กราบเรียนท่านประธาน แล้วก็กราบเรียน ท่านคณะกรรมาธิการที่ช่วยกรุณาทําการปฏิรูปที่น่าสนใจ สําหรับส่วนตัวผมนี่อย่างแรกสุด ผมขออนุญาตเอ่ยนามคุณเชื้อว่าผมเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าในเรื่องของการตรวจสอบ ติดตาม แล้วก็ในการคานอํานาจนี่มีความสําคัญเปึนอย่างยิ่ง คุณเชื้อก็พูดหลายเรื่องที่ผมอยากพูด ไปแล้ว แต่จริง ๆ แล้วอีกส่วนหนึ่งที่ผมอยากจะเน้นย้ําก็คือในเรื่องของทรัพยากรธรรมชาติ ที่เกี่ยวข้องโดยตรง คือในอดีตบทบาทที่ผ่านมาเรามีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ แล้วก็ทางท้องถิ่นในรูปแบบต่าง ๆ ในการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติ ไม่ว่าจะเปึนราชการ ส่วนท้องถิ่น หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งในอดีตก็มีหลายต่อหลายเรื่องที่สร้างปัญหา ให้เกิดขึ้น

เพราะว่าประสิทธิภาพของท้องถิ่นบางครั้งเราอาจจะดูเฉพาะในเรื่องของท้องถิ่น แต่เมื่อดู ในภาพรวมยังมีปัญหาแล้วก็เกิดความขัดแย้งแม้กระทั่งระหว่างท้องถิ่นกันเอง ประเด็นหนึ่ง ที่ผมคงจะต้องพูดชัดเจนและต้องฝากคณะกรรมาธิการด้วยว่าทรัพยากรธรรมชาติมีบางส่วน ที่ไม่รู้ว่ำเปึนของใคร ทรัพยากรธรรมชาติส่วนนั้น ก็คือทะเล ถ้าเกิดอย่างป์า อย่างเขา บนแผ่นดินเราทราบแน่ชัดว่าตรงไหนอยู่ตรงไหนมันมีผังชัดเจน แต่ในทะเลมันไม่มีเลย แม้กระทั่งทะเลาะกันว่าทะเลตรงนี้เปึนเขตจังหวัดไหน เขตของจังหวัดไหน ใครเปึนคนดูแล มีกรณีการทะเลาะเรื่องเกี่ย วกับทะเลมาหลายต่อหลายครั้ง เพราะฉะนั้นถ้าเกิดจะมอบ อํานาจเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องของการดูแลทรัพยากรธรรมชาติ เรื่องการใช้ประโยชน์ จากทรัพยากรที่เปึนส่วนรวม นี่มันต้องเอาให้ชัดว่าใคร ที่ไหนเปึนของที่ไหน บนแผ่นดิน ผมไม่ค่อยห่วงแต่ในทะเลนี่บอกได้เลยว่าตอนนี้มีปัญหาเปึนอย่างยิ่งว่าใครรับผิดชอบที่ไหน แล้วตอนสุดท้ายมันจะกลับมาเกิดปัญหาตรงส่วนนี้ นอกจากนี้ในการตรวจสอบ ในกรณีที่ผ่านมาหลายต่อหลายครั้งโดยเฉพาะเรื่องของการท่องเที่ยว บางครั้ง ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดท่านอาจจะประสงค์ดีแต่อาจจะมองภาพรวมไม่ออก หรือต่าง ๆ อะไรไม่ออก บางครั้งงานที่เราส่งเสริมการท่องเที่ยวก็ส่งผลกระทบกับทรัพยากร แล้วก็ผิดกับแนวที่เราตั้งไว้เปึนกรอบรวมด้วย เพราะฉะนั้นตรงนี้ในแต่ละแนว เราก็ต้องมีท่านผู้ว่า ราชการจังหวัด แล้วก็ยกศักยภาพของบุคลากร ระดับจังหวั ด หรือแม้กระทั่งระดับคลัสเตอร์ (Cluster) จังหวัดให้มีความสามารถใกล้เคียงและเท่าทันกับ ยุทธศาสตร์ของชาติ ผมกลัวว่ามันจะเกิดแกป (Gap) ขนาดใหญ่ก็คือยุทธศาสตร์แห่งชาติ เอาหัวกะทิมาช่วยกันทําดีมากยอดเยี่ยม แต่พอมาถึงท้องถิ่นหรือไม่ว่าจะเปึน ราชการ หรือองค์กรท้องถิ่นเกิดแกป ออฟ นอลเลจ (Gap of knowledge) แล้วมันจะไปกันไม่ได้แล้ว คราวนี้มันจะเกิดปัญหาตรงนั้น เพราะฉะนั้นตรงนั้นกระบวนการต้องชัดเจน สุดท้าย ที่อยากพูดถึงเอกสารหน้า ๙ ผมเข้าใจว่าคงจะเขียนผิด ในหน้า ๙ บอกว่าราชการบริหาร ส่วนภูมิภาคให้สัมปทานต่อเอกชน มีข้อที่เขียนว่าการจัดทําบริการสาธารณะ ผมไม่มีปัญหา อะไรใด ๆ ขณะที่อีกอันหนึ่งก็คือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ ตรงนี้ต้องดูให้ดี เพราะตรงนี้คือผลประโยชน์ส่วนรวม และคําว่าทรัพยากรธรรมชาติยังตีความกันไม่ออก เลยว่าเปึนของท้องถิ่นหรือเปึนของประเทศ มันเปึนของคนรุ่นเรา หรือต้องเก็บไว้ให้ คนรุ่นต่อไปด้วย ซึ่งประเด็นนี้ก็พูดถึงกันในสังคมมาตลอดไม่ว่าจะเปึนรังนก เหมืองแร่

เหมืองแร่ตอนนี้พูดกันเยอะแยะมากเลยว่าจะเก็บไว้ให้คนยุคหน้าขุดหรืออะไรต่าง ๆ แต่ที่ชัดเจนอันหนึ่งที่ผมว่ามันไม่ควรจะอยู่ในนี้คือป์าชายเลน คําว่าป์าชายเลน แสวงประโยชน์โดยให้สัมปทานทางด้านทรัพยากรธรรมชาติแก่เอกชน ในด้านป์าชายเลนนี่ ผมคิดภาพไม่ออกว่ามันเปึนสัมปทานประเภทไหน ตรงนี้คงต้องฝากกรรมาธิการไปดูนิดหนึ่ง ว่าตกลงเปึนสัมปทานประเภทไหน แล้วในส่วนที่อยากจะเน้นย้ําคือทรัพยากรในลักษณะของ ระบบนิเวศ ซึ่งเปึนทรัพยากรที่ต้องมีการดูแลอย่างดี มีความอ่อนไหว ไม่ว่าจะเปึน ป์าชายเลน ไม่ว่าจะเปึนแนวปะการัง ไม่ว่าจะเปึนทรัพยากรอื่น ๆ ที่มันเปึนความอ่อนไหว ง่าย ๆ มันควรจะต้องมีระบบตรวจสอบ ติดตาม และคานอํานาจอย่างดี เพราะว่า หลายต่อหลายครั้งที่เราเคยมีอดีตที่ผ่านมาท้องถิ่ นเปึนคนดูแล จากนั้นตอนจบเราสูญเสีย แนวปะการังหลายต่อหลายแห่ง ป์าชายเลนหลายต่อหลายแห่งจนถึงปัจจุบันก็ยังทวงคืน ไม่ได้ เพราะฉะนั้นในความอ่อนไหวของทรัพยากรพวกนี้ควรจะต้องมีอะไรที่มากํากับ คือแต่ละระดับของเราในการให้อํานาจไปนี่มันต้องมีการกํากับ มีการตรวจสอบและมีการให้ ความสําคัญที่แตกต่างกันนะครับ ผมขอฝากไว้แค่นี้ ขอบคุณมากครับ