กฤษณะ บวรรัตนารักษ์ หารือเรื่องการให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับสุขภาพและอาหาร โดยเฉพาะเรื่องที่ยังคลุมเครือหรือไม่ชัดเจน และขอความร่วมมือของคณะกรรมาธิการในการพิจารณาวิธีการเผยแพร่ข้อมูลที่ชัดเจนและไม่ทำให้เกิดการเข้าใจผิด
กราบเรียนท่านประธานสภาขับเคลื่อน การปฏิรูปประเทศ กระผม พลโท กฤษณะ บวรรัตนารักษ์ สมาชิกสภาขับเคลื่อนนะครับ ขออภิปรายในรายงานที่นำเสนอในวันนี้นะครับ ก่อนอื่นก็ขอเรียนว่าเห็นด้วยแล้วก็ชื่นชม ในรายงานฉบับนี้ และผมดูแล้วนี่ถ้าใครเห็นชื่อเรื่องนึกว่าเป็นเรื่องธรรมดาไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่ดูแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญต่อประเทศไทยเป็นอย่างยิ่งนะครับ เพราะว่าประชาชนหรือ บุคลากรของประเทศถ้าสุขภาพไม่ดีก็ย่อมมีผลกระทบต่อการพัฒนาประเทศ ไม่มีบุคลากร ที่มีคุณภาพไปในส่วนในการพัฒนาประเทศ แล้วก็ทำให้ประเทศต้องเสียงบประมาณ ในการรักษาพยาบาล อันนี้เรียกว่าเป็นการป้องกันที่ต้นเหตุนะครับ ผมจะอภิปรายในส่วนที่ว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องการให้ความรู้มิใช่เป็นประเด็นเรื่องการตรวจสอบนะครับ ผมจะพยายาม นึกว่ามีสิ่งใดเรื่องใดบ้างที่เป็นตัวอย่างที่ควรจะนำเสนอให้ประชาชนได้มีความรู้ ความเข้าใจ ที่ถูกต้อง อย่างผมดูนะครับที่เห็นได้ง่ายในขณะนี้นะครับที่อยากจะเสนอว่าเป็นตัวอย่างที่ สมควรให้ความรู้แก่ประชาชน บางอย่างก็ทราบว่ากระทรวงสาธารณสุขก็ได้รณรงค์ แต่ดูแล้ว ยังไม่ค่อยได้ผลนะครับ คือเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพคือเรื่องผมมองไม่ใช่เล็กนะครับเป็นเรื่องใหญ่ คือช้อนกลางเพราะว่าโรคระบาดของไวรัสตับอักเสบเขาบอกว่ามาจากน้ำลาย และการที่ ไม่ใช้ช้อนกลางจะเป็นตัวสาเหตุให้เกิดอันนี้ และอันนี้ก็ปรากฏว่าสังเกตท่านที่ผู้มีการศึกษา หรือไม่มีการศึกษาก็ยังละเลยเรื่องการใช้ช้อนกลางอันนี้เป็นตัวอย่างนะครับ ต่อไปผมมองดู ว่าการให้ความรู้นะครับอันนี้จะเน้นเฉพาะเรื่องสุขภาพ เฉพาะอาหารกับสุขภาพที่ผมจะ อภิปรายนำเสนอควรจะมีการให้ความรู้ในการเลือกซื้อผัก ผลไม้ที่ปราศจากสารพิษนะครับ แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ควรมีการให้ความรู้ว่าการชำระล้างสารพิษจากผักผลไม้วิธีการ ที่ถูกต้องคืออะไร รวมทั้งในการให้ความรู้แก่ประชาชน ในฐานะผู้บริโภคที่คุยกันเยอะนี่ว่า ๑. มะเร็งมาจากการบริโภคเนื้อหมูที่มีสารเร่งเนื้อแดงก็มีวิธีการว่าถ้าเราไปตลาด โดยประชาชนนี่มีวิธีการตรวจสอบได้ไหมครับว่าเราจะซื้ออันนี้ไม่มีสารเร่งเนื้อแดง หรือที่คุย กันเยอะก็คือว่าในอาหารทะเลมีใส่ฟอร์มาลินก็พูดกันเยอะและพอจะให้ความรู้แก่ประชาชน ได้ไหมครับว่าถ้าผมไปตลาดจะเลือกซื้อกุ้ง ปู ปลานี่จะมั่นใจได้อย่างไรว่าไม่มีฟอร์มาลินหรือ ตอนนี้มีอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญก็คือน้ำแข็งที่ยังไม่มีการตรวจสอบว่าน้ำแข็งที่มีการขายกัน ในตลาดแล้วก็ใส่เครื่องดื่มเย็นมีเชื้อแบคทีเรียหรือเชื้อจุลินทรีย์เกินกำหนดหรือเปล่าอันนี้ ก็น่าจะมีการให้ความรู้ว่าถ้าผมจะไปซื้อเครื่องดื่มเย็นในร้านนี้มั่นใจได้อย่างไรว่าน้ำแข็งนั้น ไม่มีเชื้อโรคหรือแบคทีเรียเกินที่กำหนด รวมทั้งที่เมื่อกี้ได้มีท่านได้กล่าวไปแล้วว่าประชาชนยังสงสัยหรือผู้บริโภคสรุปว่าภาชนะโฟม มันเป็นอันตรายจริงหรือไม่ แล้วก็มีตัวอย่างอีกที่มีการเขาเรียกว่าถกเถียงกันเยอะ เรื่องน้ำมันพืช กับน้ำมันหมู ก็มีทั้งบอกว่าบางอย่างดี บางอย่างไม่ดี อันนี้ผมว่าน่าจะมีการให้ความรู้จาก หน่วยงานที่น่าเชื่อถือได้แก่ประชาชนเพื่อจะได้มีความเข้าใจที่ถูกต้องนะครับ รวมทั้ง มีการพูดถึงเรื่องน้ำมันพืชที่ทำจากน้ำมันปาล์มว่าไม่เหมาะสำหรับสุขภาพจริงหรือไม่ รวมทั้ง ครีมเทียมหรือคอฟฟีเมต จนต้องมีออกมาประชาสัมพันธ์ว่าไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ แต่ในที่สุดแล้วผมว่าตอนนี้ประชาชนผู้บริโภคก็ยังสับสนอยู่ว่าสรุปว่าครีมเทียม คอฟฟีเมต เป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือไม่นะครับ อันนี้ก็รวมทั้งการให้ความรู้แก่ประชาชนว่าการบริโภคอาหาร ที่ย่างปิ้งที่เกรียมมันจะก่อให้เกิดมะเร็งจริงหรือไม่ อันนี้ที่ควรจะให้ความรู้นะครับ ก็เห็นว่า ควรจะเน้นให้ความรู้ในเรื่องที่ยังคลุมเครือไม่ชัดเจน เพื่อให้มีความรู้ชัดเจน
ประเด็นสุดท้ายที่ท่านได้พูดเรื่องออนไลน์ (Online) อันนี้ก็สำคัญจะมีส่ง เข้ามาเยอะนะครับ ในโซเชียลมีเดีย (Social Media) หรือออนไลน์ (Online) ตอนนี้ ผมสังเกตจะมีวนมาอยู่เรื่องหนึ่ง การรักษาโรคมะเร็งจะบอกโชคดีตอนนี้สบายใจได้แล้ว จะมี ดอกเตอร์อะไรท่านหนึ่งสามารถหาวิธีได้แล้ว เสร็จแล้วจะมีคนส่งมาลงบอกว่าคนดังกล่าว ถูกดำเนินคดีฐานหลอกลวงไปแล้ว แล้วไลน์ (Line) อันนี้ ผมสังเกตข้อความนี้ มันจะมา ประมาณทุก ๕ เดือนนะครับ จะมาลงว่าถ้าใครเป็นมะเร็งสบายใจได้ จะมีคนคิดวิธีการ อันนี้ ผมดูแล้วถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้คณะกรรมาธิการช่วยพิจารณาหาวิธีการว่าในการที่จะไป เผยแพร่ต่อควรจะมีหลักการอย่างไร เพื่อไม่ให้เกิดการเข้าใจผิดหรือสับสนนะครับ ผมมีเรื่อง นำเสนอเพียงเท่านี้ครับ ขอบพระคุณครับ