ถวิลวดี ชี้แผนความปลอดภัยทางถนน ต้องเริ่มที่เด็กและชุมชน

กราบเรียนท่านประธาน ดิฉัน ถวิลวดี บุรีกุล ในฐานะโฆษกกรรมาธิการ จะนำเสนอประเด็นที่สำคัญของแผนการปฏิรูประบบ ความปลอดภัยทางถนนยั่งยืนระยะยาว ๒ ประเด็นสำคัญนะคะ

ประเด็นแรก คือเรื่องของการพัฒนาคุณภาพคนในทุกช่วงวัยให้มีภูมิคุ้มกัน ต่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินจากอุบัติเหตุทางถนน ซึ่งเป็นมาตรการที่จะเป็น การส่งเสริมการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ทั้งการศึกษา การเสริมสร้างทักษะ องค์ความรู้การใช้รถ ใช้ถนน และการดำเนินการด้านความปลอดภัยทางถนนที่เหมาะสมแต่ละช่วงวัยดังนี้นะคะ ก็คือตั้งแต่การพัฒนาเด็กปฐมวัยอย่างเป็นองค์รวม ทั้งด้านการมีระเบียบวินัย ความตระหนัก ในเรื่องของความปลอดภัยและมีจิตสำนึกในเรื่องของความปลอดภัย โดยเป็นการเตรียม ความพร้อมของผู้ปกครอง ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือผู้ดูแลในสถานเลี้ยงเด็กต่าง ๆ เป็นการปลูกฝังจิตสำนึกด้านความปลอดภัยทางถนน มีต้นแบบที่ดีในด้านวินัยจราจร ให้ตระหนักถึงความปลอดภัยด้านการเดินทางด้วย รวมทั้งพัฒนาศูนย์เด็กเล็กในชุมชน ในหน่วยงานต่าง ๆ ให้มีมาตรการขององค์กรด้านความปลอดภัยทางถนนด้วย นอกจากนี้ เด็กในวัยเรียนทุกระดับชั้นให้มีความรู้ทางวิชาการด้านความปลอดภัยทางถนน โดยให้มีการดำเนินการดังต่อไปนี้ ก็คือมีการบูรณาการการเรียนรู้ที่หลากหลายทั้งวิชาการ แล้วก็การปฏิบัติจริง ตั้งแต่การส่งเสริมกระบวนการการจัดการเรียนการสอนด้าน ความปลอดภัยทางถนน การเรียนรู้ในห้องเรียนและนอกห้องเรียน การเรียนรู้ในเรื่องของ การปฏิบัติจริง การตั้งชมรมความปลอดภัยทางถนนที่เอื้อต่อการเรียนรู้อย่างรอบด้าน สนับสนุนต่อยอดความคิดที่สร้างสรรค์ การจัดกิจกรรมอาสาสมัครเพื่อสาธารณประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมลูกเสือหรือเนตรนารีให้เอากลับมาอีกครั้งหนึ่งนะคะ นอกจากนี้ในเรื่อง ของการให้เด็กได้มีความตระหนัก คิดวิเคราะห์ถึงความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น คิดถึงผลที่จะเกิดขึ้น จากการที่ไม่ปฏิบัติตามวินัยจราจร ให้เขามีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาได้เอง นอกจากนี้ ให้เป็นผู้ที่มีความสามารถในเรื่องของการสอนผู้อื่นได้ เป็นผู้นำในเรื่องของความปลอดภัย ทางถนน มีการช่วยเหลือสังคมได้ แล้วก็ส่งเสริมความปลอดภัยในชุมชน ตลอดจนมีแนวทาง ที่เป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของความปลอดภัยทางถนนที่เรียกว่า เป็นนวัตกร ความปลอดภัยทางถนนหรือโรด เซฟตี อินโนเวเตอร์ส (Road Safety Innovators) นะคะ ส่วนด้านครูผู้สอนก็ต้องมีความรู้ด้านความปลอดภัยทางถนน นอกจากสอนในโรงเรียนก็เป็น ผู้ที่จะสร้างการมีส่วนร่วมกับทุกภาคส่วนเพื่อที่จะจูงใจให้ครูได้มีการพัฒนาตนเอง เพราะฉะนั้นในเรื่องของการประเมินสมรรถนะของครูก็ต้องประเมินสมรรถนะในเรื่องนี้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของประสิทธิภาพในการจัดการเรียนการสอน นอกจากนี้ในสังคมทั่วไป ก็ต้องมีการสร้างทักษะชีวิตแล้วก็มีพฤติกรรมในการใช้รถใช้ถนนอย่างปลอดภัย โดยช่วยกัน ที่จะส่งเสริมให้เด็กมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องของความปลอดภัยทางถนน แล้วก็มีวินัย มีน้ำใจ มีจิตสำนึก นอกจากนี้การจัดโครงสร้างในสถานศึกษาเองก็เป็นเรื่องสำคัญ โครงสร้าง ในเรื่องของการบริหารจัดการด้านความปลอดภัยในเรื่องของการเดินทางของนักเรียน มาโรงเรียน ซึ่งจะต้องประกอบไปด้วยตั้งแต่สมาคมผู้ปกครอง สมาคมศิษย์เก่าและครู รวมทั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงานต่าง ๆ ทั้งของภาครัฐและเอกชน และชุมชน ก็ต้องเข้ามาช่วยกันดูแลปรับปรุงสภาพของการจราจรในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการจราจรของ เด็ก ๆ นะคะ นอกจากนี้ศูนย์เรียนรู้ความปลอดภัยในโรงเรียนก็ควรจะมี หรือเรื่องของ การติดตั้งป้ายจราจรต่าง ๆ เพื่อให้สามารถใช้ได้ในชีวิตประจำวัน ตลอดจนสร้างจิตสำนึก ของประชาชนให้มีค่านิยม มีพฤติกรรมในเรื่องของความปลอดภัย รับผิดชอบต่อสังคมด้วย

ส่วนมาตรการต่อไปก็คือเรื่องของการเสริมสร้างความเข้มแข็งในสังคม โดยเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่เราพยายามที่จะสร้างสถาบันของสังคมให้ทุกภาคส่วน มีพฤติกรรมที่ดีในการใช้รถใช้ถนนร่วมกัน สร้างวัฒนธรรมที่ดีงาม เป็นรากฐานในการพัฒนา คนและสังคม ซึ่งวิธีการที่จะสร้างได้ก็คือส่งเสริมความเข้มแข็งให้เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ของความเข้มแข็งของสถาบันครอบครัว ชุมชน ในการบ่มเพาะให้คนเคารพวินัยจราจร มีจิตสำนึกด้านความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน ตลอดจนผลักดันให้ชุมชนและองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นสนับสนุนการเปิดพื้นที่สาธารณะ การจัดกิจกรรมในการสร้างการเรียนรู้ ในเรื่องของความปลอดภัยให้เกิดขึ้น การมีมาตรการทางสังคมที่ดี ในการส่งเสริม ความปลอดภัย แล้วก็มาตรการชื่นชมชุมชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีแนวปฏิบัติ ที่ดีด้วย นอกจากนี้การพัฒนาศักยภาพของครอบครัวและชุมชนให้มีการเรียนรู้เรื่องของการ ใช้รถใช้ถนนเป็นเรื่องที่สำคัญ แล้วก็มีสิ่งจูงใจและแรงจูงใจให้กับชุมชนที่มีแนวปฏิบัติที่ดี อีกด้วยนะคะ นอกจากนี้สิ่งที่สำคัญอีกเรื่องหนึ่งก็คือชุมชนที่เข้มแข็งและสร้างภูมิคุ้มกันนี้ จะทำให้เกิดขึ้นได้อย่างไร เรื่องของการเรียนรู้ การสร้างอัตลักษณ์ การสนับสนุนให้เป็น อัตลักษณ์ของชุมชนในการจัดการความปลอดภัยทางถนนนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมาก การสร้าง การมีส่วนร่วมของชุมชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเรื่องนี้ก็มีความสำคัญ ตลอดจน สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างความปลอดภัยในทางถนนของชุมชนแล้วก็องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น นอกจากนี้เครือข่ายร่วมมือระหว่างชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ ภาคประชาชน ภาคส่วนต่าง ๆ ในการเฝ้าระวังด้านพฤติกรรม แล้วก็ให้มีมาตรการทางสังคม อันนี้เป็นเรื่องที่สำคัญ และมาตรการอีกเรื่องหนึ่งที่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ดิฉันมองว่าสามารถ ที่จะปฏิบัติได้เลยนะคะก็คือส่งเสริมภาคประชาสังคม องค์กรธุรกิจเอกชน บริษัทมหาชน และรัฐวิสาหกิจ ในการทำงานเป็นเครือข่ายเชื่อมโยงกับกลไกภาครัฐในการร่วมสร้าง จิตสำนึกต่อสังคม เรื่องของการสร้างสมดุลระหว่างผลประโยชน์ขององค์กรและผลประโยชน์ ของชุมชนและสังคม โดยเฉพาะส่งเสริมให้ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการเรียนรู้ ด้านความปลอดภัยทางถนนให้กับชุมชนที่อยู่ใกล้เคียง การยกย่ององค์กรธุรกิจเอกชน ที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมให้เป็นแบบอย่างที่ดีต่อสาธารณะ โดยกำหนดให้บริษัทมหาชน และรัฐวิสาหกิจได้มีมาตรการส่งเสริมสนับสนุนให้ความรู้และจัดกิจกรรมเพื่อสังคม อย่างแท้จริง ทั้งนี้ในเรื่องของซีเอสอาร์ (CSR) ที่มักจะจัดกันก็อยากจะให้เอามาจัดในเรื่องของ การสร้างองค์ความรู้และความตระหนักและสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยในทางถนน

ส่วนประเด็นสุดท้ายก็คือการพัฒนาบทบาทของสถาบันทางสังคมที่จะเอื้อ ต่อการพัฒนาคนในเรื่องนี้ ซึ่งทั้งนี้เป็นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ได้พูดไปแล้วเป็นเรื่องของ สถาบันการศึกษา สถาบันครอบครัว สถาบันต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะต้องทำงานร่วมกัน เป็นกลไกที่สำคัญในการเสริมสร้างความสมดุลระหว่างผลประโยชน์ขององค์กรและ ผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้เสียต่าง ๆ ในเรื่องของความปลอดภัยทางถนน ทั้งนี้มาตรการของ องค์กรในการขับเคลื่อนความปลอดภัยทางถนนในหน่วยงานของทุกหน่วยงานมีความสำคัญ ที่สุดนะคะ ดิฉันก็ขอจบเพียงเท่านี้ ก็ขอสำหรับประเด็นสุดท้ายท่านประธานจะเป็น ผู้นำเสนอเองในเรื่องของการแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุทางถนนด้วยระบบขนส่งสาธารณะค่ะ