กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านประธาน กรรมาธิการ ท่านกรรมาธิการ ผม ทิวา การกระสัง สมาชิกเลขที่ ๐๙๒ ผมอยากจะ กราบเรียนท่านเรื่องหนึ่ง เรื่องของอีกัฟเวิร์นเมนต์ ผมอยากจะอภิปรายขอแสดงความเห็น เพิ่มเติม เนื่องจากว่าประเทศของเรานั้นเปึนระบบนิติรัฐก็คือการปกครอง การปกครองก็คือ การบริหารงานโดยกฎหมายเปึนหลัก ท่านประธานกรรมาธิการครับ ท่านเสนอรายงาน ขึ้นมาว่าประเทศต้องพัฒนานั้นจะต้องใช้ระบบนี้ เนื่องจากว่าของเราก็ใช้ประมาณ ๒๐ ป้ แบบประเทศเกาหลี ของเราจากอันดับที่ ๖๐ กว่ามาอยู่ที่อันดับที่ ๑๐๒ ในขณะที่ ประเทศเกาหลีนั้นขึ้นมาอยู่ที่ ๑ ของโลก ที่ผมกล่าวว่าประเทศของเรานั้นเปึนระบบนิติรัฐ ท่านเสนอรายงานแล้ว ความจริงอยากจะขอให้ท่านเสนอกฎหมายมาด้วย ทําไมผมถึงต้อง เสนอให้กรรมาธิการนี้พิจารณาแล้วร่างกฎหมายมาด้วย เนื่องจากว่ารัฐธรรมนูญ (ฉบับชั่วคราว) ป้ ๒๕๕๗ มาตรา ๒๗ บอกว่าสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติมีหน้าที่ในกำร เสนอกฎหมายถ้าหากเห็นว่ากฎหมายนั้นมีความจําเปึน ถ้ากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเงิน ก็เสนอผ่านคณะรัฐมนตรี กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญก็เสนอผ่านสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ นอกจากนี้ข้อบังคับการประชุม ข้อ ๘๐ ก็ให้อํานาจและหน้าที่ของกรรมาธิการในการที่จะ

ศึกษา วิเคราะห์เห็นความจําเปึน เรื่องนี้เปึนความจําเปึนอย่างยิ่ง เนื่องจากว่าอะไรครับ ที่มันถอยหลังนั้นไม่ใช่ประเทศนะครับ เปึนระบบราชการ ระบบราชการนั้นการบริหารจัดการ ถอยหลังจากอันดับที่ ๖๐ กว่ามาอันดับที่ ๑๐๒ แต่ทางภาคเอกชนนั้นมีการบริการที่ดีมาก ภาคเอกชนนั้นเปลี่ยนแนวคิดมานานแล้วว่าเปึนผู้รับใช้หรือเปึนผู้ให้บริการ อย่างเช่น ท่านไป ห้างสรรพสินค้า หรือไปขึ้นเครื่องบิน ทีนี้ท่านซื้อตั๋วเครื่องบินจากโทรศัพท์มือถือก็ได้ ผมเคยยกตัวอย่างแล้วว่าผมไปเที่ยวที่ประเทศญี่ปุ์นผมไม่ต้องใช้ เงินที่ประเทศญี่ปุ์นเลย ผมใช้เงินที่ประเทศไทย ผมไปเที่ยวเกียวโตอยู่ ๗ วันผมไม่ได้ใช้เงินที่นั่นเพราะผมซื้อ ตั๋วเครื่องบิน ตั๋วรถไฟ ซื้อที่พักอะไรจากประเทศไทย จากโทรศัพท์มือถือเครื่องเดียว นี่คือการเจริญเติบโตของระบบอิเล็กทรอนิกส์จากประเทศไทยแล้วครับ เรามีกฎหมายฉบับหนึ่ง ซึ่งรัฐบาลนี้มีความภาคภูมิใจมากแม้แต่ในการประชุมร่วมระหว่างรัฐบาลกับ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติก็ออกมาพูดว่าเปึนรัฐบาล ที่ออกกฎหมายซึ่งไม่มีใครเคยออกเลย นั่นคือพระราชบัญญัติอํานวยความสะดวก ในการพิจารณาอนุญาตของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๕๘ คือกฎหมายฉบับนี้เปึนกฎหมาย ที่ดีมากแต่นําไปใช้เพื่อการปฏิบัติได้น้อย เนื่องจากว่าอะไรครับ ระบบกฎหมายของ ประเทศไทยนั้นหน่วยงานไหนก็มีกฎหมายของหน่วยงานนั้น โดยเราอ้างว่าประเทศเรานั้น ปกครองโดยระบบนิติรัฐ ระเบียบหรือกําหนดวิธีการติดต่อราชการต่าง ๆ ของแต่ละหน่วยงาน ก็มีระเบียบและกฎหมายของตัวเอง เช่น กฎหมายที่ท่านยกมาเปึนพระราชบัญญัติ ข้อมูลข่าวสาร พ.ศ. ๒๕๔๐ พระราชบัญญัติอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. ๒๕๔๔ นี่เฉพาะ อิเล็กทรอนิกส์อย่างเดียวมีกฎหมายอยู่ ๔-๕ ฉบับ ไม่รวมถึงข้อกําหนดของหน่วยราชการอื่น อย่างเช่น กระทรวงมหาดไทยนอกจากมีพระราชบัญญัติในแต่ละชนิดแล้วก็ยังมีระเบียบ ของกระทรวงมหาดไทยซึ่งถือว่าเปึนกฎหมายลูกอีก กฎหมายฉบับนี้ที่รัฐบาลภูมิใจหนักหนา

คือพระราชบัญญัติอํานวยความสะดวกในการพิจารณาอ นุญาตของทางราชการป้ ๒๕๕๘ จะเปึนไปไม่ได้เลยถ้าหากว่าไม่เปลี่ยนวิธีคิดตามพระราชบัญญัติ เรามีของประเทศเกาหลี อยากขอความกรุณาท่านกรรมาธิการมีเวลาเหลือนะครับ มีเวลาเหลือจนถึงเดือนกันยายน ถ้ามีเวลาว่างก็ขอความกรุณานะครับ ขอความร่วมมือจากสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาก็ได้ หน่วยงานทางวิทยาศาสตร์หรือว่าตัวแทนกระทรวง ทบวง กรม ตัวแทนแต่ละคน นํากฎหมายเก่า ๆ มาดูนะครับ ศึกษา ถึงแม้ว่าจะเสนอไม่ทันก็เสนอผ่านตรงไปยังรัฐบาลก็ได้ อย่างน้อยให้ทางสภานี้ได้เห็นว่าประเทศถ้าไม่เปลี่ยนวิธีคิดหรือแนวคิด ถ้าไม่มีกฎหมาย รายงานที่ท่านเขียน มาหรือแม้แต่พระราชบัญญัติของทางที่รัฐบาลว่านี้ก็จะเปึนเหตุให้ ประชาชนฟัองตัวแทนของรัฐนะครับ พระราชบัญญัติอํานวยความสะดวกในการพิจารณาอนุญาต ของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๕๘ คอยดูนะจะมีคดีเกิดขึ้นอีกเยอะมากเนื่องจากว่าบริการไม่ทัน เพราะเหตุแต่ละหน่วยงานนั้นอ้างระเบียบของ ตัวเองแต่ไปขัดกับกฎหมายฉบับนี้ ผมคาดไม่ผิดหรอกท่านคอยดูก็แล้วกัน ถ้าไม่มีกฎหมายอีกฉบับหนึ่งมารองรับก็คือบังคับ หน่วยงานต่าง ๆ กฎหมายนี้ท่านไปบอกว่าท่านจะคุยกับกระทรวง ทบวง กรมนั้น ๆ เชื่อเถอะประเทศไทยนะครับคุยกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง คุยภาษาไทยด้วยกันยังคุยไม่ค่อยจะรู้เรื่อง เลยนะครับ เพราะฉะนั้นถ้าท่านคุยภาษาคอมพิวเตอร์กับเขายิ่งไม่รู้เรื่องใหญ่เลย ขอขอบพระคุณครับ ใช้เวลาเกินไปไม่กี่วินาที ขอขอบพระคุณท่านประธานด้วยครับ