ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ตัวแทนจากจังหวัดลําพูนครับ เห็นด้วยกับสิ่งที่ คณะกรรมาธิการได้ทําการศึกษา แล้วก็ขอบคุณแทนพี่น้องเกษตรกร แต่ขออนุญาต ได้กราบเรียนเพิ่มเติม เพื่อที่คณะกรรมาธิการจะได้นําไปพิจารณาประกอบการจัดทํา ร่างพระราชบัญญัติหรือสิ่งที่เกี่ยวข้องต่อไปสัก ๕-๖ ประเด็นดังนี้ ท่านประธานที่เคารพ ในประเด็นที่ ๑ ที่ให้มีการกําหนดว่าควรที่จะมีตลาดกลางสิ นค้าการเกษตร ในประเด็นนี้ ผมขออนุญาตกราบเรียนว่าในปัจจุบันนี้ตลาดกลางสินค้าการเกษตรนั้น ไม่ว่าจะเปึนของ รัฐบาล ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอะไรต่าง ๆ มีเยอะครับท่านประธาน แต่ว่ามีเยอะ ในขณะนี้ตลาดกลางที่ว่านั้นมันเหมือนกับเปึนโกดังหรือเปึนตลาดที่ให้ผู้ขายเอาสินค้ามาขาย แล้วผู้ซื้อมาซื้อ แต่ตลาดกลางนี่ไม่สามารถที่จะกําหนดราคาหรือว่าช่วยเหลือเกษตรกร ให้ขายสินค้าให้มีราคาที่สูงขึ้น ท่านประธานที่เคารพครับ อยากจะฝากคณะกรรมาธิการ ช่วยไปพิจารณาว่าทําอย่างไรที่จะให้ตลาดกลางที่มีอยู่แล้วเปึนตลาดกลางที่สร้างความเปึนธรรม ให้กับผู้ขายและผู้ซื้อ อันนี้อย่างหนึ่งนะครับ ประการต่อมาท่านประธานครับ ผมเองนั้น อยากจะกราบเรียนว่าทุกวันนี้เกษตรกรนั้นมีความสามารถในการที่จะผลิต ยกตัวอย่างเช่น

จังหวัดลําพูนของกระผมนั้นมีการปลูกลําไย เราก็สามารถที่จะทําให้ลําไยออกนอกฤดู การผลิตโดยธรรมชาติได้ แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นในทุกวันนี้คือผู้ประกอบการคือผู้ซื้อ พ่อค้าทั้งหลายนั้นส่วนใหญ่ก็จะเปึนพ่อค้าที่จะมาจากต่างชาติเข้ามาแล้วก็มาตั้งจุดรับซื้อ แล้วก็รวมกันในการ กําหนดราคาที่จะรับซื้อในแต่ละวัน ๆ เช่นในจังหวัดลําพูนนั้น ผมได้เคยพูดว่าชาวสวนลําไยเช้ามาก่อนที่จะไปเก็บลําไยยังไม่ทราบเลยว่าวันนี้จะเก็บลําไย แล้วจะขายได้กิโลกรัมละกี่บาท จะมาทราบราคาก็เมื่อประมาณบ่ายสามโมง บ่ายสองโมง ว่าวันนี้จุดรับซื้อรับซื้อกิโลกรัมละเท่าไร ก็เปึนที่น่าสงสารเกษตรกรนะครับ ลําไยเก็บมาแล้ว ไม่ขายก็เน่า กี่บาทก็จําเปึนต้องขาย ขาดทุนก็ต้องขาย อันนี้ทําอย่างไรที่จะให้เกิดความเปึนธรรม กับพี่น้องเกษตรกร ฝากท่านไว้นะครับ ประการต่อมาประการที่ ๓ ขออนุญาตกราบขึ้นไป นิดหนึ่ง ผมเห็นด้วยกับท่านทวีกิจ จตุรเจริญคุณ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจากจังหวัดตาก ท่านได้เสนอว่าควรที่จะกําหนดเขตพื้นที่การปลูกพืชเศรษฐกิจ แล้วก็ส่งเสริมให้มีการปลูก แล้วก็ทําให้ครบวงจรมีภาคอุตสาหกรรมเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเช่นลําไยจังหวัดลําพูน พื้นที่ จังหวัดลําพูนเปึนพื้นที่ที่เหมาะสมกับการปลูกลําไยให้ปลูกลําไย แล้วก็มีโรงงานบรรจุ กระปิองหรือผลิตแปรรูปลําไยออกสู่ตลาดได้ ถ้าเราสามารถทําอย่างนี้ได้เกษตรกรก็จะ ปลูกพืชแล้วก็ครบวงจรเปึนทั้งเกษตรกรและเปึนนักอุตสาหกรรมไปด้วย อันนี้ก็ฝากว่า ทําอย่างไรจะให้เกิด นั้นได้ ประการต่อมาทําอย่างไรที่จะให้เกษตรกรทําการเกษตรแล้ว ไม่ขาดทุน ทําได้ไหมครับ กําหนดได้ไหมว่าอย่างน้อยลงทุน ๑๐๐ บาท เมื่อขายสินค้า การเกษตรแล้วต้องได้ ๑๑๐ บาท คือให้เขามีรายได้มากกว่ารายจ่ายในอัตราร้อยละ ๑๐ เปึนไปได้ไหมขั้นต่ํา ประการต่อมาอีกอันหนึ่งที่เปึ นปัญหาเรื่องของต้นทุนการผลิตครับ เราจะควบคุมอย่างไรที่จะให้ปุิยก็ดี ยาปราบศัตรูพืชก็ดี ปัจจัยการผลิตของเกษตรกรนั้น มีราคาที่ไม่สูงเกินจริง ทําอย่างไรที่เราจะควบคุมสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ได้ อีกอันหนึ่งเมื่อกี้ก็พูด กันเยอะเรื่องความปลอดภัยกับพืชจีเอ็มโอ พืชตัดแต่งพันธุกรรม ผมฟังมาตลอดตอนนี้ก็ยัง ไม่เข้าใจว่ามันดีหรือมันไม่ดี มันมีผลเสียต่อร่างกายหรือไม่ ยังไม่ทราบ เพราะฝ์ายที่เห็นด้วย ก็บอกว่าดี ฝ์ายที่ไม่เห็นด้วยก็บอกว่ามันไม่ดี ทําไมไม่หาคนกลางมาทําการวิจัยให้มันชัดเจน ละครับว่ามันเปึนผลดีหรือผลเสียต่อสุขภาพของพี่น้องประชาชน อันนี้ก็เปึนประเด็นสําคัญ ที่จะต้องพูดคุยกันให้ได้ข้อยุติ ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่ควรจะปฏิรูปทําไมถ้าพูดกันไปพูดกันมา

ก็ไม่จบสิ้นเสียที อีกอันหนึ่งท่านประธานครับ ผมเห็นว่าประเทศไทยเรานั้นเรามีพืชเศรษฐกิจ หลาย ๆ อย่างที่มีปัญหาในเรื่องของราคา ไม่ว่าจะข้าว ลําไย ข้าวโพด สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ก็เปึนปัญหาอยู่ทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมา

แล้วทําไมล่ะครับเราเขียนร่างพระราชบัญญัติ เราไปดูเรื่องปาล์มน้ํามัน มันสําปะหลัง เนื้อโค เนื้อกระบือ และพวกอื่น ๆ ไม่มีหรือครับ เราทําไมไม่เขียนเสียอันเดียวว่าเปึนพระราชบัญญัติ เอาปัญหาเกษตรหลาย ๆ อย่างมารวมกันในตัวพระราชบัญญัติฉบับเดียว จัดตั้งกองทุน ช่วยเหลือเกษตรกรอะไรก็ว่ากันไปเปึนฉบับเดียว ไม่ใช่แยกกันไป ต่อไปก็คงจะต้องมี พระราชบัญญัติลําไยเกิดขึ้น พระราชบัญญัติข้าวโพดเกิดขึ้น มันไม่เต็มหรือครับกฎหมาย ประเทศไทย ทุกวันนี้ยังจําไม่ได้เลยครับว่ามีกฎหมายอะไรบ้าง ขออนุญาตฝากกราบเรียน ท่านคณะกรรมาธิการได้โปรดนําไปพิจารณาต่อไปด้วยครับ ขอบพระคุณครับ ท่านประธาน