป็นสิ่งที่ดีอย่างยิ่งในครั้งนี้ที่จะได้นำพื้นที่ดังกล่าวเข้าสู่การดูแลอย่างจริงจัง สิ่งนี้ผมจึงขอกราบขอบพระคุณอีกครั้งหนึ่ง และในส่วนที่กรรมาธิการที่พยายามจะผลักดัน เรื่องนี้มา ซึ่งผมก็เพิ่งได้ทราบว่ามีการเสนอเรื่องนี้มาเป็นระยะเวลา ๑๐ ปีแล้ว ซึ่งจริง ๆ เราก็น่าเสียดาย ถือว่าน่าเสียดายถ้าหากเรื่องนี้ได้มีการผลักดันแล้วก็เกิดขึ้นใน ๑๐ ปีที่แล้ว วันนี้ทรัพยากรธรรมชาติของเราคงไม่เสียหายเหมือนในขณะนี้ อย่างไรก็ดีในการประกาศ พื้นที่ใด ๆ ก็ตามมันก็มีส่วนที่ต้องระมัดระวังเรื่องหนึ่ง ในอดีตซึ่งผมเองก็มีโอกาสเข้าไป มีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาของชาวบ้าน ซึ่งก็คือการที่อุทยานแห่งชาติประกาศทับที่ทำกิน ชาวบ้าน อันนี้ยังเป็นปัญหาที่ใหญ่แล้วก็แก้กันมาหลายปี จนกระทั่งวันนี้เองก็ยังเรียนว่า ก็ไม่ได้หมดสิ้นไป ซึ่งประเด็นนี้ผมอยากจะฝากท่านกรรมาธิการช่วยดูด้วย ผมเองต้องขอยืนยัน ณ ที่นี้ว่าผมยินดีและสนับสนุนให้พื้นที่อุทยานแห่งชาติทางทะเลอันดามันเป็นพื้นที่ของมรดกโลก แต่อย่างที่ผมเรียนว่าในส่วนของพื้นที่ที่ประกาศนี้ เมื่อสักครู่นี้ผมฟังท่านดอกเตอร์ธรณ์พูดมา ผมก็มีความสบายใจอยู่ว่าเรายังมีเวลาที่จะไปแก้ไขปัญหาต่าง ๆ และผมก็หวังว่า จะมีการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ อย่างจริงจัง จริง ๆ เรื่องนี้ผมคิดว่าอย่างนี้ครับ วันนี้นอกจาก เรื่องนี้ที่ท่านทำเป็นควิก วินแล้วนี่ ผมอยากให้ท่านช่วยผลักดันเรื่องหนึ่ง ก็คือเรื่องของ ปัญหาพื้นที่ที่ทับซ้อนของอุทยาน ในการไปทับซ้อนพื้นที่ทำกินของชาวบ้าน แก้ไขให้จบสักที วันนี้ผมเองเป็นคนหนึ่งที่เข้าไปเกี่ยวข้องในเรื่องของการดูแลพ่อแม่พี่น้อง ในระยะหลังจากที่เกิดสึนามิมานี่ผมเข้าไปพบปัญหาต่าง ๆ มากมาย แล้วก็ได้เข้าไป มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือพ่อแม่พี่น้องในการที่ถูกจับกุม ทั้งที่จริง ๆ เขาอยู่กันมา ๔๐-๕๐ ปีแล้ว นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น วันนี้เองสิ่งต่าง ๆ วันนี้ยังคงอยู่ เพราะฉะนั้น ฝากกรรมาธิการชุดนี้ด้วยนะครับ ผมเรียนไปแล้วว่าท่านไปทำข้อสอบ ส่งข้อสอบ ผมสนับสนุนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ท่านช่วยดูเรื่องราวเหล่านี้ด้วยเพื่อไม่ให้สิ่งต่าง ๆ นี้มันเป็น เรื่องราวที่เกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอย อีกอย่างหนึ่งก็คือร้องขอท่านนิดหนึ่งในส่วนตรงนี้ ช่วยประชาสัมพันธ์ด้วย ช่วยทำประชาสัมพันธ์ให้พ่อแม่พี่น้องได้รับรู้ด้วยว่าเราจะเสนอเรื่องนี้ เข้าสู่องค์กรระหว่างประเทศที่เราจะประกาศเป็นพื้นที่ของมรดกโลก แล้วก็ชี้แจง ผลดีผลเสียด้วย ผมไม่อยากให้วันหนึ่งต้องมาตอบคำถามกันอีกนะครับ ท่านช่วยทำให้ละเอียด ทำไปเลยครับว่าในส่วนตรงนี้ประกาศแล้วมีผลกระทบอะไร ไม่มีผลกระทบอะไร ได้ประโยชน์อย่างไร อะไรที่ทำได้ อะไรที่ทำไม่ได้อย่างไร อันนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะขอให้ ทางกรรมาธิการนะครับ หลังจากที่ส่งข้อสอบแล้วก็ช่วยกรุณาทำเรื่องพวกนี้ด้วย

อีกเรื่องหนึ่งนะครับ ผมฝาก ฝากเลยพอดีได้จังหวะ พื้นที่จังหวัดระนอง วันนี้เรามีถนน ๔ เลนเข้าไปแต่ไม่ตลอด ฝากกรรมาธิการชุดนี้ช่วยคุยกับรัฐบาล ทำให้มันตลอดนะครับ เพราะว่ายังเหลืออีกไม่กี่กิโลเมตรแล้ว เพื่อจะได้พ่อแม่พี่น้องเรา หรือการท่องเที่ยวมันจะได้เกิดประโยชน์ในเรื่องของการไปท่องเที่ยว ซึ่งจังหวัดระนอง ก็ถือว่าจริง ๆ ก็มีแหล่งท่องเที่ยวจำนวนมาก จังหวัดระนองนอกจากเป็น ๑ จังหวัดแล้ว ยังมีอีก ๑ ประเทศที่มีทรัพยากรธรรมชาติที่เราจะไปใช้ในเรื่องของการพัฒนาของเรา ของประเทศไทยเรา โดยอาศัยช่องทางที่ไปสู่ประเทศเพื่อนบ้าน อันนี้ผมก็คิดว่าขอฝาก ไว้ด้วยนะครับ

ส่วนประเด็นปัญหาอื่น ๆ ก็คงเหมือนกับที่หลาย ๆ ท่านพูดมานะครับ เรื่องของเมื่อครู่นี้อาจารย์ธรณ์ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของชาวเล ก็ฝากด้วยนะครับชาวเล อย่าให้เขาสูญหายนะครับ จริง ๆ ชาวเลของจังหวัดระนองนี้ก็มีไม่น้อย แล้วก็เขาอยู่มานาน แล้วก็ฝากอีกนิดหนึ่ง อีกเรื่องหนึ่งก็คือวันนี้เรื่องที่ท่านจะทำเรื่องเกี่ยวกับการเสนอพื้นที่ของ อันดามันเป็นมรดกโลก วันนี้ท่านช่วยทำอีกเรื่องหนึ่งคือแก้ไขปัญหาที่มีอยู่ ที่พวกเรือประมง เรืออวนลาก โดยเฉพาเรือกระตักที่ไปอยู่ในเขตของเกาะพยามก็ไปลากอวนในพื้นที่ใกล้ ๆ ซึ่งทำให้ปะการังเสียหายเยอะมาก และเจ้าหน้าที่ไม่ดูแลเลย ส่วนนี้ท่านในขณะนี้เอง ท่านช่วยกันด้วยนะครับในฐานะที่เป็นกรรมาธิการในด้านนี้ช่วยกันแก้ปัญหา ซึ่งเป็นปัญหา เร่งด่วน ถ้าท่านมัวแต่ตรงนี้อยู่ผมเองคิดว่าตรงนี้ก็เป็นส่วนที่สำคัญ เดี๋ยวถึงเวลาที่ท่านได้รับ การขึ้นทะเบียนแล้วมันจะไม่เหลืออะไร ขอกราบขอบพระคุณครับ สวัสดีครับ

ขอขอบพระคุณค่ะ ต่อไปขอเชิญคุณวิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ขอเชิญค่ะ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณกรรมาธิการอย่างยิ่งที่เสนอเรื่องนี้นะครับ และผมว่าเป็นเรื่องสำคัญ เพราะว่าเรื่องอะไรที่ไม่สามารถแก้โดยรัฐบาลปกติได้ เราก็ต้อง ถือโอกาสให้มีการแก้ไขโดยรัฐบาลพิเศษแบบนี้ละครับ ผมว่าทะเลอันดามันเป็นที่สวยงาม ที่คนตาบอดสัมผัสได้นะครับท่านประธาน ผมไปเที่ยวหลายทะเล ผมไม่ตื่นเต้นเท่าที่ไปเที่ยว แถวเกาะต่าง ๆ ของจังหวัดสตูล เพราะมันสัมผัสได้หมดเลย ไม่ว่าหอยเม่น ผมนี่ดำลงไปคลำ หอยเม่นเล่นอยู่ตั้งนาน ปะการังมันไม่ลึก ปลาตัวเท่าฝ่ามือเอาถุงดักมันหน่อยเดียว มันก็วิ่งเข้าไป ผมก็รวบปากถุงแล้วก็จับตัวมันมาคลำได้เลย เพราะฉะนั้นสิ่งที่สวยงามแบบนี้ ที่ขนาดคนตาบอดสัมผัสได้ ตื่นเต้นได้นะครับท่านประธาน มันควรจะเก็บรักษาไว้ให้ ลูกหลานนะครับ และผมเห็นด้วยเลยว่าการเก็บรักษาให้ลูกหลาน มันไม่มีอะไรดีไปกว่า ที่เราจะต้องเอาขึ้นมรดกโลก ท่านประธานคิดดูครับ ที่อยุธยาพอเราขึ้นมรดกโลก แม่ค้าไปขายของจนวัดรกรุงรัง เห็นไหมครับ เขาก็เตือนบอกถ้าคุณปล่อยแบบนี้ฉันถอนนะ ก็เคลียร์แม่ค้าออกหมดได้ ก็ทำให้วัดหลุดจากการค้าการขายให้มันสวยงาม เขาใหญ่ ก็เหมือนกันบอกว่าคุณปล่อยให้คนบุกรุก สร้างที่พักโรงแรมอย่างโน้นอย่างนี้ ฉันจะถอน เห็นไหมครับ ก็ลุยรื้อกันอุตลุดไม่ว่าทับลานหรือไม่ว่าวังน้ำเขียว ท่านประธานลองคิดดู สิครับ ถ้าไม่ได้ขึ้นทะเบียนมรดกโลก จะมีใครมาเตือนรัฐบาลว่าหลายเรื่องคุณต้องจัดการนะ ถ้าคุณไม่จัดการฉันจะถอน คือเมื่อคนไทยเรายังไม่มีวัฒนธรรมในการรักสิ่งแวดล้อมอย่างจริงใจท่านประธาน มันก็ต้อง อาศัยใครมาเตือนบ้างว่าของดี ๆ ของคุณช่วยกันดูแลให้ดีหน่อย และการเตือนแบบนี้นะครับ ท่านประธาน มันสอดคล้องกับหลักปราบปรามทุจริตคอร์รัปชันครับ เพราะว่าที่ไปรุก แถวเขาใหญ่ได้ ทับลานได้ มันก็อาศัยทุนกับข้าราชการ มันก็ทุจริต แต่เมื่อเขาเอาจริง พวกทุจริตก็ต้องรับผลไป ก็ต้องถูกสอบ ก็ต้องถูกรื้อทิ้ง ก็เสียหายเจ๊งกันไป เพราะฉะนั้น ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับท่านประธานว่า ถ้าเราขึ้นทะเบียนมรดกโลกข้อดีเลยนะครับ สอดรับกับรัฐบาลชุดนี้เลย ปราบปรามทุจริตคอร์รัปชัน ผมเชื่อเลยจะต้องมีการสำรวจว่า มันมีที่ไหนบ้าง คุณไปทำท่าเรือเถื่อน คุณไปทำรีสอร์ทเถื่อนที่ไม่ถูกกฎหมายทั้งหลายจะได้ ถูกจัดการครับ ถูกกฎหมายเขาจัดการไม่ได้อยู่แล้วท่านประธาน อะไรที่ถูกกฎหมาย ใครจะไปทำได้ แต่ที่ผิดกฎหมายที่ปล่อยละเลยกันมาก็จะได้ถูกจัดการให้เรียบร้อย ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดีใช่ไหมครับท่านประธาน เพราะของที่ไม่ถูกกฎหมายส่วนใหญ่ก็เกิดจาก ทุนกับข้าราชการสุมหัวกันมันจึงเกิดสิ่งเหล่านั้นได้นะครับ

เรื่องที่ ๒ ที่ผมสนับสนุนอย่างยิ่งครับท่านประธาน เพราะพวกเรามีความ เห็นพ้องกันอยู่แล้วว่าเราต้องส่งเสริมให้ชุมชนเข้มแข็ง เราถึงกับเสนอกันว่าชุมชนควรจะเป็น นิติบุคคล มีสิทธิที่จะดูแลทรัพยากรที่เป็นประโยชน์กับชุมชนของเขา แล้วผมก็เห็นแนวโน้ม ที่ดีที่อุทยานต่าง ๆ มาร่วมมือกับชุมชนในการดูแลรักษาธรรมชาติ เช่น แก่งกระจาน เขาก็เอา ชาวบ้านมาจัดรับนักท่องเที่ยวไปเที่ยวชมกระทิง ชมช้าง ผมยังจินตนาการตามได้เลยครับ ท่านประธาน เวลาเขาบรรยายให้ฟัง มันก็เป็นการทำให้ชุมชนได้รับประโยชน์ร่วมกัน แทนที่จะปล่อยให้ชุมชนกับช้างทะเลาะกัน เพราะช้างไปกินพืชไร่ของชาวบ้าน ชาวบ้านก็ต้องฆ่าช้าง ก็มาทำงานร่วมกันก็เปลี่ยนวิถีชีวิต และชาวบ้านยินดีด้วย ปลูกสับปะรด มันไม่ค่อยได้สับปะรดเท่าไรหรอกครับท่านประธาน เพราะว่าผลตอบแทนก็น้อย พาคนเที่ยว เที่ยวละ ๖๐๐ บาทดีกว่าเยอะเลยครับ แล้วผมก็เชื่อครับ แนวโน้มต่อไปถ้าอุทยานต่าง ๆ เริ่มตระหนัก แล้วก็ร่วมมือกับชุมชน เพราะประเทศเรามันเทรนด์ (Trend) ไปอย่างนั้น อยู่แล้วครับ เราคงจะปฏิเสธไม่ได้ เพราะรัฐธรรมนูญของเราก็ต้องการที่จะทำให้ ชุมชนเข้มแข็ง นวัตกรรมต่าง ๆ ก็พยายามลงสู่ชุมชน ผมเชื่อครับ ถ้าเราเข้าไปส่งเสริมให้ ชุมชนได้รับประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่ ชุมชนก็จะได้ช่วยเฝ้าระวังไม่ให้ ทุนสามานย์เข้ามาทำลายทรัพยากรเหล่านั้น แล้วมันก็เป็นการลดความเหลื่อมล้ำในสังคม ครับท่านประธาน แทนที่จะปล่อยให้ทุนสามานย์ทำลายทรัพยากร และชุมชนที่อยู่บริเวณนั้น ก็ต้องรับแพะรับกรรมมากกว่าคน เพราะทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์มันถูกทำลายหมด เราก็ต้องส่งเสริมให้เขาเข้มแข็งให้เขาได้รับประโยชน์จากทรัพยากรเหล่านั้น เขาจะได้ หวงแหน มันจะได้สืบทอดไปยังคนรุ่นหลังนะครับท่านประธานครับ แล้วเราไม่ต้องกลัว คำถามว่าปฏิรูปหรือเปล่าท่านประธาน ก็บอกไปเลยมันสอดคล้องกับสิ่งที่รัฐบาลนี้ต้องการ แล้วมันไม่มีรัฐบาลไหนทำได้แล้วนอกจากท่านนะครับ กราบเรียนไปเลยครับ แล้วก็บอกเลย ๑๓ เมษายนนี่ต้องทำให้ได้ ทำไม่ได้เสียของบอกไปเลยครับ ก็อุตส่าห์ปฏิวัติเพื่อจะทำ สิ่งที่ดีงามแล้วก็บอกไปเลยเรื่องนี้มันดีงาม มันเสียตรงไหน เมื่อมันเป็นสิ่งที่ดีงามนี่มันก็ควรจะทำใช่ไหมครับให้เรียบร้อย แล้วท่านประธานคิดดูครับ ถ้าตรงนั้นได้ชื่อว่าได้มีชื่อเสียงขึ้นมานี่นะครับ มันก็เป็นประโยชน์กับการท่องเที่ยว ท่องเที่ยว ก็อาศัยแบรนด์เนม (Brand name) ที่ดีนี่แหละนะครับว่าเป็นมรดกโลก ผมไปต่างประเทศ ก็เหมือนกันครับท่านประธาน บางทีเราเที่ยว ๆ เราก็ไม่รู้สึกอะไรมาก พอเขาบอกมรดกโลก เราก็ถามทันทีมันเป็นมรดกเพราะอะไร เราก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมานะครับ อันนี้ก็เช่นเดียวกันครับท่านประธาน พอมันติดแบรนด์ (Brand) มรดกโลกเข้าไปนี่ การท่องเที่ยวดีแน่นอนครับ แล้วเราก็ต้องดูแลการท่องเที่ยวให้มันสอดรับกับสิ่งแวดล้อม ที่เรามี เราก็ต้องให้ความรู้กับคนที่ทำธุรกิจว่าคุณจะกินยาวหรือกินสั้นนะครับ ถ้ากินยาว ก็ต้องช่วยกันดูแล เราสามารถขึ้นค่านำเที่ยวให้สูงขึ้นได้ แล้วก็ลดจำนวนคนน้อยลงได้นะครับ ก็ในเมื่อมันมีแบรนด์แล้วนะครับ เพราะฉะนั้นผมว่าถ้าเราจัดระบบให้ดีสอดรับกับสิ่งที่เรา เสนอไปพร้อมกับเทรนด์การเปลี่ยนแปลงของประเทศนี่นะครับ ผมว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ดีงาม แล้วผมก็ขอให้กำลังใจคณะกรรมาธิการว่าทำต่อไปครับอย่าท้อถอย ทำจนนาทีสุดท้าย แล้วผมเชื่อครับ สวรรค์ต้องมีตาครับ ท่านต้องสำเร็จแน่นอนครับ ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปขอเชิญคุณวิบูลย์ คูหิรัญ ค่ะ

เรียนประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ ผม นายวิบูลย์ คูหิรัญ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ วันนี้ใคร่ขอเรียนว่าจริง ๆ แล้วผมเห็นด้วยกับ การเร่งรัดเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลกในครั้งนี้นะครับ แต่ก็ยังมีข้อ ที่อยากจะสอบถามเพิ่มเติมนะครับ ตามที่ท่านประธานคณะอนุกรรมาธิการได้นำเรียนว่า เคยมีการเสนอเรื่องนี้ตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ แต่จนปัจจุบันนี้ไม่มีการดำเนินเรื่องนี้ต่อนะครับ ก็อยากจะได้สอบถามว่าได้ตรวจสอบหรือไม่ว่าที่เขาไม่ดำเนินการมีข้อขัดข้องหรือว่ามีเหตุผล อันใดหรือไม่ จึงไม่มีการดำเนินการ เพราะมันเป็นเวลาตั้ง ๑๐ ปีแล้วนะครับ ก็น่าจะต้องมี เหตุผลหรือข้อกังวลอะไร ซึ่งควรที่จะต้องตรวจสอบแล้วก็นำมาพิจารณานะครับ เพราะว่าในตอนที่ทางเจ้าหน้าที่ของสหประชาชาติก่อนที่เขาจะให้อนุมัติ หรือที่จะให้เป็น เขตมรดกโลกนี่ก็คงจะต้องมีการมาตรวจสอบรายละเอียดต่าง ๆ นะครับ ก็อาจจะมี สอบถามแล้วก็อาจจะมีเรื่องเหล่านี้อยู่ด้วย เพราะฉะนั้นก็คิดว่าน่าจะต้องหาข้อมูลเตรียมไว้ ให้พร้อม ถ้าเผื่อว่ามีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ไม่มีการดำเนินการไปนี่เขาอาจจะมีข้อกังวล หรือว่ามีข้อคิดเห็นอะไรน่าจะมีการเตรียมไว้นะครับ ส่วนความกังวลเกี่ยวกับ เรื่องนักท่องเที่ยว แล้วก็ผู้ดำน้ำ แล้วก็การประมงชายฝั่งนั้นท่านประธาน ท่านอาจารย์ธรณ์ ได้ตอบไปแล้ว อันนี้ผมก็ขอผ่านไปนะครับ แต่ว่าก็ยังมีเรื่องที่อยากจะขอฝากเพิ่มเติมว่า คือมันจะมีปัญหาอีกอันหนึ่ง ก็คือเกี่ยวกับเรื่องการใช้พื้นที่ในการที่จะผ่านเขตมรดกโลก ที่ท่านขอเสนอไปนี่นะครับ อย่างเช่นว่ามีการที่จะต้องใช้พื้นที่เพื่อผ่านสำหรับการวางเคเบิล คมนาคม หรือว่าเคเบิลไฟฟ้าใต้น้ำแล้วก็มาขึ้นฝั่งผ่านเขตพื้นที่เหล่านี้ อันนี้ได้มีการ เตรียมการหรือว่าได้ดูอะไรไว้บ้างหรือไม่ เพราะว่าที่ผ่านมามีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ เพราะถ้าเผื่อว่าได้รับเป็นเขตมรดกโลกแล้ว เข้าใจว่าคงจะต้องมีกฎระเบียบที่จะต้องเข้มงวดมากขึ้น เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ก็ไม่แน่ใจว่า ทางสหประชาชาติที่จะส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบอาจจะมีคำถาม หรือว่ามีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่จะ เกี่ยวพันในเรื่องเหล่านี้หรือไม่นะครับ เพราฉะนั้นก็อยากจะขอฝากไว้ให้ช่วยดูด้วยนะครับ สำหรับส่วนที่มีท่านรู้สึกจะเป็นท่านเลขาของคณะกรรมาธิการได้กล่าวถึง มีความกังวล เกี่ยวกับเรื่องนักท่องเที่ยวที่ไปทำผิดกฎระเบียบ แล้วก็อาจจะต้องทำให้ถูกถอดออกจาก การเป็นมรดกโลกอะไรนี่นะครับ อันนี้จริง ๆ แล้วผมเข้าใจว่าในต่างประเทศเขาก็ใช้ไกด์ (Guide) ที่จะนำเที่ยว หมายถึงว่ามาอบรมแล้วก็คงจะต้องให้ช่วยเป็นผู้ควบคุม หมายถึง คุมผู้ท่องเที่ยวพวกทัวร์ริสท์ (Tourist) ทั้งหลายในการที่จะดำเนินการให้เป็นไปตามกฎ เพียงแต่ว่าก็คงจะต้องเอาไกด์พวกนี้มา มีการอบรมให้ทราบในเรื่องกฎระเบียบอะไรต่างๆ เหล่านี้ แล้วก็ให้ช่วยควบคุมด้วยนะครับ สำหรับของผมก็คงจะมีเท่านี้นะครับ ก็ขอสนับสนุน ในเรื่องที่จะเสนอครั้งนี้ครับ

ขอบพระคุณค่ะ ต่อไปขอเชิญท่าน พลเรือเอก ศุภกร บูรณดิลก ค่ะ

กราบเรียนท่านประธาน ท่านประธาน กรรมาธิการ แล้วก็เพื่อนสมาชิกทุกท่านครับ กระผม พลเรือเอก ศุภกร บูรณดิลก สปช. หมายเลข ๑๙๙ ก่อนอื่นผมเห็นด้วยกับคณะกรรมาธิการที่เสนอเรื่องนี้ แล้วก็เห็นด้วย ที่จะยื่นใบสมัครสอบให้ทันนะครับ แต่ว่ายังมีเวลาอีกหลายเดือนก็อาจเสนอข้อสังเกต เผื่อว่าบางทีอาจจะต้องไปเขียนข้อความในใบสมัครสอบใหม่ครับ บางทีเป็นข้อสังเกต ข้อสังเกตของผมก็เกี่ยวกับเรื่องการพัฒนาทางเศรษฐกิจ แล้วก็ความอยู่รอดของประเทศ ในภายภาคหน้านะครับ ปัจจุบันนี้คงทราบกันดีว่าประเทศเราพึ่งการนำเข้าแล้วก็ส่งออก เป็นอย่างมาก นำเข้าที่สำคัญก็น้ำมันเชื้อเพลิงหรือว่าที่ใช้กันอยู่แล้วก็มาเป็นปัจจัย ในการผลิต การส่งออกปีนี้ก็ประมาณเกือบ ๘,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ซึ่งในอนาคตข้างหน้า มันก็ต้องทวีคูณมากไป แล้วในจำนวนนี้ก็พึ่งการขนส่งทางทะเลเป็นหลักกว่า ๙๐ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเส้นทางที่เราใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ก็มีอยู่เส้นทางเดียวคือในอ่าวไทยนะครับ แล้วก็อ่าวไทย ถ้ามองให้ดีก็จะเป็นการง่ายต่อการถูกปิดอ่าว การถูกปิดอ่าวในที่นี้ไม่ใช่หมายความว่า ใช้กำลังทหาร ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่หมายถึงว่าการจะเอาอะไรมาบล็อก (Block) หรืออะไรต่าง ๆ เพียงแค่อ่าวไทยมีปัญหาเล็กน้อย เรือสินค้าในการนำเข้า ส่งออกก็จะไม่มานะครับ แล้วเรือสินค้าส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเรือต่างชาติด้วยไม่ใช่เรือไทย เรือไทยมีประมาณไม่ถึง ๑ เปอร์เซ็นต์ของมูลค่าในการนำเข้า ส่งออกทั้งหลายแหล่ ถ้ามีปัญหาเล็กน้อย เรือเกิดปัญหาอันตรายหรือภัยคุกคามต่าง ๆ เรือก็อาจจะไม่มา หรืออาจจะมาก็ขึ้นค่าระวาง แพงขึ้น ปัจจุบันเราก็โดน ๗ เปอร์เซ็นต์ของราคาสินค้าอยู่แล้ว ก็จะโดนหนักเข้าไปอีก ทีนี้ถ้ามองในอนาคตข้างหน้าถ้าไม่พูดถึงยามสงครามก็ได้ ถ้ามองจากอ่าวไทยมองออกไป ทางซ้าย ออกไปทะเลจีนใต้ทางแปซิฟิก ปัญหาในสแปรทลีย์ (Spratly) ก็ยังคาราคาซัง อะไรจะเกิดขึ้นเราก็ยังไม่ทราบ ส่วนทางขวาช่องมะละกา ซึ่งใช้ติดต่อทางตะวันออกกลาง ช่องมะละกาวันหนึ่งเรือเข้าออกเป็นพันลำ ทุกนาทีจะมีเรือผ่านเข้า ผ่านออก ซึ่งมันก็เป็น การง่ายต่อการเกิดอุบัติเหตุ ต่อการอะไรหลายอย่างนะครับ ซึ่งถ้าช่องมะละกามีปัญหา ไปใช้ลอมบอก ไปใช้ซุนดาก็ไกลหนักเข้าไปอีก และถ้ามีปัญหานะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องน้ำมันซึ่งผ่านออกมาไม่ได้ ประเทศเราน้ำมันสำรอง ๒๐ วันเท่านั้นอยู่ไม่ได้แล้วละครับ ขนาดแม่น้ำเจ้าพระยาเรือน้ำตาลจมยังเป็นปัญหาเลย นี่ถ้าเกิดใช้ไม่ได้ ทั้งหมดทั้งหลายแหล่ มันก็ใน ๒๐ ปีข้างหน้าเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีทางออกทางทะเลอันดามัน ไม่ว่าจะแผนพัฒนาเศรษฐกิจหรือว่าแผนความมั่นคงแห่งชาติ มันต้องมีท่าเรือใหญ่ อยู่แน่นอนต้องเกิดขึ้น และการเกิดท่าเรือใหญ่ขึ้นมามันก็ปัญหาช่องทางทะเลในการเข้า ถ้ามองในภาพ อันนี้คือมองภาพจาก ๑๗ แห่ง มองมันก็เรียงพืดมาปิดประตูตัวเองหมดเลย แล้วก็เขตเศรษฐกิจพิเศษ ถนน แล้วก็ทางท่อ ทางรถไฟอะไรต่าง ๆ แลนด์บริดจ์ (Land bridge) ก็ร่ำร้องกันว่าจะมี ทั้งหมดเคยมีสมาชิกท่านได้ให้ข้อสังเกตมาท่านหนึ่งแล้ว ซึ่งอันนี้ผมก็เลยเป็นข้อเสนอแนะว่าเป็นไปได้ไหม ถ้าเราพิจารณาเรื่องนี้ และถ้าเกิดมีปัญหา หรือว่าตามที่ท่านสมาชิกท่านหนึ่งได้ให้ข้อสังเกต ที่ คสช. เขามียุทธศาสตร์และนโยบาย เกี่ยวกับเรื่องยุทธศาสตร์การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งก็มีในเรื่องของท่าเรือปากบารา ในเรื่องของทางรถไฟ ในเรื่องอะไรหลายอย่างมีปัญหา ถ้ามีปัญหาเป็นไปได้ไหมว่าอาจจะ ลดขนาดลงมา ข้างบนผมเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ตั้งแต่ระนองลงมา ถ้าอยู่ในข่าย หรือโครงการข้างหน้าที่เราจะไป ที่เอาประเทศเราให้อยู่รอดไปข้างหน้า เป็นทางออก เป็นอัลเทอร์เนท (Alternate) ของการเข้าออกของประเทศ ของประตูสินค้าเข้าออก เราน่าจะพิจารณาเรื่องนี้นะครับ เป็นไปได้ไหมครับลองศึกษาเรื่องนี้ดู ที่ผมพูดอภิปรายมานี้ ผมก็ยังไม่แน่ใจว่ามันจะกระทบกระเทือนกันหรือเปล่า ก็ใคร่อยากจะขอให้พิจารณาเรื่องนี้ และถ้าเผื่อเรื่องนี้ยังคาราคาซัง ผมว่ารัฐบาลเขาก็กระอักกระอ่วนใจเหมือนอย่างที่ ท่านเพื่อนสมาชิกท่านหนึ่งได้อภิปรายแล้ว ผมมีแค่นี้ครับ ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณมากค่ะ ท่านกรรมาธิการจะตอบคำถามที่ค้างอยู่ก่อน เชิญค่ะ

ขอบคุณครับท่านประธานครับ กระผม เกษมสันต์ จิณณวาโส รองประธานกรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีหลายประเด็นคำถาม ซึ่งมีทั้งเป็นข้อเสนอแนะ ข้อห่วงใย ผมกราบเรียนอย่างนี้นะครับว่า โดยหลักแล้วขอเรียนย้ำต่อที่ประชุมนะครับว่า ขณะนี้การส่งเอกสารเพื่อที่จะให้ คณะอนุกรรมการและคณะกรรมการมรดกโลกพิจารณายังไม่เกิดขึ้น ที่ผ่านมาที่บอกว่า ผ่านมา ๑๐ กว่าปีแล้วไม่มีอะไรคืบหน้า ต้องกราบเรียนว่าทางกรมอุทยานได้ทำเอกสาร อาจจะเป็นความผิดพลาดในเรื่องของการทำข้อมูลหรือเอกสาร สุดท้ายเหมือนที่หลาย ๆ คน เข้าใจก็คือ เอกสารยังไม่เคยนำเสนอต่อคณะอนุกรรมการพิจารณาที่เรากำหนดระยะเวลาไว้ ในเดือนเมษายนของทุกปี ตรงนี้ต่างหากคือสิ่งที่เราก็เลยไปกังวลว่าเดินทางมา ๑๐ ปีแล้ว ยังไม่ถึงฝั่ง มันยังไม่ถึงครับ เพราะว่าคนส่งเอกสารไปส่งผิดที่ มันก็เลยยังไม่เกิด นี่ประเด็นที่ ๑

ประเด็นที่ ๒ หลักการ กราบเรียนต่อที่ประชุมว่า ในกระบวนการมีส่วนร่วม เป็นหลักเป็นหัวใจสำคัญของการที่จะพูดถึงการจัดทำประเด็นข้อเสนอแนะ เพื่อจะไปยื่น ให้อยู่ในบัญชีรายชื่อก่อน หรือเทนทะทีฟ ลิสต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งที่เราจะต้องอธิบาย ตามหลักเกณฑ์ของเขา เพราะเราเสนอเป็นหลักเกณฑ์มรดกโลกทางธรรมชาติ เกณฑ์ทั้งหมด ในการเสนอประเด็นที่เป็นมรดกโลกมี ๑๐ เรื่อง แต่ใน ๑๐ เรื่อง ที่เราดูแล้วว่าเข้าเกณฑ์ ของเราก็คือข้อ ๗ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ผมเรียนซ้ำอย่างนี้ หัวใจสำคัญก็คือว่า ในเงื่อนไข หรือแนวทางในการเสนอเขาบอกเลยว่าในพารากราฟ ๑๒๓ ออล สเตท ปาร์ตี (All state party) จะต้องคำนึงถึงกระบวนการ ต้องสร้างกระบวนการการมีส่วนร่วมของทุกภาคี การพัฒนา ที่อยู่ในพื้นที่ รวมทั้งหน่วยราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พี่น้องประชาชน องค์กรพัฒนาเอกชน ต้องมาร่วมกันแสดงความเห็น ทีนี้หลายคนกังวลในเรื่องโครงการ พัฒนาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เขาไม่ได้ห้าม แต่เขาบอกว่า ณ วันที่เราจะยื่นเอกสาร เพราะฉะนั้นที่ผมนำเรียนก็คือว่า หน่วยงานของรัฐหรือท้องถิ่นที่จะดำเนินกิจกรรม หรือโครงการใด ๆ ต้องดีแคลร์ (Declare) ไว้ในบัญชีแนบท้าย ว่าท่านมีโครงการอะไรบ้าง ที่มีอยู่ ใกล้จะแล้วเสร็จ หรืออยู่ในกระบวนการ หรือเป็นแนวคิดโครงการ เพื่อที่จะมาดูว่า ลักษณะของโครงการพัฒนาต่าง ๆ เหล่านั้นจะมีผลกระทบต่อเรื่องคุณค่าความสำคัญ หรือเอกลักษณ์ทางทรัพยากรธรรมชาติ หรือทางความหลากหลายชีวภาพของในพื้นที่หรือไม่ ซึ่งในฝั่งอันดามันก็แบ่งระบบนิเวศไว้เป็น ๖ ประเภท ระบบนิเวศเกาะ น้ำลึก ตอนบน ตอนล่าง ระบบป่าชายเลน ป่าชายหาด หาดทราย แล้วก็ระบบนิเวศที่เป็นเขาหินปูน อันนี้ก็เป็นหลักเกณฑ์ที่ไปสอดรับหลักข้อ ๗ ข้อ ๙ และข้อ ๑๐

ประเด็นที่ ๓ ประเด็นอื่นที่หลาย ๆ คนอภิปราย ซึ่งผมว่าเป็นเรื่องดี เรื่องพวกนี้จะไปปรากฏอยู่ในเอกสารอีกฉบับหนึ่ง หลังจากที่เราทำเทนทะทีฟ ลิสต์ไปแล้ว เช่น การแบ่งขอบเขตพื้นที่ การกำหนดจำนวน หรือแครีอิง คะแพซิตี (Carrying capacity) ของนักท่องเที่ยว หรือจำนวนเรือ หรือภาระความผูกพันเมื่อเราเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญา ไม่ว่าจะเป็นมรดกโลกหรือภาคีอนุสัญญาอื่น มันก็มีเกณฑ์กติกาที่ประเทศสมาชิกจะต้อง เข้าร่วมแล้วปฏิบัติตามนะครับ ส่วนเรื่องที่จะไปคาดหวังเรื่องเงินวิจัยผมคิดว่าคงไม่ใช่ ประเด็นหลัก เราอยากได้องค์ความรู้ทางด้านวิชาการ เทคนิควิธีต่าง ๆ ที่มาช่วยกัน ในการให้ความเห็นเพื่อวางระบบการบริหารการจัดการ หลายประเด็นที่นำเรียนอย่างเช่น เรื่องของฟื้นฟูแนวปะการัง หรือการเอาเรือรบไปวางก็เป็นการสร้างแหล่งดำน้ำใหม่ เพราะว่า เราเห็นว่าถ้าเราไม่ฟื้นฟูแหล่งดำน้ำเก่า คนไปใช้จำนวนมาก มันก็จะทำให้แหล่งปะการัง เสื่อมโทรม ผมกราบเรียนต่อที่ประชุมไปแล้ว ในแหล่งปะการังขนาดใหญ่ที่เป็นโคโลนี (Colony) ขนาดใหญ่มีชนิดพันธุ์ โดยเฉพาะเช่น เป็นปะการังโขด หรือปะการังสมอง หรือปะการังในรูปแบบต่าง ๆ มันมีชนิดพันธุ์ที่เป็นสัตว์น้ำกว่า ๖๘๐ ชนิด – เพราะฉะนั้นตรงนี้มันเป็นแหล่งที่เป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำ มีความสำคัญจริง ๆ เรื่องของเสีย ก็มีการจัดการนะครับ ในเรื่องของเซพติค แทงก์ (Septic tank) พวกนี้เราจัดการ เป็นเรื่อง ระบบการจัดการที่เราต้องทำครับ ถ้าเกิดเราไม่ทำ ผมเชื่อว่าวันหนึ่งน้ำเสียหรืออะไรต่าง ๆ นี่ มันก็จะไปก่อให้เกิดผลกระทบต่อคุณภาพน้ำทะเล โทเทิล โคลิฟอร์ม แบคทีเรีย (Total coliform bacteria) ก็จะเพิ่มสูงขึ้น ประเด็นพวกนี้ก็จะทำให้กระทบต่อการบริหารจัดการ หลังจากที่เราได้เป็นมรดกโลกแล้ว แต่เราควรจะต้องบอกด้วยว่าก่อนที่เราจะเป็นมรดกโลก เราจะจัดการกับเรื่องเหล่านี้อย่างไร แม้แต่เรื่องของชุมชนต่างวัฒนธรรมหรือที่เราเรียกว่า เป็นชาวมอแกน หรืออูรักลาโว้ย หรือชาวเลนะครับ พวกนี้ต้องทำนะครับ การป้องกัน ปราบปรามการใช้อวนหรือเครื่องมือประมงผิดกฎหมาย อันนี้เป็นการบังคับใช้กฎหมาย การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ ส่วนเรื่องของค่าธรรมเนียมค่าเข้าอุทยานนี่นะครับ ก็เป็นค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการที่ผมอยากนำเรียนว่าเงิน ๑๐๐ บาทที่จัดเก็บได้ ที่ผมจำได้ ก็คือว่า ๕ เปอร์เซ็นต์เป็นค่าธรรมเนียมที่มอบให้กับทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อีก ๑๕ เปอร์เซ็นต์ก็ให้อุทยานนั้น ๆ ที่เป็นคนจัดเก็บเงิน ๑๕ เปอร์เซ็นต์เพื่อเอาไว้ใช้ในเรื่อง ของการบริหารจัดการในพื้นที่ ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องของการจ้างพนักงานจ้างเหมา การทำความสะอาดหรือจัดการในเรื่องของการปรับปรุงอื่น ๆ แต่เงิน ๑๕ เปอร์เซ็นต์ตรงนี้ มันไม่พอครับ เงินที่เหลืออีก ๗๐ เปอร์เซ็นต์เขาก็จะแบ่งเป็น ๒ ส่วน ส่วนหนึ่งเอาไปพัฒนา อุทยานซึ่งมีอยู่ ๑๔๘ แห่งทั่วประเทศ ๑๔๘ อุทยาน ตรงนี้ก็จะเป็นเงินที่จะต้องทำแผน ทำโครงการเสนอมา ซึ่งตรงนั้นเป็นรายละเอียดซึ่งผมสามารถที่จะให้หน่วยงานเขาทำ รายละเอียดชี้แจงได้นะครับ ส่วนประเด็นที่หลายท่านห่วงใย อย่างเรื่องของวิถีชุมชน เรื่องการเปลี่ยนแปลงสังคมของชุมชนที่เป็นประมงพื้นบ้านหรืออะไรต่าง ๆ นี่นะครับ ท่านอย่าเพิ่งกังวลครับ พวกนี้จะต้องเป็นรายละเอียดซึ่งผมเชื่อว่าสิ่งที่ท่านได้หยิบยกและ เสนอต่อสภาแห่งนี้เป็นประเด็นคำถามที่เราต้องการคำตอบ แล้วเราเอาไปใส่ไว้ในคำชี้แจง ซึ่งจะอยู่ในเรื่องของเอกสารที่จะต้องนำเสนอหลังจากที่เราผ่านกระบวนการขั้นต้นแล้ว ส่วนประเด็นอื่นผมคิดว่าหยิบยกออกมาทำเป็นข้อเสนอแนะให้หน่วยงานที่รับผิดชอบ ดำเนินการได้ทันทีครับ อย่างเช่น เรื่องการทำทุ่นจอดเรือ เรื่องของการตรวจพิสูจน์สิทธิ โดยใช้แผนที่ เพื่อให้เป็นไปตามมติคณะรัฐมนตรี ๓๐ มิ.ย. ๒๕๔๑ นะครับ หรือท่านสมาชิก บางท่านที่ท่านยังกังวลพื้นที่ที่อยู่นอกเขตอันดามัน แต่อยู่บนบกนี่นะครับ อย่างเช่น ที่จังหวัดสตูล ที่ละงูหรือทุ่งหว้าที่มีซากฟอสซิลนี่นะครับ ซึ่งผมเองก็ไปดูมานะครับ ซากฟอสซิลนี่อยู่หลังยุคจูราสสิค พาร์ค (Jurassic park) นะครับ เขาเรียกยุคสเตโกดอน (Stegodon) ตรงนี้ทางกรมทรัพยากรธรณีก็ลงไปทำงานกับพี่น้องผู้นำท้องถิ่นไว้มากมาย ผมเองผมไปดูผมยังเอาเรื่องกลับมาเสนอที่สำนักงานให้มาทำเรื่องการอนุรักษ์เมืองเก่า เพราะมีศิลปวัฒนธรรมที่เกี่ยวกับชิโนโปรตุกีส (Sino-Portuguese) ซึ่งเป็นประเด็นที่ น่าสนใจ โดยเฉพาะที่ทุ่งหว้า ตรงนี้ต่างหากคือสิ่งที่ผมคิดว่าที่เราอภิปรายกันมาทั้งหมดนี่ เป็นข้อดีครับ เราสามารถที่จะเอาไปทำเป็นประเด็นเพื่อที่จะไปหาคำตอบ ไปทำในเรื่องของ คำอธิบาย ทำข้อมูลเพิ่มเติมให้ทันสมัยเพื่อใส่ในตัวเอกสารที่เราจะไปทำยื่นในโนมิเนชัน โพรเซส (Nomination process) ได้ทั้งหมด ส่วนประเด็นอื่น ๆ ที่เป็นเรื่องของ การดำเนินคดี หรือการตรวจจับ หรือใครที่ละเว้น หรือใครที่โกงค่าธรรมเนียม เท่าที่ทราบมา ก็มีไล่ออกไปเยอะครับ ตอนนี้บางคนก็ถูกจำคุกอยู่นะครับ ก็ยังมีบางส่วนที่ถูกสั่งพักราชการ อะไรต่าง ๆ พวกนี้ ผมเชื่อว่าทางหน่วยงานราชการคงไม่ปล่อย หรือไม่เลี้ยงคนเลวไว้สำหรับ คนที่โกงประเทศชาติ ขอบพระคุณครับ

ขอบพระคุณค่ะ ต่อไปขอเชิญคุณสยุมพร ลิ่มไทย อภิปรายต่อค่ะ ขอเชิญค่ะ

ท่านประธานที่เคารพ กระผม สยุมพร ลิ่มไทย ครับ ผมก็ขอให้ความคิดเห็น ซึ่งจะเป็นประเด็นที่คิดว่าจะเป็นประโยชน์ต่อทางคณะกรรมาธิการ แต่ว่าโดยหลักการแล้วผมสนับสนุนในเรื่องการที่จะเสนอพื้นที่อันดามันเป็นแหล่งมรดกโลก เพราะผมคิดว่าประเด็นนี้เป็นประเด็นที่สำคัญ แล้วก็ถ้าทำได้จะมีผลกระทบในเชิงบวก อย่างมหาศาล เพียงเรื่องเดียวเรื่องนี้นะครับ จะมีผลกระทบมากมายในทางบวกนะครับ ผมเคยอยู่ในพื้นที่อย่างน้อย ๔ จังหวัด ใน ๖ จังหวัดของฝั่งทะเลอันดามัน จังหวัดตรังเป็น บ้านเกิดของผม แล้วผมเคยอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต จังหวัดพังงา ที่สำคัญก็คือผมเคยไปเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล ซึ่งอยู่ตรงปลายสุดของฝั่งทะเลอันดามัน ขอเรียนว่า เรื่องความสวยงามและความหลากหลายทางชีวภาพของเขตอันดามัน ซึ่งอยู่ในฝั่งของ ประเทศไทยนั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนยอมรับ แล้วก็เป็นสิ่งที่น่าจะเป็นมรดกของประเทศ แล้วก็ของ อนุชนรุ่นหลังไปอีกยาวนาน มีสิ่งที่ผมอยากจะเรียนเพื่อความเป็นสิริมงคลให้พวกเราได้รับทราบ ตอนที่ผมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดที่เพชรบุรี แล้วก็ได้รับคำสั่งให้เดินทางไปเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดที่สตูล ตอนนั้นผมได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ โปรดให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์ ทรงรับสั่งถึงความสวยงามของฝั่งทะเลอันดามัน ซึ่งอยู่ในเขตของประเทศไทย แล้วก็บอกว่าผู้ว่าไปช่วยดูแลฝั่งทะเลอันดามันด้านนี้ด้วยเป็น มรดกที่หาได้ยากยิ่ง ถ้ามีโอกาสจะเสด็จพระราชดำเนินไปอีกครั้งหนึ่ง อันนี้ผมเรียนให้ทราบ เพราะคิดว่าน้อยคนที่จะได้รับรู้ว่าแม้แต่บุคคลระดับสูงที่พวกเราเคารพนับถือก็ยังมี ความประทับใจความภาคภูมิใจนะครับ ในสิ่งที่เป็นมรดกอันนี้ของคนไทยทุกคน อันนี้เป็น ประการแรกนะครับ

ประการที่ ๒ ที่ผมจะเรียนก็คือว่าที่อาจารย์ธรณ์ได้พูดมาทั้งหมดนี่นะครับ ส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นในมุมของความสวยงามแล้วก็ความหลากหลายทางชีวภาพ ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เราต้องขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก แต่ผมจะพูดถึงเหตุผล ในอีกหลายด้าน ซึ่งยังไม่ได้มีการพูดมากนัก แล้วก็เป็นเหตุผลที่คิดว่าจะสนับสนุนในการที่จะ ขึ้นทะเบียนเขตอันดามันของไทยเป็นมรดกโลก โดยอาศัยประสบการณ์ที่เคยอยู่ในพื้นที่ ปัญหาหลัก ๆ ที่เกิดขึ้นในพื้นที่เหล่านี้มันมีเรื่องสำคัญอยู่ ๒-๓ เรื่องนะครับ

เรื่องแรก ก็คือในเขตพื้นที่ที่สวยงามเหล่านี้นี่นะครับ ปัจจุบันมีการพัฒนา ที่อาจจะเรียกได้ว่าขาดการควบคุมแล้วก็ขาดทิศทาง ผมยกตัวอย่างเช่น ในพื้นที่หลายเกาะ ของประเทศไทยซึ่งอยู่ในเขตอันดามันนี่นะครับ มีเอกชนผู้ประกอบการซึ่งไปลงทุนประกอบ กิจการด้านการท่องเที่ยว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างรีสอร์ท โรงแรม ที่พักขึ้นอย่างมากมายนะครับ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ปัญหาน้ำเสีย มลภาวะ แล้วก็ความสวยงามทางธรรมชาติ เช่น ปะการังที่ถูกทำลาย ผมยกตัวอย่างที่เกาะหลีเป๊ะซึ่งอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดสตูลนี่ครับ เป็นเกาะเล็ก ๆ แต่ว่า มีความสวยงามตามธรรมชาติมาก ปัจจุบันมีภาคเอกชนไปลงทุนประกอบกิจการรีสอร์ทและ โรงแรมมาก แต่ขอเรียนว่าหน่วยงานภาครัฐที่เข้าไปอยู่เพื่อที่จะดูแลและจัดการกับปัญหา ที่ตรงนั้นท่านทราบไหมมีผู้ใหญ่บ้านคนเดียว เนื่องจากว่าเป็นพื้นที่หมู่หนึ่งของตำบล ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอเมืองของสตูล มีผู้ใหญ่บ้านคนเดียวเท่านั้นที่ลงไปประจำอยู่ที่เกาะแล้วก็ คอยดูแลปัญหาทั้งมวล แล้วก็เหตุผลหนึ่งซึ่งผู้ใหญ่บ้านต้องลงไปประจำก็เนื่องจากว่า เขามีกิจการรีสอร์ทส่วนตัวอยู่ด้วย ในพื้นที่แบบนี้มันจะมีปัญหาเรื่องน้ำเสียซึ่งจะถูกปล่อยทิ้ง ลงทะเล มีปัญหามลภาวะจากการบำบัดขยะที่ไม่ถูกสุขอนามัย แนวปะการังซึ่งถูกทำลาย เนื่องจากว่าโรงแรมต่าง ๆ เขาก็จะมีเรือเร็วของเขาอำนวยความสะดวกให้กับนักท่องเที่ยว ขนส่งผู้พักแล้วก็แล่นตัดตรงไปสู่ที่พักบริเวณแนวชายหาดโดยตรง เพราะฉะนั้นมันก็จะ ทำลายแนวปะการังก่อนที่จะไปถึงบริเวณชายหาด อย่างนี้จะเห็นได้ว่าถ้าหากว่า ไม่มีมาตรฐานในการควบคุมดูแลที่เป็นมาตรฐานสากล การพัฒนาที่ไม่มีการควบคุมมันก็จะ นำไปสู่ความเสื่อมโทรมของสภาวะธรรมชาติของประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่พ้นนะครับ อันนี้เป็นปัญหาประการแรก

ประการที่ ๒ ก็คือว่า กลไกต่าง ๆ ที่ใช้ในการจัดระเบียบแล้วก็ควบคุม การพัฒนาเหล่านี้อยู่ก็ขอเรียนว่ามีหลายหน่วยงาน ต่างคนต่างก็มีกฎระเบียบของตัวเอง แล้วก็ยังขาดการทำงานในเชิงบูรณาการ ทุกคนก็จะมุ่งให้ความสำคัญกับระเบียบ แนวทางปฏิบัติเฉพาะของหน่วยต้นสังกัดของตัวเองเป็นหลักไม่มองปัญหาและการแก้ไข ปัญหาในภาพรวม ผมยกตัวอย่างเช่น ในพื้นที่ที่เป็นหมู่เกาะเหล่านี้มีหน่วยใดบ้าง ที่เข้าไปดูแล กรมอุทยานอันนี้แน่นอนนะครับ เพราะว่าพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยาน กรมเจ้าท่าซึ่งเข้าไปดูแลบริเวณที่เป็นพื้นน้ำรอบพื้นดิน กรมประมงซึ่งเข้าไปดูแลในเรื่องที่ เกี่ยวกับกิจการประมงในน่านน้ำ แล้วก็องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็ขึ้นอยู่กับว่า พื้นที่ดังกล่าวนั้นอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใด อันนี้ละครับ เป็นปัญหา เพราะว่าขีดความสามารถในการที่จะเข้าไปดูแลและแก้ไขปัญหาขนาดใหญ่นั้น ไม่เพียงพอ ยกตัวอย่างเช่น ในพื้นที่บางเกาะซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงาม เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับโลกแล้ว แต่การดูแลอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นระดับ อบต. องค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งแม้กระทั่งเรือเร็วของตัวเอง ก็ยังไม่มีในการที่จะไปดูแลพื้นที่ดังกล่าวนะครับ เพราะฉะนั้นการที่กลไกที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ เป็นกลไกเพียงระดับท้องถิ่นมันก็จะทำให้ปัญหาการฝ่าฝืนระเบียบ กฎเกณฑ์ต่าง ๆ ในพื้นที่ เหล่านี้มีมากยิ่งขึ้น แล้วก็ถ้าหากว่าถูกปล่อยให้สะสมมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นมีธุรกิจ มีสิ่งก่อสร้าง มีผู้คนต่าง ๆ เข้าไปนี่นะครับ การที่จะจัดการกับปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ ผมคิดว่ายาก ถ้าหากว่าเราไม่เข้าไปดำเนินการเสียตั้งแต่ในระยะต้น ๆ นะครับ เพราะฉะนั้นการที่จะนำเรื่องนี้เพื่อเข้าสู่กระบวนการเป็นมรดกโลก ผมคิดว่าจะมีผลดี ในเรื่องหลัก ๆ หลายเรื่องนะครับ เรื่องแรก แน่นอนนะครับพอมีตราประทับว่าพื้นที่แห่งนี้ เป็นเขตมรดกโลก มันก็เหมือนกับเป็นการทำให้เกิดแบรนด์เนม (Brandname) คำว่า แบรนด์เนม ท่านที่มาจากภาคธุรกิจก็คงรู้จักดีนะครับ เหมือนตัวสินค้าบางตัว เมื่อก่อนเป็น สินค้าพื้นถิ่น การจำหน่ายการขายก็อาจจะไม่ได้รับความนิยมมากนัก แต่ต่อมาถ้าถูก ประทับตราว่าเป็นสินค้าระดับแบรนด์เนมนี่นะครับ มันก็จะส่งผลดีต่อสินค้าตัวนั้น เขตมรดกโลกก็เช่นเดียวกัน เมื่อขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกก็เหมือนกับเกิดแบรนด์ขึ้นว่าพื้นที่ เหล่านี้เป็นพื้นที่มรดกโลก เพราะฉะนั้นการที่จะส่งเสริมการท่องเที่ยวในเชิงอนุรักษ์ แล้วก็นำ รายได้เข้าสู่ประเทศนั้นผมคิดว่ามหาศาลนะครับ แล้วก็ผมดูจากเอกสารของกรรมาธิการ นะครับ เขตอันดามันไม่ได้มีเฉพาะพื้นที่ในประเทศไทย แต่ว่าเชื่อมต่อกับหลายประเทศ จากเอกสารของกรรมาธิการก็บอกว่า ขณะนี้ประเทศเพื่อนบ้านของเราบางประเทศนะครับ สหภาพเมียนมาร์เขาก็กำลังดำเนินการในการที่จะจดทะเบียนหรือขึ้นบัญชีฝั่งทะเลอันดามัน ด้านของเขาเป็นมรดกโลก เพราะฉะนั้นการดำเนินการของเราอาจจะเรียกได้ว่าสอดคล้องกับ กระแสของโลกาภิวัตน์ โดยเฉพาะกระแสในภูมิภาคอาเซียนแล้วถ้าหากว่าเราดำเนินการช้า เราจะเสียโอกาสในการช่วงชิงความเป็นผู้นำของภูมิภาคแห่งนี้ ในส่วนที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์ ฝั่งทะเลอันดามันไว้นะครับ

อีกประการหนึ่งก็คือจะทำให้การแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่ผมเรียนมาแล้วว่า ขณะนี้การแก้ไขปัญหายังอยู่ในระดับพื้นที่ แต่ถ้าหากว่ามีการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จะเป็นการยกระดับการจัดการกับปัญหาให้เป็นระดับสากล เพราะหมายความว่าหลังจากนี้ เมื่อเราเข้าสู่กระบวนการที่จะเสนอตัวเองเข้าสู่มรดกโลก ก็คงจะต้องมีการปรับปรุง ในเรื่องต่าง ๆ เพื่อให้ได้มาตรฐานตามมาตรฐานของยูเนสโก นั่นก็หมายความว่าระเบียบ กฎเกณฑ์ต่าง ๆ ซึ่งขาดประสิทธิภาพ ซึ่งย่อหย่อนก็จะได้รับโอกาสในการปรับปรุงแก้ไข ไปด้วยพร้อม ๆ กัน รวมทั้งภายหลังจากที่หากได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกแล้ว เราก็มีความจำเป็นที่จะต้องรักษามาตรฐานเหล่านี้ให้อยู่ต่อไป เพราะฉะนั้นก็เท่ากับว่า ประเทศเราได้ยกระดับการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติขึ้นไปสู่อีกระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นระดับมาตรฐานสากลนะครับ ที่สำคัญไปกว่านั้นผมคิดว่าวิถีชีวิตของชุมชนดั้งเดิม ในหลายแห่งจะได้รับการดูแลอย่างจริงจังยิ่งขึ้น เพราะว่าในหลายหมู่เกาะมันก็จะมี ประชาชนที่อยู่อาศัยตามวิถีชีวิตดั้งเดิมของชุมชนหลายแห่ง เพราะฉะนั้นเรื่องของ สิทธิชุมชนดั้งเดิม เรื่องของวิถีชีวิตชุมชนดั้งเดิมก็จะได้รับการดูแลอย่างจริงจังมากกว่าที่เป็น อยู่ในปัจจุบัน ผมถึงเรียนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ก่อให้เกิดผลในทางบวกอย่างมหาศาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่สำคัญอีกเรื่องหนึ่ง ผมคิดว่าจะเป็นการลดความเหลื่อมล้ำ ในการเข้าถึงทรัพยากร และการใช้ประโยชน์จากทรัพยากร ปัจจุบันนี้นะครับ หมู่เกาะ ที่อยู่ห่างไกลจากชายฝั่งเดินทางลำบาก เว้นแต่จะไปโดยเรือเร็วหรือเรือขนาดใหญ่ คนที่จะสามารถเข้าถึงพื้นที่เหล่านี้ได้ง่ายก็คือกลุ่มนายทุนซึ่งไปประกอบกิจการ ด้านการท่องเที่ยว หรือชนพื้นเมืองหรือประชาชนที่อยู่เดิมในพื้นที่เหล่านั้น เพราะฉะนั้น ก็จะเกิดปัญหาความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากร เราจะเห็นได้ว่าในบางเกาะ นักลงทุนหรือผู้มีอำนาจทางการเงินได้เข้าไปครอบครองกว้านซื้อที่ดินเป็นจำนวนมาก บางแห่งเกือบครึ่งเกาะ โดยผู้ประกอบการบางรายนะครับ ในขณะที่ประชาชนในพื้นถิ่น ก็ต้องถอยออกมาห่าง ๆ หรืออยู่ในภาวะที่ไม่สามารถจะแข่งขันได้นะครับ เกิดความเหลื่อมล้ำ ในการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติและใช้ประโยชน์จากทรัพยากร เพราะฉะนั้นการที่หากนำ พื้นที่เขตอันดามันเกือบ ๑๒,๐๐๐ ตารางกิโลเมตรเข้าไปสู่การเป็นมรดกโลก ผมคิดว่า จะตอบสนองกับหลาย ๆ เรื่อง นอกจากเรื่องดี ๆ ที่ผมได้เรียนไปแล้วนะครับ ในแง่ของสิ่งที่ พวกเราทำกันอยู่ การร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายรัฐธรรมนูญหลายฉบับ รวมทั้งฉบับที่ กรรมาธิการยกร่างกำลังดำเนินการอยู่ ผมคิดว่าคงจะต้องมีแน่นอนในประเด็นที่เกี่ยวกับ การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนนะครับ ซึ่งอาจจะกำหนดไว้ใน แนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ ซึ่งมีปรากฏในรัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๔๐ และ ๒๕๕๐ เพราะฉะนั้นถ้าหากว่าเราหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาทำมันก็คือจะเป็นรูปธรรม รูปธรรมของการบังคับใช้ ให้เป็นไปตามกฎหมายรัฐธรรมนูญในหมวดที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน รวมทั้งเรื่องการส่งเสริมวิถีชีวิตดั้งเดิมของชุมชนหรือที่เรียกว่า สิทธิชุมชน และรวมไปถึงเรื่องของการลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากร ทั้งหมดนี้ คือเหตุผลที่ผมเรียนว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่มีผลกระทบในเชิงบวกอย่างมหาศาล สิ่งที่เป็น ความวิตกกังวลหรือข้อสังเกตของท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติทุกท่านนะครับ ผมว่าเป็นเรื่องที่คณะกรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมน่าจะรับได้นะครับ ตามความเห็นของผม แล้วก็คงจะทำให้เอกสารมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้นนะครับ ผมก็ขอรบกวน เวลาเพียงเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ

ขอบพระคุณท่านผู้ว่าค่ะ ต่อไปขอเชิญท่านอาจารย์ประเสริฐ ชิตพงศ์

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม รองศาสตราจารย์ประเสริฐ ชิตพงศ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจากจังหวัดสงขลานะครับ ท่านประธานครับ ถึงแม้ว่าผมจะอยู่คนละชายฝั่งกับทางอันดามัน ผมอยู่ทางฝั่งอ่าวไทย แต่ว่าความห่วงใยแล้วก็ความที่เป็นทะเลด้วยกัน ผมก็มีความห่วงใยสนใจติดตาม แล้วก็ขณะเดียวกันก็เห็นด้วยและสนับสนุนที่จะเห็นเรื่องของการที่ฝั่งอันดามันจะได้รับ การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เพราะถือว่าได้ทำให้การดูแลพื้นที่ในบริเวณนั้น การที่จะถูก กำหนดเอาไว้ให้เป็นพื้นที่เป็นพิเศษก็จะเป็นประโยชน์ แล้วก็ทำให้การดูแล การปกป้อง การอนุรักษ์ทั้งหลายก็จะทำให้เป็นไปอย่างมีทิศทางแล้วก็มีความชัดเจนด้วย แต่ที่ผมห่วงใย อยู่นิดหนึ่งในเอกสารที่นำเสนอมานี้ ผมดูทั้งหมดแล้วเอกสารได้ให้ความสำคัญเอาไว้กับ เรื่องของสิ่งที่เป็นทางชีวภาพทางแหล่งน้ำ แล้วก็อาจจะไปเกี่ยวข้องกับเรื่องธรณีวิทยา อยู่ด้วยในบางส่วน แต่สิ่งสำคัญซึ่งผมคิดว่าเรามองข้ามไม่ได้ในการที่เกิดเป็นพื้นที่และเกิดเป็นสภาพ ทางภูมิศาสตร์ที่เป็นอยู่นั้นก็คือเรื่องของมนุษย์ เอกสารนี้แทบจะไม่ได้พูดถึงมนุษย์ไว้เลย และมนุษย์ที่อยู่ในพื้นที่ตรงนั้นก็อาจจะมีหลาย ๆ ส่วนที่เป็นกลุ่มพิเศษด้วย หลายท่านก็ได้ พูดไปบ้างแล้ว แล้วก็ได้ให้ความสำคัญไปบ้างแล้ว ผมเองก็เคยข้ามฝั่งไปจากฝั่งอ่าวไทย ไปทำโครงการ ทำกิจกรรมร่วมอยู่กับมนุษย์ในฝั่งนั้นอยู่ในระยะหนึ่ง ในขณะที่ได้เป็น อธิการบดีอยู่ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์นะครับ ก็ได้ทำโครงการเรื่องการส่ง บัณฑิตอาสาไปนะครับ ไปคลุกคลีไปอยู่กับกลุ่มชาติพันธุ์ กลุ่มมนุษย์ที่อาจจะไม่ได้รับ การดูแลเป็นปกติ ก็คือกลุ่มชาวเลทั้งหลายนะครับ แล้วก็ได้ข้อมูลต่าง ๆ มามากมาย เพราะฉะนั้นเมื่อเอกสารนี้ไม่ได้พูดถึงไว้เลย ผมก็เลยมีความห่วงใยว่าเวลาที่เราไป ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก แล้วในเอกสารที่ทำมันมีแต่เรื่องของทางนิเวศ มีแต่ในเรื่องของ ทางด้านที่เกี่ยวกับสภาพสังคมบางประการ หรือเรื่องเศรษฐกิจอยู่บ้าง เรื่องการประกอบอาชีพ ที่อาจจะพูดถึงเข้าไปด้วยอะไรเข้าไปด้วย แล้วโดยเฉพาะการที่จะเป็นประโยชน์กับด้าน การท่องเที่ยว แต่ถามว่าผู้คนที่เขาอยู่ในพื้นที่ตรงนั้น โดยเฉพาะเป็นคนพื้นถิ่น เป็นเนทีฟ (Native) ของพื้นที่นี่นะครับ เราจะให้ความสำคัญและดูแลอย่างไร ถ้าเราไม่ใส่เอาไว้เลย และคนเหล่านี้เขาอยู่ในสถานะที่ในทางทะเบียนแล้วอาจจะไม่ครบถ้วนด้วย อาจจะมี การบันทึกเป็นคนไทย เป็นสัญชาติไทย แต่บางส่วนก็อาจจะไม่ครบถ้วน บางส่วนก็อาจจะ ข้ามไปข้ามมาระหว่างความเป็นเมียนมาร์กับเป็นไทย เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วพอเราขึ้นทะเบียน เป็นมรดกโลก ถ้าเอกสารที่ไปขึ้นทะเบียนนั้นไม่ได้พูดถึง ไม่ได้กล่าวถึงไว้ แล้วเขาตกจาก สิ่งที่ได้นำเสนอไปในที่สุดก็จะกลายเป็นปัญหา แล้วปัญหานั้นมันจะนำเข้ามาสู่ถึง ความขัดแย้งอื่น ๆ ตามมาอีกมากมาย กลุ่มชนชาวเลที่ผมกำลังพูดถึงมันมีทั้งกลุ่มมอแกน มีทั้งกลุ่มอูรักลาโว้ย แล้วก็กลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่อยู่ในพื้นที่ในบริเวณเกาะแถวนั้น บางกลุ่ม ก็นับถือศาสนา กลุ่มหนึ่งนับถือศาสนาอิสลามด้วย ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับทางแผ่นดินใหญ่ ที่เป็นชายฝั่ง เพราะฉะนั้นหากมีความไม่ชัดเจนเกิดขึ้นในเรื่องของการที่จะต้องดูแลคนเหล่านี้ หลังจากพื้นที่ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกแล้ว ความขัดแย้งบางประการก็อาจจะตามมา แล้วนำเข้าไปสู่ความขัดแย้งนี้อาจจะกว้างขวางขึ้น ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่ดีเลยต่อการที่เราจะ พยายามทำให้พื้นที่นี้เป็นพื้นที่พิเศษที่ได้รับการดูแลโดยยูเนสโก เพราะฉะนั้นก็อยากจะฝาก ประเด็นนี้ไว้ว่าทำอย่างไรถึงการจะนำเสนอเอกสารนี้ในลำดับต่อไป หากว่าในวันนี้ที่ประชุม ได้เห็นชอบว่าควรที่จะได้มีการนำเสนอเป็นการไปขึ้นทะเบียนในโอกาสต่อไปแล้ว ข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมนุษย์ที่อยู่ในพื้นที่นั้นซึ่งไม่ใช่เพียงแต่การที่เขามีชีวิตอยู่ แต่เขาต้อง ดำรงอยู่ เขาต้องมีอาชีพ มีการทำประมงชายฝั่ง มีการประกอบอาชีพอื่น ๆ อีกหลาย ๆ ลักษณะ แต่ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเรื่องของการทำประมงชายฝั่ง ถามว่าการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลกเราได้ดูแลคนเหล่านี้อย่างไร ทั้งในการประกอบอาชีพ การดำรงอยู่ในเชิงชาติพันธุ์เขา ก็เลยอยากจะขอให้มีการปรับเอกสาร ถ้าหากว่าได้รับความเห็นชอบให้นำเสนอต่อไป ให้ผนวก ให้อินคลูด (Include) ข้อมูลที่เกี่ยวกับชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่อยู่ในพื้นที่ การดำรงอยู่ ขอบเขตพื้นที่ที่เขาอยู่อาศัย ซึ่งในปัจจุบันก็มีปัญหามาก เพราะพื้นที่ที่เขาอยู่อาศัย ผมได้มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมกลุ่มชนเหล่านี้ ๒-๓ ครั้ง ก็พบว่าเป็นพื้นที่ที่ถูกประกาศว่า เป็นพื้นที่ทับซ้อนกับเขตอุทยานทั้งนั้น ถามว่าเมื่อไปขึ้นทะเบียนแล้วกลายเป็นว่าคนเหล่านี้ถูกผลักไสออก ถูกขับไล่ออก แล้วให้เขา ไปอยู่ไหน อย่างไร แล้วความเป็นชาติพันธุ์ของเขาจะได้รับการดูแลอย่างไร ก็เลยอยากจะ ขอให้เกิดความชัดเจน แล้วมีการพูดถึงกลุ่มชนเหล่านี้ซึ่งมีหลายกลุ่มนะครับ ผมอาจจะพูดไป เพียง ๒-๓ กลุ่ม ต้องถูกบันทึกเอาไว้ทั้งหมด แล้วจะต้องได้รับการดูแล และมีข้อมูลเหล่านี้ ในเอกสารที่ไปขึ้นทะเบียนนะครับ ไปขอขึ้นทะเบียนด้วย ไม่ใช่มองแต่เฉพาะพืช สัตว์ น้ำ แล้วก็พื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับทางธรณีเพียงอย่างเดียว และมองข้ามผู้คน โดยเฉพาะผู้คนที่เขา อาศัยอยู่ดั้งเดิม แล้วก็มีวิถีชีวิตที่เกี่ยวข้องอยู่กับพื้นที่ในบริเวณนั้น ก็อยากจะขอที่จะให้มี การเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้เอาไว้ในเอกสารให้ชัดเจนนะครับ

ขอบคุณมากค่ะอาจารย์ ต่อไปขอเชิญคุณวีระศักดิ์ ภูครองหิน ค่ะ

นายวีระศักดิ์ ภูครองหิน

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่เคารพ ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพทุกท่านครับ กระผม วีระศักดิ์ ภูครองหิน สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจากจังหวัดกาฬสินธุ์ หลายท่านอาจจะมีความสงสัยว่ากาฬสินธุ์ อยู่ทางอีสาน ทำไมถึงได้อภิปรายเกี่ยวกับอันดามันเป็นมรดกโลก ก็ขอเรียนเพิ่มเติมว่า เดิมทีนั้นผมเคยรับราชการที่พื้นที่อันดามัน โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นเกาะ ถึงแม้ว่าจะเป็น เกาะเล็ก ๆ นะครับ ซึ่งอาจจะไม่มีการกล่าวถึงว่าเป็นหมู่เกาะ แต่ก็ถือว่าเป็นพื้นที่ที่มี ความสำคัญ เกาะที่ว่านี้ก็คือเกาะยาวครับ ก็ขอเรียนว่าผมเคยไปรับราชการที่อำเภอเกาะยาว เป็นเวลาประมาณ ๑ ปี ในช่วงปลายปี ๒๕๔๕ ถึงปลายปี ๒๕๔๖ จำได้แม่นว่าครั้งนั้น ก็มีโอกาสได้พบกับอาจารย์ดอกเตอร์ธรณ์ ท่านอาจจะไปในฐานะนักท่องเที่ยวหรืออะไรไม่ทราบ ไม่ได้คุยกันในรายละเอียดนะครับ วันนี้มีโอกาสได้มารับทราบข้อมูลที่คณะกรรมาธิการ ได้เสนอการเป็นมรดกโลกของอันดามัน โดยหลักการก็สนับสนุนอย่างเต็มที่ครับ แต่ก็มีข้อสังเกตและข้อมูลเท่านั้นครับที่อยากจะนำเรียนเพื่อท่านคณะกรรมาธิการ รวมทั้งท่านสมาชิกได้ทราบเป็นข้อมูลนะครับ ขอเรียนว่าอำเภอเกาะยาว ชื่ออำเภอเกาะ มีหลายเกาะนะครับ แต่ไม่ได้เรียกว่าหมู่เกาะ ประกอบด้วยหมู่เกาะเล็กหมู่เกาะน้อย ถึง ๔๔ เกาะ แต่มีเกาะที่ผู้คนอาศัยอยู่เพียง ๒ เกาะ ก็คือเกาะยาวน้อยกับเกาะยาวใหญ่ เกาะยาวน้อยนั้นเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและส่วนราชการ ส่วนเกาะยาวใหญ่นั้นก็เป็น ที่ตั้งส่วนราชการก็คือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอีก ๒ แห่ง ปัญหาส่วนหนึ่งท่านสมาชิก สปช. ผู้มีเกียรติได้นำเรียนไปก่อนหน้านี้แล้วผมจะไม่พูดถึง แต่ผมจะพูดถึงเฉพาะสิ่งที่ผมได้ เคยไปมีส่วนร่วมในการแก้ไข แล้วก็คิดว่าไม่ทราบว่าจะเกี่ยวกับความเป็นมรดกโลก หรือเปล่านะครับ เมื่อสักครู่นี้ท่านสยุมพรก็ได้นำเรียนส่วนหนึ่งแล้ว ปัญหาที่ว่าคือ ปัญหาขยะครับ เพราะว่าที่ผมเดินทางไปรับตำแหน่งวันแรกก็เห็นกองขยะกองอยู่ เต็มหลังที่ว่าการอำเภอไปหมด ทราบว่าบริเวณนั้นเป็นที่ทิ้งขยะของอำเภอเกาะยาว เพราะฉะนั้นสิ่งแรกที่จะต้องแก้ไขก็คือ ทำอย่างไรจึงจะสามารถบริหารจัดการเรื่องขยะ บริเวณหลังที่ว่าการอำเภอได้ ก็ใช้ความพยายามอยู่นานครับ ต้องร่วมกับเทศบาล ตำบลเกาะยาวเพื่อจะหาพื้นที่ที่เรียกว่าเป็นควนบ้าง เป็นสถานที่สูงบ้าง ผมอยู่เกือบ ๑ ปี ก็ไม่สำเร็จครับ ไม่ทราบว่าผ่านมา ๑๑-๑๒ ปี ตอนนี้จะสำเร็จแล้วหรือยัง ก็ฝากเป็น ข้อสังเกตข้อมูลเท่านั้นนะครับ

ส่วนอีกอันหนึ่งครับที่มีการพูดถึงบ่อย ๆ ก็คือปัญหาเรื่องการประมง ไปอยู่ที่นั่นก็จะรู้จักกับคำว่า อวนลาก อวนรุน เป็นประจำครับ ถึงแม้ว่าจะมีความพยายาม ที่จะป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาการนำเครื่องมือเครื่องใช้สมัยใหม่ไปใช้ในการประมง แต่ก็มีการลักลอบอยู่เป็นประจำนะครับ ก็เป็นเพียงข้อมูลที่จะขอฝากท่านคณะกรรมาธิการ เพื่อประกอบการพิจารณา ก็มีเพียงเท่านี้ครับ ขอบพระคุณครับ สวัสดีครับ

ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปขอเชิญคุณคุรุจิต นาครทรรพ ค่ะ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม คุรุจิต นาครทรรพ ก่อนอื่นผมต้องขอชื่นชมและขอบคุณคณะกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมนะครับ และผมพร้อมสนับสนุนในหลักการข้อเสนอ ปฏิรูปควิก วินการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลก จากข้อมูล เอกสารที่แนบนำเสนอ ซึ่งเผอิญได้รับตอนวีคเอนด์ (Weekend) ก็เลยมีเวลานั่งอ่านนะครับ ชายฝั่งทะเลภาคตะวันตกของไทยที่ติดกับทะเลอันดามัน ก็มีแหล่งอนุรักษ์พื้นที่คุ้มครอง ทางทะเลหรือชายฝั่งถึง ๑๘ พื้นที่ ๑๘ บริเวณ ประกอบด้วยเกาะมากกว่า ๒๘๐ เกาะ แล้วก็มีพื้นที่ถึง ๑,๕๓๕ ตารางกิโลเมตร ส่วนใหญ่ก็เป็นอุทยานที่มีชื่อเสียง เช่น เกาะลันตา เกาะตะรุเตา เกาะลิบง เกาะสิมิลัน เกาะสุรินทร์ เป็นต้น ผมคิดว่าประเด็นที่ คณะกรรมาธิการได้นำเสนอเพื่อขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกหรือเวิลด์ เฮอริเทจ (World heritage) คงไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อจะให้มีการท่องเที่ยวมากขึ้น หรือเพื่อให้มี ชื่อเสียงติดระดับโลกนะครับ แต่ถ้าอ่านเป็นข้อ ๆ แล้วก็จะเห็นถึงความเป็นห่วง โดยเฉพาะ ปัญหาที่ท่านลิสต์อยู่ในข้อ ๔ ในหน้า ๓ ของเอกสารควิก วินว่าการจัดการทรัพยากร ไม่สามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีการประชาสัมพันธ์มากเกินไป ทำให้แหล่งท่องเที่ยว ไม่สามารถรองรับผู้คน ไม่มียุทธศาสตร์จัดการที่ชัดเจนนะครับ แล้วปะการังก็จะเสื่อมโทรม ผมคิดว่าจุดประสงค์ของการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกก็คงเพื่อให้เกิดการอนุรักษ์ทรัพยากร ทางทะเล ทางธรรมชาติ ปะการัง สัตว์น้ำให้มีความอุดมสมบูรณ์ มีความสมดุล ไม่ถูกทำลาย ไปโดยการท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ ไม่รับนักท่องเที่ยวมากเกินความจำเป็น หรือเกินความสามารถที่จะรองรับได้ ผมคิดว่าประเด็นอีกอันหนึ่งที่ควรจะได้ระบุอยู่ใน เอกสารอาจจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่ว่าในขั้นราชการก็คือ มันจะต้องมีเรื่องของการจัดการจราจร การจัดการท่องเที่ยว การจัดการปัญหาขยะ ซึ่งท่านสมาชิกหลายท่านก็ได้พูดถึงนะครับ รวมทั้งเรื่องของการใช้พลังงานที่จะต้องนำนักท่องเที่ยวไป กระทรวงพลังงานเคยไปส่งเสริมให้ เกาะพะลวยที่ในอำเภอเกาะสมุยเป็นเกาะที่พึ่งพาตนเองได้เรื่องพลังงานครับ ติดโซลาร์เซลล์ (Solar cell) เจาะน้ำบาดาล ทำไบโอดีเซล (Biodiesel) แต่พอส่งเสริมแล้วก็เลยเกิด การท่องเที่ยวมากขึ้นกลายเป็นใช้พลังงานมากขึ้น แล้วก็เกิดความไม่สมดุลกับเกาะนั้น ผมคิดว่าการที่คณะกรรมาธิการพยายามผลักดันให้มีมาตรการระดับโลกคือมาตรการของ เวิลด์ เฮอริเทจก็เพื่อให้มีกฎเกณฑ์ป้องกันไม่ให้เกิดการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ และเป็นการดึงกำลังคน ดึงกำลังงบประมาณเพื่อทำให้พื้นที่นี้มีการบริหารจัดการอย่างสมดุล มีคุณภาพ มีมาตรฐาน รักษาไว้ให้ถึงลูกหลานนะครับ ผมดูในขั้นตอนที่นำเสนอแล้วก็ยัง เป็นห่วงว่ากว่าจะได้เป็นมรดกโลกนี่ใช้เวลาอย่างเร็ว ๒ ปี ก็ต้องไปขึ้นทะเบียนอะไร อีกเยอะแยะไปหมด แล้วก็เป็นห่วงในเรื่องของงบประมาณที่จะมาใช้เพื่อบริหารจัดการ ในเรื่องนี้ ความจริงถ้าจะมีระบบเก็บภาษีจากนักท่องเที่ยวเพื่อมาบำรุงอุทยานแห่งนี้ ก็น่าจะเป็นประโยชน์นะครับ ผมก็อยากจะฝากข้อสังเกตไว้ ๒-๓ ข้อนะครับว่า หน่วยงานที่ลิสต์อยู่ในเอกสาร เสนอปฏิรูปควิก วินนี่อ่านดูแล้วส่วนใหญ่อยู่ใน กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นกรมอุทยาน กรมทรัพยากร ทางทะเลและชายฝั่ง สผ. แต่ผมคิดว่าถ้าจะให้มาตรการนี้มีความศักดิ์สิทธิ์และมีประสิทธิผล มันจะต้องมีหน่วยงานที่อยู่นอกเหนือจากหน่วยงานที่ลิสต์นะครับ ทั้งกระทรวงศึกษาธิการ มหาวิทยาลัย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และที่สำคัญก็คือกระทรวงที่รับผิดชอบ ในเรื่องการบังคับใช้กฎหมายให้ศักดิ์สิทธิ์ คือกระทรวงมหาดไทย จังหวัด องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น กองทัพเรือ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ก็ฝากว่าจะต้องมีบูรณาการระหว่าง หน่วยงานเหล่านี้ด้วย มิฉะนั้นแล้วเราอนุรักษ์ไปก็อาจจะเกิดผลเสีย เพราะว่าจะเกิด การท่องเที่ยวมากขึ้นแล้วไม่สมดุล

ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งที่ผมอยากจะฝากไว้ก็คือว่า หวังว่าการอนุรักษ์นี้ ก็คงไม่ได้ปิดกั้นหรือกระทบต่อความจำเป็นทางเศรษฐกิจของประเทศนะครับ อย่างที่ ท่าน พลเรือเอก ศุภกรได้อภิปรายไป ประเทศไทยเรามีอ่าวไทยซึ่งก็เป็นอ่าวเซมิ โคสต์ (Semi coast) นะครับ มีปริมาณแทรฟฟิก (Traffic) ที่เข้มข้น เราจำเป็นต้องมีทางออกทะเล อีกทางหนึ่ง ทางขนส่งสินค้ายุทธปัจจัย หรือแม้แต่ขนส่งพลังงาน แล้วต่อไปในทะเลอันดามัน ครั้งหนึ่งก็เคยเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรแร่ดีบุก เหนือของเราขึ้นไปในพม่า ก็มีการพบก๊าซธรรมชาติ ของเรายังไม่พบนะครับ ถ้าพบเราก็จำเป็นต้องวางสายเคเบิล ท่อใต้น้ำหรือสายไฟใต้น้ำ ก็หวังว่าเขตอนุรักษ์คงไม่ได้ปิดกั้นกิจกรรมเหล่านี้ โดยรวมแล้ว ผมก็มีความยินดีที่จะยกมือสนับสนุนข้อเสนอปฏิรูปควิก วินของท่านกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในเรื่องพื้นที่อนุรักษ์อันดามันเป็นมรดกโลก ขอบพระคุณครับ

ขอบคุณมากค่ะ ท่านวันชัยกลับมาแล้วค่ะ ขอเชิญท่านวันชัย สอนศิริ เมื่อสักครู่ข้ามท่านไป ขอโทษค่ะ เชิญค่ะ

นายวันชัย สอนศิริ 🔗

ท่านประธานที่เคารพ กระผม วันชัย สอนศิริ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ท่านประธานครับเท่าที่ผมฟังจากคำชี้แจง รวมทั้งมีการอธิบาย เพิ่มเติมของท่านคณะกรรมาธิการบอกว่าการขึ้นมรดกโลกของทะเลอันดามันจะมีประโยชน์ หลายประการด้วยกันในเอกสารฉบับนี้ ซึ่งก็คงไม่ได้ขอมาพูดอะไร เฉพาะในส่วนที่ว่า มีประโยชน์ประการใด อย่างไรบ้าง เพราะมีรายละเอียดอยู่แล้ว และเมื่อสักครู่นี้ท่านได้บอกว่า การเสนอให้เป็นมรดกโลกนั้นจะเป็นการแก้ปัญหาของทะเลอันดามัน พร้อมทั้งเป็น การป้องกันปัญหา รวมทั้งเป็นการส่งเสริมในหลายเรื่องหลายประการด้วยกัน ทั้งเป็นการอนุรักษ์และเป็นการใช้ประโยชน์ในทะเลอันดามัน และที่สำคัญที่สุดบอกว่าเรื่องนี้ เป็นเพียงมีโอกาสสมัครสอบภายในวันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๘ เท่านั้น ท่านประธานครับ ผมมีประเด็นไม่พูดมากแต่อยากจะเชิงเป็นการสอบถามทั้งขอความมั่นใจต่อข้อเสนอนี้ อยากจะให้ที่ประชุมได้พิจารณาว่าสิ่งที่เสนอไปแล้วนี้จะสามารถผลักดันให้เป็นมรรคเป็นผล ประสบความสำเร็จได้ หรือไม่ เพราะผมเองนั้นไม่ต้องการให้เพียงแต่ว่าสภาปฏิรูปแห่งชาติ ของเรานั้นเสนอรายงานหรือเสนอเรื่องนี้ไปยังคณะรัฐมนตรีแล้ว รัฐมนตรีบอกว่าธรรมดา ๆ ไม่มีอะไรเลย แล้วก็ไม่เห็นต้องทำอะไรด้วย เพราะฉะนั้นถ้าจะว่าไปแล้วสภาปฏิรูปแห่งชาติ ไม่ใช่เฉพาะหน้าแตกเฉพาะกรรมาธิการเท่านั้น ผมเป็นคนหนึ่งซึ่งอยู่ในสภาปฏิรูปแห่งชาติ จะพลอยหน้าแตกไปด้วยครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ผมจึงอยากจะขอความชัดเจน เพราะลำพังตัวผมเองซึ่งไม่ได้มีความรู้ในเรื่องทะเลอันดามัน ถ้าจะให้ประเมินอารมณ์ ความรู้สึกของประชาชน ถามว่าเรื่องนี้มันสำคัญชนิดที่ว่าเราจะต้องเสนอเป็นปฏิรูปเชียวหรือ ที่พูดนี้ไม่ได้หมายความว่าคัดค้านแต่ประการใด ถามแบบคนไม่รู้ มันมีความสำคัญหนักหนา สาหัสชนิดว่าจะต้องเสนอเรื่องนี้เป็นการปฏิรูปเชียวหรือ และที่ผ่านมาท่านประธานครับ ทำไมรัฐบาลที่ผ่าน ๆ มานี่เขาไม่ทำเรื่องนี้ เพราะอะไรเขาไม่เข้าใจหรือไม่รู้หรืออย่างไร ข้าราชการมีเยอะแยะที่ดูแลหน่วยงานต่าง ๆ เหล่านี้ตาบอด หูหนวกกันหรืออย่างไร ทำไมต้องให้คณะกรรมาธิการชุดนี้มาชี้ว่าเรื่องอย่างนี้ต้องทำไปอยู่กันที่ไหนประเทศนี้ เมื่อมันมีความสำคัญหนักหนาถึงขนาดนี้ปล่อยมาได้อย่างไร ผมอยากจะทราบว่ามันเกิดอะไรขึ้น มันมีอุปสรรคมีปัญหาอะไรครับ บ้านเมืองนี้จึงไม่ทำเรื่องนี้ มันเกิดอะไรขึ้นกับประเทศนี้ครับ และทำไมต้องให้ท่านมาแซะมาแงะกับเรื่องนี้ ผมยังไม่ได้ฟังความชัดเจนต่อประเด็นนี้ มันมีใครไปห้ามหรือครับ ทั้ง ๆ ที่ฟังเหตุผลจากท่านชี้แจงมาจากผู้หลักผู้ใหญ่ นักวิชาการ ผู้มีประสบการณ์ ผู้รับราชการ บ้านเมืองนี้มันเป็นอย่างไรกัน เรื่องจะเป็นจะตายของประเทศ จะใช้คำว่า ดันไม่ทำก็น่าเกลียด ทำไมไม่ทำ แปลกมากครับ ผมขอความชัดเจนว่า มันติดอุปสรรค มีปัญหาอะไรในอดีตเขาจึงไม่ทำเรื่องนี้กัน และท่านประธานครับ ท่านประธานนี่นั่งอยู่ในวุฒิสภามา ๖ ปี ผมเองอยู่กับท่านประธานมา ๓ ปี ท่านประธาน และที่ประชุมนี่คงจะทราบและหลายท่านที่นั่งอยู่ในที่นี้เป็นข้าราชการเยอะแยะ มีรายงานดี ๆ ของท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร มีรายงานดี ๆ ของวุฒิสภาเสนอไปว่ารัฐบาลต้องทำ เรื่องนั้นเรื่องนี้ เรื่องนี้เรื่องนั้น ในฐานะที่ท่านเป็นประธานคณะกรรมาธิการเรื่องนี้ และทำเรื่องนี้ ประเมินกันบ้างหรือเปล่าว่า ถ้าเสนอไปแล้วเขาเอาด้วยหรือไม่เอาด้วย หรือสักแต่ว่าผมมีหน้าที่เสนอก็เสนอไปเท่านั้น จะทำหรือไม่ทำเป็นเรื่องของรัฐบาล ผมไม่ต้องการให้ท่านเสนอไปแล้วเหมือนในอดีตเขาเอาไปกอง ๆ กองไว้ ถามข้าราชการ เจ้าหน้าที่สภากันก็ได้ มีกองรายงานดี ๆ ของประเทศนี้เยอะแยะที่เกิดจากสภานี้และไม่ได้มี ใครเอาไปทำอะไรเลย ท่านจะวิเศษกว่าคนอื่น ๆ ได้อย่างไรว่าเสนอเรื่องนี้ไปแล้ว คณะรัฐมนตรีจะเอาด้วยจนกระทั่งจะเอาเรื่องทะเลอันดามันเป็นมรดกโลก ประเมินบ้างไหม เมื่อเขาบอกเสนอมาแล้วสภาปฏิรูปแห่งชาติทำเรื่องอะไร ทำเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องกันหรือเปล่า ทำเรื่องที่ผมไม่สนใจหรือเปล่า ทำเรื่องที่เขาไม่ทำกันหรือเปล่า ทำไปแล้วผมไม่ทำมีอะไรไหม ผมนี่กริ่งเกรงตรงนี้เท่านั้นเองไม่ได้มีความรู้เรื่องนี้อะไร เพราะนั่งมาในสภานี้แล้วไม่อยากให้ เห็นเหมือนกับรายงานที่เสนอไปยังคณะรัฐมนตรีแล้วเขาเอาไปกองไว้ที่กระทรวง ทบวง กรม เพราะฉะนั้นผมจึงอยากถามท่านประธานสภาผ่านไปยังประธานกรรมาธิการ หรือผู้เกี่ยวข้อง ถามว่าเรื่องที่ท่านทำมาทั้งหมดนี่ฟังดูว่าดีอยู่หรอก แล้วก็ดีจริง ๆ มีประโยชน์ต่อประเทศชาติมหาศาล มีแนวโน้มว่าถ้าท่านเสนอผ่านผมวันนี้โหวตให้ ผมโหวตให้โหวตให้แน่ ถามว่าโหวตแล้วท่านรู้ไหม ท่านประเมินได้ไหม เวลาจะทำอะไร มันต้องประเมินด้วยว่าจะทำได้หรือเปล่า คณะรัฐมนตรีเขาจะเอาด้วยกับท่านหรือเปล่า ผมไม่อยากให้สภาปฏิรูปแห่งชาติเอาเรื่องนี้เสนอคณะรัฐมนตรีเป็นเรื่องแรกแล้วเขาบอกว่า เสือกระดาษ เรื่องของท่านประธานกรรมาธิการหมออำพล ผมฟังแล้วเรื่องใหญ่นะนี่ เรื่องสำคัญนะ กองทุนเงินออม แสดงว่าสมาชิกเราสนใจ เห็นไหมเรื่องกองทุน เงินออมแห่งชาติ แล้วเท่าที่ผมไปลองสอบถามเขาบอกว่าไปสะกิดนิดเดียวทำได้ อย่างนี้ไม่เสียของครับท่านประธาน แล้วก็มองดูว่าเป็นเรื่องใหญ่ ผมฟังแล้วมันเป็นประโยชน์ ต่อประเทศชาติและประชาชนอย่างมหาศาล ตรงนี้ฟังแล้วก็เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ และประชาชนอย่างมหาศาลเช่นเดียวกัน เพียงแต่ผมอยากจะทราบนิดเดียว ท่านช่วยให้ ความมั่นใจต่อที่ประชุมโดยเฉพาะกับกระผมหน่อย ว่าถ้าคุณวันชัยโหวตให้แล้ว ผมมีความมั่นใจเหลือเกินว่ารัฐบาลเขาเอาด้วยกับผม ไม่ใช่สักแต่ว่าให้พวกเราทำไปเฉย ๆ ถ้าท่านตอบว่าเรื่องประโยชน์โพดผลผมไม่ได้ติดใจอะไรฟังแล้วพอเข้าใจ แต่ผมอยากให้งานนี้ ผลักดันไปแล้วประสบความสำเร็จ แล้วก็คงจะเหมือนกับท่านกรรมาธิการอื่น ๆ ที่กำลังจะเสนอ ในหลาย ๆ เรื่อง ผมก็คิดว่าเมื่อเสนอมาแล้วไม่ใช่สักแต่ว่าเสนอ เพราะเราพวกเดียวกัน เนื้อเดียวกันมาจากแม่น้ำสายเดียวกันแตกเป็น ๕ สาย เพราะฉะนั้นเมื่อท่านจะเสนอ เรื่องหนึ่งเรื่องใดขึ้นมา เรื่องนี้ต้องสำเร็จให้ได้จากสภาปฏิรูปแห่งชาติแล้วเขาเอาด้วย นี่แหละครับเป็นสิ่งที่ผมอยากจะกราบเรียนต่อที่ประชุมแห่งนี้ และขอให้ท่านได้โปรดให้ ความมั่นใจ ถ้าท่านให้ความมั่นใจต่อที่ประชุมได้ผมไม่อิหลักอิเหลื่อเลยที่จะโหวตให้กับ ท่านครับ กราบขอบพระคุณครับท่านประธานครับ

ขอบคุณมากค่ะอาจารย์วันชัย ไม่ทราบว่าท่านกรรมาธิการจะตอบในข้อนี้ก่อนไหมคะ เชิญค่ะ

กราบเรียนท่านประธาน แล้วก็ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติทุกท่านนะครับ ประเด็นที่สำคัญที่ท่านวันชัยถามผมว่า ถามกรรมาธิการไม่ใช่ถามผมนะครับ ผมขออนุญาตแทนกรรมาธิการทรัพยากรลุกขึ้นมาตอบ ประเด็นนี้ว่า

อันดับแรกสุด ประเด็นของอันดามันมรดกโลก ถ้าเกิดติดตามตามสื่อจะเห็น ได้ว่าเรามีการกระทำเป็นลำดับขั้นตอนนะครับ มีข่าวออกสื่อต่าง ๆ ออกอย่างต่อเนื่อง นับถึงปัจจุบันก็ประมาณสัก ๑๕-๑๖ สื่อแล้ว เมื่อวันเสาร์ก็ลงหน้า ๑ หนังสือพิมพ์ที่เป็น หนังสือพิมพ์ดังด้วยนะครับ อาจจะไม่ใช่ข่าวเต็มแต่ก็เป็นข่าวพาดหัวใหญ่ มีการออกไปตาม เว็บไซต์ (Website) ต่าง ๆ มีผู้กดไลค์ (Like) มีผู้ชอบใจ มีผู้ให้ความคิดเห็นหลายพันคนนะครับ อันนั้นก็เป็นความมั่นใจส่วนหนึ่งว่ามีคนรับทราบ มีคนเห็นด้วย

ความมั่นใจส่วนที่ ๒ อันนี้ผมตอบอย่างตรงไปตรงมาก็คือเรื่องของกรรมการ มรดกโลก โดยเฉพาะอนุกรรมการมรดกโลก เพื่อนผมในอนุกรรมการชุดนี้ทะเลนี่ละครับ เป็นอนุกรรมการมรดกโลก ตั้งแต่ตั้งมาจนถึงวันนี้ไม่เคยได้เรียกประชุมเลย เมื่อไม่มีการเรียกประชุม ก็ไม่มีการเดินเรื่อง เรื่องมันง่ายมาก อันนี้อาจจะตอบคำถามท่านว่า ทำไมมันอยู่มา ๑๐ ปี ก็เพราะว่าอนุกรรมการมรดกโลกทางธรรมชาติแทบจะไม่ได้ เรียกประชุมเลย ไม่ใช่แทบ เรียกว่า ๓-๔ ปีให้หลังไม่เรียกเลย ส่วนไม่เรียกเลยเพราะอะไร อันนั้นผมไม่ทราบ ต้องไปเรียนถามท่านประธาน ก่อน ๆ นั้นผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ตรงส่วนนั้น แต่ผมอยากจะบอกไว้นิดหนึ่งว่า ถ้าทุกอย่างมันราบรื่น เราก็คงไม่ต้องมี สภาปฏิรูปแห่งชาติ

ที่สำคัญอีกส่วนหนึ่งก็คือว่า ในเรื่องของว่าทำไมถึงรู้สึกว่าทางภาครัฐ โดยเฉพาะรัฐบาลเอาด้วย เพราะตอนนี้ละครับ บ่ายสองโมงนี้ละครับ อนุกรรมการ มรดกโลกทางธรรมชาติ ซึ่งมีท่านรัฐมนตรีกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรียกประชุมอนุกรรมการมรดกโลกทางธรรมชาติของประเทศไทย ไม่เคยเรียกประชุม มาหลายปีแล้ว ไม่ใช่หมายถึงรัฐมนตรีท่านนี้นะครับ ย้อนไปในอดีตหลายต่อหลายครั้ง ไม่เคยเรียกประชุม นี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ว่ามันน่าจะ ผมใช้คำว่า น่าจะ นะครับ น่าจะมีอะไร อยู่บ้างที่ทางคณะรัฐมนตรี ทางรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องเองก็เห็นความสำคัญผ่านจากข่าวต่าง ๆ ที่ออกไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้ท่านก็พร้อมที่จะรับลูกจากเรา ผมคงต้องใช้คำพูดว่าพร้อมที่จะ รับลูกจากเรานะครับ ซึ่งก็มีการประชุมกัน ณ ตอนนี้อยู่ด้วย ซึ่งถ้าเกิดเรื่องส่งจากสภาปฏิรูป แห่งชาติไปทางมติ ครม. ก็สอดคล้องกันตามเป้าหมาย ผมตอบอาจารย์ไม่ได้คำถามเดียวคือ ทำไม ๑๐ ปี เพราะนั่นก็เป็นคำถามของผมเช่นกันว่า มันอะไรกันนักกันหนา มันอะไรกันนักกันหนาที่เราต้องรอ ๑๐ ปี เอกสารเรามีหนาปึ้ก ไม่ใช่มีแผ่นเดียว ส่วนร่วม หรืออะไรต่าง ๆ มีหมด ผมไปค้นเอกสารเหล่านี้มาจากหน้าห้องน้ำ มันเป็นรายงานของ การทำงานทางวิชาการ ของนักวิทยาศาสตร์ ของใครต่อใครมากมายมหาศาล แล้วก็ถูกกอง ไว้หน้าห้องน้ำ หิ้งมันยังดีกว่าเลยครับ เราชอบพูดกันว่างานวิชาการขึ้นหิ้ง อันนี้หน้าห้องน้ำ ผมตอบไม่ได้ว่าทำไม แต่ผมตอบได้ว่า ณ ตอนนี้ผมดีใจเป็นอย่างมากที่อย่างน้อยที่สุด เราไม่เคยเห็นการถกเถียงพูดคุยให้ความคิดเห็นต่าง ๆ ในเรื่องทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมติดต่อกันนาน ๕ ชั่วโมงค่อนแล้ว จะ ๖ ชั่วโมงในสภาแห่งนี้ ผมขอบคุณ ทุกท่านนะครับที่ช่วยกรรมาธิการของเรา ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยให้ข้อเสนอต่าง ๆ มากมาย

สุดท้ายผมอยากบอกท่านวันชัย แล้วก็ทุกคนนะครับผ่านท่านประธานไปว่า ผมมาเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติด้วยเหตุผลเดียวที่ผมคิดออก คือทะเล ผมไม่เคยมี ตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ เลย ยกเว้นเป็นคนที่สังคมรู้จักเรื่องทะเล ถ้าเรื่องนี้ผ่านไป ถ้าเรื่องนี้เข้า ครม. เข้ารัฐมนตรี หรือใด ๆ ก็ตามผมไม่ทราบ แต่ผมทราบว่าถ้าผ่านสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผ่านการให้ความคิดเห็นจากเพื่อน ๆ ผมไปแล้ว ไปไหนผมก็ตาม เรื่องนี้ผมทำมา ๑๐ ปี ผมรู้เรื่องมา ๑๐ ปี ผมยังมาตามจนถึงวันนี้ เพราะฉะนั้นผมไม่อาจจะบอกท่านวันชัยได้ว่า ให้ยืนยันอะไรได้ว่า มันได้แน่นอนท่าน ไม่ต้องห่วง อย่างไรก็ได้ อย่างไรเขาก็ทำ แต่ผมบอก ได้ว่าผมจะตาม จะอีก ๑๐ ปี ๒๐ ปีผมก็จะตาม เพราะเรื่องนี้คือความหวังทั้งหมดของ การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ เป็นการเปิดทะลวงกำแพงออกไป เพื่อให้เรื่องต่าง ๆ ที่พวกเราพูดกันในวันนี้มันเป็นจริง ขยะ น้ำเสีย โน่นนี่นั่นมากมายมหาศาล มันจะเป็นจริงได้ ต่อเมื่อเราทะลวงกำแพงอันแรกออกไป เมื่อกำแพงอันแรกทะลวงออกไป การมีส่วนร่วม รายงาน ข้อมูลต่าง ๆ ทุกอย่างที่ท่านพูดมาผมเห็นด้วยทั้งนั้น มันจะตามกันไป และเราจะกัดไม่ปล่อย เราจะติดตาม ไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลนี้หรือรัฐบาลไหนก็ตาม เพราะมันเป็นคำมั่นสัญญาที่ประเทศไทยสัญญาไว้กับชาวโลก และทั้งหมดนี้เริ่มต้น ในห้องแห่งนี้ในวันนี้ ในวันที่เป็นประวัติศาสตร์ของการประชุมสภาไทยก็ว่าได้ ที่ทรัพยากรธรรมชาติได้มีการพูดคุยกันถึง ๖ ชั่วโมง ขอบคุณครับ

ขอบคุณมากค่ะ ยังมีผู้เสนออภิปรายอยู่อีก ๔ ท่าน มีคุณคณิศร ขุริรัง พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ คุณกงกฤช หิรัญกิจ แล้วก็คุณหาญณรงค์ เยาวเลิศ ดิฉันขอเชิญคุณคณิศร ขุริรัง

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม คณิศร ขุริรัง สมาชิกสภาปฺฏิรูปแห่งชาติ ตัวแทนจากจังหวัดหนองบัวลำภูครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขอนำเรียนท่านประธานผ่านไปสู่คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมเรื่องที่นำเสนอพื้นที่อนุรักษ์แนวทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลก ผมไม่ขัดข้อง ในการที่ท่านจะนำพื้นที่ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลก แต่ผมขออนุญาตตั้งข้อสังเกตว่า สิ่งที่จะควรคำนึงถึงนั้นมีอะไรบ้าง บ้านผมอยู่อีสานถึงจะไม่ได้อยู่ใกล้ทะเล แต่ก็มีความรัก ในธรรมชาติของทะเล โดยเฉพาะพื้นที่หมู่เกาะฝั่งอันดามันซึ่งถือว่ามีชื่อเสียงระดับโลก ไม่ว่าจะเป็นด้านความสวยงามทางธรรมชาติ สิ่งที่ต้องคำนึงถึงในเรื่องการประกาศ เป็นมรดกโลกนั้น ก็คือการคงความสวยงามของธรรมชาติและเอกลักษณ์ของแต่ละ หมู่เกาะหรืออุทยานให้คงไว้ ซึ่งในการดำเนินการนั้นผมขอตั้งข้อสังเกต

เรื่องแรก การดำรงรักษาแนวปะการังและปลาสวยงาม โดยที่ผ่านมานั้น ปะการังและปลาสวยงามถูกลักลอบจับโดยนักท่องเที่ยวเอง หรือผู้มาลักลอบจับโดยตรง ทั้งนี้ควรจะมีการส่งเสริมและประชาสัมพันธ์ให้เป็นนโยบายของจังหวัดที่เกี่ยวข้องกับ อุทยานทางทะเล ช่วยกันป้องปราม ช่วยกันปราบปรามและประชาสัมพันธ์ให้กับ นักท่องเที่ยว และโดยเฉพาะสำคัญที่สุดนั่นคือบริษัทนำเที่ยวที่เกี่ยวข้อง และกำหนดโทษ ตลอดจนบังคับการใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด

ประเด็นต่อมา การดำรงเอกลักษณ์ของจุดเด่นแต่ละเกาะให้มีเอกลักษณ์ของ ตนเอง โดยการแบ่งโซนการบริหารจัดการที่ชัดเจนไม่ว่าจะเป็นรูปแบบของอาคาร ที่ผ่านมา ในแต่ละอุทยานนั้นการขออนุญาตก่อสร้างจะขอผ่านอุทยาน รูปแบบและเอกลักษณ์ต่าง ๆ จะมีลักษณ์คล้ายกัน จะไม่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละท้องที่ ซึ่งมีวัฒนธรรมแตกต่างกัน เพราะฉะนั้นการออกแบบอาคารของภาครัฐ ของเอกชนจะต้องกำหนดทิศทางที่ชัดเจนเป็น เอกลักษณ์ไม่ใช่ลอกแบบจากอุทยานข้างเคียง อันนี้ก็ขอฝากไว้ประเด็นต่อมา

ส่วนประเด็นหนึ่งนะครับ การบริหารจัดการปัญหาอุปสรรคที่อาจส่งผลต่อ การเป็นมรดกโลก ปัจจุบันนี้ปริมาณนักท่องเที่ยวที่ท่องเที่ยวบนเกาะต่าง ๆ มีการคำนวณ ความสามารถในการรับนักท่องเที่ยวในแต่ละเกาะไว้แล้ว เช่น เกาะตาชัย อุทยานแห่งชาติสิมิลัน กำหนดการรองรับไว้ประมาณ ๑๕๐ คน ควรดำเนินงานตามขั้นตอนเพื่อให้คงสภาพ ความสวยงามไว้ แต่ที่ผ่านมาปริมาณนักท่องเที่ยวเกินจำนวนเกินอัตราเป็นจำนวนมาก ซึ่งจะกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมทั้งทัศนียภาพของเกาะอย่างขาดมิได้ อุทยานแห่งชาติ ทางทะเลมีเกาะแก่งเป็นจำนวนมาก การเข้าถึงเกาะแก่งต่าง ๆ นั้นเข้าได้ทุกทิศทุกทาง ดังนั้นจะต้องมีมาตรการในการควบคุมนักท่องเที่ยวและคอยกำกับลักษณะการท่องเที่ยว ไม่ให้ทำลายทรัพยากรธรรมชาติ อุทยานจะต้องประชุมผู้ประกอบการและผลักดันให้เป็น นโยบายของจังหวัดในการที่จะรณรงค์ให้นักท่องเที่ยวท่องเที่ยวแบบเชิงอนุรักษ์ เพื่อจะให้ เกิดความยั่งยืนในการท่องเที่ยวในจังหวัดนั้น ๆ การลักลอบการทำประมงในบางพื้นที่จะมีปัญหาที่ยังคงค้างไว้ กรณีอุทยานแห่งชาติตุระเตา เส้นขอบเขตอุทยานไกลเกินกว่า ๓ กิโลเมตรจากขอบเกาะ บางส่วนทับเขตประมงซึ่งยังต้อง แก้ปัญหา ยังคงใช้หลักทางรัฐศาสตร์มากกว่าทางนิติศาสตร์ แต่ก็มีบางส่วนที่ประมงรุกล้ำ เข้ามาจับปลาในเขตอุทยาน เนื่องจากบริเวณรอบเกาะอุทยานจะเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำ ตามธรรมชาติปลาจะเยอะมาก หากมีการลากอวนจับปลาก็จะมีการทำลายปะการังไปด้วย ข้อที่ควรพิจารณาต่อไปนั่นก็คือการเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ ที่มีอยู่ในจังหวัด และเขตจังหวัดติดต่อกัน จะต้องเติมศักยภาพด้านการท่องเที่ยวของบริเวณนั้นที่เป็นพื้นที่ มรดกโลกและเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวของแต่ละจังหวัดไปพร้อมกัน สุดท้ายสิ่งที่ สำคัญที่สุดและสิ่งที่ต้องทำนั่นก็คือการรับฟังเสียงของประชาชน ของชาวบ้านในพื้นที่ ด้วยความไตร่ตรองว่าชาวบ้านมีความคิด ข้อคิดความเห็นอย่างไร อยากจะให้เป็นมรดกโลก หรือไม่ และสุดท้ายนะครับ ก็ขอให้ทางคณะกรรมาธิการได้มีโอกาสสมัครสอบและ ขออำนวยอวยพรให้ผ่านการสอบครับ ขอบคุณครับท่านประธานครับ

ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปขอเชิญท่าน พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ ค่ะ

เรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผม พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ ครับ ผมมีประเด็นที่จะแลกเปลี่ยนนำเสนอนี่ประมาณสัก ๓-๔ ประเด็นนะครับ ก็เป็นข้อคำถามที่หลาย ๆ ท่านได้ถามมาว่าระยะเวลา ๑๐ ปี ที่ผ่านมานี้ทำไมใครไปทำอะไรอยู่ จึงทำให้ไม่สามารถที่จะนำเสนอไปสู่การขึ้นบัญชี มรดกโลกได้ ผมก็มีส่วนในการที่ลองลิสต์รายการทั้งหมด

ประการแรก การมีส่วนร่วมของประชาชนนี่เพียงพอหรือยัง การทำมรดกโลก ตรงนี้เป็นการทำมรดกโลกที่เป็นเขตทางทะเลแล้วก็มีบนบกด้วย ในเขตทางทะเลและบนบกนี้ มีสิ่งทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิตจำนวนมากมายมหาศาล สิ่งมีชีวิตมีทั้งพืช พันธุ์สัตว์อะไรต่าง ๆ ที่สำคัญที่สุดมีสิ่งมีชีวิตที่เป็นคนอยู่จำนวนมหาศาล และเป็นคนที่อยู่มาดั้งเดิมตั้งแต่ อาจจะเป็นหมื่น ๆ ปีมาแล้วอย่างที่มีบางท่านได้อภิปรายไปแล้วนะครับ อันนี้เป็น ประการหนึ่งว่าการมีส่วนร่วมก็คิดว่ายังไม่น่าจะเพียงพอในส่วนนี้นะครับ

แล้วก็อีกประการหนึ่ง เนื่องจากว่าผมไปช่วยในการเจรจาเรื่องเกี่ยวกับชนเผ่า ต่าง ๆ ในพื้นที่นี้ที่มีปัญหา แล้วก็ที่เขามีปัญหาก็คือว่ากฎหมายนี่ไปทับสิ่งที่เขาอยู่นะครับ แล้วก็เดี๋ยวผมจะมีข้อคิดเห็นในตอนช่วงสุดท้ายในเรื่องนี้ต่อไปนะครับ

ประการที่ ๒ ตรงนี้ผมคิดว่าคณะตรงนี้ยังไม่ได้ศึกษาเลย เมื่อกี้บางท่าน ได้พูดไปแล้วว่านอกจากที่มีชนเผ่ามอแกน ชนเผ่ามอแกน ชนเผ่าอูรักลาโว้ย แล้วก็มี ข้ามไปถึงตรัง แล้วก็สตูลด้วยก็จะมีพวกซาไกด้วยซึ่งเป็นชนเผ่าตรงนี้ แล้วก็ยังมีอีกหลายชนเผ่า ที่อยู่ตรงนี้ อยากจะเรียนว่าชนเผ่าต่าง ๆ เหล่านี้เรียกร้องสิทธิของตัวเองอยู่ตลอดเวลา แล้วก็ถูกนายทุนนี่แหละรุกไล่ แล้วก็ถูกกฎหมายเรานี่แหละรุกไล่เขา จนเขาต้องไม่มีที่อยู่ ที่อาศัยจนถึงปัจจุบันนี้นะครับ

อีกประการหนึ่งที่ผมคิดว่า ๑๐ ปีจะเพียงพอหรือไม่ ผมลองไปดูว่าการทำ อุทยานทางทะเลมีที่ไหนบ้าง ในแถบบ้านเราก็จะมีฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย ใกล้ ๆ นี้ก็จะมี ๓-๔ ประเทศ แต่ข้อสำคัญว่าเขาทำเป็นอุทยานทั้งหมด เขาไม่ได้ทำเป็นเขตทางทะเล ตอนนี้เป็นอุทยานก็ทำง่าย หาข้อมูลง่าย ที่ว่าทำง่ายเพราะอย่างนี้ครับ เนื่องจากว่า ท่านจะต้องทำนอมิเนชัน ไฟล์ (Nomination file) ด้วยซึ่งเป็นแฟ้มข้อมูล ผมคิดว่า แฟ้มข้อมูลของท่าน ขออนุญาตว่าน่าจะไม่ค่อยสมบูรณ์ แล้วก็เมื่อกี้บางท่านบอกว่าในเรื่อง เกี่ยวกับแฟ้มข้อมูลนี้บางเรื่อง บางกรมก็ยังไม่ตอบนะครับ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เป็น เรื่องสำคัญ เนื่องจากว่าทำถึง ๑๗ อุทยาน เพราะฉะนั้นข้อมูลต้องมีมหาศาลมากเลย ผมคิดว่าข้อมูลที่ศึกษาอยู่นี่ยังไม่เพียงพอในส่วนตรงส่วนนี้

ประการต่อไปคือมีการบุกรุกเขตอุทยานและที่ราชพัสดุในสิ่งที่ท่านกำหนด กฎหมายใหม่ขึ้นมาจำนวนมหาศาลมากนะครับ เพราะมีเรื่องขัดแย้งกันทั่วไป มีการฟ้องร้อง มีการไล่ที่จำนวนมาก

อีกอันหนึ่งก็คือว่าเขตมรดกของท่านนี่นะครับ เป็นมรดกโลกอันแรกของโลก เลยนะครับ เพราะฉะนั้นอันแรกของโลกนี่จะต้องมีข้อมูลอย่างสมบูรณ์มาก เพราะฉะนั้น นี่คือปัญหาที่เกิดขึ้นที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นส่วนที่ยังไม่มีความพร้อมในส่วนนี้ คิดว่าเวลา ที่เหลืออยู่น่าจะรีบหาข้อมูลตรงนี้อย่างเร็วด่วนนะครับ

อีกประการหนึ่ง ผมได้ดูจากข้อมูลว่า ในการที่จะจัดทำแฟ้มข้อมูล นอมิเนชัน ไฟล์นี่นะครับ ทางด้านศูนย์มรดกโลกได้พูดไว้ว่าอาจให้คำแนะนำช่วยเหลือ ในการจัดทำแฟ้มข้อมูลนี้ ก็อยากจะถามท่านว่าท่านได้ให้ศูนย์มรดกโลกได้ช่วยในการจัดทำ แฟ้มข้อมูลให้ท่านหรือไม่ อย่างไร ถ้าเผื่อจัดทำแฟ้มข้อมูลให้ท่านแล้วก็จะเป็นเรื่องต่อไปว่า แล้วทำไมชื่อของเราจึงไม่ถูกเสนอขึ้นไปในส่วนนี้นะครับ เพราะว่าจะต้องถูกเสนอไปยัง องค์กรที่ตรวจสอบและพิจารณาอีก ๒ แห่งคือสภานานาชาติว่าด้วยการดูแลอนุสรณ์สถาน และแหล่งโบราณคดีกับสหภาพสากลเพื่อการอนุรักษ์ ทั้ง ๒ องค์กรนี้จะต้องผ่านตรงนี้ก่อน

อีกประการหนึ่ง ผมมองถึงว่าในการมีส่วนร่วมนี่ต้องสร้างความเข้าใจและ สร้างจิตสำนึกประกอบกันด้วย สาเหตุต้องสร้างความเข้าใจและจิตสำนึก ผมยกตัวอย่างกรณี ของมรดกโลกของอยุธยา ผมเชื่อแน่ว่าหลาย ๆ ท่าน หรือว่าคนอยุธยาเองก็ยังไม่ทราบว่า อยุธยาได้มรดกโลกเพราะอะไร แล้วก็ได้มรดกโลกในข้อไหนของหลักเกณฑ์ทางวัฒนธรรม อันนี้เป็นสิ่งที่ท่านจะต้องทำในมรดกโลกเกี่ยวกับธรรมชาติจะต้องมีเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ ที่ตอบคำถามด้วย ยกตัวอย่างนะครับ เรื่องนี้ก็ยังไม่เห็นใครพูดในเรื่องนี้นะครับ มรดกโลกของอยุธยาที่จะถูกถอนมรดกโลก มรดกโลกของเขานี่ในข้อที่ ๑ บอกว่า เป็นตัวแทนถึงความเป็นเยี่ยมในการสร้างสรรค์อันทรงคุณค่า และการเลือกสรรตำแหน่งที่ตั้ง ของพระนครที่เหมาะสมกับความซับซ้อน นี่คือเขาพูดถึงจีโอโพลิติกส์ (Geopolitics) หรือภูมิรัฐศาสตร์ของที่ตั้งที่กำหนด แล้วก็ที่ตั้งตรงนี้เป็นพื้นฐานวัฒนธรรมที่สนองตอบต่อ ความต้องการในการรักษาพระนคร ในการป้องกันการรุกรานข้าศึกศัตรูและความต้องการ ในการจัดระบบสาธารณูปโภคได้อย่างเหมาะสมกับสังคมพระนคร เพราะเหตุวันนี้ สังคมพระนครตรงนี้มันเปลี่ยนรูปแบบไป แล้วเขาพูดถึงด้วยว่าการที่สามารถรักษาพระนครได้ เพราะใช้น้ำล้อมรอบพระนครนี่แหละเป็นตัวที่ทำให้ป้องกันศัตรู เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อท่านจะ เขียนอะไรในส่วนของท่านต่อไปนี้ ขอให้บันทึกในส่วนนี้แล้วก็ปิดประกาศให้คนได้รับรู้ รับทราบด้วยว่า มรดกโลกของเราที่เข้าต่อเงื่อนไขข้อต่าง ๆ ของมรดกโลกนี่นะครับ มีเขียนไว้ว่าอย่างไร เพราะว่าผมไปอยุธยาผมหาข้อมูลตรงนี้ก็หาไม่ได้ในจังหวัดอยุธยานะครับ

อีกประการหนึ่งก็คือว่า ที่ต้องสร้างจิตสำนึกเพราะว่าอันนี้ก็คือว่าต้องสร้างให้ คนในพื้นที่เป็นเจ้าของ เมื่อกี้มีหลาย ๆ ท่านพูดบอกว่าอยู่ในพื้นที่เองก็ยังไม่ได้ร่วมในการที่ เสนอตรงนี้นะครับ ต้องให้ประชาชนในพื้นที่เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะประชาชนที่เขาอยู่มา ตั้งแต่ดั้งเดิม สาเหตุต้องพูดตรงนี้เพราะว่าผมมีสิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากไปสู่คณะกรรมาธิการ เพราะว่าคณะกรรมาธิการไม่ได้เลือกตรงนี้ให้เป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรม แต่ผมก็มีข้อเสนอว่า ท่านลองคิดไตร่ตรองให้ดี ตรงนี้มีคนอยู่มหาศาล มีคนเผ่าพันธุ์อยู่มาตั้งนานแล้ว คนเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ เหล่านี้เขาจะตรงกับในข้อที่ ๕ ของหลักเกณฑ์ทางวัฒนธรรมนะครับ ก็คือว่าเป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณี แห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้างหรือถิ่นฐานของมนุษย์ที่เสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบ ของการเปลี่ยนแปลงสังคมและวัฒนธรรมตามกาลเวลา ที่ผมต้องพูดตรงนี้เพราะว่า ในมรดกโลกมิใช่มีแค่วัฒนธรรมกับธรรมชาติ เขามีผสมด้วยผสม ๒ อย่างด้วย แล้วก็ผสม ๒ อย่างทั้งโลกนี้มีอยู่ ๑๙ แห่ง ใน ๑๙ แห่ง อยู่ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ๑๐ แห่ง แล้วก็อยู่ในยุโรป แล้วก็อเมริกาเหนือ ๑๐ แห่ง นอกนั้นก็มีเล็กน้อยก็แสดงว่าในภูมิภาคทั้ง ๒ ภูมิภาคนี้มีเกี่ยวกับชาติพันธุ์สูงตัวเลขสูง เพราะฉะนั้นจึงมีเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้เข้ามาเกี่ยวข้องเขาจึงทำรูปแบบผสมนะครับ ซึ่งให้ท่าน ได้ลองพิจารณาดู เพราะเหตุว่ากลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ เหล่านี้เขาจะโต้แย้งในการต่อสู้ในเรื่องสิทธิ ของที่ดินของเขาที่เขาอยู่มาตั้งแต่ปู่ย่าตายายตรงนี้ เพราะฉะนั้นก็ฝากตรงนี้ให้ท่าน ช่วยพิจารณาด้วยนะครับ

อีกส่วนหนึ่งก็คือมีกรณีศึกษาของในต่างประเทศ เพราะเมื่อกี้มีกรรมาธิการ บอกว่าไม่จำเป็นต้องคุมคน ผมก็ฝากท่านคิดนะครับ ท่านจะคุมคนหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ท่านอย่าลืมว่าคนที่จะมาสู่ประเทศไทยแล้วมาท่องเที่ยว ที่บินเข้ามาประเทศไทยใช้เวลา ไม่เกิน ๑-๒ ชั่วโมง จะมีจำนวนทั้งสิ้นตามนี้นะครับ ประเทศจีน ๑,๓๐๐ ล้านกว่าคน ประเทศอินเดีย ๑,๒๗๐ ล้านคน แล้วอนาคตอีก ๕๐ ปีจะเป็น ๑,๕๐๐ ล้านคน ประเทศอินโดนีเซียก็มีอีกประมาณเกือบ ๓๐๐ ล้านคน ๓ ประเทศนี้รวมกันประมาณ ๓,๐๐๐ กว่าล้านคน แล้วถ้าเผื่อเขาจะมาประเทศไทยเรามาเที่ยวแล้วก็เริ่มมาแล้วเยอะขึ้นด้วย โดยเฉพาะคนจีนกับคนอินเดีย แล้วท่านจะดูแลอย่างไร ถ้าเผื่อท่านไม่คุมโควตา อันนี้ผมฝาก ผมกำลังจะเสนอท่านในมาตรการป้องกันในอนาคต จิ่วไจ้โกวเองก็คุมโควตาครับ จิ่วไจ้โกวเองก็ไม่ให้รถยนต์เข้าไปในพื้นที่ครับ จิ่วไจ้โกวเองก็ไม่ให้คนใส่รองเท้าแล้วเดินไปใน พื้นที่ครับ ต้องเดินไปในสะพานไม้ทั้งหมด นี่อยู่กับวิธีการจัดการ แต่ของท่านเป็นมรดกโลก ที่อยู่ในทะเลและในบนบกท่านจะจัดการตรงนี้อย่างไร

อีกประการหนึ่งก็คือว่า เราเคยมีมรดกโลกเช่นนี้ที่ทุ่งใหญ่นเรศวร ห้วยขาแข้ง หรือเขาใหญ่ดงพญาเย็น ในลักษณะที่เป็นธรรมชาติลักษณะนี้ ท่านก็คงจะเห็น เหมือนกันเหมือนกับอยุธยา ก็คือปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อ ๒-๓ วันนี้ก็มีเกิดขึ้นที่เขาใหญ่ที่มีการ จะตัดถนน แล้วก็ถูกโต้แย้งในเรื่องเกี่ยวกับมรดกโลกตรงนี้นะครับ ห้วยขาแข้งก็มีคนพยายาม จะตัดถนนเข้า คนที่ตัดถนนไม่ใช่ใคร คือรัฐนะครับ แล้วก็โดยความเรียกร้องของราษฎร ตรงนี้ผมว่าต้องระมัดระวังตรงส่วนนี้ด้วย แต่สุดท้ายคนที่เคยอยู่มาดั้งเดิม ผมฝากท่าน อย่างนี้ ท่านจะต้องออกกฎหมายและคงจะต้องไล่เขาออกไปอีกเหมือนกับกฎหมาย ฉบับเก่า ๆ ที่ไล่เขาออกมาแล้ว ผมจะฝากพระราชดำรัส พระบรมราโชวาทของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในช่วงที่มีงานวันรพี เมื่อวันที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๑๖ ท่านได้ตรัสไว้ว่า ในป่าสงวนซึ่งทางราชการได้ขีดเส้นไว้ว่าเป็นป่าสงวนหรือป่าจำแนก แต่ว่าเราขีดเส้นไว้ประชาชนก็อยู่ที่นั่นแล้ว เราจะเอากฎหมายป่าสงวนไปบังคับคนที่อยู่ในป่า ที่ยังไม่ได้สงวนแล้วเพื่อไปสงวนทีหลัง โดยขีดเส้นบนเศษกระดาษก็ยังชอบกลอยู่ แต่มีปัญหา ที่เมื่อขีดเส้นแล้วประชาชนที่อยู่ในนั้นก็กลายเป็นผู้ฝ่าฝืนกฎหมายไป ถ้าดูในทางกฎหมาย เขาก็ฝ่าฝืน เพราะเราตรามาเป็นกฎหมายโดยชอบธรรม แต่ถ้าว่าตามธรรมชาติ ใครเป็น ผู้กระทำความผิดกฎหมาย ก็ผู้ที่ขีดเส้นนั่นละ ก็เพราะว่าทราบอยู่แล้วมีคนอยู่ในป่านั้น เขาอยู่ก่อนเขาก็มีสิทธิในทางเป็นมนุษย์ เพราะฉะนั้นก็ฝากให้คณะกรรมาธิการชุดนี้ได้ พึงระลึกว่าท่านจะเอากฎหมายมาขีดเส้นกับคนต่าง ๆ เหล่านี้ที่ท่านไม่ได้สนใจอยู่ใน เอกสารเลย ท่านก็จะกลายเป็นผู้ที่ผิดกฎธรรมชาติต่อไปครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณมากค่ะ ท่านสมาชิกคะ ขณะนี้มีนิสิตนักศึกษามุสลิมภาคใต้ของชมรมศิษย์เก่า หาดใหญ่วิทยาการ จังหวัดสงขลา กำลังฟังการอภิปรายของสภาปฏิรูปแห่งชาตินะคะ สภาปฏิรูปแห่งชาติขอต้อนรับค่ะ ต่อไปขอเชิญอีก ๓ ท่านนะคะ คือคุณกงกฤช หิรัญกิจ คุณหาญณรงค์ เยาวเลิศ แล้วก็คุณสุภัทรา นาคะผิว ขอเชิญคุณกงกฤช หิรัญกิจ ค่ะ

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ ผม กงกฤช หิรัญกิจ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ขออนุญาตอภิปรายสนับสนุน แล้วก็ขอขอบคุณท่านคณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างยิ่ง ที่กรุณาให้ความสำคัญกับบริเวณอันดามันเป็นแหล่งมรดกโลก ผมในฐานะที่เป็นประธาน อนุกรรมาธิการปฏิรูปการท่องเที่ยวในคณะกรรมาธิการปฏิรูปการเกษตร อุตสาหกรรม พาณิชย์ การท่องเที่ยวและบริการนี่นะครับ ก็เห็นมีท่านสมาชิกหลาย ๆ ท่านอภิปราย และส่วนใหญ่ก็จะทำให้เห็นว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวค่อนข้างจะเป็นอุตสาหกรรม ที่ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางธรรมชาติของประเทศค่อนข้างมาก โดยเฉพาะมรดกโลก ก็จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศในอนาคตนะครับ อย่างไรก็ตามจะเห็นว่าเวลาที่ กระผมพูดเรื่องท่องเที่ยวมักจะใช้คำว่า อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว เสมอนะครับ คำว่า อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว คนในวงการท่องเที่ยวก็จะให้ความสำคัญถึงในทุก ๆ เรื่อง ครอบคลุมไปพร้อม ๆ กัน ไม่ได้หมายถึงแต่นักท่องเที่ยว ไม่ได้หมายถึงแต่การใช้ประโยชน์ จากทรัพยากรทางการท่องเที่ยว แต่หมายรวมถึงองคาพยพทุกอย่างที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรม การท่องเที่ยวทั้งหมดนะครับ เพราะฉะนั้นจะเห็นว่าความสำคัญของท่องเที่ยวเราย่อมให้ ความสำคัญกับวัตถุดิบทางการท่องเที่ยวแน่นอนนะครับ ซึ่งวัตถุดิบทางการท่องเที่ยวประเภทหนึ่ง ก็คือทรัพยากรทางธรรมชาตินั่นเองนะครับ เราย่อมต้องการดูแลทรัพยากรทางธรรมชาติ ให้มีอายุยืนยาวนานที่สุด เพื่อเป็นประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและ นอกเหนือไปจากการที่เราอยากจะเห็นการอนุรักษ์ให้ทรัพยากรธรรมชาตินั้นอยู่ไปยาวนาน แล้วยังอยากเห็นที่มีคุณค่ามากยิ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ การที่คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากร ได้เสนอให้เป็นมรดกโลกก็เป็นหนทางหนึ่งของการเพิ่มคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยวอันนี้ขึ้นมา ซึ่งก็จะเป็นประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นภาพรวมครับ เพราะฉะนั้นอย่างที่ ท่านกรรมาธิการได้เสนอว่าในขั้นตอนของการทำเทนทะทีฟ ลิสต์ ซึ่งจะต้องระดมสรรพกำลัง เพื่อการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน ผมในส่วนหนึ่งที่เคยเป็นประธานสภาอุตสาหกรรม ท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยขอยืนยันว่า คนในวงการธุรกิจอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวผมคิดว่า เราให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ในการที่จะขอยื่นเป็นมรดกโลกแน่นอนนะครับ เพราะฉะนั้น คนในวงการท่องเที่ยวผมคิดว่าไม่มีใครหรอกครับที่จะคัดค้าน อย่างที่ท่านกรรมาธิการ ท่านธรณ์ได้พูดว่าเราจะไม่สนใจหรอกผู้ที่ฉกฉวยประโยชน์แล้วก็ทำไม่ถูกกฎหมาย ผมคิดว่าคนในวงการท่องเที่ยวก็คิดเช่นเดียวกับท่านล่ะครับว่า ใครที่ทำไม่ถูกกฎหมาย ใครที่ฉกฉวยประโยชน์ ใครที่เอารัดเอาเปรียบในสิ่งที่ไม่ถูกต้องเราก็คงจะไม่ให้การสนับสนุน ผมเห็นด้วยว่าวิธีการจัดการในแหล่งทรัพยากรทางธรรมชาติของประเทศเป็นสิ่งจำเป็น และในวงการท่องเที่ยวก็ได้มีพระราชบัญญัติอยู่ ๒ พระราชบัญญัติที่ผมคิดว่าสำคัญ และคนในวงการทรัพยากรทางธรรมชาติควรจะได้รับทราบ และผมคิดว่าควรที่จะเอาไป ผนวกรวมกันเข้าไปในการทำแผนเทนทะทีฟ ลิสต์ หากว่าได้มีโอกาสนะครับ มีพระราชบัญญัติอยู่ ๒ พระราชบัญญัติที่สำคัญก็คือ พระราชบัญญัติฉบับแรกคือ พระราชบัญญัตินโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ พุทธศักราช ๒๕๕๑ นะครับ ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ก็เป็นการบูรณาการที่จะดูแลในเรื่องของการรักษาแล้วก็ฟื้นฟู แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศเพื่อไม่ให้สูญเสียไปนะครับ โดยในนโยบายก็เขียนชัดว่า ให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการในลักษณะของบูรณาการโดยมีท่านนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน มีรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับกระทรวงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวรวมถึง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมด้วยนะครับ แล้วก็มีองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นและมีภาคธุรกิจเอกชนอยู่เป็นองค์ประกอบในคณะกรรมการนโยบาย ท่องเที่ยวแห่งชาติ ซึ่งในคณะกรรมการนโยบายท่องเที่ยวแห่งชาติก็มีหน้าที่ที่จะประกาศเขต พื้นที่ที่จะบูรณะในเรื่องของแหล่งท่องเที่ยว แล้วก็ให้ประชาชนชุมชนในสังคมได้เข้ามา มีส่วนร่วมผ่านในคณะอนุกรรมการในเขตที่เรามีการประกาศ ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เรา จะบูรณาการร่วมกันในระหว่างอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากร ทางธรรมชาติทุกประเภทนะครับ เมื่อเราประกาศเขตพื้นที่แล้วก็จะมีการบูรณาการในเรื่องของการทำแผนพัฒนาท่องเที่ยว เชิงอนุรักษ์ หรือท่องเที่ยวแบบยั่งยืน มีการบูรณาการทางด้านงบประมาณ เพราะมีกองทุน ส่งเสริมการท่องเที่ยวเป็นผู้สนับสนุนในเรื่องของแผนปฏิบัติการในรายพื้นที่ ผมคิดว่าหากว่า เรามีการประกาศอันดามันเป็นแหล่งมรดกโลก แล้วเราก็ใช้นโยบายท่องเที่ยวแห่งชาติ อันนี้ประกาศครอบเข้าไปนะครับ ก็คงจะทำให้การดำเนินงานบริหารจัดการ แหล่งทรัพยากรธรรมชาติในอันดามันเอื้อประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน แล้วก็สามารถไปด้วยกันได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นก็ยังมีพระราชบัญญัติอีกฉบับหนึ่ง ซึ่งเขียนไว้ก็คือพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พุทธศักราช ๒๕๕๑ เช่นเดียวกัน ทั้ง ๒ พระราชบัญญัติท่านจะสังเกตเห็นว่าเกิดในปีพุทธศักราช ๒๕๕๑ คือในช่วงที่มี สภานิติบัญญัติแห่งชาติเหมือนในยุคนี้ละครับ ร่างพระราชบัญญัติ ๒ ฉบับนี้ถ้าเกิด ในเหตุการณ์ปกติผมคิดว่าอาจจะออกมาไม่ได้นะครับ แต่เกิดมาในยุคที่มีสภานิติบัญญัติ แห่งชาติก็คงจะเห็นว่าได้ให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นอย่างยิ่ง ในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พุทธศักราช ๒๕๕๑ ได้ให้อำนาจ คณะกรรมการธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์จะประกาศเขตพื้นที่พิเศษ เพื่อให้มีมัคคุเทศก์ ท้องถิ่นเหมือนอย่างที่หลายท่านยกตัวอย่างในประเทศจีนที่มีจิ่วไจ้โกวหรืออะไรก็แล้วแต่ ก็คือว่าถ้าเรามีการประกาศเขตพื้นที่ใดเป็นพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวเฉพาะ แล้วก็กำหนดว่า ต้องมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่น มัคคุเทศก์ที่เดินทางมาจากนักท่องเที่ยวด้วยกันจากส่วนกลาง ก็จะต้องหยุดการปฏิบัติหน้าที่เมื่อเข้าเขตพื้นที่พิเศษที่มีการประกาศ แต่ประเทศไทย ยังไม่มีการประกาศเขตพื้นที่ใดเลยนะครับ มัคคุเทศก์ท้องถิ่นก็จะเกิดความรัก ความหวงแหน ในทรัพยากรธรรมชาติ หากเป็นแหล่งประวัติศาสตร์โบราณสถานต่าง ๆ ก็จะเกิดความเข้าใจ ในแหล่งประวัติศาสตร์นั้นได้ดียิ่งกว่ามัคคุเทศก์เป็นการทั่วไป สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าหากเรามี ความเข้าใจร่วมกันที่จะใช้ประโยชน์จากกฎหมายที่เกี่ยวข้องเข้ามา ก็คงจะทำให้เป็นการเพิ่ม การสร้างคุณค่า แล้วก็หวงแหนอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติได้มากยิ่งขึ้น เรื่องท่องเที่ยวกับ เรื่องการอนุรักษ์ก็จะไปด้วยกันอย่างแนบแน่น

มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะขอฝากไปยังท่านกรรมาธิการด้วยก็คือว่า เรื่องที่จะมี การกำหนดในเรื่องของจำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ายังแหล่งท่องเที่ยว ผมคิดว่าคนในวงการ ท่องเที่ยวก็เห็นด้วยดีด้วยว่าเราต้องการให้มีการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ ที่มีความเหมาะสมต่อจำนวนนักท่องเที่ยว เรื่องเหล่านี้จริง ๆ แล้วเราได้มีการหารือ อดีตอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติหลายท่านนะครับ ที่ท่านนั่งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ก็ ๒-๓ ท่านที่เคยได้หารือกันว่าวิธีการที่จะดูแลเรื่องนี้ผมคิดว่าเราน่าจะใช้ระบบเทคโนโลยี สมัยใหม่ โดยเฉพาะในเรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศมาควบคุมดูแลการจำหน่ายบัตรเข้าอุทยาน มากกว่าที่จะให้เจ้าหน้าที่เป็นผู้จำหน่าย มีการฉีกตั๋วเป็นแบบรายคน น่าจะขายผ่านไปรษณีย์ไทย หรือขายผ่านร้านสะดวกซื้อเหมือนกับที่เขาจำหน่ายตั๋วภาพยนตร์ออนไลน์ (Online) ผมคิดว่าหากว่าทำได้อย่างนั้นเรากำหนดจำนวนเลยว่าอุทยานแห่งชาติแห่งนี้เข้าได้เท่านี้คน ก็มีลิมิต (Limit) อยู่ในระบบคอมพิวเตอร์

ท่านค่ะ เรากำลังพิจารณาเรื่องของทะเลอันดามันนะคะ

ขอฝากประเด็นนี้ไว้นิดหนึ่งครับท่านประธาน เพราะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่พูดกันเรื่องของแครีอิง คะแพซิตีนะครับที่พูดถึง ผมก็อยากจะฝากว่า สิ่งที่มันปฏิบัติไม่ได้เพราะระบบที่เรายังใช้พึ่งพาคน ก็อยากจะฝากไปว่าขอให้ไปใช้ ในระบบสารสนเทศซึ่งสามารถควบคุมจำกัดดูแลได้ ผมคงมีเรื่องประเด็นเท่านี้ครับ ท่านประธาน ขอบคุณครับ

ขอบพระคุณมากค่ะ ต่อไปขอเชิญคุณหาญณรงค์ เยาวเลิศ ค่ะ

ขอบคุณครับท่านประธาน ผม หาญณรงค์ เยาวเลิศ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาตินะครับ ที่ลุกขึ้นยืนเพราะว่าจะอภิปรายสนับสนุนกรณี ของการขึ้นทะเบียนฝั่งอันดามันเป็นมรดกโลกนะครับ แต่ว่ามีข้อความเห็นเพิ่มเติมแล้วก็ บางประเด็นผมเข้าใจว่าสมาชิกบางท่านได้อภิปรายไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของมอแกน ซึ่งผมเข้าใจว่าตอนที่เสนอเป็นเอกสารเราไม่มีชาติพันธุ์ซึ่งอยู่ในเขตอันดามัน ซึ่งถือว่าเป็น ชาติพันธุ์หนึ่งซึ่งอาจจะแตกต่างออกไปและมีลักษณะเด่นเฉพาะ ฉะนั้นถ้าจะดูกรณีของการขึ้นทะเบียนมรดกโลกของประเทศอื่น ผมยกตัวอย่างเช่น เคนยา มีกลุ่มชาติพันธุ์พวกมาไซซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยซึ่งอยู่ในเขตนั้น สุดท้ายเวลาขึ้นแล้วไม่มีสิทธิไป ไล่เขาออกนะครับ ฉะนั้นชนกลุ่มน้อยหรือชนกลุ่มดั้งเดิมซึ่งเป็นถือเป็นชาติพันธุ์หนึ่ง ในเขตพื้นที่ที่ขึ้นมรดกโลกสมควรที่จะให้เขาอยู่ตามธรรมชาติแบบเดิม ไม่สมควรไปไล่ เขาออก เพราะผมเข้าใจว่ามีหลายพื้นที่ที่มีการประกาศเป็นมรดกโลก เช่น กรณีของเขาใหญ่ ทับลาน ตาพระยานี่นะครับ พอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกและไปไล่ชาวบ้านออก ที่จริงที่ไป ไล่ออกเพราะอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ แต่ไปอ้างว่าเป็นเพราะมรดกโลกและต้องไปไล่ออก ฉะนั้นผมคิดว่าประเด็นเรื่องมอแกนซึ่งหลายท่านอธิบายมีตั้งแต่ระนอง พังงา จนถึงภูเก็ต นี่นะครับ สมควรที่จะดูแลเขาให้เหมือนกับที่เขาเคยอยู่แบบเดิม อันนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่า อยากจะท้วงติงไว้ และอยากจะเพิ่มเติมในข้อมูลนะครับ

ข้อที่ ๒ ผมเข้าใจว่าในเขตอันดามันมีประกาศเป็นแรมซาร์ไซต์ รวมทั้งหมด ประมาณ ๕ แห่งตามอนุสัญญาแรมซาร์ (Ramsar) ซึ่งเราเข้าเป็นภาคีเมื่อวันที่ ๑๓ กันยายน ปี ๒๕๔๓ ซึ่งประกอบด้วยปากน้ำกระบุรีของจังหวัดระนอง แล้วก็อุทยานแห่งชาติแหลมสน ปากน้ำกะเปอร์ อ่าวพังงา หมู่เกาะพระทอง แล้วก็ปากน้ำกระบี่ แล้วก็ปากน้ำตรัง รวมทั้งหมด ๕ แห่ง ที่จริงเหลืออยู่นิดเดียวที่ไม่ได้ประกาศ คือที่หมู่เกาะตะรุเตา คือตั้งแต่ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตราจนถึงตะรุเตา ถ้าประกาศอีก ๑ แห่งก็จะครบอุทยานทั้งหมด ในฝั่งอันดามันถือว่าเป็นแรมซาร์ไซต์ อันนี้คือตามอนุสัญญาแรมซาร์

อีกอันหนึ่ง มีข้อตกลงเขาเรียกปฏิญญาอีกอันหนึ่ง ก็คือว่าด้วยพื้นที่สงวน ชีวมณฑลที่จังหวัดระนอง ฉะนั้นถ้าถามว่าในฝั่งอันดามันมีอนุสัญญาที่เกี่ยวข้องแล้ว อย่างน้อย ๒ ฉบับ แต่ว่าถ้าพูดเรื่องมรดกโลกด้วย ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่อยากต้องคำนึงก็คือว่า การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจะต่างกับการขึ้นทะเบียนเป็นแรมซาร์ไซต์ มรดกโลกถ้าเสื่อม หรือท่านไม่สามารถปฏิบัติได้ตามกติกาที่ว่าในอนุสัญญาจะต้องถูกถอนจากอนุสัญญา ถือว่าเป็นเรื่องเสื่อมเสียของประเทศไทยในการที่ไม่ได้ปฏิบัติตามอนุสัญญา แต่กรณีของ แรมซาร์ไซต์ ถ้าไม่ได้เป็นไปตามนั้นหรือเป็นพื้นที่ที่เสื่อมเสีย หรือเป็นพื้นที่ที่เสื่อมโทรม เขาจะมีเงินกองทุนที่ให้มามีการฟื้นฟู ฉะนั้น ๒ อนุสัญญานี้จะต่างกัน ยกตัวอย่างกรณีของ การขึ้นทะเบียนมรดกโลกของเขาใหญ่ ทับลาน ปางสีดา และตาพระยา เมื่อการประชุม วันที่ ๑๐-๑๗ มิถุนายน ปี ๒๕๔๗ นี่นะครับ วันนี้ ๑๐ ปีแล้ว เราบอกว่าเมื่อขึ้นแล้วเราจะ ประกาศเขาใหญ่กับทับลานเป็นพื้นที่เชื่อมหรือคอร์ริดอร์ (Corridor) ในถนนเส้น ๓๐๔ วันนี้ ๑๐ ปีแล้วครับ เราไปรับปากเขาว่าไม่เกิน ๕ ปี แต่วันนี้ ๑๐ ปีแล้วเรายังไม่ได้ทำ ฉะนั้นผมคิดว่ากรณีของอันดามันสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือว่าหน่วยงานราชการจริง ๆ จะต้อง ร่วมมือกันในการทำงานที่เรียกว่าบูรณาการ บ้านเราไม่ได้บูรณาการจริง ฉะนั้นถ้าถามว่า มีความสำคัญอะไรที่จะต้องเสนอในช่วงนี้ ผมคิดว่ากรณีของถนนเส้น ๓๐๔ แบบนี้ เสร็จมาแล้วตั้ง ๗-๘ ปี ศึกษาเสร็จแล้วเป็น ๗-๘ ปี กรณีของอันดามันศึกษาแล้วศึกษาอีก ข้อมูลมีเกือบพร้อม ถามว่าช่วงแรกที่ไม่พร้อมเพราะว่า ๑. ต้องไปศึกษาเพิ่มเติม ฉะนั้นในอุทยานทั้งหมดมีการศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมจนทำให้มีเวลาล่วงเลยมาถึง ๑๐ ปี ฉะนั้นถ้าถามว่าเมื่อประกาศแล้วสำคัญตรงไหน ที่จะต้องดำเนินการก็คือว่าอุทยาน ไม่ใช่วางแผนแต่เรื่องการท่องเที่ยว บริการนักท่องเที่ยว ไม่ว่าสิมิลันหรือสุรินทร์ก็ตาม จะต้องมีฝ่ายหนึ่งที่ดูชัดเจนก็คือเรื่องของการศึกษาวิชาการ เช่น เรื่องปะการัง เรื่องสัตว์ป่า เรื่องสัตว์น้ำ และรวมถึงระบบนิเวศอื่นด้วย อันนี้ต้องควบคู่กันไป เพราะที่ผ่านมาเราให้ ความสำคัญกับการบริการนักท่องเที่ยวมากเกินไปจนละเลยข้อมูลทางวิชาการ ซึ่งเป็นข้อมูล พื้นฐานของอุทยานแต่ละอุทยาน ฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราทำทั้ง ๓-๔ อย่างนี้ได้ครบนี่นะครับ แล้วก็ในอนาคตข้างหน้าต้องมีคณะกรรมการที่ชัดเจน แล้วก็ถามว่าทำไมลิสต์มันถึงช้า การขึ้นทะเบียนต้องขึ้นลิสต์ไว้ก่อน แล้วก็ไปดูความพร้อมว่าข้อมูลมีครบแค่ไหน เมื่อมีข้อมูล ความพร้อมแล้วค่อยผลักดันเป็นจังหวะไปตามคณะกรรมการมรดกโลกประเทศไทยเป็นคน กำหนด ฉะนั้นผมคิดว่าทั้งหมดนี้จะทำให้สมบูรณ์ได้ผมว่าข้อมูลเหล่านี้จะต้องมี แล้วข้อมูล เหล่านี้มีมันจะทำให้สิ่งที่ดำเนินการข้างหน้าจะต้องมีการวางแผนร่วมกัน และไม่ใช่มานิ่งเฉย ฉะนั้นกรณีตัวอย่างของเขาใหญ่นี่เป็นตัวอย่างที่ผมคิดว่าสมควรที่จะเป็นอุทาหรณ์ สำหรับกรณีของการขึ้นทะเบียนของอันดามันเป็นมรดกโลก ถ้าอย่างนั้นถ้าเราถูกถอน มันก็จะไม่คุ้มนะครับ

อีกอันหนึ่งที่สำคัญก็คือว่า เขาใหญ่ที่ช้า ถามว่าเขาใหญ่เป็น ๑๐ ปีไหม เขาใหญ่นี่มากกว่า ๑๐ ปีนะครับ เกือบ ๒๐ ปี ๑. เขาถามว่าเมื่อขึ้นแล้วคุณจะสร้างเขื่อน ในเขตเขาใหญ่ไหม อันนี้คนที่เล่า ผมคงยกว่าคนที่เล่าคืออาจารย์อดุล วิเชียรเจริญ เป็นกรรมการมรดกโลกที่ไปเจรจากับเขา อาจารย์อดุลก็บอกว่าไม่สร้างเขื่อนเหวนรก แต่มาสร้างเขื่อนท่าด่านซึ่งไม่ได้กระทบต่อเขาใหญ่ซึ่งเป็นพื้นที่หลักแล้ว อันนี้คือสิ่งยืนยันที่ เขาจะขึ้น ฉะนั้นถามว่าฝั่งอันดามันมีโครงการท่าเรือปากบาราตกลงจะทำไหม ท่าเรือที่ เกาะลันตาจะทำไหม ที่จังหวัดตรังจะเพิ่มอีกไหมท่าเรือ สิ่งเหล่านี้ต้องตอบนะครับ ถ้าการเสนอครั้งนี้ของคณะกรรมาธิการปฏิรูปไปสู่รัฐบาล ผมว่าทั้งหมดนี้จะต้องเคลียร์ก่อน นะครับ แล้วตอบเขาได้ ถ้าตอบไม่ได้ก็จะถูกเอกสารตอบโต้กลับไปกลับมาเป็นปีเหมือนกัน ฉะนั้นผมคิดว่าทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ต้องเป็นความพร้อม ถ้าเราเห็นด้วยกับการเสนออันดามัน เป็นมรดกโลก เราถือว่าเราต้องสงวนพื้นที่อันดามันทั้งหมดเพื่อการอนุรักษ์ และพื้นที่ต้อง คงเดิมนะครับ อันนี้คือสิ่งที่ผมคิดว่าอยากฝากในที่ประชุมไว้ ก็ขอเพิ่มเติมเพียงแค่นี้ครับ ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปคุณสุภัทรา นาคะผิว ขอเชิญค่ะ

ขอบคุณค่ะท่านประธาน คนสุดท้ายแล้วนะคะ ดิฉัน สุภัทรา นาคะผิว สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติค่ะ ก่อนอื่นดิฉันขอขอบคุณ ทางคณะกรรมาธิการที่ได้เสนอเรื่องของการที่จะให้อันดามันเป็นมรดกโลก ซึ่งโดยหลักการแล้ว ดิฉันสนับสนุนแนวความคิดนี้ แต่ดิฉันมีข้อเสนอและข้อสังเกตสำคัญอยู่ ๓ ประการด้วยกัน

ประการแรก ดิฉันคิดว่าข้อเสนอของท่านคณะกรรมาธิการนั้นก็สอดคล้องกับ ข้อมูลของรายงานสถานการณ์ ซึ่งมีการศึกษาในระดับสากลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลง ของโลกในอนาคต ซึ่งในรายงานนั้นพูดไว้ชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญอย่างหนึ่งก็คือ เรื่องของสภาพภูมิอากาศซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศและความมั่นคงทางอาหาร ของมนุษย์โดยภาพรวมนะคะ เพราะฉะนั้นการที่เรามีความจำเป็นที่จะต้องรักษา แหล่งทรัพยากรธรรมชาติซึ่งเป็นแหล่งผลิตอาหารที่สำคัญทางทะเล โดยเฉพาะอันดามัน ซึ่งดิฉันอาจจะไม่ได้พูดถึงเรื่องท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว จึงเป็นเรื่องที่สอดคล้องกับรายงาน สถานการณ์ดังกล่าว แต่อย่างไรก็ตามดิฉันคิดว่าข้อเสนอเหล่านี้เป็นข้อเสนอที่ไปจาก สภาปฏิรูปแห่งชาติ ดังนั้นสิ่งสำคัญที่จะต้องทำให้เห็นว่าแล้วมันปฏิรูปอย่างไร ดิฉันคิดว่า เรื่องสำคัญก็คือว่า การขึ้นอันดามันเป็นมรดกโลก การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกอันนี้จะต้อง เชื่อมโยงสัมพันธ์กับเรื่องการปฏิรูปทิศทางการพัฒนาประเทศค่ะ เพราะว่าดิฉันคิดว่า โครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลภาคใต้ซึ่งมีการพูดถึงกันมายาวนาน แล้วก็ส่งผลให้มี ความขัดแย้งอยู่ในพื้นที่จำนวนมากในปัจจุบันนี้เป็นเรื่องใหญ่มากว่า มันมีข้อถกเถียงเกี่ยวกับ เรื่องการพัฒนาประเทศนี้ว่าจะมีทิศทางแบบไหน จะสร้างสมดุลอย่างไร ดิฉันคิดว่า นี่คือเรื่องสำคัญที่จะต้องปรากฏอยู่ในเอกสารที่กรรมาธิการนี้จะเสนอว่าเรื่องนี้จะนำไปสู่ การปฏิรูปทิศทางการพัฒนาประเทศอย่างไร การที่จะต้องมีการทบทวนเรื่องของการพัฒนา ต่าง ๆ ซึ่งเป็นภายใต้แนวคิดเดิมว่ามันจะส่งผลและไม่สอดคล้องกับรายงานสถานการณ์ของ โลกอย่างไรบ้าง โดยเฉพาะเรื่องของการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจที่อาจจะมีผลกระทบต่อ ระบบนิเวศและทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ที่หลายท่านได้พูดไปแล้วนะคะ อันนั้นคือเรื่องใหญ่ที่ดิฉันคิดว่าสำคัญและจำเป็นมาก

อันที่ ๒ ที่เป็นประเด็นที่อยากจะฝากไว้ก็คือว่า หลายครั้งเรามีมรดกโลก มาแล้ว ๕ แห่ง เป็นทั้งมรดกโลกทางวัฒนธรรมและทางธรรมชาตินี่นะคะ แต่ดิฉันคิดว่า บทเรียนสำคัญก็คือว่า เวลาเราพูดถึงเรื่องการอนุรักษ์และเราเอาอำนาจทั้งหมดไปใส่ไว้ในมือ ของหน่วยงานราชการ แล้วอันนั้นคือปัญหาใหญ่นะคะว่ามันทำให้เกิดการบริหารจัดการ ในลักษณะที่ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งมากกว่าที่จะเป็นไปในทางสร้างสรรค์ ดิฉันคิดว่า ถ้าโอกาสนี้เราจะต้องทำให้เกิดนวัตกรรมในการบริหารจัดการแบบใหม่ที่ไม่ใช่เพียงหน่วยงาน รัฐหน่วยงานเดียว แต่จะต้องให้ทุกภาคส่วน ชุมชน ผู้ที่มีผลกระทบ ผู้ที่มีส่วนได้เสียทั้งหมด เข้ามาร่วมกันบริหารจัดการนะคะ เพื่อที่จะสร้างความมีส่วนร่วมทั้งเป็นเจ้าของร่วม การบริหารจัดการร่วม และร่วมรับผิดชอบในทุกสิ่ง หลายท่านได้พูดไปแล้วในเชิง รายละเอียดนะคะ

และสุดท้ายข้อที่ ๓ ก็คือว่า ดิฉันคิดว่ากระบวนการเป็นเรื่องที่สำคัญค่ะว่า นับตั้งแต่บัดนี้ไปถ้าหากเรามีมติเห็นชอบที่จะให้มีการขึ้นทะเบียนอันดามันเป็นมรดกโลก มีความจำเป็นที่จะต้องสร้างกระบวนการการทำงานร่วมกันของทุกภาคส่วน โดยเฉพาะ ในชุมชน ในพื้นที่ที่จะได้รับผลกระทบหรือว่าได้มีส่วนร่วมในการที่จะเข้ามาร่วมกันจัดวาง แล้วก็จัดความสัมพันธ์ระหว่างกันและกันในภาคส่วนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องนะคะ ดังนั้นดิฉันเอง โดยหลักการสนับสนุน แต่คิดว่าในเอกสารยังขาดข้อมูลสำคัญ ๒-๓ ข้อนี้ซึ่งคิดว่า เป็นส่วนสำคัญค่ะ ขอบคุณค่ะ

ท่านสมาชิกคะ เราได้อภิปรายกันมาตั้งแต่ ๙ โมงครึ่งถึงขณะนี้ ๒๑ ท่าน ท่านที่แจ้ง ความประสงค์จะอภิปรายได้อภิปรายครบแล้วนะคะ ต่อไปดิฉันคงจะขอมติจากที่ประชุมนี้ว่า ท่านจะเห็นด้วยในหลักการกับรายงานและข้อเสนอแนะของคณะกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมให้นำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดก โลก แล้วหากว่าท่านเห็นชอบจะได้ส่งเอกสารไปยังคณะรัฐมนตรีเพื่อดำเนินการต่อไปตาม ข้อบังคับ ข้อ ๙๘ อันนี้ดิฉันจะขอในหลักการแจงสายงานก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวข้อสังเกตเรา จะสรุปเป็นครั้งที่ ๒ ค่ะ

ท่านประธานครับ

ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ขอเชิญค่ะ

ท่านประธานครับ ผม เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ขออนุญาต หารือท่านประธาน ผมคิดว่าการที่เราจะเห็นด้วย ไม่เห็นด้วย คงขึ้นอยู่กับเงื่อนไข บางประการว่ารายงานที่เราจะทำถึงคณะรัฐมนตรีควรจะเป็นอย่างไร เพราะฉะนั้น ถ้าท่านประธานจะกรุณาให้ผมตั้งข้อสังเกต แล้วก็ถ้ากรรมาธิการหรือที่ประชุมเห็นชอบ เราก็จะได้สะดวกใจในการลงมติ จะได้รู้ว่ามติลงทีเดียวจะไปทางไหน ถ้าเป็นอย่างนั้น ถ้าท่านประธานกรุณา ผมจะขออนุญาตอภิปรายตรงนี้สักนิดเดียว

ยินดีค่ะ ขอเชิญค่ะ

ท่านประธานครับ เท่าที่ผมฟังดูตลอดทั้งวัน พวกเราเห็นชอบแน่กับการที่เราจะเสนอเพื่อให้รัฐบาลไปดำเนินการขึ้นทะเบียนมรดกโลก ผมเชื่อว่าวันนี้อย่างไรก็เห็นด้วยอาจจะร้อยเปอร์เซ็นต์หรืออาจจะถ้ามีไม่เห็นด้วย ก็ไม่กี่คน แต่ประเด็นเราต้องแยกให้ชัด รายงานที่ผมถืออยู่ในมือนี่เป็นรายงานที่เสนอต่อ สภาปฏิรูปแห่งชาติ แต่รายงานที่เราจะทำจากสภาปฏิรูปแห่งชาติไปถึงคณะรัฐมนตรี มันเป็นอีกรายงานหนึ่ง ผมคิดว่าจะต้องมีการปรับปรุง และถ้าท่านกรรมาธิการเห็นชอบด้วย สมาชิกหลายคนก็มีประเด็นอะไรเพิ่มเติมหรืออยากให้เน้นอะไรบางประเด็น ผมจะยกตัวอย่างเป็นตัวอย่างสัก ๒-๓ ประเด็น ถ้าอย่างนี้เราจะได้ลงมติกันได้สบายใจ

ประเด็นที่ ๑ ผมย้ำไปแล้วว่ารายงานที่เราทำถึงคณะรัฐมนตรี เรากำลัง จะบอกให้คณะรัฐมนตรีเขาไปดำเนินการขึ้นทะเบียนมรดกโลก ไม่ใช่เป็นหน้าที่ของพวกเรา ในสภานี้จะไปดำเนินการขึ้นทะเบียนมรดกโลก เพราะฉะนั้นจุดยืนต้องชัด คำพูดต้องเปลี่ยน วิธีการที่เขียนในนี้ต้องเปลี่ยนหมด ที่เขียนนี้มันเหมือนกับว่า ถ้าอ่านแล้วเหมือนกับว่า ก็เลยมีคนฝากใหญ่เลยว่าต้องพิจารณาตรงนั้นด้วยตรงนี้ด้วย ซึ่งไม่ใช่หน้าที่ของสภาปฏิรูป แห่งชาติ สภาปฏิรูปแห่งชาติกำลังให้เรื่องใหญ่ ๆ ส่วนหน่วยงานของรัฐเขาจะต้องไปทำ อะไรบ้าง ถ้าเราเน้นเราบอกให้เขาไปทำต่อ อันนั้นน่าจะมีสุ้มเสียงในทำนองนั้น นั่นเป็นประการที่ ๑

ประเด็นที่ ๒ คุณสุภัทราเมื่อสักครู่นี้ได้พูดแล้ว ถ้าคณะรัฐมนตรีเขาย้อนถาม เราว่าสภาปฏิรูปแห่งชาติเสนอให้ไปขึ้นทะเบียนมรดกโลกแล้วมันปฏิรูปประเทศตรงไหน ผมว่าเราต้องตอบได้ คุณหมออำพลก็พูดผมคิดว่าตรงนี้ต้องเติมอยู่ในรายงานและในคำนำของ รายงานหนังสือนำให้ชัดเจนว่าแล้วมันจะช่วยปฏิรูปตรงไหนล่ะ ผมจะไม่บังอาจที่จะมาสรุปว่า เมื่อกี้นี้ฟังแล้วหลายคนก็พยายามจะพูดนะครับว่าเรื่องนี้คือเรื่องปฏิรูป ซึ่งผมเห็นด้วย แต่ต้องเขียน

ประเด็นถัดไปที่คุณหมออำพลพูด ๗-๘ ข้อที่อยู่ในรายงานของท่าน ที่มาถึงสภาที่พวกเราอ่านและพวกเราพิจารณา ได้แก่ ในข้อ ๕ หน้า ๒ ๕.๑-๕.๘ อันนี้เป็น สุ้มเสียงบอกพวกเราในสภา เพราะฉะนั้น ๘ ข้อนี้คงไม่ต้องลงรายละเอียดอย่างนี้ก็ได้ สภาน่าจะลงรายละเอียดเพียงแค่ว่าเราเสนอให้คณะรัฐมนตรีมีมติให้หน่วยงานของรัฐ ดำเนินการเพื่อจดทะเบียนมรดกโลกในเขตดังกล่าว ผมว่าอันนั้นคือข้อเสนอแนะ หรือข้อเสนอไปยังคณะรัฐมนตรีที่ชัดที่สุด แล้วก็น่าจะมีสุ้มเสียงถัดมาว่าขอให้คณะรัฐมนตรี สั่งหน่วยงานที่ทำหน้าที่ประสานงานให้ทันเวลา ผมคิดว่านั่นคือข้อ ๒ ต้องทันเวลา เพราะเมษายนใช่ไหมครับ จากกรรมาธิการศึกษามาบอกว่าต้องทันเมษายน

ประการที่ ๓ น่าที่จะให้คณะรัฐมนตรีเตรียมการ โดยให้ กระทรวงการต่างประเทศและกระทรวงอื่นที่เกี่ยวข้องดำเนินการประสานงาน เพราะว่า ท่านพูดใช่ไหมครับว่ามันต้องลอบบี ลอบบีในภาษาที่ดีนะครับ ก็คือไปชี้แจง ไปโน้มน้าวจูงใจ ไปให้เขาเห็นเหตุผล ให้เห็นข้อเท็จจริง จะต้องให้รีบดำเนินการ และ

ข้อสุดท้ายผมคิดว่าเท่าที่ผมฟังดูนะครับ ท่านอาจจะต้องเติมอะไรอย่างอื่นอีก หลายคนพูดถึงเรื่องจะให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการดูแลรักษามรดกโลกชิ้นนี้ คำถามคือ อันนี้ไม่ใช่หน้าที่ของพวกเรา หรือไม่ใช่หน้าที่ของกรรมาธิการที่จะต้องไปรับฟังความเห็น ผมเห็นด้วยว่าต้องรับฟังความเห็นประชาชน แต่ถ้าระบุไปเสียให้ชัดว่าคณะรัฐมนตรีจะต้อง ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ให้ประชาชนมีส่วนร่วมคือ ๑. รับฟังความเห็นถึงผลกระทบต่าง ๆ หรือไม่ และ ๒. ให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการจัดการในเขตมรดกโลกหรือเขตบัฟเฟอร์ โซน เขตกันชน ผมคิดว่าอันนี้กรรมาธิการท่านเข้าใจดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถ้าเราสรุปไปเสีย ในทำนองอย่างนี้จะดีไหมครับท่านประธาน พวกผมจะได้ลงมติด้วยความสบายใจ คือเห็นด้วย ในหลักการอยู่แล้ว อย่างไรก็ลงให้อยู่แล้ว นี่พูดกันตรง ๆ แต่ว่ากำลังจะเสนอว่าสับเปลี่ยน รายงานที่มาถึงพวกเราปรับไปให้สอดคล้องกับสิ่งที่เรากำลังทำงานในนามสภา

ดิฉันจะถามมติอย่างนั้นอยู่แล้วค่ะอาจารย์

ท่านประธานครับ ขอความกรุณา แป๊บเดียวครับ

เชิญค่ะ

ท่านประธานครับ ผม สุชาติ นวกวงษ์ ในฐานะเลขาแล้วก็มีลายเซ็นอยู่ตรงนี้นะครับ ก็ฟังอาจารย์เจิมศักดิ์พูดถึงตรงนี้ผมก็รับทราบว่า เป็นข้อท้วงติงและข้อห่วงใยนะครับ เพราะว่าบางทีเราอาจจะต้องปรับคำพูด แล้วก็ตั้งคำพูด ให้ชัดเจนมากขึ้นเพื่อที่จะนำเสนอไปจากพวกเรานะครับ ขอน้อมรับครับ

ท่านสมาชิกคะ ท่านที่อยู่ข้างนอกเดินเข้ามาในห้องประชุมหมดแล้วนะคะ ต่อไปดิฉัน จะขอมติจากที่ประชุมนี้ว่า ท่านจะเห็นด้วยในหลักการกับรายงานและข้อเสนอแนะของ คณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมให้นำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในเขต อันดามันเป็นเขตมรดกโลก ถ้าหากว่าท่านเห็นด้วยเราจะได้ส่งเรื่องไปยังคณะรัฐมนตรี เพื่อพิจารณาดำเนินการต่อไปตามข้อบังคับ ข้อ ๙๘ ก่อนที่ดิฉันจะขอมติ ดิฉันจะขอ ตรวจสอบองค์ประชุมก่อนนะคะ ท่านกรุณาเสียบบัตรแล้วก็แสดงตนค่ะ

ทุกท่านแสดงตนแล้วนะคะ ขอส่งผลด้วยค่ะ

ของผมยังไม่แสดงตนเลยครับท่านครับ

จำนวนผู้เข้าประชุม ๒๐๕ ท่าน ใครจะเพิ่มนะคะ

ท่านประธานครับ ของผมยังไม่ได้ แสดงครับ ยังไม่มีไฟครับ

ค่ะ ขอเพิ่มท่านสุชาติ เป็น ๒๐๖ ท่านนะคะ

ต่อไปดิฉันจะถามมติกับท่านว่า ถ้าท่านเห็นด้วยกับคณะกรรมาธิการ เห็นด้วยในหลักการนะคะ ท่านกรุณากด เห็นด้วย หากว่าท่านไม่เห็นด้วย ท่านกด ไม่เห็นด้วย ท่านไม่ออกเสียง ท่านก็กด ไม่ออกเสียง กรุณาลงมติค่ะ

ท่านประธานครับ ของผมไม่ขึ้นเลยครับ ท่านสุชาติคนเดิมครับ

ท่านลงมติหมดแล้วนะคะ ปิดการลงมตินะคะ ท่านส่งผลค่ะ จำนวนเข้าประชุม ๒๐๘ ท่าน ท่านเห็นด้วย ๑๘๗ ท่าน ท่านไม่เห็นด้วย ๑๐ ท่าน งดออกเสียง ๑๑ ท่าน เป็นอันว่าที่ประชุม เห็นชอบในหลักการของรายงานที่คณะกรรมาธิการนำเสนอนะคะ แล้วก็เห็นชอบให้นำเสนอ คณะรัฐมนตรีเพื่อเสนอให้เขตพื้นที่อันดามันเป็นเขตมรดกโลกนะคะ

ท่านสมาชิกคะ ในการอภิปรายของสมาชิกค่ะ ได้มีข้อความเห็น ข้อเสนอแนะ และข้อสังเกตหลายประเด็นที่น่าจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง อย่างที่ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ ได้กรุณาสรุปเมื่อสักครู่นี้นะคะ เพราะฉะนั้นหลายประเด็นที่คณะกรรมาธิการน่าจะได้นำมา ปรับปรุงเพิ่มเติมในรายงานให้สมบูรณ์เสียก่อนที่จะนำเสนอไปยังคณะรัฐมนตรี และหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องนะคะ อาทิประเด็นแรกเลยก็คือว่า การปรับปรุงเอกสารเพื่อให้ ชัดเจนว่า การนำเสนอให้พื้นที่อนุรักษ์ในเขตอันดามันเป็นมรดกโลกนั้นมันเป็นการปฏิรูป อย่างไร อันนี้เมื่อเช้าก็ได้มีข้อเสนอ และเมื่อครู่นี้ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์เองก็ได้กรุณาสรุปว่า คือเราต้องให้ชัดเจนว่ามันเกี่ยวข้องกับประเด็นปฏิรูปใน ๑๐ ประเด็นอย่างที่ได้ กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญนี้อย่างไร ซึ่งมันแน่นอนมันเกี่ยวข้องอยู่แล้ว ไม่ว่าจะในเรื่องของ เศรษฐกิจ ในเรื่องของการท่องเที่ยว ซึ่งเมื่อครู่นี้สมาชิกได้กรุณาอภิปรายนี่นะคะ ท่านไปกรุณาปรับเอกสารให้ชัดเจนตามนั้นด้วยนะคะ แล้วก็ข้อเสนอในนี้ท่านเสนอไว้จำนวน หลายข้อ เมื่อครู่นี้ท่านสมาชิกอาจารย์เจิมศักดิ์ก็ได้กรุณาระบุเช่นเดียวกันว่ามีเยอะแยะ มากมาย นี่คือท่านสามารถจะสรุปให้ชัดเจนเป็นประเด็นที่ชัดเจนมากขึ้น และนอกจากนั้น แล้วนี่นะคะ ก็คือการเสนอให้คณะรัฐมนตรี แล้วเขาเสนอมีมติให้แอพพลาย (Apply) เป็นมรดกโลกอย่างเดียวไม่พอ แต่ว่าการจัดการภายในที่ท่านได้กรุณาอภิปรายกันตั้งแต่เช้า นี่นะคะ ก็ช่วยกรุณาระบุไปด้วยว่าคือนอกเหนือจากการเสนอให้พิจารณาเป็นมรดกโลกแล้ว ในส่วนที่คณะรัฐมนตรีจะต้องสั่งไปให้ในหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องมีเรื่องอะไรบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดการพื้นที่ภายในนี่นะคะ ที่ว่าเราจะให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหลายเข้ามา มีส่วนในการบริหารจัดการพื้นที่คือประชาชนมีส่วนด้วยได้อย่างไร แล้วก็การระบุให้ชัดเจน ในเรื่องการแก้ปัญหากลุ่มชนดั้งเดิม ที่มีอยู่ หลายท่านก็ได้อภิปรายในเรื่องนี้อันนี้ มีความสำคัญอย่างมากทีเดียวนะคะ ดังนั้นดิฉันจึงจะถามต่อที่ประชุมนี้ก่อนนะคะว่า ท่านจะเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะและข้อสังเกตของสมาชิกที่จะให้กรรมาธิการนำไป ประกอบการปรับปรุงรายงานก่อนนำเสนอท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ เพื่อส่งต่อ ท่านนายกรัฐมนตรีดำเนินการในเรื่องนี้ต่อไปนี่นะคะ หากท่านเห็นด้วย ก่อนที่ดิฉันจะถามมติ ดิฉันคงไม่ต้องนับองค์ประชุมใหม่นะคะ เพราะว่าดิฉันยังไม่เห็นใครเดินออกจากห้องประชุม ยังถือว่าที่ประชุมครบนะคะ ดิฉันคงจะ ถามกับท่านว่า หากท่านเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะข้อสังเกตที่จะให้คณะกรรมาธิการนำไป ปรับปรุงใส่ในรายงานให้สมบูรณ์ก่อนที่จะนำเสนอท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติลงนาม เพื่อเสนอคณะรัฐมนตรี ท่านโปรดกรุณากด เห็นด้วย ถ้าท่านไม่เห็นด้วยท่านกด ไม่เห็นด้วย ถ้าท่านงดออกเสียงก็กรุณากด งดออกเสียง ขอเชิญลงมติค่ะ

ทุกท่าน ลงมติแล้วนะคะ ถ้าทุกท่านลงมติหมดแล้วดิฉันปิดการลงมติค่ะ ขอเชิญส่งผลค่ะ จำนวนผู้เข้าประชุม ๒๐๕ ท่านนะคะ ท่านเห็นด้วย ๑๙๖ ท่าน ท่านไม่เห็นด้วย ๒ ท่าน งดออกเสียง ๗ ท่านค่ะ นับท่านประธานด้วยเป็น ๒๐๖ ท่านนะคะ ท่านสุชาติ ๒๐๗ ท่านค่ะ ท่านเกริกไกรด้วย ๒๐๘ ท่าน ท่านเห็นด้วยหมดเลยนะคะ ขอบพระคุณค่ะ ก็แสดงว่าที่ประชุม มีมติเห็นชอบกับข้อสังเกต ข้อเสนอแนะที่สมาชิกอภิปรายทั้งหมด ซึ่งคณะกรรมาธิการ จะได้นำไปประกอบการปรับปรุงรายงานที่สมบูรณ์ขึ้นก่อนที่จะนำเสนอต่อท่านประธาน สภาปฏิรูปแห่งชาติเพื่อเสนอคณะรัฐมนตรีนะคะ ก็ขอขอบพระคุณต่อคณะกรรมาธิการค่ะ

พลเอก วัฒนา สรรพานิช

ขออนุญาตท่านประธานครับ กระผม พลเอก วัฒนา สรรพานิช หมายเลข ๑๗๙ เห็นด้วย แต่ว่ากดไม่ทันครับ

เพิ่มอีก ๑ ท่านนะคะ ท่าน พลเอก วัฒนา ค่ะ วันนี้เรื่องที่จะพิจารณาก็หมดแล้ว

ระเบียบวาระที่ ๔ เรื่องที่ค้างพิจารณา ไม่มี

ระเบียบวาระที่ ๕ เรื่องที่เสนอใหม่ ไม่มี

ท่านดำรงค์มีอะไรหรือเปล่าคะ เชิญค่ะ

นายดำรงค์ พิเดช

มิได้ครับ ผมเห็นด้วยครับ เครื่องมันเสีย

เพิ่มอีกท่านหนึ่งนะคะ ท่านดำรงค์ พิเดช เพิ่มอีกท่านหนึ่ง ท่านเห็นด้วยถูกไหมคะ ขอบพระคุณค่ะ

ระเบียบวาระที่ ๖ เรื่องอื่น ๆ ไม่มี

ขอเรียนว่าเมื่อฉันปิดประชุมแล้วท่านอย่าเพิ่งออกจากห้องนะคะ สำหรับ วาระนี้เรื่องอื่น ๆ ดิฉันคงจะขอเรียนนัดประชุมของวันจันทร์ที่ ๕ และวันอังคารที่ ๖ ไว้ด้วย เลยนะคะ เอกสารประกอบวาระการประชุมจะส่งไปถึงท่านในช่วงวันหยุดนี้ แล้วนอกจากนั้น ดิฉันขออนุญาตที่จะเรียนต่อที่ประชุมว่า ตามที่ ๔ จังหวัดชายแดนภาคใต้ของเราเกิดอุทกภัย แล้วหลายท่านได้แจ้งความจำนงมาที่ท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติว่า พวกเราน่าที่จะ แสดงน้ำใจต่อพี่น้องชาวจังหวัดภาคใต้ ๔ จังหวัดที่ประสบอุทกภัย เมื่อเช้านี้ทาง ท่านเลขาธิการได้ขอให้นำเรียนต่อท่านสมาชิกว่า ถ้าท่านผู้ใดประสงค์จะร่วมบริจาค สมทบเงินเพื่อจะไปช่วยเหลือพี่น้องภาคใต้ หากท่านประสงค์จะสมทบเป็นเงินสด ทางฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่สำนักงาน เลขาธิการสภาปฏิรูปแห่งชาติ ยินดีรับหน้าที่ในการรวบรวมเงิน แต่ถ้าเผื่อว่าท่านใดที่ ประสงค์จะให้หักจากบัญชีเงินเดือนของท่าน จะเป็นเท่าไรก็ตาม แล้วแต่ที่ท่านมีจิตศรัทธา ก็โปรดระบุในเอกสารแจ้งความจำนงนะคะ เราจะได้รวบรวมในวันนี้ เพราะหลังจากที่ ปิดประชุมแล้วท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติจะกรุณามอบเงินฝากไปยังสมาชิกสภาปฏิรูป แห่งชาติที่มาจาก ๔ จังหวัดภาคใต้ที่เกิดอุทกภัย เพื่อให้ท่านไปดำเนินการในนามของ สภาปฏิรูปแห่งชาติ คือในนามของสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติทุกคนในที่นี้ค่ะ เพื่อที่จะ ดำเนินการนะคะ

ขออนุญาตท่านประธานครับ

ขอเชิญค่ะ คุณประชา

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ประชา เตรัตน์ สปช. ชลบุรี คือคิดว่าในที่ประชุมนี้คงไม่ขัดข้อง ขอให้หักจากค่าตอบแทนไปเลยคนละ ๕,๐๐๐ บาท ขอเสียงรับรองด้วยนะครับ ขอเสียงรับรองครับ หักจากค่าตอบแทน

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คงต้องปรึกษาหารือกัน

เพราะท่านให้แสดงความจำนงมันก็จะเสียเวลา

ท่านประชาคะ เมื่อเช้านี้ ท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติได้หารือกันแล้วนะคะ ท่านบอกว่า การทำบุญควรแล้วแต่ที่ใครจะศรัทธา เพราะฉะนั้นก็ขออภัย และขอขอบพระคุณในความ ปรารถนาดี แต่ว่าท่านประธานท่านวินิจฉัยเป็นเช่นนั้นแล้วค่ะ เพราะฉะนั้นท่านก็แจ้ง ความจำนงตามที่ท่านประสงค์แล้วกันค่ะ เพื่อความสะดวกค่ะ ขอเชิญค่ะ

กราบเรียนท่านประธานครับ ผม ทวีกิจครับ สปช. ครับ ผมว่าทุกคนก็คงร่วมกันอยู่แล้ว ทีนี้ผมว่าเป็นวันที่ ๕ ดีไหม แล้วก็ให้เจ้าหน้าที่ เอาซองมาวางให้กับ สปช. เรานะครับ แล้วเราก็เอาเงินสดใส่แล้วก็เก็บไป ผมอยู่คณะกรรมาธิการเกษตร อุตสาหกรรมเขาก็ทำอย่างนี้ครับ ก็เอาซองมาไว้ที่โต๊ะไว้ที่นี่ ให้เขาและใครประสงค์จะลงเท่าไร หรือว่าจะใส่เท่าไร แล้วก็เอาเป็นวันที่ ๕ ครับ วันนี้ไม่ได้ พกสตางค์มาครับ ขอบคุณครับ

ไม่เป็นไร ขอความกรุณาท่านฟังก่อนนะคะ หากช้าเดี๋ยววันที่ ๕ น้ำมันแห้งไปเสียแล้ว อะไรอย่างนี้ค่ะ ดังนั้นวันนี้แจ้งความจำนงไว้ตามแต่ศรัทธา ทางสำนักงานเลขาธิการ ท่านยินดีให้ยืมเงินไปก่อน แล้วหากท่านระบุไว้ในเอกสารแจ้งความจำนงมีจำนวนเงินเกิน จากจำนวนที่ท่านเลขาธิการได้ให้ยืมไปก่อน เราก็ส่งตามไปก็ไม่เป็นปัญหาอะไร เรามีสมาชิก ที่เป็นผู้แทนของจังหวัดต่าง ๆ เหล่านั้นอยู่กับเราอยู่แล้วนะคะ ไม่ยากอะไร การส่งมอบเสีย แต่เนิ่น ๆ เผื่อว่าในหยุดหลายวันบางทีจะเกิดประโยชน์กับการที่ทางพื้นที่จะได้นำไป ดำเนินการ

แล้วยังมีอีกเรื่องหนึ่งค่ะ ซึ่งท่านประธานยกร่างรัฐธรรมนูญเป็นกังวลกัน ก็คือว่าการที่ท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติได้กำหนดที่จะให้มีการสัมมนาสมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาติอีกสักครั้งหนึ่งในเรื่องการทำวิสัยทัศน์ประเทศไทย ซึ่งคณะกรรมาธิการ วิสามัญได้ไปดำเนินการร่างวิสัยทัศน์ประเทศไทย ขณะนี้เขาพร้อมที่จะนำเสนอต่อสมาชิก ทั้งสภาแล้วนะคะ ความจริงท่านประธานก็พิจารณาว่าเร็วเท่าไรได้ก็ยิ่งดีนะคะ เพราะว่า ประเด็นปฏิรูปของเราจะได้นำไปสู่วิสัยทัศน์ประเทศที่เรากำหนดไว้ร่วมกัน ดังนั้นในชั้นแรก ที่ดิฉันเคยแจ้งไปชั้นหนึ่งว่าประมาณวันที่ ๑๙-๒๐ นั้น ขณะนี้กำลังให้ทางฝ่ายเลขาประสาน สถานที่ว่าหากเราจะจัดเร็วไปกว่านั้นอีกสักนิดหนึ่ง เป็นวันจันทร์และวันอังคารที่ ๑๒-๑๓ อะไรอย่างนี้ค่ะ ซึ่งหากว่ามีสถานที่ก็สามารถจะสัมมนาเร็วขึ้นได้นะคะ แต่ว่าหากว่าสถานที่ ไม่พร้อมก็คงต้องไปวันที่ ๑๙-๒๐ เพราะฉะนั้นท่านกรุณารอฟังอีกครั้งหนึ่งแล้วกันนะคะ อันนี้แจ้ง ไว้ก่อนเพื่อให้ท่านได้เตรียมตัวว่าเราจะมีสัมมนาเฉพาะสมาชิกนะคะ ไม่ได้เชิญคนนอก ดังนั้น จึงได้เลือกที่จะสัมมนาในวันจันทร์ วันอังคาร ซึ่งเป็นวันประชุมของเรานี่แหละค่ะ เรื่องที่จะเรียน แจ้งก็มีเพียงแค่นี้นะคะ อย่าลืมว่าวันจันทร์ที่ ๕ กับวันอังคารที่ ๖ เรามีประชุมสภาปฏิรูป แห่งชาตินะคะ เพราะฉะนั้นหลังจากการประชุมนี้แล้วเราก็คงจะดำเนินการตามที่ได้เรียนแล้ว คุณกูไซหม๊ะมีอะไรหรือเปล่า เชิญค่ะ

กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูป แห่งชาติแล้วก็สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติผู้มีเกียรติทุกท่าน ดิฉัน นางกูไซหม๊ะวันซาฟิหน๊ะ มนูญทวี ขอขอบคุณในนามตัวแทนของชาวใต้ ดิฉันในนามของ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ วันที่ ๓ มกราคม ๒๕๕๘ นี้ตรงกับวันเมาลิด คือตรงกับวันที่ศาสนาอิสลามถือว่าวันที่ประสูติ ของท่านศาสดามูฮัมหมัด ดิฉันในฐานะที่เป็น สปช. คนหนึ่งก็เลยได้จัดงานวันเมาลิด แล้วก็ เป็นการต้อนรับปีใหม่ด้วย โดยให้ประชาชนที่เดือดร้อนมาลงชื่อ แล้วก็เพื่อจะได้ช่วยเหลือ แล้วก็เป็นการอวยพรให้พ้นภัย ดังนั้นถ้าใครมีเวลาก็อยากจะเชิญไปรู้จักบ้านดิฉัน ที่จังหวัดยะลา แล้วก็ตอนนี้สถานการณ์ภาคใต้โดยเฉพาะ ๓ จังหวัดกับ ๔ อำเภอ ยะลา ปัตตานี นราธิวาส ได้รับความเดือดร้อน แล้วก็เสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ดิฉัน อายุ ๕๓ ปี ไม่เคยมีแบบนี้ หน่วยงานทางจังหวัดก็ได้ช่วยเหลือแต่ยังไม่ทั่วถึงที่ห่างไกล ดิฉันได้รับรายงานแล้วก็จากเครือข่ายภาคประชาชนมีดังต่อไปนี้ จังหวัดยะลามี ๘ อำเภอ ทั้งหมดมี ๕๘ ตำบล ได้รับผลกระทบ ๕๓ ตำบล จำนวน ๒๘๖ หมู่บ้าน ๖ ชุมชน ประชากรเดือดร้อน ๑๖,๘๖๙ ครัวเรือน มีผู้เสียชีวิต ๓ ราย แล้วก็ถนน ๑๖๘ สาย แล้วก็สะพานเสียหาย ๑๔ แห่ง พื้นที่การเกษตร ๗,๔๖๓ ไร่ แล้วก็บ่อปลา ๑๒๑ บ่อ โรงเรียน ๒๗ แห่ง มัสยิด ๕ แห่ง แล้วก็มีเสียชีวิต ๓ ราย ส่วนปัตตานี ๑๒ อำเภอ มีผลกระทบ ๘ อำเภอ อำเภอเมือง อำเภอยะหริ่ง อำเภอทุ่งยางแดง อำเภอยะหริ่ง อำเภอหนองจิก อำเภอสายบุรี อำเภอกะพ้อ อำเภอแม่ลาน ผลกระทบ ๔๑ ตำบล หมู่บ้าน ๑๕๗ หมู่บ้าน แล้วก็ครัวเรือน ๙,๖๓๔ ครัวเรือน มีคนจมน้ำเสียชีวิต ๒ ราย พื้นที่การเกษตร ๕,๐๐๐ ไร่ โรงเรียนตอนนี้กำลังจะแจ้งมาทางไลน์ (Line) ส่วนจังหวัดนราธิวาสผลกระทบ ๑๓ อำเภอ มีตำบลที่เสียหายผลกระทบ ๗๖ ตำบล แล้วก็หมู่บ้าน ๕๒๓ หมู่บ้าน แล้วก็ชุมชน ๔๘ ชุมชน ครัวเรือน ๔๗,๔๗๗ ครัวเรือน ผู้อพยพ ๒,๓๖๒ คน จมน้ำเสียชีวิต ๒ ราย บ้านเสียหายทั้งหลัง ๑๙ หลัง เสียหายบางส่วน ๑๐๐ หลัง โรงงาน ๒ แห่ง รถยนต์เสียหาย ๙๓ คัน ปศุสัตว์ แล้วก็สัตว์ปีก ๒,๑๕๕ ตัว บ่อกุ้ง ๒,๐๐๖ บ่อ พื้นที่การเกษตร ๒,๙๒๕ ไร่ ถนนเสียหาย ๑๑๕ สาย สะพาน และคอสะพาน ๓๔ แห่ง มัสยิด ๘ แห่ง โรงเรียนกำลังสำรวจ ถือว่าอันนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิด ในระยะตอนนี้ ขอขอบคุณที่ทุกท่านวันนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องเอาเงิน เพราะทุกคนเงินเดือน ก็ยังไม่ได้ออกอะไร ขอให้มีใจ แล้วก็การบริจาคก็ไม่จำเป็นต้องถึง ๕,๐๐๐ บาท ถ้าท่านศรัทธาแค่ไหน จะสมทบอย่างไร อาจจะเป็นของขวัญ กำลังใจ ชาวใต้ก็ยินดีนะคะ ในฐานะที่เป็นตัวแทนของชาวใต้ แล้วก็เขาถามฝากมาว่า สปช. มีงบประมาณบริจาค คนจน ๆ ไหม ดิฉันก็บอกว่าพวกเราร่างกฎหมายเองค่ะ ขอขอบคุณมากนะคะ

ขณะนี้ทุกคนเห็นอกเห็นใจมาก ทุกคนเห็นใจหมดเลย

ดังนั้นดิฉันก็เลยจัดงานวันที่ ๓ แล้วก็ถ้าใครอยากจะสมทบแล้วก็จะมีรายชื่ออะไร แล้วก็วันนั้นจะมีหมายกำหนดการ ดิฉันก็โทรศัพท์ไปบอกท่านภาณุแล้วนะคะ แล้วก็ท่านภาณุจะบริจาคมาให้สมทบกับดิฉัน ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แล้วก็พลเอก ธวัชชัยด้วยค่ะ แล้วก็คนอื่นนะค่ะ คืออยากให้ดิฉัน ช่วยประสานคนด้อยโอกาส แล้วก็ผู้พิการ แล้วก็ผู้ยากจน แล้วก็ให้เขาลงทะเบียนนะค่ะ แล้วถ้าอย่างไรก็ขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ ผู้มีจิตศรัทธาทุกท่านนะคะ ขอขอบคุณมากค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ วันนี้ระเบียบวาระประชุมหมดแล้วนะคะ ดิฉันขออนุญาตปิดประชุมค่ะ