ท่านประธานที่เคารพ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผม สืบพงศ์ ธรรมชาติ สปช. ๒๑๘ ที่จริงผมเป็นกรรมาธิการ ในชุดนี้ด้วยครับ แต่ว่าต้องการที่จะแสดงความคิดเห็นในเรื่องสื่อ ในฐานะผู้ที่เป็นสื่ออาชีพครู มาเป็นเวลา ๑๖ ปี วิทยุ โทรทัศน์ก็อยู่ในวงการนี้ มีใบอนุญาตผู้ประกาศ เพราะฉะนั้นก็เลย รู้จักสื่อค่อนข้างมาก ในความเป็นสื่อนั้นที่จริงมีอยู่มาก ไม่ว่าวิทยุ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ อินเทอร์เน็ตหรืออื่น ๆ อีกมากมาย รวมทั้งที่ประกาศต่าง ๆ ก็เป็นสื่อครับ ผมว่าที่จริงสื่อนั้น น่าจะรวมไปถึงสื่อของแต่ละภาคด้วย ไม่ว่าจะเป็นลิเก หนังตะลุง มโนราห์ เพลงบอก เหล่านี้สื่อทั้งนั้นละครับ และเป็นสื่อสำคัญ ด้วย อย่างหมอลำอย่างนี้เป็นสื่อสำคัญครับ เอาเรื่องโน้นเรื่องนี้มาสื่อข่าว หรือเพลงบอกบ้าน ผม เมื่อถึงเวลาสงกรานต์ก็ใช้เพลงบอกนี่ละครับทอก คำว่า ทอก ก็คือการขับเพื่อบอกกล่าว ว่าสงกรานต์ปีนี้นางสงกรานต์ชื่ออะไร เป็นอย่างไร เหล่านี้เป็นต้น นี่คือเรื่องของสื่อ เพราะฉะนั้นจริง ๆ แล้วสื่อมีมากมายนะครับ ต้องขอขอบคุณ พลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร เมื่อสักครู่ท่านบอกว่าครูนั่นล่ะที่จริงคือสื่อสำคัญที่สุดในบรรดาคนที่ทำสื่อทั้งหลาย เพราะครู คือผู้สร้างความรู้ สร้างความคิด แล้วการถ่ายทอดสิ่งต่าง ๆ มาสู่ลูกศิษย์และไปสู่คนจำนวน ไม่น้อย เพราะฉะนั้นครูจึงเป็นผู้ที่เป็นสื่อที่สำคัญ เพราะฉะนั้นแท้จริงแล้วความเป็นสื่อนั้นก็ ควรจะมีความเป็นครูอยู่เช่นเดียวกันครับ เพราะฉะนั้นจึงมีจรรยาบรรณของสื่อ คุณธรรมสื่อ เพราะฉะนั้นคณะกรรมาธิการชุดนี้จึงพยายามเน้นในเรื่องนี้ว่า เรื่องของสื่อนั้นเป็นเรื่องของ จริยธรรม และหลายท่านในกรรมาธิการนั้นเน้นในเรื่องจริยธรรม คุณธรรมของสื่อกัน ค่อนข้างจะละเอียดนะครับ ก็คิดว่าก็เป็นเรื่องที่เราจะต้องช่วยกันในเรื่องจริยธรรมสื่อ เพราะฉะนั้นผมจึงตั้งประเด็นเพื่อย้ำในเรื่องนี้ ที่จริงผมเป็นกรรมาธิการอยู่ด้วยน่าจะพูดใน กรรมาธิการ แต่ว่ากรรมาธิการมีหลายท่าน เพราะฉะนั้นโอกาสที่จะพูดให้ได้มาก ๆ ก็คงจะ ไม่เพียงพอ ผมก็เลยขอใช้สิทธิตรงนี้ว่า

อันที่ ๑ สื่อสำคัญนั้นคือจริยธรรมสื่อครับ มีสื่อส่วนหนึ่งที่เอาเปรียบ ประชาชน ใช้ความได้เปรียบทางความเป็นสื่อนี่ครับไปทำอย่างโน้นทำอย่างนี้ เขียนหรืออะไร ก็แล้วแต่ที่บางทีก็ไม่ได้ข้อมูลที่ถูกต้องเป็นจริง และไม่ได้คำนึงถึงเหตุถึงผลว่าควรจะเขียน ควรจะบอกไปสู่สังคมหรือไม่ เพราะฉะนั้นตรงนี้คือจริยธรรมสำคัญที่ผมเข้าใจกรรมาธิการ ชุดที่ผมอยู่ด้วย ท่านเน้น แล้วผมก็อยากให้เน้นต่อไปให้มากครับ เพราะว่าจริยธรรมสื่อ เป็นเรื่องสำคัญ เพราะฉะนั้นเรื่องฐานันดรของสื่อจะเป็นฐานันดรที่เท่าไรก็แล้วแต่ ซึ่งเราว่ากันว่า เป็นฐานันดรหนึ่งที่พิเศษนะครับ แต่สื่อต้องคำนึงถึงสิ่งต่าง ๆ ที่จะไม่สร้างความกระทบ การกระทบหรือสร้างความเดือดร้อนให้พี่น้องประชาชน ไม่ใช่เขียนไปก่อนแล้วว่า ค่อยขอโทษกัน ลงพิมพ์ ๑ อาทิตย์อย่างนี้มันไม่ใช่นะครับ เพราะฉะนั้นต้องรอบคอบตรงนี้นะครับ ผู้เป็นสื่อ ก็ต้องมีจริยธรรมในข้อที่ ๑

ทีนี้ข้อ ๒ ต้องสร้างคุณภาพสื่อ ซึ่งพูดกันมากเรื่องนี้ เรื่องของความเป็นสื่อ พี่น้องชาวสื่อของเราส่วนใหญ่ก็มีความรู้ความเข้าใจ มีพื้นฐานที่ผมก็เชื่อมั่นละครับ แต่ส่วนหนึ่งพี่น้องชาวสื่อที่ยังไม่ถึงคุณภาพก็ต้องพูดกันอย่างนี้ เมื่อไม่ถึงคุณภาพพี่น้องชาวสื่อ ต้องสร้างคุณภาพในตัวเองให้เกิดขึ้น ไม่ว่าในเรื่องการใช้ภาษา ในเรื่องความรู้ความคิด อันนี้ ต้องสร้างครับ คุณภาพ ซึ่งกรรมาธิการชุดนี้ก็พยายามอย่างยิ่งที่บอกว่าสื่อต้องมีคุณภาพ เพราะสื่อสำคัญมาก เขียนออกไปออกทั่วประเทศครับ หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่หลายฉบับ เขียนออกไปแล้วผิดเท่ากับเอายาพิษให้กับพี่น้องประชาชน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญ ก็อยากจะพูดว่าคุณภาพสื่อเป็นเรื่องที่เราต้องดูแลเป็นพิเศษ

อีกประการหนึ่งครับ เราต้องให้โอกาสกับพี่น้องประชาชน โดยเฉพาะสื่อของรัฐ เปิดโอกาสเถอะครับให้ประชาชนได้มีส่วน ไม่ว่าวิทยุ โทรทัศน์หรืออื่น ๆ ก็แล้วแต่ให้โอกาส ประชาชน โดยเฉพาะศิลปะการแสดงต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่มาก เท่ากับทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม อันนี้ลำบากครับ กว่าจะออกรายการทีวีสักครั้งหนึ่งต้องขอกันนานนะครับ แต่ผมโชคดี ที่มีเครือข่ายอยู่ผมก็เลยได้ออกทีวีบ่อยนะครับ โดยเฉพาะ สวท. หรือโทรทัศน์ของ กรมประชาสัมพันธ์นี่ต้องขอบคุณ ก็ได้ออกบ่อย ๆ รายการ “รอบภูมิภาค” บ้าง รายงาน “วลัยลักษณ์สู่สังคม” บ้าง ขอเวลาเขาเอาค่าเวลาไม่เต็มหรอกครับ อันนี้คือเรื่องหนึ่ง ต้องขอขอบคุณกรมประชาสัมพันธ์ สื่อสำคัญมาก เพราะฉะนั้นฝากพี่น้องสื่อนะครับ คุณธรรม จริยธรรม เรื่องคุณภาพและฝากรัฐว่า ให้โอกาสพี่น้องประชาชนให้มากขึ้นในการใช้สื่อ เพื่อเผยแพร่ความรู้ความคิดและศิลปวัฒนธรรมครับ ขอบคุณมากครับท่านประธานครับ