เรียนท่านประธานที่เคารพ เพื่อน ๆ สปช. ทุกท่านนะครับ ผมเองก็เปึนคนหนึ่งที่มีความสนใจในเรื่องของการปฏิรูประบบกําจัดขยะ แล้วก็ดีใจที่ทางกรรมาธิการได้ทําเรื่องนี้ เพราะว่าเรื่องขยะมันเปึนเรื่องที่ทําด้วยความ ยากลําบาก ผมเองก็มีส่วนร่วมที่จะผลักดันเรื่องนี้มาหลายป้แล้วก็ยังไม่สําเร็จสักทีนะครับ ความจริงเรื่องขยะนี่ขยะมันมีหลายประเภทนะครับ

อย่าง กทม. เองวันนี้ก็ยังดีใจที่ กทม. ขยะที่ติดเชื้อจากโรงพยาบาลหรือคลินิกต่าง ๆ ก็มีระ บบในการกําจัดได้ค่อนข้างดี ก็ทําได้เกือบหมด แต่ปัญหาก็ยังมีขยะที่เหลืออยู่ ซึ่งเปึนขยะส่วนใหญ่ก็เปึนขยะตามบ้านเรือน ขยะตามบ้านเรือนรวมทั้งขยะหลาย ๆ ชนิด ที่มีการนําไปรีไซเคิล (Recycle) ไม่ว่าจะเปึนพวกแอร์ (Air) เก่า ตู้เย็นเก่า ทีวีเก่าอะไรอย่างนี้ ความจริงแล้วอยากเห็นทางกรรมาธิการได้ดูให้มันเปึนระบบว่าเราจะทําเหมือน ในต่างประเทศได้หรือเปล่าที่ในต่างประเทศมีการแยกขยะจริงจังมาก ซึ่งการแยกขยะ เราก็จะได้ขยะบางอย่างที่มีมูลค่าค่อนข้างสูง แล้วก็สามารถนําไปรีไซเคิลได้ ส่วนขยะ ที่ไม่สามารถกําจัดได้ รีไซเคิลได้ก็อาจจะนําไปใช้เปึนเชื้อเพลิง หรือนําไปใช้ในการผลิต ไฟฟัาได้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เปึนสิ่งที่เราน่าจะพยายามทํา แต่ว่าเราไม่ค่อยได้มีการพูดถึงเรื่องนี้ เราพยายามรณรงค์ให้ตามบ้านเรือนแยกขยะหรือโรงเรียนแยกขยะแต่เราแยกไปก็ไม่สามารถ จะทําอะไรได้กับการแยก ส่วนในเรื่องของการรีไซเคิลขยะถ้าเราทําได้เหมือนในต่างประเทศ อย่างประเทศญี่ปุ์นอย่างท่านมีแอร์ เก่า ตู้เย็นเก่าถ้าท่านจะซื้อของใหม่ท่านต้องเอา ของเก่ามาแลก เพราะว่าของเก่าเขาสามารถไปกําจัดแล้วก็รีไซเคิลกลับมาได้ ซึ่งคิดว่า อยากเห็นเมืองไทยทําอย่างนี้เช่นเดียวกัน ส่วนวิธีการกําจัดขยะเทคโนโลยีมันมีหลายแบบ เพราะว่าเนื่องจากว่ามันขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของขยะ ทางกรรมาธิการก็พูดถึงระบบเผา แต่ก็มีบางระบบที่เปึนระบบที่ค่อนข้างจะดีแล้วก็มีปัญหาต่อสิ่งแวดล้อมน้อยอย่างเช่น ระบบหมักที่ได้ไบโอแก๊สออกมา นอกเหนือจากนั้นไบโอแก๊สก็ยังสามารถที่จะไปผลิตไฟฟัาได้ ส่วนขยะบางชนิดที่แยกออกมาก็สามารถที่จะทําอัดเปึ นขยะแท่งที่เราเรียกว่าอาร์ดีเอฟ ซึ่งสามารถเปึนเชื้อเพลิงซึ่งใช้กับโรงงำนซีเมนต์ซึ่งขายได้ แล้วก็บาย โปรดักต์ (By product) หรือว่าส่วนที่เหลือทิ้ง มีบางส่วนสามารถทําเปึนปุิยได้ ซึ่งกระบวนการ ต่าง ๆ ก็คือคงขึ้นอยู่กับประเภทของขยะ แต่ว่าบางเรื่องที่มีการพูดถึงกันบ้างแล้วก็คือ ปัญหาของโรงไฟฟัาจากขยะมันทํายากจริง ๆ เพราะว่าอย่างที่ต้องเอ่ยนามคือ ดอกเตอร์คุรุจิตพูดถึงมันมีเจ้าพ่อจริง ๆ แม้กระทั่ง กทม. เองก็ยังมีปริมาณขยะวันละ ๙,๐๐๐ กว่าตันก็ยังไม่สามารถทําโ รงไฟฟัาจากขยะได้ก็ยังติดพัน มันมีปัญหาจริง ๆ ซึ่งปัญหานี้เราจะแก้ไขอย่างไร อีกเรื่องหนึ่งก็คือในเรื่องของการที่ว่าเมื่อเราผลิตไฟฟัา ออกมาแล้วเราอยากจะขายไฟฟัาเข้าไปในระบบ ก็มีปัญหาอีกว่าถ้าจะขายไฟ ฟัาเข้าไป ในระบบก็จะต้องมีสายส่งที่สามารถรับไฟฟัาได้ เราจะต้องมีซับสเตชัน (Substation) ที่สามารถ

รับไฟฟัาที่จะต้องขายเข้ามาได้ ซึ่งตรงนี้ก็เปึนปัญหาอยู่เหมือนกันว่าเราอยากจะผลิตไฟฟัา แต่ว่าถ้าเกิดว่าไม่มีสายส่งที่มีขนาดใหญ่พอ หรือมีซับสเตชันที่ใหญ่พอที่จะรับไฟ ฟัา ก็ไม่สามารถดําเนินการได้ ในเรื่องของการที่จะลงทุน วันนี้เราก็บอกบอกว่าเราอยากให้ เอกชนเข้ามาร่วมลงทุนเปึนระบบที่เราเรียกว่า ๓ พี (3P) ก็คือพับบลิก ไพรเวต พาร์ทเนอร์ชิป (Public Private Partnership) ความจริงแล้วระบบ ๓ พี ตามกฎหมายใหม่แล้วทําได้ ไม่ค่อยยาก โดยเฉพาะวงเงินที่ไม่ถึง ๕,๐๐๐ ล้านบาทสามารถที่จะลงทุนร่วมกันระหว่าง รัฐ เอกชน ได้ไม่ยากเลย แต่ปัญหาของเอกชนก็คงเปึนว่าถ้าจะลงทุนมันจะต้องคุ้มค่า กับการลงทุน ผลตอบแทนมันคงจะต้องดีพอสมควร โครงการขยะที่ทางรัฐบาลให้เอฟไอที (FIT) หรือฟ้ด อิน แทริฟ (Feed In Tariff) พูดถึงคํานวณมาจากผลตอบแทนประมาณ ๑๑-๑๒ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจริง ๆ แล้วผลตอบแทนระดับนี้เอกชนก็สนใจ แต่สิ่งที่เปึนปัญหาก็คือ จะมั่นใจได้อย่างไรว่าเราสามารถจะเอาขยะมาจากเจ้าพ่อได้ ซึ่งตรงนี้คือจะเปึนเรื่องใหญ่ ที่สุดเลย ส่วนในเรื่องการมีส่วนร่วมผมก็เชื่อว่าถ้าเ กิดว่าปัญหาในท้องถิ่นในพื้นที่ที่มีปัญหา จริง ๆ ประชาชนก็คงเห็นปัญหา แล้วประชาชนก็น่าจะเข้าใจได้ว่าถ้า จะแก้ปัญหา การกําจัดขยะโดยการผลิตไฟฟัาก็เปึนอีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทําได้ แล้วก็สามารถ จะแก้ปัญหานี้ได้ ก็คิดว่าถ้าประชาชนได้มีส่วนร่วมในการดําเนินการในการกําจัดขยะจริง ๆ ตั้งแต่ต้นเชื่อว่าการกําจัดขยะโดยการผลิตไฟฟัาก็มีความเปึนไปได้สูงครับ ขอบคุณครับ