ท่านประธานที่เคารพ กระผม สปท. วันชัย สอนศิริ วันนี้ผมจะพูดไม่นานนัก เพราะเห็นหัวข้อของการปฏิรูปวันนี้แล้วบอกตรง ๆ ครับ ชอบใจ แล้วก็ดีใจอยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นในแผ่นดิน เพราะชีวิตผมตั้งแต่เด็กมาจนกระทั่งอายุ ณ ขณะนี้ เรียนต่อท่านประธานตรง ๆ เลยครับ ไม่เคยมีความรู้เรื่องการเงิน แล้วชีวิตผม อยู่รอดปลอดภัยมาได้โดยไม่หายนะทางการเงิน ผมว่าผมเก่งมากนะครับท่านประธาน ไม่รู้เรื่องการเงินเลยแต่สามารถดำรงชีพมาได้ เรียนกับท่านประธานเลยครับว่าผมพอจะมารู้ เรื่องการเงินนี้ เมื่อประมาณสัก ๒ ปีที่ผ่านมา แต่ก่อนหน้านั้นตั้งแต่ทำงานเป็นจนกระทั่งอายุ ๖๐ ปี ไม่เคย รู้เลยครับ เรื่องที่ท่านอาจารย์สมชัยและท่านสถิตย์ได้กล่าวเมื่อสักครู่ ผมถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ผมลองเอาตัวเองมาเป็นตัวชี้วัดเรื่องนี้ ผมเลยเห็นว่าถ้าเรามีความรู้เรื่องเงิน ชีวิตจะไม่พลาด และประเทศชาติจะต้องไม่ช่วยสารพัดโครงการต่าง ๆ ให้กับประชาชนแบบทุ่มเงินทุ่มทองกัน มากมายมหาศาล แล้วก็จะไม่เกิดหนี้นอกระบบเยอะแยะเบอะบานไปหมด ทั้งหมดเกิดจาก ตัวเราเองที่ไม่รู้เรื่องนี้ ท่านประธานครับ ผมเป็นทนายความ เคยเป็นกรรมการบริหาร สภาทนายความ เรารู้ว่าคนที่มีเรื่อง มีความ มีคดี มีปัญหากัน ฟ้องร้องกันเกิดจากการที่ ไม่รู้กฎหมายครับ เราเห็นว่าเรื่องที่ทำให้คนรู้กฎหมายก่อนที่จะมามีเรื่องมีราวฟ้องร้องกันนั้น เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ป้องกันระมัดระวัง บอกกล่าวแนะนำเขาอะไรผิด อะไรถูก อะไรควรแก้กัน อย่างไร อะไรไม่ควรฟ้องร้องกัน ผมถือว่าเป็นเรื่องใหญ่และเป็นเรื่องสำคัญ วันที่ผมเป็น กรรมการบริหารสภาทนายความนั้นจึงทำเรื่องนี้ถือว่าเป็นภาระที่ยิ่งใหญ่ จึงมีรายการกฎหมาย เป็นรายการของทนายความ เป็นรายการของ ๒ ทนายที่ผมทำเองร่วมกันในรายการทีวี สื่อต่าง ๆ มากมาย จนให้คนมีความรู้สึกว่าเอ๊ะกฎหมายนี้ก็สัมผัสได้แบบง่าย ๆ สบาย ๆ นะ มันไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไรเลยในระดับเบื้องต้น นี่แหละครับท่านประธานที่เคารพ ผมจึงเห็นทางคณะกรรมาธิการด้านเศรษฐกิจเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา เป้าหมายยุทธศาสตร์คือ ประชาชนที่สามารถวางแผนเก็บออมสำหรับอนาคต บริหารจัดการเงินและหนี้สินอย่างชาญฉลาด มีความเข้าใจภัยทางการเงินและความเสี่ยงทางการเงิน ท่านประธานครับ ตั้งแต่เด็กเรียนมา ไม่ว่าระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา หรือจนกระทั่งมหาวิทยาลัยรวมจนกระทั่งทำงานแล้วนี่ มีใครไปสอนเรื่องพวกนี้ไหมว่าคุณจะต้องกระตุ้น เตือน ตื่น ให้คุณรู้เรื่องการเงินตั้งแต่ ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อย่างเก่งเราก็บอกเอากระปุกออมสินไปหยอดเท่านั้นเอง แต่ไม่เคยมีใครสอนกันจริง ๆ จัง ๆ ครับว่าเราควรจะมีการทำบัญชีครัวเรือน ผมเพิ่งเห็นมาพูด มาเอะอะโวยวายกัน ตื่นตัวกัน แต่ระดับเด็กตั้งแต่ผมเรียนมานี่ ผมยังไม่เคยรู้เลยครับ ประถมศึกษา มัธยมศึกษา ตลอดจนมหาวิทยาลัยต่าง ๆ นี้นอกจากคนเรียนวิชาที่เกี่ยวข้อง โดยตรงเท่านั้น ผมจึงเห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มีความสำคัญอย่างยิ่งเพราะอะไรครับ ท่านประธาน เงินมันคือพระเจ้าจริง ๆ และคนตั้งแต่เกิดจนตายแสวงหากันแต่เรื่องเงิน ผมเองนี่เห็นคน จนกระทั่งอายุ ๘๖ ปี ให้ผมไปทำพินัยกรรม นอนอยู่ในโรงพยาบาลก็ยังบอกเลยว่าอาจารย์ ช่วยดูด้วยเงินในบัญชีนั้น เงินตรงนั้น เงินตรงนี้ แปลว่าใกล้ตายก็ยังห่วงเงินครับท่านประธาน เงินจึงเป็นตัวกำหนดทุกเรื่องในหลาย ๆ เรื่อง ในแผ่นดินนี้ของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ครับ ท่านประธาน แต่เขาไม่รู้เลยครับว่าเขาจะมีการวางแผนการออมกันอย่างไร เพราะฉะนั้น ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ ประชาชนไม่ว่าจะทำงานระดับอะไร ตลอดจนข้าราชการมีหนี้มีสินกัน ทั้งนั้น เพราะไม่ได้เคยวางแผนเรื่องการออมกันมาตั้งแต่ต้น ผมทำรายการอยู่รายการหนึ่งครับ ท่านประธาน ออกทางสถานีโทรทัศน์ทีเอ็นเอ็น (TNN) วันอาทิตย์ เวลาสี่โมงเย็น ชื่อรายการ หมอเงินหมอความ อยากจะกราบเรียน ผมอ่านของอาจารย์สมชัยแล้วบอกตรงกับสโลแกน (Slogan) ที่ผมโฆษณาเลยครับ รายการนี้เป็นรายการที่ต้องการให้คนไทยอ่านออกเขียนได้ เกี่ยวกับเรื่องเงินและคดีความ เป๊ะเลยครับ ผมไม่รู้ว่าอาจารย์เอาของผมมา หรือผมเอา ของอาจารย์ไป แต่กราบเรียนเลยครับว่าเรื่องนี้ผมไม่มีอะไรที่จะอภิปรายมาก สนับสนุน แนวคิดนี้อย่างยิ่งและอยากให้เกิดขึ้นในรัฐบาลนี้ครับท่านประธานผ่านไปยังท่านประธานสถิตย์ ผมอยากให้ท่านผลักดันให้มันเกิดจริง ๆ ครับ ทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตของบ้านนี้เมืองนี้เลยครับ แล้วจะแก้ปัญหาทั้งมวล หนี้ครัวเรือน หนี้อะไรต่อมิอะไรต่าง ๆ ผมเป็นทนายความครับท่านประธาน ทุกวันได้รับคำปรึกษาวันหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๑๐ กว่าราย หนี้บ้าน หนี้บัตรเครดิต หนี้รถยนต์ ๓ เรื่องนี้มีทุกวัน และวันละหลาย ๆ ครั้ง ทั้งหมดเกิดขึ้นจากอะไรครับ เพราะไม่เข้าใจเรื่องเงิน เรื่องการออม ตลอดจนเรื่องการบริหารหนี้สินต่าง ๆ ทั้งหมด ทั้งสิ้น ทั้งปวง ทั้งนั้น ดังนั้น ผมอยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น จะไม่อภิปรายเรื่องอื่นแล้วเพราะท่านได้พูดมาดีแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ผม อยากจะตั้งเป็นข้อสังเกตกับท่านประธานผ่านไปยังกรรมาธิการครับ ในเรื่องของ คณะกรรมการยุทธศาสตร์ว่าด้วยการให้ความรู้และเสริมสร้างวินัยทางการเงินแก่ประชาชน ผมอ่านแล้วเรียนตรง ๆ นะครับ สิ่งที่ท่านเสนอ สิ่งที่ท่านวางแนวแล้ว เห็นรูปแบบ คณะกรรมการแล้ว ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ท่านทำนั้นจะเกิดขึ้นได้หรือเปล่า เพราะเรามักจะเอาคน ที่เป็นหลัก ๆ มาวางไว้ แล้วผมมาดูในระดับกรรมการและเลขานุการ หรือเลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติตลอดจนผู้ช่วยเลขานุการ แปลว่า ผมไม่รู้นะครับท่านช่วยอธิบายตรงนี้ที ผมดู ๆ แล้วเหมือนกับคณะกรรมการ เป็นข้าราชการประจำเกือบทั้งนั้น หรือไม่อย่างนั้นก็เป็นระดับรัฐวิสาหกิจ มันไม่ได้มีรูปแบบ อะไรใหม่กันขึ้นมา หรือบุคลากรอะไรใหม่ขึ้นมาในการที่จะขับเคลื่อนเรื่องนี้ ผมมิได้ หมายความว่าไปดูถูกดูแคลนบุคคลเหล่านี้ว่าเขาจะไม่มีความรู้ความสามารถในการขับเคลื่อน แต่ด้วยภารกิจหน้าที่ต่าง ๆ ที่เขามีทำอยู่แล้วเต็มอยู่แล้ว แล้วท่านเอาคนเหล่านี้มา แล้วมันเหมือนงานฝาก มันน่าจะมีหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งซึ่งมีบุคลากรเฉพาะแล้วทำเรื่องนี้ ให้เป็นเรื่องใหญ่ ผมว่าถ้าคนไทยตื่นตัวในเรื่องการเงินจริง ๆ ระมัดระวังการเงินจริง ๆ บริหารการเงินเป็นจริง ๆ ปัญหาของแผ่นดินนี้เกี่ยวกับเรื่องเงิน ไม่ว่าจะเป็นครู ไม่ว่าจะเป็น ข้าราชการใด ๆ ผมว่าจะลดน้อยถอยลงไป แต่ถ้าดูคณะกรรมการที่ท่านวางมาแล้ว ผมยังไม่ค่อยมั่นใจ เพราะฉะนั้นขอให้ท่านช่วยอธิบายขยายความให้ผมเกิดความมั่นใจ สักนิดหนึ่งว่าคณะกรรมการชุดนี้ที่วางมาแล้วท่านมีรูปแบบในการขับเคลื่อนอะไร อย่างไรได้บ้าง ถ้าท่านอธิบายได้แล้ว แล้วผมมั่นใจได้แล้ว ผมยืนยันเลยครับว่าสนับสนุนเต็มที่ แล้วก็ อยากจะกราบเรียนท่านเป็นประการสุดท้าย ขอให้ท่านช่วยผลักดันในเรื่องนี้ให้เกิดขึ้น แม้ยังไม่เกิดขึ้นจริง ๆ ผมว่าในสื่อทีวี (TV) วิทยุ โทรทัศน์ โซเชียล (Social) ต่าง ๆ ทั้งหมด คณะกรรมาธิการน่าจะมีส่วนผลักดันหรือในภาคเอกชนให้เขามาร่วมไม้ร่วมมือในเรื่องเหล่านี้ ผมว่าจะเป็นคุณูปการต่อพี่น้องประชาชนคนไทยเป็นอย่างยิ่ง กราบเรียนมาและขอสนับสนุน ด้วยความจริงใจและอยากให้เกิดขึ้นครับ กราบขอบพระคุณอย่างสูงครับ