วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ หารือเรื่องสังคมที่ไม่เอาใจใส่ผู้สูงอายุ คนพิการ และเสนอวิธีการสร้างสังคมที่เอาใจใส่และให้โอกาสผู้สูงอายุ คนพิการ โดยเน้นการประชาสัมพันธ์ การส่งเสริมคุณค่าของผู้สูงอายุ คนพิการ และการสนับสนุนผู้สูงอายุ คนพิการให้พึ่งตนเองและช่วยเหลือผู้อื่น นอกจากนี้ยังหารือเรื่องความสำคัญของสภาพแวดล้อมที่เอื้อสําหรับทุกคน และเศรษฐกิจดิจิทัลที่เป็นประโยชน์ต่อทุกคน รวมถึงผู้สูงอายุและคนพิการ
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ท่านประธานครับ ในกลุ่มคนพิการกลุ่มใหญ่ที่สุดก็คือกลุ่มผู้สูงอายุนะครับ ในคนพิการประมาณ ๑,๙๐๐,๐๐๐ คน จะมีผู้สูงอายุประมาณ ๑,๒๐๐,๐๐๐ คนนะครับ ท่านประธาน เพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่าสูงวัยโรคที่จะเกิดขึ้นข้างหน้ากับคนพิการมันจะเป็น โทน (Tone) เดียวกันนะครับ เพราะฉะนั้นเป้าหมายต้องชัดเจนนะครับท่านประธาน เป้าหมายของประเทศไทยเราต้องสร้างเป้าหมายให้ชัดเจนว่าเราจะต้องทําสังคมสําหรับ ทุกคนหรือฝรั่งเรียกว่าอินคลูซีฟ โซไซตี นะครับ ถ้าจะแปลให้ไพเราะก็คือสังคมอยู่เย็นเป็นสุข ถ้วนหน้าท่านประธานครับ ทีนี้เราจะไปสู่เป้าหมายสังคมอยู่เย็นเป็นสุขถ้วนหน้า ท่านประธานครับ ผมสนับสนุนเต็มที่ดอกลําดวน ๔ กลีบนี้นะครับ
กลีบแรกนี่ผมจะให้ความสําคัญที่ด้านสังคมครับท่านประธาน โดยเฉพาะเรื่อง การประชาสัมพันธ์หรือเรื่องการสร้างความเชื่อ ความเข้าใจที่มีต่อผู้สูงอายุ การเพิ่มคุณค่า ของผู้สูงอายุนั้นผมว่าสําคัญมาก เราจะทําอย่างไรให้สังคมไทยเชื่อว่าผู้สูงอายุคนพิการไม่ใช่ ภาระแต่ก็เป็นพลัง เพราะฉะนั้นต้องส่งเสริมให้คนไทยตระหนักในแก่นของศาสนาพุทธ ที่เชื่อว่ามนุษย์เราทุกคนพัฒนาความสามารถได้อย่างไร้ขอบเขต รวมทั้งผู้สูงอายุคนพิการ ด้วยครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นสังคมไทยเราต้องเน้นงานด้านนี้ให้มากครับ โดยเฉพาะ สื่อมวลชนแล้วก็ต้องเน้นกิจกรรมที่ท้าทายให้ผู้สูงอายุสามารถทําได้สารพัดเรื่องที่ หนุ่ม ๆ สาว ๆ อาจจะคาดไม่ถึง อันนี้จะเป็นพลังให้กับคนที่จะมีกําลังใจว่าถึงสูงอายุ เราก็ทําได้สารพัดอย่างนะครับ
แก่นศาสนาพุทธอันที่ ๒ ก็คือตนเป็นที่พึ่งแห่งตนและต้องเป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ ท่านพระพรหมคุณากรณ์บอกว่าประเทศไทยเรามักจะตกอันหลัง คือตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เป็นที่พึ่งคนอื่นได้เราหายไป ผมว่าอันนี้ต้องเน้นที่จะทําอย่างไรให้ทุกคนรวมทั้งผู้สูงอายุคนพิการ พยายามพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุดในทุกเรื่อง ในชีวิตประจําวันตลอดจนเรื่องยังชีพ ครับท่านประธาน แล้วก็ไปเกื้อกูลคนอื่นได้ด้วยในสิ่งที่ตัวเองทําได้นะครับ
หลักอันที่ ๓ ก็คือสันโดษวัตถุมุ่งสร้างกุศลกรรม อันนี้ก็แก่นศาสนาพุทธครับ ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นก็ต้องเน้นให้เราอยู่อย่างง่าย ๆ แล้วก็เอาสิ่งที่เราเหลือ ไปเกื้อกูลคนอื่น
แล้วก็กํากับอันสุดท้ายครับ คนไทยจะไปสวรรค์ได้ต้องไปกับคนอื่นครับ ท่านประธาน เพื่อไม่ให้คนแก่ถูกหลอกให้ไปซื้อสวรรค์ครับท่านประธาน
ผมว่าหลักเกณฑ์อันที่ ๒ ครับ สําคัญอย่างยิ่งก็คือเรื่องสภาพแวดล้อม ผมเห็นด้วยครับสภาพแวดล้อมทางกายภาพหรือบริการยังไม่เพียงพอครับท่านประธาน สภาพแวดล้อมยังมีเรื่องอื่น ๆ อีกหลายเรื่องครับ เช่น โทรคมนาคม การสื่อสาร เทคโนโลยี เทคโนโลยีสิ่งอํานวยความสะดวก สิ่งเหล่านี้จะต้องทําให้เอื้อสําหรับทุกคนครับท่านประธาน พอเอื้อสําหรับทุกคนผู้สูงอายุก็ใช้ได้ คนพิการก็ใช้ดีครับท่านประธาน เพราะว่าบางครั้ง ผู้สูงอายุพูดไม่ชัด พออายุมากมันชักพูดไม่ชัดนี่นะครับ มันต้องมีเทคโนโลยีที่เข้ามาช่วย ที่จะให้ผู้สูงอายุสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ซึ่งเดี๋ยวนี้มันมีเทคโนโลยีสิ่งอํานวยความสะดวก ซึ่งเราเรียกว่าบริการล่ามทางไกล อันนี้ก็จะเอาเทคโนโลยีเข้ามาช่วยให้ผู้สูงอายุที่มีอุปสรรค ปัญหาเหมือนกับคนพิการในหลายเรื่องสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ เพราะฉะนั้นเราจะต้องเน้นอีกหลายเรื่อง อย่างเช่นเว็บไซต์ก็ต้องเป็นเว็บไซต์ที่ให้สมาร์ท โฟน (Smart phone) มันเข้าไปได้สบาย ก็คือเอื้อให้ทุกคนเข้าถึงและเข้าไปใช้ประโยชน์ ได้ในข้อมูลข่าวสารสารสนเทศที่ผมพูด เพราะฉะนั้นสภาพแวดล้อมอันแรกต้องเริ่มด้วย ยูนิเวอร์ซอล ดีไซน์ คือออกแบบสําหรับทุกคน อะไรที่มันออกแบบสําหรับทุกคนไม่ได้ ก็ต้องมีสิ่งอํานวยความสะดวก เช่นบ้านมันเก่าแล้วมีบันไดเราไม่ต้องไปรื้อ แต่เราสามารถ มีอุปกรณ์เข้าไปช่วยแทน หรือถ้าช่วยแทนไม่ได้ก็ต้องมีที่ฝรั่งเรียกว่า รีเซนเนเบิล แอดคอมโมเดชัน (Reasonable accommodation) คือการช่วยเหลือที่สมเหตุสมผล เช่นมีคนบริการยก อย่างปลอดภัย รู้เทคนิคในการที่จะทําให้เราขึ้นไปใช้บริการอื่น ๆ ได้ เพราะฉะนั้น สภาพแวดล้อมเอื้อสําหรับทุกคนสําคัญมาก แม้แต่สตีฟ จอบส์ คิดไอโฟน (iPhone) มา ก็ยังคิดไอโฟนสําหรับทุกคน ผมมีความสุขทุกวันนี้ก็เพราะไอโฟนของสตีฟ จอบส์ นั่นละครับ นั่งทํางานได้ทุกอย่าง แม้แต่ประชุมกับท่านประธานก็เช็กเมลล์ (Check mail) ได้ เข้าไลน์ (Line) ได้ เล่นเฟสบุก (Facebook) ได้ สารพัดอย่างครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่คิดสําหรับ ทุกคนนี้เป็นเรื่องสําคัญครับ
เรื่องสุดท้าย เรื่องเศรษฐกิจก็ต้องเน้นเศรษฐกิจสําหรับทุกคนครับ ในเมื่อรัฐบาลเรากําลังเน้นดิจิทัล อีโคโนมี (Digital economy) เพราะดิจิทัล (Digital) ที่กําลังจะเข้ามาข้างหน้า ผมอยากให้คิดถึงทุกคนเพื่อให้ผู้สูงอายุ คนพิการสามารถใช้ดิจิตอล หรือทําให้ดิจิตอล อีโคโนมิ เป็นประโยชน์สําหรับทุกคนแล้วมันเกื้อกูลกับเรื่องที่เราพูดไปแล้ว เพราะว่าดิจิตอล อีโคโนมิ มันจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อมนุษย์เราเชื่อว่าเรามีความสามารถ อย่างไร้ขอบเขต และยินดีทําเรื่องที่ท้าทาย มันจึงเกิดนวัตกรรมใหม่ ๆ ในดิจิทัล อีโคโนมี อันนี้ผมขอตอกย้ําครับ ขอบคุณมากครับท่านประธาน