เรียนท่านประธานสภาขับเคลื่อน การปฏิรูปประเทศที่เคารพ คณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านการสื่อสารมวลชน และเพื่อน ๆ สมาชิก สปท. ทุกท่านนะครับ กระผม พลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร ลำดับที่ ๗๓ อยากจะขอเรียนว่าจริง ๆ ผมลูกทุ่งนะครับ ไม่มีหลักเกณฑ์หลักการอะไรมาก เอาความจริง เป็นหลัก ผมขอเรียนว่าสื่อเป็นคนไทยหรือเปล่า ถ้าเป็นคนไทยและประชาชนคนไทยต้องอยู่ ในกฎหมายข้อบังคับของประเทศไทย คืออย่าไปเป็นอภิสิทธิ์ชนอยู่คณะเดียว เพราะผม เห็นทุกคณะเท่าที่ผ่านมาประเทศไทยเป็นแบบนี้ ที่ผมเคยพูดเมื่อคราวที่แล้วเป็นประเทศ ที่กำลังพัฒนา ตั้งแต่ผมจำความได้ประมาณ ป. ๔ ปัจจุบันปลดเกษียณมา ๕ ปี ยังเป็น ประเทศกำลังพัฒนาอยู่ เพราะว่าเราไม่ยอมรับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในทางที่ดี ๆ ในส่วนนี้ ถ้าประเทศไทยมีประชากร ๕๐ คนแล้วอยู่เฉพาะในหมู่บ้านไม่ต้องมีกฎ กติกาอะไรเลยครับ เพราะวัฒนธรรม ประเพณี จะเอื้อประโยชน์ด้วยกันทุกอย่าง แต่ว่าถ้าเราอยู่ในชนหมู่มาก ตอนนี้เกือบ ๗๐ ล้านคนแล้วมันต้องมีกติกาที่แน่นอน อะไรถูกอะไรผิดต้องชี้แจงกัน มีกฎ ระเบียบ ทุกคนต้องยอมรับกติกา ประเทศไทยมีกฎหมายเยอะ รัฐธรรมนูญ ๒๐๐ กว่ามาตรา ประเทศอื่น ๆ ที่เจริญแล้วเขามี ๔๐ มาตรา ที่เหลือเขาเอาวัฒนธรรม ประเพณีท้องถิ่น ในการตัดสินของศาล ไม่ใช่เอาแต่กฎหมาย อย่างที่เมื่อสักครู่นี้ท่านอภิปรายก่อนล่วงหน้าไป เหมือนว่าทนายความไม่มีกฎ กติกาอะไรตัดสินประหารชีวิตไป ๑๕ คน ซึ่งมาเริ่มมีกฎ กติกา อะไรต่าง ๆ ถ้าคนที่ไม่ได้รับผลกระทบก็จะไม่รู้ในส่วนนี้ ผมอยากจะให้เข้าใจว่าถ้าต้องการ อยากจะดู ถ้าไปเปรียบเทียบกับประเทศอื่นเขามีหมดนะครับ ถ้าเปรียบเทียบกับประเทศสิงคโปร์ สื่อต้องเป็นไปตามกติกา ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ หรือถ้าจีนก็ลองไปเปรียบเทียบดูนะครับ เพราะฉะนั้น อะไรต่าง ๆ ผมคิดว่าถ้าเราไปคิดกันเยอะ จริง ๆ แล้วก็เป็นผลประโยชน์ของแต่ละฝ่าย แต่เราต้องพูดถึงประโยชน์ของประเทศชาติ คนที่ไม่โดนกระทบจากสื่อก็อาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่บางคนอาจจะถูกกระทบ ผมทำงานในสนามมาทั้งชีวิต ทั้งรบราฆ่าฟันก็ทะเลาะกับสื่อ มาตลอด แต่ผมก็ชี้แจงข้อเท็จจริงจนน้อง ๆ สื่อเข้าใจว่าจริง ๆ แล้วเราไม่มีการปิดบังอะไรทั้งสิ้น ในชายแดนที่ท่านจะไปได้หรือไม่ได้ก็ขอให้ฟังผมบ้าง เพราะท่านเสียชีวิตไปผมต้องรับผิดชอบ ในส่วนนี้ เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ เราไม่เคยไปอะไร แล้วเราก็พยายามทำตามหน้าที่ให้ดีที่สุด ถ้าผลกระทบที่เห็นใกล้ตัวที่สุดคือพวกสื่อ ยกตัวอย่างผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือลงไปเรื่อยนะครับ จริง ๆ แล้วเรื่องพวกนี้สื่อยังไม่ต้องลง ให้เขาตัดสินมาก่อนว่าผิด หรือไม่ผิดค่อยลง แล้วสิ่งไหนที่ลงแล้วประเทศชาติเสียหาย เหมือนกรณีการฆ่า เผา ยิงใครอะไรต่าง ๆ ใน ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ถ้าเป็นสื่อประเทศอื่นเขาไม่ลงนะครับ จะเห็นว่าประเทศอังกฤษ มีการระเบิดรถไฟใต้ดินป่านนี้เรายังไม่เห็นรูปเลยแม้แต่นิดเดียว ย้อนมา ๕-๖ ปีแล้วนะครับ เขามีจรรยาบรรณว่าถ้าลงแล้วประเทศเขาเสียหาย แต่เราลงเอามัน เอางบประมาณ คนซื้อหนังสือพิมพ์ได้เยอะเราเอาเรื่องนั้น ประเทศสิงคโปร์ ถ้าผมจำไม่ผิด รัฐบาลจะมีหุ้น อยู่ในสื่อประมาณ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ เขาแก้ไขได้ง่ายโดยไม่ต้องไปทำอะไรเพราะพวกนี้ เข้าตลาดหุ้นอยู่แล้ว รัฐบาลไปซื้อ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ก็คือเป็นซีอีโอ (CEO) อยู่ดี เพราะฉะนั้นใครมีปัญหากับรัฐบาลหรืออะไรต่าง ๆ เขาจะปลดออกในนามเอกชนเอง เขาใช้กุศโลบายอย่างนั้น ที่ผมทราบนะครับ ในส่วนนี้ก็อยากจะให้พวกเราได้เห็นกฎ ระเบียบ บางสิ่งบางอย่าง ถ้าเราเป็นบุคคลคนหนึ่งอยู่ดี ๆ สื่อมาต่อว่า ผมยกตัวอย่างใกล้ตัว ผมเคยเป็นประธานรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) ผมก็ทำงาน ด้วยความซื่อสัตย์ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ผมยืนยันได้ไปถามลูกน้องแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) จนปัจจุบัน แล้วก็ตั้ง พลเอก ดรัณเป็นซีอีโอ (CEO) โดยตั้งมาตั้งแต่เป็นบอร์ด (Board) ก่อน ค่อย ๆ ตามลำดับขั้นมาใช้เวลาปีครึ่งถึงได้เป็นซีอีโอ (CEO) อยู่ ๓ เดือน ก็สามารถจะบริหารจัดการจากวิ่งได้ ๔ ขบวนเป็น ๘ ขบวน คือประธานแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) จะทำได้เฉพาะเป็นลูกจ้างเดินรถอย่างเดียว ไม่ได้เป็นผู้บริหาร ไม่ได้จัดซื้อจัดจ้างอะไรทั้งสิ้นอยู่ที่การรถไฟทั้งหมด มีอยู่ครั้งหนึ่งทางการรถไฟเขาก็จะซื้อรถไฟ ให้ใหม่ ๗ ขบวน ๔,๔๐๐ ล้านบาท ปรากฏว่าสื่อก็มาโดยคนที่รู้เห็น ผมก็เลยไปเช็ก (Check) กับสื่อแล้วไปเช็ก (Check) รายละเอียด จริง ๆ ราคาไม่เกิน ๒,๐๐๐ ล้านบาท แต่เราซื้อ ๔,๔๐๐ ล้านบาท แล้วจะบอกว่าผมไม่รู้เรื่อง เพราะจริง ๆ ผมไม่ได้ทำหลักฐานเลย การรถไฟเขาทำหมด เพราะฉะนั้นผมก็แก้ไขในจุดนี้ แล้วจึงต้องสรุปออกมาโดยเขาตั้งบอร์ด (Board) มาทับในวันเจรจาผู้ถือหุ้น เพราะถ้าผมไม่ลาออก ผมก็ถูกไล่ออกเพราะเสียงสู้เขาไม่ได้ เพราะการรถไฟเขาถือหุ้น ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ปรากฏว่ามาอีก ๒ เดือน พลเอก ดรัณ ซึ่งทำหน้าที่เป็นซีอีโอ (CEO) มาดีตลอด ก็มีสื่อหนังสือพิมพ์สยามธุรกิจลงว่าบ่วงค่าโง่ ๔.๔ ล้านบาท ผูกคอแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) อันนี้มีใกล้ตัวไม่เกี่ยวกับ ตัวผมเป็นซีอีโอ (CEO) ปรากฏว่า พลเอก ดรัณเขาโกรธมากเขาก็ไปฟ้องศาล ปัจจุบันทางสื่อ หนังสือพิมพ์สยามธุรกิจลงขอโทษเขา ๓๐ วัน เขาไม่อยากเอาค่าปรับ ลงขอโทษเขา ๓๐ วัน ว่าที่ลงไปนี้ผิดพลาด แต่ว่าถึงลง ๓๐ วันตระกูลเขาก็เสียหาย ทั้ง ๆ ที่ทำด้วยความบริสุทธิ์ แล้วทำงานในแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) ขาดทุนมาตลอดนะครับ เงินเดือน รวมทั้งเบี้ยประชุมเดือนละ ๒๓,๐๐๐ บาท ถ้าเมื่อไรผมเข้าไปแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ (Airport Rail Link) เกิน ๕ วันผมขาดทุนอยู่แล้ว เพราะผมซื้อข้าวเลี้ยงลูกน้องทีละ ๑๐๐ ห่อทุกครั้ง ผมเรียนตรง ๆ ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ถ้าสื่อไม่มีจริยธรรมแล้วลงไปโดยไม่ได้สนใจอะไร พอแพ้ศาลก็จะมาว่า แล้วใครจะเป็นคนบ้าเหมือน พลเอก ดรัณกี่คน บางทีก็ปวดหัวไปขึ้นศาล วิ่งไปวิ่งมาเสียเวลา เพราะฉะนั้นเราถึงกำหนดกติกาว่าสื่อควรจะทำอะไรบ้างเพื่อจะให้เป็นกติกา ทำให้เราคิดก่อน มีประโยชน์ต่อประเทศชาติไหม หรือมีประโยชน์ของกลุ่ม เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าคณะกรรมาธิการนี้เขาได้วิเคราะห์เจาะลึกแล้ว แต่ละคนผมดูแล้วก็ทำงานด้านสื่อ มาตลอด ผมนี่ไม่เกี่ยว อยู่ป่าอยู่เขามา แต่ว่าผมฟังแล้วทนไม่ได้ จริง ๆ ผมไม่ค่อยอยากพูด เพราะพูดแล้วมันเสียหาย และผมไม่ค่อยสนใจใครในส่วนนี้ ไม่ว่าจะสื่อออนไลน์ (Online) หรือสื่ออะไรก็แล้วแต่ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อวิทยุโทรทัศน์มันมีปัญหาหมด เราต้องมีกฎ ระเบียบ ยกตัวอย่างอีกครั้งหนึ่ง วันก่อนผมเปิดไลน์ (Line) ดู พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ไม่รู้อยากจะเล่นการเมืองหรือเปล่า ผมก็เคารพท่านนะครับ ท่านเป็นรุ่นพี่รุ่น ๗ ผมรุ่น ๑๒ อยู่ดี ๆ ไม่รู้เป็นอย่างไรไปกินอะไร ถึงมาด่าทหาร ว่าทหารไปทำพื้นที่ใหญ่โตในเมืองไม่มีประโยชน์ เอาหินขว้างเข้าไปในค่าย ถูกหัวพลเอกหมด พูดมาทำไมผมไม่เข้าใจ สื่อพวกนี้จริง ๆ มันต้องจับไปยิงเป้า ผมบอกตรง ๆ ผมอยากจะโทรศัพท์ไปด่า ถ้าแบบนี้ไม่เคารพเหมือนพี่แล้ว รถถังซื้อมาทำไม เคยรบหรือเปล่า วีรบุรุษนาแก รบเท่ากระผีกเดียวของผมหรือเปล่าผมถามตรง ๆ ไปออกพีโอ (PO) ๒-๓ ครั้ง แล้วไปเขียนพฤติกรรมเองหรือเปล่า เราใช้รถถังเราใช้อะไรมาเยอะแยะเพื่อป้องกันประเทศ พวกเราไปนั่งอยู่สบาย ลูกน้องผมตายเป็นร้อยคนไม่รู้ คือไม่มีประโยชน์อะไรเลย ผมว่ามันเพี้ยนแล้ว อย่าไปเลือกตั้งคนแบบนี้ ผมก็อยากจะเรียนพี่ ๆ วันนี้ คือถ้าพูดไปเดี๋ยวติดลบไปเรื่อย เพราะเท่าที่ผ่านมาทั้ง สปช. สปท. ที่ผมเป็น มีบางเรื่องที่มีปัญหาแบบนี้แล้วพอถึงเวลา ไม่แน่ใจก็จะตั้งคณะกรรมการพิเศษเพื่อหาแนวทางปรับปรุงใหม่ ผมว่าอย่าเสียเวลาเลย เพราะสื่อยกมาครั้งหนึ่งแล้ว แล้วจะเริ่มไปไม่ได้รัฐบาลก็จะหมดเวลา แล้วตัวพวกเราเอง ผมว่าสัก ๒ เดือนก็โดนเขาปลดหมดแล้ว ให้ผ่านไปเถอะครับ มันเรื่องของ สนช. เรื่องรัฐบาล เขาจะเอาหรือไม่เอาเพราะว่าเราไม่ต้องไปเสียเวลาในส่วนนี้ไม่ต้องไปแก้ เพราะถ้าแก้ จะหายไปเลย ถ้าผมจำไม่ผิดเหมือนปฏิรูปตำรวจก็เลยไม่ปฏิรูปเลย ทั้ง ๆ ที่เรารู้ว่ามันไม่ดี เราอยากจะปฏิรูปให้ดี น้อง ๆ ที่ทำงานดีก็ได้เป็นใหญ่เป็นโต ไม่ใช่ไปวิ่งกันเกาะขาเกาะแข้ง อะไรต่าง ๆ ก็ไปทำไม่ได้เลย ป่านนี้เลยหาย ถ้าไปตั้งคณะกรรมการพิเศษผมว่าเหมือนกัน จะหายไปเลยแล้วเราไม่มีเวลาที่จะกลับมา มีเวลา ๒-๓ เดือนแค่นั้นเอง ผมว่าภาพรวมดีอยู่แล้ว ผมอยากเรียนพวกเราท่าน สปท. ที่ทรงคุณวุฒิหลายสาขา ก็อยากจะให้ผ่านไป เพราะว่า ผมไม่ได้เป็นวิป (Whip) หรือใครมาล็อบบี (Lobby) ผมหรอกครับ ผมเห็นว่าเป็นประโยชน์ ต่อประเทศชาติจริง ๆ แล้วทุกคนต้องอยู่ในประเทศไทย ต้องมีกฎ กติกาเหมือนเกาหลี เขาบอกว่าใครเป็นชายเกาหลีแล้วไม่เป็นทหารไม่ต้องเป็นคนเกาหลี เขามีกติกาเลยครับ ตั้งแต่ลูกประธานาธิบดียันลูกยาจก พอเป็นเสร็จแล้วทำไมครับ มีความสามัคคี ความเป็น พี่น้องกัน ลูกคนรวยไปกินข้าวหม้อเดียวกับลูกคนจนเป็นเพื่อนกันเสร็จจบทุกอย่าง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เกาหลีเจริญสูงสุดนะครับ แซงหน้าประเทศญี่ปุ่นไปเยอะแยะหมด เพราะฉะนั้นก็อยากจะขอร้องพวกเราว่าอย่าไปดื้อแพ่งหรืออะไรต่าง ๆ เพราะจริง ๆ แล้ว กรรมการ ๒ คนที่ว่าเมื่อสักครู่ก็มีตั้ง ๑๔-๑๕ คน ถ้าตัวเองล็อบบี (Lobby) จริง ๆ ๒ คน ค้านไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ใช่เป็นกติกา เราเป็นประชาธิปไตย ผมก็ยืนยัน ประชาธิปไตยไม่ใช่ดีเสมอไป ประเทศจีนเป็นระบบสังคมนิยมกึ่งคอมมิวนิสต์เขาเจริญรุดหน้าประชาธิปไตยไปเยอะแยะ ประชาธิปไตยจ๋า แต่ว่าทุกคนรักษาแต่สิทธิประโยชน์ตัวเอง ไม่ใช่รักษาสิทธิเพื่อประโยชน์ ประเทศชาติ แต่สังคมนิยมจะเห็นว่าเขามีพันกว่าล้านคนเขายังทำได้ ถ้าจีนเป็นประชาธิปไตย ผมว่าเจ๊งไปนานแล้วนะครับ ขอขอบคุณอีกครั้งครับ