สุรินทร์ จิรวิศิษฎ์ เน้นย้ำความสำคัญของการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานเพื่อรองรับการเติบโตของเศรษฐกิจในอนาคต โดยเสนอให้ยกระดับระบบอาชีวศึกษาตามแบบทวิภาคีของเยอรมันที่เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับภาคอุตสาหกรรม พร้อมผลักดันความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และทหารในการฝึกทักษะวิชาชีพอย่างเป็นรูปธรรม รวมถึงการใช้เทคโนโลยีขั้นสูงและระบบประเมินฝีมือที่ได้มาตรฐาน เพื่อยกระดับคุณภาพแรงงานไทยให้ทัดเทียมสากลและตอบโจทย์ความต้องการของตลาดแรงงานอย่างแท้จริง
กราบเรียนท่านประธานสภาขับเคลื่อนการปฏิรูป ประเทศที่เคารพ เพื่อนสมาชิกที่รักทุกท่าน กระผม สุรินทร์ จิรวิศิษฎ์ หมายเลข ๑๗๓ ผมก็มี ความรู้สึกว่ามีความสุขมากที่เห็นวาระนี้เข้าในการพิจารณาของ สปท. ผมอยากกราบเรียน ท่านประธานว่าอาคารสถานที่นี้ที่ต้องบอกว่าอลังการและในอนาคตก็จะมีสถานที่ใหม่ของ รัฐสภา นอกจากจะใช้เทคโนโลยีต่าง ๆ ใหม่ ๆ แล้ว สําคัญที่สุดก็คือว่าแรงงาน ต้องมี แรงงานที่มีคุณภาพ มีฝีมือ ผมอยากจะกราบเรียนว่าแรงงานนี้มีความสําคัญต่อการพัฒนา ประเทศไทยอย่างยิ่งในปัจจุบันและในอนาคต และถ้าให้ลึกไปกว่านั้นอยากจะบอกว่า แรงงานสร้างโลก ไม่ว่าจะปิรามิด (Pyramid) หรืออะไรก็ตามถ้าไม่มีแรงงานไม่มีทางหรอกครับ หรือพระบรมมหาราชวังนี่ก็ใช้แรงงานนะครับ มีฝีมือสูง ๆ เลยท่านไปดูได้นะครับ แล้วรัฐบาลนี้ ภายใต้การนําของท่าน พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ท่านก็ให้ความสําคัญเรื่องนี้ รวมทั้ง อยู่ในยุทธศาสตร์ ๒๐ ปีแล้วนะครับ ผมอยากกราบเรียนว่าท่านพิจารณาไปเมื่อเช้านี้แล้ว เราก็ผ่านไปแล้วเรื่องการพัฒนาอุตสาหกรรมหลักนี่นะครับ ประเทศไทยที่ส่งออกได้ดีมา หลายสิบปีดีดักก็คือเรื่องของรถยนต์ ขอเพาเวอร์พอยต์ (PowerPoint) ครับ
(เจ้าหน้าที่ได้ดําเนินการเปิดพรีเซนเทชัน (Presentation))
ผ่านไปครับ นี่คือการฝึกฝีมือแรงงานซ่อมรถยนต์ เบื้องต้นของสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานชลบุรี ต้องมีอย่างนี้เสียก่อนแล้วถึงจะไปเข้าโรงงาน อุตสาหกรรมได้นะครับ ถ้าไม่เริ่มต้นจากตรงนี้ไม่รู้ว่าแบตเตอรี่อย่างไร เครื่องยนต์ เป็นอย่างไร อยู่ ๆ ก้าวไปในอุตสาหกรรมไม่ได้หรอกครับ อันนั้นผลิตแบบ เป็นระบบนะครับ
ต่อไปครับ นอกจากนั้นแล้วอาชีพหนึ่งที่สําคัญที่สุดของประเทศไทยและ ของโลกในอนาคตก็คือการทําคอมพิวเตอร์นะครับ มือถือท่านก็มีเรื่องพวกนี้อยู่เป็นเล็ก ๆ ก็ต้องฝึกเบื้องต้นเสียก่อน ๘๐๐ ชั่วโมง หรือ ๑ ปีไปแล้วนะครับ
ต่อไปครับ อันนี้ผมอยากกราบเรียนว่าประเทศไทยจะทํามาค้าขายไม่มี กองเรือขนส่งสินค้าคงไม่ได้และขณะนี้เราก็มีแล้ว กองทัพเรือก็มีเรือรบ นี่คือการฝึกช่างเชื่อม ใต้น้ํา ท่านจะแปลกใจไหมครับ เชื่อมเอาเครื่องมือกลไกไปเชื่อมใต้น้ํา อันนี้เป็นซิมูเลเตอร์ (Simulator) คือเป็นห้องสําหรับจําลองในการฝึกเชื่อมและฝึกจริงนะครับ ใช้สายไฟจริง จะเห็น แสงไฟเลยว่านี่คือเชื่อมในน้ําเมื่อเรือเกิดมีปัญหาในน้ํานะครับ
ภาพต่อไปครับ อันนี้ฝึกแล้วทําจริงกับเรือเลยนะครับ อันนี้เป็นการบูรณาการ อย่างที่ท่านกรรมาธิการกล่าวก็คือว่าระหว่างภาครัฐ คือกรมพัฒนาฝีมือแรงงานกับ กองทัพเรือ ทั้งที่สัตหีบและที่สงขลา และภาคเอกชน โดยเฉพาะยูโนแคลกับเชฟรอน ขออนุญาตกล่าวไว้นิดหนึ่ง เพราะให้ความร่วมมืออย่างดียิ่งตั้งแต่สมัยผมเป็นอธิบดี กรมพัฒนาฝีมือแรงงานอยู่ ๔-๕ ปีนะครับ
ภาพต่อไปครับ อันนั้นไปไฮเทค (High tech) แล้ว กลับมาโลว์เทค (Low tech) คนไทยก็เอาออกไปนอกสภานะครับ ที่ไหนก็มีจักรยานยนต์ เพราะฉะนั้น จักรยานยนต์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตจิตใจของคนไทย และเกือบจะคนทั่วโลกนะครับ อันนี้ เป็นภาพฝึกอาชีพที่ชายแดนภาคใต้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงมี สายพระเนตรกว้างไกลมาก ท่านทรงเห็นว่าในทุกที่ของประเทศไทยมีจักรยานยนต์ เราเรียก มอเตอร์ไซค์ ขับอยู่ทุกที่ พระองค์ก็ตรัสว่าควรจะต้องให้เยาวชนไทยหรือคนไทยรู้จัก จักรยานยนต์ให้ดี และฝึกซ่อมให้เป็นนะครับ อันนี้ก็ทําอยู่ในชนบท และโดยเฉพาะในภาคใต้ อยู่ทุกที่ครับ ต่อไปครับ อันนี้ก็ไฮเทค (High tech) อีกต่อไปนะครับ
ภาพต่อไปครับ ภาพต่อไปครับ อันนี้เป็นเครื่องกลึงอัตโนมัติ เราเรียกว่า ซีเอ็นซี (CNC) คอมพิวเตอร์ นิวเมริคัล คอนโทรล (Computer Numerical Control) ตัวนี้นะครับ บัดนี้ ๑๐ กว่าล้านบาท อยู่ในสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงาน ในเยอรมันเขาใช้แบบนี้ ในยุโรป ในอเมริกาก็ใช้แบบนี้ แต่ว่าอาจจะรูปหน้าตาอาจจะต่างกันไป ถามว่าทําอะไร ก็คือเอาท่อนเหล็กใส่เข้าไป แล้วท่านก็เอาเขาเรียกอะไร แบบพิมพ์เขียวคอมพิวเตอร์ ใส่เข้าไป มันจะเป็นชิ้นงานเหมือนกันหมดเลย ผมไปดูบริษัทรถยนต์ ก็เอ่ยนามสักหน่อย เบนซ์ครับ เขาก็ทําแบบนี้ แล้วก็ให้สถาบันการศึกษาช่วยทํา คือคนที่เรียนอาชีวะหรือวิศว แล้วก็ให้ค่าแรง แล้วก็สถาบันเขาได้เงินไป อันนี้ก็ไฮเทค (High tech) มาก ๆ นะครับ
ต่อไปครับ เราพูดถึงประเทศไทยแล้ว ผมอยากจะยกตัวอย่างของเยอรมัน นะครับ ที่การฝึกอาชีพของนักเรียนอาชีวะระบบทวิภาคี โทษนะครับ ทวิภาคีเรียกว่า ดูอัล ซิสเต็ม (Dual system) ผมก็ไปดูมาหลายครั้ง เขาฝึกอย่างจริงจัง ฝึกแบบเขาเรียกว่าอะไร เริ่มต้นผมอยากจะบอกว่า ๖ เดือนให้ตะไบอยู่ครับ ผมไปถามว่า เอ๊ะตะไบทําไม เขาบอกฝึก ความอดทน ความละเอียด ฝึกตะไบก่อนให้นิ๊งเสียก่อนแล้วถึงจะเข้าไปฝึกอบรมในเรื่องของ ช่างต่าง ๆ ที่เยอรมันทําอย่างนั้นนะครับ
ต่อไปครับ นี่เป็นการฝึกอาชีพของมัธยมปลาย ๖๐ เปอร์เซ็นต์ของนักเรียน เยอรมันนะครับ ฝึกอาชีพช่าง จะเชื่อหรือไม่ครับว่าเขาสนใจเรื่องอย่างนี้มากเลย ไทยนี่ จะต้องวิ่งไปที่โรงเรียนใหญ่ ๆ สามัญและเข้าไปในมหาวิทยาลัย แล้วก็ออกไปตกงาน แต่ของ เขามีงานทํา ๙๕ เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป
ต่อไปครับ ที่เป็นต้นแบบที่เรากําลังทํากันอยู่แล้วก็พูดกันมานาน และสมเด็จ พระเทพรัตนราชสุดาฯ ท่านก็ทรงไปเขาเรียกอะไร ทอดพระเนตรมาแล้วนะครับ ระบบ อาชีวะในเยอรมันนี่นะครับ ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ตามเถอะครับ ระบบดูอัลซิสเต็ม (Dual system) หรือทวิภาคี ๕๔ เปอร์เซ็นต์ นี่พูดถึงปี ๒๐๑๓ นะครับ หลายปีดีดักมาแล้ว ปัจจุบันนี้มากกว่านี้แล้วนะครับ ข้อมูลมีทันสมัยแค่นี้ อาชีวะธรรมดามีแค่ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ เข้ามหาวิทยาลัย ๑๘ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเอง เขาถึงเจริญรุ่งเรืองมากมายในเรื่องของอุตสาหกรรม ประเภทที่ไม่มีฝีมือ หย่อน ๑๘ เปอร์เซ็นต์ บัดนี้ไม่ถึง ๑๘ เปอร์เซ็นต์แล้ว ผมเชื่อว่าประมาณ สัก ๑๐ เปอร์เซ็นต์
ต่อไปครับ นี่การฝึกอาชีพอีกแบบหนึ่งที่จีนเรากําลังบอกว่าจีนพัฒนาไปไกลเร็ว ต้นแบบก็มาจากเยอรมัน รถยนต์หลายยี่ห้อไปผลิตในเมืองจีนทั้งนั้น รวมทั้งเครื่องบินของ ยุโรปก็ไปผลิตในจีน อันนี้ก็เป็นต้นแบบให้ท่านดูว่าของแท้ ๆ เป็นอย่างนี้
สุดท้ายผมอยากจะเสนอเป็นข้อเสนอของผมนะครับว่า
เรื่องที่ ๑ ถ้าท่านต้องการให้ประเทศไทยไปสู่ประเทศ ๔.๐ ท่านต้องรู้ว่า ดีมานด์ (Demand) หรือว่าความต้องการจริง ๆ ของช่างสาขาต่าง ๆ ระดับไหนเท่าไร ถามว่าท่านหาที่ไหน ต้องได้รับความร่วมมือจากภาคเอกชน ว่าแผนงานเขาปีนี้ปีหน้าเขาจะ ผลิตอะไร โลกจะผลิตอะไร ต้องก้าวไปถึงขนาดนั้น เราจะผลิตอะไรดักหน้าเขาไม่ใช่ผลิต ตามเขา เมื่อเขาผลิตไปเสร็จมันก็จะถูกลง ๆ เพราะฉะนั้นท่านต้องก้าวหน้าไปถึงขนาดนั้นว่า เขาต้องการอะไร ภาคบริการต้องการอะไร
๒. ต้องมีการบูรณาการระหว่างภาคการผลิตและภาคเอกชน ระบบดูอัลซิสเต็ม (Dual System) หรือเรียกว่า ทวิภาคีของเรา ด้วยความรวดเร็วจริงจัง ตรงนี้อยากกราบเรียน ผ่านไปทางสถานีวิทยุรวมทั้งโทรทัศน์ของรัฐสภาว่า ขอความเมตตาภาคเอกชนได้ให้ ความร่วมมืออย่างจริงจัง และประเทศไทยจะไปถึง ๔.๐ แน่นอน แต่อย่างไรก็ตาม อยากกราบเรียนฝากท่านประธานไปยังกรรมาธิการว่า ต้องมีอินเซนทิฟ (Incentive) หรือ เรียกว่ามีแรงจูงใจให้เขาในรูปแบบต่าง ๆ ท่านก็อาจจะคิดแล้วนะครับ
๓. เพิ่มขีดความสามารถแรงงานไทยให้มีฝีมือทัดเทียมกับประเทศอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว ช้าไม่ได้
๔. เมื่อการผลิตแล้วไม่ว่าจะผลิตที่ไหน จากกระทรวงแรงงาน จากกระทรวงศึกษาธิการ จาก กทม. ก็มี จากกระทรวง พม. ก็มี แต่เป็นค่อนข้างระดับ พื้นฐาน ต้องมีการทดสอบฝีมือให้เป็นที่ประจักษ์ว่าเชื่อมได้จริงไหม ติดหลอดไฟได้จริงไหม ซ่อมรถยนต์ได้จริงไหม ผมกราบเรียนด้วยความเคารพว่าผมสนับสนุนแรงงานของท่าน แล้วก็ ขอให้ท่านผลักดันให้ประสบผลสําเร็จโดยเร็วครับ ผมใช้เวลาไม่เกินนะครับท่านประธานครับ ขอบคุณครับ