กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ศาสตราจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ผมขอเสนอเพิ่มเติมครับท่านประธานครับ ให้พ่วงเรื่องของ คนพิการกับเรื่องดิจิทัลนะครับท่านประธาน โดยเฉพาะในปฏิรูปเรื่องที่ ๒ เรื่องการเรียนรู้นี้นะครับ ผมว่าที่พูดถึงปฏิรูปการเรียนรู้นี้เราไปพูดแต่ในระบบ ผมคิดว่าน่าจะพูดเรื่องนอกระบบ ให้มากนะครับ ทำอย่างไร อย่างวันนั้นที่อาจารย์ประภาภัทรได้เคยเสนอว่าประเทศไทยเรา น่าจะทำแหล่งเรียนรู้ขนาดใหญ่นะครับ อันนี้ก็ควรจะเป็นแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับการทำธุรกิจ ขนาดใหญ่ว่าถ้าจะทำธุรกิจแบบโน้นแบบนี้ทำอย่างไร ของคนพิการผมก็พยายามทำอยู่นะครับ เพื่อให้นายจ้างได้เห็นภาพว่าคนพิการทำอะไรได้บ้าง เราก็จะถ่ายทำครับว่าคนพิการถ้าจะทำ ธุรกิจอย่างนี้เขาทำอย่างไร ถ้าเขาจะทำงานอย่างโน้นเขาทำอย่างไรนะครับ ผมว่าถ้าเราทำ เป็นแหล่งเรียนรู้ขนาดใหญ่คนเขาจะได้มาเรียนรู้กันนะครับว่าถ้าผมอยากจะทำร้านกาแฟ ผมจะต้องทำอะไรบ้าง อันนี้ผมว่าสำคัญนะครับ นอกระบบนี้แล้วก็อยู่ในดิจิทัล แล้วก็ สามารถเอาข้อมูลไปหาข้อมูลเหล่านี้ได้โดยใช้สมาร์ทโฟน (Smartphone) นี้ ผมว่าจะช่วยได้มาก แล้วก็ต้องเอื้อให้คนพิการเข้าไปได้นะครับ คิดอย่างไรก็ให้คิดแบบสตีฟ จอบส์นะครับ ท่านประธาน เพราะว่าสตีฟ จอบส์เวลาทำอะไรก็ต้องคิดถึงทุกคน ให้คนพิการเข้าไปใช้ระบบ เหล่านี้ได้ด้วย ผมว่าอันนี้จะเป็นประโยชน์มหาศาล ใครอยากจะทำธุรกิจอะไรก็เข้าไปเรียนรู้ แล้วสนใจก็จะได้ลงมือทดลองทำดูหรืออาจจะเพิ่มอาชีพโน้นอาชีพนี้ ผมว่าอันนี้จะเป็น ประโยชน์มาก แล้วถ้าเป็นไปได้อาจจะมีหลักสูตรสั้น ๆ อบรมผู้ประกอบการครับ ท่านประธาน อย่างไอโอดี (IOD) นี้ครับท่านประธานครับ ผมเข้าไปเป็นกรรมการไทยพีบีเอส (Thai PBS) ปุ๊บ เขาส่งไปไอโอดีเลยครับ ไปอบรมเลยว่าถ้าคุณเป็นกรรมการบริษัทหรือ กรรมการขององค์กรนี้คุณจะต้องมีอะไรบ้าง คุณจะต้องรู้อะไร ผมจึงท่องมาได้ทุกวันนี้เลย ซีโอแอลดี (COLD) ดิวตี ออฟ แคร์ ออฟ มีเดียม ลอยัลตี ดิสโคลชเชอร์ (Duty of Care of Medium Loyalty Disclosures) อะไรนี้ครับ ท่านประธานครับ มันมีประโยชน์มาก มันจำเป็นจะต้องมีครับที่จะอบรมคนที่จะเข้ามาทำเรื่องประกอบการนี้ต้องมีความรู้อะไร ผมก็สนใจปฏิรูปอันที่ ๒ เหมือนกันครับท่านประธาน ยั่งยืนครับ สตาร์ทอัพ ผมว่าต้องนึกถึง คนพิการด้วยนะท่านประธาน ระบบฐานข้อมูลต้องให้คนพิการเข้าไปใช้ได้ คือต้องออกแบบ แบบยูดี (UD) ยูนิเวอร์แซล ดีไซน์ (Universal Design) ทุกวันนี้มีปัญหา เวลาคนพิการจะใช้ สมาร์ทโฟน เข้าไปหาข้อมูลนี้ เข้าไปไม่ได้ เพราะว่ามันไม่เป็นยูดี มันไม่เป็นยูนิเวอร์แซล ดีไซน์ รวมทั้งรัฐสภาเราด้วยครับ เพราะฉะนั้นอันนี้มันสำคัญครับท่านประธาน มันต้องนึกถึงทุกคนครับ เราจะเป็นสังคมสำหรับทุกคน แล้วผมคิดว่าเราจะต้องเอาใจใส่เรื่องดิจิทัล การทำการตลาด ระบบดิจิทัล ผมว่าเราไม่ต้องไปง้อพวกห้างใหญ่ ๆ ที่คิดแพง ๆ หรอกครับท่านประธาน โลกยุคใหม่มาทำตลาดดิจิทัล ทำเว็บ (Web) เหมือนแจ็คหม่านี้นะครับ แต่คราวนี้อาจจะเอา วิริยะก็ได้นะครับ เว็บนี้ หรือขยัน หรืออะไรก็ได้ หรือรวย ๆ แบบนี้ครับ แล้วก็เปิดให้ทุกคน เอาของมาจำหน่ายได้ รัฐยอมลงทุนหน่อยหรือส่งเสริมให้ใครเปิดเว็บ แล้วก็คัดดูว่าเป็นสินค้า ที่ใช้ได้ แล้วคุณก็เอามาขายได้เลย แล้วก็ฝึกระบบส่ง เวลามีออเดอร์ (Order) สั่งเข้ามา เขาจ่ายเงิน คุณดูแลให้ส่ง ผมว่าช่วยทำตลาดดิจิทัล แล้วก็ช่วยอบรมให้เขารู้จักประชาสัมพันธ์ ตลาดของเขาผ่านระบบดิจิทัล ผมว่าสำคัญมากนะท่านประธาน เพราะว่ายุคใหม่พอมันดิจิทัล เราจะเข้าอาเซียน มันขายอาเซียนได้ด้วย เราทำครั้งเดียวแล้ว แล้วมันใช้งานไปตลอด ไม่ต้อง มาถึงอาเซียนมาปรับใหม่ ผมว่าถ้าใครช่วยคิด แล้วก็ทุ่มเททำ รัฐบาลควรจะทุ่มเงินแล้วมันไม่แพง แล้วก็เปิดโอกาสให้ทุกคนมาใช้ตลาดเหล่านี้ได้ ขายได้ แล้วก็มีระบบฝึกอบรม โคช (Coach) ให้เขารู้จักทำการตลาด ผมว่าอันนี้จะทำให้ผู้ประกอบการลุกขึ้นมาได้ แล้วผมเห็นด้วยคือ ต้องสอนให้เขารู้จักซ่อมในสิ่งที่เขาบกพร่อง ไอ้ ๔ ขานี่ คือไม่ต้องไปทำให้เขา แต่ต้องให้เขา เรียนรู้ว่าเมื่อเขาขาไหนหัก ให้เรียนรู้ว่าจะซ่อมอย่างไร อันนี้ผมว่าจะเป็นประโยชน์อย่างมาก แล้วก็อย่าลืมคนพิการนะครับ ถ้าคนพิการเป็นผู้ประกอบการได้ดี จะเป็นกำลังใจให้คนอื่น ด้วยท่านประธาน ผมไปอเมริกาผมประทับใจมากที่คนตาบอดเขารวมกลุ่มแล้วสามารถทำ ผู้ประกอบการขายอาหารได้ครับ ผมฝันอยากจะทำแต่ยังคิดไม่ออกครับ ขอบคุณมากครับ ท่านประธาน