อนุสรณ์ เสนอเชื่อมโยงมาตรฐานอาหารปลอดภัยอาเซียน เน้นต้นน้ำถึงปลายน้ำ

นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ท่านประธาน ที่เคารพ ผม อนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ผมขออนุญาตท่านประธานในการอภิปรายร่วมตั้งข้อสังเกตแล้วก็ สนับสนุนในกรอบความตกลงว่าด้วยกรอบข้อบังคับด้านความปลอดภัยอาหารอาเซียนหรือ ASEAN Food Safety Regulatory Framework Agreement ต้องขออนุญาตกราบเรียน อย่างนี้ Trend อาหารปลอดภัยนั้นเปึน Trend ของโลก และไม่เฉพาะประเทศไทย หลายประเทศในอาเซียนก็ปวารณาตัวเองขอเปึนครัวของโลก เพื่อนสมาชิกหลายท่าน ได้อภิปรายไปก่อนหน้านี้ บอกว่าไทยไม่ใช่เปึนเบอร์ ๑ ของอาเซียนในมิติของการมีอาหาร มั่นคงหรือมีความมั่นคงทางอาหาร เราก็อยู่ตามหลังสิงคโปร์ ตามหลังมาเลเซีย ตามหลัง อินโดนีเซีย โดยเฉลี่ยสถิติแต่ละป้ก็อยู่ประมาณอันดับ ๓-๕ ประเทศในอาเซียนมี ๑๐ ประเทศ ก็ถือว่าเรากลาง ๆ ครับ ค่อย ๆ ไป ค่อย ๆ มา นั่นเปึนมิติเรื่องความมั่นคง ทางอาหาร แต่ถ้าเจาะลงไปเรื่องความปลอดภัยของอาหาร หรืออาหารปลอดภัย โดยเฉพาะ อาหาร Plant Based ต้องเรียนเลยครับว่าประเทศไทยคือมหานครอันดับ ๑ ของอาหาร เพื่อสุขภาพแห่งอาเซียน ดังนั้นความตกลงว่าด้วยกรอบข้อบังคับนี้จะเปึนพาหนะสำคัญที่จะเปึนเครื่องมือนำพา เราไปสู่เปัาหมายที่จะไปสู่ความมั่นคงทางอาหารและอาหารปลอดภัย ท่านประธานครับ วันนี้ไม่ลำพังแต่ From Farm to Table อาหารปลอดภัยต้องสามารถสืบค้นย้อนหลัง กลับไปได้ว่าผลิตจากฟาร์มไหน เกษตรกรผู้ปลูกคือใคร และต้องรักษาความปลอดภัยตั้งแต่ ต้นทางยันถึงปลายน้ำ เมื่อผู้บริโภคปลอดภัย ผลิตอาหารปลอดภัย เกษตรกรผู้ผลิต ก็ต้องปลอดภัยด้วย เราไม่ต้องพูดผลิตภัณฑ์อื่นละครับ เอาสินค้าเกษตรตัวหนึ่งก็คือราชา ผลไม้โลกอย่างทุเรียน ผมเพิ่งเดินทางกลับมาจากอำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอสิชล จังหวัด นครศรีธรรมราช ก็พบปัญหานี้ว่าการดูแลทุเรียนในยุคปัจจุบันนี้ทุเรียนดูแลยาก ตั้งแต่ราก ทุเรียนเปึนพืชที่ต้องการใช้น้ำมาก แต่มากเกินไปรากเน่า ขาดน้ำทุเรียนตาย บางคนบอก ปลูกทุเรียน ๓ ป้ ถ้ารอดคือรอด ไม่ใช่นะครับ ๔ ป้ก็สามารถตายได้ ใบถ้ามีปัญหาก็ต้องมียา ทางใบ ลูกต้องการให้ได้เปึน ๔ ป้ก ๔ พู สวยงาม ก็ต้องฉีดยา ฉีดสารเข้าไปในลูก จนเกิด กรณีของ BY2 หรือสารเหลือง สมัยก่อนนี่โบร่ำโบราณชาวสวนทุเรียนเขาจะใช้ขมิ้นในการที่ จะทำให้ทุเรียนนั้นสีเหลืองทองสวยงาม แต่ปัจจุบันนี้ขมิ้นไม่พอแล้วครับ ต้องใช้สารพิเศษ จนมีสารตกค้างทั้งมิติของแคดเมียม แล้วก็มิติของ BY2 นี่เปึ้นเพียง ๑ ตัวอย่างว่าไม่ลำพัง ประเทศไทย แต่อาเซียนต้องลุกขึ้นมาตระหนักรู้ไปพร้อม ๆ กันในการสร้างกลไกอาหาร ปลอดภัยเพื่อคนไทย เพื่อคนอาเซียน และเพื่อชาวโลก ผมมีข้อสังเกต ๕ ประการ ในความตกลงว่าด้วยกรอบข้อบังคับด้านความปลอดภัยอาหารอาเซียนนี้ว่าจะมีผลดีต่อเรา อย่างไรบ้างครับ

ประการที่ ๑ เปึนการยกระดับมาตรฐานอาหารปลอดภัยในอาเซียน ส่งเสริม ให้มวลหมู่สมาชิกอาเซียนมีมาตรฐานด้านความปลอดภัยทางอาหารที่สอดคล้องและเปึน มาตรฐานเดียวกัน ไม่ใช่พอเกิดเหตุมาต่างฝ์ายก็จะตีกรอบประเทศตัวเองว่า พืช ผัก ผลไม้ ที่ไม่ปลอดภัยนี้ไม่ได้มาจากประเทศเรา มาจากประเทศโน้น ชี้กันไปชี้กันมา สุดท้ายเสียหาย ทั้งระบบครับ มีคำกล่าวว่าความเชื่อมั่นนั้นสามารถใช้เวลานานมากกว่าจะสร้างได้ แต่ทำลาย ได้ง่ายครับ ดังนั้นการมีและการรักษาไว้ซึ่งความเชื่อมั่นนั้นเปึนสิ่งสำคัญ

ประการที่ ๒ ส่งเสริมการค้าและลดอุปสรรคทางการค้า จะต้องไม่มี ประเทศใดนำข้ออ้างหรือข้อจำกัดเรื่องความปลอดภัยทางอาหารนั้นมาเปึนข้อกีดกัน ทางการค้าระหว่างกัน เพราะทุกประเทศปลอดภัยหมดจะไม่มีใครใช้ข้ออ้างนี้ไปกีดกันสินค้า จากประเทศเพื่อนบ้าน

ประการที่ ๓ เพิ่มความเชื่อมั่นผู้บริโภค ผู้บริโภคสามารถจะไปสืบค้นได้ว่า วัน เดือน ป้ ที่ผลิตเมื่อไร อย่างไร ต้นทางฟาร์มอยู่ที่ไหน เข้ามาในอาเซียนอย่างไร มีความ ปลอดภัยตามมาตรฐานอาหารปลอดภัยที่กำหนด

ประการที่ ๔ สนับสนุนความร่วมมือด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีครับ วันนี้เปึนสิ่งสำคัญครับ ผมยกตัวอย่างต่อเนื่องจากเรื่องของทุเรียน ก่อนที่จะเกิดปัญหา ราคาทุเรียนสูงกว่านี้ แต่ปรากฏว่าพอทางจีนบอกว่ามี BY2 เราจะต้องไปเข้าแล็บในการ ตรวจสอบ ปรากฏว่าแล็บทั้งประเทศไทยไม่พอตรวจครับ จะต้องไปรอเข้าคิวในการตรวจ ทางนครศรีธรรมราชบอกว่าก็อยากจะได้เพิ่มอีก ๒-๓ จุด หลายจังหวัดก็อยากได้เพิ่ม ดังนั้นถ้าเรามีการสร้างนวัตกรรม มีเครื่องมือที่มีเทคโนโลยีสามารถตรวจสอบได้และเปึน มาตรฐานที่เปึนสากล ก็จะช่วยให้อาหารปลอดภัยเกิดขึ้นและเปึ้นที่ยอมรับได้ในวงกว้าง

ประการที่ ๕ เสริมสร้างศักยภาพของผู้ประกอบการในอาเซียน จะไม่มี ปรากฏการณ์ปลาใหญ่กินปลาเล็ก หรือปรากฏการณ์ปลาเล็กเสียเปรียบปลาใหญ่อยู่ร่ำไป ผู้ประกอบการรายเล็ก รายกลาง ผู้ประกอบการ SMEs ต้องเข้าถึงโอกาสในการแข่งขันนี้ ในการผลิตอาหารปลอดภัยเข้าไปในอาเซียน เนื่องจากว่าทุกคนต้องเข้าถึงมาตรฐานอาหาร ปลอดภัยที่เปึนที่ยอมรับในระดับสากล ถามว่าถ้า SMEs ไม่มีเครื่องมือ ไม่มีเงินลงทุน ทำอย่างไร เราก็สนับสนุนส่งเสริมเพื่อยกระดับและสร้างมาตรฐานที่เปึนหนึ่งเดียว ต้องยอมรับว่าวันนี้อย่างที่ผมเรียนว่าอาหารปลอดภัยเปึน Trend ของโลก ความมั่นคงทาง อาหารมีดี แต่ว่ามั่นคงแล้วต้องปลอดภัยด้วย ดังนั้นความตกลงนี้จึงเปึนก้าวย่างสำคัญในการ จะพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารของไทยและของอาเซียนให้มีคุณภาพ ปลอดภัย ที่สำคัญครับ ปลอดภัยแล้วต้องปลอดภัยอย่างยั่งยืน

ดังนั้นผมจึงขอเรียนว่าข้อสังเกต ๕ ประการที่ผมเรียนในวันนี้ไม่ใช่ก้าวแรก แต่ต้องต่อยอดไปเรื่อย ๆ และสร้างกระบวนการการมีส่วนร่วมของทุกประเทศในอาเซียน อาเซียนต้องเปึนหนึ่งเดียวและมิติอาหารปลอดภัย ความมั่นคงทางอาหารนั้นจะเปึนใน ๑ มิติ ที่สร้างบรรทัดฐานและเปึ้นที่ยอมรับร่วมกันในอาเซียน ดังนั้นผมจึงขอสนับสนุนความตกลง ว่าด้วยกรอบข้อบังคับนี้ครับ ขอบพระคุณครับ