ท่านประธานสภาที่เคารพครับ กระผม สยุมพร ลิ่มไทย ผมขอเสนอ ๓ ประเด็นครับ ประเด็นแรก เรื่องการมอบอํานาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัด อยากจะให้เขียนเรื่องนี้ให้ชัดมากขึ้น จากที่เขียนไว้แล้วในหน้า ๑๘ เพราะว่าเรื่องของ การปรับปรุงการมอบอํานาจนี่นะครับ จริง ๆ แล้วการมอบอํานาจนั้นเขียนไว้ในกฎหมาย ระเบียบบริหารราชการแผ่นดินเท่าที่มีอยู่ ในปัจจุบันนะครับ เพียงแต่ว่าการเขียน มันทําให้เกิดปัญหา เพราะว่าเขียนในลักษณะที่ว่าหัวหน้าส่วนราชการตั้งแต่ระดับรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง อธิบดี อาจมอบอํานาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัด คือไปเขียนให้เปึนดุลยพินิจ หมายความว่ามอบก็ได้ ไม่มอบก็ได้นะครับ ประการที่ ๒ ก็คือว่าในส่วนราชการ ที่มอบอํานาจไปแล้วมอบไม่เท่ากัน มอบไม่เหมือนกัน นั่นก็คือว่าไม่มีมาตรฐาน การมอบอํานาจขั้นต่ําที่ควรจะเปึน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้อยาก จะเขียนให้ชัดเลยว่า ควรจะต้องจัดทํากฎหมายมอบอํานาจนะครับ เพราะว่าในส่วนที่เกี่ยวกับ พ.ร.บ. ระเบียบ บริหารราชการแผ่นดินนั้นอาจ จะไม่สามารถเขียนได้ละเอียด คงเขียนได้กว้าง ๆ ว่า ให้มีการมอบอํานาจ ส่วนรายละเอียดในเรื่องการมอบอํานาจนั้นคงจะต้องไปเขียนไว้ ในกฎหมายเฉพาะนะครับ ซึ่งในกฎหมายเฉพาะนี้อาจจะต้องเอาเรื่องของการมอบอํานาจ ในการบริหารงานบุคคล การมอบอํานาจในการบริหารการเงินและงบประมาณ และ การมอบอํานาจที่เกี่ยวข้องกับแผนงาน โครงการไปใส่ไว้ในกฎ หมายฉบับเดียวกัน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ผมอยากให้เขียนลึกลงไปอีกให้มันมีความชัดเจนมากยิ่งขึ้นนะครับ อันนี้เปึนประเด็นแรกนะครับ ประเด็นที่ ๒ ก็คือกลไกในระดับภูมิภาคนะครับ ผมเห็นด้วย ที่ว่าหน่วยงานในส่วนกลางที่ไปอยู่ในพื้นที่จังหวัดนั้นควรจะให้มีน้อย แล้วก็มีอํานาจหน้าที่ ที่ชัดเจนนะครับ แต่ในขณะเดียวกันอยากจะเสนอว่ามีหน่วยงานในระดับภูมิภาคบางหน่วย ที่ควรจะลงไปอยู่ในระดับอําเภอ เพราะว่าปัจจุบันนี้งานบางอย่างถูกถอนตัวขึ้นมา มาอยู่ใน ระดับส่วนกลาง แล้วก็ไปทําหน้า ที่รับผิดชอบหลาย ๆ จังหวัด ทําให้ในระดับอําเภอ ขาดบุคลากรที่จําเปึนที่ไปปฏิบัติงานประจํา เขาเรียกว่าขณะนี้ในระดับอําเภอบางหน่วยงาน ขาลอย ขาลอยก็คือขึ้นมาอยู่ข้างบนหมด แต่ข้างล่างในระดับอําเภอหน่วยที่ควรจะต้องอยู่ กลับไม่มี ผมยกตัวอย่างเช่นงานที่เกี่ยวกับการดูแลทรัพยากรธรรมชาติหรือป์าไม้ เดิมเรามี

หน่วยงานในระดับอําเภอที่เรียกว่าป์าไม้อําเภอ คอยดูแลทํางานใกล้ชิด ร่วมกับ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแล้วก็ฝ์ายปกครอง กํานัน ผู้ใหญ่บ้าน ปัจจุบันนี้หน่วยงานนี้ ขาลอยขึ้นไปอยู่ในระดับส่วนกลางเปึนสํานักบริหารจัดการป์าไม้ ไปตั้งอยู่ในจังหวัดใด จังหวัดหนึ่งแล้วก็รับผิดชอบ ๖-๗ จังหวัด พอมีเรื่องเกิดขึ้นในพื้นที่ในอําเภอใดอําเภอหนึ่ง ต้องวิ่งไป ไม่สามารถที่จะทํางานแก้ไขปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพนะครับ เพราะฉะนั้น ผมเสนอว่าควรจะหยิบประเด็นนี้ขึ้นมาพิจำรณาด้วย ก็คือในระดับอําเภอ หน่วยงานไหน ที่ควรจะต้องอยู่ ควรจะต้องมี ควรจะต้องเพิ่ มอัตรากําลังให้ก็ต้องทํานะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยหลักซึ่งชาวบ้านเ ขาต้องพึ่งพาอาศัยอยู่ อย่างเช่น ป์าไม้ ที่ดิน เกษตร สาธารณสุข พัฒนากร เหล่านี้เปึนต้น ควรจะพิจารณาให้ชัดว่าอะ ไรที่ต้องอยู่ ก็ควรจะต้องอยู่ แล้วก็ต้องเพิ่มอัตรากําลัง เพิ่มประสิทธิภาพให้สามารถทํางานได้ให้ดีขึ้น อันนี้เปึนประเด็นที่ ๒ ประเด็นที่ ๓ ก็อยากให้เขียนให้ชัดไปกว่านี้นะครับ ก็คือเรื่องการเพิ่ม ความเข้มแข็งของคณะกรรมการหมู่บ้าน เพราะว่าเขียนไว้ค่อนข้างกว้าง ผมอยากให้เอา กฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ มาดูให้ชัดในเรื่องที่เกี่ยวกับคณะกรรมการ หมู่บ้าน

๑๐๑ ป้แล้วนะครับกฎหมายฉบับนี้ เพราะฉะนั้นในส่วนที่เกี่ยวกับคณะกรรมการหมู่บ้าน คงจะล้าหลังมาก ไม่ว่าจะเปึนเรื่องโครงสร้างอํานาจหน้าที่ ระบบบริหารจัดการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทําอย่างไรถึงจะให้คณะกรรมการหมู่บ้าน หรือ กม. สามารถทําหน้าที่ ได้อย่างมีประสิทธิภาพจริง ๆ ทุกวันนี้ไม่ค่อยมีการประชุมนะ ครับ เพราะว่ากํานัน ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าเวลาจะประชุม กม. ต้องควักกระเปิาส่วนตัวจ่ายค่าน้ํามันรถ จ่ายเรื่องน้ํา เรื่องอาหารการกิน เพราะฉะนั้นมีการประชุมน้อยมาก กม. แทบจะไม่ได้ประชุม อย่างน้อยต้องจัดงบบริหารลงไปให้ กม. จะมากจะน้อยเพื่อสามารถทํางานได้อย่าง มีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง ขอบคุณครับ