พลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร

เรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ และคณะกรรมาธิการ ท่านสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพทุกท่านนะครับ ในส่วนของ ผมเองเรื่องโลจิสติกส์นี้คือได้เคยอยู่ในส่วนการนิคมอุตสาหกรรม แล้วปัจจุบัน ผมก็เปึนประธาน แอร์พอร์ต ลิงก์ (Airport Link) ในส่วนนี้ ในวันแรกที่ผมเข้ำไป เมื่อเกือบป้ที่แล้ว เราก็เห็นว่าการทํารถไฟแอร์พอร์ต ลิงค์ ไม่รู้ไปเชื่อมสนามบินไหนนะครับ ในส่วนนี้ อย่างจากสนามบินสุวรรณภูมิมาแค่สถานีมักกะสัน ผมก็พยายามประชาสัมพันธ์ ว่ามันควรจะไปถึงดอนเมืองแล้วก็ควรจะไปถึงอู่ตะเภาแล้วก็หัวหิน เพราะว่าการดําเนินการ ไหน ๆ ลงทุนแล้วต้องทําให้ครบวงจร อย่างน้อยภาพรวมไม่ว่าจะเปึนการเดินทาง ของการท่องเที่ยวไม่ว่าเปึนชาวต่างประเทศและในประเทศจะต้องสามารถเชื่อมโยง ให้ได้รวดเร็ว ทันเวลา แล้วก็ดูสถิติว่าคนลงจากสนามบินสุวรรณภูมิ มีความต้องการไปพัทยา ประมาณ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ ถ้าเขาลงสนามบินสุวรรณภูมิแล้วต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯ อาจจะโดนแท็กซี่ อาจจะโดนอะไรมาพักโรงแรมเสียเวล่ําเวลา แล้วเขาก็จะมาน้อยลง

ถ้าเราไปถึงพัทยาแล้วมาบตาพุดเ ลย และอู่ตะเภาเลย ลงเครื่องบินเสร็จกระเปิาลากขึ้น แอร์พอร์ต ลิงค์ แล้วไปถึงพัทยามีรถโรงแรมมารับ อันนี้ผมคิดว่าเราจะได้เงินจาก การท่องเที่ยวมหาศาล แล้วการลงทุนทางการท่องเที่ยวเปึนการลงทุนที่ได้ประโยชน์สูงสุด ไม่ต้องลงทุนอะไรมาก เพราะว่าประเทศเรามีความสวยงามตามธรรมชาติ แล้วก็คนไทย ก็ยิ้มเก่งอยู่แล้ว แล้วก็กลับมาตอนอยู่ทางการนิคมอุตสาหกรรมก็มีท่าเรืออยู่ที่จังหวัดระยอง อาร์บีที (RBT) เปึนของปุิยแห่งชาติ แล้วก็เอ็นเอฟซี (NFC) ปัจจุบันเขาเป่ดมาได้พักหนึ่ง ก็ปรากฏว่าทําไม่สําเร็จแล้วก็ป่ดโรงงานไปแล้วก็มีการฟัองร้องกันระหว่างเอกชนกับการนิคม อุตสาหกรรมในส่วนนี้ แล้วก็ท่าเรือนี้มีความยาวที่ ฟัองกัน ๑,๐๐๐ เมตร ในส่วนปัจจุบัน ก็ใช้กันอยู่ ๒๖๕ เมตร แล้วเรือก็รอคิวกันยาว ปัญหาต่าง ๆ ผมก็พยายามดูแล้วไปฟัองกัน เรื่องอะไร ทําประโยชน์ให้ชาติก็มาลงทุนร่วมกันในส่วนนี้ ก็ได้คิดมาเมื่อ ๓ ป้ที่แล้วป์านนี้ ยังไม่จบเรื่อง เพราะว่าข้อกฎหมาย บ้านเรามีปัญหาข้อกฎหมายเยอะ ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้ว การนิคมอุตสาหกรรมถ้าไปร่วมลงทุนกับเขาเขาก็วางแผนลงทุนให้ทั้งหมด เพียงแต่ตั้งชื่อ บริษัทร่วมทุนเฉย ๆ แล้วก็จะมีรายได้ป้หนึ่งไม่ต่ํากว่า ๗๐๐ ล้านบาท นี่คิดกันมา ๓ ป้ ฝ์ายกฎหมายยังฟังไม่จบในส่วนนี้ อันนี้เปึนปัญหาเรื่องกฎหมาย แล้วก็บ้านเรามี ๒ เรื่อง กฎหมายล้าสมัยยังไม่แก้ไข แล้วก็พยายามไปตีความในกฎหมายนั้นแล้วไม่สามารถจะลงทุน อะไรได้เลยในส่วนนี้ อีกอันหนึ่งก็เปึนส่วนเอ็นจีโอ (NGO) เปึนปัญหาหลักในการพัฒนา ประเทศเราปัจจุบัน เพราะฉะนั้นทุกอย่างไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นมาจะมีหน้าที่ค้านอย่างเดียว ไม่ได้มองว่าทําแล้วมันเปึนประโยชน์ของชาติอย่างไรในส่วนนี้ เพราะฉะนั้นก็อยากจะ ให้พยายามดํารงความมุ่งหมาย และการวางแผนโลจิสติกส์ต้องมองภาพรวมไม่ใช่มอง แต่ประเทศไทยอย่างเดียว ต้องมองว่าประเทศเพื่อนบ้านเราเราไม่ต้องไปมองถึงข้ามประเทศ ประเทศ สปป. ลาว ประเทศเขมร ประเทศพม่า ประเทศมาเลเซีย ให้เขาคุยกัน แล้วประสานเขาว่าเขามีความเหมาะสมตรงไหน แล้วเราจะไปเชื่อมเขาอย่างไร แล้วการลงทุนของภาคเอกชนต้องพยายามสนับสนุนให้ไปลงทุนเส้นทางที่เรา เชื่อมไป ทุกประเทศที่รอบบ้านเราด้วยเพื่อจัดการดูแลโลจิสติกส์เราแล้วก็การดูแลระบบขนส่ง เพราะว่าเราควรจะมีร่วมทุนกับประเทศทั้งหมดในรอบบ้านเราที่เราเชื่อมโยง เพื่อจะได้ มีการกํากับการให้ดีในส่วนนี้ เราอย่าไปลงทุนว่าเราเกิดจังหวัดโน้นจะต้องไปลงทุนจังหวัดนี้ อะไรต่าง ๆ อันนี้จะเสียหาย แล้วเมื่อกี้ผมเห็นด้วยกับท่านชาลีที่ว่าให้ต้องเจาะดูเขา ปัจจุบัน

เท่าที่ทราบมากรมทางหลวงก็คุยกับกรมอุทยาน แห่งชาติ สัตว์ป์า และพันธุ์พืช เองว่า จะเสียมรดกโลกเขาใหญ่ ก็จะทําสะพานข้ามบริเวณเส้นทางกบินทร์ บุรีที่มาปักธงชัย ประมาณ ๒ กิโลเมตรกว่า ผมก็งงว่าช้างถ้ามันจะเดินลอดสะพานดีกว่าถ้าเราขุดอุโมงค์ แล้วช้างก็เดินปกติมันน่าจะดีกว่า แต่รู้สึกจะอนุมัติอันนี้ไปแล้วในส่วนหนึ่ง ถ้าเปึนไปได้ ผมอยากจะเปลี่ยนเรื่องเจาะอุโมงค์มันไม่ยากเหมือนสมัยก่อน ผมเคยเสนอถึง ๒ จุด คือตอนที่มีช้างบนเขาใหญ่ไปเหยียบรถที่เสียหาย จริง ๆ แล้วเจาะจากจังหวัดปราจีนบุรี มาที่เขาใหญ่ ปากช่อง อันนี้ก็ทําได้ส่วนหนึ่ง แล้วเราก็ไม่ทําลายธรรมชาติเลย แล้วก็มี ความปลอดภัยของประชาชนที่ลัดเส้นทางนี้มาในส่วนนี้ ก็ขอขอบคุณครับ มีเวลาน้อย จริง ๆ อยากจะพูดอีกเยอะ เพราะว่าทั้งทางอากาศ ทั้งทางเรืออะไรต่าง ๆ ที่เราต้องข้าม มหาสมุทรอินเดียกับอ่าวไทย มหาสมุทรแปซิฟ่ก เปึนสิ่งที่เปึนประโยชน์สูงสุดจะทําให้ ประเทศชาติเรามีความมั่งคั่ง ยั่งยืน แล้วทําให้ลู กหลานเราได้เห็นว่าคนรุ่นปู์ย่า ตายาย ได้ทําอะไรทิ้งไว้ให้เขาด้วยนะครับ ขอบคุณครับ