เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม เซีย จำปาทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน สัดส่วนเครือข่ายผู้ใช้แรงงาน ท่านประธานครับ วันนี้ผมขอร่วมอภิปรายสนับสนุน ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานทั้ง ๒ ฉบับที่นำเสนอโดยท่านจรัส คุ้มไข่น้ำ และท่านวรรณวิภา ไม้สน ผมในฐานะที่เป็นอดีตคนทำงานคนหนึ่งวันนี้ผมรู้สึกดีใจ เป็นอย่างยิ่งที่กฎหมายคุ้มครองแรงงานได้กลับเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร แห่งนี้อีกครั้ง หลังจากที่พรรคก้าวไกลได้รับเลือกตั้งเมื่อปี ๒๕๖๖ ผมและเพื่อนสมาชิก ของพรรคก้าวไกลในขณะนั้นได้ยื่นร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานเข้าสู่การพิจารณา ในที่ประชุมสภา เราเรียกกฎหมายฉบับนั้นว่ากฎหมายเปลี่ยนชีวิตคนทำงานครับ หรือเรา เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าฉบับทำงาน พักผ่อนใช้ชีวิต ผมยังจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้ ๖ มีนาคม ๒๕๖๗ ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้มีมติไม่รับหลักการร่างที่ผมเสนอต่อสภา หลายคน ในสภาแห่งนี้บอกว่าร่างของผมสุดโต่งเกินไป ผมเองก็ไม่แน่ใจและไม่เข้าใจว่าจะสุดโต่ง ได้อย่างไร นั่นเป็นเพียงแค่การยืนยันสิทธิที่มนุษย์คนหนึ่งพึงได้รับจากการทำงานเพียงเท่านั้นเอง ด้วยเจตจำนงอันแน่วแน่ของพี่น้องแรงงานที่มองว่าประเด็นต่าง ๆ ในกฎหมายฉบับนั้น หากได้ผ่านการพิจารณาในที่ประชุมสภาและประกาศบังคับใช้จะทำให้ชีวิตของคนทำงาน ดีขึ้นอย่างแน่นอน พวกเขายืนยันผ่านผม ผ่านเครือข่ายผู้ใช้แรงงานพรรคประชาชน รวมถึง เพื่อนสมาชิกพรรคประชาชน ขอให้พวกเรานำร่างฉบับเปลี่ยนชีวิตคนทำงานกลับมาปรับปรุง และนำกลับมาเสนอเข้าสู่สภาอีกครั้งหนึ่ง ท่านประธานครับครั้งนี้เราได้จัดแบ่งเนื้อหา ออกเป็น ๓ ฉบับ มีเหตุผลประกอบร่างใกล้เคียงกัน ได้แก่ ฉบับที่ ๑ เราเรียกว่าฉบับ มีความมั่นคงในการทำงาน ซึ่งรับผิดชอบโดยผม ฉบับที่ ๒ เราเรียกฉบับนั้นว่าฉบับมีเวลา พักผ่อน ซึ่งเสนอโดยท่านจรัส คุ้มไข่น้ำ และฉบับที่ ๓ ฉบับมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ที่เสนอโดยท่านวรรณวิภา ไม้สน ท่านประธานครับ วันนี้มี ๒ ใน ๓ ฉบับที่กล่าวมาได้เข้าสู่ การพิจารณาในที่ประชุมแห่งนี้ ยกเว้นเพียงฉบับเดียวก็คือฉบับมีความมั่นคงในการทำงาน ของผมเท่านั้น ที่ฝ่ายกฎหมายของสภาเคยท้วงว่าเป็นร่างทางการเงินทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ พิจารณาว่าเป็นร่างทางการเงินแต่อย่างใด ต่อมาผมได้ถอนร่างฉบับนั้นและปรับเนื้อหา บางส่วนและยื่นต่อสภาใหม่แล้ว ท่านประธานครับ ก่อนและหลังการเสนอกฎหมาย เปลี่ยนชีวิตคนทำงาน และก่อนที่กฎหมายฉบับนั้นจะถูกปัดตก ผมและพี่น้องเครือข่าย ผู้ใช้แรงงานพรรคประชาชนพวกเราได้ร่วมกันเดินสายไปพบปะพูดคุยกับพี่น้องคนทำงาน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้หลากหลายกลุ่ม ทั้งคนทำงาน ทั้งผู้ประกอบการ พวกเราไปรับฟังความคิดเห็นทุกที่ที่มีโอกาส เราไปในที่ประชุมใหญ่ของ สหภาพแรงงาน ที่ประชุมใหญ่สหพันธ์แรงงาน ที่ประชุมสภาแรงงาน งานประชุม งานเสวนา งานสัมมนา หรือแม้แต่ตามตลาดนัดเราก็ไป สถานีรถไฟฟ้า ป้ายรถเมล์ ถนนคนเดิน ตรอก ซอกซอย เราไปเกือบทุกที่ เราไปเพื่อรับฟังความคิดเห็นเพิ่มเติมและได้ชี้แจงรายละเอียด ในเนื้อหาของกฎหมายว่ามีผลกระทบอย่างไรกับพี่น้องคนทำงาน และเมื่อกฎหมายฉบับนี้ ผ่านเข้าสภาจะทำให้พวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นได้อย่างไร ท่านประธานครับ สิ่งที่พี่น้องคนทำงานได้นำเสนอ และสิ่งที่พวกเราได้ทุ่มเทพลังไปนั้น เราหวังเพียงว่าเราจะ เห็นชีวิตความเป็นอยู่ของพี่น้องคนทำงานมีชีวิตที่ดีขึ้น ผ่านการบังคับใช้กฎหมายคุ้มครอง แรงงานที่นำเสนอโดยพรรคประชาชน ท่านประธานและเพื่อนสมาชิกทุกท่าน ร่างกฎหมาย คุ้มครองแรงงาน ๒ ฉบับนี้มีเจตนารมณ์ที่ชัดเจน คือการยกระดับสิทธิขั้นพื้นฐานของ คนทำงานให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลเหมือนอย่างนานาอารยประเทศ วันนี้เราไม่ได้ขอ อะไรเกินเลยไปเลย เราไม่ได้ขออะไรเกินเลยกว่ามนุษย์คนหนึ่งพึงจะได้รับเลยครับ ท่านประธาน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลาการทำงานต้องไม่เกิน ๔๐ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ซึ่งปัจจุบัน กำหนดไว้ที่ ๔๘ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ท่านที่เคยเป็นลูกจ้างคงทราบดีว่าเป็นอย่างไร ส่วนท่านที่ ไม่เคยเป็นลูกจ้างลองนึกภาพตามผมดูว่าหากสัปดาห์หนึ่งท่านต้องตื่นตั้งแต่เช้ามืดออกไป ทำงาน และกลับถึงบ้านตอนค่ำมืดทุกวัน ท่านจะเอาเวลาที่ไหนไปอยู่กับครอบครัวครับ วันหยุดวันเดียวอยากพักผ่อนให้เต็มที่ก็ทำไม่ได้ เพราะมีภารกิจที่ต้องทำ เช่น ซักผ้า ตากผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน เสร็จอีกทีก็เย็นแล้ว วันถัดไปก็ต้องกลับเข้าไปสู่วังวนเดิมก็คือต้องไปทำงาน วนเวียนอยู่แบบนี้ซ้ำ ๆ เหมือนเดิม ต้องรอวันหยุดยาวเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้ไปเดินห้าง ฟังเพลง หรือพักผ่อนบ้าง ท่านประธานครับผมได้ยินเรื่องเหล่านี้มาตลอด และเจอกับตัวเอง มาเกือบทั้งชีวิต เราจึงเสนอให้มีการปรับลดชั่วโมงการทำงาน แล้วก็เพิ่มวันหยุดประจำสัปดาห์ พร้อมทั้งเพิ่ม วันหยุดพักผ่อนประจำปีเป็น ๑๐ วันต่อปี จากเดิมที่กำหนดไว้เพียง ๖ วัน หรือแม้แต่ปัญหา การเลือกปฏิบัติในที่ทำงานจากความแตกต่างทางเชื้อชาติ ถิ่นกำเนิด หรือความแตกต่าง ทางเพศสภาพ หรือความเชื่อเรื่องสิทธิขั้นพื้นฐาน เช่น สิทธิการรวมตัวเป็นสหภาพแรงงาน เรื่องแบบนี้มันมีจริง ๆ ครับท่านประธาน มีสถานประกอบการหลายแห่งเวลาสัมภาษณ์ ลูกจ้างที่เข้ามาสมัครงานใหม่จะถามคนที่มาสมัครงานว่าเคยเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน หรือไม่ ถ้าเคยเป็นนายจ้างบางแห่งเขาไม่รับ นี่คือการเลือกปฏิบัติต่อลูกจ้างที่มีความเชื่อ เรื่องสิทธิการรวมตัวกัน ซึ่งเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์ของคนทำงานที่นานาอารยประเทศ เขายอมรับกัน ท่านประธานครับ เพื่อนสมาชิกครับ ลองนึกดูบริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่ ที่เราใช้กันทุกค่ายทุกยี่ห้อทั่วโลกล้วนมีสหภาพแรงงานทั้งนั้น บริษัทต่าง ๆ เหล่านั้น มีผลประกอบการที่ดีมีกำไร สิ้นปีจ่ายโบนัสอู้ฟู่ทุกปี ขยายกิจการไปทั่วโลก ถ้ามีสหภาพ แรงงานเลวร้ายจริง ๆ เหมือนคนบางกลุ่มชอบอ้าง ทำไมสหภาพแรงงานและกิจการเหล่านั้น เติบโตละครับ ดังนั้นนี่คือการเลือกปฏิบัติ เรื่องแบบนี้ต้องหมดไปครับท่านประธาน กฎหมาย ๒ ฉบับนี้ยังมีอีกหลายประเด็น เช่นมุมปั๊มนมในสถานประกอบการ ลาไปดูแล คนใกล้ชิดที่เจ็บป่วยไม่สบายในวาระสุดท้าย การลาในวันที่คนทำงานหญิงมีประจำเดือน ทุกประเด็นล้วนมีความสำคัญต่อชีวิตคนทำงานทั้งสิ้น ผมขอให้เพื่อนสมาชิกมองเห็นคุณค่า ของคนทำงาน เพราะพวกเขาไม่ใช่แค่ในฐานะฟันเฟืองที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจเท่านั้น พวกเขา คือมนุษย์คนหนึ่งที่มีศักดิ์ศรี มีสิทธิที่จะใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพ ท่านประธานครับ รถยนต์ที่ไร้ จิตใจพวกเรายังต้องดูแลกันอย่างดีเพื่อสมรรถนะที่สูงสุด แล้วคนทำงานที่มีเลือด มีเนื้อ มีชีวิต มีความรู้สึก เราก็ควรจะเคารพในศักดิ์ศรีของพวกเขา เราจะไม่ช่วยกันดูแลพวกเขา ได้อย่างไรครับ ผมขอฝากท่านประธานผ่านไปยังเพื่อนสมาชิกทุกท่าน ผมขอร้อง ขอความเห็นใจขอให้ช่วยกันลงมติรับร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานทั้ง ๒ ฉบับนี้ เพื่อเข้าสู่การพิจารณาในวันที่มีการตั้งกรรมาธิการ เพราะนี่คือความหวังของคนทำงานจริง ๆ ท่านประธานครับ กำแพงเมืองที่ใหญ่ถูกสร้างด้วยหยาดเหงื่อแรงงานฉันใด อนาคตที่มั่นคง ของชาติก็ถูกสร้างด้วยศักดิ์ศรีของคนทำงานฉันนั้น ขอบคุณท่านประธานครับ