ท่านประธานที่เคารพ ผม รองศาสตราจารย์ สืบพงศ์ ธรรมชาติ สปช. หมาเลข ๒๑๖ จังหวัดนครศรีธรรมราช วันนี้ผมเห็นท่านประธาน สวมเสื้อสีม่วงเหมือนเมื่อวานก็เป็นเสื้อที่งดงามครับ เมื่อวานเห็นท่านคุรุจิตสวมเสื้อสีม่วง แขนยาวคอพระราชทานผ้าไทยหล่อมากท่านประธานครับ และวันนี้เห็นรู้สึกจะหมออําพล จินดาวัฒนะ ท่านสวมเสื้อสีม่วงผ้าไทยหล่อเหมือนกัน แต่หน้าหมออําพลกับหมอชูชัย คล้าย ๆ กันนะครับ นี่ผมไม่มั่นใจไม่ทราบหมอชูชัยหรือหมออําพลนะครับ ต้องขอขอบคุณ แทนคนไทยที่คนไทยรักความเป็นไทย รักผ้าไทย วันนี้ผมไม่ได้สวมเสื้อไทย ผมสวมเสื้อแบบฝรั่ง แบบสากลก็เป็นวัฒนธรรมดีอย่างหนึ่งครับ เพราะฉะนั้นเราต้องประยุกต์ในการรับ สิ่งต่าง ๆ เข้ามาใช้นั้นเป็นสิ่งที่ดีครับ ถ้าสิ่งนั้นไม่เป็นพิษเป็นภัยกับประเทศชาติก็คิดว่าสิ่งนั้นดี รัฐวิสาหกิจก็เช่นกันนี่คือวิวัฒนาการของการที่จะทําให้เรามีอะไรดีขึ้น เพราะฉะนั้น จึงเกิดรัฐวิสาหกิจขึ้นในประเทศไทย ก็หลายปีมาแล้วละครับ ด้วยรัฐบาลหวังว่าจะทําให้คนไทย อยู่ดีมีสุขมากขึ้นเท่านั้นเอง แต่ท่านประธานครับเกิดรัฐวิสาหกิจบางรัฐวิสาหกิจไม่ได้ช่วยให้ ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีขึ้นกลับมาทําให้ประชาชนลําบากก็มีท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นการที่คณะกรรมาธิการได้เสนอว่ารัฐวิสาหกิจบางแห่งควรจะยกเลิกเพราะไม่ได้ มีผลกําไรแล้วยังทําให้ประชาชนเดือดร้อนควรยกเลิกผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ ต้องขอบคุณ ท่านประธานและคณะกรรมาธิการทั้งชุดซึ่งในที่นี้ก็มีผู้อาวุโสหลายท่านซึ่งเป็นผู้มีความรู้ เรื่องรัฐวิสาหกิจ ผมเองสัมผัสกับรัฐวิสาหกิจก็ต้องบอกว่าตั้งแต่จําความได้นะครับ เพราะผมใช้ไฟฟ้า ผมนั่งรถไฟและผมก็บริโภครัฐวิสาหกิจหลายอย่าง แต่ไม่ครบ ๕๖ แห่ง หรอกครับ มีทั้งหมด ๕๖ แห่งตอนนี้ หรือแม้แต่โรงงานยาสูบ เมื่อก่อนผมก็สูบบุหรี่แต่ตอนนี้ เลิกแล้วครับ ถามว่าทําอย่างไรให้รัฐวิสาหกิจเหล่านี้ได้บริการประชาชนให้ได้ตามที่ตั้งใจกัน นะครับ ตัวอย่างง่าย ๆ เรื่องรถไฟเราก็พูดกันมาเสมอว่าทําไมถึงขาดทุน ทั้ง ๆ ที่คนโดยสาร ก็ไม่ใช่น้อยแต่ทําไมถึงขาดทุน แล้วทําไมไฟฟ้าถึงไม่บริการให้ดีกว่านี้ นี่คือคําถามนะครับ เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้จึงเป็นเรื่องที่เราต้องคิดกันต่อ เพราะฉะนั้นต้องขอบคุณ คณะกรรมาธิการที่เสนอขึ้นมานะครับ แล้วหลายประเด็นผมเห็นด้วยอย่างยิ่งท่านตั้งประเด็น ปัญหาขึ้นมาน่าสนใจมากทีเดียว เช่น ท่านบอกว่ารัฐวิสาหกิจคือหัวใจของการพัฒนา เศรษฐกิจ ทีนี้ถ้ารัฐวิสาหกิจขาดทุนแล้วจะพัฒนาเศรษฐกิจได้อย่างไร อันนี้ก็เป็นสิ่งที่จะต้อง ตอบคําถามละครับ รัฐวิสาหกิจเกือบทุกแห่งมีผลดําเนินงานที่ต่ํากว่าอุตสาหกรรม และที่ทํา กําไรได้มักเป็นธุรกิจผูกขาด และอันหนึ่งบอกว่าหลายแห่งมีผลประกอบการขาดทุนสุทธิ มายาวนาน อันนี้เยี่ยมมากครับ ขาดทุนสุทธิเลยครับ คือขาดทุนอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่อง มายาวนานแล้วทําไมถึงไม่ปรับเสียใหม่ ทีนี้ประการอื่น ๆ ซึ่งน่าสนใจมากท่านบอกว่าเราต้อง ทบทวนบทบาทและความจําเป็นของรัฐวิสาหกิจทุกแห่ง จําเป็นไหมอย่างไร ผมคงไม่พูด ทุกประการที่ท่านเสนอมาแต่ผมเห็นด้วยทุกข้อเลยครับ และข้อเสนอที่ท่านเสนอไว้ดีมาก ให้รัฐบาลทบทวนบทบาทและความจําเป็นรัฐวิสาหกิจทุกแห่งและหาแนวทางจัดการ กับรัฐวิสาหกิจที่ไม่มีความจําเป็นต้องคงสถานะรัฐวิสาหกิจ ถูกต้องเลยครับ อันนี้ผมเห็นด้วย ด้วยภาษาอะไรต่าง ๆ ดีหมดครับ ถ้าอย่างนั้นถ้ารัฐบาลในสมัยหน้าที่เข้ามาช่วยฟังด้วย นะครับท่านที่กําลังจะสมัคร ส.ส. ที่จะมาเป็นนายกรัฐมนตรีนี้ครับ แต่รัฐบาลนี้ไม่รู้ท่าน จะทําทันได้แค่ไหน เพราะว่าพอรัฐธรรมนูญเสร็จ เลือกตั้งเสร็จท่านก็ต้องออกไปนั่งที่เดิม หรือกลับไปเป็นประชาชนธรรมดา ก็ฝากรัฐบาลชุดหน้าครับที่คิดจะมาเป็นนายกรัฐมนตรี และมาเป็นรัฐมนตรีทั้งหลายนะครับ ถามว่าทําไมต้องขาดทุน อันนี้ทุกคนตอบได้ครับ

ประการที่ ๑ การบริหารจัดการไม่ดีพอ ถามว่าอยู่ที่ใครก็อยู่ที่ผู้นําละครับ ผู้นําไหน ผู้นํารัฐวิสาหกิจนั้น ๆ คําว่า ธรรมาภิบาล หมายถึงการดูแลให้เกิดความถูกต้อง ธรรมะอภิบาลต้องดูแลให้ถูกต้องครับ ถามว่าดูแลถูกต้องหรือยัง ที่ขาดทุนเพราะไม่ถูกต้อง นั้นเองครับ

ประการที่ ๒ ทําไมขาดทุน อุปถัมภ์รุนแรงมากครับ ในรัฐวิสาหกิจหลายแห่ง ระบบอุปถัมภ์รุนแรงมาก ญาติพี่น้องเข้าไปอยู่เต็ม คนอื่นสอบเข้าไม่ค่อยได้เท่าไรหรอกครับ อันนี้คือความจริง มีอยู่นะครับ เพราะฉะนั้นเรื่องเหล่านี้ต้องปรับ ต้องแก้ การสอบเข้าจะต้อง ไม่มีความเหลื่อมล้ํา ต่ําสูง แค่ ๒ ปัญหาผมคิดว่าถ้าแก้ตรงนี้ได้ก็น่าจะทําให้รัฐวิสาหกิจ เราดีขึ้น ก็ขอฝากนะครับกรรมาธิการช่วยออก พ.ร.บ. เพื่อที่จะทําให้รัฐวิสาหกิจดีขึ้น เพื่อผลประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชนชาวไทยครับ ขอบคุณมากท่านประธานครับ