ขอบคุณครับท่านประธาน เรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรและท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ผม นายวีระ ธีระภัทรานนท์ ในฐานะกรรมาธิการ ขอชี้แจงเหตุผลที่เสนอให้ตัดลดงบประมาณรายจ่ายของ สำนักนายกรัฐมนตรีและหน่วยงานในกำกับในมาตรา ๗ รายการที่ ๑๖ ซึ่งหน่วยรับ งบประมาณ คือ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี วงเงินที่ผมขอตัด ๓,๑๐๑ ล้านบาท ท่านประธานครับ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีเป็นหน่วยงานที่ทำงานใกล้ชิดกับ นายกรัฐมนตรีมากที่สุด และน่าจะเข้าใจดีว่าสถานการณ์ทางด้านเศรษฐกิจการเงินในปัจจุบัน มีความตึงตัวทางด้านการใช้จ่ายของภาครัฐเป็นอันมาก แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าในงบประมาณ รายจ่ายปี ๒๕๖๘ ยอดของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีเพิ่มขึ้นอย่างผิดสังเกตจาก ๔,๒๔๐ ล้านบาท เป็น ๗,๒๒๒ ล้านบาท คำถามก็คือว่า ทำไมงบประมาณรายจ่ายของ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีถึงได้ก้าวกระโดดขนาดนั้น ผมได้รับทราบจากการชี้แจง ในระหว่างการประชุมกรรมาธิการวิสามัญว่า มีรายการซื้อเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลาง ๒ ลำ มีรายการซื้อเครื่องบินลำเลียงแบบที่ ๑๙ ซึ่งเป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างพิสัยการบินไกล จำนวน ๑ ลำ รวมแล้วเป็นวงเงิน ๓,๑๐๑ ล้านบาท โดยแยกเป็นการซื้อเฮลิคอปเตอร์ ๖๖๗ ล้านบาท และเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้าง บินข้ามทวีป Long Range ๒,๔๓๔ ล้านบาท แต่นั่นก็ยังไม่น่าตกใจเท่ากับว่าแท้จริงแล้วนี่เป็นเพียง Seed Money หรือว่าเงินเริ่มต้น เพราะโครงการจัดซื้อเครื่องบินลำตัวกว้าง พิสัยไกล และเฮลิคอปเตอร์ ๒ ลำ จะต้องใช้เงิน ทั้งหมด ๑๕,๕๐๙ ล้านบาท เป็นการผูกพันงบประมาณต่อเนื่อง ๔ ปี มีข้อเท็จจริงที่ท่านควร ทราบประกอบการตัดสินใจเพิ่มเติม ดังนี้ ปัจจุบันกองทัพอากาศมีเครื่องบินลำเลียง แบบที่ ๑๙ โดยใช้เครื่องบิน Airbus A340-500 ซึ่งซื้อมาจากบริษัทการบินไทย เมื่อปี ๒๕๕๙ จริงอยู่การใช้งานเมื่อครบ ๑๐ ปี ครบวงรอบของการพิจารณาที่จะต้อง ทบทวน แต่สิ่งที่ควรทราบต่อไปก็คือว่าการจัดซื้อทั้งเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินลำตัวกว้าง พิสัยการบินไกลดังกล่าว ถ้าถามว่ามีความจำเป็นไหม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องบินลำตัวกว้าง ที่จะมาแทนเครื่องบิน Airbus A340-500 ซึ่งจะหมดอายุการใช้งาน คำตอบก็คือว่า จำเป็น แต่ถามว่าเป็นความจำเป็นเร่งด่วนหรือเปล่า คำตอบคือ ไม่ใช่ ขออธิบายเพิ่มเติม อย่างนี้ว่า สำหรับรายการซื้อเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลาง ๒ ลำ วงเงินไม่มาก ผมจะไม่อภิปราย ในที่นี้ แต่จะโฟกัสเฉพาะการจัดซื้อเครื่องบินลำตัวกว้างพิสัยการบินไกล ซึ่งถ้าเราดูจากการจัดซื้อเครื่องบินปัจจุบัน ซึ่งเป็นเครื่องบินโดยสารปกติ ก็จะมีผู้ผลิตหลัก ๒ ผู้ผลิต ก็คือบริษัท โบอิ้ง กับบริษัท แอร์บัส เครื่องบินลำตัวกว้างที่นิยมกัน ตอนนี้ ถ้าเป็น Boeing คือเป็นเครื่องบิน Boeing 777 ส่วนรหัสตัวท้าย 200 300 อะไรอันนั้น อีกเรื่องหนึ่ง แล้วก็ Boeing 787 ในขณะที่เครื่องบิน Airbus ที่เป็นเครื่องบินลำตัวกว้าง จะเป็นเครื่องบิน Airbus รุ่น A330 และ A350 เป็นสำคัญ ผมเข้าใจว่าการจัดสรร งบประมาณของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีในการจัดซื้อเครื่องบินพิสัยไกลดังกล่าว คงไม่พ้นเครื่องบินดังกล่าวที่ผมพูดมา แต่ที่ผมแปลกใจเป็นอันมากและต้องนำมาแจ้งให้ ท่านทราบเพื่อทำความเข้าใจก่อนท่านจะลงมติก็คือว่า ทางสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ซึ่งของบดังกล่าว ไม่ทราบหรือครับว่าบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งรัฐบาล โดยกระทรวงการคลังถือหุ้นใหญ่ ร้อยละ ๔๗.๘๖ ไม่รวมการถือหุ้นทางอ้อมอีก ร้อยละ ๑๗.๐๘ ผ่านกองทุนวายุภักษ์ ว่าทางบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ได้ตกลงกับ บริษัท โบอิ้ง และบริษัท GE Aerospace ซึ่งเป็นคนผลิตเครื่องยนต์ เพื่อจัดซื้อเครื่องบิน Boeing แบบ 787 Dreamliner จำนวนทั้งหมด ๘๐ ลำ โดยจะส่งมอบในขั้นต้น ๔๕ ลำ ส่วนอีก ๓๕ ลำ เป็นเครื่องบินที่มี Option หมายความว่าจะเปลี่ยนไปเป็นเครื่องบิน Boeing 777 หรือจะใช้เครื่องยนต์อื่นนอกจากเครื่องยนต์ของบริษัท GE Aerospace ก็ได้ พูดง่าย ๆ ก็คือว่า ถ้าหากพิจารณาข้อเท็จจริงนี้ประกอบกับการจัดหาเครื่องบินที่จะมีการ ส่งมอบในปี ๒๕๗๐ แล้วก็ปี ๒๕๗๑ ซึ่งจะตรงกับช่วงเวลาเดียวกันกับที่การจัดซื้อจัดจ้าง เครื่องบินลำตัวกว้างของสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งจะมีการส่งมอบในปี ๒๕๗๐ ด้วยเหตุผล ทั้งหมดที่ผมนำเสนอมา ผมจึงขอตัดรายจ่ายของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี วงเงิน ๓,๑๐๑ ล้านบาท สำหรับงบประมาณปี ๒๕๖๘ ซึ่งจะทำให้งบผูกพันที่จะเกิดใน ๓ ปี ข้างหน้า รวมกันทั้งหมดเป็นเงิน ๑๕,๕๐๙ ล้านบาท ไม่ต้องจับจ่ายใช้สอยผ่านการ ตั้งงบประมาณซึ่งไม่มีความจำเป็นและสามารถชดเชยหรือทดแทนด้วยการใช้บริการของ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)ทั้งหมดเป็นเหตุผลที่ผมขออนุญาตสรุปสั้น ๆ ว่าทำไมต้องตัดรายการที่ว่า ขอบพระคุณครับ