ก่อนอื่นขอเรียนว่า คณะอนุกรรมาธิการที่ผมเปึนประธานนี้คือคณะอนุกรรมาธิการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อม ในคณะกรรมาธิการปฏิรูปทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมนี้ได้มอบหมายให้ทําการศึกษา เรื่องของการจัดการขยะ ก็จะขอนํารายละเอียดนะครับ วาระที่คณะอนุกรรมาธิการชุดนี้ ได้ทําการศึกษามีหลายเรื่อง ครับ เรื่องที่ ๑ ก็คือเรื่องของการปฏิรูประบบกําจัดขยะ

เพื่อแก้ปัญหาการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน เรื่องที่ ๒ คือเรื่องของการจัดตั้งศาลสิ่งแวดล้อม ซึ่งก็จะเปึนเรื่องของวาระปฏิรูปเพิ่มเติมที่ถัดไปนะครับ เพราะฉะนั้นก็จะมีคนที่เข้ามา เกี่ยวข้องกับผมอยู่ก็คือมีข้าราชการจากกรมควบคุมมลพิษเปึนอนุกรรมาธิการมาช่วยทําการ นําเสนอในที่นี้ด้วย และในเวลาเดียวกันก็จะมีท่านสยุมพรซึ่งเปึนกรรมาธิการและเปึน สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ทําการเสนอเรื่องของศาลสิ่งแวดล้อมนะครับ ขออนุญาตนําเสนอครับ ไปสไลด์ที่ ๑ ครับ ต่อไปก็เปึนการเสนอรายละเอียดเรื่องของการปฏิรูประบบกําจัดขยะครับ อันนี้เปึนเรื่องของการนําเสนอในคณะกรรมาธิการชุดนี้ครับ ว่าด้วยเรื่องของการจัดการ คุณภาพสิ่งแวดล้อม ถัดไปครับ ภาพนี้ครับท่านประธาน เปึนกรอบความคิดรวบยอดทั้งหมดเลย เรื่องของการกําจัดขยะ ถ้าดูในวงกลมสีเหลืองจะมีอยู่ ๔ ควอเตอร์ (Quarter) ด้วยกันนะครับ ควอเตอร์ที่ ๑ บอกว่าขยะมีจํานวนมากขึ้นทุกวัน ๆ ทั้งในเมืองแล้วก็ในชนบท ในควอเตอร์ที่ ๒ บอกว่าขยะมีปัญหามากขึ้น แล้วก็เราจะต้องหาวิธีการแก้ปัญหาเรื่องของขยะ วิธีแก้ปัญหา อย่างหนึ่งก็คือใช้เทคโนโลยีเข้าช่วย นั่นคือเปึนการปฏิรูประบบกําจัดขยะของประเทศไทย แต่เดิมใช้วิธีใดก็จะต้องมีการปฏิรูปใหม่ ในควอเตอร์ที่ ๓ ก็คือเสนอแนวทางจัดการ ใช้แก้ไขปัญหาของการจัดการขยะ เรียกว่าใช้แนวทางกลุ่มจังหวัดที่เรียกว่าคลัสเตอร์เบสด์ (Cluster-based) อันนี้เรียกว่าเปึนการดําเนินการแบบกลุ่มจังหวัด และควอเตอร์สุดท้าย ก็คือว่ากลุ่มจังหวัดนั้นคืออะไร กลุ่มจังหวัดก็คือจังหวัดใด ๆ ที่มีพื้นที่หรือเมื่อรวบรวมขยะได้ ตั้งแต่ ๕๐๐-๗๐๐ ตันขึ้นไปรวมกัน ให้ถือเปึน ๑ คลัสเตอร์ อันนี้กําหนดความตามนี้นะครับ

เพราะฉะนั้นพื้นที่ใด ๆ ถ้าหากว่ารวบรวมขยะได้ ๕๐๐-๗๐๐ ตันขึ้นไปเปึน ๑ คลัสเตอร์ แต่พื้นที่ใด ๆ หรือหน่วยใด ๆ หรือจังหวัดใด ๆ ที่มีขยะไม่ถึง ๕๐๐-๗๐๐ ตันก็ยังไม่เปึน ๑ คลัสเตอร์ ต้องไปรวมกับพื้นที่อื่น ๆ เพื่อจะรวมขยะให้ได้ ๕๐๐-๗๐๐ ตัน จึงจะเรียกว่าคลัสเตอร์ ทีนี้มาดูรายละเอียดครับท่านประธาน ดูสไลด์ถัดไป เริ่มต้นมาจาก การขยายตัวของชุมชนมีความหนาแน่นเพิ่มขึ้นทุกวัน ชุมชนมีทั้งขนาดใหญ่ มีทั้งขนาดเล็ก บางชุมชนก็มีขยะเกิดขึ้นรายวันมีความหนาแน่น เพราะว่าประชาชนเพิ่มมากขึ้นทุกวัน มากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันนะครับ บางเมืองก็ใหญ่ บางเมืองก็เล็ก เช่นจังหวัดเชียงใหม่ ก็เปึนเมืองใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาก็เปึนเมืองใหญ่ จังหวัดชลบุรีก็เปึนเมืองใหญ่ ขณะที่ เมืองเล็ก ๆ ก็เช่นจังหวัดยโสธรเปึนต้น อย่างนี้ถือว่าเปึนเมืองเล็ก เมืองใหญ่แตกต่างกัน เพราะฉะนั้นประชาชนก็จะมีความหนาแน่นแตกต่างกันนะครับ สไลด์ถัดไป ขยะชุมชน เหล่านี้ท้องถิ่นเปึนผู้เก็บขยะจากชุมชนเหล่านี้ แล้วก็ไปใช้วิธีการที่เรียกว่าแซนิทารี แลนด์ฟ่ล (Sanitary Landfill) ก็คือการกลบฝัง แต่ความจริงไม่ใช่เปึนการกลบฝัง เอาไปกองฝังในพื้นที่ต่าง ๆ มากกว่านะครับ ถ้าหาก ว่าจะดูตรงนี้ อันนี้คือเปึน การกําจัดขยะในพื้นที่โดยการเผา เขาเรียกว่าเผากลางแจ้งเพื่อที่จะลดปริมาณของขยะ ตามสไลด์นี้นะครับ บางท้องถิ่นพยายามเลือกใช้การกําจัดขยะโดยการเผาแบบเก่า อันนี้คือ เทคโนโลยีแบบเก่า ท่านจะเห็นว่ามีเตาเผา ๒ เตา อันนี้เปึนเตาเผารุ่นเก่า อันนี้ใช้น้ํามัน เปึนองค์ประกอบในการเผา อันนี้ความร้อนต่ํามาก ประสิทธิภาพในการเผาใช้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นก็จะเกิดอนุสาวรีย์เตาเผาแบบนี้ทั่วไปในประเทศไทย ผมไปพบอย่างน้อย ๒-๓ จังหวัด อันนี้ที่จังหวัดแพร่ แล้วก็ที่จังหวัดพะเยาก็มีครับ สไลด์ถัดไป อันนี้ก็คือ อนุสาวรีย์อย่างที่ผมเรียนให้ทราบนี่ครับ ก็คืออนุสาวรีย์ของเตาเผารุ่นเก่า ๆ สไลด์ถัดไป ในป้ ๒๕๓๕ ก็เกิดมีแววว่าจะแก้ปัญหาเรื่องขยะได้ นั่นคือท่านนายกรัฐมนตรีอานันท์ ปันยารชุน ได้ออกระเบียบว่าด้วยการรับซื้อไฟฟัาจากผู้ผลิตไฟฟัาขนาดเล็กมาก ที่เรียกว่า วีเอสพีพี (VSPP) หรือว่าเวรี สมอล เพาเวอร์ โปรดิวเซอร์ (Very Small Power Producer) โดยให้โรงกําจัดขยะเล็ก ๆ เหล่านี้ใช้พลังงานนอกรูปแบบเปึนเชื้อเพลิงได้ เช่นใช้ชีวมวล แกลบเหล่านี้เปึนเชื้อเพลิง ใช้วัสดุเกษตรเปึนเชื้อเพลิง หรือแม้กระทั่งใช้วูดชิพส์ (Woodchips) เปึนเชื้อเพลิง และสุดท้ายก็สามารถใช้ขยะเปึนวัสดุเชื้อเพลิงได้ อันนี้คือ ข้อปฏิรูปแนวใหม่ หรือว่าที่ท่านนายกรัฐมนตรีอานันท์ ปันยารชุน ได้ออกระเบียบว่าด้วยการ

ให้โรงไฟฟัาขนาดเล็กเกิดขึ้น ประเด็นปฏิรูปก็คือว่าเราจะเสนอให้แปลง ขยะเปึนพลังงาน ทําไมถึงเรียกว่าแปลงขยะให้เปึนพลังงาน ในชั้นต้นก็คือว่าเรานําขยะที่บอกเมื่อกี้นี้ว่า ใน ๑ คลัสเตอร์ที่ว่าอยู่ได้ประมาณ ๕๐๐-๗๐๐ ตันนําเข้ามากําจัดในเตาเผารุ่นใหม่ เรียกว่า เตาเผาเทคโนโลยีชั้นสูง ในเตาเผาเทคโนโลยีชั้นสูงนี่ครับให้ความร้อนสูงมาก ประมาณ ๘๐๐-๑,๐๐๐ องศาเซลเซียส ซึ่งจะทําให้สามารถกําจัดขยะได้อย่างมั่นคง ได้อย่างสมบูรณ์ จากนั้นแปรรูปจากขยะเปึนพลังงานได้อย่างไร ความร้อนที่เหลือจากการเผาในเตาประมาณ ๘๐๐ องศาเซลเซียสจะมีความร้อนเหลืออยู่ประมาณ ๓๐๐-๔๐๐ องศาเซลเซียส ความร้อน ที่เหลือจะนําไปใช้ในการต้มน้ําในบอยเลอร์ (Boiler) ก็จะเกิดไอน้ํา เอาไอน้ํานั่นละครับไปใช้ ในการผลิตกระแสไฟฟัา อันนี้เรียกว่าเปึนการแปลงขยะให้เปึนพลังงาน เพราะฉะนั้นอัตรา ที่เหมาะสมหรือว่าคลัสเตอร์ที่เหมาะสมก็คือประมาณ ๕๐๐-๗๐๐ ตันอย่างที่กราบเรียน เมื่อกี้ครับ ลักษณะของเตาเผารุ่นใหม่ เปึนแบบไหนครับ ลักษณะของเตาเผารุ่นใหม่ เปึนเตาเผาที่เรียกว่าเปึนการเคลื่อนที่ผ่านระบบมูฟวิง เกรต (Moving grate) คือเปึนขยะ ที่ผ่านระบบขนส่งโดยไม่ต้องคัดแยก ขยะเหล่านี้เปึนขยะชุมชนนะครับ ผมขออนุญาตพูดเร็ว เพราะว่าอาจจะต้องเยอะนิดหนึ่ง ขยะเหล่านี้เก็บมาจากชุมชนโดยไม่ต้องคัดแยกว่าเปึนขยะ อะไรต่าง ๆ สามารถรวบรวมเปึนขยะก้อนเดียวกันได้ ถ้าหากว่าจะมีการคัดแยกก็คือเปึนการ คัดแยกโดยซาเล้ง ณ พื้นที่ต่าง ๆ เหล่านั้นอยู่แล้ว หรือจะเปึนการคัดแยกโดยบริษัทที่มีการ กําจัดขยะหรือว่าแยกขยะเช่นวงษ์พาณิชย์เปึนต้น เหล่านี้ก็ไม่ว่ากันนะครับ

แต่วิธีสมัยใหม่ที่ผมนําเสนอเปึนเตาเผาที่มีอุณหภูมิสูง ความร้อนที่เหลือจากการเผาสามารถ นําเอาไปใช้ได้ หมุนเครื่องกําเนิดไฟฟัาได้อันนี้เปึนเทคโนโลยีรุ่นใหม่ เมื่อเปึนโรงงาน กําจัดขยะซึ่งผลิตพลังงานไฟฟัาได้มันก็มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของสิ่งแวดล้อม เพราะว่า ขยะเปึนปัญหาหนึ่ง ในภายใต้ขยะมีองค์ประกอบหลายเรื่องเขาเรียกว่าคอมโพซิชัน (Composition) ของขยะมีตั้งแต่ขยะอินทรีย์ ขยะอนินทรีย์ มีทั้งไฮโดรคาร์บอน มีเรื่องของ พลาสติก มีเรื่องอะไรต่าง ๆ เพราะฉะนั้นเมื่อเรากําจัดในพื้นที่ในเตาก็อาจจะเกิดปัญหา เรื่องสิ่งแวดล้อมได้ เพราะฉะนั้นกรณีนี้ก็เข้าข่ายต้องทําการศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อมด้วย แต่ในลักษณะของโรงไฟฟัาขนาดเล็กเหล่านี้มีข้อได้เปรียบ คือว่าทางด้านกระทรวงพลังงาน ก็ได้ออกกฎระเบียบให้บอกว่าถ้าหากว่ามีโรงไฟฟัาขนาดเล็กสามารถใช้ลักษณะของซีโอพี (CoP) ก็คือโคด ออฟ แพรกทิส (Code of Practice) ในการศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อม ขณะเดียวกันที่กระทรวงอุตสาหกรรมก็ให้ทําการศึกษาเรื่องของอีเอสเอ (ESA) ที่แปลว่า เอนไวรอนเมนทอล อิมแพกต์ แอนด์ เซฟตี แอสเซสเมนต์ (Environmental Impact and Safety Assessment) เปึนการรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกันได้ เพราะฉะนั้น รายงานเหล่านี้จะทําการรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมบริเวณที่จะกําจัดขยะที่เรียกว่า ศูนย์กําจัดขยะ ศูนย์กําจัดขยะเรียกว่าเพาเวอร์ แพลนต์ เซนเตอร์ (Power Plant Center) ในรายงานเรียกว่าเพาเวอร์ แพลนต์ เซนเตอร์ จะอยู่ที่ไหน ที่ตั้งโรงงานขยะหรือว่า ศูนย์กําจัดขยะนี้จะอยู่ที่ไหน โดยทั่วไปแล้วศูนย์กําจัดขยะจะต้องตั้งอยู่ในบริเวณที่ประชาชน ในพื้นที่นั้นให้ความเห็นชอบให้ตั้งได้ นั่นคือจะต้องมีการทําประ ชาคมกับประชาชน โดยถามประชาชนว่าคุณสามารถให้ตั้งโรงงานกําจัดขยะในพื้นที่ของคุณได้ไหม ถ้าประชาชน บอกว่าให้ตั้งได้ โรงงานขยะนี้ก็สามารถตั้งได้ ทั้งนี้เพราะว่าได้รับฉันทานุมัติจาก ประชาชนแล้ว พื้นที่ตั้งขยะนี้ พื้นที่นะครับ ผมขอเรียนว่าพื้นที่ที่ตั้งโรงงานกําจัดข ยะนี้ ท้องถิ่นนี่เรียกว่าเปึนท้องถิ่นเจ้าภาพ ภาษาอังกฤษวงเล็บคําว่าโฮสต์ (Host) คือเปึนเจ้าภาพ เจ้าภาพจะทําหน้าที่รวบรวมขยะจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พันธมิตร เรียกว่า เปึนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพันธมิตรรวบรวมขยะให้ได้ ๕๐๐-๗๐๐ ตันต่อวัน เมื่อรวบรวมขยะให้ได้ประมาณ ๕๐๐-๗๐๐ ตันต่อวันแล้ว ตรงนี้เจ้าภาพจะเปึนผู้บอกว่า ตรงนี้คือ ๑ คลัสเตอร์ เรียกว่า ๑ กลุ่มดําเนินการ ทีนี้ในคลัสเตอร์ใครควรจะ เปึนผู้ที่ดําเนินการให้เกิดโรงไฟฟัาขยะหรือการแปรขยะให้เปึนพลังงาน ในข้อเสนอของผม

คือให้ภาคเอกชนหรือบริษัทเอกชนเปึนผู้เสนอตัวผ่านเจ้าภาพ ไม่ได้เปึนผู้เสนอตัวผ่านจังหวัด เปึนผู้เสนอตัวผ่านเจ้าภาพ เจ้าภาพนั่นก็คือท้องถิ่นใด ๆ อาจจะเปึนเทศบาลหรืออาจจะเปึน อบต. หรืออาจจะเปึนเทศบาลเมืองก็ได้ ขอให้เขาแสดงตัวเปึนเจ้าภาพ เพราะว่าเจ้าภาพ จะต้องทําหน้าที่เปึนผู้เซ็นเอ็มโอยู (MOU) ร่วมกับบริษัทภาคเอกชน เพื่อทําการรวบรวมขยะ ให้ได้จํานวน ๕๐๐-๗๐๐ ตัน ดังที่ผมกราบเรียนเมื่อกี้นี้ การร่วมมือในลักษณะนี้เรียกว่า เปึนการเซ็นเอ็มโอยู เปึนการลงนามกันระหว่าง ๓ ภาคส่วนด้วยกัน ๑. คือโฮสต์ ๒. อบต. พันธมิตร และ ๓. คือไพรเวต (Private) คือภาคเอกชน การร่วมมือจะทําให้มีขยะ เชื้อเพลิงเข้ามาสู่ศูนย์กําจัดขยะอ ย่างต่อเนื่องทุกวัน พื้นที่กําจัด ขยะใช้ปริมาณมากไหม โดยทั่วไปที่ผมประมาณไว้ก็คือประมาณ ๖๐ ไร่เปึนพื้นที่ศูนย์กําจัดขยะ สรุปผลแนวทาง วิเคราะห์ก็คือว่าให้ภาคเอกชนเปึนผู้ดําเนินการหาพื้นที่ศูนย์กําจัดขยะที่เรียกว่า เพาเวอร์ แพลนต์ (Power Plant) โดยการให้บริษัทเอกชนหรือภาคเอกชนร่วมกันกับ เจ้าภาพ เทศบาลเจ้าภาพทําประชาคมหรือประชาพิจารณ์ในพื้นที่ที่ อปท. เปึนเจ้าภาพ ทําประชาคมอะไรครับ กราบเรียนเมื่อกี้ผ่านมาว่าทําประชาคมเพื่อแจ้งให้ประชาชนในพื้นที่ ทราบว่าพื้นที่ของท่านกําลังจะมีโรงงานกําจัดขยะด้วยวิธีการสมัยใหม่ ไฮ เทคโนโลยี (High technology) และเปึนโรงงานซึ่งไร้มลพิษ คําว่าไร้มลพิษในที่นี้บางคนอาจจะมี ความสงสัยว่าไร้มลพิษอย่างไร โดยทั่วไปการกําจัดขยะถ้าหากว่าใช้ความร้อนต่ําแล้วก็จะเกิด ควันพิษ เกิดฝุ์นกระจายทั่วไป แต่ถ้าหากว่าใช้เทคโนโลยีแบบใหม่เรียกว่าเปึนการกําจัด หรือว่าเปึนการเผาในเตาเผาซึ่งมีพื้นที่จํากัดแล้ว ก็สามารถที่จะลดมลพิษได้ สามารถกําจัด มลพิษได้โดยการเผา ๒ จังหวะ หรือ ๓ จังหวะ การเผา ๒ จังหวะ ๓ จังหวะทําให้มลพิษ ไม่สามารถที่จะเล็ดลอดออกไปได้ เพราะว่าในเตาเผาจะมีการควบคุมการเผาถึง ๒-๓ ครั้ง โดยทําการประชาคมแล้ว เมื่อทําการประชาคมแล้วประชาชนจะอนุญาตให้พื้นที่นั้นสามารถ ตั้งโรงงานกําจัดขยะได้เรียกว่าเพาเวอร์ แพลนต์

ท้องถิ่นจะร่วมมือกันทําเอ็มโอยูเพื่อรวบรวมขยะให้ได้อย่างน้อย ๕๐๐-๗๐๐ ตัน เพื่อร่วมกัน กําจัดขยะภายในคลัสเตอร์ของตัวเอง ผมเรียนว่าคลัสเตอร์นี้หมายถึงขยะพื้นที่ที่รวมกันได้ ประมาณ ๕๐๐-๗๐๐ ตัน ทําไมถึงต้องเปึน ๕๐๐-๗๐๐ ตัน เพราะว่าจังหวัดในประเทศไทย ส่วนใหญ่แล้วจะรวบรวมขยะได้ประมาณ ๕๐๐-๗๐๐ ตันขึ้นไป จึงเปึนอัตราหรือว่าคลัสเตอร์ ที่เหมาะสมที่สุด นอกจากนั้นเทคโนโลยีที่เรียกว่าวีเอสพี พีก็สามารถที่จะให้บริการ กําจัดขยะได้ในขนาดที่เหมาะสม และสามารถควบคุมมลพิษได้ นอกจากนั้นการขนส่ง ก็สามารถควบคุมให้เกิดปัญหาน้อยที่สุดได้ ดังนั้นข้อสรุปของการวิเคราะห์แนวทางปฏิรูป ข้อนี้ก็คือ อปท. หรือว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและเอกชนจะร่วมกันชี้แจงให้ประ ชาชน เข้าใจเรื่องของเทคนิค และผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นแก่ท้องถิ่น เพื่อดําเนินการร่วมกับ ภาคเอกชน สุดท้ายเราก็จะได้แปลงขยะให้เปึนพลังงานได้ มีข้อกังวลเรื่องของสิ่งแวดล้อม โดยทั่วไปแล้วการประเมินสภาพสิ่งแวดล้อม ผมในฐานะอาจารย์ที่ศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อมนี่ ได้ทําการศึกษาเรื่องนี้ รวมทั้งการประเมินสภาพสิ่งแวดล้อมนี่พบว่าถ้าหากว่าเราใช้ลักษณะ ของการประเมินในลักษณะของแอดฮอค คอมปานี (Adhoc company) ก็คือการประเมิน ในฐานะในลักษณะของผู้เชี่ยวชาญประเมิน จะพบว่ามีผลกระทบอยู่บ้าง เรื่องของ สิ่งแวดล้อม แต่เราสามารถมอนิเตอร์ (Monitor) ได้และสามารถแก้ปัญหาได้โดยวิธีการ ทางด้านเทคโนโลยี บริษัทเอกชนที่ทําการตกลง การลงทุนในพื้นที่คลัสเตอร์ใด ๆ ไม่ใช่เปึน การลงทุนเล็ก ๆ เปึนการลงทุนที่ใช้เงินลงทุนสูง เพราะฉะนั้นรัฐบาลไม่มีเงิน ก็ต้องส่งเสริม ให้เอกชนเอาเงินมาลงทุนในคลัสเตอร์ใด ๆ ดังที่ผมได้กราบเรียนแล้วว่าคลัสเตอร์ใด ๆ ก็คือคลัสเตอร์ที่มีโฮสต์เปึนเจ้าภาพ ผู้ร่วมพันธมิตรกําจัดขยะนี่จะต้องให้เอกชนลงทุน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ลงทุน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์เรื่องอะไร เรื่องที่ดินให้เอกชนจัดหาเอง ค่าขนส่ง ที่เรียกว่าเปึนโลจิสติกส์ในการขนส่งขยะมาสู่เพาเวอร์ แพลนต์ เอกชนก็ดําเนินการเอง ค่าดําเนินการในการกําจัดขยะ เอกชนก็ดําเนินการเองทั้งหมด โดยรัฐบาลคอยควบคุมดูแล เรื่องสิ่งแวดล้อมอย่างเดียว สิ่งที่จะเกิดขึ้นผมคาดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในระบบปฏิรูป การลงทุน ในระบบขยะจะเกิดขึ้นภายในคลัสเตอร์ เบื้องต้นให้เขตจังหวัดใด ๆ เปึนคลัสเตอร์หนึ่ง ในคลัสเตอร์จะมีศูนย์รวบรวมขยะที่เรียกว่าคอลเลกชัน สเตชัน (Collection station) มีศูนย์รวบรวมขยะ ในคลัสเตอร์จะมีศูนย์กําจัดขยะที่เรียกว่าเปึนเพาเวอร์ แพลนต์ เซนเตอร์ ขยะรายวันสามารถกําจัดได้ ทุกวันเพราะว่ามีการโลจิสติกส์เข้าโรงงานทุกวัน ขณะที่

ขยะตกค้างจํานวนมากที่อยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ เมื่อเราสามารถแก้ปัญหาขยะรายวันได้แล้วเราก็ ก้าวเข้าไปสู่การแก้ปัญหาขยะตกค้าง จะทําให้ขยะตกค้างซึ่งมีอยู่ประมาณ ๒๐๐-๓๐๐ ตัน ในประเทศไทย หรือมากกว่า ๔๐๐-๕๐๐ ตัน ๑,๐๐๐,๐๐๐ ตัน สามารถแก้ปัญหาได้ภายใต้ กระบวนการเทคโนโลยีชั้นสูง นั่นคือการเผาขยะกําจัดในเตาเผา ขยะตกค้างสามารถตามไป กําจัดได้ ปัญหาเร่งด่วนอื่น ๆ ก็สามารถที่จะแก้ไขได้ในลักษณะนี้ นี่คือกระบวนการในการปฏิรูป ข้อเสนอการปฏิรูปก็คือว่าแปลงขยะให้เปึนพลังงาน ขอสไลด์ถัดไปครับ สไลด์ต่อไปคือเปึน เรื่องเดียวกันเมื่อกี้นี้ อันนี้จะขอให้เปึนลักษณะของเปึนแอพพลิเคชันผู้ควบคุมสไลด์ให้เปึน แอพพลิเคชัน ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือนี่คือโลกของเรา โลกที่น่ารักสวยงาม เราอยู่อาศัยบนโลกนี้ นี่คือการกําจัดขยะ การจัดการขยะในปัจจุบันนี้ใช้วิธีการเก็บขนแบบนี้ ภาพต่อไป เราจะเก็บขยะ กันทุกวันแบบนี้ ขยะล้นถัง เราไปตรงไหนเราก็เห็นขยะล้นถัง ขยะล้นพื้นที่ทั่วไปหมดเลย เราขนขยะพวกนี้ไปไหน ภาพต่อไป เราขนขยะพวกนี้ ขยะพวกนี้จะนําไป ขยะเหล่านี้บางที ก็ขนโดยรถยนต์ขนาดเล็ก บางทีก็เก็บขนโดยรถคอมแพคเตอร์ (Compactor) รถเหลือง ๆ ก็เปึนรถที่อัดท้ายเข้าไป ทําให้ได้ขยะปริมาณที่มากขึ้น ขยะเหล่านี้ไปไหน ท่านดูภาพต่อไป ขยะเหล่านี้ไปกองฝังไว้ในพื้นที่ที่เรียกว่าแซนิทารี แลนด์ฟ่ล อันนี้คือภาพที่เกิดขึ้นจริง ในประเทศไทย ไม่ใช่ประเทศอื่นเลย ท่านไปดูก็ได้ในจังหวัดใด ๆ ใกล้ ๆ เคียงท่าน บางที ก็ใช้วิธีการกําจัดขยะแบบนี้ นี่คือพื้นที่เก็บฝังขยะ กลบฝังขยะที่เรียกว่าแซนิทารี แลนด์ฟ่ล แล้วมันเปึนแซนิทารี แลนด์ฟ่ล จริงหรือไม่ นี่ครับ มีวัว มีควายอยู่ด้วย

อันนี้คือพื้นที่กลบฝังขยะทั่วไป แล้วบางที่ก็มีความทันสมัยขึ้นมานิดหนึ่ง มีท่อตัวนี้ท่อตัวนี้ เขาเรียกว่าท่อต่อก๊าซให้มันระเหยขึ้นมา ปกติแล้วในที่ขยะมันกลบฝังก็จะมีก๊าซมีเทนเกิดขึ้น เพราะฉะนั้นการที่จะให้แก๊สออกมาก็คือต่อท่อให้มันขึ้นมาหายใจ ปกติแล้วจะทําอย่างนี้ ภาพต่อไปอันนี้คือกองขยะ ผมไม่บอกว่าอยู่พื้นที่ไหน บางคนอาจจะจําภาพของตัวเองได้ แต่นี่คือ ประเทศไทย นี่คือลีชเชต (Leachate) น้ําชะขยะที่เกิดขึ้นจากขยะรายวันที่เอาไปสะสม กองไว้ทุกที่ที่เรียกว่าแลนด์ฟ่ล (Landfill) ก็จะเกิดน้ําชะขยะ น้ําชะขยะเหล่านี้มีสีดําถ้าเราเอา น้ําชะขยะนี้ไปตรวจดูค่า ผมเรียกค่าเดียวค่าบีโอดี (BOD) ค่าบีโอดีมากกว่า ๒๐,๐๐๐ เปึนน้ําชะขยะ ที่สกปรกมาก น้ําชะขยะเหล่านี้ไปไหน ไปแหล่งน้ํา คนก็อยู่กับแหล่งน้ํา เด็กก็ไปเล่นที่ แหล่งน้ํา บางทีเราก็เห็นภาพแบบนี้เมื่อตอนน้ําท่วมมีเหมือนกันในประเทศไทย นี่คือ น้ําชะขยะที่ไปแล้วก็ลงไปในแหล่งน้ําโดยทั่ว ๆ ไป ขยะกําลังจะมากขึ้นทุกวัน ๆ ขณะนี้ขยะ ประเมินได้วันหนึ่งขยะทั้งประเทศวันละ ๖๐,๐๐๐ ตัน แยกเปึนของกรุงเทพมหานคร ประมาณ ๑๔,๐๐๐ ตัน เปึนของจังหวัดนครราชสีมา ๑,๙๐๐ ตัน เปึนของเมืองเชียงใหม่ ประมาณ ๑,๒๐๐-๑,๔๐๐ ตันประมาณนี้ เปึนของจังหวัดนครปฐม ๘๐๐ ตัน เปึนของ จังหวัดต่าง ๆ เดี๋ยวมีตัวเลขให้ว่ามีขยะเท่าไร ขยะเหล่านี้เกิดขึ้นทุกวัน เพราะฉะนั้น ๖๐,๐๐๐ ตันถ้าหากเราคูณขยะวันละ ๖๐,๐๐๐ ตันเราคูณด้วย ๑ วัน ๓๐ วันก็คือเอา ๓๐ วันคูณเข้าไปแล้วก็คูณด้วยจํานวนป้เข้าไปก็คือเอา ๖๐,๐๐๐ ตันคูณด้วย ๓๖๕ วัน ได้ประมาณ ๒๐๐ ล้านตัน ไปไหนขยะเหล่านี้ ไปเทกองในพื้นที่ต่าง ๆ พี่น้อง ผมไม่ได้หาเสียง เนื่องจากไปทําประชาคมเยอะก็เลยติดคํานี้มา ไปคุยกับประชาชนในพื้นที่ต่าง ๆ ว่า ช่วยกันเถอะ จะเห็นได้ว่าไปทําประชาคมแล้วอันนี้คือสิ่งที่ประชาชนเห็นทั่วไป นี่คือการเผา ในพื้นที่โล่งแล้วผมก็เข้าไปยืนในพื้นที่นี้มีกลิ่นเหม็นอะไรต่าง ๆ เกิดขึ้นทนไม่ไหวก็นําเสนอว่า เราควรจะต้องหาเทคนิครุ่นใหม่มา ด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่สามารถกําจัดขยะในเตาเผา ได้โดยไม่ต้องคัดแยก ขอเรียนว่าขยะที่เก็บมาจากชุมชนสามารถนําเข้าเตาเผาขยะแบบใหม่ โดยไม่ต้องคัดแยกเรียนว่าโดยไม่ต้องคัดแยก เพราะฉะนั้นมันเหมาะสมกับอุปนิสัยของ คนไทยคือคนไทยไม่ชอบคัดแยก ถ้าหากคัดแยกบางครั้งมีการคัดแยกถังสีเหลือง ถังสีเขียว ถังสีน้ําเงิน เสร็จแล้วรุ่งขึ้นรถของเทศบาลก็มาเก็บรวบรวมไปใส่รถคันเดียวกัน เพราะฉะนั้น ป์วยการที่จะคัดแยก ทั้งนี้เพราะว่ากระบวนการคัดแยกของบ้านเราอาจจะยังไม่เหมาะสมนัก อย่างไรก็ตามด้วยวิธีการสมัยใหม่ บนจอนี่คือใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่นั่นคือใส่ขยะเข้าไป

ในเตาเผา เตาเผาอันนี้เรียกว่าเตาเผาเทคโนโลยีชั้นสูงโดยไม่ต้องคัดแยก แล้วก็ได้พลังงาน ความร้อนในการผลิตไฟฟัาด้วย เทคโนโลยีชั้นสูงสามารถกําจัดขยะได้แล้วก็ไร้มลพิษ ภายใน โรงขยะมีที่เก็บขยะ อันนี้คือโรงกําจัดขยะที่จะเกิดขึ้นในอนาคต หน้าตาวาดฝันไว้เปึนเช่นนี้ นี่คือโรงกําจัดข ยะที่เปึนมิตรกับสิ่งแวดล้อมทุกอย่างเปึนระบบป่ดหมด เปึนระบบป่ด ใช้เงินลงทุนสูงไหม กราบเรียนแล้วประเมินแล้ว ๑ โรงถ้าหากว่าสามารถกําจัดขยะได้ ๑ คลัสเตอร์ ๗๐๐ ตันขึ้นไป

ใช้เงินลงทุนประมาณ ๑,๔๐๐ ล้านบาทต่อโรง ผมก็อยากจะเรียนถามว่ามันแพงไหม ถ้าหากว่ามันลงทุนได้ขนาดนี้สามารถกําจัดขยะได้ สามารถลดมลพิษได้ สามารถแก้ปัญหาเรื่องขยะชุมชนได้ ไม่แพงหรอกครับ ภายในโรงงานจํากัดขยะก็จะมีที่เก็บ ขยะตรงซ้ายมือของท่านก็จะมีเห็นมีซ้ายมือเปึนที่เก็บขยะ เมื่อรถขยะเหลือง ๆ ถอยเข้าไป ก็จะทําการเทขยะลงไปในพื้นที่เก็บขยะนี่ เก็บขยะได้ประมาณ ๗,๐๐๐-๘,๐๐๐ ตัน ทําไมต้องเปึน ๗,๐๐๐-๘,๐๐๐ ตัน เพราะว่าจะได้มีขยะทําเปึนเ ชื้อเพลิงอย่างต่อเนื่อง ซ้ายมือสีแดงเข้ม อันนี้คือเรื่องพื้นที่เก็บขยะ ระบบขยะที่เคลื่อนที่จะทําให้ขยะนี่ ขณะนี้ ผมขอเรียนว่าถ้าขยะที่เราวางบนคอนเวเยอร์ (Conveyor) เคลื่อนที่ไปเรื่อย ๆ ความชื้นของขยะ ซึ่งมีจะลดลงเรื่อย ๆ เมื่อความชื้นของขยะลดลงเรื่อย ๆ ค่าความร้อนที่เกิดขึ้นจาก การเผาขยะก็จะมีค่าสูงขึ้น ค่าความร้อนเรียกว่าค่าฮีตติง แวลู (Heating value) ก็จะมี ค่าสูงขึ้น การที่มีค่าฮี ตติง แวลูสูงแปลว่าสามารถให้พลังงานสูงได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า เราสามารถควบคุมความชื้นของขยะได้หรือไม่ ภายในโรงขยะดังที่เรียนเมื่อกี้นี้แล้วมีระบบ เคลื่อนที่จะทําให้ขยะมีความชื้นลดน้อยลง ระบบเตาเผาที่เราแยกหม้อน้ําออก ระบบเตาเผา อันนี้ ระบบเตาเผาที่แยกหม้อน้ําออกจากหม้อต้มน้ําออกจากการเผาไหม้สามารถเผาซ้ํา คือเผาอากาศที่เกิดขึ้นจากการเผาครั้งแรก เผาซ้ําในเตาเผาได้ เมื่อมีการเผาไหม้ซ้ําได้ก็จะ ทําให้การเผาไหม้สมบูรณ์มากขึ้นสามารถลดมลพิษได้ ด้วยระบบควบคุมจะทําให้การเผาขยะ ภายในเตาเผามีความสมบูรณ์ มีอุณหภูมิที่สม่ําเสมอ ถ้าเราบอกว่าอุณหภูมิในเตาเผา ควรจะมีขนาดตั้งแต่ ๖๐๐ องศาเซลเซียสถึง ๑,๐๐๐ องศาเซลเซียส เราก็สามารถควบคุม ค่านี้ให้อยู่ได้ตลอดเวลา ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าเราสามารถควบคุมความชื้นของขยะได้ขนาดไหน แต่โดยกระบวนการเทคโนโลยีแล้วสามารถควบคุมได้ครับ และจะเรียนถามต่อไปว่า บางครั้งขยะมันมีความชื้นสูงกว่านี้ไหม ก็ต้องเรียนว่าขยะก็อาจจะมีความชื้นมากกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์ได้ ทีนี้ถ้าหากว่าขยะมีความชื้นมากกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปมันจะเกิด อะไรขึ้น ก็อาจจะเกิดได้ว่าอุณหภูมิในเตาเผาอาจจะลดลงนิดหน่อย อาจจะลดลงเหลือ ประมาณสัก ๕๐๐ องศาเซลเซียส ถ้าหากว่าอุณหภูมิในเตาเผาลดเหลือประมาณ ๕๐๐ องศาเซลเซียสแล้วจะเกิดอะไรขึ้น เราก็ต้องชะลอให้กระบวนการเผาในนั้นมีการเผา ครั้งที่ ๒ ครั้งที่ ๓ หลังจากนั้นเมื่อเราสามารถปรับอุณหภูมิ ปรับตัวความชื้นของขยะได้แล้ว อุณหภูมิก็จะกลับขึ้นไปในที่ต้องการเอง ทีนี้เมื่อเราสามารถกําจัดขยะได้แบบนี้แล้วถามว่า

อะไรจะเกิดขึ้น สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือว่าเรากลัวกันเรื่องของสิ่งแวดล้อมผลกระทบที่ตามมา มี ๔ ตัวในการที่จะดูแลเรื่องของสิ่งแวดล้อม ตัวที่ ๑ เรียกว่ามัลติไซโคลนส (Multi Cyclones) ตัวมัลติไซโคลนคือใช้กําจัดฝุ์น ฝุ์นเกิดจากการเผาไหม้ ท่านสมาชิกครับ เวลาเราเผาขยะ ในพื้นที่โล่งแจ้งจะเกิด ๒ กรณี กรณีที่ ๑ คือตัวเปลว อันที่ ๒ คือควัน เพราะฉะนั้นควันตัวนี้ คือเราจะกําจัดด้วยมัลติไซโคลน ตัวที่ ๒ เขาเรียกว่าดราย แอบซอร์ปชัน (Direct Absorption) จะทําหน้าที่ลดมลพิษลดไอพิษ แล้วตัวที่ ๓ แบกฟ่ลเตอร์ (Bag Filter) จะทําหน้าที่ลดฝุ์น ขนาดเล็กที่มีขนาดน้อยกว่า ๑๐ มิลลิกรัมให้ลดลง แล้วตัวสุดท้ายถ้าหากว่าเรากลัวว่ามลพิษ จะเกิดขึ้นเราก็ใช้ระบบอิเล็กโตรสเตติก พรีซิพิเตเตอร์ (Electrostatic precipitator) หรือว่า อีเอสพี (ESP) ควบคุมให้ฝุ์นที่ออกไปหรือปริมาณเถ้าที่ออกไปลดปริมาณลง ทั้งนี้โดยมี กระบวนการอย่างนี้กระบวนการที่เรียกว่าตัวเซมส์ (CEMS) ที่ปลายปล่อง ภาพถัดไปครับ ที่ปากปล่องของโรงงานกําจัดขยะนี่จะมีเครื่องมือที่เรียกว่าเซมส์ ภาษาอังกฤษมาจาก คอนทินิวอัส อีมิชชัน มอนิเตอริง ซิสเตม (Continuous Emission Monitoring System) ตัวนี้จะทําหน้าที่ควบคุมมิให้อากาศที่มันมีพอลลูชัน (Pollution) ออกไปให้กลับมาดําเนินการ เผาซ้ําอีกทีหนึ่ง การควบคุมมลพิษก็สามารถควบคุมมลพิษก็สามารถควบคุมได้ สารควบคุม ก็คือ ท่านจะเห็นอยู่สารควบคุมที่มีอยู่บนตาราง สารควบคุมมีอะไรบ้างครับ มีตัวปริมาณของฝุ์นมีปริมาณของ ซัลเฟอร์ (Sulfur) ไนโตรเจน มีเรื่องของการมองเห็น เรื่องของตัวของสารไดออกซิน (Dioxin) หรือแม้ตัวอื่น ๆ นี่สามารถควบคุมได้ให้อยู่ใน ปริมาณที่สามารถควบคุมได้

ตารางสีแดงคือข้อมูลของกรมควบคุมมลพิษหรือกรมโรงงานอุตสาหกรรม ตารางขวามือ ก็คือตัวที่คาดว่าจะหลุดรอดออกมาจากระบบนะครับ ตัวนี้คือตัวที่น้อยที่สุดที่สามารถ ควบคุมได้ สามารถดูแลได้ภายใต้ระบบคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่นะครับ จุดเด่นประการที่ ๒ เมื่อกี้นี้เราใช้ความร้อนในการกําจัดขยะที่เราใช้อุณหภูมิที่กําจัดขยะได้ประมาณ ๖๐๐-๑,๐๐๐ องศาเซลเซียล นั่นคือเราสามารถกําจัดขยะได้โดยภายใต้เทคโนโลยี จุดเด่นประการที่ ๒ ของกระบวนการที่เรียกว่ากําจัดขยะก็คือรายได้ที่แปลงขยะเปึนพลังงาน รายได้เหล่านี้จะนํามาเลี้ยงโรงงานที่เรียกว่าโรงงานเพาเวอร์ แพลนต์ เซ็นเตอร์ ภายใต้ระบบ คลัสเตอร์ เดี๋ยวจะมีคุณจิระนันท์อธิบายให้ฟังนะครับว่าคลัสเตอร์คืออะไร ๑ คลัสเตอร์ จะสามารถผลิตไฟฟัาได้อย่างน้อย ๘.๕ เมกะวัตต์ อย่างน้อยนะครับ ๘.๕ เมกะวัตต์ ถ้าอยากทราบว่าเปึนกี่กิโลวัตต์ก็เอา ๑,๐๐๐ คูณเข้าไป ก็คือ ๘,๕๐๐ กิโลวัตต์ ถ้าอยาก ทราบว่าเปึนหน่วยเท่าไรก็เอา ๒๔ คูณเข้าไป ก็คือหน่วยของไฟฟัาที่ผลิตได้นะครับ ทีนี้รายได้เกิดขึ้นได้อย่างไรครับ โดยข้อกําหนดของคณะกรรมการกํากับกิจการพลั งงาน บอกว่าจะรับซื้อไฟฟัาที่ผลิตโดยบริษัทเอกชนเหล่านี้ด้วยราคาประมาณ ๐๕.๖๐ บาท เปึนเวลาถึง ๑๐ ป้ เพราะฉะนั้นจากการที่มีการเอื้ออํานวยโดยรัฐบาลอย่างนี้นะครับ ก็จะทําให้มีการคืนทุนให้กับผู้ลงทุนได้ เพราะฉะนั้นเทศบาลหรือ อบท. หรือประเทศชาติ ก็จะได้ประโยชน์นะครั บ ทั้งหมดนี้คือการปฏิรูปที่เรียกว่า แปรขยะให้เปึนพลังงาน ขออนุญาตดอกเตอร์จิระนันท์ เหมพูลเสริฐ อธิบายเรื่องของคลัสเตอร์ การจัดคลัสเตอร์ ในประเทศไทยเปึนอย่างไร ขออนุญาตครับท่านประธานครับ