นายวีระกร คำประกอบ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร นครสวรรค์

ขออนุญาตต่อครับ จากงบประมาณ ปี ๒๕๖๓ กรรมาธิการได้ตัดงบประมาณในส่วนที่เป็น ไขมันออกมาได้ ๑๗,๐๐๐ ล้านบาทครับท่านประธาน ปรากฏว่าจะเอาไปช่วยเหลือ ให้กระทรวงสาธารณสุขสร้างโรงพยาบาลในประเทศ ก็ไม่ได้ครับ เขาบอกว่าถ้าเกิด โรงพยาบาลนั้นไปตั้งอยู่ในเขต ท่าน ส.ส. วีระกร ท่านโดนนะครับ ตามมาตรา ๑๔๔ ไม่ได้ครับ จะเอาส่งไปให้กับกรมปกครองท้องถิ่นเพื่อเอาไปทำถนนในบ้านนอก บ้านนา ซึ่งเละเทะไป มีแต่ถนนลูกรัง ฝุ่นจับเต็มไปหมด จะไปให้เป็นถนนลาดยางอะไรไม่ได้ครับ จะส่งไปและให้เขาไปพิจารณากันก็ไม่ได้ครับ ในที่สุดงบ ๑๗,๐๐๐ ล้านบาท ที่อุตส่าห์ขูดมา ขูดไขมันออกมาจากกรมกองต่าง ๆ ที่ตั้งงบประมาณอาจจะเกินเลย หรืออาจจะใช้ไม่ทัน เอาไปทำอะไรท่านประธานรู้ไหมครับ ๑. เอาไปใช้หนี้ที่รัฐบาลติดหนี้กองทุนประกันสังคม อันนี้จำเป็นต้องให้ครับ แต่ว่าส่วนใหญ่เหลือเชื่อครับ ไม่รู้จะเอาไปลงกรม กองไหน มันจะ โดนกันหมดครับ เขาบอกว่าลงกรมนั้นก็ไม่ได้ ลงกรมนี้ก็ไม่ได้ เอาไปทำระบบชลประทาน ก็ไม่ได้ เกิดคลองส่งน้ำนั้นไปอยู่ในหมู่บ้านของท่าน ส.ส. คนนั้นคนนี้ โดนกันอีก ในที่สุด ต้องเอาไปให้ศาลครับ ศาลจึงสร้างให้เต็มไปหมดเลยครับ บ้านผมพอเข้าจังหวัดนครสวรรค์ ถึงเขาเขียว ท่านประธานจะเห็นครับ อยู่บนยอดเขา มีศาลปกครอง ซึ่งผมไม่เคยเห็นรถ เข้าไปในศาลนี้เลยครับ ถัดออกมาอีกหน่อย มาอีกแล้วครับ ศาลแรงงาน ภาค ๖ ไปอีกหน่อยครับ เจอศาลนั่นศาลนี่เต็มไปหมด มากยิ่งกว่าศาลเจ้าพ่อเจ้าแม่ทั้งหลายอีก นะครับ เดี๋ยวนี้เยอะมากครับ แล้วไม่มีการใช้นะครับ ผมมีเพื่อนที่ท่านเป็นผู้พิพากษาอยู่ ศาลแรงงาน ภาค ๖ ท่านก็บอกปีหนึ่งก็ไม่มีคดีสักเท่าไร ยิ่งช่วงโควิด (COVID) ด้วย ก็ไม่ค่อย มีคดีสักเท่าไร แต่เราหมดงบประมาณไปกับการสร้างศาลเป็นจำนวนหลายร้อยล้านบาท ในแต่ละศาลครับ ศาลเหล่านี้ ผมไม่ได้แอนตี (Anti) ว่าเราไม่ควรมีศาลเฉพาะทาง การมีศาล เฉพาะทางเป็นเรื่องที่ดี เพราะทำให้ผู้พิพากษาท่านมีความรู้ความชำนาญเฉพาะทาง อันนี้ผมเห็นด้วย แต่เดิมทีศาลต่าง ๆ เหล่านี้ไปรวมกันอยู่ที่ศาลอุทธรณ์ ภาค ๖ ซึ่งเป็นตึก มโหฬารเลยครับ สูง ๕ ชั้น ใหญ่โตมาก แต่ว่าพอมีงบประมาณมาไม่รู้จะเอาไปทำอะไร กระมังครับ ท่านก็เลยไปแยกศาล แยกสร้างเป็นศาลชุดนั้น แยกสร้างเป็นศาลชุดนี้ จนกระทั่งเต็มไปหมด นี่คือยกตัวอย่างให้เห็นถึงการใช้งบประมาณ จะเห็นได้ว่า สำนักงบประมาณหรือข้าราชการมิได้เป็นผู้วิเศษที่นั่งอยู่ในห้องแอร์ (Air) แล้วเขาจะรู้ถึงว่า ความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนก็หาใช่ไม่ แต่ว่าหน่วยงานใดที่เขาของบมา ท่านก็ดู ขอมา ๑๐๐ บาท ก็ให้ ๕๐ บาทบ้าง ๖๐ บาทบ้าง ก็ให้กันไป ผมอยากยกตัวอย่างอีก สักตัวอย่างหนึ่งครับ มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งตั้งกันอยู่เต็มหมดทั่วประเทศไทย ผมไม่แน่ใจ มีสัก ๔๐-๕๐ แห่งเห็นจะได้ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์เรามีอยู่ที่ตลาดใต้ ซึ่งก็มีอาคาร มากพอสมควร ไม่ได้มีปัญหากับการที่นักศึกษาจะไม่มีอาคารเรียนแต่อย่างใดเลยครับ เพียงพอ แล้วท่านก็คงทราบว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏปัญหาขณะนี้ก็คือนักศึกษาเริ่มลดลง ลดลง ลดลง ลดลง แต่เอางบประมาณไปสร้างที่ใหม่อีกแล้วครับท่านประธาน ไปอยู่โน่น เลยครับ อำเภอพยุหะคีรี ไม่มีนักเรียนไปครับ เขาบอกอาจารย์ก็ยังไม่ไปเลยครับ สร้างมโหฬารหมดไป ผมว่าไม่รู้กี่ร้อยล้านบาทอีกครับ แล้วก็ไม่ใช่เฉพาะมหาวิทยาลัยราชภัฏ บ้านผมนะ ผมถามไปแทบจะทุกจังหวัดล่ะครับ เหมือนกันครับ สร้างอาคารกันเต็มหมด โดยที่ไม่มีนักศึกษาเรียนหรอกครับ สร้างกันเยอะไป ถามว่ามันมีประโยชน์อะไรครับในการ สร้างสิ่งเหล่านี้ แม้กระทั่งบางเรื่องบางราว ผมอยากยกตัวอย่างว่าตั้งแต่ผมเป็นผู้แทนราษฎรสมัยแรกปี ๒๕๒๖ มีโครงการหนึ่งครับท่าน ประธาน ซึ่งอาจจะสะท้อนให้เห็นปัญหาที่แท้จริงของบ้านเมืองว่าจริง ๆ แล้วบ้านเมืองเรา มีเงินงบประมาณพอสมควรนะครับ แต่ข้าราชการเขาใช้ไม่ค่อยถูกประเด็นถูกจุดกันหรอก ครับ คือการสร้างท่าเรือภายในประเทศ หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่าท่าเรือน้ำลึกแม่น้ำเจ้าพระยา หวังว่าจะมีการขนส่งสินค้าต่าง ๆ ทางแม่น้ำ ผมพูดตั้งแต่ผมเป็น ส.ส. วันแรกปี ๒๕๒๖ ผมบอกมันไม่มีทางเป็นไปได้ ประการสำคัญที่สุดก็คือความตื้นเขินของร่องน้ำ แต่ก็อีกนั่นล่ะ ครับกรมเจ้าท่า ซึ่งโดยท่านอธิบดีดันเต็มที่ โครงการนั้นถ้าคิดเป็นเงินวันนี้ผมว่าเป็นแสนล้าน แต่ว่าในขณะนั้นก็คงเป็นหมื่นล้านเมื่อปี ๒๕๒๖ ก็เป็นเงินหมื่นล้าน เขาใช้วิธีการทำร่องน้ำ โดยการทำรอครับ รอหินเอาหินไปทิ้งกลางแม่น้ำเป็นรอ หรือว่าจีแอลโอวาย (Gloy) กลอย (Gloy) ภาษาอังกฤษนี่