วลัยรัตน์ ศรีอรุณ ขอขอบคุณคุณหมอและเสนอข้อเสนอแนะในการปฏิรูปการศึกษา โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการปฏิรูปครู โดยเฉพาะการแต่งตั้งผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนให้เหมาะสม และเน้นย้ำถึงความสำคัญของการแก้ไขปัญหาคุณภาพชีวิตของครูให้สุขสบาย
ขอบพระคุณคุณหมอค่ะ ถ้าหากว่าคุณหมอจะเข้าไปอยู่ในคณะกรรมาธิการด้านการศึกษา ด้วยข้อเสนอเหล่านี้จะเป็นประโยชน์มาก แต่ถ้าคุณหมอจะเลือกคณะกรรมาธิการชุดอื่น ดิฉันอยากจะขอให้ส่งข้อเสนอนี้กับคณะกรรมาธิการด้านการศึกษาด้วยนะคะ ต่อไป ขอกราบเรียนเชิญ พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก ท่านอดีตรองผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติค่ะ อยู่ไหมคะ เชิญค่ะ
พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก : กราบเรียนท่านประธานสภาและผู้ทรงคุณวุฒิ สมาชิกผู้ทรงเกียรตินะครับ กระผม พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก สมาชิกสภาขับเคลื่อน การปฏิรูปประเทศ หมายเลข ๑๒๔ ครับ ในส่วนนี้เรากําลังอภิปรายในส่วนของการปฏิรูป การศึกษาครับท่านประธาน ท่านประธานครับ เราคงทราบกันว่าการปฏิรูปการศึกษานั้น เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลานะครับ เรามีการปฏิรูปการศึกษามา ๒ รอบใหญ่ ๆ รอบแรกก็ตั้งแต่ พ.ร.บ. การศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๒ และตอนนี้ก็ก้าวเข้าสู่การปฏิรูปครั้งที่ ๒ ในทศวรรษที่ ๒ ช่วงปี ๒๕๕๒ ถึงประมาณปี ๒๕๖๑ ผมเองเป็นตํารวจแต่ว่าต้องขอพูดเรื่องการศึกษา เพราะว่าส่วนหนึ่งผมอยู่โรงเรียนนายร้อยตํารวจมาร่วม ๕-๖ ปี แล้วก็เป็นผู้บัญชาการศึกษา ขออนุญาตเอ่ยชื่อ อยู่กับท่านอํานวย เป็นผู้บัญชาการศึกษา แล้วผมมีความสุขมากที่ชีวิต ปีหนึ่งได้เป็นผู้บัญชาการศึกษาแม้ว่าจะอยู่พื้นที่ในนครบาล แต่ว่าเมื่อผมมาเป็นผู้บัญชาการศึกษา ๑ ปี ผมมีความสุข ครอบครัวผมมีความสุข ภรรยาและลูกมีความสุขมาก เหตุที่ผมมีความสุข เพราะว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่ผมมาทําการศึกษากับตํารวจ เป็นครูของตํารวจ และตํารวจ ก็ทํางานมากหลาย ๆ อย่างแต่ว่าเมื่อทําการศึกษาแล้วผมมีความรู้สึกว่าเป็นการทํางาน ที่ตรงกับสิ่งที่จะสร้างประโยชน์ได้มากที่สุดนะครับ ผมเองตั้งแต่เด็ก ๆ ก็รักเรื่องการศึกษา อยู่บ้านนอกต่างจังหวัดพยายามเรียนหนังสือให้เก่ง เพราะว่าทุนทางสังคมต่ํานะครับ ฐานะต่าง ๆ เราไม่ดี เราต้องมีอย่างเดียวคือการศึกษา การศึกษาเป็นความงอกเงยและงอกงามนะครับ ผมได้ยินอดีตเมธีหรือท่านเป็นปราชญ์ผู้ยิ่งยงที่สุด ผมจําชื่อท่านได้ท่านหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ท่านเคยพูดไว้เกี่ยวกับการศึกษาเหมือนกับปลูกต้นส่วนของที่เรียกว่ากล้วยไม้ ออกผลช้า ออกดอกช้า แต่ออกช้าฉันใดจะงอกงามเมื่อนั้น และผมอยู่ต่างจังหวัดท้องทุ่งท้องนา ผมได้ยินเพลงอยู่เพลงหนึ่งซึ่งประทับและจับใจก็คือท่วงทํานองที่ว่า แสงเรือง ๆ ที่ส่องประเทือง อยู่ทั่วเมืองไทย คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่สร้างเด็กไทยในพื้นธานีนะครับ ผมฟังแล้วเป็นเพลงอมตะ และมีความหมายลึกซึ้งต่อผมและชีวิตผม เพราะคุณพ่อผมเป็นครูประชาบาลนะครับ ปัจจุบันนี้คนรอบตัวผมคนที่ผมรักก็ยังประกอบอาชีพครูนะครับ เพราะฉะนั้นผมเข้าสู่ ประเด็นเลยว่าท่านทั้งหลายได้อภิปรายว่าการศึกษานั้นต้ององคาพยพ พัฒนาการ ปฏิรูป รีฟอร์ม (Reform) ในส่วนของหลาย ๆ กระทรวง และหลาย ๆ ประเด็นปัญหา แต่ผมก็นั่งฟัง มาตลอดทุกคําพูดทุกประโยคที่ท่านอภิปรายทั้งผู้ทรงคุณวุฒิทุกท่าน ผมกราบขอบคุณนะครับ และผมจับประเด็นได้ว่าส่วนหนึ่งหลายท่านว่าปัญหานั้นต้องแก้ได้หลาย ๆ อย่าง แต่ต้อง พุ่งตรงไปที่ปัญหาที่ครู เด็กจะดีได้ครูก็ต้องดีก่อน หรือดีพร้อม ๆ กันนะครับ ครู ๓๐,๐๐๐ คน ไซซ์ (Size) ขนาดใหญ่ ตํารวจ ๒๐๐,๐๐๐ กว่าคน โรงเรียน ๓๐,๐๐๐ โรงเรียน ตรงนี้ เป็นจุดแตกหัก เป็นจุดที่จะเป็นยุทธศาสตร์หลักของการศึกษา เป็นข้อกลางหรือเป็นข้อพื้นฐาน ที่สําคัญที่สุด ควิกวิน (Quick win) ตรงนี้ผมว่าจะต้องทําตรงนี้นะครับ ผมมี ๔ ประเด็นหลัก ๆ ที่จะนําเสนอแบบเชิงประจักษ์ง่าย ๆ ๑. การแต่งตั้ง ผอ. รอง ผอ. หรือผู้ช่วย ผอ. ก็ตามนะครับ โดยเฉพาะผู้ช่วย ผอ. ขณะนี้ผมสํารวจดูมีอยู่หลายคน ผอ. ก็เป็นไปแล้วไม่เป็นไร แต่ก็จะโยกไปอยู่โรงเรียนดี ๆ โดยทําทุกอย่างเพื่อไปอยู่โรงเรียนที่ดีกว่า และผู้ช่วย ผอ. เหล่านี้ ผมศึกษาดูนี่หรือจะเรียกว่า รอง ผอ. ก็ตามส่วนมากแล้วจะเตรียมเป็น ผอ. พวกนี้มาจากไหน มาจากกระทรวง มาจากผู้ที่ไม่มีจิตวิญญาณของความเป็นครูแม้แต่น้อยเลย ผมรู้จักเยอะ มีเพื่อนผมด้วย มีน้อง มีหลาน มีเพื่อน ๆ ญาติของเพื่อน ๆ เป็นผู้ช่วย ผอ. นี่เยอะนะครับ บิดเบี้ยว ผิดเพี้ยน เพราะว่าเขาทําทุกอย่างเพื่อจะเป็น ผอ. เป็นครูใหญ่ แต่ไม่มีใจเป็นครู และเบียดบัง แล้วก็มาสั่งการครูน้อยด้อยโอกาสให้ทําโน่นทํานี่โดยที่ตัวเอง ไม่มีวิชาชีพครูเลย แล้วก็ไม่มีจิตวิญญาณ ถึงจะมีก็ไม่มีจิตวิญญาณที่แท้จริง เขารู้กันทุกโรงเรียน ใน ๓๐,๐๐๐ โรงเรียน ท่านไปเช็ก (Check) ได้เลย ผมเคยเช็ก (Check) มาแล้วนะครับ ๓๐,๐๐๐ โรงเรียน ๙๙ เปอร์เซ็นต์ เป็นเช่นนี้นะครับ
ข้อ ๒ การบรรจุครูใหม่ การศึกษาเชิงพาณิชย์ ครูล้นตลาด หรือเมื่อก่อนนี้ เด็ก ๆ ผมก็อยากเป็นครู อยู่ต่างจังหวัดคนเรียนเก่ง ๆ ต้องเป็นครูก่อนนะครับ ขณะนี้ ครูเยอะ ครูเยอะก็เป็นครูภาคสมทบอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ บางครั้งจบมาแล้วไม่มีงานทํา ก็ไปเป็นพริตตี้ (Pretty) เป็นอะไรต่าง ๆ แต่พริตตี้ (Pretty) แล้วไปไหน พริตตี้ (Pretty) แล้วไปไหน ต้องถามอีกที ก็ต้องพูดอีกต่อหนึ่ง
ข้อ ๓ ทําผลงานเลื่อนตําแหน่งควรจะทําเชิงลึก เชิงประจักษ์ ไม่ใช่แวบ ๆ มาถ่ายรูป หรือกินเวลาของคนอื่น เป็นซีโน่นซีนี่ หรือเลื่อนระดับเยอะแยะ แล้วก็ไม่ได้สอน จริงหรอกครับ พวกนี้ทิ้งห้องและทิ้งเด็ก หรือถ้าเป็นคนที่จะทําจริง ๆ ครูบางคนไม่เคยเรียน วิจัยนะครับ อดหลับอดนอน กองตํารับตําราเยอะแยะมานั่งทํา ต่างประเทศเขาไม่มีแล้วครับ เขาเชิงประจักษ์ เขารู้ว่าครูคนไหนทําจริงหรือไม่จริง ผอ. นั่นละครับต้องรับผิดชอบว่า คนไหนควรจะเลื่อนระดับ
ข้อ ๔ อีกอันหนึ่งก็คือว่าค่าตอบแทน เงินเดือนดี ไม่มีหนี้นะครับ จิตใจ โปร่งใส หนี้สินยังทวงตามเยอะแยะครูจะมีใจที่ไหนไปสอนเด็ก หน้าตาเศร้าหมอง เหล่านี้ ก็คือปัญหาพื้นฐาน ผมพูดนี่พูดสิ่งเล็ก ๆ แต่มันแหลมคม แล้วถ้าท่านแก้บันไดขั้นแรกนี้ ได้ยอดท็อป (Top) สูงสุดก็จะแก้ได้ ระดับสูงขึ้นไป ระดับมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ผมก็ศึกษา แต่ว่าผมขอพูดระดับปฐมภูมิตรงนี้นะครับ ๔ ประเด็นนี้ขอให้คุณภาพชีวิตของครูมีความสุข ผมดีใจมากที่ท่านนายกรัฐมนตรีท่านพูดว่าการศึกษานั้นต้องทําให้ครูมีความสุข นักเรียน มีความสุข ผู้ปกครองมีความสุข กราบขอบคุณครับท่านประธาน และท่านสมาชิก ผู้ทรงเกียรติครับ กราบขอบคุณครับ ขออนุญาตครับ
ขอบพระคุณค่ะ ดิฉันมีท่านสุดท้ายของด้านการศึกษานะคะ ท่านอธิบดี อภินันท์ ซื่อธานุวงศ์ ถ้าท่านใดจะอภิปรายด้านการศึกษาอีกก็กรุณาส่งชื่อนะคะ มิฉะนั้น ท่านนี้จะเป็นท่านสุดท้ายแล้ว เรียนเชิญค่ะ