กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผมไม่ได้จอง ลําดับที่ ๓ ครับท่านประธาน แต่พอดีชื่อผมอยู่คนที่ ๓ พอดี ขออภัยด้วยไม่ได้จองนะครับ ถ้าจองขอคนสุดท้ายครับท่านประธาน ผมว่าเรื่องที่สําคัญคือเราต้องแยกระหว่างเรกกูเลเตอร์ (Regulator) กับเซอร์วิส โพรไวเดอร์ (Service provider) คือส่วนกลางกระทรวงและกรม เราต้องยึดมั่นเลยต้องเป็นเรกกูเลเตอร์ครับ คือเป็นผู้กํากับ ติดตาม ประเมินผลครับ งานบริการทั้งหมดต้องส่งผ่านไปให้เอกชนและท้องถิ่นทํา งานบริการต่าง ๆ ท่านประธานครับ แล้วการส่งผ่านให้เอกชนกับท้องถิ่นทํามันจะต้องคํานวณค่าใช้จ่ายเป็นเปอร์ เฮด (Per head) ต้องคํานวณเอาไว้เลยเปอร์ เฮด แล้วผมว่าจะต้องรีบทําเลย ๔ กระทรวงครับ กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงสาธารณสุข พม. แล้วก็กระทรวงมหาดไทย นั่นหมายความว่ากระทรวงศึกษาธิการ ต้องรีบกําหนดเปอร์เฮดให้ทุกโรงเรียนไปเลยครับ แล้วโรงเรียนจะไปอยู่กับท้องถิ่น หรือจะเป็นนิติบุคคลอิสระ หรือจะเป็นเอกชนได้หมด โรงพยาบาลก็เหมือนกันจะไปอยู่ท้องถิ่น จะเป็นนิติบุคคลอิสระเหมือนบ้านแพ้ว หรือดัง ๆ เหมือนอภัยภูเบศร ได้หมดครับ พม. ก็เหมือนกันครับ พวกหน่วยให้บริการนี่ก็จะเป็นหน่วยงานของรัฐที่ไม่ใช่ส่วนราชการก็ได้ เป็นนิติบุคคลแยกออกไปต่างหากเลย เป็นหน่วยให้บริการ หรือจะไปอยู่กับท้องถิ่นก็ได้ เอกชนมารับทําให้ก็ได้ ถ้าเรายึดมั่นแบบนี้มันจึงจะมีการกระจายอํานาจได้ครับ ทีนี้กระทรวงมหาดไทยก็ต้องเป็นเรกกูเลเตอร์เหมือนกันครับ อย่ามาทํากิจกรรมโน้น กิจกรรมนี่ ไม่ต้องทําเลย แผนจังหวัดยกให้ อบจ. ไปเลยครับท่านประธาน ผู้ว่าราชการจังหวัด กระทรวงมหาดไทยต้องมาทําหน้าที่เป็นเรกกูเลเตอร์ กํากับใครกํากับท้องถิ่น ให้ทํางาน ให้โปร่งใส ร่วมกับใครก็ร่วมกับ สตง. ป.ป.ช. อะไรอยู่จังหวัดนั่นล่ะ ใครร้องเรียนมาก็ไป กํากับเลย ให้ท้องถิ่นทํางานให้โปร่งใสเป็นไปตามเกณฑ์ ผมว่าถ้าแยกชัดเจนอย่างนี้ ท่านประธานครับเราจึงจะสามารถปฏิรูปหรือกระจายอํานาจลงท้องถิ่นได้ การกระจายไม่ได้ ว่าให้ใครทําไปแล้วไม่มีการติดตาม ประเมินผล ไม่มีการกํากับให้เป็นไปตามกฎเกณฑ์ มันไม่ได้นะครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นต้องยึดหลักนี้ แล้วผมก็ดีใจที่รัฐธรรมนูญ เราพยายามเน้นครับ แยกเรกกูเลเตอร์กับโอเปอเรเตอร์ (Operator) ออกจากกันครับ ของคนพิการครับท่านประธาน เราก็เดินสายนี้ เราสนับสนุนให้เกิดศูนย์บริการคนพิการ ภาคเอกชนและท้องถิ่นครับท่านประธาน แล้วเราก็ให้มีศูนย์บริการระดับจังหวัดเป็นของ ราชการมาเป็นเรกกูเลเตอร์คอยกํากับ แจกเงินอย่างเดียว เปอร์ เฮดใครมีปัญญาทําไปทํา แล้วก็รายหัวไป ทางนี้ก็ติดตาม ประเมินผล ควบคุมมาตรฐานคุณภาพ ไม่ได้คุณภาพไม่ให้ทํา ทําไม่ดีก็เข้าไปช่วยแก้ไขเยียวยาอย่างนี้บริการก็จะมีคุณภาพ แล้วก็จะกระจายทั่วถึง แต่ถ้าบริการกับเรกกูเลเตอร์ยังอยู่ที่เดียวกัน อย่างกระทรวงศึกษาธิการและกระทรวง สาธารณสุข ผมว่าลําบากในการที่จะดูแลมาตรฐานนะครับ เพราะตัวเองทําตัวเองก็บอกว่า ตัวเองดี แต่ชาวบ้านบอกว่าการศึกษาแย่ลงทุกวัน เพราะฉะนั้นผมว่าถ้าเรายึดหลักนี้เอาไว้ ท่านประธานครับบริการทั้งหมดไปเอกชนก็ท้องถิ่นนะครับ ถ้ายังไปไม่ได้ ยังเก้ ๆ กัง ๆ ก็เป็นนิติบุคคล เป็นหน่วยงานของรัฐที่เป็นนิติบุคคล แล้วก็อยู่ในกํากับของส่วนกลาง ส่วนกลางห้ามให้บริการใด ๆ กํากับเรกกูเลเตอร์เท่านั้นครับ แล้วก็ผู้ว่าราชการจังหวัด ก็เปลี่ยนมาเป็นเรกกูเลเตอร์อย่างที่ผมพูด รับรองการกระจายอํานาจจะเป็นไปได้ครับท่านประธาน ถ้าไม่ทําแบบนี้ พูดแต่ปาก มันกระจายไม่ลงหรอก มันจะกระจายได้ต้องเป็นเปอร์เฮดให้รายหัว เพราะฉะนั้นทุกคนก็สามารถได้เงินรายหัวแล้วเราก็ต้องให้อํานาจท้องถิ่นมีคลังของตัวเอง แล้วสามารถเอาเงินมาสนับสนุนผู้ให้บริการได้ด้วย หรือจะเติมจากบริการที่ตัวเองรับมาด้วย สมมุติว่ารัฐบาลกลางให้รายหัวมาหัวละ ๑,๐๐๐ บาท ไม่พอ ท้องถิ่นก็เก็บเงินกันเองเพิ่มขึ้นมา แล้วก็เพิ่มเข้าไปเป็น ๑,๕๐๐ บาท ให้มันเพียงพอก็ได้ แล้วรัฐบาลกลางก็ไปเอาใจใส่ท้องถิ่น ที่ยากจนครับท่านประธาน ก็ไปให้รายหัวในท้องถิ่นที่ยากจนมากขึ้น ส่วนท้องถิ่นที่พึ่งตัวเองได้ แล้วก็ไปหารายหัวเติมเข้ามาให้กับเอกชนหรือท้องถิ่นของตัวเอง หลักการนี้ทําในประเทศ ที่เจริญแล้ว แล้วบริการก็ออกมาดีครับท่านประธาน มันก็จะเป็นการร่วมมือกัน ๓ ฝ่ายครับ ส่วนกลาง ท้องถิ่น และเอกชน มันสามารถทําให้บริการได้ดี เพราะมีคนคอยกํากับ ติดตาม ประเมินผลอยู่ตลอดเวลานะครับ เพราะฉะนั้นผมอยากให้ยึดมั่นในหลักนี้ให้แน่น และแม้แต่ รัฐวิสาหกิจเราก็ยังยึดหลักนี้ว่าต้องมีแยกเรกกูเลเตอร์ แล้วก็โอเปอเรเตอร์ออกจากกันให้ ชัดเจน แล้วมีคนกํากับ ติดตาม ประเมินผลอยู่ตลอดเวลา อย่างนี้จึงจะปฏิรูปหรือกระจาย อํานาจลงท้องถิ่นได้โดยไม่ต้องไปพูดว่า กระจาย ถ้าทําแบบนี้ไม่ต้องไปบอกหรอกว่า ฉันกระจายอํานาจเพียงแต่แยกเรกกูเลเตอร์กับโอเปอเรเตอร์ มันกระจายด้วยตัวมันเองครับ ขอบคุณมากครับ ท่านประธานครับ