กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม พลเอก เลิศรัตน์ รัตนวานิช สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ขออนุญาตอภิปราย ในหัวข้อในประเด็นที่เกี่ยวกับกลุ่มชาติพันธุ์ ซึ่งที่กรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ด้านสังคมเสนอก็เป็นข้อเสนอการปฏิรูปเพื่อส่งเสริมชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์เข้มแข็ง แต่ในข้อเสนอการปฏิรูปในครั้งนี้ได้พิจารณาในกรณีของกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเล แต่ก็ได้มีการ พูดถึงการปฏิรูปในอนาคตที่จะมองในภาพรวมของกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในพื้นที่จังหวัดพังงาและจังหวัดภูเก็ต ถ้าเราดูในแผนที่จะเห็นว่าปัญหาหาดราไวย์อยู่ตอนใต้ ของจังหวัดพังงาคือมาต่อกับจังหวัดภูเก็ต แต่ถ้าเราไปทางตอนเหนือของจังหวัดพังงา จะมีอำเภอชื่ออำเภอคุระบุรี ซึ่งตรงข้ามกับอำเภอคุระบุรีก็จะมีเกาะแก่งต่าง ๆ ที่ชาวมอร์แกน หรือมอแกลนอาศัยอยู่มาชั่วบรรพบุรุษหลายร้อยปี เมื่อสักครู่ทางกรรมาธิการได้พูดถึง ภาพรวมของกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่บนพื้นที่ใน ๒ จังหวัด ๓ จังหวัดนี้ แล้วก็รวมถึงแนวคิด ในการปฏิรูปในระยะยาวเพื่อที่จะจัดระเบียบให้กลุ่มชาติพันธุ์เหล่านั้นได้สามารถอยู่ร่วมกับ พี่น้องชาวไทยได้อย่างมีความมั่นคง มีความสุขในทุก ๆ ด้าน แล้วก็พูดถึงโมเดล (Model) ในการดำเนินการ กระผมจะขออนุญาตเรียนให้ทราบถึง ๑ รูปแบบของการจัดตั้งชุมชน ชาวเลที่ได้ดำเนินการเมื่อปี ๒๕๔๘ หลังจากเกิดเหตุสึนามิได้ไม่กี่เดือนนะครับ เกาะพระนางและเกาะระเป็นอุทยานแห่งชาติมาตั้งแต่ปี ๒๕๓๑ ใช้เวลาเกือบ ๒๐ ปี ในการที่จะจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติได้ เพราะถูกนายทุนต่าง ๆ ต่อต้านต้องการจะเข้ามา ก่อสร้างรีสอร์ต (Resort) แล้วก็ทำธุรกิจในเกาะพระนางและเกาะระ ซึ่งเป็นเกาะที่สวยงาม ขึ้นชื่อลือชาในเรื่องของความเป็นเกาะที่มีความเวอร์จิน (Virgin) มีหาดที่เป็นธรรมชาติ มีพันธุ์ไม้โกงกางต่าง ๆ หลายร้อยชนิดยากที่จะหาจากที่อื่น มีพันธุ์สัตว์ไม่ว่าจะเป็น หมีป่า กวางป่า สัตว์ทะเลต่าง ๆ สัตว์เลื้อยคลาน จึงเป็นที่มุ่งหมายของนายทุนที่จะเข้าไป จับจอง จัดทำธุรกิจเช่นเดียวกับเหตุที่เกิดขึ้น แต่ด้วยความมุ่งมั่นของคณาจารย์กลุ่มหนึ่ง ได้ต่อสู้แล้วก็นำเรื่องขึ้นกราบบังคมทูลฯ ในหลายครั้ง จนในที่สุดกรมป่าไม้ก็สามารถที่จะ ดำเนินการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติได้ แม้จะถูกชาวบ้านมารื้อที่ทำการ แต่ปัจจุบัน ก็ยังดำเนินการอยู่ในเกาะพระนางมีชาวมอร์แกนอาศัยอยู่หลังจากเกิดสึนามิเมื่อปี ๒๕๔๘ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงใช้โอกาสนั้นในการที่จะให้ ชาวมอร์แกนที่อยู่ในเกาะพระนางข้ามมาอยู่ในฝั่งที่เป็นฝั่งพื้นที่ทางบกของอำเภอคุระบุรี จึงได้ให้กองทัพบกซึ่งขณะนั้นผมเป็นผู้บังคับหน่วยในการที่ช่วยผู้ประสบภัยสึนามิในการ ก่อสร้าง ในการช่วยชีวิตต่าง ๆ ก็ได้รับมอบหมายให้ไปดำเนินการในการก่อสร้างหมู่บ้านของ ชาวมอร์แกนขึ้นใหม่ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเกาะพระนาง ล้ำเข้ามาประมาณ ๒ กิโลเมตร ๓ กิโลเมตร ก็ด้วยความร่วมมือของกรมป่าไม้ได้มอบที่ถวายจึงได้จัดสร้างเป็นหมู่บ้าน มอร์แกนประมาณ ๖๐ ครอบครัว ๗๐ ครอบครัว หลังละประมาณ ๔๐๐,๐๐๐ บาท มีโรงฝึกงาน มีโรงเรียน และชาวมอร์แกนก็ยังสามารถเดินจากหมู่บ้านนี้ไปที่ทะเล เพื่อทำอาชีพที่เขาทำมาช้านานคืออาชีพการประมง โดยเขาก็จอดเรือไว้ที่ริมชายหาด ทุกวันนี้หมู่บ้านนี้ก็ยังมีความสมบูรณ์ ชาวมอร์แกนก็ยังอาศัยอยู่แล้วก็ทำมาหากินทั้งบนบก แล้วก็ในอาชีพการประมงอย่างเดิม แต่สิ่งที่ได้นอกเหนือจากความอยู่ดีกินดีความอยู่ อย่างเป็นพี่น้องคนไทยของชาวมอร์แกน ๖๐ ครอบครัว ๗๐ ครอบครัวนี้ก็คือว่าเราสามารถ อนุรักษ์เกาะพระทองและเกาะระให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติ ซึ่งมีทั้งป่าโกงกาง มีทั้งป่าชายเลน ซึ่งนับวันจะยิ่งหายากยิ่งขึ้น อันนี้ก็แสดงให้เห็นถึงว่าโมเดล (Model) หรือ รูปแบบในการที่จะดูแลกลุ่มชาติพันธุ์นั้นมีได้หลายรูปแบบ อันนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่ทำให้ นอกจากเราจะรักษาพื้นที่ รักษาธรรมชาติ อนุรักษ์ป่าที่มีความสำคัญ อนุรักษ์เกาะแก่งแล้ว เรายังสามารถทำให้กลุ่มชาติพันธุ์เหล่านี้ได้มีชีวิตที่ดี มีชีวิตที่มีคุณค่าในทุก ๆ ด้าน ตามเป้าหมาย ไม่ว่าจะเป็นด้านการศึกษา การสาธารณสุขต่าง ๆ แล้วก็ยังสามารถประกอบ อาชีพต่าง ๆ ที่เขาได้ดำเนินการมาโดยตลอด ก็จึงขออนุญาตเรียนผ่านท่านประธานไปยัง กรรมาธิการให้เห็นถึงรูปแบบหนึ่งนะครับของการที่จะดูแลชาวเลดูแลกลุ่มชาติพันธุ์ ซึ่งเป็น พระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่ได้ทรงเล็งเห็น ถึงการดำเนินการในเรื่องนี้โดยพระองค์เองและได้สั่งการให้กองทัพบกดำเนินการเสร็จสิ้น เมื่อปลายปี ๒๕๔๘ ปัจจุบันนี้ถ้าใครไปที่จังหวัดพังงา ท่านเดินทางผ่านเขาหลักขึ้นไปจนถึง ตอนบนของเขาหลักก็จะเป็นบ้านน้ำเค็ม จากนั้นเดินทางอีกประมาณ ๔๐ กิโลเมตร จะถึงคุระบุรี คืออำเภอคุระบุรี ทางด้านตะวันตกของอำเภอก็จะเป็นทะเลก็จะพบกับหมู่บ้าน ของชาวมอร์แกนกลุ่มนี้ ถ้าท่านจะไปเยี่ยมชมก็จะเห็นความสมบูรณ์พูนสุข ความสุข ความสบายของชาวหมู่บ้านมอร์แกนซึ่งยังมีชีวิตที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม แต่มีที่อยู่ใหม่ ที่มีความสุขสมบูรณ์และไม่มีใครไปแย่งไปชิงพื้นที่ที่เขาอาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้ครับ ก็ขออนุญาต กราบเรียนเป็นข้อมูลให้กับท่านกรรมาธิการประกอบการพิจารณาดำเนินการต่อไป ขอบคุณครับ