กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม คุรุจิต นาครทรรพ ก่อนอื่นผมต้องขอชื่นชมและขอบคุณคณะกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมนะครับ และผมพร้อมสนับสนุนในหลักการข้อเสนอ ปฏิรูปควิก วินการนำเสนอพื้นที่อนุรักษ์ในทะเลอันดามันเป็นเขตมรดกโลก จากข้อมูล เอกสารที่แนบนำเสนอ ซึ่งเผอิญได้รับตอนวีคเอนด์ (Weekend) ก็เลยมีเวลานั่งอ่านนะครับ ชายฝั่งทะเลภาคตะวันตกของไทยที่ติดกับทะเลอันดามัน ก็มีแหล่งอนุรักษ์พื้นที่คุ้มครอง ทางทะเลหรือชายฝั่งถึง ๑๘ พื้นที่ ๑๘ บริเวณ ประกอบด้วยเกาะมากกว่า ๒๘๐ เกาะ แล้วก็มีพื้นที่ถึง ๑,๕๓๕ ตารางกิโลเมตร ส่วนใหญ่ก็เป็นอุทยานที่มีชื่อเสียง เช่น เกาะลันตา เกาะตะรุเตา เกาะลิบง เกาะสิมิลัน เกาะสุรินทร์ เป็นต้น ผมคิดว่าประเด็นที่ คณะกรรมาธิการได้นำเสนอเพื่อขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกหรือเวิลด์ เฮอริเทจ (World heritage) คงไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อจะให้มีการท่องเที่ยวมากขึ้น หรือเพื่อให้มี ชื่อเสียงติดระดับโลกนะครับ แต่ถ้าอ่านเป็นข้อ ๆ แล้วก็จะเห็นถึงความเป็นห่วง โดยเฉพาะ ปัญหาที่ท่านลิสต์อยู่ในข้อ ๔ ในหน้า ๓ ของเอกสารควิก วินว่าการจัดการทรัพยากร ไม่สามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีการประชาสัมพันธ์มากเกินไป ทำให้แหล่งท่องเที่ยว ไม่สามารถรองรับผู้คน ไม่มียุทธศาสตร์จัดการที่ชัดเจนนะครับ แล้วปะการังก็จะเสื่อมโทรม ผมคิดว่าจุดประสงค์ของการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกก็คงเพื่อให้เกิดการอนุรักษ์ทรัพยากร ทางทะเล ทางธรรมชาติ ปะการัง สัตว์น้ำให้มีความอุดมสมบูรณ์ มีความสมดุล ไม่ถูกทำลาย ไปโดยการท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ ไม่รับนักท่องเที่ยวมากเกินความจำเป็น หรือเกินความสามารถที่จะรองรับได้ ผมคิดว่าประเด็นอีกอันหนึ่งที่ควรจะได้ระบุอยู่ใน เอกสารอาจจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่ว่าในขั้นราชการก็คือ มันจะต้องมีเรื่องของการจัดการจราจร การจัดการท่องเที่ยว การจัดการปัญหาขยะ ซึ่งท่านสมาชิกหลายท่านก็ได้พูดถึงนะครับ รวมทั้งเรื่องของการใช้พลังงานที่จะต้องนำนักท่องเที่ยวไป กระทรวงพลังงานเคยไปส่งเสริมให้ เกาะพะลวยที่ในอำเภอเกาะสมุยเป็นเกาะที่พึ่งพาตนเองได้เรื่องพลังงานครับ ติดโซลาร์เซลล์ (Solar cell) เจาะน้ำบาดาล ทำไบโอดีเซล (Biodiesel) แต่พอส่งเสริมแล้วก็เลยเกิด การท่องเที่ยวมากขึ้นกลายเป็นใช้พลังงานมากขึ้น แล้วก็เกิดความไม่สมดุลกับเกาะนั้น ผมคิดว่าการที่คณะกรรมาธิการพยายามผลักดันให้มีมาตรการระดับโลกคือมาตรการของ เวิลด์ เฮอริเทจก็เพื่อให้มีกฎเกณฑ์ป้องกันไม่ให้เกิดการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ และเป็นการดึงกำลังคน ดึงกำลังงบประมาณเพื่อทำให้พื้นที่นี้มีการบริหารจัดการอย่างสมดุล มีคุณภาพ มีมาตรฐาน รักษาไว้ให้ถึงลูกหลานนะครับ ผมดูในขั้นตอนที่นำเสนอแล้วก็ยัง เป็นห่วงว่ากว่าจะได้เป็นมรดกโลกนี่ใช้เวลาอย่างเร็ว ๒ ปี ก็ต้องไปขึ้นทะเบียนอะไร อีกเยอะแยะไปหมด แล้วก็เป็นห่วงในเรื่องของงบประมาณที่จะมาใช้เพื่อบริหารจัดการ ในเรื่องนี้ ความจริงถ้าจะมีระบบเก็บภาษีจากนักท่องเที่ยวเพื่อมาบำรุงอุทยานแห่งนี้ ก็น่าจะเป็นประโยชน์นะครับ ผมก็อยากจะฝากข้อสังเกตไว้ ๒-๓ ข้อนะครับว่า หน่วยงานที่ลิสต์อยู่ในเอกสาร เสนอปฏิรูปควิก วินนี่อ่านดูแล้วส่วนใหญ่อยู่ใน กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นกรมอุทยาน กรมทรัพยากร ทางทะเลและชายฝั่ง สผ. แต่ผมคิดว่าถ้าจะให้มาตรการนี้มีความศักดิ์สิทธิ์และมีประสิทธิผล มันจะต้องมีหน่วยงานที่อยู่นอกเหนือจากหน่วยงานที่ลิสต์นะครับ ทั้งกระทรวงศึกษาธิการ มหาวิทยาลัย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และที่สำคัญก็คือกระทรวงที่รับผิดชอบ ในเรื่องการบังคับใช้กฎหมายให้ศักดิ์สิทธิ์ คือกระทรวงมหาดไทย จังหวัด องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น กองทัพเรือ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ก็ฝากว่าจะต้องมีบูรณาการระหว่าง หน่วยงานเหล่านี้ด้วย มิฉะนั้นแล้วเราอนุรักษ์ไปก็อาจจะเกิดผลเสีย เพราะว่าจะเกิด การท่องเที่ยวมากขึ้นแล้วไม่สมดุล

ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งที่ผมอยากจะฝากไว้ก็คือว่า หวังว่าการอนุรักษ์นี้ ก็คงไม่ได้ปิดกั้นหรือกระทบต่อความจำเป็นทางเศรษฐกิจของประเทศนะครับ อย่างที่ ท่าน พลเรือเอก ศุภกรได้อภิปรายไป ประเทศไทยเรามีอ่าวไทยซึ่งก็เป็นอ่าวเซมิ โคสต์ (Semi coast) นะครับ มีปริมาณแทรฟฟิก (Traffic) ที่เข้มข้น เราจำเป็นต้องมีทางออกทะเล อีกทางหนึ่ง ทางขนส่งสินค้ายุทธปัจจัย หรือแม้แต่ขนส่งพลังงาน แล้วต่อไปในทะเลอันดามัน ครั้งหนึ่งก็เคยเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรแร่ดีบุก เหนือของเราขึ้นไปในพม่า ก็มีการพบก๊าซธรรมชาติ ของเรายังไม่พบนะครับ ถ้าพบเราก็จำเป็นต้องวางสายเคเบิล ท่อใต้น้ำหรือสายไฟใต้น้ำ ก็หวังว่าเขตอนุรักษ์คงไม่ได้ปิดกั้นกิจกรรมเหล่านี้ โดยรวมแล้ว ผมก็มีความยินดีที่จะยกมือสนับสนุนข้อเสนอปฏิรูปควิก วินของท่านกรรมาธิการปฏิรูป ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในเรื่องพื้นที่อนุรักษ์อันดามันเป็นมรดกโลก ขอบพระคุณครับ