ธวัชชัย สมุทรสาคร วิจารณ์นโยบายงบประมาณวิจัยที่เน้นเชิงวิชาการโดยไร้ประโยชน์และเสนอให้ปรับทิศทางเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศ สร้างแบรนด์ไทย และยกระดับอุตสาหกรรมภายในประเทศแทนการพึ่งพาต่างชาติ เพื่อลดต้นทุนและรักษาอธิปไตยทางปัญญา
เรียนท่านประธานสภาและสมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพทุกท่านครับ ผม พลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร หมายเลข ๑๐๑ ต้องขอบคุณคณะกรรมาธิการปฏิรูปวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัย นวัตกรรมและ ทรัพย์สินทางปัญญา ที่ได้นําเรื่องนี้มาเข้าในส่วนนี้ อันนี้เปึนความจําเปึนอย่างยิ่งในฐำนะ ที่ผมเคยรับราชการทหารมาก่อน ผมเห็นประเทศเรานี่ทําเรื่องยุทโธปกรณ์เยอะ แต่ว่าเวลา จัดซื้อจัดหาเรามักจะไม่ใช้ของไทย อันนี้เปึนสิ่งที่เราทําให้มีปัญหา ในส่วนเวลาซื้อมาแล้ว การซ่อมบํารุงทีหลังอะไหล่ต่าง ๆ มันจะไม่สามารถทําได้ การสั่งข้ามป้ ๓ เดือน หรือ ๓ ป้ สมมุติอย่างยางรถยนต์ยูนิม็อก ๓ ป้ถึงจะมา เพราะฉะนั้นถ้าเกิดมันมีปัญหาเราต้อง รบทัพจับศึกมันก็ไม่ทันกาล อะไรที่เราทําได้รัฐบาลต้องมีกฎหมายบังคับเลยว่าเราต้องซื้อ ของไทยเท่านั้น ผมยืนยันว่าประเทศไทยตอนนี้เวลามีการโชว์ยุทโธปกรณ์เราทําเยอะแยะ มากนะครับ แล้วก็ผมได้ไปทดลองในพื้นที่เองบางครั้งอาจจะดีกว่าของนอกด้วยแต่เราไม่ซื้อ เพราะว่าเราไปติดล็อก สเปก (Lock spec) เรื่องมาตรฐานของที่ฝรั่งเขาคิดขึ้นมา
การที่ได้มาตรฐานในแต่ละอย่างอาจจะต้องเสียเงิน ๕๐ ล้านบาท ๑๐๐ ล้านบาท บริษัทไทย ที่อุตส่าห์ตั้งใจทํามาเพื่อบ้านเพื่อเมืองก็ไม่ได้มีโอกาสเข้า ผมได้ต่อสู้ในเรื่องนี้มาตลอด แต่บ้านเรานี่มันเปึนอย่างนี้ คนซื้อไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ซื้อ มันจึงซื้อของห่วย ๆ มาให้ ผู้ใต้บังคับบัญชาต้องสูญเสียชีวิ ตในสนามรบโดยที่ไม่จําเปึนเปึนจํานวนหลายเปอร์เซ็นต์ ผมว่าถึง ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ในส่วนนี้ผมอยากจะเรียนว่าถ้าเราได้ส่งเสริมในเรื่องนี้ ถ้าสมัยก่อนนี่ ถ้าเราไม่ไปคอยแต่ไปขอใครเขานี่ คือเราได้พัฒนาสร้างเครื่องบินทําสงคราม สู้กับประเทศฝรั่งเศสแล้วเรารบชนะด้วย ถ้าจําไม่ผิดสมัยรุ่นปู์รุ่นย่าเรา เพราะว่าคุณลุงผมนี่ เปึนช่างการบินของท่าอากาศยานไทย จํากัด (มหาชน) แล้วสร้างเครื่องบินมา แล้วตอนหลังนี่ ประเทศสหรัฐอเมริกามาช่วยเหลือฟรี ๆ เราเลยตัดเรื่องทรัพย์สินทางปัญญา หรือความรู้ ในด้านนั้นหายไปหมดเลย เราไปได้ของฟรี แต่สุดท้ายเขาก็มาซื้อ หรือมาขายเราในราคาแพง ๆ แล้วก็สิ่งไหนที่มีเทคโนโลยีสูง ๆ เขาไม่ยอมขายให้เรา แต่ถ้าเราทําเองนี่อะไรที่เปึน การปัองกันประเทศสูง ๆ เราทําได้ทั้งหมดในส่วนนี้ ในส่วนอย่างอื่น เพราะว่าเรื่องพวกนี้ เปึนเรื่องสําคัญ เพราะเราต้องมีความเจริญขึ้นไป เหมือนเราขึ้นค่าแรง ประเทศเพื่อนบ้านเรา ๑๐๐ กว่าบาท เราขึ้นเปึน ๓๐๐ บาทนี่ แต่ว่าเรายังผลิตสินค้าแบบเดิมนี่คงเปึนไปไม่ได้ เราต้องเปึนสินค้าที่อัพเกรด (Upgrade) ขึ้นมา แล้วก็ทักษะของคนเราต้องสูงขึ้นเพื่อจะได้ สามารถพอเพียงต่อการใช้จ่ายของประชาชน ปัจจุบันเราขึ้นมาทําให้โรงงานของต่างชาติ ที่เคยจ้างแรงงานวันละ ๑๒๐ บาท ก็เปึน ๓๐๐ บาท ก็เลยหนีไปประเทศเพื่อนบ้านทั้งหมด ตอนนี้เราก็มองด้านเดียวว่าทําให้ประชาชนเรามีรายได้เพิ่มขึ้น แต่จริง ๆ มันไม่ใช่ มันต้องทํา ควบคู่กันไป ถ้าผมดูงบวิจัยแล้วนี่ จริง ๆ เราก็ไม่ได้น้อย แต่ว่าบางทีไปวิจัยในสิ่งที่ ไม่เปึนประโยชน์เยอะ โดยเฉพาะวิจัยในเชิงวิชาการและทําเปเปอร์มา เสียเงิน ๑๐ ล้านบาท ๒๐ ล้านบาทนี่ แล้วมันทําประโยชน์อะไรไม่ได้ เราควรจะมาบีบว่าให้จุดไหนที่ไม่เปึนประโยชน์ ก็จะต้องตัดทิ้ง เอาส่วนที่มีอยู่ปัจจุบันนี่มาทําในสิ่งที่เปึนประโยช น์ แล้วก็จับต้องได้ แล้วก็เมื่อทําได้แล้วนี่เราต้องมีกฎหมายบังคับว่าหน่วยราชการนั้นที่ใช้ประโยชน์ ไม่ว่าจะเปึน ทางทหาร เครื่องมือแพทย์ เครื่องมืออะไรต่าง ๆ ผมคิดว่าของเราทําได้เยอะ แต่เราไม่สนใจ และอีกอย่างหนึ่งอยากจะให้มีแบรนด์ (Brand) เปึนของตัวเอง เพราะว่าถ้าเราไม่มี แบรนด์เปึนของตัวเองนี่ ในอนาคตเราจะต้องย้ายการผลิตของเรานี่ ไม่ว่าจะเปึนเครื่องยนต์ หรือรถยนต์อะไรก็แล้วแต่ ถ้าเราไปประเทศไหนก็แล้วแต่เขาก็รู้ว่าเปึนของคนไทย
เหมือนโตโยต้าจะอยู่ประเทศไหนผลิตที่ไหนในโลกก็รู้เปึนของประเทศญี่ปุ์น แต่เรานี่มีแบรนด์ ของตัวเองที่เหลืออยู่ที่เห็นมีวิทยุธานินทร์อย่างเดียวก็น่าเห็นใจว่าเราไม่ค่อยนิยมใช้ของเรา จริง ๆ แล้วทั้งหมดนี่ผมว่า ๘๐-๙๐ เปอร์เซ็นต์ผลิตในประเทศเกือบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเปึน รถยนต์ รถอะไรต่าง ๆ ขออนุญาตเพิ่มนิดหนึ่ง ไม่ว่าจะเบนซ์ บีเอ็มดับเบิลยู ๘๐ เปอร์เซ็นต์ก็ทําในประเทศไทยเกือบทั้งสิ้น เพราะว่าผมนี่เคยคุยกับทางบริษัทพวกนี้ เขาบอกว่าทั้งโลกนี่หลังจากประเทศเขานี่ไม่ว่าจะเปึนประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส คนไทยละเอียดระดับ ๒ รองจากเขา เขาถึงพยายามมาทําที่ประเทศไทย เพราะว่าเรามี ความละเอียดรอบคอบ ไม่ว่าจะเปึนสินค้าแบรนด์เนม (Brandname) กระเปิาหลุยส์ กระเปิาอะไรอยู่ในประเทศไทยหมด ทําแล้วแล้วส่งกลับไปประเทศฝรั่งเศส ไปตบแต่งอีก ๑๐ เปอร์เซ็นต์ แล้วก็มาขายเพิ่มมูลค่ามหาศาลในส่วนนี้ ประมาณ ๑๐ กว่าแบรนด์ที่ทําใน ประเทศไทยผมรู้จักเพื่อน ๆ ผมที่เขาไปทํางานบริษัทพวกนี้ ก็เรียนให้ทราบ ก็คงจะมีเรื่อง กราบเรียนเพิ่มเติมแค่นี้ ขอบคุณครับ