ขอบพระคุณครับ ท่านประธาน ที่เคารพ ผม ณัฐวุฒิ บัวประทุม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน คนจังหวัดอ่างทอง อาภัพนิดหนึ่งนะครับ เป็นจังหวัดที่ไม่มีรถไฟ ท่านประธานครับ ในกรณี ของมาตรา ๓ เป็นเรื่องของคำนิยาม ผมพยายามอ่านทั้งหมดครับ พบว่ามีกรณีของคำนิยาม ที่มีการแก้ไขอยู่ทั้งหมด ๕ คำด้วยกัน ในกรณีนั้นมีการเพิ่มเติมคำใหม่ขึ้นมา ๒ คำ โดยเฉพาะ อย่างยิ่งคำว่า ทางเฉพาะ แล้วก็กรณีของทรัพย์สินที่จำเป็นในการประกอบกิจการขนส่ง ทางราง ซึ่งแน่นอนผมก็คงไม่ลงรายละเอียดหรือว่าจะสอบถามในแต่ละคำทั้งหมด แต่ก็จำเป็นต้องสอบถามในบางประเด็นในบางคำที่ผมคิดว่าเกี่ยวข้องกับพี่น้องประชาชน ผมขออนุญาตเรียนท่านประธานเบื้องต้นแบบนี้ว่าคำว่า ทางเฉพาะ นั้นเป็นคำที่เพิ่มเข้ามา แล้วท่านก็ให้ความหมายว่าหมายถึงทางที่มีลักษณะเป็นการบังคับรถขนส่งทางราง ให้ขับเคลื่อนไปตามทางนั้น คงอาจจำเป็นต้องอธิบายว่าในกฎหมายขนส่งทางรางนั้น ซึ่งเราเข้าใจกันว่าคำว่า ราง นั้นคืออะไร ในกรณีของการอยู่ดี ๆ ที่ร่างกฎหมายเป็น ๑๐๐ ฉบับ และมีการเพิ่มคำว่า ทางเฉพาะ ขึ้นมาใหม่เลยมันดูแปลกไปจากกฎหมายที่ได้รับ การพิจารณา การกลั่นกรอง การดูมาแล้วเป็นอย่างดี ฉะนั้นท่านคงต้องอธิบายเหตุและผล ความจำเป็นว่ามันมีการใช้คำนี้อยู่ในหลายจุดหลายมาตราต่าง ๆ นะ และกรณีของการเพิ่ม ถ้าไม่เพิ่มคำว่า ทางเฉพาะ เข้ามานั้นมันจะมีผลกระทบต่อกรณีการพิจารณาเรื่องของ พ.ร.บ. ขนส่งทางรางทั้งหมดอย่างไร นี่เป็นประเด็นที่ ๑ ที่อยากจะนำเรียนสอบถามครับ
ประเด็นที่ ๒ ที่อยากจะนำเรียนสอบถาม ผมคิดว่ามีความจำเป็นที่พี่น้อง ประชาชนอาจจำเป็นต้องทราบเบื้องต้นว่าขณะนี้เรามีระบบการขนส่งทางรางหรือกิจการ ขนส่งทางราง ซึ่งแน่นอนไม่เหมือนกันนะครับ ในบางจังหวัดยังมีระบบรางที่ค้างมาตั้งแต่ สมัยก่อนสงครามโลก ครั้งที่ ๒ หรือหลังจากสงครามโลก ครั้งที่ ๒ ก็แล้วแต่ แต่ไม่มีรถวิ่งแล้ว ในขณะที่บางพื้นที่นั้นจำเป็นที่จะต้องมีพื้นที่ของการสร้างระบบขนส่งทางรางฉบับใหม่ ผมไปกับท่าน สส. องค์การ ชัยบุตร ที่จังหวัดมุกดาหาร นิคมคำสร้อยต่าง ๆ ก็ยังมีส่วนขยาย มีความจำเป็นที่ต้องพิจารณา ผมไปที่จังหวัดพะเยาซึ่งผมมีประเด็นที่สอบถามทาง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคมนาคมไปด้วยครับ เพราะว่าการขยายกิจการรถไฟที่จาก สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ นั้นปรากฏว่ามันไปกระทบกับโบราณสถานหลายแห่ง และผู้รับเหมาก่อสร้างทางไม่ได้แจ้งหรือรายงานต่อกรมศิลปากร เสียหายอย่างยิ่งเลยนะครับท่านประธาน ที่วัดเจดีย์สูงที่จังหวัดแพร่ และกรณีโบราณสถาน ที่เรียกว่ากลุ่มโบราณสถานป่าสักงาม เจดีย์งาม ที่ตำบลท่าวังทอง อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา เป็นต้น นั่นเป็นประเด็นที่ผมคิดว่าอยากจะให้ท่านอธิบายว่านิยามทั้งหมด ณ ขณะนี้ ประเทศไทยมีระบบขนส่งทางรางอยู่กี่จังหวัด มีรางอยู่กี่จังหวัด และมีรถที่มันวิ่งได้ไปแล้ว กี่จังหวัด แล้วท่านกำลังจะทำให้มันครอบคลุมทั้งหมดหรือไม่ นี่เป็นประการที่ ๒ ครับ
ประการที่ ๓ ขอประทานโทษ ลืมไปว่าสายรถไฟนั้นก็ผ่านบ้านของ ท่านประธานจากร้อยเอ็ดไปด้วยเช่นเดียวกันนะครับ ประการที่ ๓ ผมคิดว่ามีการเปลี่ยน ความหมายของคำว่าเขตระบบขนส่งทางรางและเขตปลอดภัยระบบขนส่งทางรางอย่าง มีนัยสำคัญอย่างยิ่ง ผมเรียนท่านเบื้องต้นนะครับ พี่น้องคนอ่างทางไม่มีสิทธิได้ร้องเพลง เสียงรถด่วนขบวนสุดท้ายนะครับ เพราะว่าถ้าจะต้องขึ้นรถไฟต้องไปขึ้นจังหวัดอยุธยา เขตรถไฟที่ท่าเรือภาชี ไปดูเส้นทางรถไฟวิ่งผ่านกลางเมืองสุพรรณบุรี อ่างทอง สิงห์บุรี ไม่มีโอกาสได้นั่งรถไฟ แต่ท่านเห็นไหมครับว่าเขตระบบขนส่งทางรางกับเขตปลอดภัย ระบบขนส่งทางรางนั้นมีการเปลี่ยนคำว่าเขตหวงกันไว้ แล้วก็เปลี่ยนเป็นเขตที่กำหนด นัยต่างกันอย่างยิ่งนะครับ ผมเข้าใจเอาเองแบบภาษาของคนเรียนกฎหมายนะครับ ไม่มีความรู้ทางคมนาคม เขตหวงกันไว้คือเขตที่มีการกันเอาไว้ตั้งแต่สมัยดั้งเดิมดึกดำบรรพ์ ทางรถไฟแถวมักกะสันเราก็รู้กันว่ามีการกันเขตไว้ รถไฟที่ผ่านกลางเมืองแยกยมราชเราก็รู้ว่า มีการกันเขตไว้ แต่อย่าลืมว่าเขตที่หวงกันไว้บางครั้งก็มีพี่น้องประชาชนที่อาศัยอยู่ใน เขตดังกล่าว ในขณะเดียวถ้าเปลี่ยนจากคำว่าเขตหวงกันเป็นเขตที่กำหนด แบบนี้ครับ ที่มันเกี่ยวข้องกับพี่น้องชาวอ่างทองบ้านผม เพราะว่าขณะนี้ผมทราบมาว่าจะมีเส้นทางรถไฟ ผมเรียกกันเล่น ๆ นะครับ สมัยดั้งเดิมก็เรียกสาย East West Corridor ท่าน สส. พนม โพธิ์แก้ว สส. ไก่ผมนะครับ กาญจนบุรีนี่เส้นทางสายน้ำตกท่านทราบดี เราต้องวิ่งยาวครับ ทะลุจังหวัดอ่างทองออกจังหวัดสระแก้วให้ได้ เพราะมันตอบทั้งคนและตอบทั้งการคมนาคม ขนส่ง พี่น้องชาวอ่างทองตื่นเต้นครับ แต่พี่น้องชาวอ่างทองสงสัย ถ้าท่านบอกมีเขตหวงกันไว้ เราเข้าใจว่ามันจำเป็นต้องกันไว้นะ จำเป็นต้องใช้ในพื้นที่ของการคมนาคม มีรถขนส่งทางราง แต่ท่านบอกเขตกำหนดตายเลยนะครับ พอกำหนดขึ้นมาระยะมันกว้างครับ มันก็จะตามมา ซึ่งพี่น้องประชาชนจะรู้สึกว่าเขาจะได้รับผลกระทบจากการกำหนดเขตมากน้อยขนาดไหน เพียงใด ระบบการเยียวยาจะเป็นอย่างไร ฉะนั้นผมถามประเด็นที่ ๓ กับกรณีของเขตระบบ ขนส่งกับเขตความปลอดภัยระบบขนส่งทางรางที่ท่านเปลี่ยนจากคำว่า หวงกัน เป็นคำว่า เขตที่กำหนด มันจะมีผลกระทบต่อพี่น้องที่กำลังโดนไล่รื้อ กำลังโดนละเมิดสิทธิอยู่ บางประการในเขตเดิมที่เคยมีการหวงกันไว้ไหม และมันจะไปกระทบต่อพี่น้องโดยเฉพาะ ในพื้นที่เช่นจังหวัดอ่างทองบ้านผมที่ยังไม่มีทางรถไฟ ผมเข้าใจเองนะครับเพราะถ้าผิด ท่านแก้ให้นิดหนึ่งว่าไม่มีเขตหวงกันด้วย แต่จะมีการกำหนดเป็นเขตใหม่เพื่อนำไปสู่การสร้าง ทางรถไฟ พี่น้องก็อยากได้ แต่ผลกระทบของการเปลี่ยนถ้อยคำแบบนี้เป็นแบบใดประการใด หรือไม่ ฉะนั้นทั้งหมดทั้งมวลนี้คือการถามภาพรวมต่อนิยามความหมายครับ เราอยากนั่ง รถไฟครับ เราสนับสนุนการรถไฟ เรานึกถึงภาพการปอกไข่ต้มกินเวลาที่รถไฟผ่าน ลำตะคลอง แต่ในเมื่อถึงวันหนึ่งที่กฎหมายฉบับนี้เข้าสภาก็จำเป็นที่เราต้องเป็นปากเป็นเสียง แทนพี่น้องประชาชนทั้งประเทศในการถามต่อกรรมาธิการ กราบขอบพระคุณครับ