สุรินทร์ ชี้ปัญหาผู้สูงอายุ-เสนอส่งเสริมอาชีพเสริมรายได้

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ เพื่อนสมาชิก ที่รักทุกท่าน กระผม นายสุรินทร์ จิรวิศิษฎ์ สมาชิก สปท. หมายเลข ๑๗๓ เรื่องนี้เป็นเรื่อง ที่ดีมากเลยครับ แล้วตัวผมที่อภิปรายก็เข้าข่ายที่ท่านต้องช่วยดูแล เพราะผมอายุ ๗๐ ปีแล้ว ก็เรียกว่าสูงอายุมาก ๆ แล้ว ผมอยากให้ดูสไลด์ (Slide) ก่อนครับ ต้นนี้คือต้นอะไร ผมยังไม่บอก เดี๋ยวผมบอกทีหลัง แต่ต้นนี้เป็นต้นที่ดอกก็หอม ใบก็ไม่มีร่วงเลยตั้งแต่ปลูก จนแก่เท่าไรก็ไม่ร่วง แต่ผมอยากจะให้ท่านประธานดูธรรมชาติของมนุษย์ก่อน พระพุทธเจ้า ท่านตรัสไว้นานแล้วนะครับ คําว่า วัฏสงสาร เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ผมเน้นคําที่ท่านกําลังพูด ผู้สูงอายุคือแก่ ตามภาษาพระ เกิดมาจากท้องแม่แก่เลยก็ถือว่าแก่ ตามหลักพระพุทธศาสนา ท่านลองดูต่อไป ผู้สูงอายุที่อยู่บ้านเป็นอย่างไรครับ บ้านสูงเผลอ ๆ ตกบันได ยิ่งขณะนี้อยู่ในชนบทจะอยู่กัน ๒ คนตายาย นี่ตัวอย่างเลยเห็นชัดเจนไปถ่ายมาจริง ต่อไปครับ อันนี้อยู่กันอย่างเป็นหมู่เหล่าแต่ไม่ใช่บ้านตัวเอง แทนที่จะอยู่ในสังคมชนบท อันนี้ สถานสงเคราะห์บ้านพักคนชรา นี่ครับ ผู้สูงอายุที่ถูกทอดทิ้งแล้วก็เป็นข่าวไป ผมเคยนําเสนอแล้ว นอนหนาวไม่มีจะกินมา ๓-๔ วัน พอเป็นข่าวมาก็มีคนใจบุญคนไทยไม่แล้งน้ําใจช่วยเหลือ ต่อไปครับ ท่านเห็นไหมครับ ไม้ไผ่ ผู้สูงอายุปลูกต้นไผ่ไว้แล้วก็ไปตัดไผ่มา มาทําอะไรครับ เหลา ๆ ไม่ใช่ใช้เครื่องจักร ใช้มือกับมีดเหลาทําเป็นติ้วไม้ไผ่เสียบไก่ปิ้งขายที่เรากินอยู่ใน ห้องอาหาร ต่อไปครับ นี่คือผู้สูงอายุประกอบอาชีพสานงอบ ท่านเห็นงอบไหมครับ เดี๋ยวนี้ คนทั่วไปอาจจะไม่ค่อยเห็นงอบแล้วเห็นแต่หมวกแก๊ปร้อยแปดจิปาถะ ร่มราคาแพง ๆ นี่คืองอบที่คุณแม่ผมใส่เป็นประจําเมื่อตอนทําสวน ต่อไปครับ การฝึกอบรมอาชีพทําไม้กวาด ให้ผู้สูงอายุ ไปเก็บดอกหญ้ามาตามข้างทางหัวไร่ปลายนาแล้วก็มาทํา มนุษย์เป็นสัตว์สังคม อยู่คนเดียวเดี๋ยวก็เฉา เหี่ยว ในท้ายที่สุดก็ตายเร็ว และอาจจะเป็นโรคภัยไข้เจ็บนอนติดเตียง พอมีสังคมทําอะไรที่เป็นเรื่องประกวดประขันกันก็ดี อันนี้เป็นการฝึกอบรมอาชีพจักสาน ให้ผู้สูงอายุ เมื่อสักครู่นี้ที่ท่านพูดทั้งหมดไม่ว่ากระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ รวมทั้งกระทรวงแรงงาน ผมอยู่กระทรวงแรงงานมาตั้งแต่เกิด กระทรวงมหาดไทยมาตั้งแต่ อุแว้ก็เห็นอย่างนี้มานาน ก็คิดว่าดีมาก แต่ถ้าเราให้เขาทําอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้ดูแล คุณภาพชีวิตด้านอื่นของเขาโดยเฉพาะการออกกําลังกาย ท่านดูภาพต่อไปครับ เราต้องให้ ผู้สูงอายุออกกําลังกายตามสมควรแก่ร่างกาย เขาแอโรบิกแดนซ์ (Aerobic Dance) ท่านไปดูเลย เช้า ๆ ที่สวนลุมพินี ผมไปดูทีไรมีความสุขมากเลยผู้สูงอายุเต้นระบํารําฟ้อนร้อยแปดจิปาถะ ร้องเพลง เป็นความสุขอีกแบบหนึ่ง แต่ถ้าเต้นระบําอย่างเดียวไม่ได้ทํางานเลยไม่มีเงินใช้ ก็จะลําบาก หลังจากที่เราดูแลให้ท่านมีอาชีพตามสมควรแก่เหตุแล้ว ให้ความอบอุ่นท่าน ไปจ๊ะจ๋ากับท่าน ท่านก็จะแข็งแรง ให้ท่านออกกําลังกาย และผมเคยอภิปรายในสถานที่นี้แล้วว่าจริง ๆ มาดู ตอนบั้นปลายชีวิตแล้วอาจจะสายเกินไป ต้องดูตั้งแต่โน่นเลย หญิงชายจะแต่งงาน ตรวจโรค ให้เรียบร้อยว่าไม่เป็นโรคภัยไข้เจ็บ พอมีลูกก็ดูแลลูกให้สมบูรณ์ตั้งแต่คลอด กระดูกแข็งแรง พออายุเยอะแล้วจะได้ไม่เจ็บป่วย เหมือนกับรถของบริษัทที่ใช้เหล็กกล้า ยกตัวอย่าง ของเยอรมนีอย่างนี้นะครับ ก็จะใช้ทนใช้นาน แต่อย่างไรก็ตามเราก็ต้องแนะนําให้ผู้สูงอายุ มีกิจกรรมไปวัดเพื่อความสุขทางใจ ก็เป็นสังคมอีกแบบหนึ่ง ได้ใช้ธรรมะชโลมใจให้เห็น เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา อันนี้ก็จะครบวงจรของชีวิตมนุษย์ ทําอย่างที่ผมว่าแล้ว เห็นไหมครับ เมื่อสักครู่นี้นั่งจ๋องน่าสงสาร ตอนนี้ท่านก็มีความสุข และจะเห็นรอยยิ้ม ของคุณยายทั้ง ๒ ท่าน ชู ๒ นิ้วมีความสุขอย่างธรรมชาติ ไม่ได้เสแสร้งนะครับ ภาพต่อไป ผมอยากจะให้ท่านดู นี่คือภาพไปถ่ายมา เทศบาลตําบลก้านเหลือง อําเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น ผมพูดเรื่องนี้ท่านอาจจะบอกว่ากระโดดไปอย่างไร เดี๋ยวผมจะบอกว่า ทําไมผมคิดภาพอย่างนี้มา นับตั้งแต่ต้นไม้ ดอกไม้ ผมบอกท่านก็ได้ เฉลยก็ได้ ต้นเมื่อสักครู่นี้ ภาพแรกลองกลับไปดูก่อนก็ได้ เขาเรียกว่าต้นลําดวน ต้นลําดวนมีมากที่สุดเป็นสวนเลย เขาเรียกว่าสวนสมเด็จย่า ผมเคยไปเดินมาที่จังหวัดศรีสะเกษ เป็นต้นไม้ประจําจังหวัดศรีสะเกษ เป็นสัญลักษณ์ว่าดอกลําดวนหอมเหมือนกับคนไทยเราที่สูงอายุ มีคุณูปการ เคยทําสิ่งดี ๆ สร้างชาติร่วมกันมา หอมขจรขจายและหอมเย็น ท่านเคยได้ยินดอกลําดวน แล้วท่าน เคยได้ยินขนมกลีบลําดวนไหมครับ อร่อยและแพง ขณะนี้หารับประทานยาก ถ้าท่านไม่เคยเห็น ผมจะไปหาซื้อมาให้ท่านดู แต่วันนี้ไปหาไม่ทัน ข้อเสนอของผมไปดูสุดท้ายนะครับ ผมอยากเห็นว่า อปท. ทั่วประเทศช่วยดูแลเรื่องนี้ ผู้สูงอายุอยู่ที่ไหนท่านทราบไหมครับ ไม่รู้หรอก ต้อง อปท. คือ อบต. หรือเทศบาล หรือสูงไปหน่อยก็ อบจ. กรุงเทพมหานคร เขตต่าง ๆ ต้องรู้ว่าผู้สูงอายุควรจะอยู่ที่ไหน อย่างไร ทําอะไร ต้องให้ท่านรับผิดชอบ ส่วนกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ที่ท่านเอ่ยทั้งหมดนี้เป็นผู้สนับสนุน ไม่ใช่เป็นผู้กระทําการนะครับ ท่านให้วิชาการ หาเงินหาทองเข้าไปให้เขา ให้กําลังใจเจ้าหน้าที่ของ อปท. ทํางานแล้วงานจะเดิน ผู้สูงอายุก็จะทํางานตามสมควรแก่อัตภาพ ท่านจะไปให้ผู้สูงอายุที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน มาเต้นระบํารําฟ้อนที่สวนลุมพินีย่อมเป็นไปไม่ได้ ๒. ต้องให้กระทรวง ทบวง กรมอื่น ๆ ทั้งหมดนี้สนับสนุนอย่างจริงจัง ไม่ใช่รักผู้สูงอายุด้วยปาก ต้องทําด้วยความจริงใจ สายตา มันจะบอกว่ารักจริงหรือไม่จริง ทําจริงหรือไม่จริง ข้อสุดท้ายสําคัญมากครับ การผลิตสินค้า ใด ๆ หรือการทําอะไรก็ตามต้องหาตลาด ผู้สูงอายุจะไปหาตลาดได้ไหม เอาไม้กวาดดอกหญ้า ไปขายที่ไหน ขายราคาเท่าไร ไม่มีหรอกครับ ลําบาก เพราะฉะนั้นส่วนราชการรวมทั้ง ภาคเอกชนทั้งหลายต้องดูแลผู้สูงอายุทั้งทางตรงและทางอ้อมด้วยการหาตลาด แล้วไม่ใช่ ไปซื้อไม้กวาดหรือจักสานของผู้สูงอายุต่อแล้วต่ออีก เราไปกินเหล้าเมายาเท่าไรไม่อั้น พอมาถึงนี่ต่อแล้วต่ออีก ลดได้ ๕ บาทไหม อะไร ขอความเมตตาประชาชนที่ฟังอยู่นอก สปท. นะครับ อย่าไปต่อท่านเลย กว่าท่านจะทําได้งอบแต่ละใบ ไม้กวาดแต่ละอันมันต้องใช้ความพยายามก็อย่าไปต่อท่านเลย ผมก็กราบเรียนท่านประธาน ผ่านไปยังคณะกรรมาธิการว่าจะทําให้เปเปอร์ (Paper) ข้อเสนอของท่านสมบูรณ์ ผมอยากจะเสนอว่าอะไรที่ผมนําเสนอแล้วท่านคิดว่าดี เหมาะสมก็เอาไปใส่เพิ่มเติม แล้วให้เป็นรูปธรรม กราบขอบพระคุณมากครับ