กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิกสภา ปฏิรูปแห่งชาติที่นับถือทุกท่านครับ กระผม นายนิอาแซ ซีอุเซ็ง สปช. หมายเลข ๑๑๖ จากจังหวัดนราธิวาสครับ ผมขออนุญาตตั้งข้อสังเกตยกร่างรัฐธรรมนูญภาค ๔ หมวด ๓ มาตรา ๒๙๗ และมาตรา ๒๙๘ ครับ ประเด็นการสร้างความปรองดองของคนในชาติครับ ความจริงผมเองนั้นอยู่ในคณะกรรมาธิการปฏิรูปค่านิยม ศิลปะ วัฒนธรรม จริยธรรม และการศาสนา และคณะกรรมาธิการอีกคณะกรรมาธิการหนึ่งก็คือคณะกรรมาธิการปฏิรูปการกีฬา ถามว่าทําไมผมไม่พูดเรื่องกีฬาหรือเรื่องศาสนา อยากจะตอบว่าในคณะกรรมาธิการปฏิรูป ค่านิยม ศิลปะ วัฒนธรรม จริยธรรมและการศาสนาและคณะกรรมาธิการปฏิรูปการกีฬานั้น มีผู้หลักผู้ใหญ่ มีผู้ที่มีความเก่งกาจสามารถมากมายหลายท่านผมจึงจําเป็นต้องหลีกทางให้ครับ
ประการที่ ๒ ที่ผมอยากจะเรียนให้ท่านประธานได้รับทราบว่าผมเป็นคน จังหวัดนราธิวาสครับ ทุกท่านก็ทราบดีว่าจังหวัดนราธิวาสมีเหตุการณ์ที่เกิดความรุนแรง มาเป็นสิบ ๆ ปี ประชาชนในพื้นที่ขาดความปรองดอง ขาดความสามัคคี ซึ่งกรรมาธิการ ยกร่างรัฐธรรมนูญบางท่านที่อยู่ ณ ที่นี้ทราบดีว่าเหตุผลมาจากเรื่องอะไร ผมกระหายเหลือเกินครับ ผมมีความต้องการอยากจะให้จังหวัดนราธิวาสมีความสงบสุข มีความปรองดองครับ อยากจะให้มีสันติสุขในจังหวัดนราธิวาสรวมทั้งจังหวัดปัตตานีและจังหวัดยะลาด้วย และอีกส่วนหนึ่ง ของจังหวัดสงขลาคือ ๔ อําเภอครับ อยากจะได้ความปรองดองอันนี้มาเป็นอย่างยิ่ง จึงขอขอบคุณทางกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญที่ได้บัญญัติเรื่องนี้ไว้ในรัฐธรรมนูญครับ ท่านประธานที่เคารพครับ การสร้างความปรองดองของคนในชาติเป็นเรื่องที่คนไทยส่วนใหญ่ มีความต้องการไม่แพ้เรื่องปากท้อง ไม่แพ้เรื่องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินครับ ท่านประธานเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าในอดีตที่เพิ่งผ่านมาไม่นานมานี้เองทางรัฐบาลได้มี การแต่งตั้งคณะกรรมการอิสระขึ้นคณะหนึ่ง มีหน้าที่ศึกษา มีหน้าที่วิเคราะห์ มีหน้าที่ หาสาเหตุ มีหน้าที่เกี่ยวกับการปรองดอง นําเสนอรัฐสภาและรัฐบาลเพื่อที่ดําเนินการแก้ไข ผมถามว่าสําเร็จไหมครับ ผลลัพธ์ชัดเจนว่าสูญเปล่าครับ เสียเวลา ผมจะยกตัวอย่าง ในจังหวัดนราธิวาสมีอาจารย์ท่านหนึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากในประเทศไทยอุตส่าห์ลงทุน เดินทางไปจังหวัดนราธิวาส เดินเท้าครับ ตามรายทางที่ท่านผ่านท่านจะเชิญชวนพี่น้องชาวไทย ทั้งหลายร่วมกิจกรรมกับท่าน คือเดินทางไปยังจังหวัดปัตตานี ไปเพื่อเรียกร้องให้คนในพื้นที่ เรียกร้องให้พี่น้องประชาชนชาวไทยแสดงพลังขอความสันติสุข แสดงพลังเพื่อหา ความปรองดองในพื้นที่ แต่ถามว่าสําเร็จไหมครับ จริง ๆ ถ้าท่านเดินผ่านหน้าบ้านผม ผมจะบอกว่าอย่าทําเลย เสียเวลาครับ เหนื่อยเปล่าครับ
อีกประการหนึ่ง อีกตัวอย่างหนึ่งครับ เมื่อปี ๒๕๔๗ ที่จังหวัดนราธิวาส กับที่จังหวัดปัตตานีเกิดเหตุการณ์รุนแรงจนกระทั่งหลายฝ่ายวิตกกังวลว่ามันจะลุกลามใหญ่โต ก็มีทางราชการนี่ล่ะครับที่พยายามจะเข้าไปดูแลในเรื่องนี้ จะเข้าไปทําความเข้าใจ กับคนในพื้นที่ ทําความเข้าใจระหว่างพี่น้องประชาชนกับทางราชการ ถามว่าได้ผลสักเพียงใด ในขณะเดียวกันก็มีคนที่มีความคิดบรรเจิด ผมไม่ทราบว่าใครคิด เรียกร้องเชิญชวน พี่น้องประชาชนในประเทศไทยทั้งประเทศพับนกกระดาษครับ แล้วก็ลงทุน เอาไปใส่เครื่องบิน บรรทุกเครื่องบินไปโปรยใน ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผมดูแล้วผมงงครับ นกมันพูด กับชาวบ้านไม่ได้ครับ นกพิราบนี้ใช้ในกีฬาโอลิมปิกได้ แต่ถ้าเป็นเขตที่มีความขัดแย้ง เขตที่มี ความรุนแรงมันใช้ไม่ได้หรอกครับ เสียเวลาเปล่าครับ ท่านประธานที่เคารพ ผมเสียดายครับ ผมเสียดายเวลาที่ทางทุกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นทางราชการ และองค์กรอิสระต่าง ๆ พยายามที่จะสร้างความปรองดอง พยายามที่จะสร้างความสมัครสมาน สามัคคีในพื้นที่ แต่มันยังไม่สําเร็จ ถามว่าในอนาคตนี้มันจะสําเร็จไหมครับ ผมเชื่อครับว่า สําเร็จ แต่ต้องใจเย็น ๆ ต้องอดทนไว้ครับ ผมจะยกตัวอย่างประเทศเพื่อนบ้านคือมาเลเซีย ผมไม่ใช่นิยมมาเลเซียครับ และผมก็ไม่ได้นิยมเยอรมันด้วยครับ ที่มาเลเซียนี้ครับ ทุกท่าน ก็ทราบดีว่าในประเทศมาเลเซียนี้มีพี่น้องประชาชนของชาวมาเลเซียนี้มีชาติพันธุ์ต่าง ๆ รวม ๓๕ ชาติพันธุ์ ชาติพันธุ์ใหญ่ที่มีอิทธิพลทางด้านการเมือง ทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้าน การปกครอง มีอยู่ ๓ ชาติพันธุ์ คือชาวมลายู ภูมิบุตร ๒. ก็คือคนจีนครับ ๓. คนอินเดีย ถามว่า ชาติพันธุ์เหล่านี้เขามีความสําคัญอย่างไรในพื้นที่ ท่านประธานที่เคารพ เขามีพรรคการเมือง ของเขา มีความชัดเจน คนจีนพรรคดีเอพี (DAP) คนมลายู คนเชื้อชาติมาเลย์แท้ ๆ นี้ก็คือ พรรคอัมโน คนอินเดีย เอ็มไอซี (MIC) พรรคพาส (PAS) ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านพรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นพรรคที่เอานโยบายของศาสนาอิสลามมาเป็นนโยบายของพรรค ก็เป็นของมลายูล้วน ๆ แล้วอีกพรรคหนึ่งที่เกิดขึ้นมาใหม่ก็คือเกออาดีลัน รักยัต (Keadilan Rakyat) ซึ่งปัจจุบันนี้ หัวหน้าพรรคอยู่ในตะรางอยู่ ถูกกล่าวหาว่าไปผิดประเวณี ซึ่งทางมาเลเซียเขาถือมาก ในเรื่องอย่างนี้ ไม่เหมือนบ้านเราครับ ก็มีอยู่ ๔-๕ พรรคที่มีความสําคัญอยู่ ถามว่าการเมือง ในมาเลเซียมีความเข้มข้นดุเดือดไหม ตอบครับ เข้มข้นดุเดือดกว่าบ้านเราครับ ท่านอยู่ ชายแดน ถ้าท่านเคยเข้าไปดูใกล้วันเลือกตั้งป้ายมันจะมีธงทิวอะไรต่าง ๆ มากมาย มากกว่า บ้านเรา เข้มข้นแต่ไม่รุนแรง มีความเข้มข้นแต่ไม่รุนแรง ไม่เหมือนบ้านเรา ที่มาเลเซียนี้ ยังไม่เคยปรากฏว่ามีคนเสียชีวิตเพราะการเมือง ไม่เหมือนบ้านเราครับ เก็บหัวคะแนน แน่นอนเรื่องนี้หนีไม่พ้นครับ สาเหตุใดที่มาเลเซียจึงไม่เกิดความรุนแรงในด้านการเมือง หรือด้านอื่น ๆ ผมอยากจะเรียนให้ท่านประธานได้รับทราบว่ามาเลเซียเขามีหน่วยงาน หน่วยงานหนึ่ง หน่วยงานปรองดองและความสมัครสมานสามัคคีของคนในชาตินะครับ หน่วยงานของเขาขึ้นตรงกับสํานักนายกรัฐมนตรี มีหน่วยงานตั้งแต่ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค ลงไปถึงระดับอําเภอ เขาทํางานมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ๔๐ กว่าปีที่แล้วมา ไม่ใช่ทํามา ๑ วัน ๒ วัน ไม่ใช่ของเรา ของเรานี้ขัดแย้งทีหนึ่งตั้งคณะกรรมการอิสระทีหนึ่ง ผมถามว่าพี่น้องประชาชน จะไปเชื่อไหมกรรมการอิสระ แม้กระทั่งทางราชการเองก็ไม่ค่อยให้ความเชื่อถือเท่าที่ควร เขาทํามาอย่างไรครับท่าน เขาใช้มิติต่าง ๆ ที่มีอยู่ในพื้นที่ มิติวัฒนธรรม มิติศาสนา มิติกีฬา มิติการศึกษา มิติกฎหมาย หลอมรวมกันครับ เอามาใช้ประโยชน์ในการสร้างความ สมัครสมานสามัคคีของคนในชาติตั้งแต่ระดับหมู่บ้านจนถึงระดับชาติ เขาทํามานานแล้วครับ ทีนี้ผมเองผมอ่านยกร่างรัฐธรรมนูญที่ท่านกรรมาธิการได้เขียนไว้ในมาตรา ๒๙๗ มาตรา ๒๙๘ มีการแต่งตั้งคณะกรรมการอิสระเพื่อการนี้ ผมไม่มั่นใจครับ ที่ผ่านมาเราก็แต่งตั้งไปแล้ว อดีตนายกรัฐมนตรีด้วยเป็นประธาน ถามว่าการดําเนินการของคณะกรรมการดังกล่าว เป็นผลเพียงใด ก็ตอบอีกครั้งหนึ่งครับว่าเป็น ๐ ครับ เพราะฉะนั้นอยากจะฝากตรงนี้ครับ ผมจะพูดสั้น ๆ อยากจะฝากกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญว่าจะเขียนอย่างไร เมื่อสักครู่นี้ ผมยกตัวอย่างของประเทศมาเลเซีย ท่านไม่นิยมก็ไม่เป็นอะไรครับ ผมก็ไม่ค่อยนิยมเท่าไร แต่ดูวิธีการทํางานของเขา วิธีการบริหารของเขา เขาละเอียดครับ ละเอียดตั้งแต่ต้น ตั้งแต่หมู่บ้านขึ้น ตําบลขึ้น อําเภอ มายังรัฐ ซึ่งเป็นส่วนภูมิภาค และต่อไปยังส่วนกลางครับ เพราะฉะนั้นปัญหาใดก็แล้วแต่ที่เกิดขึ้นจากการเมืองก็ดี จากชาติพันธุ์ก็ดีเขาสามารถระงับได้ ทันทีทันควัน ทันเวลา ทีนี้ท่านประธานที่เคารพ ผมจึงอยากให้กรรมาธิการได้คํานึงถึงข้อนี้ คํานึงถึงความขัดแย้งของชนในชาติ มันเป็นเรื่องหลัก เป็นเรื่องสําคัญยิ่งที่ทุกฝ่ายจะต้อง รับผิดชอบ ไม่ใช่กรรมาธิการอย่างเดียว ไม่ใช่ สปช. อย่างเดียวครับ ทุกฝ่ายจะต้องรับผิดชอบ ในเรื่องนี้ ถ้าประเทศไม่มีความสมัครสมานสามัคคี ประเทศล่มครับ ประเทศล่มสลายครับ เพราะฉะนั้นจึงอยากจะขอร้อง อยากจะขอความกรุณาท่านกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ช่วยนําเอาคําพูดของผม คําอภิปรายของผมเกี่ยวกับตัวอย่างที่ผมยกตัวอย่างมาของประเทศ มาเลเซียนี้ ท่านลองไปพิจารณาดูว่าท่านจะเขียนอย่างไรต่อไปนี้ มาตรา ๒๙๗ กับมาตรา ๒๙๘ ท่านจะขยายอย่างไรหรือว่าจะเพิ่มว่าจะทําอย่างไร ในเมื่อนําไปปฏิบัติแล้วมันเกิดผล ทันทีทันใดและแน่นอนครับ ผมก็หวังว่าทุกท่านท่านกรรมาธิการ ผมเอง และ สปช. ทั้งหลาย รักประเทศชาติไม่อยากให้มีความแตกแยก โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจุบันนี้ ๓ จังหวัดชายแดน ภาคใต้มันดุเดือดเหลือเกินครับ จะทําอย่างไรให้สงบเสียที ช่วยกันคิดครับ ก็ขออภิปราย เพียงแค่นี้ครับ ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ