เรียนท่านประธานที่เคารพ ผมเองก็สบายตา สบายใจนะครับ เห็นชุดไทยจากพี่น้อง สปช. หลายท่านวันนี้สีสดสวย น่ารักนะครับ ก็เหมือนกับท่านอดีตอธิการบดีท่านพูด ท่านเห็นท่านประธานท่านก็พูดเบาลง แต่ผมคงไม่แรงนะครับ ในเรื่องของการปกครองใหญ่ ส่วนกลางนะครับ อันนี้เปึนเรื่องหนึ่ง ที่เปึนปัญหามานานแล้วครับ เรื่องการกระจายอํานาจเปึนเรื่องหนึ่งที่พูดกันมาหลายยุคสมัย แต่เอาเข้าจริงแล้วไม่ค่อยได้กระจายหรอกครับ จะมากองอยู่ที่ส่วนกลางเปึนหลัก ทุกกระทรวงอยู่ที่กรุงเทพมหานครทั้งหมด แล้วทุกฝ์าย ทุกคนต้องมาที่ต้นน้ํา พอมาที่ต้นน้ํา

ก็แออัดยัดเยียดอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมดนะครับ นี่คือส่วนหนึ่ง เราจะปฏิรูปอย่างไร ไม่ให้การปกครองส่วนกลางต้องมายัดเยียดอยู่ที่กรุงเทพมหานครที่เดียวนะครับ ตรงนี้คือ สิ่งหนึ่งคือการกระจายอํานาจให้มากขึ้น เพราะฉะนั้นกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ต้องติดกัน ผู้ที่เข้ามานั่งเครื่องบินเสียค่าโดยสาร เสียงบประมาณไม่น้อยเลยครับ และทุกครั้งทุกอย่าง ก็ต้องมาที่นี่ทั้งหมด นี่คือส่วนหนึ่งที่เราจะทําอย่างไรให้เกิดการปฏิรูปที่กระจายอํานาจจริง ๆ เพราะฉะนั้นต้องมาในส่วนที่ ๒ ก็คือส่วนภูมิภาค ซึ่งส่งตัวแทนไปแล้วนะครับ การให้อํานาจ แก่ส่วนภูมิภาคให้มากขึ้นนั่นคือสิ่งหนึ่งที่ผมว่าต้องกระทําเลยละครับ มันถึงเวลานะครับ อํานาจหลายอย่างให้ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดท่านตัดสินใจเถอะ หรือเรื่องของการศึกษา หรือกระทรวงอื่นก็แล้วแต่ อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่ผมว่าทําได้นะครับ ผมก็ได้ดูในส่วนที่ทาง คณะกรรมาธิการได้ทําเอาไว้ ท่านธีรยุทธ์ หล่อเลิศรัตน์ ท่านผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ และคณะ ซึ่งท่านทํามาเท่าที่ผมอ่านนะครับ ข้างหลังดําเนินการเพื่อการปฏิรูปนั้นหลายอย่าง ที่ผมเห็นว่าทําได้ แต่อาจจะต้องลงลึกอีกสักหน่อยในส่วนนั้น ในส่วนของท้องถิ่นก็เช่นกัน ยังเปึนปัญหาอยู่ มีพี่น้องผมที่เปึนกํานัน ผู้ใหญ่บ้านถึงกับบอกกับผมว่าอาจารย์อย่าเลิ ก พวกผมนะครับ ถ้าอาจารย์เลิกพบกันที่รัฐสภา มีคํานี้เลยครับ ผมว่าจะเลิกได้อย่างไร ก็กํานัน ผู้ใหญ่บ้านมีมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ แล้วถือว่านั่นคือจิตวิญญาณของชุมชน และสังคม

เพราะผู้ใหญ่บ้าน กํานันเมื่อก่อนเขาถึงประชาชนนะครับ กลางค่ํากลางคืนกํานัน ผู้ใหญ่บ้าน ยังเดินอยู่เพื่อที่จะดูแลลูกบ้าน นี่คือเรื่องจริง พ่อผมเปึนครูชนบท เปึนเลขานุการกํานัน ผมเองเดินตามหลังคุณพ่อ และท่ามกลางความมืดที่มีแต่แสงตะเกียงก็เดินท่อม ๆ อย่างนั้น นั่นคือกํานัน ผู้ใหญ่บ้านสมัยก่อน และบางทีผมเองก็ต้องพกคอนตาควายข้างขาผมนี่ครับ มันจําเปึนครับเพราะอยู่ในชนบท นั่นคือเรื่องหนึ่ง เพราะฉะนั้นผู้ใหญ่บ้าน กํานัน ในอนาคต ผมขอฝากทางปฏิรูปไว้นิดหนึ่งเพื่อทําต่อนะครับ เพราะโดยหลักการผมก็เห็นด้วย ที่ท่านทํามาว่ากําหนดวาระ อย่าอยู่จนกระทั่ง ๖๐ ป้ เพราะถ้าถึง ๖๐ ป้แล้วอย่างผู้ใหญ่บ้าน อายุ ๒๘ ป้ต้องอยู่อีกนานครับ นี่คือเรื่องหนึ่งที่อยากจะฝากไว้อย่างหนักแน่นในที่นี้ว่า ช่วยดูแลเรื่องวาระ ผมว่าให้เหมาะให้งามประมาณสัก ๖ ป้ ผมขอเสนอไว้ตรงนี้นะครับ เพราะฉะนั้นในชุดที่จะทําต่อไปไ ม่ว่าจะเปึนสภาขับเคลื่อนหรือใครก็แล้วแต่ที่มาทํา ช่วยดูแลเรื่องนี้นะครับ แต่อย่าไปยกเลิกผู้ใหญ่บ้านและกํานันเด็ดขาดนะครับตรงนี้ ซึ่งเปึนสิ่งที่เราได้เห็น ผมว่าน่าจะสอดคล้องกันละครับในส่วนนั้น ทีนี้ในเรื่องของเอกสาร ในส่วนของเอกสารผมอยากจะฝากเอาไว้ เช่น ในหน้า ๓ ข้อ ๗ ตรงนี้ใช้คําว่า บุคคลภาครัฐ ในเรื่องระบบบริหารงานบุคคลภาครัฐ แต่พอมาข้อ ๓ วิธีพิจารณาศึกษา วิเคราะห์ กรรมการ ท่านใช้ว่าบุคลากรภาครัฐ ผมว่าถ้าใช้คําให้สอดคล้องกันในหน้าเดียวกันหรือต่างหน้ากัน ก็คงจะดีครับตรงนี้ ทีนี้หน้า ๕ ข้อ ๔ ในการเขียนเอกสารมีอ ยู่ ๒ อย่างที่ใช้กันคือ พุทธศตวรรษกับคริสต์ศตวรรษ แต่ส่วนมากที่เราใช้กันเราจะไม่บอกข้างหน้า แต่เราจะใช้เฉย ๆ เช่นเมื่อโลกเข้าสู่ศตวรรษที่ ๒๑ อันนี้ก็คือ ค.ศ. ก็เปึนที่รู้กัน แต่มีบางทีเราก็ใช้พุทธศตวรรษ ผมว่าถ้าเราใส่ข้างหน้านิดหนึ่งว่าคริสต์ศตวรรษที่ ๒๑ มันจะชัดยิ่งขึ้น เพราะบางเอกสาร บางแห่ง บางหน้า เราก็ใช้ว่าศตวรรษที่ ๒๖ คือพุทธศตวรรษ อันนี้ผมว่าถ้าใช้เปึน แนวทางอย่างนี้จะได้เปึนแนวทางให้แก่ลูกหลานของเราในอนาคตในการใช้เกี่ยวกับ พุทธศตวรรษ เรื่องกระจายอํานาจเรื่องที่ ๑ เรื่องที่ ๒ เรื่องของความยุติธรรม หรือธรรมาภิบาลที่ว่านี้นะครับ การเลื่อนขั้นเงินเดือนต่าง ๆ ที่ผมอ่านแล้วผมชอบใจ เพราะบางทีให้เพราะความสัมพันธ์ ส่วนตัว ให้เพราะมีอะไรตอบแทนกัน อันนี้ผมฝาก คณะกรรมาธิการช่วยลงลึกว่าทําอย่างไรเพื่อให้ได้รับความเปึนธรรมโดยทั่วถึง แล้วข้าราชการจะได้มีกําลังใจในการทํางานต่อไป ขอบคุณครับท่านประธาน