กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายประชา เตรัตน์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ในวาระสําคัญเรื่องคุ้มครองผู้บริโภคเกี่ยวเนื่องกับ การปรับปรุงกฎหมายแข่งขันทางการค้าถือว่ามีความสําคัญอย่างยิ่งต่อความเป็นอยู่ของ พี่น้องประชาชนชาวไทยทั่วประเทศ ผมได้มีโอกาสไปรับฟังความคิดเห็นของพี่น้องประชาชน ในหลายระดับ ทั้งระดับจังหวัด รวมถึงในช่วง ๑๒ เวทีที่กําลังดําเนินการ แต่ละเวทีนั้นมีคน ไม่ต่ํากว่า ๒,๐๐๐ คน ส่วนหนึ่งที่พี่น้องประชาชนสะท้อนความรู้สึกที่เจ็บปวดรวดร้าวมาก อันที่ ๑ คือการแข่งขันทางการค้า การแข่งขันทางการค้านี่โดยทั่วโลกเขาจะคุ้มครองพี่น้อง ประชาชนคนที่ทําการค้าอยู่แล้วที่มีอยู่ในเมืองหรือซิตี (City) จะไม่ปล่อยให้คนที่มีอํานาจ เหนือตลาดที่จะมาแข่งขันกับพี่น้องประชาชนที่เรียกว่าโชห่วยรายย่อย ซึ่งขณะนี้ย่อยยับไป ทั่วทุกมุมเมืองที่ในเขตเมืองทั้งหลาย พระราชบัญญัติแข่งขันทางการค้า ปี ๒๕๔๒ ถามว่า มีไหม มี แต่มันเวิร์ค (Work) ไหมครับ ยืนยันว่าใช้ไม่ได้เลย ต้องรีบปรับปรุงโดยด่วน เราทําไมไม่มีกําหนดว่าจะให้เปิดร้านสะดวกซื้อทั้งหลายนี่ไม่ใช่คิดจะเปิดก็เปิด พอเซเว่นเปิดได้ บิ๊กซีก็เปิดบ้าง เทสโก้ก็เปิดบ้าง ซึ่งอย่างนี้มันทําให้คนค้ารายย่อยในพื้นที่มีแต่เฉาตายกับตายไป แล้วถ้าคนระดับคนยากคนจนที่ทําการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังถูกรังแกแบบนี้ เมื่อเขา ไม่มีอาชีพ ปัญหาที่จะเกิดขึ้นตามมามากมาย สิ่งเหล่านี้กฎหมายแข่งขันทางการค้าต้องรีบ ปรับปรุงโดยด่วน จะต้องมีข้อมูลสําคัญที่ชัดเจนในซิตีนั้นจะต้องไม่ให้มีเกิดขึ้นได้ ในเมือง ในเขตเทศบาลพูดตรง ๆ สมัยผมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนั้นผมใช้คําสั่งทางการปกครองนะ จริง ๆ รอกฎหมายจากกระทรวงที่เกี่ยวข้องไม่ออกตั้งนาน ตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ จนถึงปัจจุบันนี้ ก็ออกไม่ได้ ถ้าคุณจะเปิดโมเดิร์น เทรด (Modern trade) หรือตลาดก็ไปเปิดในพื้นที่ชนบท ที่ยากจนนี่ควรจะต้องทําอย่างนั้น เป็นการกระจายความเจริญไปสู่พื้นที่ชนบทได้ แต่ว่า เนื่องจากกฎหมายเราไม่มีบังคับ เขาก็ต้องทําในสิ่งที่มันเจริญอย่างนี้เป็นต้น เพราะสิ่งเหล่านี้ ควรจะต้องทําเร่งด่วน เพราะถ้าไม่อย่างนั้นแล้วปัญหาความเดือดร้อนของคนยากคนจน ที่ทําการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ จะเกิดขึ้นมากมาย แล้วที่เปิดไปแล้วนี่ถ้าจําเป็นนะครับ โมเดิร์น เทรดที่เปิดไปแล้วนี่ก็ต้องมีกฎหมายบังคับ จะต้องบังคับให้มีสินค้าของชุมชนไปวางในตลาด อย่างน้อย ๓๐ หรือ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ในห้างนั้นหรือในร้านนั้น แล้ววิสาหกิจชุมชนก็ดี หรือว่า โอทอป (OTOP) ในพื้นที่ชาวบ้านคนยากคนจนทํามานี่มันก็ไม่มีตลาด ก็ต้องบังคับครับ ถ้ามันเกิดขึ้นแล้วไม่รู้จะทําอย่างไรก็กฎหมายที่ปฏิรูปใหม่ก็ต้องบังคับ ต้องมีสินค้าชุมชน อย่างน้อยไปวางครับ ให้เขามีโอกาสได้ทํามาค้าขาย แล้วก็รายใหญ่ทั้งหลายก็ฮุบรวบยอด ตลาดหมด ซึ่งสิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าเป็นความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนอย่างมาก

ประเด็นการคุ้มครองผู้บริโภคเช่นเดียวกัน สิ่งสําคัญที่สุดคืออาหารการกิน เราต้องมีมาตรการป้องกัน คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคกฎหมายนี่มีแต่ปี ๒๕๒๒ แล้ว มันก็ล้าสมัย คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคมีอยู่ทุกจังหวัด ทํางานกันขนาดไหน การตรวจสอบเรื่องอาหารการกินเป็นส่วนสําคัญมากที่สุดเพราะว่าถ้าพี่น้องประชาชนไม่เจ็บไม่ป่วย เนื่องจากสุขภาพดีแล้วนี่มันจะลดต้นทุนของทั้งโรงพยาบาล ลดต้นทุนทั้งการรักษาพยาบาล ของพี่น้องประชาชนเยอะแยะมากมาย แล้วต้องมีมาตรการลงโทษกระทําความผิดของผู้ที่ ฉกฉวยเอาเปรียบ กุ้ง หอย ปู ปลา แช่ฟอร์มาลินอย่างนี้ ผักสดแช่ฟอร์มาลินพวกนี้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มันเป็นอันตรายต่อร่างกายทั้งสิ้น ถามว่าตรวจสอบได้ไหม ตรวจสอบได้ คณะกรรมการ คุ้มครองผู้บริโภคระดับจังหวัด ระดับอําเภอนี่ทําได้ เพราะฉะนั้นกฎหมายต้องปรับปรุงเรื่องนี้ ให้มีมาตรการในการบังคับใช้อย่างเข้มงวดกวดขัน แล้วก็ต้องลงโทษ เจ้าหน้าที่ของรัฐที่มีอยู่ ในพื้นที่รับผิดชอบ ถ้าปล่อยให้มีสินค้าประเภทอันตรายให้ประชาชนอยู่นี่มันก็ต้อง ผู้รับผิดชอบต้องได้รับโทษ ทั้งผู้ปฏิบัติงาน ทั้งบริษัทผู้ขาย ทั้งผู้ประกอบการจะต้อง รับผิดชอบต่อผลเสียหายที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เสียหายเกิดขึ้นก็เฉย ผู้ประกอบการก็ไม่มีผลอะไร เพราะฉะนั้นการบังคับใช้กฎหมายเป็นส่วนสําคัญ เพราะฉะนั้นจะปรับปรุงอะไรก็แล้ว ขอความกรุณาปรับปรุงกฎหมายการบังคับใช้ให้มีผลบังคับแล้วผู้ปฏิบัติงานคือข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ของรัฐ ถ้าไม่ดําเนินการตามระเบียบกฎหมายที่มีอยู่ ก็ควรต้องได้รับโทษรับทัณฑ์ อย่างเต็มที่ ก็ขอให้ท่านคณะกรรมาธิการชุดนี้ได้เร่งรัดทําเรื่อง ๒ สิ่งเหล่านี้ ก็จะเป็นประโยชน์ ต่อแผ่นดินมหาศาล ขอบคุณมากครับ