นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานครับ ผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต เลือกตั้ง กรุงเทพมหานคร พรรคอนาคตใหม่ ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับ ก่อนอื่น เรียนทุกท่านว่า ก่อนผมมาเป็นผู้แทนผมเคยเป็นไกด์มาก่อนนะครับ เป็นมัคคุเทศก์มาก่อน วันนี้เห็นสภาเดือดแต่เช้าเลย ก็อยากพาทุกท่านไปเที่ยวกัน วันนี้ก็ใจร่ม ๆ วันนี้ผมเลย อยากมาอภิปรายเรื่องนโยบายเกี่ยวกับการท่องเที่ยวนะครับ ซึ่งก็เป็นรายได้ที่เป็นก้อนใหญ่ ของประเทศเช่นกันนะครับ ซึ่งผมมองว่าทุกวันนี้การท่องเที่ยวไทยต้องปรับแล้วก็พัฒนา เพื่อให้สอดคล้องกับเทรนด์ (Trend) การท่องเที่ยวของโลกที่เปลี่ยนไป ทั้งการเข้ามา ของธุรกิจหรือตัวช่วยดิจิทัลต่าง ๆ ท่านประธานครับ ประเทศไทยมีรายได้จากการท่องเที่ยว ตามที่ท่านนายกรัฐมนตรีได้แจ้งไปเมื่อวานนะครับ ประมาณปีละ ๓ ล้านล้านบาทต่อปี นำนักท่องเที่ยวเข้าสู่ประเทศไทยปีละมากถึง ๓๘ ล้านคน แต่ส่วนใหญ่นโยบายที่รัฐบาลให้มา ผมอ่านแล้วก็ดีหมด แต่ค่อนข้างจะขัดแย้งไปมากันเอง ผมขออภิปรายในประเด็นนี้นะครับ

อันแรกเลยนะครับ ประเด็นเรื่องการส่งเสริมนักท่องเที่ยวประเภทพรีเมียม (Premium) และรายได้สูง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีครับ เพราะว่าค่าใช้จ่ายต่อหัวสูงขึ้น ประเทศเรา ก็จะได้มากขึ้นใช่หรือไม่ครับ แต่รัฐบาลหรือท่านนายกรัฐมนตรีเองไม่ได้กล่าวถึงนโยบาย เกี่ยวกับการจัดการเกี่ยวกับปัญหานักท่องเที่ยวที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้กับประเทศนี้ครับ ท่านประธานครับประเทศไทยมีนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนเข้ามาถึง ๑๐ ล้านคนต่อปี ซึ่งโดยมากมากับกรุ๊ปทัวร์ (Group tour) ซึ่งหลาย ๆ อย่างจะเกิดปัญหาเป็นทัวร์ (Tour) ประเทศจีน ประเทศจีนรวบหัวรวบหาง ซึ่งทำให้ประเทศไทย คนไทยแทบจะไม่ได้อะไรเลย โรงแรมเอย ไกด์เอย ร้านอาหาร หรือร้านของฝากเป็นของคนจีนหมดนะครับ อย่างไรฝาก รัฐบาลชุดนี้ให้ช่วยแก้ปัญหาเกี่ยวกับทัวร์ (Tour) ประเทศจีนด้วยนะครับ

ประเด็นที่ ๒ การกระจุกตัวของแหล่งท่องเที่ยวและรายได้ ประเทศไทย นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เข้ามาในประเทศเราจะเที่ยวอยู่แค่เมืองหลักต่าง ๆ อย่างเช่น จังหวัดเชียงใหม่ กรุงเทพมหานคร พัทยา แล้วก็จังหวัดภูเก็ต ทำให้เกิดปัญหามากมาย ตามมานะครับ การที่รัฐบาลมีนโยบายการส่งเสริมในการเที่ยวเมืองรองก็เป็นสิ่งที่ดีครับ แต่ผมถามจริง ๆ ว่าโครงสร้างการท่องเที่ยวขั้นพื้นฐานของเมืองต่าง ๆ มีพร้อมแล้วหรือไม่ เอาง่าย ๆ ถ้าผมจะไปเที่ยวจังหวัดแพร่ ไปเที่ยวที่วัดพระธาตุช่อแฮ ผมลงสนามบินไปปุ๊บ ขออนุญาตใช้ภาษาอังกฤษนะครับ ถ้าผมเป็นนักท่องเที่ยว โอ้ มาย ก็อด ฮาว แคน วี โก (Oh my god how can we go) คือไม่รู้เลยจะไปที่ไหนนะครับ รถเมล์ก็ไม่มี รถรับจ้าง แท็กซี่ก็ไม่มีต้องเช่ารถขับไปอย่างเดียว ก็ฝากรัฐบาลช่วยส่งเสริมขนส่งสาธารณะในท้องถิ่นด้วย

อีกปัญหาหนึ่งที่มากับการกระจุกตัวของการท่องเที่ยว ที่ทุกท่านรู้กันก็คือ เรื่องขยะและสิ่งแวดล้อม ขยะและสิ่งแวดล้อมเป็นปัญหาสำคัญที่มาพร้อมกับการท่องเที่ยว การจัดการขยะขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นเองไม่เพียงพอต่อปริมาณนักท่องเที่ยว เพราะว่าใช้หลักการประชากรเป็นหลักนะครับ เมื่อประชากรมีเท่านี้ ความสามารถในการ จัดการท่องเที่ยวก็ได้งบประมาณไปเท่านี้นะครับ จึงอยากให้รัฐบาลช่วยสนับสนุนการกระจายอำนาจ แล้วกระจายอำนาจหน้าที่ไปให้ท้องถิ่น อย่างเดียวไม่พอ ช่วยกระจายความสามารถในการจัดเก็บรายได้ หรือภาษีการท่องเที่ยว ต่าง ๆ ให้กับท้องถิ่นด้วย ก็จะช่วยการแก้ปัญหานี้ได้ดี

ผมมีประเด็นสุดท้ายที่รัฐบาลอยากสนับสนุนเกี่ยวกับธุรกิจเรือสำราญ ผมก็อยากบอกไว้ว่าธุรกิจเรือสำราญมันอาจจะฟังดูหรูหรา แต่แท้จริงแล้วนำรายได้มาสู่ ท้องถิ่นได้น้อย รัฐบาลบอกว่าอยากกระจายรายได้ให้ท้องถิ่นจากการท่องเที่ยว แต่ทำไม ต้องมีนโยบายเรือสำราญ ผมมองว่าเรือสำราญนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่กินนอนบนเรือ จะขึ้นฝั่งบ้างก็เล็กน้อย แต่ทิ้งมลภาวะไว้เป็นจำนวนมาก เป็นข้อเสียให้คนท้องถิ่นไว้ ดูต่างหน้า ผมไม่ขวางถ้าท่านอยากจะทำ แต่ผมมองว่าควรจะมีข้อบังคับต่าง ๆ มารองรับ ให้เหมาะสม

สุดท้ายนี้จะได้ไม่เปลืองเวลาท่านอื่นก็คือผมขอสรุปว่า การท่องเที่ยว มีประโยชน์นำรายได้ นำชื่อเสียงสู่ประเทศไทยอย่างยิ่ง แต่อีกด้านหนึ่งเราปฏิเสธไม่ได้เลยว่า การท่องเที่ยวนั้นมีต้นทุน การท่องเที่ยวนั้นมันไม่ฟรี อย่าให้ประโยชน์ตกอยู่กับกลุ่มคนใด คนหนึ่งเพียงเท่านั้น หรือกลุ่มทุนใดกลุ่มทุนหนึ่ง ขอให้ทุกคนได้ประโยชน์จากการท่องเที่ยว ไม่ใช่รับแต่ผลเสียของการท่องเที่ยวไว้ให้คนท้องถิ่น ฝากท่านประธานไปยังรัฐบาลด้วยครับ ขอบคุณครับ