นางสาวรัชนก สุขประเสริฐ สมุทรปราการ

เรียนประธานสภาที่เคารพค่ะ ดิฉัน นางสาวรัชนก สุขประเสริฐ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต ๒ จังหวัดสมุทรปราการ พรรคประชาชน ก่อนอื่นเลยดิฉันก็ต้องขอขอบคุณคณะกรรมาธิการ แล้วก็คณะอนุกรรมาธิการ ที่ได้ศึกษาและให้ความสำคัญกับทางผู้พิการ แล้วที่ขาดไม่ได้เลยต้องขอชื่นชมคณะอนุ กรรมาธิการคณะนี้ที่ให้โอกาสผู้พิการผู้ที่เปึนเจ้าของปัญหาจริง ๆ คือคุณสุนทร สุขชา ได้มี โอกาสเปึนตัวแทนของผู้พิการทั่วทั้งประเทศไทยได้เข้ามาพูดในสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ ในวันนี้ก็ต้องขอชื่นชมเปึนอย่างยิ่งค่ะ ท่านประธานคะ ผู้พิการในประเทศไทยมีอยู่จำนวนมาก แล้วก็อย่างที่คณะอนุกรรมาธิการได้พูดไปแล้วว่ามันมีการตกหล่นอยู่จริง จากประสบการณ์ ของดิฉันเลยที่ลงพื้นที่มาก็พบเจอกับผู้พิการเปึนจำนวนมาก ได้มีการพูดคุยสอบถามตลอดว่า ได้รับสวัสดิการอะไรจากภาครัฐบ้าง อยากให้ภาครัฐช่วยเหลืออะไรบ้าง อยากให้เขาสะท้อน เสียงให้เราฟัง เพราะว่าเราอยากฟังปัญหาจากเขาจริง ๆ ส่วนใหญ่เลยปัญหาที่ได้รับฟังจาก เขาเลย ก็คือมีคุณลุงท่านหนึ่งตาบอดข้างหนึ่งแต่ไม่ได้รับสิทธิสวัสดิการ เพราะนิยามของ คำว่า ผู้พิการ คือตาบอด ๑ ข้างไม่ใช่ผู้พิการ คุณลุงท่านนี้ไม่มีโอกาสเข้าถึงสิทธิสวัสดิการ ของความเปึนผู้พิการทำให้เขาสูญเสียโอกาส ทุกวันนี้คุณลุงประกอบอาชีพอะไร เก็บของ เก่าขายเพราะทำอะไรไปก็ไม่ได้มากกว่านี้ จะไปทำงานแบบคนปกติก็คงไม่มีโรงงานไหน อยากจ้างคุณลุงท่านนี้ทำ อีกอย่างหนึ่งผู้พิการบางท่านที่เขานอนติดเตียงอยู่บางท่านยังไม่ได้ รับบัตรผู้พิการเพราะว่าขึ้นอยู่กับคุณหมอวินิจฉัย ถ้ามีโอกาสรักษาหายอันนี้ยังไม่ได้บัตร ผู้พิการ แต่ดิฉันอยากถามว่าโอกาสของผู้ป์วยติดเตียงที่จะรักษาหายแล้วกลับมาเดินได้ สัดส่วนมันมีน้อยมาก ดิฉันจึงเห็นว่าคำนิยามของผู้พิการควรได้รับการแก้ไข ซึ่งคณะอนุก็ได้ พิจารณาศึกษากันมาแล้วว่าเห็นถึงความสำคัญว่า คำว่า นิยาม ต้องได้รับการแก้ไข

อีกหนึ่งเรื่องที่สำคัญเลยค่ะท่านประธาน กองทุนผู้พิการที่มีจำนวนเงินอยู่ เยอะมาก อันนี้ประสบพบเจอกับตัวค่ะ ดิฉันแนะนำให้ผู้พิการเข้าถึงกองทุน อธิบายกองทุน ให้เขาฟัง ไปชี้แจงรายละเอียดว่ากองทุนนี้มีเขาควรได้รับสวัสดิการอะไรบ้าง ท่านผู้พิการนี้ เขาประกอบอาชีพอยู่แล้วค่ะ เขาขายข้าวหมาก แต่ว่าด้วยความที่เขาใช้รถเข็น แล้วรถเข็นนี้ สภาพมันก็ไม่เหมาะกับถนนของประเทศไทยหรอกที่จะเข็นรถเข็น Wheelchair ไปขาย ข้าวหมากตามทาง เขาอยากได้รถไฟฟัาที่สามารถช่วยอำนวยความสะดวกเขาได้ เพราะต้อง บอกว่ารถเข็นทุกประเภทไม่ได้เหมาะสมกับคนพิการทุกประเภท บางประเภทใช้แรงเยอะ มากเลย ทำให้กลายเปึนว่าจากที่เขาพิการขาเริ่มมีปัญหาที่ด้านแขนด้วย เขาก็อยากจะเข้าถึง กองทุนและกู้เงินมาซื้อรถเพื่อเปึนอุปกรณ์ในการทำมาหากิน แต่ท่านประธานทราบไหมว่า เงื่อนไขของการกู้ยืมเงินของกองทุนมันยุ่งยากจริง ๆ มันต้องใช้ผู้รับรอง ต้องใช้ผู้ค้ำประกัน หนำซ้ำไปกว่านั้นเจ้าหน้าที่รัฐไม่ได้บริการให้กับผู้พิการอย่างมีประสิทธิภาพ หรืออาจจะเปึน แค่บางพื้นที่ บางจังหวัด แต่ว่าส่วนตัวที่เจอมาเขาก็แนะนำให้ผู้พิการบอกว่าก็ไปคุยกับ สส. ให้ สส. รับรองมาสิ ค้ำประกันมาสิ ก็อาจจะเปึนบางพื้นที่นะคะ มันทำให้ผู้พิการสูญเสีย โอกาสในการเข้าถึงที่จะใช้เงินของเขา เงินกองทุนนี้เปึนเงินของผู้พิการไม่ใช่เงินของ คนบริหารกองทุน ดิฉันอยากให้ผู้บริหารกองทุนระลึกไว้ว่าเปึนเงินของผู้พิการของเขา ในกฎเกณฑ์ ในความซ้ำซ้อนอะไรพวกนี้ดิฉันว่ามันปรับแก้ได้ มันยืดหยุ่นได้ เรามาปรับ กันใหม่ แก้ไขกฎเกณฑ์กันใหม่เพื่อคุณภาพชีวิตของผู้พิการ

อีกหนึ่งประเด็นที่สำคัญไม่แพ้กัน ผู้พิการเขามีต้นทุนชีวิตสูงมากค่ะ ท่านประธาน เราคนปกติธรรมดาตื่น ๖ โมง ๖ โมงครึ่ง ก็สามารถปฏิบัติภารกิจส่วนตัว เพื่อจะออกไปใช้ชีวิตประจำวันได้แล้ว แต่เขาต้องใช้ต้นทุนเวลามากกว่าเรา เขาอาจจะต้อง ตื่นตีสี่ ตีสี่ครึ่ง ตีห้า เพราะด้วยความที่เขาพิการทั้งร่างกาย เขาไม่สะดวกสบายเหมือนเรา การเดินทางของเขาใช้ต้นทุนสูงมากเพราะว่าเขามีเพิ่มค่าใช้จ่ายมากขึ้น เขาจะเดินทางโดย รถประจำทางก็ต้องยอมรับว่ารถประจำทาง รถโดยสารบ้านเรานี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อ คนพิการ ไม่ได้ตอบโจทย์เขา ถนนหนทางลำบาก การจะเรียกรถแท็กซี่ การจะเรียกรถที่เปึน Grab หรือเปึน Uber ต่าง ๆ มันยากลำบากมากเพราะว่าค่าใช้จ่ายมันสูง ต้องแจ้งเขาก่อน นะว่าเปึนผู้พิการ ต้องมีรถเข็น ต้องมีการช่วย บางคนเขาก็ไม่รับค่ะ มันทำให้คุณภาพชีวิต ของเขาถูกซ้ำเติมด้วยสวัสดิการที่ในประเทศไทยเรามี ดิฉันเห็นว่าคณะอนุกรรมาธิการนี้ ได้พิจารณาเรื่องนี้มาเปึนเรื่องที่ดีมากที่จะทำให้คนพิการมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ก็ขอฝากไปยัง ทางฝัืงรัฐบาลให้นำข้อเสนอแนะจากกรรมาธิการนี้ไปแก้ไข แล้วก็ไปปรับปรุง แล้วก็ยกระดับ คุณภาพชีวิตของคนพิการให้ดีขึ้นค่ะ ขอบคุณค่ะ