ภูชิสส์ เปิดรายงาน 34 ข้อ เสนอพัฒนาทักษะแรงงาน-บูรณาการนโยบายชาติ

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๙ · ๓ ตุลาคม ๒๕๖๗

ภูชิสส์ ศรีเจริญ ชี้แจงผลการศึกษาของคณะอนุกรรมาธิการแรงงานเกี่ยวกับการพัฒนาทักษะแรงงานและคุณภาพทรัพยากรมนุษย์ในบริบทของการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยเน้นย้ำความจำเป็นในการปรับระบบการศึกษาให้สอดคล้องกับความต้องการในอนาคต ทั้งด้านทักษะพื้นฐานและดิจิทัล พร้อมเสนอให้มีการบูรณาการการพัฒนาทักษะร่วมกับทุกภาคส่วนเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และนำเสนอประเด็นสำคัญ 34 ข้อจากผลการศึกษาในมิติการศึกษา นวัตกรรม สิทธิมนุษยชน และการบูรณาการนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ เพื่อขอให้ส่งต่อรายงานไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อนำไปใช้ในการพัฒนาชาติอย่างเป็นรูปธรรม

นายภูชิสส์ ศรีเจริญ ผู้แทนคณะกรรมาธิการ

กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ และท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกท่าน ผม ดอกเตอร์ภูชิสส์ ศรีเจริญ จะขอสรุปรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องของการที่ดำเนินการของคณะอนุกรรมาธิการ แรงงานได้มาศึกษา นั่นคือเรื่องของการพัฒนาทักษะด้านแรงงาน

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเป่ด Presentation)

ในส่วนของการดำเนินการ ในภาคส่วนสำคัญที่เราได้มีหมุดหมายในการศึกษาครั้งนี้ นั่นคือเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยจำแนกไว้ ๑๗ กลุ่ม และข้อสำคัญยิ่งก็คือเราแบ่งเปัาประสงค์ไว้ โดยสรุปก็คือ เรื่องของการขจัดความยากจน การขจัดความอดอยากและการสร้างความมั่นคงทางอาหาร ส่งเสริมการเปึนอยู่ที่ดีของชุมชน ส่งเสริมโอกาสการเรียนรู้และสร้างความเท่าเทียมทางเพศ สตรี และเด็กหญิงทุกคน อันนี้คือกลุ่มของการพัฒนาด้านของการบริหารจัดการด้านคน ซึ่งถือว่าเปึนเรื่องกระบวนการการศึกษาในแง่ของการพัฒนาทักษะด้านแรงงานโดยตรง ของคณะอนุกรรมาธิการชุดนี้ หลักสำคัญในเอกสารที่เราสรุปในรายละเอียด จะเห็นว่า ธนาคารโลกได้มีหมุดหมายสำคัญของประเทศไทยของเราว่า ประเทศไทยมีส่วนสำคัญ ในการขับเคลื่อน นั่นคือ ภาคส่วนที่มีความจำเปึนอย่างยิ่ง มีปัญหาเรื่องทักษะในเรื่องของ การดำเนินการ ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของทักษะทางด้านความคิด ทักษะเรื่องของระบบดิจิทัล จะเห็นอย่างชัดเจนว่ารายละเอียดต่าง ๆ จะมีปัจจัยสำคัญเปึนอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอายุเฉลี่ย ของคนตั้งแต่ ๑๕-๖๕ ป้ ซึ่งเปึนทักษะที่มีวิกฤติอย่างยิ่ง นั่นคือทักษะเรื่องทุนชีวิต ใน ๓-๔ ส่วน จะมีปัจจัยสำคัญ นั่นคือ ทักษะบริบทในเรื่องของวัยทำงานตั้งแต่ ๑๕-๖๔ ป้ จะมีทักษะ ด้านการอ่านต่ำ โดยการเริ่มต้น คือไม่สามารถอ่านแล้วเข้าใจในข้อความสั้น ๆ ได้ ตลอดจน ในเรื่องของการเสริมสร้าง ๗๔.๑ เปอร์เซ็นต์ ในวัยทำงาน ๑๕-๖๔ ป้ นั่นคือทักษะ ความสามารถพื้นฐาน นั่นคือ อุปสรรคในเรื่องการใช้ระบบดิจิทัลโดยตรง แม้แต่การใช้ Pointer ในการใช้งาน อันนี้คือกลุ่มปัญหาที่มีความสำคัญเปึนอย่างยิ่ง และยิ่งไปกว่านั้นในข้อสรุปของ ธนาคารโลก วัยรุ่นที่เปึนผู้ใหญ่มีความสามารถในการอยู่ร่วมกัน ซึ่งถือว่าอยู่ในค่อนข้างที่ต่ำ เขาเรียกว่าเปึนปัจจัยการมีส่วนร่วมของภาคสังคม จะเห็นว่าปัจจัยตรงนี้จะเปึนปัจจัยสำคัญ เรื่อง คุณภาพของประชากร ทั้งฐานความรู้ ทักษะ และการใช้เหตุผลในการตัดสินใจ ซึ่งทั้งหมดนี้เปึนผลิตผลตรงระบบการศึกษาของประเทศชาติ โดยเฉพาะเรื่องของการ พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ หรือพลเมืองที่มีคุณค่าของประเทศไทยของเรา การพัฒนาทักษะ ของประชากรไทยในปัจจุบัน ซึ่งทุกระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนจะเห็นว่าทักษะ การมีความรู้ ความสามารถทักษะที่มีการเชื่อมต่อการบูรณาการ ยิ่งไปกว่านั้นเยาวชน ที่เพิ่งกลับไปเมื่อสักครู่นี้ก็เช่นกัน เปึนเยาวชนที่จะต้องเข้าสู่ในหมวดหมู่ของแรงงาน จนถึงเรื่องวัยแรงงาน แล้วก็วัยผู้สูงอายุ ซึ่งเปึนฐานรากที่สำคัญของสังคม อันนี้คือหมุดหมาย สำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืนของ SDGs ของสังคมระดับโลก ยิ่งไปกว่านั้นในยุคปัจจุบันนี้ เราจะเห็นว่าจากการศึกษาของคณะอนุกรรมาธิการชุดนี้ ต้องกราบเรียนท่านประธาน เราเห็นความชัดเจนเรื่องของอีก ๒ ป้ข้างหน้านั้นประเทศไทยของเรา จะต้องพัฒนารูปแบบไหน อย่างไร ในเรื่องของการพัฒนาด้านการศึกษาด้วย ซึ่งถือว่าเปึนหมุดหมายสำคัญในการศึกษา ในครั้งนี้ โดยเฉพาะคณะอนุกรรมาธิการที่ดำเนินการลงลึกลงไป ตั้งแต่เรื่อง ๕ ทักษะ ที่เกี่ยวกับเรื่องของการฝ๊กอบรมการพัฒนา ไม่ว่าจะเปึนทักษะการทำงาน ทักษะคอมพิวเตอร์ ทักษะภาษา ทักษะการสื่อสาร ตลอดจนเรื่องทักษะการดำเนินชีวิต

โดยความเปึนจริงในส่วนสำคัญที่เห็นว่าหลักสำคัญในกรอบความคิดของ สังคมปัจจุบันนี้ไม่ว่าจะเปึน Reskill และ Upskill จะเห็นว่าประเทศไทยของเรานั้น มีหลายภาคส่วนเข้ามาเกี่ยวข้อง ทั้งเรื่องของกระทรวงแรงงาน กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงศึกษาธิการ อว. ทุกภาคส่วนเลยจำเปึนอย่างยิ่งต้องบูรณาการ เรื่องของการพัฒนา ด้านแรงงาน หรือพัฒนาทักษะด้านฝ้มือแรงงานโดยตรง โดยเฉพาะของกระทรวงแรงงาน ในหน้าถัดไปครับ

จากผลการศึกษา ทักษะแรงงานในศตวรรษที่ ๒๑ เราควรบูรณาการให้สอดรับ สอดคล้อง ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๓ ตลอดจนรัฐธรรมนูญ ของราชอาณาจักรไทย แผนยุทธศาสตร์ ๒๐ ป้ แผนพัฒนายุทธศาสตร์ของกระทรวงแรงงาน กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงศึกษาธิการ อว. จนถึงเรื่องของกระทรวง พม. สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยสภาหอการค้า สภาองค์การนายจ้าง สภาองค์การลูกจ้าง สภา SMEs ตลอดจนสถาบันพัฒนาภูมิสังคม อันนี้คือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่นำเรื่องของ การวิจัยในการวิเคราะห์ สังเคราะห์ในรูปแบบดังกล่าวในครั้งนี้ จะเห็นว่าการบูรณาการ ดังกล่าวนี้เราเน้นเรื่องการศึกษาทุกภาคส่วน ทั้งกระทรวงศึกษาธิการ ทั้ง อว. ทั้งอาชีวศึกษา ยังมีอีกหลายภาคส่วน ที่มาบูรณาการให้ข้อมูลและให้ความรู้กับพวกเรา แล้วออกมาเปึนตัวสรุป นั่นคือเรื่องของการเรียนรู้ตลอดชีวิต

แบบนี้สำคัญ นั่นคือเรื่อง Change นี่คือหลักสากลที่จะต้องใช้รูปแบบ ดังกล่าว นั่นคือเรื่องการศึกษา เรื่องของ Innovation เรื่อง SDGs จนถึงเรื่องการพัฒนา ทุนมนุษย์ เราจะเห็นยังมีเรื่องของ Human Rights ซึ่งเมื่อสักครู่นี้ท่านอาจารย์ศักดินา ได้พูดคุยไปยังมีเรื่อง Decision Work กรอบทั้งหมดจะเปึนการบูรณาการทุกรูปแบบ เอาละครับ ทุกท่านครับ จะขอฝากประเด็นในส่วนของที่เปึนสาระสำคัญในหมุดหมาย จะอยู่ในเล่ม ทั้งหมดที่สรุปรายละเอียดไปแล้วว่าทางผู้ศึกษา ตลอดจนคณะอนุกรรมการชุดนี้ได้ฝากไว้ ทั้งหมด ๓๔ เรื่อง ทั้งเรื่องของนโยบายโดยรวมแล้วก็นโยบายในเชิงกลยุทธ์ที่ควรจะต้องพึงทำ ตลอดจนเรื่องของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและขออนุญาตฝากท่านประธานไปถึงผู้เกี่ยวข้องทุกส่วน นำเอกสารที่ทางคณะอนุกรรมาธิการชุดนี้ ตลอดจนรายงานของคณะกรรมาธิการชุดนี้ที่ได้ศึกษา เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนาชาติบ้านเมืองต่อไป กราบขอบคุณท่านประธานครับ