สมพงษ์ ชี้โลจิสติกส์ไทยถอย ๑๐ อันดับ ผลักดันตั้งสำนักงานเฉพาะกิจ

ท่านประธานครับ เป็นอีกเรื่องหนึ่งของกรรมาธิการ เศรษฐกิจที่น่าชื่นชมที่จะมองเห็นถึงสภาพปัญหาที่เป็นเรื่องสำคัญของชาติบ้านเมือง ก็คือ เรื่องปัญหาด้านโลจิสติกส์ของประเทศ ท่านประธานครับเรื่องนี้แค่ข้อมูลที่ทางกรรมาธิการ บอกกับสภาก็เป็นเรื่องน่าตกใจอยู่แล้วว่าลำดับความสามารถในการแข่งขันด้านโลจิสติกส์ ของประเทศลดลงไปตั้ง ๑๐ ลำดับ จากอันดับที่ ๓๕ เมื่อปี ๒๕๓๗ มาเป็นอันดับที่ ๔๕ คือปี ๒๕๕๙ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าด้วยจิตสำนึกของ สปท. เราทุกคนก็อดที่จะตั้งคำถามนี้ ไม่ได้ว่ามันเป็นเพราะอะไร และทำไม และจะไปข้างหน้ากันอย่างไร เพราะฉะนั้น การศึกษาของกรรมาธิการด้านเศรษฐกิจในเรื่องปัญหาด้านโลจิสติกส์ แล้วก็การเสนอจัดตั้ง สำนักงานโลจิสติกส์และโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์แห่งชาติจึงเป็นเรื่องที่ต้องเรียกว่า สอดคล้องต้องการกับความจำเป็นของประเทศชาติ เราคงจะไม่พูดให้มันซ้ำซากว่าประเทศเรานั้น ถูกท้าทายด้วยศักยภาพการแข่งขันของประเทศในทุกด้าน และในด้านหนึ่งนั้นที่ตัวเลข ออกมาและน่าอับอายก็คืออันดับความสามารถในการแข่งขันด้านโลจิสติกส์ที่ลดลงไป เป็นไปได้อย่างไร ผมคิดว่าเพื่อนสมาชิกที่อภิปรายไปคนแล้วคนเล่าก็เหมือนกับบอกย้ำ บอกความจริงของประเทศว่าประเทศเราโดยสภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ทางบก ทางเรือ ทางอากาศว่าเป็นศูนย์กลางของประเทศแห่งภูมิภาคนี้ สิงคโปร์อิจฉาเรา ไม่ต้องบอกถึง ประเทศพี่น้องลาวว่าเขาอิจฉาเราขนาดไหนเขาไม่มีทางออกทะเล แต่เราไม่เคยที่จะอิจฉา ตัวเราเองหรือว่าไม่เคยคิดถึงตัวเองว่าทำไมประเทศของข้าพเจ้านั้นถึงนับวันจะถอยหลัง เกินไปได้ถึงขนาดนี้ ๒ ปีลดอันดับในเรื่องที่เราควรจะเป็นเลิศ ไม่ใช่ลดอันดับ มันต้อง เพิ่มอันดับ ศักยภาพการแข่งขันของประเทศทางด้านโลจิสติกส์มันต้องจากอันดับ ๓๕ ต้องไปเป็นอันดับ ๒๕ ไม่ใช่ถอยลงไป ๔๕ ในรอบ ๒ ปีมานี้ ท่านประธานครับและผมก็คงจะ ไม่อยากจะเสียเวลาสภาแห่งนี้ที่จะฉายหนังเก่าพูดซ้ำพูดซาก เราต้องพัฒนาระบบราง เราต้องพัฒนาระบบน้ำ แล้วอย่างไรครับ ใน ครม. ก็พูดกันอย่างนี้ ในวงเศรษฐกิจทั่วประเทศ ก็พูดกันอย่างนี้ แต่ถามว่าแล้วอย่างไร สภาพัฒนาเศรษฐกิจก็พูดอย่างนี้ แล้วอย่างไร มิฉะนั้น เดี๋ยวเราก็จะกลายเป็นเหมือนว่าจะมาดูเบาทางกรรมาธิการเศรษฐกิจเราว่าฉายหนังสือเก่า แต่ผมเห็นว่ากรรมาธิการเศรษฐกิจไม่ได้ฉายหนังเก่าแล้ว แต่ท่านกำลังนำไปสู่เรื่องเสนอ การตั้งสำนักงานโลจิสติกส์และโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์แห่งชาติ เรื่องเก่าแต่เอามา ตอบโจทย์ว่าเราจะเพิ่มศักยภาพด้านการแข่งขันของประเทศด้านโลจิสติกส์กันอย่างไร ซึ่งไม่สนับสนุนแล้วจะทำอย่างอื่นได้อย่างไร มันต้องสนับสนุนอยู่แล้วครับ อันนี้เป็นเรื่องที่ดีมาก เป็นเรื่องที่น่าชื่นชม แต่กระนั้นก็ตามผมยังคิดว่าในขณะที่เราเห็นว่าเราจะต้องแก้ปัญหา ให้ตรงจุดในการเพิ่มศักยภาพการแข่งขันทางด้านเศรษฐกิจของประเทศเรื่องโลจิสติกส์ แล้วนะครับ สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นว่ามีการเสนอของกรรมาธิการที่เริ่มลงสู่รายละเอียด คือผมอยากจะพูดว่า เรื่องหลัก ๆ พอแล้วเถอะรู้แล้วจะพัฒนาโลจิสติกส์ในฐานะที่เราเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ แห่งภูมิภาคหรืออย่าให้อันดับด้านการแข่งขันเศรษฐกิจเราถอยไปกว่านี้รู้แล้วแต่สำคัญว่า แล้วอย่างไรอย่างที่ผมได้กล่าวแล้วคำว่าแล้วอย่างไร และตรงจุดที่สุดที่ผมจะขอเพิ่มเติม เพิ่มด้วยนั่นก็คือตัวอย่างที่ทางกรรมาธิการได้ศึกษาไว้จะศึกษาลึกแค่ไหน แต่ก็ได้ยกมาให้เห็น นั่นก็คือการตื่นตัวในเรื่องของไอเคโอ (ICAO) เรื่องการบินกับเรื่องล้งต่างชาติ อันนี้ท่านประธาน ผมก็คาดหวังว่าถ้าสนับสนุนให้มีการปฏิรูปและมีการจัดตั้งสำนักงานโลจิสติกส์และโครงสร้าง พื้นฐานด้านโลจิสติกส์แห่งชาติแล้ว สำนักงานแห่งนี้ก็จะได้เริ่มเข้าสู่รายละเอียดของปัญหา ที่เป็นรูปธรรมลึกและจับต้องได้ ท่านประธานครับประเทศเราเป็นประเทศเกษตร ผลิตสินค้า เกษตรขึ้นมาและโชคดีเป็นบ้าเลย ต่างชาติเกิดต้องการขึ้นมาอีก สมัยหนึ่งผมจำได้ว่าประเทศไทย ผลิตดอกไม้ดอกกล้วยไม้ขายดิบขายดีทั่วโลก ผลิตดอกกล้วยไม้ที่ไทยแต่ไปเปิดตลาดอยู่ที่ อัมสเตอร์ดัม ผลิตกล้วยไม้ที่ไทย คนญี่ปุ่นใช้กล้วยไม้ไทยนิยมชมชอบกันทั่วโลก ปรากฏว่า มีปัญหาอะไรหรือครับ ไม่มีคาร์โก้ (Cargo) ขนส่ง การบินไทยก็บอกขนส่งกล้วยไม้ใช้พื้นที่เยอะ ไม่คิดหรอกครับ ปรากฏว่ากล้วยไม้ไทยตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ไม่โตเลย เพราะไม่รู้จักที่จะ แก้ปัญหาโลจิสติกส์ ในขณะที่การบินพัฒนาไปถึงไหน ๆ คนอื่นเขาขยายเที่ยวบินไม่ขนคนจน ท่องเที่ยว เขาก็ขนสินค้า แต่การบินไทยเราล้าหลังไปเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่สินค้าคอยอยู่อย่างเช่น กล้วยไม้ไทย เช่นเดียวกันครับท่านประธานวันดีคืนดีขึ้นมาคนจีน คนญี่ปุ่น คนยุโรปชอบ ผลไม้ไทยที่ออกรสเปรี้ยวได้ชื่อว่าเป็นราชินีแห่งผลไม้คือมังคุด และเป็นอย่างไรครับ ท่านประธาน เกษตรกรไม่รู้ว่าจะส่งมังคุดจากสวนที่ชุมพรหรือจากจันทบุรีให้ไปถึงโอซาก้า ให้ไปถึงโตเกียว ให้ไปที่อัมสเตอร์ดัม ให้ไปถึงยุโรปภายใน ๑๒ ชั่วโมง ๑๔ ชั่วโมงทำอย่างไร สายการบินไหนจะมารองรับ การบินไทยก็ขาดทุนแล้วขาดทุนอีก แต่พอถึงหน้าทุเรียน ไม่ได้ขนทุเรียน หน้ามังคุดไม่ได้ขนมังคุด หน้ากล้วยไม้ไม่ได้ขนกล้วยไม้ ผักผลไม้มันเน่าง่าย ต้องอาศัยการขนส่งทางการบินทั้งนั้น พอพูดเรื่องโลจิสติกส์ก็จะไปพูดขนส่งทางน้ำเสียอีกแล้ว เอากันชัด ๆ ดีกว่าว่าจะขนมังคุดไปโอซาก้าในฤดูหน้านี้จะทำกันอย่างไร ทันทีที่ทุเรียน ประเทศจีนกินทุเรียนขึ้นมา ปรากฏว่าต้องให้ต่างชาติมาตั้งล้งรวบรวมทุเรียนแล้วส่งออก วิชาความรู้การร่วมมือของทุกฝักฝ่ายเพื่อจะทำโลจิสติกส์ของชาติขึ้นมานี้เพื่อจะช่วย เกษตรกรบ่ฮู้บ่หัน ตัวไทยตัวมันอย่างนี้ได้หรือครับ เพราะฉะนั้นท่านประธานครับ ผมจึงคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ท้าทายที่สุดที่กรรมาธิการเศรษฐกิจได้เสนอเรื่องการตั้งสำนักงาน โลจิสติกส์และโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์แห่งชาติ และในความเห็นของผมวันนี้ ไม่ใช่เวลาที่มาเถียงกันแล้วว่ารางดีดีแน่ ทางน้ำดีดีแน่ ทางบกดีก็ดีแน่ แต่ของที่ควรจะทำ เดี๋ยวนี้คือการขนส่งทางอากาศว่ามีสินค้าเกษตรพืชผักหรือแม้กระทั่งกุ้งมังกร อาหารทะเล สดที่ต้องส่ง แม้กระทั่งปลาเก๋าเป็น ๆ อัดออกซิเจนเพื่อจะส่งไปที่ไต้หวันที่เขาชอบกิน หรือตลาดจีนตลาดใหญ่เอาอย่างไรครับ รัฐบาลหรือหน่วยงานไหนไหมบอกว่าเรื่องตกปลาเก๋า พี่น้องริมทะเลทั้งหลายท่านจะส่งปลาเก๋าเป็น ๆ อัดออกซิเจนจะไปถึงโอซาก้าจะไปถึงไต้หวัน จะไปถึงตลาดใหญ่กันภายในกี่ชั่วโมง เรื่องโลจิสติกส์ประเทศไทยต้องไม่ด้อยกว่าใคร เราเป็นศูนย์กลางแห่งภูมิภาคไม่ใช่ศูนย์กลาง เฉย ๆ และเมื่อเราเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์แล้ว ประโยชน์ไม่ได้จากค่าขนส่งอย่างเดียว แต่มันได้กับเกษตรกรที่ปลูกมังคุด ได้กับเกษตรกรที่ปลูกกล้วยไม้ ได้กับเกษตรกรที่ปลูกผัก ผลไม้ทั้งหลาย ซึ่งล้วนแต่ต้องอาศัยโลจิสติกส์ที่รวดเร็ว ปลอดภัย ราคาประหยัด ไม่ใช่ปลูกไม้ แล้วหาคาร์โก้ (Cargo) ไม่ได้ การบินไทยคิดไม่เป็น แล้วก็ต้องให้เครื่องบินเหมาลำ จากต่างประเทศมาขนกล้วยไม้ไทยไปได้ค่าโลจิสติกส์ เพราะฉะนั้นการคิดเรื่องชาติบ้านเมือง การคิดเรื่องสร้างศักยภาพการแข่งขันของประเทศเป็นเรื่องที่คนไทยจะต้องคิด สปท. เราจะต้องคิดและรัฐบาลจะต้องคิดเพราะปัญหาเหล่านี้มันแบอยู่ตรงหน้า มังคุดจะออกมา ในฤดูหน้าจะว่ากันอย่างไร ทุกวันนี้จะส่งกล้วยหอมไปขายญี่ปุ่นราคากล้วยหอมหมดไปกับ โลจิสติกส์อยู่แล้ว แต่มันควรจะได้ไปโลจิสติกส์ไทย ทุกวันนี้อนาถใจที่สุดครับท่านประธาน ประเทศไทยเป็นเมืองท่องเที่ยว การโลจิสติกส์ก็คือการขนส่งผู้โดยสาร โน่นนะครับสายการบิน โลว์คอสต์ (Low Cost) ของบางชาติมามั่งคั่งร่ำรวยขยายเครื่องบินเป็นฝูงบิน ตบหน้าสาย การบินไทยซึ่งทำภารกิจเรื่องโลจิสติกส์ของชาติ ซึ่งมันแยกกันไม่ออกเลยระหว่างรัฐบาล ที่มุ่งมั่น ส่งเสริม สนับสนุนโลจิสติกส์ของชาติ ทำไมคำก็ชาติสองคำก็ชาติเพราะเรา จำเป็นต้องแข่งขันกับชาติอื่น ถ้าภาคส่วนอื่นไม่คิด ไม่สนับสนุน ไม่ออกความคิดเห็นหรือไม่ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ในที่สุดโลจิสติกส์เราก็ถดถอย ๒ ปีหายไป ๑๐ ที่นั่ง ๑๐ อันดับ อับอายไหมครับ เพราะฉะนั้นท่านประธานครับก็ฝากแล้วก็ชื่นชมกรรมาธิการเศรษฐกิจ ที่ได้หยิบปัญหานี้ขึ้นมา แล้วก็หวังว่าไม่หยิบขึ้นมาเพียงเฉย ๆ ในวันนี้หวังว่าจะได้ติดตาม ความคืบหน้าให้สำนักงานโลจิสติกส์ได้เกิดขึ้นและให้สำนักงานโลจิสติกส์นี้เป็นตัวแทน ของคนไทยทั้งชาติในการที่จะสร้างศักยภาพการแข่งขันของประเทศทางด้านโลจิสติกส์ ให้เราอยู่แถวหน้าในฐานะที่เราได้มีที่ตั้งของประเทศเป็นเลิศในภูมิภาคนี้ ต้องบอกกับตัวเอง บอกกับประเทศชาติว่าเราจะไม่ยอมน้อยหน้าใครในเรื่องโลจิสติกส์ เราจะต้องเป็นเลิศ ในภูมิภาคนี้และเราจะต้องเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ของภูมิภาคนี้ให้จงได้ และประเทศชาติ เราจะมั่งคั่งขึ้นมาด้วยโลจิสติกส์ตะโกนเจตจำนงนี้ให้ดัง ๆ และหวังว่าท่านไม่เพียงเสนอและ ผ่านไป ปีหน้า ปีโน้น ปีนี้ ก็จะได้เห็นช่วยกันติดตามด้วยเจตจำนงถึงแม้จะไม่ใช่โดยหน้าที่ แม้เราจะหมดหน้าที่จากที่นี่ไปก็หวังว่าประเทศเราจะได้สร้างศักยภาพการแข่งขันของชาติ ของประเทศด้วยโลจิสติกส์นี้เป็นหนึ่งในเครื่องมือเป็นเครื่องจักรสำคัญครับ ขอขอบพระคุณครับ