กราบเรียน ท่านประธาน ท่านอาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บันลือ เอมะรุจิ ได้นําเสนอเรื่องของ การปฏิรูปการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาต่ํากว่าระดับอุดมศึกษาเสร็จไปแล้ว ต่อไปเปึนเรื่องที่อยู่ในความรับผิดชอบของผม คือเรื่องของการกําหนดให้โรงงานติดตั้ง ระบบรายงานแสดงผลการตรวจวัดคุณภาพน้ําทิ้งหรือคุณภาพอากาศจากปล่องต่อสาธารณะ ดิสเพลย์ มอนิเตอริง เรียลไทม์ (Display monitoring real-time) อันนี้เรื่องของเรื่อง ก็มาจากเรื่องของแนวคิดนี้นะครับ ในปัจจุบันโรงงานอุตสาหกรรมในประเทศเรามีอยู่ประมาณ ๑๔๐,๐๐๐ โรงงาน มีทั้งโรงขนาดเล็ก โรงขนาดกลาง แล้วก็โรงขนาดใหญ่ แล้วก็แต่ละโรง ก็จะมีผลต่อเรื่องของการผลิต จะมีผลต่อด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันไปก็แล้วแต่ขนาดของ โรงงานอุตสาหกรรม แล้วก็แล้วแต่ประเภทของโรงงานอุตสาหกรรม เพราะฉะนั้นแนวคิด ในเรื่องของการปฏิรูปเรื่องการจัดการด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อมโดยกําหนดให้โรงงาน อุตสาหกรรมบางประเภทต้องติดตั้งระบบรายงานผลคุณภาพน้ําทิ้งหรือคุณภาพอากาศ จึงเปึนเสมือนแนวทางปฏิรูป ทั้ง ๆ ที่เรื่องนี้ในกระทรวง อุตสาหกรรมอาจจะมีเรื่อง การกําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมต้องติดตั้งระบบต่าง ๆ อยู่แล้ว แต่ว่ายังไม่มีการแสดงผล ที่หน้าโรงงาน เพราะฉะนั้นการเสนอรายงานเรื่องนี้ก็เสมือนเปึนการขอให้ กระทรวงอุตสาหกรรมช่วยบังคับให้โรงงานอุตสาหกรรมบางประเภท ดังที่จะกราบเรียน ต่อไปช่วยติดตั้งระบบจอแสดงผลที่หน้าโรงงานให้ด้วย เพราะฉะนั้นประเด็นที่นําเสนอก็คือ หลักการ แล้วก็เหตุผล โดยเสนอเรื่องของความสอดคล้องเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ เสนอเรื่องของ วัตถุประสงค์การศึกษา ผลสัมฤทธิ์ของการศึกษา

แล้วก็วิธีการในการที่จะนําเสนอเรื่องของเรียลไทม์ (Real-time) แล้วก็ประเด็นข้อเสนอ เชิงปฏิรูปทั้งหมดนี้หลักการและเหตุผลที่ขณะนี้มีโรงงานอุตสาหกรรมทั้งสิ้นประมาณ ๑๔๐,๐๐๐ โรงงาน โรงงานอุตสาหกรรมทั้ง ๒ ประเภทก็จะมีอินเทอแรกชัน (Interaction) ต่อสังคม ที่ต่อสังคมโดยตรงมี ๒ ลักษณะ ลักษณะที่ ๑ ก็คือปล่อยน้ําเสียหรือว่าน้ําใช้ ลงในแหล่งน้ํา แหล่งน้ําก็หมายถึงพวกลําคลอง ห้วย หนอง แม่น้ําต่าง ๆ อย่างนี้เปึนต้น ๒. ก็คือโรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้อากาศ หมายความว่ากระบวนการผลิตใช้อากาศ แล้วก็ ปล่อยอากาศที่เกิดจากกระบวนการผลิตสู่บรรยากาศ โรงงานเหล่านี้ที่ผมเรียนเมื่อกี้นี้ ประมาณ ๑๔๐,๐๐๐ โรงงานควรจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมให้มากขึ้น การรับผิดชอบ อย่างนี้ก็ตรงกับภาษาอังกฤษที่เรารับรู้กันคือเรื่องของซีเอสอาร์ คอร์ปอเรท โซเชียล เรสปอน ซิบิลิตี (CSR : Corporate Social Responsibility) ทําอย่างไรจะให้โรงงานอุตสาหกรรม มีความรับผิดชอบต่อสังคมมากขึ้น ทีนี้ประเด็นที่นําเสนอมีความสอดคล้องกับ ร่างรัฐธรรมนูญไหม ร่างรัฐธรรมนูญที่เรากําลังศึกษากําลังทํากันก็มีมาตรา ๙๒ กําหนดว่า ทรัพยากรธรรมชาติเปึนสมบัติของประเทศ เปึนสมบัติของชาติ เพราะฉะนั้นเพื่อประโยชน์ สาธารณะรัฐจะต้องจัดการบริการให้เกิดความสมดุลระหว่างเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม เพราะฉะนั้นก็จะต้องคุ้มครองสิ่งแวดล้อม จะต้องมีแผนจัดการด้านทรัพยากรน้ํา ป์าไม้ ทะเล มีแผนผังเมือง รัฐต้องสนับสนุนให้ประชาชนหรือว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีส่วนร่วม ในการจัดการเรื่องของทรัพยากร เพราะฉะนั้นวัตถุประสงค์ที่ทําการศึกษาเรื่องนี้ แล้วก็นําเสนอต่อสภาปฏิรูปแห่งชาติก็คือว่ารายงานฉบับนี้คือเพื่อให้ภาคอุตสาหกรรม อยู่ร่วมกันกับประชาชนได้โดยไม่มีการระแวง เพราะฉะนั้นก็จะไปสอดคล้อง ๒ เรื่องคือ เรื่องของแนวคิดเมืองนิเวศ ดังที่กราบเรียนเมื่อกี้นี้ท่านอาจารย์สุวัฒนาได้พูดถึง แล้วก็ ข้อที่ ๒ วัตถุประสงค์คือว่าจะทําให้ข้อสงสัยในเรื่องของการเปึนผู้ก่อมลพิษของ โรงงานอุตสาหกรรมลดน้อยลง เพราะว่าอะไรครับ เพราะว่าจะมีการแสดงผล การปล่อยมลพิษ ๒ เรื่อง คือ เรื่องน้ําเสียและอากาศเสียที่หน้าจอที่หน้าโรงงาน เพราะฉะนั้น ประชาชนที่ผ่านไปผ่านมาก็จะสามารถดูผลการแสดงมลพิษในขณะนั้นที่เรียกว่าเรียลไทม์ ได้ตลอดเวลา การทําอย่างนี้ก็สามารถทําให้ระบบอุตสาหกรรม มีมาตรฐานการประกอบ อุตสาหกรรม ทําให้โรงงานอุ ตสาหกรรมในประเทศเรายกระดับขึ้นมา อีกระดับหนึ่ง ถ้าทําเช่นนี้แล้วผลที่คาดว่าจะได้รับมันจะประกอบด้วย ๓-๔ ข้อดังต่อไปนี้ ถ้าหากว่า

ทําหรือแสดงผลต่อสาธารณะที่หน้าโรงงาน ประชาชนที่ผ่านไปผ่านมาหน้าโรงงาน ไม่ว่าจะเปึนคนที่อยู่ ในพื้นที่หรือคนที่อื่นก็จะสามารถอ่านตัวเลขมลพิษที่ระบายออก ได้ที่หน้าจอ แต่ว่าการที่จะดูผลที่หน้าจอ แล้วก็ผู้อ่านก็จะต้องมีความรู้ในเชิงของตัวเลข มากพอสมควร แต่ว่าจะใช้เปึนภาษาไทย ข้อ ๒ ถ้าหากว่าประชาชนได้อ่านตัวเลข อ่านมลพิษที่ออกไป ระบายไปนี่ ถ้าหากว่ำประชาชนเชื่อก็จะมีความไว้วางใจ ต่อโรงงานอุตสาหกรรมมากขึ้น แล้วนอกจากนั้นข้อ ๓ หน่วยงานภาครัฐก็สามารถ ที่จะกํากับดูแลโรงงานอุตสาหกรรมได้มากขึ้น แล้วก็ง่ายขึ้น เพราะว่าโรงงานอุตสาหกรรม จะต้องส่งรายงานผลเช่นเดียวกันนี้ที่แสดงที่หน้าโรงงานนี่เข้าไปรายงานผลให้ กระทรวงอุตสาหกรรมโดยเฉพาะกรมโรงงานอุตสาหกรรมทราบ ที่เรียกว่าเปึนมอนิเตอริง (Monitoring) ข้อ ๔ ถ้าหากว่าทําได้เช่นนี้แล้วคาดว่าโรงงานอุตสาหกรรมจะได้รับ การยอมรับมากขึ้นทั้งในแง่ของมาตรฐานแล้วก็ในแง่ของความรับผิดชอบต่อสังคม ขอสไลด์ต่อไปเลยครับ ทีนี้วิธีการก็คื อว่าจะกําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมต้องติดตั้ง เครื่องแสดงผลไว้ที่หน้าโรงงานที่เรียกว่าดิสเพลย์ มอนิเตอริง เรียลไทม์ก็คือจอแสดงผล ถ้าดูจากจอแสดงผลขณะนี้ เพาเวอร์พอยต์ขณะนี้ ก็แสดงให้ท่านดูว่ากําหนดให้จอแสดงผล ต้องมีขนาดกว้างประมาณไม่น้อยกว่า ๒.๕ เมตร

แล้วก็ขนาดยาวประมาณ ๓ เมตร ผมไม่รู้จะเทียบอะไร ข้างหลังผมเปึนจอขนาดผมนี่ครับ ก็สามารถติดตั้งไว้ที่หน้าโรงงานได้ แล้วตัวอักษรระหว่างกันนี่นะครับก็มีตัวอักษรระหว่างจุด หรือพิกเซล (Pixel) ประมาณ ๑๖ มิลลิเมตรแสดงให้ประชาชนเห็น ข้อ ๔ เมื่อติดตั้งแล้ว จอแสดงผลต้องแสดงผลตลอดเวลา ไม่ใช่ว่าติดตั้งจอแล้วตัวเลขก็ดับ ๆ ป่ด ๆ ต้องแสดงผล ตลอดเวลาที่เรียกว่าเรียลไทม์ รายละเอียดอยู่ในภาคผนวก ค ในเอกสารรายงาน ประเด็น การศึกษาก็คือว่ากําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมที่มีการระบายน้ําทิ้ง ออกนอกโรงงานอุตสาหกรรมขนาด ๕๐๐ ลูกบาศก์เมตรต่อวัน หรือมีบีโอดี (BOD) บีโอดีก็คือ น้ําเสียที่มีโหลดดิง (Loading) ประมาณ ๔,๐๐๐ กิโลกรัมต้องแสดงผล อันนี้ประเภทที่ ๑ แล้วประเภทที่ ๒ คือโรงงานที่ระบายมลพิษอากาศจํานวนมากต่อบรรยากาศ เช่น โรงไฟฟัา โรงผลิตเหล็กกล้า หรือว่าโรงงานอื่นที่มีกระบวนการผลิตใช้แก๊สอันตรายจํานวนมาก ก็ต้องแสดงผลเช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นถ้าเปึนเช่นนี้ถ้าผมประมาณก็จะมีโรงงานอุตสาหกรรม ประเภทที่ ๑ ประมาณสัก ๑๐๐-๒๐๐ โรงงาน แล้วโรงงานประเภทที่ ๒ ประมาณสัก ๒๐๐-๓๐๐ โรงงานที่ต้องเข้าข่ายในการทําเรื่องของจอแสดงผล หากดูโมเดล (Model) อากาศนี่ถ้าดูจากโมเดล ย้อนกลับไปเมื่อกี้นี้อีกครั้งหนึ่ง ถ้าดูโมเดลนะครับมลพิษทางน้ํา เปึนเรื่องของกระบวนการในการผลิต มลพิษทางน้ํามีบีโอดีแล้วก็ซีโอดี (COD) ต้องรายงานผล ออนไลน์ (Online) ตลอดเวลา เรื่องของมลพิษอากาศอยู่ข้างบนสุดซ้ายมือของท่าน ก็จะเปึน เรื่องของมลพิษอากาศจะใช้ตัวเซม (CEM) เซมคือตัวคอนทินิวอัส อีมิชชัน มอนิเตอริง (Continuous Emission Monitoring) เซมตัวกํากับบอกว่ามลพิษอากาศต้องรายงานผล ตลอดเวลา ทั้งหมดนี้จะอยู่ในการกํากับดูแลของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เปึนของราชการ แล้วก็ อยู่ในความรับผิดชอบของเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรม ทั้งหมดนี้อย่างน้อยมีอยู่ ๔ กฎหมาย ๔ ข้อประกาศที่กระทรวงอุตสาหกรรมได้กําหนดแล้ว เพียงแต่ว่าเรื่องการบังคับให้ โรงงานอุตสาหกรรมต้องแสดงผลที่หน้าโรงงานอุตสาหกร รมนี่ยังไม่ได้กําหนดชัดเจน เพราะฉะนั้นมีประกาศอย่างน้อย ๔ เรื่อง เรื่องที่ ๑ คือกําหนดให้โรงงานต้องติดตั้ง เครื่องมือน้ําเสีย เรื่องที่ ๒ กําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมต้องติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์ เพิ่มเติม เรื่องที่ ๓ โรงงานต้องติดตั้งเครื่องมือตรวจวัดคุณภาพอากา ศ พ.ศ. ๒๕๔๕ แล้วก็เรื่องที่ ๔ กําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมต้องส่งข้อมูลออนไลน์อย่างต่อเนื่อง ทั้งหมดนี้เปึนการรับผิดชอบต่อกระทรวงอุตสาหกรรม ที่เขียน ๔ ข้อนี้เปึนการรับผิดชอบ

ต่อกระทรวงอุตสาหกรรมแต่ยังไม่ได้รับผิดชอบต่อประชาชน เพราะฉะนั้นเพื่อให้การปฏิบัติ ต่อประชาชนมีความเปึนจริงมากยิ่งขึ้น ดังนั้นจึงเสนอให้มีการกําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรม เปึนระเบียบหรือว่าเปึนประกาศอีก ๑ ข้อ กําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรมบางประเภท ต้องติดตั้งระบบรายงานผลการตรวจวัดคุณภาพน้ําและคุณภาพอากาศต่อสาธารณะ ที่เราเรียกว่าดิสเพลย์ มอนิเตอริง เรียลไทม์ แล้วก็กําหนดดังกล่าวนี่ให้โรงงานเหล่านี้ติดตั้ง จอแสดงผลไว้ที่หน้าโรงงานและต้องรายงานผล ต้องแสดงผลตลอดเวลา ทั้งนี้ได้แนบ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมที่ได้เรียนเมื่อกี้แนบมาด้วยในรายงานฉบับนี้ เปึนการนําเสนอ แนวทางของการทํารายงานเพิ่มเติมว่าโรงงานอุตสาหกรรมสมควรที่จะต้องติดตั้งระบบ รายงานผลแล้วก็แสดงผลการตรวจวัดคุณภาพน้ําทิ้งหรือคุณภาพอากาศต่อสาธารณะ พ.ศ. .... ถ้าหากว่าทางรัฐบาลเห็นด้วยก็นําไปใช้ประกาศได้ทันที ทั้งหมดนี้คือเรื่องรายงานผล การแสดงผลการตรวจวัดคุณภาพน้ําทิ้งหรือคุณภาพอากาศต่อสาธารณะ อันนี้เปึนการศึกษา แล้วก็นําเสนอต่อท่านประธานครับ

เรื่องต่อไปครับ ท่านประธานขออนุญาตต่อไปเลยนะครับ เรื่องต่อไปคือเรื่องของประเด็น เรื่องของการปฏิรูปการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมในภาคอุตสาหกรรม โดยอาศัย กระบวนการจัดการภายในของกรมโรงงานอุตสาหกรรม จะเรียนเชิญท่านดอกเตอร์สุรพล ชามาตย์ อนุกรรมาธิการ เปึนผู้นําเสนอรายละเอียดครับท่านประธาน ขอบคุณครับ