สิทธิชัย หล่อประสงค์สุข หารือปัญหาความเดือดร้อนที่เกิดจากลิงในจังหวัดลพบุรีและสงขลา ซึ่งส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ สุขภาพ ความปลอดภัย การเกษตร การศึกษา และโบราณสถาน โดยเรียกร้องให้มีการแก้ไขอย่างเร่งด่วนและเป็นระบบ พร้อมเสนอแนวทางการจัดการอย่างยั่งยืนที่รวมถึงการทำหมันลิง การจัดสร้างพื้นที่พักพิง การบูรณาการการทำงานระหว่างภาครัฐ ท้องถิ่น และประชาชน การจัดสรรงบประมาณและบุคลากรเพียงพอ รวมถึงการปรับปรุงกฎหมายและสร้างความเข้าใจแก่ประชาชนเพื่อให้การบริหารจัดการปัญหานี้มีประสิทธิภาพและยั่งยืนในระยะยาว
กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายสิทธิชัย หล่อประสงค์สุข ฐานะรองประธานคณะอนุกรรมาธิการ นะครับ จะขอรายงานสภาพปัญหาความเดือดร้อนอันเกิดจากลิงในพื้นที่จังหวัดลพบุรี สรุปได้ดังนี้
๑. ปัญหาด้านเศรษฐกิจและการค้า เนื่องจากลิงอยู่อาศัยและหาอาหาร ในเขตชุมชนเมือง ซึ่งลิงมีประชากรเปึนจำนวนมากอาศัยกระจายอยู่ทั่วเขตชุมชนเมือง เมื่อประชากรลิงมีมากขึ้นจนอาหารไม่เพียงพอลิงจึงขโมยอาหารของประชาชนตามร้านค้า หรือลิงมีพฤติกรรมไม่เปึนมิตรต่อประชาชนและนักท่องเที่ยว เปึนเหตุให้ประชาชนและ นักท่องเที่ยวไม่กล้ามาท่องเที่ยวในย่านที่มีลิงอยู่อาศัย ทำให้ร้านค้าทยอยป่ดกิจการลง ทำให้ เศรษฐกิจซบเซาลงไปในที่สุด
๒. เมื่อลิงหาที่อยู่อาศัยและหาอาหารในเขตชุมชนเมืองได้บุกรุกเข้าไป ในบ้านเรือนและร้านค้าของประชาชน บางส่วนได้เข้าทำลายทรัพย์สิน เช่น ประตู หน้าต่าง อุปกรณ์รถยนต์ เปึนต้น บางกรณีลิงก็เข้าแย่งชิงอาหารจากประชาชนที่สัญจรไปมา ทำให้ ประชาชนประสบอุบัติเหตุและเปึนอันตรายต่อประชาชนด้วย
๓. พฤติกรรมของลิงบางส่วนที่ทำลายโบราณสถานด้วยการเข้าไปรื้อทำลาย ขูดขีดองค์ประกอบชิ้นส่วนทางสถาปัตยกรรมของโบราณสถานจนได้รับความเสียหาย เช่น กลีบขนุน บันแถลง อันเปึนตัวอย่างสำคัญของหลักฐานรูปแบบศิลปะเขมรในไทยของ ปรางค์สามยอด
๔. ปฏิกูลจากลิงก่อให้เกิดทัศนะอุจาดและเปึนบ่อเกิดของแหล่งเชื้อโรค ส่งผลให้ทำลายวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือน ร้านค้า และโบราณสถาน ส่งผลต่อสุขภาพ อนามัยของประชาชน
๕. สร้างปัญหาความเดือดร้อนให้แก่เกษตรกร เนื่องจากลิงบุกรุกพื้นที่เกษตร เพื่อหาอาหาร เข้าไปทำลายและลักขโมยพืชผลทางการเกษตรของเกษตรกร
๖. สร้างผลกระทบต่อการศึกษาของเยาวชน เนื่องจากลิงบางส่วนได้บุกรุก เข้าไปในโรงเรียนเพื่อหาอาหารทำให้รบกวนต่อการศึกษาของเยาวชนที่กำลังศึกษาอยู่ ในโรงเรียนขณะนั้น
สำหรับสภาพปัญหาความเดือดร้อนอันเกิดจากลิงในพื้นที่จังหวัดสงขลา ก็มีการคล้ายคลึงกับพื้นที่จังหวัดลพบุรี โดยเฉพาะปัญหาความเดือดร้อนอันเกิดจากลิง ด้านเศรษฐกิจและการค้า และอันตรายต่อประชาชนด้านสุขภาพ และกระทบกับการศึกษา ของประชาชน
สำหรับข้อเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาลิงอย่างยั่งยืนจาก ๓ ภาคส่วน ได้แก่ ภาคประชาชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และหน่วยงานภาครัฐ สรุปได้ดังนี้ครับ
๑. ข้อเสนอแนวทางบริหารจัดการปัญหาลิงอย่างยั่งยืนจากภาคประชาชน เห็นว่า ควรดำเนินการแก้ไขปัญหาเรื่องลิงอย่างเร่งด่วน เนื่องจากประชาชนในพื้นที่ได้รับ ความเดือดร้อนเปึนอย่างมาก หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะต้องของบประมาณฉุกเฉินเพื่อ ดำเนินการเคลื่อนย้ายลิงไปอยู่ในสถานที่เหมาะสมโดยลิงต้องได้รับสวัสดิภาพที่ดี อาจต้อง สร้างกรงขนาดใหญ่รองรับ หรืออาจหาพื้นที่สร้างเปึนอุทยานที่มีความอุดมสมบูรณ์ มีน้ำ มีอาหารที่ลิงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ แต่เบื้องต้นควรจะจำกัดจำนวนประชากรลิงด้วยการ ทำหมันให้เรียบร้อยก่อนจะเคลื่อนย้ายลิงไปอยู่ในกรง และเนื่องจากลิงมีจำนวนหลายฝูง อาจจะทะเลาะกันได้ ดังนั้นควรมองปัญหาอย่างรอบด้านแล้วนำมาคิดวิเคราะห์เพื่อให้ได้ ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการแก้ปัญหาอย่างครอบคลุมและมีประสิทธิภาพ
๒. ข้อเสนอแนวทางบริหารจัดการปัญหาลิงอย่างยั่งยืนจากองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น เห็นว่า สำหรับลิงที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุมชนควรจัดหาสถานที่ดูแลลิงให้อยู่ในพื้นที่ กำหนด มีระบบนิเวศที่เหมาะสมกับลิง มีบริเวณที่กว้างเพียงพอเพื่อแก้ไขความเดือดร้อนของ ประชาชนในพื้นที่ได้ทันที และสำหรับพื้นที่เกษตรกรรมที่มีลิงรบกวนควรทำแนวปัองกันเขต ระหว่างพื้นที่แนวเขตอนุรักษ์ และพื้นที่เกษตรกรรม หรือแหล่งที่อยู่อาศัยของประชาชนที่อยู่ ใกล้เขตป์าอนุรักษ์เพื่อปัองกันมิให้ลิงรุกรานหรือเข้ามาในพื้นที่ วิธีดังกล่าวจะแก้ไขปัญหาลิง รบกวนประชาชน ทำลายพืชผลทางการเกษตรได้ทันทีและยั่งยืน โดยการดำเนินการควรเปึน รูปแบบภาพรวมจังหวัดเพื่อบูรณาการด้านงบประมาณและบุคลากร รวมถึงการได้รับการ สนับสนุนด้านวิชาการจากราชการส่วนกลาง ทั้งนี้ภาครัฐควรมีการชดเชยเยียวยาประชาชน ที่ได้รับผลกระทบจากลิง เช่น ถูกลิงทำร้ายได้รับบาดเจ็บ หรือลิงรบกวนก่อความเสียหาย ในทรัพย์สิน บ้านเรือน หรือลิงทำลายพืชผลทางการเกษตร โดยมีแนวทางการดำเนินการ ที่ชัดเจนเพื่อให้หน่วยงานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องได้รับทราบ เข้าใจ และปฏิบัติให้ถูกต้อง
๓. ข้อเสนอแนวทางการบริหารจัดการปัญหาลิงอย่างยั่งยืนจากหน่วยงาน ภาครัฐ เห็นว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องได้รับงบประมาณ บุคลากร และอุปกรณ์เครื่องมือ อย่างเพียงพอ และต้องบูรณาการการดำเนินการร่วมกันทุกหน่วยงาน โดยมีกรมอุทยาน แห่งชาติ สัตว์ป์า และพันธุ์พืช และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเปึนหน่วยงานหลัก และเปึนไปตามหลักวิชาการเพื่อให้การแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนเปึนไปอย่างยั่งยืนและมี ประสิทธิภาพ ซึ่งควรดำเนินการโดยการทำหมันลิงอย่างน้อยร้อยละ ๘๐ ของประชากรลิง และย้ายลิงไปยังสถานที่อนุบาล และควรเร่งจัดการดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน ๑ ป้ เพื่อปัองกันไม่ให้ปัญหาทวีความรุนแรงในพื้นที่เดิมและปัญหาขยายตัวไปเกิดขึ้นในพื้นที่ใหม่ ควรแก้ไขกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน มากขึ้น ควรกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่และอำนาจในการบริหาร จัดการมากขึ้น และประชาสัมพันธ์ให้ความรู้กับประชาชนเกี่ยวกับการให้อาหารลิง อย่างถูกหลักวิชาการด้วย
กระผมก็ขอเชิญนายชัยมงคล ไชยรบ ประธานคณะอนุกรรมาธิการนำเสนอ ข้อสังเกตของคณะกรรมาธิการต่อไปครับ ขอบคุณครับ