เทียนฉาย กีระนันทน์ หารือเรื่องการปฏิรูประบบงบประมาณ โดยเห็นด้วยที่จะมีการปรับเปลี่ยน แผนงบประมาณสู่ส่วนภูมิภาคและท้องถิ่น และเสนอแนวคิดในการจัดทํางบประมาณให้ประชาชนในแต่ละหมู่บ้านมีความต้องการในการพัฒนาตามความต้องการของตนเอง เช่น ถนนคอนกรีต ไฟฟ้า น้ำ เป็นต้น และเสนอให้จัดงบประมาณผ่านส่วนท้องถิ่น เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ขอบคุณนะครับ อีกท่านหนึ่ง พันตํารวจโท จิตต์ ศรีโยหะ มุกดาธนพงศ์ ครับ
พันตํารวจโท จิตต์ ศรีโยหะ มุกดาธนพงศ์ : กราบเรียนท่านประธาน สภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ กระผม พันตํารวจโท จิตต์ ศรีโยหะ มุกดาธนพงศ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติจากจังหวัดมุกดาหาร การปฏิรูประบบงบประมาณ ตามที่ท่านคณะกรรมาธิการได้เสนอ ผมก็เห็นด้วยที่จะมีการปรับเปลี่ยน แผนงบประมาณต่าง ๆ สู่ส่วนภูมิภาคและท้องถิ่น สาเหตุในอดีตที่ผ่านมาเท่าที่ทราบนะครับ การเสนอคําของบประมาณส่วนใหญ่ในต่างจังหวัดก็จะทําขึ้นมาจากศาลากลางจังหวัด ก็คือผู้ว่าราชการจังหวัดเปึนผู้กําหนด เปึนผู้ทํา แล้วก็จะได้ทําหนังสือแจ้งเวียนให้กับ ส่วนท้องถิ่น ส่วนอําเภอต่าง ๆ เสนอคําขอเข้ามา แต่จากความเปึนจริงแล้วการเสนอ คําของบประมาณตามความเปึนจริงผมเห็นด้วยกับท่านสยุมพรที่เสนอบอกว่า
การจัดทํางบประมาณควรจะได้ดําเนินการจัดทําคําขอหรือทําแผนงาน โครงการเริ่มต้นจาก คณะกรรมการหมู่บ้าน การพัฒนาท้องถิ่นหรือพัฒนาจังหวัดจะต้องเริ่มต้นจากหมู่บ้าน เปึนหลักนะครับ คือประชาชนในแต่ละหมู่บ้านเขาจะมีความต้องการในการพัฒนาหมู่บ้าน และพัฒนาตําบลแตกต่างกัน เช่นหมู่บ้านนี้เขาต้องการที่จะได้ถนนคอนกรีตในหมู่บ้าน เพื่อเปึนหมู่บ้านปลอดฝุ์น หมู่บ้านหนึ่งอาจจะต้องการแหล่งน้ํา หมู่บ้านหนึ่งอาจจะต้องการ ไฟฟัาในหมู่บ้าน ยกตัวอย่าง ๓ โครงการนี้แหละครับ หมู่บ้านหนึ่งต้องการถนนคอนกรีต ในปัจจุบันนายก อบต. หรือนายกเทศบาลส่วนใหญ่ถ้าได้รับงบประมาณจากส่วนกลางไปแล้ว ก็จะทําโครงการหรือแผนงานสร้างถนนลูกรังหรือว่าซ่อมถนนลูกรัง อันนี้จากงบประมาณ แต่ละป้เสียหายมาก ทําไมถึงพูดเช่นนั้นครับ งบประมาณเสียหายมาก ทําถนนลูกรังทุกสมัย ของนายกท้องถิ่นคนนี้เข้ามาก็ทําถนนเส้นเดิมนั่นละ ป้ต่อไปก็ทําอีก อันที่จริง ประชาชนเขาต้องการถนนคอนกรีตหรือถนนลาดยางเพื่อเชื่อมในซอยต่าง ๆ ในหมู่บ้าน สิ่งที่เกิด ขึ้นในปัจจุบันนี้ทําโครงการแผนงานผ่านจังหวัด จังหวัดเสนอมาที่ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นก็เสนอกระทรวงมหาดไทย และเสนอรัฐบาล สิ่งที่จะต้องดําเนินการต่อไปก็คือเขาจะฝากให้ ส.ส. เปึนผู้ประสานงาน โครงการ เมื่อประสานงานโครงการไปก็ของบประมาณไป สุดท้ายก็จะมีการบรรจุ งบประมาณในส่วนนี้
จังหวัดละ ๒๕ ล้านบาท ๓๐ ล้านบาท ให้กับ ส.ส. ประจําตัวแต่ละคน ถ้าจังหวัดไหน มีความสามารถ ส.ส. จังหวัดไหนมีความสามารถก็จะได้รับงบประมาณลงไปเปึนจํานวนมาก อันนี้ก็เปึนเหตุให้มีการวิ่งเต้นเพื่อของบประมาณ นอกจากนั้นก็จะมีผู้รับเหมาในพื้นที่ ประสานงานกับนักการเมืองในท้องถิ่น ประสานงานกับข้าราชการส่วนกลาง เพื่อจะจัดงบประมาณลงไป ผมไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์อย่างนั้นเกิดขึ้นในอนาคต คือถ้าทําได้ให้คณะกรรมการหมู่บ้านจัดทําคําของบประมาณผ่านส่วนท้องถิ่น ผ่านอําเภอ ผ่านจังหวัด แล้วก็ให้จัดงบประมาณลงไปตามนั้นมันก็จะเกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ควรจะเปึน การจัดงบประมาณแบบเดิมคือให้ ส.ส. เปึนคนวิ่งเต้น ส.ส. อยากได้ทําอะไรก็จะทําแผนงาน โครงการขึ้นมา แล้วก็มาวิ่งเต้นเอางบประมาณลงไป ซึ่งไม่เกิดประโยชน์ให้กับประชาชนในท้องถิ่น และการจัดงบประมาณในปัจจุบันนี้ก็ปรากฏว่าทางกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น หรือกระทรวงมหาดไทย หรือว่าการกระจายอํานาจสู่ท้องถิ่นจัดงบประมาณ ยกตัวอย่างในแต่ละตําบลเท่าที่ถามดูจะได้งบประมาณในการพัฒนาท้องถิ่น ตําบลละ ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท บางตําบลมี ๖ หมู่บ้าน ๗ หมู่บ้าน บางตําบล ๑๐ หมู่บ้าน บางตําบล ๑๗ หมู่บ้าน ๑๘ หมู่บ้าน ได้งบประมาณเท่ากันหมด อบต. เทศบาล งบพัฒนา ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท ใน ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาทในแต่ละหมู่บ้านก็มาหารกันว่าจะทําอะไรบ้าง ตําบลนี้ ๑๗ หมู่บ้าน ยกตัวอย่างตําบลคําป์าหลาย อําเภอเมืองมุกดาหาร ๑๗ หมู่บ้าน ตําบลนาโสก อําเภอเมือง มุกดาหาร ๑๗ หมู่บ้าน ๑๘ หมู่บ้าน ได้งบประมาณไป ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาทในการพัฒนาท้องถิ่น ไม่รู้ทําอะไรได้บ้าง สมาชิก อบต. แต่ละหมู่บ้าน ก็มาประชุมกันว่างบประมาณ ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาททําอย่างไรบ้าง ก็หารเฉลี่ย หมู่บ้านละ ๗๐,๐๐๐-๘๐,๐๐๐ บาท หมู่บ้านละ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ทําอะไรได้บ้าง ทําถนนคอนกรีตก็ได้ ๕๐ เมตร ๖๐ เมตร เปึนอย่างนี้นะครับ เพราะฉะนั้นงบประมาณ มันไม่ลงไปในพื้นที่จริง ๆ มันกระจุกที่ส่วนกลางและส่วนภูมิภาคเปึนหลักนะครับ กราบขอบคุณครับ