เรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผม พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ ๒๔๘ นะครับ ก็สนับสนุนและเห็นด้วยกับเรื่องกีฬา เพราะว่า สนับสนุนมาตั้งแต่ตั้งคณะกรรมาธิการนี้แล้วนะครับ แล้วก็อย่างที่มีพระราชดํารัสเกี่ยวกับ เรื่องชีวิตของคน ชีวิตบ้านเมือง ก่อนที่ท่านจะนําเสนอตรงนี้ ผมก็มีเขียนเอาไว้ว่า กีฬาคือ วิถีชีวิต กีฬาเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่จะต้องใช้ ๒ อย่างร่วมกัน กีฬาและอื่น ๆ อย่ามองว่า กีฬาคือแค่กีฬา กีฬายังมีอื่น ๆ อีกเยอะแยะมากมาย การที่เสนอกีฬาเป็นธุรกิจการค้าอยู่ใน ยุทธศาสตร์ ตรงนี้เห็นด้วย แต่ก็กลับไปดูปัญหาในปัจจุบันและปัญหาในอดีตที่ผ่านมาที่เกิด ปัญหาไม่ว่าจะเป็นสมาคมฟุตบอล สมาคมมวย หรือผลประโยชน์ในการถ่ายทอด สิทธิต่าง ๆ ในการถ่ายทอด ผมว่าจะต้องแก้ปัญหาตรงนี้ให้หมดสิ้นไปนะครับ อย่าให้หลงเหลือเอาไว้ ไม่อย่างนั้นอนาคตที่เขียนเอาไว้ตามยุทธศาสตร์ไม่สามารถจะทําต่อไปได้

ประการที่ ๒ ผมก็มีโอกาสที่ได้ร่วมสนับสนุนเรื่องกีฬาในภาคใต้ อยากจะ ขอเรียนอย่างนี้ว่า ครั้งหนึ่งผมร่วมกับคุณชาญวิทย์ ผลชีวิน ซึ่งมาเรียนกับผม แล้วก็บอกว่า ให้เอาฟุตบอลเยาวชนลงไปเล่นในภาคใต้ ซึ่งโอกาสที่คนจะไปลงภาคใต้แล้วก็ไปทํากิจกรรม อย่างนี้ยากมาก อยากจะเรียนว่าไปเล่นที่จังหวัดนราธิวาสมีคนมาดู ๒๐,๐๐๐ กว่าคน แล้วก็ คนในพื้นที่บอกกับผมว่าลุงเอกดูสินี่อาร์เคเค (RKK) มาดูกันเต็มไปหมดเลย ไม่ใช่เฉพาะคน ชาวบ้านชอบ อาร์เคเคก็ชอบฟุตบอลนะครับ เพราะฉะนั้นก็จัดลงไปเล่นเยอะ ๆ นะครับ

อีกประการหนึ่งก็คือสนามกีฬาในพื้นที่อย่างภาคใต้เขานี่ เขากําลังจะเปิด หลังจากที่ไปเล่นตอนเยาวชนแล้วก็เกิดประกายให้ทางเทศบาลนครยะลาอยากจะตั้ง วิทยาลัยกีฬา น่าจะสนับสนุนเขาให้รีบก่อตั้งเร็ว ๆ แล้วก็อยากจะสร้างสนามกีฬา ก็รีบทํา สนามกีฬาเสียให้เสร็จสิ้นโดยเฉพาะใน ๓ จังหวัดภาคใต้นะครับ

ประการต่อไปนะครับ กีฬาเคยไปฝากไว้กับกระทรวงศึกษาธิการรวมทั้ง ศาสนา ลูกเสือ แล้วเมื่อกี้ท่านนําเสนอในเรื่องเกี่ยวกับครูในการสอนกีฬาอะไรต่าง ๆ อย่าเอา ความหวังไปอยู่ที่กระทรวงศึกษาธิการนะครับ เพราะไม่ว่าเรื่องศาสนา เรื่องลูกเสือ เรื่องกีฬา จะล่มสลายทั้งหมดเหมือนวิทยาลัยพลศึกษาที่ผ่านมาด้วยนะครับ

ประการที่ ๔ ทําอย่างไรที่จะให้เกิด ผมเรียกว่าเป็นสปิริต (Spirit) ของคนดู กีฬา เพราะว่าวันนี้หลังจากเลิกกีฬาหรือกีฬาแพ้ก็จะมีการตีกันอยู่ประจํานะครับ ตรงนี้ผมว่า จะต้องสร้างสปิริตตรงนี้อย่างไรให้เกิดขึ้น ซึ่งจะอยู่ในยุทธศาสตร์ท่าน เพราะฉะนั้น ทําอย่างไรให้คนยึดกติกา รู้หน้าที่ มีสปิริต รู้แพ้ รู้ชนะ และรู้ให้อภัยด้วย ตรงนี้อย่างดีมาก เลย แล้วผมอยากจะสื่อตรงนี้ไปสู่ในเรื่องการเมืองด้วย จะช่วยเรื่องการเมืองด้วยนะครับ การเมืองของเราวันนี้ไม่รู้จักแพ้ชนะ ไม่รู้จักการอภัย ไม่รู้หน้าที่และไม่รู้กติกาทั้งหมดเลย ครบกีฬาทั้งหมด เพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่าถ้าเผื่อเปรียบเทียบเหมือนฟุตบอลวันนี้ ทั้งกรรมการ ทั้งไลน์แมน (Lineman) ทั้งยามควบคุมดูแลสนาม คนดูทั้งหมดอยากจะลงไป เล่นชู้ตฟุตบอลหมดเลยนะครับ ตรงนี้คือไม่รู้กติกานะครับ

อีกประการหนึ่ง ผมอยากจะฝากว่ายังไม่เห็นพูดอยู่ในนี้นะครับ ประเทศไทย นี้อ่อนด้อยเรื่องการเล่นเป็นทีม เพราะว่าจุดแข็งของคนไทยอยู่ที่ตัวบุคคล เพราะฉะนั้น จะต้องส่งเสริมให้มีการเล่นกีฬาเป็นทีมนี่ให้เยอะ ๆ เราจะเห็นว่ากีฬาบางทีแค่เล่นเพิ่มอีก ๑ คน เป็น ๒ คน เวลาไปเล่นก็ตบตีกันเองก็มีเยอะแยะ หรือเล่นเป็นทีมก็ต่อยกันเองก็มี เพราะฉะนั้นผมคิดว่าตรงนี้ต้องสร้างความเป็นทีม

อีกประการหนึ่ง ก็คืออยากจะให้สร้างสนามกีฬาดูสิว่ามีคนเขาชอบเล่นอะไร ยกตัวอย่างเช่น พวกแว้นมอเตอร์ไซค์ทําไมไม่หาสนามให้เขาได้ขี่ในสนาม ผมจําได้ผมเด็ก ดอนเมืองแต่ก่อนนี้ที่กองทัพอากาศในสนามบินเปิดให้เด็กมาแข่งขันมอเตอร์ไซค์กัน แข่งขัน ขับรถกัน ผมว่าเราต้องหาสนามอย่างนี้ให้กับเขาในส่วนของที่ต่าง ๆ นะครับ

อีกประการหนึ่ง ผมดูในยุทธศาสตร์ของท่านนี่ ในยุทธศาสตร์เรื่องเศรษฐกิจ ผมอยากจะให้เพิ่มขึ้นเป็นอุตสาหกรรมการกีฬา เรื่องนี้ไม่ค่อยคิดแม้แต่ยางก็ไม่ค่อยคิดว่า ต้องสร้างอุตสาหกรรมให้เกิดอุตสาหกรรมกีฬา สร้างไม่ใช่แค่อุปกรณ์นะครับ เรียกว่าอะไร ก็แล้วแต่ที่จะต้องก่อให้เกิดรูปกีฬาของทุกชนิดให้เป็นอุตสาหกรรมทั้งหมดเลย เครื่องไม้เครื่องมือ อะไรต่าง ๆ ไม่ต้องซื้อจากต่างประเทศนะ เราน่าจะทําในประเทศเราเอง แล้วผมก็เห็นด้วย กับท่านอย่างยิ่งในยุทธศาสตร์ที่ ๖ ที่บอกว่าจะต้องสนับสนุนการแข่งขันกีฬาเพื่อสันติสุข และเพื่อความมั่นคงอันนี้เห็นด้วยเลย เพราะฉะนั้นควรใช้กีฬาในการที่จะเชื่อมความสัมพันธ์ ในระหว่างพื้นที่ ในระหว่างกลุ่ม ระหว่างสีและระหว่างประเทศที่จะเปิดอาเซียนต่อไปด้วยครับ ขอบคุณครับ