กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ชูชาติ อินสว่าง หมายเลข ๐๔๑ ท่านประธานที่เคารพ ก่อนอื่นผมต้องกราบขอบพระคุณท่านคณะกรรมาธิการ ขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมเป็นอย่างสูงที่จัดให้มีเอกสาร ที่อยู่ในมือผมนี่หนาเบ้อเร่อเลย เชื่อได้ว่าไม่มีใครอ่านได้ทั้งหมดนะครับ แต่ด้วยความเคารพ ครับท่านประธาน สิ่งต่าง ๆ ที่เขียนไว้ในนี้ทั้งหมดถึงจะเลอเลิศประเสริฐศรีดีอย่างไรก็แล้วแต่ ถ้าขาดการนําไปปฏิบัติอย่างจริงจังแล้วผมเชื่อแน่ว่ามันก็ไร้ประโยชน์ มันก็กลายเป็นหนังสือ เล่มหนึ่งที่จะเอากลับไปบ้านแล้วก็ไปวางไว้เฉย ๆ แค่นั้นเอง เหมือนกับอย่างที่ท่านผู้อภิปราย หลายท่านได้พูดถึงคณะกรรมการบริหารจัดการน้ํา ซึ่งผมขออนุญาตพูดแค่ระดับจังหวัด ก็พอแล้ว มีหัวเรือคือท่านผู้ว่าราชการจังหวัดหรือใครก็แล้วแต่ที่ท่านผู้ว่าราชการจังหวัด มอบหมาย อันนี้ก็คือขาดความสําคัญไปอย่างหนึ่งแล้ว พอคณะกรรมการมีหัวหน้าส่วนราชการ หัวหน้าส่วนราชการก็มอบลูกน้องไปอีกทีหนึ่ง ก็ขาดความสําคัญไปอีกแล้ว ผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านต่าง ๆ ถึงแม้จะไปกัน ๑๐ คน ๑๕ คน ๒๐ คน ถ้าขาดคนซึ่งมีความรู้ความสามารถ และประชุมเสร็จเรียบร้อยไม่ได้นําไปบอกต่อให้พี่น้องประชาชนชาวบ้านรู้ ก็ไม่มีประโยชน์ อีกละครับ ท่านประธานที่เคารพ วันนี้ประเทศชาติกําลังแล้งน้ํามา ๓ เดือนกว่า ฝนไม่ตกเลย เนื่องจากธรรมชาติถูกกลั่นแกล้ง ในห้วย ในหนอง ในคลอง ในบึง แห้งหมด เพราะเราตัดไม้ ทําลายป่ากันเยอะแยะ เราก็รู้ เราก็รู้ว่าเราตัดไม้ทําลายป่า ขาดความชุ่มชื้น ฝนไม่มาแน่นอน แต่ขณะนี้หลายที่นี่นะครับ พรรคพวกผมหลายจังหวัดบอกมาว่าต้นไม้ต้นเล็กต้นน้อยตัดหมด เพราะมีโรงไฟฟ้าชีวภาพ ไปทําโรงไฟฟ้าต้องใช้ไม้ต่าง ๆ นี้ทั้งสิ้น เขาก็หวังดีนะครับ ให้ตัดไม้ ที่ไม่ใช้ เช่น ไม้ยูคาลิปตัส ไม้กระถินณรงค์ ไม้อะไรก็แล้วแต่ที่มันไม่มีประโยชน์ เอาไปทําฟืน ทําไฟพวกนี้ แต่ชาวบ้านไม่รู้หรอกครับ ขณะนี้ไม่มีจะกิน ต้นไม้อะไรก็แล้วแต่ที่ขวางหน้าข้า ข้าตัดหมด เพื่อเอาไปขายประทังชีวิตไปวัน ๆ หนึ่ง แล้วอย่างนี้ผู้นํานโยบายไปปฏิบัติมันจะ เกิดประโยชน์อะไร ท่านที่เคารพครับ ท่านสุรินทร์บอกว่ากฎหมายลงโทษแรง ด้วยความเคารพ ขออนุญาตที่เอ่ยนาม ๒ ปี ๓ ปี จําคุก ปรับตั้งแต่ ๑๐๐,๐๐๐ บาทเป็นต้นไป ท่านที่เคารพครับ ผมอยากกราบเรียนว่ายังไม่เคยมีใครถูกลงโทษเลยครับตั้งแต่กฎหมายนี้ออกมา เพราะไม่ได้ เอาจริงเอาจังกับตัวนี้ ผมเรียนนะครับว่า ผมแยกเป็นผู้กระทําการไว้ ๓ ประเภทด้วยกัน คือ ผู้ที่กําหนด วันนี้เราเองเราเป็น สปช. เราเองเราเป็น สปท. มาขับเคลื่อนสิ่งต่าง ๆ พวกนี้ เพื่อนําไปปฏิบัติอย่างแท้จริง พอขับเคลื่อนเสร็จเรียบร้อยแล้วผู้นําไปใช้มันมีน้ํากิน ไม่ต้อง พูดถึงหรอกครับ เดี๋ยวนี้ไม่ต้องกลัว วันดีคืนดีถ้าท่านอยากกินขวดละ ๓๐ กว่าบาทท่านก็ ไปคนเดียวกินได้ที่สนามบิน ถ้าท่านไปกับผู้มีอํานาจก็เหลือขวดละ ๗ บาทก็ได้ มันก็ไม่มี ปัญหา น้ํากินมีสตางค์ซื้อกินได้ตลอดเวลา ไม่มีทางอดน้ํากิน น้ําใช้ล่ะครับ อย่างไร ๆ มันก็ ต้องมีน้ําใช้ แต่สําหรับเกษตรกรสิครับ น้ําเพื่อการเกษตรมันไม่มี แต่ใครบ้างล่ะครับที่จะไป ให้ความรู้เขาในเรื่องของการเกษตร ณ วันนี้ไม่ได้บอกว่าอนุญาต แต่ไม่ได้ห้าม ใครอยาก เจาะน้ําบาดาล ได้ เจาะได้ตามสบายใจชอบเลย ๒๐ บ่อ ๓๐ บ่อ ในที่ตรงไหน ๆ ก็เจาะได้ ตามสบายใจชอบ เพราะมันแล้ง สูบขึ้นมาแล้วถ้าใครเจาะน้ําบาดาลอย่างเดียว มากู้เงินสหกรณ์ ไปเจาะ ผมคิดดอกเบี้ยครับ แต่ถ้าเจาะน้ําบาดาลแล้วเอาขึ้นมาใส่บ่อใส่สระไว้เพื่อใช้ในการบริโภค เพื่อใช้ในการทําเกษตร น้ําน้อยนี่นะครับ ที่สหกรณ์ผมและสหกรณ์พี่น้องผมไม่คิดดอกเบี้ยครับ ให้ต้นเงินไปขุดสระ เจาะน้ําบาดาลฟรี นี่คือสิ่งที่เราจะต้องให้ความรู้เขาว่าทําอย่างไรถึงประโยชน์ ในน้ํามีปลา ในนา ต้องมีข้าว แต่ถ้าในนาคุณมีข้าวคุณเกี่ยวข้าวเสร็จเรียบร้อยน้ําในบ่อน้ําคุณยังไม่มีปลาเลย อย่างนี้มันจะเป็นเกษตรผสมผสานเกษตรพอเพียงได้อย่างไรครับ นี่คือสิ่งที่เราจะต้องให้ ความรู้แก่พี่น้องเกษตรกรแล้วก็นํานโยบายนี้ไปปฏิบัติอย่างแท้จริงนะครับ ฉะนั้นคือตัวคน ออกพระราชบัญญัติตัวนี้ คนกําหนดให้มีข้อคิดเห็นตัวนี้นะครับ สิ่งสําคัญที่ท่านทํามาในวันนี้ ถูกต้อง ดีหมด ครบถ้วนนะครับ ผู้มีอํานาจบอกเห็นชอบมอบรอง เห็นด้วยผู้ช่วยทํา อ้าวคนนี้ คนทําไป แต่จริง ๆ แล้วปฏิบัติ ปฏิบัติได้อย่างไร ท่านที่เคารพครับ แม่น้ําเหลือนิดเดียว แล้วครับ เหลือนิดเดียวนอกจากจะตื้นเขินยังเหลือนิดเดียวอีก รุกกินเข้าไปในแม่น้ําสร้างเขื่อน ท่านประธานที่เคารพ ขณะนี้แล้งนะครับ เดี๋ยวอีกไม่กี่วันต่อมาจะท่วมนะครับ จะท่วมแล้วครับ เมืองพัทยาอย่างไร ๆ ก็ท่วม เพราะอะไรครับ เพราะน้ํามันไหลไปไม่ได้มันไปติดเขื่อนหมด ไปติดถนนหนทางหมด ต้องรอให้น้ําลด ที่จังหวัดไหน ๆ ก็ท่วมในตัวเมืองท่วมหมด เพราะ เราไม่ได้มีการบริหารจัดการทางเดินของน้ําอย่างดีนะครับ ห้วยหนอง คลองบึง ต่างจังหวัด ดาดไปหมดผู้เกี่ยวข้องคือใครครับ คนแรกคือ พ.ร.บ. คนที่ออกพระราชบัญญัติ คนที่ ๒ คือ ผู้กระทําคือเกษตรกร คนที่ ๓ คือประชาชน ส่วนที่ ๓ คือใครครับ องค์การบริหารส่วนท้องถิ่น นี่นอกจากไม่ให้ความรู้แล้วยังเป็นตัวกระทําการเสียเองอีกด้วยนะครับ ผมกราบเรียน ด้วยความเคารพ งบออกมาทําอะไรครับ สร้างถนน ไม่รู้จะทําอะไร ดาดคลอง คลองนะครับ มันอยู่ของมันดี ๆ น้ําต้องรั่วไหลหยดซึมไปตรงโน้นตรงนี้บ้าง ต้องซึมไปบ้างก็ไปดาดเสียหมด ดาดเสียหมด ตอนนี้ทุกคลองที่ดาดไว้แตกร้าวหมดครับ เพราะมันแล้ง ถนนทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๓๔๐ จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดสุพรรณบุรีต้องเอาดินมาใส่ตรงกลางเลยครับ เพราะ มันแล้งเมื่อมันแล้งปุ๊บมันแห้ง แล้วมันทรุด เพราะว่ามันขาดน้ํา เมื่อมันทรุดทําอย่างไรครับ เอาดินมาใส่ เอาดินมาใส่ทําอย่างไรครับ นี่ผมประชุมกรรมาธิการอยู่ อุบัติภัยทางจราจร เมื่อเอาดินมาใส่กลางถนนแล้วทําอย่างไรครับ ชาวบ้านทีนี้อยากจะข้ามตรงไหนก็ข้ามตรงนั้น เลยครับ เพราะมันไม่ต่ําแล้ว นี่คือการบริหารจัดการที่เราขาดการติดตาม ขาดการประเมินผล ขาดผู้มีอํานาจ ขาดคนที่นําไปปฏิบัติไปลงโทษอย่างแท้จริง ไม่ต้องกลัวครับ การลงโทษ ยังไม่มีการลงโทษเลยครับ เมื่อก่อนขอเจาะน้ําบาดาลนี่ยากจะตายไป เดี๋ยวนี้ไม่ต้องขอ แล้วครับ แต่ถ้าไปขอเขาก็ไม่ให้เพราะมันผิดครับ นี่คือผู้ที่เกี่ยวข้อง เพราะฉะนั้นผมแยกคน ที่จะนําไปปฏิบัติได้ ก็คือผู้ที่กําหนดก็คือส่วนราชการ ผู้ที่นําไปใช้ก็คือพี่น้องประชาชน ในส่วนนี้ผมกําหนดว่าเป็นเกษตรกรของผมนะครับ ส่วนที่ ๓ ผู้เกี่ยวข้องคือองค์การบริหาร ส่วนท้องถิ่น ท่านที่เคารพครับ ที่จังหวัดผมน้ําไม่มีครับ ชลประทานปล่อยน้ําหล่อคลอง มาเพื่อให้เป็นน้ําใช้ ไม่ใช้น้ําเพื่อเกษตรกรรม คนสูบน้ําคือใครรู้ไหมครับ ขนาดรองผู้ว่า ราชการจังหวัดยังต้องไปขอร้องเลย ให้หยุดนะครับ เดี๋ยวมีบทลงโทษนะ ก็ยังไม่ได้ลงโทษ สักทีหนึ่ง คนที่มาสูบน้ําคือใครครับ ก็คือผู้นําท้องถิ่นทั้งนั้น ชาวบ้านเขาไม่กล้าหรอกครับ ถ้าผู้นําท้องถิ่นเข้มแข็ง เพราะฉะนั้นผมอยากให้ผู้นําท้องถิ่น ซึ่งท่านกําหนดไว้ในนี้มีบทลงโทษ ผู้ไม่นํานโยบายไปปฏิบัติแล้วไม่ลงโทษถือว่าละเว้นครับ มาตรา ๑๕๗ เลยครับ ใส่ไปเลย ก็ขออนุญาตเรียนด้วยความเคารพนะครับ ผมเหลือเวลาอีกน้อยนะครับ ทั้งหมดมีน้ํากินน้ําใช้ น้ําบริโภค น้ําเพื่อการเกษตร น้ําเพื่อการอุตสาหกรรม แต่ทั้งหมดนี้นะครับ ขาดอย่างเดียว คือขาดคนที่มีน้ําใจครับ เรารังแกธรรมชาติ และพวกเราไม่มีน้ําใจที่จะช่วยกันพัฒนาบ้านเมือง ของเราไม่เชื่อฟังนะครับ ต้องนํานโยบายไปปฏิบัติให้อย่างชัดจริง ให้อย่างเห็นแจ้ง แล้วใคร ไม่ปฏิบัติต้องถูกลงโทษนะครับ ผมยังมีเรื่องเล่าให้ฟังอีกเยอะแยะเกี่ยวกับเรื่องน้ํานะครับ เดี๋ยวเรามีโอกาสเราคงได้คุยกันที่ห้องอาหารนะครับ ขอบพระคุณมากครับท่านประธานครับ