ภัณฑิล เปิดปมงบเครื่องราชฯ พุ่ง 59% ถามความจำเป็นผลิตใหม่ทุกปี

เรียนท่านประธาน ผม ภัณฑิล น่วมเจิม ผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตวัฒนาและเขตคลองเตย ก็ขอร่วมอภิปราย ในงบวาระที่สอง มาตรา ๗ สำนักนายกรัฐมนตรีในส่วนของสำนักงานเลขาธิการ ครม. เดี๋ยวขอสไลด์ด้วยนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

ผมขอพูดในส่วนของงบ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ปีนี้ ๓๖๖ ล้านบาท มีสูงขึ้นจากปีที่แล้ว ๑๖ เปอร์เซ็นต์ ก็เป็นคำถาม ประชาชนทั่วไปรู้หรือไม่ว่ามันมีงบอะไรที่เกี่ยวข้องตรงนี้บ้าง ผมเองต้องออกตัวก่อนไม่ใช่ เป็นผู้มีความรู้อะไรก็พยายามไปศึกษาวิจัยเพิ่มเติมจากเอกสารงบประมาณที่มีก็เจอ อะไรที่น่าสนใจหลายเรื่อง หลัก ๆ แล้วก็คืองบสร้างกับงบซ่อมถูกไหมครับ งบสร้าง ๒๗๘ ล้านบาท งบซ่อม ๙๘ ล้านบาท ซึ่งทั้ง ๒ งบก็เพิ่มขึ้นจากปีที่ผ่านมา ก็ตั้งคำถามง่าย ๆ ว่ามันก็คือ ๑. จำนวน ถ้าเผื่อเราจะคิดว่าเราอยากจะประหยัดงบประมาณ หรืออยากจะเสนอแนะเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ กับ ๒. Cost Per Unit คือต้นทุนต่อหน่วย ใช่ไหม หน้าถัดไปก็มี Breakdown ในเอกสารเพิ่มเติมว่างบสร้างกับงบซ่อมเกือบเท่ากันเลย น่าสนใจ ก็จะมีแบ่งเป็นแต่ละคลาส แต่ละรายการ ชั้นสายสะพาย เป็นเหรียญ เราก็มาดู จำนวนหน่วย แล้วก็งบประมาณ จริง ๆ ๒,๐๐๐ กว่าบาทต่อหน่วย งบสร้าง งบซ่อม ๒,๑๑๕ บาทต่อหน่วย และที่สูงเพิ่มขึ้นนี่คืองบซ่อม งบซ่อมสูงขึ้นกว่าปีที่แล้วถึงร้อยละ ๕๙ อันนี้เป็นเหตุที่ทำให้งบประมาณมันมีการสูงเพิ่มขึ้น เราก็ไปดูต่อ ตั้งคำถามต่อกับผู้มาชี้แจง ทางสำนักเลขาธิการ ครม. ว่าเอ๊ะทำไมมันซ่อม มันแพงอะไร อย่างไร เขาก็ให้เอกสารมา ละเอียดมาก มันมีหลายชั้นมาก มีตั้งแต่พวกที่มันแพง ๆ ที่ผมวงไว้อาจจะตัวเล็กนิดหนึ่ง หลักหลายหมื่นต่อหน่วย ซึ่งจริง ๆ มันไม่ค่อยมีคนขอเท่าไรเพราะมันเป็นชั้นที่ค่อนข้างสูง น่าจะเป็นระดับผู้มีอายุหรือผู้ที่อาจจะทำคุณงามความดีมาอย่างยาวนานก็ได้รับการเชิดชู จากทางสถาบันกษัตริย์ ก็ไม่ค่อยมีเท่าไรด้านบน ก็เป็นคำถามว่าเพราะอะไรมันถึงสูงขึ้น ในส่วนค่าซ่อม เจ้าหน้าที่ที่มาชี้แจงก็บอกว่าเหตุผลเกิดจากการยอดส่งคืนเครื่องราชสูงขึ้น ฟังดูก็ยิ่งเอ๊ะ ทำไมมีคนส่งคืนเพิ่มขึ้นแล้วงบมันเพิ่มขึ้นได้อย่างไร อันนี้ไม่ได้บอกว่าให้ยกเลิก เครื่องราชหรืออะไร ก็คือเราอยากจะรู้จริง ๆ ว่าเราอยากจะประหยัดตรงนี้มันจะประหยัด อย่างไร ๑. ก็ต้องขอสถิติการขอเครื่องราชจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงเพราะมันส่งผลกระทบกับ การวางแผนในระยะยาวใช่ไหม ผมไม่อยากจะกลับมาอีก ปี ๒๕๗๐ แล้วก็มาตั้งคำถามเดิม ว่าเอ๊ะเครื่องราชมันต้องเพิ่มขึ้นทุกปีหรือเปล่า ทุกปี ๑๕ เปอร์เซ็นต์ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ทั้งจำนวนทั้งงบ กับ ๒. ไปให้ใครทำ จ้างใครผลิต จ้างใครซ่อมมันถึงแพง ไม่มีคำตอบ กลายเป็นสิ่งที่เหมือนแตะต้องไม่ได้ พูดไม่ได้ ไม่มีคำตอบ ทั้งที่ผมอยากจะช่วยประหยัด จริง ๆ ก็ไปดูต่อในงบดุล ยิ่งโอ้โหเจอนี่ผมก็ครั้งแรกในชีวิตเพิ่งดูว่าในงบดุลมีเครื่องราชอยู่ใน Circulation เกือบ ๘,๐๐๐ ล้านบาท ยกมามันไม่ใช่น้อย ๆ มันเป็นสมบัติแผ่นดินใช่ไหม เพราะว่ามันไม่ใช่ของที่คุณเอาไปแล้วถ้าเผื่อคุณเสียชีวิตคุณก็ต้องเอากลับมาคืน มันก็จะมี ยกมา ๗,๐๐๐ กว่าล้านบาท แล้วก็ผลิตในงวดที่เราเห็นหลัก ๑๐๐ ล้านบาทผลิตเพิ่ม แล้วก็ อาจจะมีคนตายไปและรับคืนมา แล้วก็มีที่สูญหายไปก็อาจจะต้องหักออกไปอีกเหลือกลม ๆ ๘,๐๐๐ ล้านบาท ก็เป็นคำถามว่ามันจำเป็นต้องผลิตเพิ่มทุกปีหรือเปล่า ขนาดเรามี ใน Circulation เยอะขนาดนี้ แล้วผมก็ไม่แน่ใจว่าคนรุ่นใหม่จะมีความต้องการเครื่องประดับ แบบนี้อยู่หรือไม่ อันนี้เป็นคำถามที่ถามแบบสัตย์จริงเลยว่ามันมีความนิยมขนาดที่มันต้อง เฟ้อขนาดนั้นเลยหรือเปล่า ก็ไปพยายาม Search เราก็สงสัย ผมก็ Search ตรง ๆ เหมือนทำ อภิปรายทุกสำนัก ทุกกระทรวง ทบวง กรม ข่าวความเสี่ยงข้อกังวลเกี่ยวกับการทุจริต เครื่องราช เจอข่าวนี้ข่าวแรกเลยมันมีราคา เครื่องราชนี่ไม่ใช่สร้างขึ้นมาแล้วมีมูลค่าแค่ ๑,๐๐๐-๒,๐๐๐ บาท มันเอาไปขายได้ ซื้อขายตำแหน่งแล้วมันก็มีเครื่องราช เครื่องราชนี่ ไม่ใช่แค่ ๑,๐๐๐-๒,๐๐๐ บาท ผมว่าราคาในตลาดมันมีราคามันถึงมีการผลิตออกมาเยอะ ขนาดนี้ ไม่จบครับ ยังมีค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้อง พอครั้งหนึ่งมีของอันนี้ขึ้นมาแล้วเจออะไร อีกบ้าง ก็มีอะไรประหลาด ๆ อีก ค่าบำรุงรักษาระบบการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุกปีก็ขอมาเกือบล้านบาท ก็งงว่าใครใช้ ผมก็อยากลองพยายามจะ Login เข้าไป ลืมตัว ผมไม่ได้ขอเครื่องราชก็คงไม่มี Login User Password ที่จะเข้าไปดูในระบบว่าใครจะเข้าไปขอ เพราะส่วนใหญ่คนที่จะขอมันต้องขอผ่านเหมือนระบบข้าราชการหรือมันไม่ใช่อยู่ดีคุณจะ Login เข้าไปแล้วคุณจะไป Check ว่าตัวเองมีสิทธิหรือจะ Request Up Level หรืออะไร ผมก็ไม่แน่ใจว่าข้างในมันทำงานอย่างไร แต่ก็มีค่าบำรุงรักษาล้านกว่าบาท ยังไม่พอ มีค่าสัมมนาด้วย ผมก็ว่ามันต้องสัมมนาอะไรกันหรือ โครงการสัมมนาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ผู้ปฏิบัติการงานกองอาลักษณ์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ คือโอเคเราไม่ว่ากันมันก็หลักแสน ก็ไปประชุมสัมมนา มีอาหารว่าง มีค่าเดินทาง ค่าอะไร ซึ่งมันก็เป็นภารกิจของเขาอยู่แล้ว หรือเปล่า อันนี้ก็เป็นอีกคำถามหนึ่ง สุดท้ายก็เพื่อมาจบที่ขอเสนอแนะว่าเราจะทำอย่างไร กับงบตัวนี้ดี ก็ไปเจอว่ามีการโอนเปลี่ยนแปลง คือขอไว้หลักหลายร้อยล้านปรากฏก็มีโอน เปลี่ยนแปลง ๑๘๙ ล้านบาท ใช่ไหมครับ ทั้งซ่อม ทั้งสร้างอยู่ด้านซ้ายนี้ เอามาทำอะไร เพิ่มประสิทธิภาพระบบการเสนอขอพระราชทานเครื่องราช มีอีกระบบหนึ่งคนเหมือนคนละ ระบบกับเมื่อสักครู่นี้ แล้วมีพิพิธภัณฑ์ด้วยถ้าเผื่อท่านไหนสนใจ แนะนำอันนี้เขาทำไม่แพง ทำแค่ ๕๐๐,๐๐๐ เอง Virtual Royal Thai Order and Decoration Museum ผมก็ลอง เข้าไปดูเลย มันก็ ๕๐๐,๐๐๐ แล้วไม่ต้องสร้าง Museum หรือเขามีอยู่แล้ว แล้วเอามาทำ เป็น Virtual Reality เป็น Metaverse ประมาณนั้น ก็น่าสนใจว่ามีการโอนเปลี่ยนแปลง ก็คือขอไว้เกินล่ะ ที่ขอไว้ ๑๐๐ กว่าล้านบาท มันไม่ได้ทำจริงหรอกตามที่ผมสมมุติฐานเลยว่า สมัยนี้เครื่องราชยังเป็นที่นิยมอยู่หรือเปล่า จริง ๆ ก็โอนเปลี่ยนแปลงไปทำอย่างอื่นหมด ก็สรุปเป็นข้อเสนอว่าอยากจะประหยัดลดงบประมาณ ผมไม่ได้อภิปรายเพื่อจะตัดหรือ เพื่อจะวิจารณ์อะไร ผมอยากจะประหยัด ๑. ประหยัดด้วยอะไร ด้วยจำนวน จำนวนคุณขอ แล้วไม่มีใครกล้าตัดมันก็เฟ้อ มันก็เหมือนผลิตออกมา พิมพ์ออกมาเยอะ ๆ แต่สุดท้าย มันเหลือ กับต้นทุนต่อหน่วยมันประหยัดได้ เข้าใจบางทีแบบพวกสายสะพายมันอาจจะเอา ไหมมาจากฝรั่งเศสหรือเหรียญตราใช้โลหะที่มันมีมูลค่า แต่ผมก็ย้ำ ประชาชนได้อะไร จากเรื่องนี้ เราใช้เงิน ๓๖๖ ล้านบาท ในสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ผมว่าเราต้องระมัดระวัง กับการใช้งบประมาณที่มันอาจจะไปเกี่ยวข้องกับสถาบันโดยทางตรงหรือทางอ้อมแล้วทำให้ เกิดการครหาได้ ขอบคุณมากครับ