กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านกรรมาธิการและท่านสมาชิก สปช. ที่เคารพทุกท่าน ดิฉัน ศาสตราจารย์ชัชนาถ เทพธรานนท์ สมาชิก สปช. ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี หมายเลข ๐๕๔ ดิฉันรู้สึกชื่นชมรายงาน ของคณะกรรมาธิการที่ได้ครอบคลุมมิติต่าง ๆ ได้กว้างขวางและชัดเจน ดิฉันขออนุญาต ร่วมแสดงความคิดเห็นเพื่อให้ท่านกรรมาธิการพิจารณาเพิ่มเติมดังนี้ คือมีผู้รู้ได้กล่าวไว้ว่า ธุรกิจหรือบริษัทของเอสเอ็มอีก็เหมือนกับโต๊ะ โต๊ะที่ต้องตั้งอยู่บนขาสี่ขา ขาที่ ๑ คือต้องมีเงิน ขาที่ ๒ ต้องมีเทคโนโลยี ขาที่ ๓ ต้องมีตลาด ขาที่ ๔ ต้องมีการบริหารจัดการ ถ้าขากุดขาหัก หรือขาด้วน โต๊ะคือบริษัทก็ตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะฉะนั้นรัฐจะต้องช่วยซ่อมขาโต๊ะให้กับ ผู้ประกอบการที่ขาชำรุดทั้งหลาย ซึ่งในบ้านเราประเทศเรามีอยู่มากมาย ขณะเดียวกันรัฐ ก็ต้องอุ้มชูผู้ประกอบการใหม่ที่จะสร้างโต๊ะใหม่ให้ครบองค์ประกอบสี่ขาตั้งแต่เริ่มแรก เนื่องจากตัวดิฉันเองมีประสบการณ์เพียงด้านเดียว ขาเดียว คือด้านเทคโนโลยี ก็ขอให้ความเห็นในด้านนี้ที่เกี่ยวกับทั้งผู้ประกอบการเดิมและผู้ประกอบการใหม่

สำหรับผู้ประกอบการเดิมพบว่าต้องการบริการอันหนึ่งอย่างมากทางด้าน วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีก็คือต้องการระบบบริการตรวจ วิเคราะห์ ทดสอบ ซึ่งหลากหลายมาก ที่เข้าถึงได้ง่าย รวดเร็ว แม่นยำ ตัวอย่างง่าย ๆ เช่นตรวจเพื่อออกใบรับรองเซอร์ทิฟิเคท (Certificate) ให้บริษัทเพื่อส่งออกว่ามีสารต้องห้ามตกค้างในผลิตภัณฑ์อาหารไม่เกินกำหนด ของสากล ประเทศเรามีบริการไม่เพียงพอ ต้องส่งต่างประเทศ เสียเวลา เสียเงินแพง อีกตัวอย่างที่เป็นประโยชน์ของการตรวจ วิเคราะห์ ทดสอบ ที่ได้มาตรฐานสากล คือหลายปีมาแล้ว ช่วงที่มีโรควัวบ้าระบาด บริษัทไทยนำเข้าอาหารกระป๋องจากต่างประเทศเข้าใจว่า อาจจะเป็นเนื้อหมูหรือเนื้อไก่บด เมื่อส่งให้แล็บ (Lab) มหิดลตรวจพบดีเอ็นเอ (DNA) ของวัว คือว่ามีเนื้อวัวปน ส่งคืนยุโรปทั้งชิพเมนท์ (Shipment) ฝรั่งก็โกรธจัด มีการฟ้องร้อง ฝรั่งบินมาพิสูจน์หลักฐานพบว่าการตรวจของไทยได้มาตรฐานสากลจริง จึงต้องยอมรับ และแพ้คดีไปโดยปริยาย

อีกบริการที่ผู้ประกอบการปัจจุบันต้องการมากคือการพัฒนาเทคโนโลยี ในการผลิตและการบริการ ซึ่งบริการนี้ สวทช. มีโครงการเรียกว่าไอแทป (iTAP) อินดัสเทรียล เทคโนโลยี แอสซิสแตนซ์ โปรแกรม (Industrial technology assistance program) ซึ่งเชื่อมโยงความต้องการของเอสเอ็มอีด้านเทคโนโลยีสู่ผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญหรือนักวิจัย ตัวอย่างเช่น ผู้ประกอบการจังหวัดขอนแก่นผลิตพรมผืนเล็ก ๆ ๑ ตารางเมตร เช่น พรมเช็ดเท้าในห้องน้ำ ต้องการผลิตพรมเต็มพื้นที่ วอล ทู วอล (Wall to wall) ไอแทปหาผู้เชี่ยวชาญไปช่วยพัฒนา จนสามารถส่งออกไปโรงแรมห้าดาวในยุโรปได้ เขาโตจากคนงาน ๖๐-๗๐ คน เป็นมากกว่า ๗๐๐ คน ผู้จัดการจังหวัดเพชรบุรีผลิตผ้าเบรกรถยนต์ ยุโรปห้ามใช้ใยหินหรือแอสเบสทอส (Asbestos) ไอแทปหาผู้เชี่ยวชาญไปช่วยพัฒนาให้ใช้ใยสังเคราะห์ที่แข็งแรงเทียบเท่า ปัจจุบันส่งออกได้และตั้งศูนย์ทดสอบเบรกรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในอาเซียน ไอแทปได้ช่วย เอสเอ็มอีพัฒนาเทคโนโลยีไปแล้วมากกว่า ๔,๕๐๐ ราย และมีศักยภาพที่ขยายบริการให้ได้ มากกว่า ๑๐,๐๐๐ รายต่อปี ภายใน ๕-๑๐ ปี เพราะฉะนั้นสมควรที่จะจัดตั้งเป็นสำนักงาน พัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมระดับชาติเพื่อขยายงาน สำหรับผู้ประกอบการใหม่ รายงาน ก็ได้ครอบคลุมหลาย ๆ ประเด็นในการปฏิรูปไว้แล้ว แต่ขอเสนอให้พิจารณาอีก ๔-๕ ประเด็น คือ ๑. เรื่องของทุนวิจัยให้ภาคเอกชน ซึ่งอาจจะเป็นแมทชิง ฟันด์ (Matching fund) ก็ได้ ต่างประเทศมีกันทั้งนั้น แต่ประเทศไทยมีทุนวิจัยให้เฉพาะภาครัฐ

๒. ทุนวิจัยต่อยอด คือต่อยอดผลงานวิจัยจากห้องแล็บออกไปสู่การผลิต เช่น อยู่ในห้องแล็บทำได้ ๑ ลิตร จะไปอยู่ในโรงงานต้องทำเป็นหมื่น ๆ ลิตร จะต้องพัฒนาอีก หลายปัจจัย หลายพารามิเตอร์ (Parameter) รวมทั้งระบบด้านวิศวกรรม

๓. สิทธิประโยชน์ในการสามารถหาค่าใช้จ่ายในการไลเซนซิง (Licensing) เทคโนโลยีของภาครัฐได้ ๒ เท่าหรือกี่เท่าก็แล้วแต่ เพื่อจูงใจให้มีการใช้ประโยชน์ผลงานวิจัย ของมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัย

๔. ส่งเสริมสนับสนุนการจัดตั้งโครงสร้างพื้นฐานประเภทอุทยานวิทยาศาสตร์ หน่วยบ่มเพาะธุรกิจ เทคโนโลยี ปัจจุบันมีภาคเอกชนจัดตั้งหน่วยบ่มเพาะธุรกิจด้านไอที (IT) แล้ว ๔-๕ ราย ซึ่งได้ผลดีกว่าหน่วยบ่มเพาะของภาครัฐ เพราะเอกชนเป็นพี่เลี้ยงที่เก่ง ทั้งในด้านการเงิน การตลาดและการบริหารจัดการ คือทั้ง ๔ ขาของโต๊ะธุรกิจให้กับ ผู้ประกอบการใหม่หรือสตาร์ทอัพได้ดี ขอบพระคุณค่ะ