ท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพครับ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายแพทย์กิตติศักดิ์ คณาสวัสดิ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ หมายเลข ๑๒ จากจังหวัดมหาสารคามครับ เรื่องการปฏิรูประบบกําจัดขยะเพื่อแก้ปัญหา การจัดการขยะมูลฝอยชุมชน การกําจัดขยะมูลฝอยชุมชนถือว่าเปึ นเรื่องใหญ่และเปึนเรื่องที่ พวกเราทุกคนได้สัมผัสเห็น แล้วผมคิดว่าเรื่องนี้เปึนวาระแห่งชาติที่ตั้งแต่รัฐบาลชุดปัจจุบัน ได้เข้ามาบริหารจัดการก็มีไฟไหม้กองขยะที่แพรกษา ซึ่งก็ถือว่าเปึนการจุดประเด็นให้ทุกคน เห็นปัญหาความสําคัญของขยะ แล้วหลังจากที่มีปัญหาเรื่องของขยะที่แพรกษาแล้วก็เอกซเรย์ ทั่วประเทศกองขยะใหญ่ ๆ เท่ากับตึก ๕ ชั้น ๖ ชั้นไม่ว่าจะที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่จังหวัดขอนแก่น ที่อําเภอหาดใหญ่หลาย ๆ ที่โดยเฉพาะเมืองใหญ่ขยะต้องเยอะ ตรงนี้เปึน ปัญหาที่ทุกคนตระหนัก ในฐานะที่ผมเปึนนายกเทศมนตรีและเปึนผู้บริหารท้องถิ่นด้วย ที่จังหวัดมหาสารคามของผมก็เช่นเดียวกัน ถึงแม้จังหวัดมหาสารคามเปึนจังหวัดที่ไม่ใหญ่มาก แต่ปัญหาขยะวันหนึ่งก็ประมาณ ๑๐๐ ตันต่อวัน ซึ่งทางจังหวัดมหาสารคามในพื้นที่ผมเอง ก็ไปทิ้งนอกเขตเทศบาลที่ อบต. หนองปลิง ทีนี้ในส่วนของการจัดการขยะทุกคนก็รู้สึกว่า
เราจัดการขยะยังไม่ดี ต้องยอมรับว่าท้องถิ่นขีดความสามารถและงบประมาณทรัพยากรต่าง ๆ ในการจัดการขยะเรายังไม่ได้มาตรฐานที่ควรจะเปึน ซึ่งแต่ละส่วนที่เกิดปัญหาขึ้นไม่ว่า จะเปึนเรื่องของมลภาวะเรื่องกลิ่น เรื่องแมลงวัน เรื่องน้ําชะขยะในช่วงหน้าฝนโดยเฉพาะช่วงนี้ ฝนตกทีไรพวกผมนอนไม่หลับ เพราะว่าน้ําชะขยะบางทีก็จะลงไปทุ่งนาแล้วก็เกิด ความเดือดร้อน ซึ่งปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ในฐานะที่เปึนผู้รับผิดชอบโดยตรงก็ได้ให้ความสําคัญ และดูแลแก้ไข อย่างเต็มที่ เพราะว่าความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนที่ได้รับ ความเดือดร้อนพวกเราสัมผัสได้ตลอดเวลาแล้วต้องรับผิดชอบนะครับ ซึ่งก็ขออภิปราย ในแง่ของการที่จะนําขยะไปแปรรูปซึ่งก็ถือว่าเปึนความสําคัญ
เพราะว่าขยะที่เราทําแล้วก็ฝังกลบ หรือบางทีก็ปล่อยทิ้งลงแม่น้ําก็สร้างปัญหาให้กับสังคม ชุมชน แต่ถ้าเรานําไปเปึนพลังงาน เมื่อเปึนอาร์ดีเอฟหรือเปึนไฟฟัาเอง ก็ถือว่าเปึนการนําสิ่งที่ เปึนโทษมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ประเทศชาตินอกจากจะลดเรื่องมลภาวะแล้วยังได้พลังงาน ไฟฟัาขึ้นมาใช้เปึนประโยชน์ ซึ่งส่วนนี้ทุกคนเห็นด้วยในหลักการ แต่เรื่องของการที่จะทํางาน สังเกตว่าช่วงนี้มีการมาติดต่อเรื่องการทําไฟฟัาจากขยะนี่มากมาย แต่ยังมีปัญหา เรื่องความสําเร็จ หลายที่ที่ทําไปแล้วหลายท่านก็บอ กว่ายังมีปัญหาอยู่ ไม่ว่าจะเปึน จังหวัดภูเก็ต หรือหาดใหญ่ หรือหลาย ๆ ที่ ซึ่งสิ่งนี้คือสิ่งที่เราต้องมาทบทวนแล้วก็มาดูว่า ปัญหาคืออะไร ทําอย่างไรเทคโนโลยีจะดี จะไม่มีมลพิษ ประชาชนจะมีความสุข สิ่งนี้คือสิงที่ จะพบกับความสํา เร็จ เพราะว่าประชาชนคงไม่แฮปป้ หรอกครับถ้ายังมีมลภาวะอยู่ ประชาชนไม่แฮปป้หรอกครับถ้ายังมีเรื่องของการบริหารจัดการโรงไฟฟัาทําอาร์ดีเอฟ โดยไม่ประสบความสําเร็จ บางเทศบาล บาง อบต. ไปเซ็นสัญญาไว้ก็กลายเปึนซากเปึนสิ่งที่ เรียกว่ามีปัญหาจนถึงปัจจุบัน แล้วสิ่งที่อยากตั้งข้อสังเกตก็คือว่าเราจะทําอย่างไร ให้เกิดเทคโนโลยีที่มีความเหมาะสม ซึ่งตรงนี้ผมคิดว่าในโลกนี้โดยเฉพาะที่ท่านอาจารย์ สุชาติ นวกวงษ์ ไปดูมาทั่วโลกนี่ก็คงเห็นว่าตอนนี้มีเทคโนโลยีหลาย ๆ เทคโนโลยีที่มีความ เหมาะสม แต่ว่าใช้ขยะ ๕๐๐-๗๐๐ ตันต่อวัน ซึ่งอันนี้ผมก็ตั้งข้อสังเกตว่าเราจะมีเทคโนโลยี ที่เหมาะสมที่สามารถจะใช้แค่ ๑๐๐-๒๐๐ ตันต่อวัน แล้วเกิดประโยชน์ได้ไหม หรือถ้าไม่ได้ การใช้ขยะที่จะขนไปเปึน ๑๐๐ กิโลเมตร ค่าโลจิสติกส์ก็ไม่คุ้ม แล้วในส่วนที่ต่ํากว่า ๕๐๐ ตัน เราทําเปึนอาร์ดีเอฟเปึนขยะอัดแท่งเพื่อขายเปึนพลังงานน่าจะเปึนประโยชน์กว่า ซึ่งตัวนี้ก็คิดว่าน่าจะเปึนสิ่งที่ดี ประการที่ ๒ คือเรื่องสถานที่ ชุมชนควรจะเปึนคนกําหนดว่า สถานที่ใดเหมาะสม แต่ผมบอกเลยว่าการเป่ดพื้นที่ใหม่ยากมากครับ ถ้ายังไม่เห็นตัวอย่างที่ดี แล้วไม่มีมลภาวะ แล้วพื้นที่เดิมที่เปึนปัญหาอยู่แล้วทําให้มันดีขึ้นน่าจะเปึนคําตอบที่ ถูกต้องกว่า ประการที่ ๓ คือระเบียบที่เกี่ยวข้อง กฎหมายร่วมทุนภาครัฐ เอกชน พีพีพีที่ตอนนี้ ลงมาต่ํากว่า ๑,๐๐๐ ล้านบาท ก็เปึนสิ่งที่ต้องแก้ไข แล้วก็ต้องดูให้รอบคอบ แล้วก็ ทางราชการจะต้องเข้ามาดูแลตั้งแต่ต้น ก็ขอสรุปว่าเรื่องของขยะเปึนวาระแห่งชาติ เรื่องของ การลดขยะตั้งแต่ต้นทำงเราจะทําอย่างไร เรื่องของการกําจัดขยะให้ถูกต้อง แล้วก็ลด มลภาวะ แล้วก็ใช้เปึนประโยชน์โดยเฉพาะทําให้เกิดพลังงาน ไม่ว่าจะเปึนอาร์ดีเอฟ
หรือไฟฟัาก็เปึนคําตอบในที่สุด แต่ขอให้พวกเราต้องร่วมมือกันในการที่จะหาแนวทาง ที่ถูกต้องแล้วก็สร้างความมั่นใจให้ประชาชนให้ได้ครับ ขอบคุณมากครับ