กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม ไพโรจน์ พรหมสาส์น สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ กระผมเห็นว่าเรื่องการปฏิรูปการศึกษาเปึน หัวใจสําคัญที่สุดประการหนึ่งของการปฏิรูปซึ่งสภาปฏิรูปเราจะต้องหาทางผลักดันที่จะเสนอ ข้อคิดเห็นเพื่อให้มีการปฏิรูปแห่งชาติให้ได้ นอกเหนือจากเรื่องการเมืองการปกครองรวมทั้ง

การปฏิรูปตํารวจอะไรก็สุดแล้วแต่ การศึกษาเปึนพื้นฐานที่สําคัญที่สุดของชีวิต มนุษย์เรา ถ้าไม่มีความรู้ความเข้าใจไม่ได้เรียนรู้โอกาสที่จะมีชีวิตที่ดี มีหน้าที่การงานที่ดี มีสภาพชีวิตที่ดี คุณภาพชีวิตดีคงจะยากนะครับ เพราะฉะนั้นก็เปึนเรื่องที่จําเปึนและสําคัญอย่างยิ่งที่เรา จะต้องปฏิรูปการศึกษาในทุก ๆ ด้าน ๕ ด้าน ๖ ด้านที่ท่านกรรมาธิการเสนอ แต่สิ่งที่ผมคิดว่า สําคัญที่สุดก็คือ การปฏิรูปคุณภาพการศึกษากับการปฏิรูปการจัดการศึกษา ด้านคุณภาพนั้น เราก็คงจะเห็นแล้วว่าคุณภาพการศึกษาของเราค่อนข้างจะด้อยเมื่อเทียบกับ ประเทศข้างเคียงนะครับอย่างที่มีตัวเลข ผมไม่แน่ใจถูกต้องหรือไม่ อย่างไร ที่บอกในอาเซียน มีไม่กี่ประเทศแต่เรายังอยู่อันดับที่ ๘ ขณะเดียวกับที่เราใช้งบประมาณในด้านการศึกษา ประมาณอันดับที่ ๒ ของโลกหรือมากที่สุดในบรรดากระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ที่มีอยู่ ที่จะต้องดูแลลูกหลานของเรา เพราะฉะนั้นผมคิดว่ามีความจําเปึนอย่างยิ่งที่จะต้อง ปฏิรูปการศึกษาการเรียนรู้การจัดการศึกษา โดยเฉพาะของท่านเรื่องการเรียนรู้อะไรต่าง ๆ มันจะต้องใส่เข้าไปตรงนี้ทุกอย่างเลย ตั้งแต่ปฐมวัย ตั้งแต่ก่อนปฐมวัย โรงเรียนประถมศึกษา มัธยมศึกษา รวมทั้งการพัฒนาการเมืองการปกครองที่เราต้องการให้มีเปึนกระบวนการ หรือเปึนลักษณะเปึนโพลิติคอล โซเชียลไลเซชัน (Political socialization) อย่างเปึน กระบวนการและอย่างต่อเนื่อง หลักสูตรที่จะต้องใส่เข้าไปทั้งในเรื่องการเรียนการสอน การบ้านการเมืองอะไรก็แล้วแต่

แต่ในเรื่องการจัดการศึกษานั้นผมคิดว่าลําพังกระทรวงศึกษาธิการกระทรวงเดียว หรือจะ ประสานกับหน่วยงานอื่น ๓๐,๐๐๐ กว่าโรงเรียนไม่สามารถที่จะไปดูแลโรงเรียนต่าง ๆ เหล่านั้น ไม่ว่าขนาดใหญ่ขนาดเล็กทั่วทั้งประเทศ และเท่ากับจํานวนวัดที่มีอยู่ ๓๐,๐๐๐ กว่าวัดนะครับ การศึกษาเปึนฐานชีวิตที่สําคัญ เพราะฉะนั้นจะจัดการอย่างไร ถึงจะให้เหมาะสม กระผมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องให้กระทรวงศึกษาธิการนั้นเปึนฝ์าย ที่จะกําหนดในเชิงยุทธศาสตร์ เชิงนโยบายอะไรต่าง ๆ แต่การบริหารการจัดการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระดับพื้นฐานนั้น อย่างเช่น การประถมศึกษา การอาชีวศึกษา ประถมศึกษาจําเปึนอย่างยิ่งเลยที่จะต้องกระจายอํานาจไปให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งคน ทั้งเงิน ทั้งงาน ๓๐,๐๐๐ กว่าโรงเรียนในช่วงหลายป้ที่ผ่านมากระผมเปึนกรรมการ กระจายอํานาจสู่ท้องถิ่น ๓๐๐ กว่าโรงเรียนครับ เพราะเราไปตั้งมาตรฐานไว้สูง ที่ติดปัญหาติดขัดมากที่สุดก็คือเรื่องครู ไปถามความเห็นของครู ครูไม่อยากไปอยู่กับท้องถิ่น ผมคุยกับดอกเตอร์ชาติชาย ขอโทษที่เอ่ยนาม เมื่อสักครู่นี้ เราเคยไปดูงานที่ประเทศเยอรมนี ที่ประเทศฝรั่งเศส ที่ประเทศฝรั่งเศสนั้นเรื่องการบริหารโรงเรียน เรื่องหลักสูตรอยู่กั บ ส่วนกลาง ครูขึ้นกับส่วนกลาง ไม่ต้องไปอยู่กับท้องถิ่น แต่ว่าท้องถิ่นบริหารจัดการ อะไรต่าง ๆ เขาก็ทําได้และทําได้ดีด้วย ผมอยากจะให้มีการศึกษาดูในเรื่องนี้ว่าจะทําอย่างไร ส่วนประเทศเยอรมนีก็กําหนดหลักเกณฑ์อะไรต่าง ๆ ก็ว่ากันไป เพราะฉะนั้นผมเห็นว่า ในชั้นนี้การ จัดการด้านการประถมศึกษานั้น ๓๐,๐๐๐ กว่าโรงเรียน ท้องถิ่น มีขีดความสามารถบริหารจัดการได้ เมื่อวานนี้ผมไปที่โรงเรียนบางนมโคซึ่งเปึนเทศบาล ตําบลเล็ก ๆ งบประมาณ ๑๐-๒๐ ล้านบาทเท่านั้นเอง สามารถโอนโรงเรียนประถมศึกษา ๓ โรงเรียนไปอยู่กับเทศบาล โอนสถานีอนามัยไปอยู่กับเทศบาล แล้วเขาพร้อมและทําได้ อย่างดีด้วยนะครับ ผมไปร่วมพิธีเป่ดอาคารเด็กเล็กอะไรต่าง ๆ เพราะฉะนั้นขอให้ส่งคน ไปดูเลยที่บอกว่าโรงเรียนไม่พร้อม หลักสูตรไม่พร้อม ท้องถิ่นไม่พร้อม ถ้าให้เขาไป เปึนอํานาจหน้าที่ ไม่ใช่ท้องถิ่นอย่างเดียว ชุมชนด้วย เอกชนด้วย ชุมชนได้เข้ามามีส่วนร่วม เอกชนมีส่วนร่วม เพราะฉะนั้นการศึกษา ๓๐,๐๐๐ กว่าโรงเรียนท่านกําหนดได้เลย เปัาหมายนะครับ ไม่ใช่กระจายอํานาจบริหารการศึกษาไปให้โรงเรียน ไม่ใช่นะครับ กระจายอํานาจการศึกษาบริหารจัดการไปให้ท้องถิ่น เทศบาลนคร เทศบาลเมือง ขนาดใหญ่ ๆ ท้องถิ่นรูปแบ บพิเศษอย่าง กทม. อย่างพัทยาหรือท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ

จะตั้งขึ้นมาเอาไปเลย ทําไปได้เลย เขาทําได้ ก็ทําไมล่ะเอกชนรายเดียวยังบริหาร มหาวิทยาลัยได้ อาชีวศึกษามันจะเหมาะกับพื้นที่ เขามีปัญหาอะไร เขาต้องการ คนประเภทไหนให้เขาบริหารจัดกา รไป องค์การบริหารส่วนจังหวัดมีงบตั้งแต่ ๕๐๐ ล้านบาทจนถึง ๓,๐๐๐-๔,๐๐๐ ล้านบาท ทําไมจะบริหารไม่ได้ แทนที่จะเอาไปสร้าง ถนนหนทาง ทําไมเราไม่ติดอาวุธทางปัญญาให้กับลูกหลานของเรา เพราะฉะนั้น ประถมศึกษาไปได้เลยนะครับ ตั้งเปัาไว้เลย อีก ๕ ป้ ๑๐ ป้จะไปกี่แห่ง อย่าไปวัดความพร้อม เฉพาะที่ว่าจะต้องพร้อมอย่างนั้นอย่างนี้ ครูต้องยินยอมมันไม่ได้นะครับ กําหนดเปัาหมาย ไปเลย โรงเรียนเล็กโรงเรียนน้อยอาจจะรวมกันผมไม่ว่า เพราะฉะนั้นเรื่องของการจัดการ ประถมศึกษาคิดว่าท้องถิ่นขนาดใหญ่ เมือง นครอะไรทําได้ ส่วนเรื่องมัธยมศึกษานั้น ก็เช่นเดียวกันครับ เทศบาลมหานคร อย่างจังหวัดเชียงใหม่ อย่างจังหวัดนครราชสีมา เขาทําได้ งบประมาณเปึนพัน ๆ ล้านบาท รวมทั้งอาชีวศึกษาด้วย ผมขอฝากเรื่องนี้ว่า ถ้าหากท่านจะไปปรับแต่งสักนิดหนึ่งตรงที่การจัดการศึกษาบอกทําร่วม ๆ มันร่วมไม่ได้ หรอกครับต้องวางเปัาไปเลยว่าให้ ท้องถิ่นบริหารจัดการแต่ต้องไปทั้งคน ทั้งเงิน ทั้งงาน แล้วทําให้เปึนระบบ ถ้าครูยังไม่พร้อม ๓ ป้ ๕ ป้ไปดูระบบประเทศฝรั่งเศสเขาทํากันอย่างไร ถ้าเปึนอย่างนั้นลูกหลานของเราจะได้เรียนรู้และมีความก้าวหน้า มีความรู้ความเข้าใจ รวมทั้งขอฝากการพัฒนาการเมืองการปกครองทุกอย่างประชาธิปไตยขั้นพื้นฐานต้องเริ่มจาก โรงเรียนประถมศึกษา มัธยมศึกษา ใส่เข้าไปในหลักสูตรทุกหลักสูตร ถ้าเปึนอย่างนั้น คนของเราจะมีความรู้ความเข้าใจและสามารถที่จะเปึนพลเมืองที่ดีได้ ขอบพระคุณครับ