เรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผม พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ หมายเลข ๒๔๘ นะครับ ผมมีความคิดเห็นต่อเรื่องที่ คณะกรรมาธิการได้เสนอใน ๒ เรื่องด้วยกัน เรื่องแรกเปึนเรื่องเกี่ยวกับอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ ก็อยากจะเรียนตรงนี้ว่าเรื่องนี้ก็เปึนสิ่งสําคัญที่ก็เห็นด้วยในส่วนนี้นะครับ อีกเรื่องหนึ่ง ที่จะเสนอก็คือเรื่องกองทุนพัฒนาไฟฟัานะครับ ในเรื่องแรกนี่ผมจําได้ว่าเมื่อ ๑๐ ป้ที่แล้ว ผมเขียนยุทธศาสตร์ให้กับนิคมอุตสาหกรรมแห่งชาติ เมื่อ ๑๐ ป้เลยครับ เพราะจําได้ว่า ตั้งแต่ท่านรัฐมนตรีพินิจเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ก็ได้ศึกษาเรื่องนี้ แล้วก็ได้มีแนวคิดนี้ตั้งแต่เมื่อ ๑๐ ป้ที่แล้ว แล้ววันนี้ถามว่าแนวคิดนี้ เกิดหรือยัง ผมคิดว่า แนวคิดนี้ ๑๐ ป้ผ่านไปก็ยังไม่ได้พัฒนาไปมากเท่าที่น่าจะเปึนนะครับ ในการศึกษาในครั้งนั้น ผมมองเห็นอย่างนี้นะครับว่าการเริ่มต้นก็ได้ศึกษาหลายประเทศด้วยกันที่เขามีการพัฒนา ในอุตสาหกรรมแบบที่เปึนอีโคอินดัสเตรียล (Eco-Industrial) นี่นะครับ

เขาเริ่มต้นจากการศึกษาพื้นที่โดยให้ฝ์ายวิชาการทําล่วงหน้าก่อน โดยเฉพาะในประเทศจีน ให้เมืองอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นต้องเปึนมหาวิทยาลัยที่เกิดขึ้นก่อน อันนี้ตรงข้ามกับเราเลย ของเราก็พัฒนาอุตสาหกรรมไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมีปัญหาแล้วก็ค่อยเกิดมหาวิทยาลัย ตอนนี้คนเริ่มคิดที่จะให้เกิดมหาวิทยาลัย ในอุตสาหกรรมของเรามีอยู่ด้วยกัน ๓ ส่วน ที่ท่านบอกว่า ๑๐๐,๐๐๐ กว่าโรงงาน ส่วนที่ ๑ อยู่ในนิคมอุตสาหกรรมแห่งชาติ ส่วนที่ ๒ อยู่ในนิคมอุตสาหกรรมที่เปึนของเอกชนที่ถูกกํากับดูแลโดยนิคมอุตสาหกรรมแห่งชาติ เช่นเดียวกัน และส่วนที่ ๓ อยู่นอกนิคมอุตสาหกรรม ในวันนี้ผมคิดว่าท่านจะจัดการกับ โรงงานต่าง ๆ ที่อยู่นอกนิคมอุตสาหกรรมอย่างไร เพราะขณะนี้อยู่นอกนิคมอุตสาหกรรมมาก จํานวนมหาศาล แล้วในช่วงเวลา ๑๐ ป้มาก็ไม่เคยมีแนวคิดที่จะต้องทําให้โรงงานนี้ไปอยู่ใน นิคมอุตสาหกรรมอย่างที่มันน่าจะเปึน แล้วจะได้คุมเรื่องสิ่งแวดล้อมนี้ได้ อย่างยกตัวอย่าง ในประเทศจีนเขาสร้างเมืองมหาวิทยาลัย สร้างเปึนเมืองของอุตสาหกรรมทั้งหมดอยู่ข้างนอก พื้นที่ห่างไกลเลย ของเราโรงงานอุตสาหกรรมเราก็จะอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับเมือง ตรงนี้เปึนสิ่งที่จะต้องมีการพัฒนา ท่านบอกว่าจะเอาเรื่องนี้มอบให้กับจังหวัดเปึนผู้ดูแล ผมตอบท่านว่าผมไม่เห็นด้วย สาเหตุที่ไม่เห็นด้วยก็ด้วยมาจากว่าจังหวัดไม่สามารถดูแลได้ โดยเฉพาะจังหวัดที่ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดสยุมพรที่ พูดเมื่อกี้ ขออนุญาตที่เอ่ยชื่อ จังหวัดระยองของท่านไม่สามารถที่จะจัดการเรื่องนี้ได้แน่นอน เพราะว่าอุตสาหกรรม มันใหญ่เกินกว่าผู้ว่าราชการจังหวัดจะเข้าไปดูแล และอุตสาหกรรมจังหวัดจะเข้าไปดูแลตรงนี้ จังหวัดชลบุรีก็ไม่สามารถจัดการได้เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นจะใช้รูปแบบให้จังหวัดเข้าไป ดําเนินการคงเปึนไปไม่ได้ แล้ววันนี้ก็หลาย ๆ ที่ที่มีปัญหาก็มาจากตัวอุตสาหกรรม ในจังหวัดนั่นแหละที่มีปัญหา อันนี้ผมคิดว่ามันเปึนปัญหาเชิงโครงสร้างอย่างหนึ่ง จะเรียกอย่างนี้ว่าการวางผังเมืองในส่วนที่เปึนอุตสาหกรรมก็ยังไม่สามารถวางได้ เพราะอยู่สะเปะสะปะผสมปนเปกันไปหมดในจังหวัดระยอง แล้วก็ในจังหวัดชลบุรี ท่านจะเห็นตรงส่วนนี้อย่างใหญ่หลวงเลยครับ อีกประการหนึ่งที่ตอนนี้นิคมอุตสาหกรรม มีโครงการแสนกว่าล้านบาทครับ ให้ผมไปช่วยเรื่องการมีส่วนร่วมช่วย ไม่ได้จริง ๆ ครับ เพราะว่าแผนเขาเสร็จหมดแล้ว ไปมีส่วนร่วมก็เพื่อให้ประชาชนได้รับรู้ รับทราบว่า โครงการที่จะทําจะได้เข้าใจว่ามันเปึนอย่างไร ไม่ใช่เลยครับ การมีส่วนร่วมของประชาชน ต้องเริ่มตั้งแต่ต้นน้ํา ตั้งแต่เริ่มคิด ไม่ใช่เริ่มตอนช่วงท้าย อันนี้เปึนสิ่งที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบันนี้

อีกส่วนหนึ่งก็คือในเรื่องเกี่ยวกับกองทุน ผมก็อยู่กองทุนมานานเหมือนกันเพราะว่าอบรมให้กับ สกพ. เรกูเลเตอร์เขามีปัญหามากเลยครับ เพราะว่าทําอย่างไรที่ไปคุยกับชาวบ้านให้รู้เรื่อง ทําอย่างไรจะไปช่วยจัดการความขัดแย้งในชุมชน ตอนนี้เขาเริ่มไปตั้งอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ไปอบรมให้กับเขา ก็เปึนการทําปลายน้ําเช่นเดียวกัน คงจะแก้ปัญหายาก ผมก็ให้ข้อคิดเขา ไปอย่างนี้ว่าอย่างที่ท่านได้เสนอว่าไม่โปร่งใส ไม่มีส่วนร่วม อันนี้เรื่องจริงทั้งหมดเลยนะครับ เมื่อกี้ท่านได้เสนอไปแล้วว่าไม่โปร่งใสอย่างไร ที่ประธานไปออกรถอะไรอย่างนี้มีเยอะ แบบนี้ เยอะมากเลย ผมก็เสนอแนะเขาไปบอกว่าต่อไปนี้เงินกองทุนให้ชาวบ้านเปึนผู้ออกแบบเอง ได้ไหมว่าเงินกองทุนนี้เขาจะไปทําอะไรบ้าง เช่นชุมชนเขาอยากจะมีโรงพยาบาลดี ๆ ของเขา เขาอยากจะมีโรงเรียนดี ๆ ขออนุญาตนะครับ เขาอยากจะมีสถานที่พักผ่อน เขาอยากจะมี ห้องสมุดชุมชนอะไรของเขา ให้เขาได้ฝันตรงนั้นแล้วเขาบอกว่าเขาอยากจะมีสิ่งต่าง ๆ ต่อไปนี้ ผมอยากให้ทําเปึนแผนไม่ใช่ทําเปึนโครงการมาเสนอเปึนอีเวนต์ (Event) ไปอย่างนั้น ไม่ดี ทําเปึนแผนเลยว่าในรอบ ๕ ป้นี้ชุมชนหมู่บ้านนี้ต้องการอะไรบ้าง แล้วจะจัดอะไร เปึนอันดับแรก อันดับรองที่จะตามมาตรงนี้ เขาจะได้มีความฝันในส่วนนี้ด้วย อีกส่วนหนึ่ง ที่ผมมองที่ท่านได้พูดถึงเรื่องเกี่ยวกับเงินกองทุน ผมคิดว่าเงินกองทุนนี้น่าจะนําไปสู่ การพัฒนาในชุมชนสัก ๖๐-๗๐ เปอร์เซ็นต์ ไปสู่การปัองกันเหตุการณ์อะไรที่จะเกิดขึ้น น่าจะประมาณสัก ๑๐ เปอร์เซ็นต์ แล้วไปสู่การแก้ไขเมื่อมีเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วอีกประมาณ สัก ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ประมาณขนาดนี้น่าจะเปึนสิ่งที่ดี ที่จริงผมเสนอเขามากกว่านั้น อีกด้วยว่าชุมชนไหนที่อยู่ใกล้กับโรงงาน อยู่ใกล้นิคมอุตสาหกรรมน่าจะมีกองทุนอะไร ที่สนับสนุนเขาด้วย

ช่วยเหลือว่าถ้าเผื่อชาวบ้านเขาใช้เงินสหกรณ์ของชุมชนมาลงทุนในอุตสาหกรรม สมมุติว่า ลงทุน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ก็สามารถที่จะเติมให้เขาอีก ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อที่จะให้ ชาวบ้านได้มีสิทธิที่จะเข้าไปตรวจสอบ แล้วมีสิทธิเปึนเจ้าของในอุตสาหกรรมตรงนั้นด้วย ถ้าเผื่อเกิดได้อย่างนี้ก็เปึนสิ่งที่ดีนะครับ อันนี้ก็เปึนสิ่งที่ขออนุญาตเสนอในช่วงนี้ครับ ขอบคุณครับ