ว่าที่ร้อยตรีหญิง อรพรรณ จันตาเรือง เชียงใหม่

เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน อรพรรณ จันตาเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต ๖ คนอำเภอเชียงดาว อำเภอเวียงแหง อำเภอพร้าว อำเภอไชยปราการ อดีตพรรคก้าวไกล ปัจจุบันพรรคประชาชน ในฐานะตัวแทนของพี่น้องประชาชนที่มีวิถีชีวิตความเปึนอยู่กับ การต้มเหล้าในชุมชนเปึนประเพณี ดิฉันเห็นประเพณีการต้มเหล้าแบบนี้มาตั้งแต่เกิด ซึ่งการต้มเหล้านี้เรานำมาใช้กับประเพณี ยกตัวอย่าง เช่น เลี้ยงผีขุนน้ำ ผีฝายซึ่งประเพณี พวกนี้เราจะมีสิ่งสักการะบูชา ซึ่งขาดไม่ได้เลยก็คือเหล้าของชุมชนแต่ละชุมชน เพราะว่า ใน ๑ ป้ พืชผลทางการเกษตร อย่างหลัก ก็คือข้าว แล้วนำมาแปรรูปก็คือเหล้าที่ขาดไม่ได้เลย แต่น่าเสียดายทั้ง ๆ ที่ของดีเรามีหมด ไม่ว่าจะเปึนข้าว เปึนการแปรรูปมาเปึนเหล้าชุมชน แต่เราไม่สามารถไปต่อได้ วันนี้ดิฉันจึงขอมีส่วนร่วมในการอภิปรายเกี่ยวกับร่าง พ.ร.บ. สุราก้าวหน้านี้ด้วย ตั้งแต่ประเทศไทยออกกฎหมายมาในเรื่องของการไม่ให้มีการต้มเหล้าเองในรูปแบบเสรี ส่งผลกระทบกับวิถีชีวิตความเปึนอยู่กับพื้นที่ของดิฉัน และมีการเปลี่ยนแปลงกับประเพณี ตั้งหลายอย่าง ทั้ง ๆ ที่กฎหมายบอกว่า ถ้าหากต้องการจะต้มเหล้าต้องไปขออนุญาตกับ รัฐบาล ขึ้นทะเบียนให้ถูกต้อง แต่ประเด็นที่จะขึ้นทะเบียนให้ถูกต้องตามเงื่อนไขที่รัฐบาล กำหนด ก็คือ ๑. จะต้องมีเครื่องจักรได้ตามมาตรฐาน ต้องมีกำลังการผลิตตามที่รัฐต้องการ ใช้กฎหมายในด้านภาษีมาเปึนตัวกำหนด ผู้เสียภาษี ก็หมายความว่าพื้นที่ของดิฉันจะผลิต เหล้าสุราขาวจะ ๑ ลิตร ๕ ลิตร ๑๐ ลิตร ๒๐ ลิตร ก็จะต้องเสียภาษีเท่ากับผู้ผลิตสุรา ๑๐๐,๐๐๐ ลิตร อยู่ดีค่ะ มันจึงกลายเปึนว่าผู้ผลิตรายเล็ก รายน้อยไม่สามารถทำได้ แล้วใคร ล่ะคะที่สามารถทำได้ ก็คือนายทุนใหญ่อย่างเดียวที่พอจะมีกำลังในการจัดซื้อเครื่องจักร มีกำลังพอที่จะผลิตสุรา แล้วก็ยังมีกำลังพอที่จะจ่ายภาษี แต่ดิฉันก็อยากจะยกตัวอย่าง ประเด็นที่มันเปึนปัญหาที่กีดกันยังไม่พอ ยังเปึนการกีดกันของผู้ประกอบการรายเล็ก รายน้อยที่ไม่สามารถทำได้ตามข้อกำหนดกฎหมายที่บันทึกไว้

ประเด็นที่ ๑ ก็คือในเรื่องของโรงงานกลั่นอุตสาหกรรมขนาดเล็กและขนาดกลาง ผลิตได้เพียงสุราขาวเท่านั้น ซึ่งไม่สามารถนำมาบ่มในถังไม้ได้ หรือปรุงแต่งสุราหลังจากที่ กลั่นได้ ซึ่งทั้ง ๆ ที่เครื่องจักรสามารถผลิตสุราขาวได้หลายรูปแบบ มันขึ้นอยู่กับวัตถุดิบ และกระบวนการ แต่กฎหมายไม่เอื้ออำนวย ให้ผลิตได้เพียงสุราขาวอย่างเดียว

ประเด็นที่ ๒ ก็คือในเรื่องของการกำหนดแอลกอฮอล์เปึนขั้นบันไดสูงสุดอยู่ที่ ๔๐ ดีกรี ตามที่ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข ลงวันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๖๖ ตามข้อ ๗.๒ สุราขาวที่ผลิตเพื่อขายในราชอาณาจักรไทยจะต้องมี แอลกอฮอล์ ๒๐ ดีกรี ๓๐ ดีกรี ๓๕ ดีกรี และ ๔๐ ดีกรีเท่านั้น เว้นแต่กรณีที่ไม่ใช่จาก โรงงานขนาดเล็กและขนาดกลาง ท่านประธานคะ ย้ำนะคะ ที่คำว่า เว้นแต่กรณีที่ไม่ใช่ โรงงานขนาดเล็กและขนาดกลาง พูดง่าย ๆ คือเหล้าเมืองคองบ้านของดิฉัน เหล้าเวียงแหง เหล้าน้ำขาวเชียงดาว เหล้าน้ำหมักเมืองพร้าว พื้นที่ของดิฉันจะผลิตออกมาดีขนาดไหน ดีกรีแรงขนาดไหน แต่ก็ไม่สามารถขายได้ ก็เนื่องจากกฎหมายของสรรพสามิตประกาศไว้ โรงงานขนาดเล็ก ขนาดกลางผลิตเหล้าขาวได้ไม่เกิน ๔๐ ดีกรี คนที่จะผลิตได้ก็คือโรงงาน ขนาดใหญ่ แล้วใครคือโรงงานขนาดใหญ่ล่ะคะท่านประธาน ซึ่งจะยกตัวอย่างจากประเทศอื่น อย่างประเทศสกอตแลนด์ขึ้นชื่อในเรื่องของเหล้าวิสกี้ เขาไม่มีการกำหนดดีกรีเปึนขั้นบันได เหมือนประเทศไทยเราเลยนะคะ โดยข้อกำหนดเปึนข้อกีดกันในเรื่องของข้อกฎหมาย ปัจจุบันยังไม่พร้อม ไม่เอื้อให้กับประเทศไทย หรือผลักให้ผู้ที่ต้องการจะลงทุนในประเทศไทย ไม่ว่าจะเปึนนักธุรกิจขนาดเล็ก ขนาดน้อย ต้องไปลงทุนที่ต่างประเทศ ด้วยข้อกำหนด กฎหมายทั้งหมดมันเปึนปัญหา เช่น ในเรื่องของการบ่มในถังไม้ ผู้ประกอบการบางราย ต้องนำสุราที่กลั่นจากประเทศไทยนำไปบ่มในต่างประเทศ ต้องเสียเงินซ้ำซ้อน จึงทำให้รัฐ เสียโอกาสที่จะได้ภาษีมูลค่ามหาศาลเลยค่ะ แล้วยังไม่พอ ในเรื่องของการเกษตร พื้นที่ในเขตบ้าน ของดิฉัน ไม่ว่าจะเปึนมะม่วง ลำไย ข้าว ข้าวโพด ซึ่งพวกนี้เวลาที่ราคามันตกต่ำจริง ๆ เรานำมาแปรรูปค่ะ ไม่ต้องการผลผลิตที่มันสวยงามนะคะ เปึนผลผลิตที่มันตกต่ำ หรือว่าตกเกรดขอให้มันมีน้ำตาล แล้วก็มีแปังอยู่ด้วย เราก็สามารถนำมาไม่ให้มันเน่าเสีย แล้วก็เปึนรายได้ให้กับชุมชน ดิฉันก็คิดว่าจากที่เราจะกีดกัน เราหันมาคุ้มครองให้สินค้า ได้มาตรฐานจะดีกว่าไหมคะ ซึ่งดิฉันเห็นด้วยกับร่าง พ.ร.บ. สุราก้าวหน้าอันนี้ และดิฉันก็คิดว่า ผู้แทนราษฎรของเรา ไม่ว่าจะเปึนฝ์ายค้านและฝ์ายรัฐบาล ทุกคนวันนี้ก็คงจะลงความเห็น ไปในแนวทางเดียวกันนะคะ แต่ตอนนี้ เวลานี้ เหล้าก็บ่มี กับแกล้มก็บ่มี น้ำแข็งก็บ่มี สวัสดี จบก่อน ขอบคุณค่ะท่านประธาน