สุนทร สุขชา

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายสุนทร สุขชา ในฐานะที่ปรึกษาคณะอนุกรรมาธิการครับ ต้องขอเรียน ท่านประธานว่าในการขับเคลื่อนกฎหมายคนพิการนั้นในครั้งนี้ต้องขอบคุณทั้งในภาคส่วน ของภาครัฐโดยเฉพาะกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กระทรวงการพัฒนา สังคมและความมั่นคงของมนุษย์ รวมไปถึงองค์กรภาคประชาชนสังคมโดยเฉพาะสมาคม สภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย และองค์การคนพิการแต่ละประเภทที่ได้มุ่งมั่น ตั้งใจในการขับเคลื่อน ผลักดัน เราทำงานด้านการขับเคลื่อนให้มีกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริม และพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการมาตั้งแต่ป้ ๒๕๕๐ และแก้ไขเพิ่มเติมเมื่อป้ ๒๕๕๖ แล้วภายหลังจากนั้นเมื่อป้ พ.ศ. ๒๕๕๙ ท่านอาจารย์มณเฑียร บุญตัน อาจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ท่านก็ได้มีการขับเคลื่อนผลักดันร่วมกับหน่วยงานภาครัฐตามที่ผมได้กล่าว ในข้างต้นให้มีการปรับปรุงแก้ไข ตลอดระยะเวลา ๘ ป้แล้วที่เราได้มีการมุ่งมั่นแล้วก็ขบคิด กันให้ตกผลึกว่าเราควรที่จะแก้ในประเด็นใดบ้าง และเปึนประเด็นใดที่จะเปึนคานดีดคานงัด เพื่อที่จะปรับแก้ให้คนพิการเปลี่ยนจากยุค เขาเรียกว่าเปลี่ยนจากยุคสังคมฐานแห่งสิทธิ ที่เปึนยุคริเริ่มเมื่อป้ ๒๕๕๐ ให้มันขยับขึ้นมาอยู่ในระดับกลาง เพราะว่าก่อนหน้านี้ตาม พ.ร.บ. ฟุ๋นฟู เราเปึน พ.ร.บ. ที่ว่าด้วยเรื่องของการสังคมในเชิงของเวทนานิยม แล้วเราก็ได้ ขยับมาเปึนระยะ สำหรับการแก้ไขพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะส่งเสริมและพัฒนา ปรับปรุงกฎหมายให้สอดคล้องกับ อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการเพื่อที่จะให้เรามีการส่งเสริมให้คนพิการเข้าสู่สังคมฐาน แห่งสิทธิให้เหมือนกับอารยประเทศนะครับ

ต่อมาก็คือเพื่อที่จะปรับปรุงให้การคุ้มครองสิทธิของคนพิการ รวมไปถึง การขจัดอุปสรรคให้คนพิการสามารถใช้สิทธิได้เช่นเดียวกับคนอื่นตามรัฐธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรไทย ซึ่งการปรับแก้ในครั้งนี้ก็มีประเด็นที่สำคัญอาทิเช่นเรื่องของการปรับเพิ่ม บทนิยามเรื่องของคนพิการที่เราจะมีการปรับปรุงให้มีความครอบคลุมเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะใช้ ฐานความคิดของหลัก Social Model ซึ่งจะทำให้คนพิการที่เปึนผู้สูงอายุต่อไปสังคมไทยเรา ก็จะเปึนสังคมผู้สูงอายุ เพราะตอนนี้เราเปึน Top 3 แล้วนะครับ มีคนเกิดน้อยแต่มีผู้สูงอายุ เยอะขึ้น เพราะฉะนั้นผู้สูงอายุก็จะมีแนวโน้มที่จะเปึนคนพิการได้ในอนาคต เพราะฉะนั้นเรา ก็ต้องมีการคุ้มครองคนพิการซึ่ง ณ ขณะนี้คนพิการที่ขึ้นทะเบียนคนพิการนั้นมีอยู่เพียงแค่ ๒ ล้านคน ตามรายงานของกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการครับ แต่สำนักงาน สถิติเก็บข้อมูลเมื่อป้ ๒๕๖๕ ล่าสุดนี้ คนพิการมีอยู่จริง ๆ ๔ ล้านกว่าคนด้วยซ้ำไปเพราะฉะนั้น ยังขาดอยู่อีก ๒ ล้านกว่าคนที่ยังไม่ได้มาขึ้นทะเบียน ๒. เพื่อปรับเพิ่มสิทธิและสวัสดิการ ให้แก่คนพิการให้เขาได้รับสิทธิที่เพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของการศึกษา การทำงาน การรักษาพยาบาล โดยเฉพาะที่ท่านก่อนหน้านี้ได้กล่าวเรื่องการจ้างงานคนพิการ การจ้างงานในหน่วยงานภาครัฐนั้นถือเปึนมาตรการที่สำคัญ แล้วภาครัฐเองก็ควรที่จะ ทำให้เปึนแบบอย่างกับองค์กรที่เปึนองค์กรเอกชนในฐานะที่เราเปึนผู้ออกกฎหมาย แล้วก็ ต้องบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มข้น เพราะฉะนั้นยังเหลืออีก ๑๕,๐๐๐ กว่าตำแหน่ง ที่ภาครัฐ กระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ที่จะต้องจ้างคนพิการนะครับ ประการต่อมาเปึนเรื่องที่สำคัญ เช่นกัน ก็คือเรื่องของการปรับเกี่ยวกับกระบวนการการขจัดการเลือกปฏิบัติเพื่อคุ้มครอง ให้คนพิการปลอดพ้นจากการถูกเลือกปฏิบัติ แล้วก็การส่งเสริมให้คนพิการมีส่วนร่วมในการ กำหนดนโยบาย รวมไปจนถึงการกำหนดแนวปฏิบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของคนพิการ สุดท้ายเรื่องของการปรับปรุงโครงสร้างในกฎหมายต่าง ๆ นะครับ

ผมใคร่ขอนำเรียนรายละเอียดในแต่ละมิติโดยสรุป ก็คือในเรื่องของการ ปรับปรุงเรื่องเกี่ยวกับคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ต้องเรียนว่า ตั้งแต่ที่จัดตั้งรัฐบาลมานั้นต้องเรียนกันตรงไปตรงมาว่าเราไม่ได้มีการประชุมบอร์ดชาติแม้แต่ ครั้งเดียวเลย ผ่านมาป้กว่าแล้วคณะกรรมการกำกับนโยบายเราก็ยังไม่ได้มีการจัดประชุม เพราะฉะนั้นเราก็ต้องมีการปรับปรุงให้คณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต คนพิการแห่งชาติให้มีที่มา ให้สมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย และองค์การ คนพิการแต่ละประเภทมาจากการแต่งตั้ง เพราะเดิมทีองค์กรเหล่านี้ซึ่งเปึนองค์กร ในระดับชาติของคนพิการมันยังอยู่ในการมาจากการสรรหานะครับ

ต่อมาในเรื่องของคณะกรรมการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อบุคคล เดิมทีนั้น ในกฎหมายเดิมเรามีเปึนคณะอนุกรรมการขจัดการเลือกปฏิบัติ ซึ่งก็ต้องเรียนกัน ตรงไปตรงมาว่าคณะอนุกรรมการชุดนี้มีการประชุมกันเพียงแค่ป้ละครั้ง หรือสูงสุดก็ ๒ ครั้ง ครับประธาน แต่กรณีการเลือกปฏิบัตินี่เกิดขึ้นทุกเมื่อเชื่อวันเช่นคนพิการสังคมไทยเรามี ความเหลื่อมล้ำครับ คนนี่พอมีสถานะ มีเหตุแห่งความแตกต่างย่อมถูกเลือกปฏิบัติอย่างเช่น กรณีตัวอย่างคนพิการแม้สิทธิขั้นพื้นฐานในชีวิตร่างกายเขาก็ยังได้รับสิทธิที่ไม่เท่าเทียมกับ คนทั่วไป เช่นว่าเวลาคนพิการจะทำประกันชีวิตหรือประกันอุบัติเหตุยังมีการ เขาเรียกว่า มีการปฏิเสธ น้อยมากที่คนพิการได้ทำ เพราะเขาหาว่าคนพิการจะตายก่อนคนทั่วไป หรือจะ เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายกว่าคนทั่วไปบ้าง อันนี้ละมันเปึนกรณีตัวอย่างที่ผมยกว่าเราต้องมีการ ยกระดับอนุกรรมการเพื่อให้เปึนกรรมการและให้มีความน่าเชื่อถือ เพื่อให้มีความเชื่อมั่น ต่อคนพิการในการที่จะส่งเรื่องเข้ามาสู่คณะกรรมการในการพิจารณา และให้มีขั้นตอน กระบวนการ รวมไปถึงวิธีการในการพิจารณาที่สะดวก รวดเร็ว แล้วก็คนพิการสามารถเข้าถึง ระบบเหล่านี้ได้ง่ายครับ

ต่อมาครับ คณะกรรมการบริหารกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต คนพิการ เดิมทีคณะกรรมการชุดนี้เขาเรียกว่าเปึนคณะอนุกรรมการบริหารกองทุน ซึ่งอยู่ ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ และอยู่ ภายใต้กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการครับ อย่างที่ท่านก่อนหน้าได้กล่าวมาว่า เหตุที่ทำไมถึงเงินในกองทุนมันเหลือเยอะมากนัก สาเหตุนี้ก็คือด้วยเหตุเพราะว่าเรายัง ติดกับดักอยู่กับระบบ ระเบียบราชการ องค์กรด้านคนพิการทั่วประเทศยังไม่สามารถที่จะ เบิกจ่ายเงินได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่มีความยืดหยุ่น บางทีงบข้ามป้คนพิการองค์กร ด้านคนพิการก็ต้องใช้จ่ายไปก่อนแต่ก็ไม่สามารถเบิกย้อนหลังได้อย่างนี้ก็เปึนอุปสรรคของ กองทุนที่เราคิดว่าจะต้องยกระดับจากอนุกรรมการให้เปึนคณะกรรมการเพื่อให้มีอิสระ ในการดำเนินงานแล้วก็ให้มีความยืดหยุ่น และที่สำคัญต้องยกระดับให้กองทุนนี้เปึนกองทุน นิติบุคคลแบบมหาชนครับ

ประการต่อมา คณะกรรมการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของ กองทุน ซึ่งคณะกรรมการชุดนี้ในพระราชบัญญัติเดิมก็มีอยู่ แต่เพียงแค่ว่ากลไกการทำงาน ไม่ตอบโจทย์เท่าใดนัก แต่จริง ๆ แล้วคณะกรรมการชุดนี้ถือเปึนคณะกรรมการที่สำคัญ อย่างยิ่ง เพราะจะเปึนคณะกรรมการที่จะช่วยอยู่เบื้องหลัง จะช่วยมองกองทุน จะช่วย Comment จะช่วยบอกว่าสิ่งนี้ทำแล้วเปึนประโยชน์อย่างไร คนพิการได้รับสิทธิอะไรบ้าง มันเกิดประโยชน์ที่ดีต่อคนพิการอย่างไร อันนี้ก็ถือว่าเปึนการติดตามและประเมินผล ซึ่งมัน เปึนสิ่งที่เราต้องทำแล้วก็เปึนสิ่งที่จะช่วยให้กองทุนเกิดการบริหารงานที่ยั่งยืนด้วยครับ ท่านประธาน

สุดท้ายครับ สิ่งที่ประเทศไทยเรายังไม่เคยมีมาก่อนแต่ยุโรปเขามีมานานแล้ว โดยเฉพาะทางสหรัฐอเมริกา แล้วก็ประเทศอื่น ๆ ก็คือคณะกรรมการส่งเสริมและกำกับ การเข้าถึงสภาพแวดล้อมครับ เราจะเห็นได้ว่า ณ ปัจจุบันนี้ประเทศไทยได้ประกาศว่าเรา จะเปึน Hub ด้านการขนส่งสาธารณะบ้าง เราจะเปึนศูนย์กลางด้านดิจิทัลบ้าง แต่สิ่งที่สำคัญ คือเรื่องของการออกแบบ ไม่ว่าจะเปึนออกแบบในเรื่องของสภาพแวดล้อมทางด้านกายภาพ ก็ดี หรือสภาพแวดล้อมทางด้านดิจิทัลก็ดี ที่สำคัญเราจะต้องเริ่มต้นออกแบบให้มันดีครับ คือให้ทุกคนสามารถใช้ร่วมกันได้ ให้ทุกคนสามารถเข้าถึงแล้วก็ใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะฉะนั้นคณะกรรมการชุดนี้จะถือว่าเปึนคณะกรรมการที่สำคัญ เพราะท่านจะมีอำนาจ ในการประกาศ กำหนดเกี่ยวกับมาตรฐานต่าง ๆ ว่าอุปกรณ์นี้ได้มาตรฐานไหม คนเข้าถึง ได้ไหม ผู้สูงอายุใช้ได้ไหม คนพิการใช้ได้ไหม รวมไปถึงท่านก็จะมีอำนาจเกี่ยวกับการให้ ความเห็นชอบ ให้คำปรึกษาต่อหน่วยงานต่าง ๆ เวลาท่านจะออกแบบก่อสร้าง หรือออกแบบ ดิจิทัลท่านก็จะได้มาปรึกษากับกรรมการชุดนี้ได้ แล้วสุดท้ายก็คือท่านก็จะมีอำนาจในการ ประกาศโฆษณามาตรฐานที่ท่านได้กำหนดเอาไว้ด้วย สิ่งนี้เปึนสิ่งที่สำคัญมากเพราะว่า ประเทศไทยเราจะพัฒนาให้มีความยั่งยืนไม่ต้องสร้างไป ซ่อมไป ปรับไป สร้างแล้วจะได้สร้าง ทีเดียว แล้วทุกคนก็สามารถใช้ได้ร่วมกันโดยเฉพาะคนพิการที่จะเปึนตัวชี้วัดขั้นต้น ถ้าคนพิการใช้ได้คนอื่นก็ใช้ดีครับ

สุดท้ายนี้ท่านประธานครับ ผมหวังใจเปึนอย่างยิ่งแล้วก็ต้องขอบคุณทาง คณะกรรมาธิการการสวัสดิการสังคมว่าท่านได้กรุณานำรายงานมาสู่การพิจารณาในครั้งนี้ ได้สะท้อนเสียงของประชาชนคนพิการที่ท่านได้ฟังอยู่ทางบ้าน ผมในฐานะเปึนตัวตาย ตัวแทนของท่านอาจารย์มณเฑียร บุญตัน คนพิการอีก ๔ ล้านกว่าคนที่กำลังรอความหวัง แล้วก็รอรัฐบาลที่จะปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ เพื่อให้คนพิการเปลี่ยนจากสังคมเวทนานิยมมาเปึนสังคมของฐานแห่งสิทธิ ตอนนี้มันยัง เปลี่ยนอยู่ในระดับขั้นต้นเขาจะพัฒนาสู่ระดับขั้นกลาง ถ้ากฎหมายนี้ผ่านก็สามารถที่จะเข้าสู่ ระดับขั้นกลางได้และอนาคตก็จะได้มีวิวัฒนาการที่ดียิ่งขึ้นต่อไป ก็ขอกราบเรียน ท่านประธานครับ ขอบคุณครับ