อรพินท์ สพโชคชัย เสนอการปฏิรูปการศึกษา โดยการแยกกระทรวงศึกษาธิการออกจากโรงเรียน และการเปลี่ยนแปลงวิธีการทดสอบนักเรียน พร้อมปรับปรุงระบบประกันคุณภาพภายในให้ชัดเจน และเน้นการวัดผลจริงจัง
กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ จริง ๆ เห็นด้วยกับท่านโกวิทได้พูดถึง ขออนุญาตที่เอ่ยนาม เรื่องการศึกษาเปึนเรื่องใหญ่มาก มีเวลาพูด ๕ นาทีนั้นจริง ๆ อยากจะขอสัก ๕๐ นาที เรื่องประเด็นการอภิปรายวันนี้ดิฉันมี ๒-๓ ประเด็นนะคะ ดิฉันคิดว่าข้อเสนอของกรรมาธิการนั้นดิฉันคิดว่ายังมีหลายประเด็น ที่อาจจะยังขาดความเฉียบคมนะคะ ดิฉันคิดว่าเรื่องการศึกษาเปึนเรื่องที่มีความสําคัญมาก การจะปฏิรูปการศึกษานั้นจะต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมากในการที่จะสกัดหรื อว่าจะ เปลี่ยนแปลงหลาย ๆ เรื่องนะคะ เรื่องการศึกษาทํามาแล้วหลายสิบป้ มีการปฏิรูปหลายครั้ง ซึ่งไม่ประสบความสําเร็จ แล้วลงท้ายไปลงที่โครงสร้างซึ่งดิฉันคิดว่าโครงสร้างไม่ใช่คําตอบ ของการปฏิรูปการศึกษา จุดคานงัดดิฉันอยากจะขอกรรมาธิการช่วยกลับไปพิจารณานะคะ ดิฉันคิดว่าจุดคานงัดนั้นอาจจะไม่ใช่จุดคานงัดที่แท้จริง อาจจะเปึนแค่ตัวที่เรียกว่าเปึน จุดประเด็นหลายเรื่อง ดิฉันเห็นด้วยกับการแยกเรกูเลเตอร์ออกจากโอเปอเรเตอร์ (Operator) แต่ในข้อเสนอของท่านท่านยังทําไม่เด็ดขาด ถ้าจะแยกโอเปอเรเตอร์ออกจากเรกูเลเตอร์ จริง ๆ นั้นท่านต้องใจแข็งค่ะ กระทรวงศึกษาธิการต้องไม่มีโรงเรียนอยู่ในสังกัดของ กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันกระทรวงศึกษาธิการดูแลโรงเรียนเปึนเจ้าของโรงเรียน เยอะมาก เพราะฉะนั้นท่านจะเปึนเรกูเลเตอร์ไม่ได้ เรกูเลเตอร์นั้นต้องเรกูเลท (Regulate) จริง ๆ ต้องมีความเข้มแข็ง ในการที่จะกําหนดว่าทิศทางนโยบายเปึนอย่างไร คุณภาพ มาตรฐานเปึนอย่างไร เพราะฉะนั้นดิฉันคิดว่า ๒ เรื่องที่ไม่ใช่เปึนจุดคานงัดนะคะก็คือว่า กระทรวงศึกษาธิการ ท่านจะเอากระทรวงศึกษาธิการไว้แล้วมีโรงเรียนไว้ใน กระทรวงศึกษาธิการ หรือครูทั้งหลายยังสังกัดกระทรวงศึกษาธิการไม่มีทางปฏิรูปการศึกษาได้ ดิฉันคิดว่าเปึนเรื่องที่ต้องพิจารณาให้ชัดเจนนะคะ ถ้าเสนอโดยที่ไม่จัดการกับ ๒ เรื่องนี้ดิฉันคิดว่าการปฏิรูปการศึกษาเปึนไปไม่ได้ กระทรวงศึกษาธิการทําหน้าที่อะไร ถ้าอย่างนั้นก็ยุบกระทรวงศึกษาธิการทิ้งได้ ประเด็นที่ ๒ ดิฉันคิดว่ามีความสําคัญซึ่งดิฉัน คิดว่าในข้อเสนอนั้นอาจจะยังไม่ค่อยชัดเจนคือเรื่องของการทดสอบนักเรียน ทดสอบเด็ก เรื่องของการทดสอบนั้นเปึนเรื่องที่มีความสําคัญมันจะนําไปสู่เรื่องของการประกันคุณภาพ
ปัจจุบันเรามีระบบทดสอบที่เรียกว่าเปึนโอเนต เอเนต (A-NET) อะไรต่าง ๆ นะคะ จากการ ที่เข้าไป สอบถามดูนี่การทดสอบเด็กเราทดสอบที่เมื่อเด็กชั้นประถมศึกษาป้ที่ ๖ มีประโยชน์อะไรคะ ทดสอบเพื่อวัดว่าเด็กเหล่านี้ควรจะสอบได้หรือสอบตกนะคะ ดิฉันคิดว่า การวัดที่แท้จริงนั้นถ้าจะวัดให้ มีคุณภาพนั้นดิฉันเคยไปดูงานการปฏิรูปการศึกษา ที่ต่างประเทศนะคะ เขาวัดที่ ป. ๕ ค่ะ ประถมศึกษาป้ที่ ๕ เพื่อจะเป่ดโอกาสให้เด็ก ประถมศึกษานั้นมีโอกาสในการที่จะได้พัฒนาเพื่อจะเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่ มัธยมศึกษาตอนต้น ถ้าเด็กมีคุณภาพไม่ดีแล้วท่านก็ส่งปัญหาต่อไปให้โรงเรียนมัธยมศึกษา ต่อไปนะคะ เพราะฉะนั้นในประเทศสหรัฐอเมริกาเขาวัดที่ ป. ๕ แล้วก็เมื่อผลการเรียน เปึนอย่างไรแล้วเอาผลการเรียนนั้นเปึนตัวกําหนดว่าจะกําหนดมาตรฐานในการศึกษาหรือว่า โรงเรียนแต่ละโรงเรียนเปึนมาตรฐานอย่างไร เพราะฉะนั้นอยากให้ทบทวนการวัดผลเด็ก ที่เราทําอยู่ในปัจจุบัน เราวัดที่ ป. ๖ ม. ๓ แล้วก็ ม. ๖ ไม่มีประโยชน์ เด็กออกจากโรงเรียนไปแล้ว ครูไม่มีโอกาสทําอะไรเลย ประเด็นสุดท้าย ดิฉันคิดว่าสิ่งที่ต้องปฏิรูปอย่างชัดเจน อย่างแท้จริงก็คือระบบประกันคุณภาพการศึกษาปัจจุบันนี้เราใช้เงินไปนะคะ อย่าง สมศ. ใช้เงินไปแล้ว ๖,๐๐๐ กว่าล้านบาท ถามว่าโรงเรียนดีขึ้นหรือเลวลงอย่างไร เราตอบได้ เปึนรูปธรรมหรือไม่ ดิฉันคิดว่าเรื่อง การประกันคุณภาพการศึกษานั้นที่กําลังเริ่มทําคิดว่า น่าจะมีส่วนที่ถูกต้องคือเรื่องการผลักดันให้เกิดการประกันคุณภาพภายในและต้องใช้ผลนั้น อย่างจริงจัง ดิฉันไปดูโรงเรียนหลายโรงเรียนคนไม่เข้าใจ ผู้บริหารการศึกษาไม่ได้เข้าใจว่า ระบบประกันคุณภาพภายในทําอย่างไร ดิฉันไปนั่งออบเสิร์ฟ (Observe) การอบรม เขาบอก อันนี้เปึนยาหม้อใหญ่ยังไม่เข้าใจว่าในหม้อยานั้นมีอะไร ดิฉันคิดว่าเรื่องนี้คงจะต้องมีการ ปรับปรุงให้ชัดเจนนะคะ เมื่อมีการวัดผลแล้วดิฉันคิดว่าการปฏิรูปการศึกษานั้นจะต้องเอา ผลสัมฤทธิ์ของการเรียนของเด็ก
มาเปึนผลที่วัดโรงเรียน ไม่ใช่วัดว่าโรงเรียนนี้มี ห้องเรียนกี่ห้อง มีห้องน้ํากี่ห้อง ดิฉันคิดว่า ตรงนั้นเปึนเรื่องที่มีความสําคัญ อีกจุดหนึ่งที่ดิฉันคิดว่ามีความสําคัญก็คือว่าโรงเรียน จะอยู่หรือจะไปให้ใช้ดีมานด์ (Demand) ถ้าโรงเรียนสอนไม่ดี เด็กไม่ไปเข้าโรงเรียนก็ยุบเสีย ถ้าโรงเรียนไหนสอนดีเด็กเขาก็อยากไปเรียน ดิฉันคิดว่าอยากจะให้ตรงนั้นใช้ดีมาน ด์ เปึนตัวกําหนด แล้วก็ใช้ผลของเด็กนั้นเปึนตัวที่วัดผลสัมฤทธิ์ของครู ไม่ต้องวัดที่กระดาษ สุดท้ายดิฉันเห็นเรื่องของกฎหมาย อดไม่ได้ที่จะบอกว่าดิฉันไม่เห็ นด้วยกับการที่ตั้ง คณะกรรมการนโยบายการศึกษาและพัฒนามนุษย์แห่งชาติ แล้วก็ตั้งองค์กรขึ้นมา พระราชบัญญัติฉบับนี้ไม่ควรจะมีถ้าท่านยังมีกระทรวงศึกษาธิการอยู่ ดิฉันดูบทบาทภาระ ที่ท่านกําหนดในกฎหมายนั้น ทั้งหมดคือหน้าที่ของกระทรวงศึกษาธิการ ให้ท่านเลือกเอา ถ้าท่านจะ ตั้งกรรมการชุดนี้และตั้งสํานักงาน คณะกรรมการนโยบายการศึกษาและ พัฒนามนุษย์แห่งชาติ ก็ยุบกระทรวงศึกษาธิการเสีย ขอบพระคุณค่ะ