ขอบคุณครับท่านประธาน ผม หาญณรงค์ เยาวเลิศ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ คือผมคิดว่าเรื่องของวาระเรื่องการปฏิรูปภาคการเกษตรซึ่งถือว่า เป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศ ผมถือว่าเป็นเรื่องหนึ่งที่ให้ความสำคัญแล้วก็ต้องขอขอบคุณ คณะที่มีการเสนอ แต่ผมคิดว่ารายงานนี้อาจจะเป็นร่างรายงาน แต่ผมว่ามีบางประเด็น ที่อาจจะไม่ตรงหรือบางประเด็นที่จะขอให้มีการเพิ่มเติมเพราะผมคิดว่าถ้าดูในหน้าแรก ตัวเลขของพื้นที่เกษตรกรรมประมาณ ๑๔๗ ล้านไร่ การคำนวณ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ ประเทศ คือประเทศมีพื้นที่ประมาณ ๓๒๑ ล้านไร่ แต่ว่าทั้งหมดเรามีพื้นที่เกษตรกรรม ตัวเลขนี้จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเมื่อประมาณ ๕-๖ ปีที่แล้วตัวเลขบางตัวอยู่ที่ประมาณ ๑๓๗ ล้านไร่ บางตัวก็อยู่ที่ ๑๕๗ ล้านไร่ ฉะนั้นมันมีพื้นที่เกษตรกรรมที่ไปอยู่ในเขตป่า บางพื้นที่ที่บางท่านได้กล่าวไปแล้ว ผมก็ไม่แน่ใจว่าตัวเลขนี้จะยืนยันอย่างไร

อีกอันหนึ่งพื้นที่เกษตรกรรมเหล่านี้เป็นพื้นที่ทำนาเพียง ๔๐ ล้านไร่ เท่านั้นเอง จากมีนาประมาณ ๖๙ ล้านไร่ แต่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์พยายามที่จะดัน ให้มีการทำนาประมาณ ๖๐ ล้านไร่ โอกาสที่จะเป็นไปได้อย่างนั้นจริง ๆ มันแทบจะไม่มี เพราะ ๑. งานวิจัยอันหนึ่งที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ทำให้กับสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ เมื่อประมาณปี ๒๕๔๘ มีพื้นที่อันหนึ่งที่เคยกล่าวไว้ก็คือพื้นที่ ที่ไม่เหมาะสมที่จะทำเกษตรกรรมในระบบชลประทาน หรือพื้นที่ที่ไม่มีขีดความสามารถทำ ระบบชลประทานจะมาส่งเสริมให้เป็น ๖๐ ล้านไร่ โอกาสอย่างนี้มันก็จะยาก ฉะนั้นผมคิดว่า ตัวเลขอย่างนี้เป็นตัวเลขหนึ่งที่พอไปดูในวัตถุประสงค์เพิ่มเติมต่อจากนี้ท่านก็บอกว่า จำเป็นต้องวางระบบท่อน้ำใต้ดิน น้ำบนดิน ซุปเปอร์ ไฮเวย์ น้ำเพื่อไปสู่มีการผันน้ำข้ามลุ่ม ระหว่างน้ำชี น้ำมูล ผมว่าอันนั้นคือจินตนาการ แต่ถามว่ามีน้ำไหมวันนี้มันไม่มี เมื่อไม่มี ผมว่าตัวเลขอย่างนี้วันนี้สิ่งที่อยากให้มีข้อเสนอและเป็นข้อเท็จจริงก็คือว่าเมื่อน้ำไม่มีนี่คือ ปัจจัย ที่ดินก็มีอยู่แค่นี้นี่คือปัจจัย เราส่งเสริมให้มีการทำนา ๒ ครั้ง เป็น ๓ ครั้ง ต้องใช้เวลา ประมาณ ๑๐ กว่าปีนะครับ แต่ตอนนี้เราเลิกไม่ได้ แต่เมื่อไม่มีน้ำผมว่าหลายท่านต้องดู ปัจจัยการผลิตเหล่านี้ด้วย

อีกอันหนึ่งผมคิดว่าที่สำคัญวันนี้เกษตรกรปลูกพืช พืชแทบไม่ได้พูดถึง คือผลไม้ วันนี้เราต้องการที่จะปลูกยาง ส่งเสริมปลูกยาง ๕ ปี ๑๐ ปี พอครบ ๗-๘ ปี ยางได้ผลผลิตราคายางตกต่ำเกษตรกรบ้านผมก็บอกถ้าอย่างนั้นโค่นยางไปปลูกทุเรียน ทุเรียนใช้เวลาประมาณ ๘ ปี ถึงได้รับผลผลิต พอทุเรียนตกต่ำก็กลับไปปลูกปาล์มน้ำอีก ฉะนั้นผมว่าวันนี้สิ่งที่ผมคิดว่าอยากเป็นวัตถุประสงค์ก็คือว่าทำอย่างไรเกษตรกรถึงรู้กลไกตลาด ทำอย่างไรเกษตรกรถึงรู้ว่ารัฐวางแผนว่าพืชชนิดนี้สมควรที่อยู่กี่ล้านไร่ของพื้นที่ในการปลูก ยางพาราสมควรจะอยู่สักกี่ล้านไร่ มันถึงกิโลกรัมละ ๖๐ บาท ยกตัวอย่างนะครับประมาณ สัก ๑๕ ล้านไร่ มันก็กิโลกรัมละ ๘๐ บาท แต่ถ้าไป ๒๐ ล้านไร่เมื่อไหร่ราคามันก็จะตกลงมาทันที วันนี้การขึ้นลงของจำนวนพื้นที่ไม่มีการวางยุทธศาสตร์ที่ชัดเจน ฉะนั้นผมคิดว่าอันนี้มีความจำเป็น แล้วก็เห็นด้วยที่บอกว่าจำเป็นต้องวางยุทธศาสตร์ที่ชัดเจน

อีกอันหนึ่งพอมาดูในตาราง ตารางประกอบที่บอกตัวบ่งชี้ความสัมฤทธิผล ไปชี้ในเรื่องของต่อครัวของเกษตรกรได้มีค่าตอบแทนถึง ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท ผมเห็นแล้ว มันคือตัวเลขที่ผมคิดว่าอยากจะเป็นแรงจูงใจ แต่ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นไปได้ไหม ได้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท แต่เมื่อปัจจัยมันคือที่ดินมันไม่มี มันมีอยู่ ๑๐ ไร่ มันจะได้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาทอย่างไรต่อครอบครัว เกษตรกรชนิดไหนถึงจะได้ราคาที่เขาเรียกว่ามี รายได้เฉลี่ยต่อปีประมาณ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท เป้าหมายเกษตรกรตามแผน ๑๐ อยู่ที่ประมาณ ๑๒๐,๐๐๐ บาท ไม่ใช่หรือครับ แต่นี่มันถึง ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท ผมไม่แน่ใจ มันเกินไปหรือเปล่า

อีกอันหนึ่ง ขอบเขตการปฏิรูปเฉพาะด้านมีข้าว ยางพารา อ้อย ปาล์มน้ำมัน มันสำปะหลัง ข้าวโพด แต่ผมคิดว่าพืชผลการเกษตรอย่างอื่น อันนี้คือสิ่งที่คณะจะทำ แต่ผมไม่แน่ใจว่าข้อตกลงที่จะทำมันอาจจะมีพืชบางอย่างที่จะทำ แต่ผมสนใจในข้อ ๙ นะครับ แนวทางการปฏิรูปอุดหนุนและประกันรายได้เกษตร และอีกอันหนึ่งก็คือการศึกษาทิศทาง นโยบายเกษตร แปลงพันธุกรรมและเกษตรอินทรีย์ คือผมคิดว่าการไปเทียบกับเกษตรอินทรีย์ กับเกษตรจีเอ็มโอ ที่จริงเปรียบเทียบกับเกษตรปัจจุบันนี่ล่ะ อันนี้ผมคิดว่าเป็นอันหนึ่ง แต่เนื่องจากเวลามีน้อยผมคิดว่าอยากให้มีการเพิ่มรายงานบางส่วนเพื่อให้มีความสมบูรณ์ ทั้งตัวเลขชนิดพืชที่มีอยู่ ณ ปัจจุบันว่ามีจำนวนเท่าไร แล้วถ้ามันวางยุทธศาสตร์จริง ๆ มันสมควรเฉลี่ยเท่าไรเพื่อให้รายงานสมบูรณ์มากขึ้นครับ ขอบคุณมากครับ