สุรินทร์ เสนอพัฒนาข้าวพื้นเมือง-ยกระดับสหกรณ์-ปฏิรูปที่ดินอย่างบูรณาการ

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ เพื่อนสมาชิก ที่รักทุกท่าน วันนี้ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดที่เรากำลังพิจารณา คือเรื่องการจัดการข้าว โดยระบบสหกรณ์และนำร่องเมืองข้าวที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ผมอ่านเอกสารของท่าน อย่างละเอียดแล้วก็มีความรู้สึกว่าทึ่งในแนวความคิดนะครับ แต่อย่างไรก็ตามก่อนที่เราจะพูดกันถึงเรื่องสหกรณ์และพูดถึงเรื่องเมืองกาฬสินธุ์เมืองน้ำดำ มีเขื่อนลำปาวที่นั่น ท่านอดีตอธิบดีกรมชลประทานนั่งอยู่ข้างบนก็คงจะเห็นด้วยว่า มันมีเขื่อนที่นั่นและเรื่องเมืองน้ำดำนะครับ ผมก็อยากจะเริ่มต้นด้วยการน้อมนำภาพของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมาเป็นสิริมงคลเสียก่อนนะครับ ที่ผมนำภาพ ในหลวงรัชกาลที่ ๕ กับรัชกาลที่ ๙ ขึ้นมาก็เพราะเนื่องจากมีราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๓๓ ตอนพิเศษ ที่ ๒๔๗ ง เมื่อวันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๙ นี้เอง แต่ผมยังไม่เห็นข่าวนี้เลยหลังจาก ที่มีระเบียบวาระนี้เข้ามา ผมก็ไปศึกษาจนพบว่าเราควรที่จะต้องน้อมนำมาในวันนี้ให้ได้ เพราะจะต้องมีประชาชนคนทั้งประเทศรับฟังนอกจาก ๒๐๐-๓๐๐ ชีวิตที่นี่ เผยแพร่ว่า อย่างไรครับเป็นการเฉลิมพระเกียรติประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีครับ ในหลวงรัชกาลที่ ๕ เป็นพระบิดาแห่งการปฏิรูปข้าวไทย ท่านครับ ท่านมาพูดปลายเหตุทั้งนั้นแหละครับ เพราะต้องเริ่มต้นตรงนี้เสียก่อนนะครับ และในหลวงรัชกาลที่ ๙ เป็นพระบิดาแห่งการวิจัย วิจัยนะเห็นไหม และพัฒนาข้าวไทย ทันสมัยไหมครับ เราพูดกันเรื่องอาร์ แอนด์ ดี (R&D) และผมไปค้นราชกิจจานุเบกษามาให้ท่านเลยครับ อันนี้เป็นหัวข้อและผมได้ขออนุญาต ท่านประธานสภาและแจกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งลงนามโดย พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ให้ทุกท่านเก็บไปเป็นที่ระลึกว่าเรามีพระมหากษัตริย์ที่ ทรงพระปรีชาญาณอย่างยิ่งในชีวิตเรานะครับ รายละเอียดผมก็ไม่อยากจะพูดมาก เพราะท่านก็ไปอ่านในประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีแล้วกันนะครับ ผมก็อยากจะเท้าความ และขอเวลาท่านเพราะ ๒ เรื่องนี้มันต้อง ๒๐ นาที มี ๒ เรื่อง สหกรณ์กับเมืองข้าว แต่ผม อาจจะมากกว่านั้นหน่อยเพื่อปูเรื่องข้าว เพราะว่าประชาชนหลายคนนี้อาจจะไม่รู้ว่าข้าว มันสำคัญอย่างไรกับคนไทยและสังคมไทยกับแผ่นดินไทยมาช้านาน ก่อนจะถึงตรงนั้น ผมขออนุญาตน้อมนำภาพในหลวงรัชกาลที่ ๙ ทรงเกี่ยวข้าวให้ท่านได้ชมจะเห็นว่าพระองค์ สนพระทัยอย่างยิ่งเกี่ยวกับชาวนาไทยและข้าวไทยไม่ใช่ข้าวต่างประเทศนะครับ ภาพต่อไป ผมขอควรมิควรแล้วแต่จะบังควร ขอกราบน้อมนำขออนุญาตนำภาพในหลวงรัชกาลที่ ๑๐ กับการหว่านข้าว ถ้าผมจำไม่ผิดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ท่านลงไปในแปลงนาข้าวและหว่านข้าว เป็นสิริมงคลมากเลยกับเกษตรกรและชาวนาไทยและคนไทยที่กินข้าวเป็นชีวิตจิตใจนะครับ ภาพต่อไปนี่ครับแปลงนาข้าวมีชลประทานมีแบ่งแปลง แต่อันนี้แบ่งโดยธรรมชาติ ไม่ใช่เกษตรแปลงใหญ่ ถ้าผมจำไม่ผิดนี่คือที่เชียงรายและเดี๋ยวผมจะพูดต่อไปว่าเชียงราย สำคัญอย่างไร จะมีร่องน้ำเกษตรแล้วก็มีคันนานี่ธรรมชาติมากเลย และเดี๋ยวนี้ตรงนี้ก็ยังอยู่ แต่ว่าข้าวก็อาจจะลุ่ม ๆ ดอน ๆ บ้าง ไม่สวยเหมือนปีนี้นะครับ ภาพต่อไป เดี๋ยวนี้ท่านอาจจะ ไม่ค่อยเห็น เห็นก็คือเขาเรียกอะไร ทหารต่าง ๆ ไปช่วยเกษตรกรตอนน้ำท่วมจะต้องรีบ เกี่ยวขึ้นมาตากแดดก็เป็นภาพอีกภาพหนึ่ง แต่นี่ภาพธรรมชาติมากเขาเรียกว่าการลงแขก เกี่ยวข้าวหาดูได้ยากแล้วก็ยังมีอยู่ในชนบทนะครับ อันนี้ไม่ใช่เป็นเรื่องของการทำธุรกิจ เชิงปัจจุบัน ต่อไปครับการเกี่ยวข้าวด้วยเครื่องจักรเป็นอย่างไรทันสมัยใหม่ไหมครับ อย่างที่ ท่านกรรมาธิการบอกว่ามันต้องทำเกษตรแปลงใหญ่ จะใหญ่จริงหรือไม่จริงก็แล้วแต่เถอะ เดี๋ยวนี้ตั้งแต่หว่าน ปักดำ เก็บ เกี่ยว สีเรียบร้อยเลยครับ พอหลังจากที่เป็นเมล็ดแล้วพบนะครับ พอเกี่ยวเสร็จเป็นเมล็ดเลยนะครับ ลงกระสอบปุ๊บ ส่งโรงสีเลย เดี๋ยวผมจะวิจารณ์ว่าที่ท่านเอาโรงสีขึ้นมานี่นะครับ เป็นโรงสีที่ใหญ่ แต่ผม มีข้อสังเกตนะครับ ภาพต่อไปนี้ท่านเห็นไหมครับ เดี๋ยวนี้หายากแล้วครับ ผมไปหามา นี่เรียกว่ายุ้งข้าวในสมัยโบราณ ในอดีตชาวนาไทยที่ทำเกษตรกรรมเขาเรียกว่าปลูกข้าว จะต้องมียุ้งเอาไว้กินทั้งปี ในหลวงรัชกาลที่ ๙ ท่านตรัสไว้เมื่อปี ๒๕๓๖ ท่านไปเปิดดูได้ ผมหาให้ท่านก็ได้นะครับ ท่านบอกว่าจะต้องส่งเสริมให้ชาวนาไทยปลูกข้าวให้พอกิน ปี ๒๕๓๖ ประเทศไทยยังมีประชากรไม่เกิน ๔๐-๕๐ ล้านคน ท่านบอกในอนาคต จะมีประชากรไทยถึง ๘๐ ล้านคน ประเทศไทยข้าวไม่พอกินไม่ได้ ท่านตรัสนะครับ พอปี ๒๕๔๔ ในหลวงรัชกาลที่ ๙ ท่านตรัสเอาไว้อีก ท่านไปเปิดดูได้เลยท่านกรรมาธิการที่เคารพ ท่านตรัสว่าอย่างไรครับ ทำไมท่านใช้คำนี้เลยครับ ข้าวเปลือกถึงถูก ข้าวสารถึงแพง นี่ครับ ยุ้งครับ ท่านแนะนำว่าเกษตรกรทุกครัวเรือนต้องมียุ้งไว้สีข้าวกินทุกครัวเรือน ปัจจุบันนี้ก็ไป โรงสีใหญ่ ๆ ที่ท่านกำลังกล่าวด้วยนะครับแล้วก็ขาย ที่ผมนำตัวอย่างมาให้ดูท่านดูเลยในนี้ มีตั้งแต่ ๑ กิโลกรัม ๕๐ บาท ไปจนถึงข้าวไรซ์เบอรี่เกือบ ๒๐๐ บาท แต่นี่สำหรับผมซื้อ มาจากเกษตรกรตอนเช้ากิโลกรัมละไม่เกิน ๓๐ บาท ที่เขาใส่กระบุงนะครับ ใส่กระบุงขาย ชาวบ้านหาบมานี่ เพราะฉะนั้นวิวัฒนาการมันก็จะต่างไป พอถึงตรงนี้ก็จะบรรจุภัณฑ์ มีซิปล็อก (Zip lock) และไม่แตก กันความชื้นได้ เป็นข้าวเกษตรอินทรีย์ก็แพงขึ้นมาหน่อย แต่ในอดีตผมไปที่ไหนก็ใช้แบบถุงอย่างนี้ครับซื้อกันมา และผมจะบอกว่าที่ผมถือนี่คือ ข้าวอะไรต่อไปอีกทีหนึ่งนะครับ สำหรับข้าวตัวนี้คือข้าวสังข์หยดของพัทลุงซึ่งแพงมาก แล้วก็เป็นที่เลื่องลือ ข้าวตัวนี้คือข้าวไรซ์เบอรี่แพง ๑๐๐ กว่าบาท ๑ กิโลกรัมนะครับ ท่านลองคิดตันหนึ่งก็เกือบจะเป็นแสนบาทนะครับ ถ้ากิโลกรัมละ ๕๐ บาท ตันหนึ่งก็ ๕๐,๐๐๐ บาท ถ้า ๑๐๐ บาทก็ตันละ ๑๐๐,๐๐๐ บาท เกษตรกรกินข้าวไม่ไหวหรอกแบบนี้ ตัวนี้ข้าวหอมนิลกล้องทุ่งกุลาร้องไห้ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยร้องไห้แล้ว แต่ว่าถ้าเราทำไม่ดีในอนาคต อาจจะร้องไห้ต่อไป ตัวนี้ข้าวหอมปทุมธานี ข้าวที่เราภูมิอกภูมิใจนักหนาคือข้าวหอมมะลิ เดี๋ยวผมจะบอกว่าข้าวหอมมะลิมันมาได้อย่างไร

ต่อไปเป็นภาพของโรงสีข้าวพระราชทาน ท่านดูได้เลยครับที่อ่าวน้อย อันนี้โรงสีข้าวพระราชทานผลิตออกมาได้มาตรฐานไม่ต่างกว่าโรงสีที่ท่านนำเสนอเลย ไปดูได้ และผมเคยไปดูมาหลายที่แล้ว แถวภาคเหนือก็มีนะครับ

ต่อไปเป็นภาพสหกรณ์ ท่านพูดถึงสหกรณ์นะครับ ผมต้องเอาสหกรณ์มาดู สักอันหนึ่ง สหกรณ์การเกษตรเมืองมหาสารคาม จำกัด บ้านท่านรัฐมนตรีท่านหนึ่งที่อยู่ บนบัลลังก์นี่ล่ะครับ ถ้าไม่ใช่ท่านก็แย้งผมได้นะครับว่าเมืองนี้ก็เป็นเมือง

ภาพนี้ยังไม่สุดท้ายนะครับ ก็คือภาพที่ผมฉายให้ดูว่าเป็นอย่างไร ผมพูดถึง ประวัติข้าว คนกินข้าวหอมมะลิร้อยแปดจิปาถะสักหน่อยเถอะ แม้พูดแล้วน้ำตาเล็ดเลยนะ พอพูดถึงชาวนาไทยนี่นะสงสารชาวนาไทยจนน้ำตาเล็ด แต่รวยกันเยอะ ท่านประธานครับ เพิ่ง ๑๐ นาทีขออีก ๑๐ นาที เพราะว่า ๒ เรื่อง ข้าวหอมมะลินี่นะครับเป็นข้าวที่ไหนครับ ต้นกำเนิดที่บางคล้า ฉะเชิงเทรา และประวัติก็คือนายสุนทร สีหะเนิน เจ้าพนักงานข้าว สมัยโน้นนะ ปี ๒๔๙๗ นำรวงข้าว ๑๙๙ รวงไปให้ดอกเตอร์ครุย บุณยสิงห์ ท่านอดีตรองอธิบดี กรมชลประทาน ท่านคงรู้จักนะ ท่านเป็นผู้อำนวยการกองบำรุงพันธุ์ข้าวในขณะนั้น นำไปปลูกคัดพันธุ์ที่โคกสำโรง ที่ตำบลถลุงเหล็ก สมัยนั้นคนที่ดูแลเรื่องนี้คือนายมังกร จูมทอง อยู่ที่ถลุงเหล็กสมัยรัฐบาลท่าน จอมพล ถนอม กิตติขจร และรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทยในสมัยนั้นก็คือ จอมพล ประภาส จารุเสถียร ภายใต้การนำของ นายโอภาส พลศิลป์ หัวหน้าสถานีทดลองข้าวโคกสำโรง เดี๋ยวนี้เป็นสถานีทดลองข้าวลพบุรี นี่ที่มา หลังจากนั้นก็ไปทดลองปลูกหลายที่นะครับ เราเรียกว่าข้าวพันธุ์ กข ๑๕ หรือ ข้าวหอมมะลิ ๑๐๕ นะครับ จนถึงเมื่อวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๒ นี่นะครับทางราชการ ก็ประกาศข้าวหอมมะลิ ๑๐๕ หรือ กข ๑๕ เป็นข้าวหอมมะลิ และเมื่อนำไปปลูกที่ ทุ่งกุลาร้องไห้ท่านต้องเข้าใจนิดนะครับ ทุ่งกุลาร้องไห้นี่มันกินพื้นที่บุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ ร้อยเอ็ด ยโสธร และมหาสารคาม ไม่มีกาฬสินธุ์ กาฬสินธุ์อยู่ชายขอบ แต่ทำไมรู้ไหมครับท่าน เมื่อปลูกใหม่ ๆ ผลผลิตต่อไร่หรือภาษาอังกฤษเรียกว่ายีลด์ (Yield) ต่ำมาก ๓๐-๔๐ ถังต่อไร่ ไม่คุ้มครับ ปลูกอย่างไรก็ลำบาก ชาวนาก็ต้องจน ต่อมาก็พัฒนาเรื่อยผมหวังว่าในอนาคต ผลิตผลก็จะสูงขึ้นอันนี้เป็นที่มานะครับ แต่ทีนี้ถามว่าแล้วที่ผมถือนี่คืออะไร ผมไปซื้อมา ทั้งหมดซื้อมานี่คือข้าวเหนียวเขี้ยวงู ชื่อจริง ๆ อย่างนี้เลยครับท่านไปดูได้ เขี้ยวงูที่ไหนครับ ผลิตดีที่สุดในประเทศไทยคือที่แม่จัน เชียงราย กิโลกรัมละ ๕๐ บาทครับ ไม่ว่าท่านจะไปซื้อ ข้าวเหนียวร้านใหญ่ร้านโตที่กระทรวงมหาดไทย ร้อยแปดจิปาถะไม่ว่าที่ไหนต้องใช้ ข้าวเหนียวเขี้ยวงูซึ่งดีกว่าข้าวเหนียวสันป่าตองซึ่งผมหาไม่เจอ ผมเจอเฉพาะอันนี้ แต่มีนะครับ อันนี้ก็เป็นที่มาทั้งนั้นก่อนที่ท่านจะพูดถึงเรื่องสหกรณ์ เรื่องของข้าวจะไปสู่นานาชาติ ร้อยแปดจิปาถะนะครับ ช่วยเหลือเกษตรกรต้องเข้าใจเสียก่อนว่าข้าวเหล่านี้มีประวัติและ มีจีไอ (GI) คือมีข้อบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ทุกตัวและท่านจะนำข้าวทุ่งกุลาร้องไห้ไปปลูกที่สงขลา ร้องไห้จริง ๆ ครับผลผลิตจะไม่หอม หอมคือหอมอะไรเหมือนหอมใบเตย ถ้าตอนนี้ท่านกิน ข้าวหอมมะลิใหม่ ๆ จากทุ่งกุลาร้องไห้ ท่านครับหอมไปทั้งหมู่บ้านเลยครับ กลิ่นนะครับ ถ้าหุงข้าวแบบโบราณจะเป็นอย่างนั้นเลยครับ แต่นี่ผมหันมาพูดถึงสหกรณ์ของท่านหน่อย ผมเอาของท่านมาเลย สหกรณ์ สกก. ของท่านมี ๓,๖๙๐ ทำธุรกิจ ๔๔๔ แห่ง ปริมาณข้าว ๒๘ เรื่อยไปจนถึงท่านพูดไปถึง ปี ๒๕๖๓ จะมีการทำธุรกิจข้าว ๕๓๓ แห่งนะครับ ปริมาณข้าว ๕.๖ ล้านตัน เมื่อกี้ท่านกรรมาธิการก็บอกแล้วว่าคู่แข่งเราเต็มแผ่นดินเลยครับ อเมริกา ก็คู่แข่ง อินเดียก็คู่แข่ง สมัยก่อนฟิลิปปินส์ต้องซื้อข้าวประเทศไทย เพราะเกิดพายุตลอด เดี๋ยวนี้เขาผลิตได้ อินโดนีเซียก็เช่นเดียวกัน รอบ ๆ ประเทศนี้คู่แข่งหมด คำถามถามต่อไปว่า เราพัฒนาเฉพาะเรื่องที่จะให้มันเกิดขึ้นขณะนี้ที่ท่านพูดนี่นะครับ ต้องถามต่อไปว่าท่านจะ ไปขายที่ไหน ขณะนี้ที่บ้านผม นี่ผมไปเอามาจากภรรยาผมไปขอมา ไปยืมมา เดี๋ยวต้องเอาไปคืน ท่านครับกินไป ๒ คนตายายอีกครึ่งปียังไม่หมดเลย คำถามต่อไปว่าจะต้องแปรรูป ท่านเห็นไหมว่า แปรรูปอะไร เส้นหมี่ขาวที่เราชอบกิน ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเส้นหมี่ขาวก็ทำมาจากข้าว ต้องพัฒนา ออกไปอีกรูปแบบหนึ่งในการที่จะส่งข้าวในรูปแบบอื่น ๆ ไปสู่ต่างประเทศ แต่ผมก็สงสัย เหมือนกันนะครับ ภาพต่อไป นี่ข้อเสนอของผมเดี๋ยวท่านเห็นข้อเสนอของผม และผมก็ อภิปรายไปด้วยนะครับ ผมก็อยากจะเรียนท่านว่าข้อที่ ๑ ผมอยากเสนอแล้วก็วิพากษ์วิจารณ์ ไปด้วย ก่อนจะถึงข้อเสนอ ย้อนกลับมาอีก ๒ ภาพครับ เห็นไหมข้าวสวยกับข้าวไทยต้องพัฒนาให้กินง่ายกว่านี้ ถ้าต้องยกเป็นสำรับกินไม่ไหวแล้ว ภาพต่อไปผมไปหาแล้วในครัวไม่มี ได้แต่รูปมาคือข้าวเหนียวเป็นอย่างไรครับ ข้าวเหนียวมะม่วง ไม่ใช่ข้าวเหนียวมะละกออย่างที่ท่านรัฐมนตรีท่านพูดข้างหน้าผมนี่นะครับ อันนี้ก็คือ พอกินมาก ๆ ก็อ้วน อ้วนก็น้ำหนักเกินตามที่กระทรวงสาธารณสุขท่านว่าก็เป็นปัญหาอีก แต่ถ้าไม่กินก็ไม่มีแรงอย่างคนอีสานบอก ข้อเสนอ

ข้อ ๑ ข้าวพื้นเมืองชนิดต่าง ๆ มีผลผลิตต่อไร่ต่ำมากจึงต้องพัฒนา ให้มีผลผลิตสูงขึ้น เรามีกรมส่งเสริมการเกษตร กรมวิชาการเกษตร ร้อยแปดจิปาถะต้อง บูรณาการไหมครับ ที่ผ่านมาอาจจะต่างคนต่างทำเพราะจะต้องตั้งงบประมาณของตัวเอง ก็ฝากท่านกรรมาธิการไปดู

ข้อ ๒ การพัฒนาข้าวต้องคำนึงถึงข้อบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์หรือภาษาอังกฤษ เรียกสั้น ๆ ว่าจีไอ (GI) ว่าข้าวชนิดใดต้องปลูกที่ใด ในฤดูใด ไม่ใช่ท่านเอาข้าวหอมมะลิ ไปปลูกที่เชียงรายและปลูกฤดูนี้ถึงจะมีน้ำก็ต้องใช้คำว่าไม่ประสบความสำเร็จ เช่น ข้าวหอมมะลิ ต้องปลูกที่ทุ่งกุลาร้องไห้จึงจะได้คุณภาพสูง แต่ไม่ใช่เอาข้าวหอมมะลิไปปลูกที่อื่นอย่างที่ ผมได้กราบเรียนแล้ว

ข้อ ๓ ต้องมีการพัฒนาเทคโนโลยีเกี่ยวข้องกับการทำนาให้ทันสมัย นับตั้งแต่ คัดพันธุ์ ก่อนปลูกข้าว เตรียมแปลง ขณะปลูกข้าว การเก็บเกี่ยวท่านกรรมาธิการบางท่าน ก็จะรู้ว่าโพสต์ฮาร์เวสต์ (Postharvest) สำคัญมาก เขาเรียนถึงปริญญาเอกนะครับ ตลอดจน กรรมวิธีการเก็บรักษาข้าวและนำไปสู่ตลาดอย่างเป็นระบบ อันนี้ก็เป็นเรื่องที่ท่านต้องบูรณาการ ในการทำของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ทั้งกระทรวงและกระทรวงพาณิชย์ทั้งกระทรวง ไม่ใช่กรรมาธิการหรือ สปท. อย่างเดียวนะครับ

ข้อ ๔ ต้องพัฒนาระบบชลประทาน อดีตอธิบดีกรมชลประทานซึ่งผมเคารพรัก ท่านก็นั่งอยู่ข้างบน ให้เข้าถึงแปลงนาของชาวนาอย่างทั่วถึง อย่างทั่วถึงนะครับ ท่านไปดูสิครับ ผมมีที่ดินอยู่ที่เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ไปขุดไว้ให้เป็นร่องเป็นอะไรไม่มีน้ำเลยครับ อยากให้ ท่านกรรมาธิการไปดู เสียเงินไปตั้งเท่าไรก็ต้องเข้าให้ทั่วถึง ถ้ามันยังทำร่องไม่ได้ ทำขุดคลอง ไม่ได้ก็ต้องทำแก้มลิงตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ให้ทั่วประเทศไทย

ข้อ ๕ ต้องเร่งรัดจัดระบบสหกรณ์การเกษตร สหกรณ์ร้านค้า สหกรณ์อื่น ๆ ให้เป็นที่พึ่งของเกษตรอย่างแท้จริง เจ้าหน้าที่ที่จะทำงานในสหกรณ์ต้องมีจิตวิญญาณ รักประชาชน รักเกษตรกร อย่าไปกินนอกกินใน ปุ๋ยก็ต้องขายของปุ๋ย ๑๖ ๑๖ ๑๖ ก็ต้อง ๑๖ ๑๖ ๑๖ ๑๐ ๑๕ ๑๖ ก็ต้องเหมือนได้สูตรตามนี้ ไม่ใช่ขายราคาแพงแต่ปุ๋ยไม่ได้ มาตรฐาน การนำไปสู่ตลาดก็เช่นเดียวกัน ท่านต้องระมัดระวัง และผมอยากจะกราบเรียนไปว่า ผมมองไม่เห็นท่านปีติพงศ์นั่งอยู่ที่นี่ ท่านปีติพงศ์ ผมขออนุญาตท่านแล้ว ท่านอยู่สำนักงาน ปฏิรูปที่ดินมาตั้งแต่ตั้ง และผมก็อยู่กับท่านมาตั้งแต่ตั้งและผมก็ออกจากปฏิรูปที่ดินไป ผมเป็นเจ้าหน้าที่ปฏิรูปที่ดินเก่านะ คือในประเทศไต้หวันผมยกตัวอย่างเลยว่าเขาต้อง ปฏิรูปที่ดินบวกกับจัดรูปที่ดิน ท่านรองปลัดท่านก็จะเป็นพยานได้ว่าจัดรูปที่ดินสำคัญมาก ไม่ใช่ที่ดินลุ่ม ๆ ดอน ๆ เอาน้ำขึ้นก็ไม่ถึง ต้องจัดรูปที่ดินไปพร้อมกับปฏิรูปที่ดิน ท่านประธาน ขออีกนิดเดียวครับ ไปพร้อมกันแต่เราก็ไม่ได้ทำใช่ไหมครับเราก็แบ่งแปลง แบ่งเอานี่ไปให้ ๒๕ ไร่แล้วก็ขายทิ้งกันไปปลูกยางพารา ปลูกอะไรร้อยแปดจิปาถะ ปลูกข้าวโพดแล้วก็ไปเป็น ของไม่ใช่เกษตรกรเสียเยอะ ต้องจัดรูปที่ดินพร้อมกับปฏิรูปที่ดินไปพร้อมกัน เราก็ทำกัน คนละกรม ผมก็ไม่อยากพูดมาก ผมมาดูหน้านี้ของท่านดีกว่า หน้า ๑๑ นี่ท่านบอกว่าจะต้องปฏิรูป ระยะเวลาสัก ๙๐ วัน ทำไมต้องเอาจังหวัดกาฬสินธุ์เมื่อกี้ท่านอธิบายไปแล้ว แต่ผมอยากจะ บอกท่านว่าถ้าท่านเอาจังหวัดกาฬสินธุ์แล้วผมอยู่มหาสารคามผมมีความรู้สึกที่ดีต่อ สปท. ไหมครับ หรือถ้าผมอยู่ชัยนาทผมจะมีความรู้สึกอย่างไรทำไมถึงต้องเอากาฬสินธุ์ เมื่อกี้ ท่านก็บอกไปแล้วว่าอีสต์เวสต์ (East West) มันมีถนนร้อยแปดจิปาถะผมก็ไม่เถียง ผมอ่าน หมดแล้ว ถ้าถามผมว่าจะทำอย่างไร ถ้าถามผมผมเสนอท่านนำเสนอสักอย่างน้อยภาคละ ๑ หรือ ๒ จังหวัดได้ไหมครับ ผมถามถ้าผมเป็นเกษตรกรภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใต้ผมจะ มีความรู้สึกอย่างไร สปท. แห่งนี้ต้องนำกาฬสินธุ์มาเป็นโมเดล (Model) เป็นตัวอย่าง และที่นี่ก็ไม่มีข้อบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ว่ามีข้าวพันธุ์ไหนที่มันวิเศษเลิศเลออยู่ในจังหวัดนี้ ด้วยความเคารพผมเห็นด้วยที่ท่านจะเอากาฬสินธุ์ และท่านก็บอกต่อไปว่าเนื่องจากมีการลงทุน ของ บริษัท อีสเทิร์น ไรซ์ มิลล์ จำกัด เมื่อกี้ท่านก็ขึ้นไปแล้วโรงสีอย่างใหญ่โตมโหฬาร ถามว่าแล้วเกษตรกรจะได้อะไรสักเท่าไร ท่านครับเราจะปฏิรูปจะพัฒนาประเทศยุคใหม่ ยุค ๔.๐ ก็ให้นึกถึงเกษตรกรตาดำ ๆ ก็แล้วกัน ไม่ใช่พอถึงเวลาก็ขายให้กับโรงสีใหญ่ ๆ ไปเสร็จแล้ว ก็ไปซื้อกินใหม่ เศรษฐกิจพอเพียง ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนายั่งยืนอย่างที่ท่านนายกรัฐมนตรี พูดทุกวันศุกร์จะไม่ประสบความสำเร็จ ผมกราบเรียนท่านประธานด้วยความเคารพใช้เวลา มากไปนิดหนึ่งแต่อยากให้เกิดประโยชน์ท่านทำมาดีแล้ว ขออนุญาตท่านไปปรับปรุงอีกสักนิด ดีไหมครับก็จะทำให้ประชาชนโดยทุกหมู่เหล่าของประเทศชื่นอกชื่นใจกับ สปท. ของเรา ด้วยความเคารพนะครับ